ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Υπό το βλέμμα του «αφεντικού» και επί τάπητος τους σχεδιασμούς για μετατροπή της Ανατολικής Μεσογείου σε ενεργειακό κόμβο για τα συμφέροντα των πολυεθνικών αλλά και πεδίο έντονων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών πραγματοποιήθηκε η τριμερής συνάντηση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.

Ο Αλέξης Τσίπρας, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης και Αμερικάνος υπουργός εξωτερικών Μάικ Πομπέο συναντήθηκαν στην Ιερουσαλήμ στο πλαίσιο της συνάντησης Κορυφής που πλέον έχει χαρακτήρα «3+1» με τους ηγέτες των τριών χωρών και τον ΥΠΕΞ τον ΗΠΑ.

Η άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ στην τριμερή δημιουργεί νέα δεδομένα και αυξάνει ακόμα περισσότερο τους επικίνδυνους σχεδιασμούς στην ευρύτερη περιοχή. Οι Αμερικάνοι σε ρόλο αφεντικού επιδιώκουν να διασφαλίσουν τα συμφέροντα τους – που σε μεγάλο βαθμό ταυτίζονται με αυτά των Ισραηλινών – ενώ την ίδια στιγμή επιδιώκουν με κάθε τρόπο να φράξουν τους ενεργειακούς δρόμους στη Ρωσία. 

Η παρουσία Πομπέο, στην Ιερουσαλήμ σηματοδοτεί:

— Την ενεργότερη ανάμειξη των ΗΠΑ στην εκμετάλλευση και το έλεγχο των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (ειδικά μετά την ανακάλυψη νέων μεγάλων πηγών) μέσω της εμπλοκή της αμερικανικής πολυεθνικής «ExxonMobil».

— Την ακόμα βαθύτερη στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των τεσσάρων χωρών με τις ΗΠΑ και Ισραήλ να επιδιώκουν τη δημιουργία περισσότερων στρατιωτικών βάσεων – ορμητηρίων σε Ελλάδα και Κύπρο βάζοντας στο στόχαστρο Ρωσία, Ιράν κ.α.

— Την διάνοιξη νέων επικίνδυνων πεδίων στα εθνικά θέματα Ελλάδας και Κύπρου, με τις ΗΠΑ να επιδιώκουν να βρεθούν «λύσεις» με την Τουρκία ώστε να προχωρήσει η συνεκμετάλλευση της περιοχής προς όφελος των πετρελαϊκών. Σε αυτό το πλαίσιο νέα διχοτομικά σχέδια για την Κύπρο βρίσκονται στο τραπέζι αλλά παραινέσεις για μια συμφωνία «win-win» ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία με στόχο την συνεκμετάλλευση της περιοχής.

Η Κοινή Δήλωση Κύπρου – Ελλάδας – Ισραήλ – ΗΠΑ, μετά την 6η τριμερή Σύνοδο Κορυφής με τη συμμετοχή του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, στην Ιερουσαλήμ, φανερώνει ακριβώς τις συγκεκριμένες στοχεύσεις:

«Οι Κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών, του κράτους του Ισραήλ, της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας συναντήθηκαν σήμερα στην Ιερουσαλήμ για να διαβεβαιώσουν την κοινή τους δέσμευση να προωθήσουν την ειρήνη, τη σταθερότητα, την ασφάλεια και την ευημερία στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Ο Υπουργός Εξωτερικών Πομπέο υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ στηρίζουν τον τριμερή μηχανισμό που δημιούργησε το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος, σημειώνοντας τη σημασία της αυξανόμενης συνεργασίας. Οι ηγέτες συμφώνησαν να αυξήσουν την περιφερειακή συνεργασία, να στηρίξουν την ενεργειακή ανεξαρτησία και ασφάλεια, και να αμυνθούν ενάντια σε εξωτερικές κακές επιρροές στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη Μέση Ανατολή. Χαιρέτισαν τις πρόσφατες ανακαλύψεις φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο και τις προοπτικές τους στη συμβολή στην ενεργειακή ασφάλεια και τις εναλλακτικές πηγές».

Ο Τσίπρας τα δίνει όλα και πουλά τα «φύκια» της …ασφάλειας 

Τα συμφέροντα, λοιπόν των ΗΠΑ στην περιοχή είναι δεδομένα. Τα σχέδια τους ανοίγουν επικίνδυνους δρόμους αλλά η κυβέρνηση Τσίπρα επιδιώκει με κέθα τρόπο να εμφανίσει τη  συμμετοχή των ΗΠΑ σαν παράγοντας …«σταθερότητα» της περιοχής. Τα κυβερνητικά επιτελεία ισχυρίζονται ότι άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ στην τριμερή ενισχύει την ασφάλεια και αποτελεί απάντηση στην επιθετικότητα της Τουρκίας…  Μάλιστα στο πλαίσιο της προπαγάνδας τους ισχυρίζονται ότι η παρουσία τω ΗΠΑ προστατεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου!

«Η τριμερής συνεργασία μας έχει γίνει στρατηγική και ιδιαίτερα στους τομείς της ενέργειας και της ασφάλειας», ανέφερε ο Αλ. Τσίπρας, στην εισαγωγική του τοποθέτηση στην τριμερή και ακριβώς αναπαράγοντας την συγκεκριμένη προπαγάνδα πρόσθεσε: «Η συμμετοχή του Μάικ Πομπέο υπογραμμίζει τη στήριξη των ΗΠΑ στη στρατηγική συνεργασία μας και αυτή η συμμετοχή ενδυναμώνει τις προσπάθειες μας και τον διάλογο μας ειδικά στον τομέα της ενέργειας, αλλά και στην ασφάλεια και στην οικονομία».

Η εκδήλωση του ελληνοαμερικανικού ειδυλλίου – στο πλαίσιο και της τριμερούς συνάντησης – εδράζεται στις εντάσεις που αυτή την περίοδο υπάρχουν στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Όμως ο συνδυασμό «ειδυλλίου» από τη μια και «έντασης» από την άλλη, έχει σαν αποτέλεσμα και την  επιδείνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Η κλιμάκωση των εντάσεων στα ελληνοτουρκικά συμπίπτει με τη γενικότερη αναδιάταξη των αμερικανικών θέσεων στην περιοχή αλλά και την έναρξη του μεγάλου ενεργειακού παιχνιδιού στην ανατολική Μεσόγειο.

Σε αυτό το παιχνίδι που αναμένεται να συγκεντρώσει «μεγάλους παίχτες» η Ελλάδα αξιοποιείται σαν πιόνι. Ο άξονα συμμαχίας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ διαμορφώθηκε με αμερικάνικες υποδείξεις και παραινέσεις και έτσι θα συνεχίσει να λειτουργεί προς όφελος των πετρελαϊκών ομίλων αλλά και των γενικότερων γεωπολιτικών σχεδιασμών της Ουάσιγκτον.

Ο Αγωγός, η Τουρκία και στο βάθος συνεκμετάλλευση 

Η κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού East Med που τέθηκε επί τάπητος στην σημερινή τετραμερή συνάντηση, αποτελεί ένα τεράστιο ενεργειακό πρότζεκτ που ενδιαφέρει τις ΗΠΑ. Πρόκειται για έναν αγωγό 2.100 χιλιομέτρων που θα ξενικά από τα κοιτάσματα του Ισραήλ, θα περνά από αυτά της Κύπρου και μέσω θαλάσσης θα καταλήγει την Ηπειρωτική Ελλάδα. Μέσω του συγκεκριμένου αγωγού Ισραήλ και ΗΠΑ θέλουν από το 2025 να προμηθεύουν την Ευρώπη με φυσικό αέριο. ώστε να «σπάσουν» το μονοπώλιο των Ρώσων στην προμήθεια της Ευρώπης με φυσικό αέριο. 

«Η βασική ιδέα μας είναι πολύ σημαντική: να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές δίκτυο μεταφοράς των ενεργειακών πόρων από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, από το Ισραήλ, την Κύπρο, την Ελλάδα, στην Ευρώπη(…) Η δημιουργία του υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου East Med μπορεί να βοηθήσει τόσο τον διάλογο για την ασφάλεια αλλά και την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής», υποστήριξε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. 

Είναι όμως όλα τόσο «όμορφα και παραμυθένια»; Η ανάμειξη των ΗΠΑ δείχνει ότι ο πρότζεκτ, ύψους έξι δισεκατομμυρίων ευρώ, είναι κάτι περισσότερο από ένα έργο μεγάλου οικονομικού ενδιαφέροντος. Αποτελεί μια στρατηγική επιλογή που για τις ΗΠΑ θα μειώσει της ενεργειακή εξάρτησης της Ευρώπης από το Ρώσικο φυσικό αέριο και άρα θα περιορίσει το μεγάλο «αντίπαλο» στους ανταγωνισμούς.  

Αυτό φυσικά θα πυροδοτήσει αντιδράσεις αλλά και εντάσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι πριν την κατασκευή του αγωγού. Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ με την στήριξη των ΗΠΑ ξεκίνησαν στρατιωτική συνεργασία. Ο ισραηλινός στρατός και κυρίως η αεροπορία χρησιμοποιεί την Ελλάδα για εκπαιδευτικούς σκοπούς και πολεμικές ασκήσεις.  Στρατιωτικές ασκήσεις πραγματοποιούνται σε Κρήτη και Λάρισα, την ίδια στιγμή που οι ΗΠΑ έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε στρατιωτικό τους «οικόπεδο» με τις ευλογίες των ΗΠΑ. 

Σύμφωνα με πληροφορίες ο Νετανιάχου στη διάρκεια της σημερινής συνάντησης είπε ρητά ότι «αν το χτίσουμε (σσ τον αγωγό), σημαίνει ότι έχουμε δεσμευτεί για να το προστατεύσουμε»….

Ταυτόχρονα μαζί με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και η Ελλάδα θέλουν να εγκαταστήσουν στην Κρήτη ένα ραντάρ, το οποίο θα καλύπτει την ανατολική Μεσόγειο και κατ´ επέκταση θα ελέγχει τις δραστηριότητες των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων σε αέρα και θάλασσα.

Οι συγκεκριμένες κινήσεις ήδη προκάλεσαν την αντίδραση Ερντογάν. Ρωσία και Τουρκία αντιδρούν στην στρατιωτική αναβάθμιση της Κύπρου αλλά και στα σενάρια για εγκατάσταση ραντάρ και στην πορεία αμερικανικής βάσης στο νησί.

Επιπλέον η Τουρκία δεν επιθυμεί την κατασκευή του αγωγού αφού θέλει να διατηρήσει το προνόμιο της χώρας βασικού περάσματος για τη μεταφορά του φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Επίσης επιδιώκει να πάρει κομμάτι από τη λεία των κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου είτε μέσω της κατεχόμενης Κύπρου, είτε ανακινώντας το θέμα της ΑΟΖ του Καστελόριζου και της επίτευξης ενός δήθεν «έντιμου συμβιβασμού» με την Ελλάδα. 

Η προσωρινή απομάκρυνση της Τουρκίας από την αμερικανική αγκάλη και η επιλογή της να διεκδικήσει τον ρόλο του μεγάλου περιφερειακού παίκτη  και από την άλλη η ακόμα βαθύτερη εμπλοκή της Αθήνας στα σχέδια των ΗΠΑ πολλαπλασιάζουν τους κινδύνους που έχει να αντιμετωπίσει η Ελλάδα.

Το δήθεν …«μήνυμα» που στέλνουν οι ΗΠΑ στην Τουρκία περί προστασία των κυριαρχικών δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου με τη συμμετοχή της στην τριμερή, μπορεί στο άμεσο μέλλον να …ξεθωριάσει. Οι ΗΠΑ, έχουν καλέσει ανοιχτά την Τουρκία να πάρει μέρος στη διανομή της λείας στην Ανατολική Μεσόγειο, ως μέρος του παζαριού για να περιορίσει τις σχέσεις της με τη Μόσχα και να παραμείνει σταθερά προσηλωμένη στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο.

Τις ελληνοτουρκικές συνοριακές διαφορές σε θαλάσσιες περιοχές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αν οι Ελληνικές κυβερνήσεις όπως πράττει ο Τσίπρας της παραδώσουν στην αμερικανική προστασία, μετατρέπουν τη χώρα σε πιθανό γεωπολιτικό αντάλλαγμα στο παζάρι που εξελίσσεται στην περιοχή μεταξύ των μεγάλων παικτών…

Πάντως η κυβέρνηση Τσίπρα φαίνεται έτοιμη να μπει στο παζάρι. Ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Κατρούγκαλος, δήλωσε την Τετάρτη η Ελλάδα βλέπει «θετικά τη συμμετοχή της Τουρκίας στην ενεργειακή εξίσωση της ανατολικής Μεσογείου», μιλώντας στο τουρκικό πρακτορείο Anadolu, μία ημέρα πριν την επίσκεψή του στην Αττάλλεια, όπου θα συναντηθεί με τον ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

«Πώς μπορεί κάποιος να αποκλείσει από αυτή την περιοχή την Τουρκία η οποία έχει τόσα χιλιόμετρα ακτή στη Μεσόγειο. Κανείς δεν ισχυρίζεται το αντίθετο από αυτό», πρόσθεσε.  O Γ. Κατρούγκαλος μάλιστα τάχθηκε και υπέρ της συμμετοχή της Τουρκίας στις συνομιλίες της τριμερούς Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, όπως ακριβώς το επιθυμούν και οι ΗΠΑ.

Οι πανηγυρισμοί λοιπόν της ελληνικής κυβέρνησης και τα σχέδια για μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο με οικονομικά οφέλη, μπορεί να αποδειχτούν πολύ επικίνδυνα για τα εθνικά συμφέροντα αλλά και για τον ίδιο τον ελληνικό λαό… Ηδη στην περίπτωση που ανακινηθούν σχέδια συνεκμετάλλευσης με …διαμεσολαβητές τις ΗΠΑ.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Με ιδιαίτερη επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή πραγματοποιήθηκε στις 20/3/2019 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά η εκδήλωση της "Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής Αττικής" με θέμα "Λαϊκή αντεπίθεση στις πολιτικές ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, της κοινωνικής και περιβαλλοντικής καταστροφής".

Στην συνέχεια παραθέτουμε την ομιλία του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ που ήταν προσκεκλημένος και μίλησε για το MASTER PLAN της COSCO και τις συνέπειες που αυτό δημιουργεί για την πόλη του Πειραιά, τους κατοίκους, τους εργαζομένους και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Το ταξικό κίνημα του Πειραιά συνεχίζει τον αγώνα κατά των ιδιωτικοποιήσεων,

του ξεπουλήματος του ΟΛΠ και του MASTERPLAN της COSCO

Αγαπητοί σύντροφοι, συντρόφισσες, φίλοι και συνάδελφοι,

κατ' αρχήν να ευχαριστήσω την οργανωτική επιτροπή της ΑΑΑ για την πρόσκληση που απεύθυνε στην ΠΕΝΕΝ να παραστούμε και να παρέμβουμε στην σημερινή σύσκεψη σχετικά με το MASTERPLAN της COSCO.

Το ξεπούλημα του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας μας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και η νεοαποικιακή σύμβαση που συμφωνήθηκε για τον σκοπό αυτό με την κινέζικη πολυεθνική κρατική COSCO δρομολογεί μια σειρά δραματικές εξελίξεις και ιδιαίτερα επιβαρυντικές αλλαγές για την χώρα, τον Πειραιά και την τοπική κοινωνία.

Η εκτίμηση αυτή είναι στενά συναρτημένη με τον στρατηγικό χαρακτήρα του ΟΛΠ ως η πύλη εισόδου της Ασίας προς τις νοτιοανατολικές χώρες της Μεσογείου και ακολούθως για τις Ευρωπαϊκές χώρες. Ταυτόχρονα ο ρόλος του λιμανιού του Πειραιά έχει γεωστρατηγική σημασία και αποτελεί κεντρικό κόμβο για συνδυασμό ενδομεταφορών με την Ε.Ε και παράλληλα προσφέρει τεράστιες ευκαιρίες για αποκόμιση μεγάλων κερδών για επενδυτές - καπιταλιστές.

Το πλαίσιο αξιοποίησης του λιμανιού του Πειραιά είναι πλέον απόλυτα ενταγμένο στον στρατηγικό σχεδιασμό της COSCO και ενσωματωμένο στην κινέζικη αντίληψη για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας για τον κρατικό αυτό μονοπωλιακό κολοσσό.

Στην κατεύθυνση αυτή ο νέος ιδιοκτήτης του ΟΛΠ κατάρτισε το MasterPlan για την επόμενη μέρα. Τα γεγονότα δείχνουν ότι οι όροι, οι συνθήκες και το στρατηγικό σχέδιο της COSCO δημιουργούν δικαιολογημένους συνειρμούς από την αντίστοιχη επέλαση των πολυεθνικών που έγινε τις τελευταίες δεκαετίες στην Κίνα και μετέτρεψαν περιοχές, πόλεις και λιμάνια σε μια απέραντη ελεύθερη οικονομική ζώνη στην οποία κυριαρχεί ένα μοντέλο ανάπτυξης που ποδοπατεί και υπονομεύει το χερσαίο και θαλάσσιο περιβάλλον, την ιστορική κληρονομιά και επιβάλει τον εργασιακό μεσαίωνα στις συνθήκες εργασίας.

Αυτό το θεάρεστο αναπτυξιακό μοντέλο ήρθε να επιβάλει η κινέζικη COSCO και στον Πειραιά, με τις ευλογίες της κυβέρνησης η οποία έχει βαλθεί την περίοδο της διακυβέρνησής της να παραδώσει όλο τον παραγωγικό πλούτο της χώρας μας και τις αντίστοιχες δημόσιες επιχειρήσεις στο εγχώριο και διεθνές μονοπωλιακό κεφάλαιο.

Οι σχεδιασμοί της COSCO και το MASTERPLAN για το λιμάνι του Πειραιά

-          Ένα βασικό στοιχείο στον σχεδιασμό της COSCO είναι η δημιουργία LOGISTICCENTER το οποίο προβλέπεται να γίνει σε μια έκταση 120 στρεμμάτων. Πρόκειται να κατασκευαστούν αποθήκες 48000 τ.μ οι οποίες θα εξυπηρετούνται από υπόγεια κλειστή σύνδεση του εμπορικού λιμανιού με την περιοχή ΟΔΔΥ επεκτείνοντας έτσι την ελεύθερη ζώνη. Το αναφερόμενο έργο έρχεται να προστεθεί στους χώρους LOGISTICS που διαθέτει ήδη ο ΟΛΠ όπως του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων που σήμερα είναι η κόκκινη αποθήκη της θυγατρικής της COSCO (PCDC). Το συγκεκριμένο κέντρο αναμένεται να χρησιμοποιηθεί για τα τοπικά φορτία, κυρίως για τα αυτοκίνητα αλλά και τα containers. Τοπικοί φορείς, εργατικά Σωματεία, αυτοδιοικητικές αρχές και άλλες συλλογικότητες αντιδρούν εντονότατα στον σχεδιασμό αυτόν, αφού η δημιουργία και ανάπτυξη LOGISTICCENTER πρόκειται να επιβαρύνει δραματικά με την κίνηση των φορτηγών την περιοχή, το κυκλοφοριακό – συγκοινωνιακό και το περιβάλλον. Προφανώς όλα τα παραπάνω αποτελούν ασήμαντες λεπτομέρειες για την COSCO…..

-          Επίσης σοβαρότατα προβλήματα ανακύπτουν από τον σχεδιασμό της COSCO για την επέκταση και την δημιουργία νέας βάσης για την κρουαζιέρα που θα κατασκευασθεί ανάμεσα στο λιοντάρι, την Σχολή Δοκίμων και την Πειραϊκή ακτή. Η επέκταση αυτή στην νότια πτέρυγα του λιμανιού θα αφορά την εξυπηρέτηση 4 κρουαζιερόπλοιων άνω των 350 μέτρων το καθένα. Με το τερατώδες αυτό έργο, σύμφωνα με πολίτες και κατοίκους της περιοχής, θα απαιτηθούν να γίνουν μπαζώματα 7,5 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων τα οποία θα φθάσουν έως τον Σταυρό. Στην περιοχή αυτή θα προσεγγίζουν και θα ελλιμενίζονται τα υπερμεγέθη κρουαζιερόπλοια των 5000 έως 8000 ατόμων με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό των κατοίκων από την συγκεκριμένη περιοχή, την επιβάρυνση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, την τραγική υποβάθμιση της περιοχής, την πρόσθετη κυκλοφοριακή κίνηση, τον αποκλεισμό από τα βράχια της Πειραϊκής των λουομένων, την απαγόρευση της πρόσβασης των πολιτών για μπάνιο – ηλιοβασίλεμα, επίσης θα «εξαφανιστούν» το μνημείο του Θεμιστοκλή αλλά και η σχολή Δοκίμων.

Στην σκανδαλώδη σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβάνει και την συγκεκριμένη επέκταση.

Το συγκεκριμένο έργο είναι μέρος του MASTERPLAN του ΟΛΠ και για την υλοποίησή του θα χρειαστεί να γίνει μια τεράστια επιχωμάτωση 200 στρεμμάτων σε συνδυασμό με το πολυώροφο εμπορικό κέντρο.

Υπογραμμίζουμε ότι το έργο αυτό δεν αποτελεί επένδυση με χρήματα της COSCO αλλά πρόκειται να χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ποσό αυτού του έργου υπολογίζεται στα 137.000.000, χωρίς το ΦΠΑ!

Δηλαδή η κινέζικη COSCO εντάσσει στον σχεδιασμό της την επόμενη 5ετία το έργο αυτό, ενώ το ποσό αυτό θα διατεθεί μέσω της περιφέρειας Αττικής από κονδύλια του ΕΣΠΑ!!!

Οι νέοι ιδιοκτήτες του ΟΛΠ έχουν ως στόχο την μετατροπή του Πειραιά για την κρουαζιέρα ως HOMEPORT και για τον σκοπό αυτό επιδιώκουν την επέκταση των θέσεων για τα κρουαζιερόπλοια, μάλιστα οι κινέζοι ευελπιστούν τα επόμενα χρόνια να ξεπεράσουν κατά 1 εκατομμύριο επιβάτες της κρουαζιέρας περισσότερους από σήμερα.

-          Επίσης η COSCO έχει προγραμματίσει την κατασκευή στον χώρο της πύλης Ε2 ενός πολυτελούς ξενοδοχείου καθώς και εμπορικού κέντρου μέσα στο λιμάνι με πολυκαταστήματα, ρεστοράν κ.λπ. Η COSCO επιδιώκει με τα εμπορικό κέντρο και το ξενοδοχείο να «πιάσει» εκείνους του επιβάτες της κρουαζιέρας που έρχονται αεροπορικώς στην χώρα μας με σκοπό να επιβιβαστούν σε κάποιο κρουαζιερόπλοιο που φθάνει στον Πειραιά αλλά και εκείνη την κατηγορία των επιβατών οι οποίοι δεν παίρνουν μέρος στις εκδρομές ιστορικού, αρχαιολογικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος στην Αθήνα, Ακρόπολη κ.λπ. Αυτοί οι επιβάτες είναι η πλειοψηφία των κρουαζιερόπλοιων…. Πέρα από την δραματική επιδείνωση και το συγκοινωνιακό χάος που θα προκληθεί, την περιβαλλοντική – ατμοσφαιρική επιβάρυνση και την ηχορύπανση, η εξέλιξη αυτή με την κατασκευή εμπορικού κέντρου δρομολογεί τις συνθήκες για τον αφανισμό των μικρομεσαίων καταστημάτων και επιχειρήσεων στον Πειραιά.

Στο στόχαστρο της COSCO τα εργασιακά δικαιώματα

Δείγματα γραφής του πώς αντιλαμβάνεται και εννοεί η κινέζικη COSCO τα εργατικά δικαιώματα έχουμε ήδη και αυτά είναι χειροπιαστά και τεκμηριωμένα.

• Παράδειγμα πρώτο ο δίκαιος αγώνας των εργαζομένων στην προβλήτα 2 και 3 οι οποίοι αντιμετώπισαν μια πρωτοφανή επίθεση από την πρώτη μέρα της συγκρότησης Σωματείου ενώ στην συνέχεια επιχειρήθηκε η υπονόμευση, η διάσπαση και επιστρατεύθηκε ο μηχανισμός της απεργοσπασίας στον δίκαιο αγώνα τους, όταν απέτυχαν αυτές οι μεθοδεύσεις προσπάθησε με την κωλυσιεργία και άλλα τερτίπια να φρενάρει τις διεκδικήσεις και την επίλυση των δίκαιων αιτημάτων στα οποία πρωταρχικό ρόλο έχει η υπογραφή ΣΣΕ με αξιοπρεπείς μισθούς, κατοχύρωση του ανθυγιεινού κ.λπ. Τελικά κατάφερε να δημιουργήσει εργοδοτικό Σωματείο με το οποίο υπέγραψε μια επαίσχυντη 3ετή ΣΣΕ....
• Το απέδειξε με την κατάπτυστη σύμβαση μεταξύ ΟΛΠ (COSCO) – ΟΜΥΛΕ η οποία όπως αποδείχθηκε περιλάμβανε μείωση αποδοχών, κατάργηση θεσμικών δικαιωμάτων, επιβάρυνση των εργασιακών σχέσεων.
• Το αποδείχνει όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα με την στάση της κατά την διαπραγμάτευση της σύμβασης με τους Λιμενεργάτες του ΟΛΠ όπου απαιτεί δρακόντιες μειώσεις στους μισθούς και συρρίκνωση στα κατοχυρωμένα εργασιακά τους δικαιώματα.
• Το αποδείχνει επίσης με την απαγόρευση εισόδου σε Κερατσίνι – Δραπετσώνα - Πέραμα συνδικαλιστικών στελεχών Ναυτεργατικών Σωματείων. Η γκετοποίηση του λιμανιού αποτελεί μόνιμο στόχο της COSCO όπως και η πλήρης αποκοπή των πολιτών του Πειραιά προς το θαλάσσιο περιβάλλον....

Πώς πρέπει να αντιμετωπισθεί η επιθετικότητα της COSCO

Ουσιαστικό εμπόδιο, τροχοπέδη στα νεοαποικιακά σχέδια της COSCO μπορεί να βάλει η οργανωμένη, συντονισμένη με ταξική κατεύθυνση πάλη τόσο των εργαζομένων σε όλη την έκταση του λιμανιού αλλά και των κατοίκων και των φορέων της περιοχής που δρομολογείται η επέκταση της κρουαζιέρας αλλά και η συμμαχία κυρίως με μικρούς επαγγελματοβιοτέχνες και μικροεμπόρους οι οποίοι κινδυνεύουν με αφανισμό και συντριβή από τους σχεδιασμούς και το MASTERPLAN της COSCO.

Ο καθένας αποσπασματικά με όρους συντεχνιασμού ή τοπικών ιδιαιτεροτήτων χωρίς σχεδιασμό, οργάνωση, πρόγραμμα, συντονισμένη δράση και αγώνα δεν πρόκειται να παράγει θετικά αποτελέσματα. Πολύ περισσότερο αυτό ισχύει τόσο για τμήματα εργαζομένων, Σωματείων και τοπικών φορέων της περιοχής που αναζητούν συμμάχους στην κυβέρνηση, στο ΣΥΡΙΖΑ, στην περιφέρεια και τον Δήμο Πειραιά.

Οι δυνάμεις αυτές, ο καθένας με τον ρόλο του, είχαν την δική τους καταστροφική συμβολή στην υπόθεση ιδιωτικοποίησης και ξεπουλήματος του ΟΛΠ.

Κατά συνέπεια η αναζήτηση στηριγμάτων, συμμαχιών και συνεργασιών με τις δυνάμεις του αστικού συστήματος τόσο κεντρικά όσο και τοπικά συνιστά επιλογή η οποία οδηγεί τόσο στην ήττα αλλά και δημιουργεί περιθώρια κάποιοι κυβερνητικοί και άλλοι παράγοντες του Πειραϊκού κατεστημένου να βγουν αλώβητοι και άφθαρτοι και να απαλλαγούν από την εγκληματική ευθύνη τους τόσο για το ξεπούλημα του ΟΛΠ όσο και γενικότερα για την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, αυτή των ιδιωτικοποιήσεων, των μνημονίων, της ανεργίας, της φτώχειας και της πρόσδεσης της χώρας στα δεσμά του ευρωενωσιακού μονόδρομου.

Το πόσο σύμμαχοι είναι αυτές οι δυνάμεις στην πάλη για την ακύρωση των σχεδιασμών της COSCO το αποδεικνύει η ξεκάθαρη θέση της κυβέρνησης η οποία ορθά κοφτά δηλώνει ότι «η επέκταση και η δημιουργία δύο νέων προβλητών στην Πειραϊκή χερσόνησο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της σύμβασης παραχώρησης» που υπέγραψαν οι Τσίπρας – Δραγασάκης – Σταθάκης και Δρίτσας.

Συμμαχίες στην τοπική δημοτική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα με τον Δήμαρχο του Πειραιά για την αποτροπή του MASTERPLAN της COSCO είναι μια αυταπάτη και αποδείχτηκε περίτρανα αφού σε συνεδρίαση του Δημοτικού συμβουλίου του Πειραιά ο Δήμαρχος και εκλεκτός του εφοπλιστικού κεφαλαίου που δήλωνε προεκλογικά ότι θα αναμορφώσει τον Πειραιά, ξεκαθάρισε και αποσαφήνισε πλήρως την θέση του ότι «η επέκταση του επιβατικού λιμένα(Νότια Ζώνη Φάση Α΄) με δημιουργία 2 θέσεων και συνολικά 6 θέσεων (μαζί με την Β΄ φάση) πρόσδεσης κρουαζιερόπλοιων μήκους άνω των 350 μέτρων αποτελεί υποχρεωτική δέσμευση του ανάδοχου με βάση τον νόμο 4404/2016. Αυτό σημαίνει ότι δεν αποτελεί μια επένδυση όπου τίθεται με βάση τον νόμο σε διαβούλευση. Με τον τρόπο αυτό και με την υποκριτική προσθήκη περί δήθεν ευαισθησίας της δημοτικής αρχής σε περιβαλλοντικά προβλήματα έδωσε το πράσινο φως να προχωρήσει το έργο….

Ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ και οι δυνάμεις του στην αυτοδιοίκηση χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την επέκταση της κρουαζιέρας αλλά συμφωνούν απόλυτα με το στρατηγικό σχέδιο της COSCO σε όλη την έκταση του λιμανιού και θεωρούν ότι μόνο αυτή η επέκταση είναι επιβλαβής για τους κατοίκους του Πειραιά!!!

Οι ίδιες αυτές δυνάμεις με περίσσιο φαρισαϊσμό και υποκρισία αποσιωπούν εντελώς την ευθύνη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και προσπαθούν να ενοχοποιήσουν τα κακά σχέδια της COSCO και με την τακτική αυτή αφήνουν στο απυρόβλητο την κυβέρνηση διευκολύνοντας αντικειμενικά την υλοποίηση του MASTERPLAN της COSCO.

Οι παραπάνω εξελίξεις δείχνουν το αδιέξοδο που οδηγούνται μια σειρά κινήσεις πολιτών και άλλων τοπικών φορέων στις οποίες συμμετέχουν τοπικά στελέχη του Πειραϊκού κατεστημένου και προσανατολίζουν την δράση τους σε συναντήσεις με κυβερνητικούς παράγοντες, δημόσιες και περιφερειακές αρχές αναζητώντας την στήριξή τους.

Να θυμίσουμε ότι ορισμένα πρόσωπα που έχουν ιδιαίτερο ρόλο σε αυτές τις κινήσεις, ότι ανάλογη ήταν και η τακτική τους όταν λειτούργησαν ως συνοδοιπόροι της ηγεσίας της ΟΜΥΛΕ πιστεύοντας και διακηρύσσοντας ότι θα ακύρωναν την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ με προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης…. Άνθρακες όμως ο θησαυρός!!!

Ο δρόμος αυτός, όπως έχει δείξει η ζωή είναι ατελέσφορος καλλιεργεί ψευδαισθήσεις, δεν παράγει αποτελέσματα αφού δεν στηρίζεται σε εκείνες τις δυνάμεις που παλεύουν με συνέπεια την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Είναι άξιο απορίας και προβληματισμού γιατί το σύνολο των δυνάμεων της αριστεράς όχι μόνο απείχε από αυτές τις κινητοποιήσεις αλλά πιθανόν ούτε που πήραν είδηση τις μαζικές αντιδράσεις των κατοίκων!!!

Με αφορμή την προγραμματισμένη συνεδρίαση του ΚΑΣ οι δυνάμεις αυτές (Δήμαρχος - Αντιπεριφερειάρχης - Υποψήφιοι Δήμαρχοι ΣΥΡΙΖΑ - Ν.Δ και μαζί τους οι γνωστοί εργοδοτικοί φορείς της πόλης) κινητοποιήθηκαν αστραπιαία μην τυχόν και το ΚΑΣ πάρει κάποια απόφαση στο ποδάρι και κηρύξει τον Πειραιά αρχαιολογική ζώνη. Μάλιστα έδειξαν τέτοια πρεμούρα που προσέτρεξαν και στην Υπουργό πολιτισμού για να ματαιώσουν οποιαδήποτε απόπειρα να τροποποιήσει το ΚΑΣ τους αρχαιολογικούς χώρους στον Πειραιά. Οι Γαβρίλης - Μώραλης παρουσιάστηκαν και ως ειδήμονες στα περί αρχαιολογικών χώρων αναφέροντας στην συνάντηση αυτή ότι "για οποιαδήποτε επέκταση των ορίων των αρχαιολογικών χώρων πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ανασκαφικά ευρήματα, η σημασία, η πυκνότητά τους για να μην οδηγηθούμε σε κάποιο δύσκαμπτο θεσμικό πλαίσιο" το οποίο, προσθέτουμε εμείς, βάζει εμπόδια στην διακηρυγμένη ανάπτυξη όπως την εννοεί και την θέλει το κεφάλαιο.....  

Η αντιπαράθεση, η σύγκρουση με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και την συνολική ασκούμενη αντιλαϊκή, κυβερνητική πολιτική και ταυτόχρονα η συνεπής πάλη να μην περάσουν οι σχεδιασμοί της COSCO συνιστούν ένα ενιαίο και αδιαίρετο μέτωπο για την πάλη που πρέπει να οργανωθεί το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα και πρέπει κυρίως να έχει απεύθυνση τους πολίτες του Πειραιά, τους εργαζόμενους και τους επαγγελματοβιοτέχνες, τους μικροεμπόρους στα καταστήματα, με σκοπό την συγκρότηση ενός μετώπου δυνάμεων που θα κινητοποιηθεί και θα αναπτύξει πολύμορφους αγώνες και από κοινού θα υπερασπισθούν τα εργασιακά δικαιώματα, την ελεύθερη και ανεμπόδιστη πρόσβαση των πολιτών σε όλη την έκταση του λιμανιού και θα αποτρέψουν να μετατραπεί ο Πειραιάς σε μια πόλη τέρας και ζούγκλα που θα υπηρετεί τα συμφέροντα της COSCO μια "ανάπτυξη" κομένη και ραμένη στα πλαίσια των επιχειρηματικών ομίλων....

Οι πολίτες του Πειραιά τόσο στην πόλη όσο στις γειτονιές και τις συνοικίες του, πρέπει όχι μόνο να γυρίσουν την πλάτη σε αυτό το μοντέλο της «πολυδιαφημισμένης ανάπτυξης» και του "νέου παραγωγικού μοντέλου" που διαφημίζει η κυβέρνηση, η Ν.Δ, το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα αστικά κόμματα αλλά και οι δυνάμεις τους στην τοπική Δημοτική αρχή και Περιφερειακή αυτοδιοίκηση, αλλά οφείλουν να συγκροτήσουν ένα τοπικό μαζικό - λαϊκό και εργατικό κίνημα, να συνεργαστούν, να καταθέσουν το δικό τους διεκδικητικό πλαίσιο και να παλέψουν βάζοντας μπροστά τις λαϊκές και κοινωνικές ανάγκες.

Νταλακογεώργος Αντώνης

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Γιάννης Τόλιος

Οι γεωπολιτικές «αναταράξεις» σε διάφορες περιοχές του πλανήτη φέρνουν στο προσκήνιο το κρίσιμο ερώτημα, κατά πόσο ο κίνδυνος ενός πυρηνικού πολέμου είναι σήμερα ορατός και πώς θα μπορούσε οριστικά να αποτραπεί. Οι εξελίξεις τα τελευταία χρόνια δείχνουν ότι ο συγκεκριμένος κίνδυνος, αντί να μειώνεται, αυξάνεται!

1. Η απόσυρση των ΗΠΑ από τη συμφωνία INF

Σημαντικό βήμα αναζωπύρωσης του κινδύνου ήταν η ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ (Οκτώβρης 2018), ότι οι ΗΠΑ σχεδιάζουν αποχώρηση από τη συμφωνία κατάργησης των πυρηνικών μικρού και μεσαίου βεληνεκούς (500 ως 5.500 χιλιομέτρων), τη γνωστή INF (Intermediate-Range Nuclear Forces), την οποίαν είχαν υπογράψει το 1987 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρήγκαν και ο σοβιετικός ομόλογός του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ. Στις αρχές Φλεβάρη 2019, ο Τραμπ επισημοποίησε την αποχώρηση από την INF, επικαλούμενος μη συμμόρφωση δήθεν της Ρωσίας, ενώ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας συμφωνίας παρόμοιας με την INF, αλλά με συμμετοχή κι άλλων χωρών.

Ο ισχυρισμός για μη τήρηση της συμφωνίας από Ρωσία ήταν άκρως προσχηματικός και υπηρετεί τη γνωστή τακτική «φωνάζει ο κλέφτης…». Αν κάποιοι παραβιάζουν τα συμφωνηθέντα, είναι οι ηγεσίες ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΝΑΤΟ. Αξίζει να θυμίσουμε ότι το 1990, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών για την ενοποίηση της Γερμανίας, οι ηγεσίες των ΗΠΑ, Γερμανίας, Αγγλίας, Γαλλίας, έδωσαν ρητές διαβεβαιώσεις στον Γκορμπατσόφ, ότι η ενοποίηση της Γερμανίας δεν αποτελεί απειλή για την ασφάλεια της ΕΣΣΔ, και ούτε πρόκειται να γίνει επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς. Μάλιστα ο τότε υπουργός Eξωτερικών των ΗΠΑ, Τζέιμς Μπέικερ, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι το ΝΑΤΟ δεν θα προχωρήσει «ούτε ίντσα ανατολικά» [1].

Ωστόσο το 1991, παρά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, το ΝΑΤΟ ξεκίνησε μια «έρπουσα επέλαση» προς ανατολάς. Το 1999 ενέταξε στους κόλπους του Πολωνία, Τσεχία και Ουγγαρία, το 2002 Βουλγαρία, Ρουμανία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Σλοβακία, Σλοβενία και, εντελώς πρόσφατα, τη «Βόρεια Μακεδονία» (FYROM). Παράλληλα έχουν τοποθετηθεί βάσεις αμερικάνικων πυραύλων στην Πολωνία και Ρουμανία με αιχμή τη Ρωσία. Η στρατηγική «περικύκλωση της… αρκούδας» δεν αφορά μόνο την ευρωπαϊκή περιοχή, αλλά κι άλλες πέριξ των συνόρων της, όπως Αλάσκα, Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Μέση Ασία (Ουζμπεκιστάν κ.α.), ενώ επιδιώκει μετατροπή της Ουκρανίας σε ορμητήριο ενός «ακήρυκτου πολέμου» κατά της Ρωσίας.

Οι πιο πάνω εξελίξεις ανάγκασαν τη Ρωσία να προσαρμόσει την αμυντική της στρατηγική, προειδοποιώντας ότι, σε περίπτωση τοπικού πολέμου, επιφυλάσσεται του δικαιώματος χρησιμοποίησης πυρηνικών όπλων [2]. Προς άρσιν πάσης αμφιβολίας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν την 1η Μαρτίου 2018 έδωσε στη δημοσιότητα δείγματα νέου στρατηγικού οπλισμού, διαλύοντας τις ψευδαισθήσεις για τη δυνατότητα «περικύκλωσης» της Ρωσίας μέσω αμερικάνικου πυρηνικού «δακτυλίου» αεράμυνας στις γύρω χώρες.

2. Προσπάθεια στήριξης της κλονιζόμενης παγκόσμιας ηγεμονίας

Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και οι βασικοί σύμμαχοι στα πλαίσια του ΝΑΤΟ (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία), με τα επεκτατικά και επιθετικά τους σχέδια, ενδυναμώνουν τους κινδύνους ενός πυρηνικού πολέμου. Ωστόσο ο βαθύτερες λόγος των διαφοροποιήσεων του προέδρου Τραμπ, έναντι τόσο «εχθρών» όσο και «φίλων», είναι η σταθερή απώλεια «ηγεμονικής ισχύος» των ΗΠΑ – όχι μόνο στον στρατιωτικό, όσο κυρίως στον οικονομικό και τεχνολογικό τομέα.

Ειδικότερα στον οικονομικό τομέα οι ΗΠΑ χάνουν σταθερά έδαφος κυρίως από την Κίνα, ενώ η Ρωσία, παρ’ ότι υστερεί στον οικονομικό τομέα, έχει εξασφαλίσει στρατηγική ισορροπία στον στρατιωτικό. Επίσης οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους έχουν απώλεια «οικονομικού εδάφους» από άλλες χώρες, κυρίως της ομάδας BRICS (Κίνα, Ρωσία, Ινδία, Βραζιλία, Ν. Αφρική). Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία [3], οι αναπτυγμένες χώρες στην περίοδο 2000-2016, είχαν αύξηση ΑΕΠ 26,1%, ενώ οι αναδυόμενες και αναπτυσσόμενες οικονομίες είχαν πάνω από 300%! Η προϊούσα μείωση της οικονομικής δύναμης των αναπτυγμένων καπιταλιστικών χωρών αλλάζει τους διεθνείς γεωπολιτικούς συσχετισμούς και εντείνει την προσπάθεια ανάκτησης του «χαμένου εδάφους», ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ.

Επίσης στον στρατιωτικό τομέα οι ΗΠΑ, εκτός από τη Ρωσία έχουν να αντιμετωπίσουν και την Κίνα – η οποία σταθερά ενισχύει τη στρατιωτική και πυρηνική της ισχύ. Οι ΗΠΑ το 2016 δαπάνησαν για στρατιωτικούς σκοπούς 611 δισεκατομμύρια δολάρια, η Κίνα 215, η Ρωσία 69, η Γαλλία 55, η Αγγλία 48, η Ιαπωνία 46, η Γερμανία 41 κ.ο.κ.

Τα νέα δεδομένα στους συσχετισμούς και η αύξηση των χωρών που διαθέτουν πυρηνικά φαίνεται να είναι ο ουσιαστικός λόγος εγκατάλειψης από τις ΗΠΑ της συμφωνίας INF Προβάλλουν ως δικαιολογία ότι φταίνε οι Ρώσοι, αλλά παράλληλα ρίχνουν την ιδέα να μπουν και άλλες χώρες στη συμφωνία. Αν ο πρώτος λόγος είναι προσχηματικός, ο δεύτερος δεν επιβεβαιώνει την αξιοπιστία τους, ιδιαίτερα μετά τη δήλωση του Ρώσου υφυπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Ριαμπκόφ, ότι «ανυπομονούμε να συγκεκριμενοποιηθεί η πρόταση των ΗΠΑ για μια νέα συμφωνία στην οποία θα συμμετείχαν και άλλες χώρες» [4].

3. Το σύνδρομο των ΗΠΑ

Φαίνεται ωστόσο ότι οι ΗΠΑ διακατέχονται μόνιμα από το σύνδρομο της «στρατηγικής υπεροχής» και της «παγκόσμιας κυριαρχίας». Αυτό μόνο μπορεί να ερμηνεύσει τα σχέδια τους για πλατιά χρήση πυρηνικών όπλων «χαμηλής ισχύος». Σύμφωνα με την έκθεση πυρηνικής στρατηγικής (Nuclear Posture Review) που δημοσίευσαν οι ΗΠΑ στις αρχές του 2019 [5], προβλέπεται ανάπτυξη πυρηνικών όπλων «χαμηλής απόδοσης», τα οποία θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από διοικητές στρατιωτικών μονάδων σε όλο τον πλανήτη (οι ΗΠΑ διαθέτουν 800-1000 βάσεις σε όλο τον κόσμο), χωρίς προηγουμένη έγκριση του Λευκού Οίκου. Το νέο δόγμα θεωρεί δεδομένο ότι η χρήση πυρηνικών όπλων θα είναι σε περιορισμένη γεωγραφική κλίμακα, υποθέτοντας ότι ο αντίπαλος θα αρκεστεί να απαντήσει με συμβατικά όπλα ή το πολύ με πυρηνικά χαμηλής ισχύος.

Όμως προκύπτουν ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα τα οποία φέρνουν την ανθρωπότητα πολύ κοντά στον κίνδυνο πυρηνικού ολέθρου. Πώς θα γνωρίζει π.χ. η Ρωσία από τα συστήματα ανίχνευσης πυραύλων, ότι ένας πύραυλος με πυρηνικά είναι «χαμηλής ισχύος»; Ποιος εγγυάται ότι σε περίπτωση τοπικών πολέμων, πύραυλοι χαμηλής πυρηνικής ισχύος δεν θα περάσουν σε χέρια τρομοκρατικών ομάδων τύπου ISIS; Τι σημαίνουν τα σχέδια των ΗΠΑ να πουλήσουν πυρηνική τεχνολογία στη Σαουδική Αραβία, που έχει ως βασικό στόχο της εξωτερικής της πολιτικής τον αφανισμό του Ιράν; Και ούτω καθεξής…

Η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία INF, είχε ως αποτέλεσμα την προειδοποίηση του Ρώσου προέδρου Πούτιν, ότι «η Ρωσία θα αναγκαστεί να αναπτύξει εξοπλισμούς που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν όχι μόνο κατά των χωρών από τις οποίες μπορεί να προέλθει μια απειλή, αλλά και κατά των χωρών όπου βρίσκονται τα κέντρα λήψης των αποφάσεων για χρήση των πυραύλων που μας απειλούν» [6]. Κατά συνέπεια τα σενάρια να κάνουμε «παιγνίδι» με πυρηνικά «χαμηλής ισχύος» είναι το ίδιο επικίνδυνα με πυρηνικά μεσαίου βεληνεκούς, και φυσικά με πυρηνικά μεγάλου βεληνεκούς.

4. Το φιλειρηνικό-αντιπολεμικό κίνημα σε αναζωογόνηση

Μπροστά στο φάσμα της απειλής ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος, οι φιλειρηνικές και αντιπολεμικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο, και πρώτα απ’ όλα στην Ευρώπη, χρειάζεται να δραστηριοποιηθούν και να διεκδικήσουν απαγόρευση των πυρηνικών όπλων. Η εμπειρία του φιλειρηνικού κινήματος στη δεκαετία του ’80, που επέβαλε την απαγόρευση των πυρηνικών μέσου βεληνεκούς στην Ευρώπη με τη συμφωνία Μπους-Γκορμπατσόφ, αποτελεί μια επιτυχία και πηγή αισιοδοξίας.

Ήδη η έκκληση του κινήματος για τον «Ευρωπαϊκό Πυρηνικό Αφοπλισμό», που υπογράφουν ευρωβουλευτές, πανεπιστημιακοί και συνδικάτα από πολλές χώρες και το Ίδρυμα Μπέρτραντ Ράσελ για την Eιρήνη, αποτελεί το πρώτο βήμα στην ανάπτυξη ενός νέου κινήματος δημιουργίας «ελευθέρων ζωνών από πυρηνικά» στην Ευρώπη και άλλες περιοχές του κόσμου. Ο γενικότερος στόχος πρέπει να είναι η υπογραφή Συνθήκης για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων γενικά στον κόσμο, σύμφωνα και με πρόσφατη απόφαση-έκκληση των Ηνωμένων Εθνών.

Το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφορά όλες τις χώρες και λαούς της Ευρώπης. Μαζί και την Ελλάδα που βρίσκεται κοντά σε «θερμές» εστίες πολέμου, ενώ τα ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ την θεωρούν βάση εξόρμησης για υλοποίηση επιθετικών σχεδίων, βάζοντας σε κίνδυνο τον ελληνικό λαό και άλλους λαούς της περιοχής. Από αυτήν την άποψη, η ανάπτυξη αντιπολεμικού-φιλειρηνικού κινήματος και η πίεση εφαρμογής πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, ισότιμης και αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας με όλες τις χώρες και σχέσεων καλής γειτονίας και φιλίας των λαών, αποτελεί για τη χώρα μας ζωτική ανάγκη.

* Ο Γιάννης Τόλιος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών, μέλος ΠΓ της ΛΑΕ

** δημοσιεύτηκε στο «Δρόμος της Αριστεράς», 16/3/19

Υποσημειώσεις

[1] Defence Democracy Press, 13/2/2018, All Western leaders were lying, promising not to expand NATO. See Frank Elbe, “The Diplomatic Path to Germany Unity”, Bulletin of the German Historical Institute 46 (Spring 2010) pp.33-46.

[2] Ρουσλάν Χουμπίγιεφ, «Μεταξύ “θερμού” πολέμου και “ψυχρής” σύγκρουσης» (regnum.ru/news/polit/2504482).

[3] ΔΝΤ: World Economic Outlook Update, Απρίλιος 2017, επεξεργασία στοιχείων.

[4] «Η Μόσχα ανοιχτή στις προτάσεις για μια “νέα INF”», www.naftemporiki.gr, 7/2/2019.

[5] Εφημερίδα των Συντακτών, 23-24/2/2019.

[6] Εφημερίδα των Συντακτών, 21/2/2019.

πηγη: iskra.gr