Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Γιατί δεν θα αποκατασταθούν οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις
Σταύρος Λυγερός
Μπορεί ο εκτελών χρέη υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ να είχε εκφράσει την πρόβλεψη ότι το πρόβλημα σχετικά με το αντιαεροπορικό σύστημα S-400 θα λυθεί, αλλά τα όσα έλαβαν χώρα τις προηγούμενες ημέρες στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Ουάσιγκτον τον διέψευσαν. Η άρνηση της Άγκυρας, μέσω ενός ελιγμού, οδήγησε στη σκλήρυνση της αμερικανικής στάσης. Στην πραγματικότητα, το μήνυμα που στέλνουν οι Αμερικανοί είναι ότι η θέση της Τουρκίας στην Ατλαντική Συμμαχία τίθεται υπό αίρεση. Με άλλα λόγια το ρήγμα βαθαίνει.
Οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις επικαθορίζονται από το γεγονός ότι σε πολύ μεγάλο ποσοστό οι Τούρκοι πιστεύουν πως η Ουάσιγκτον μεθοδεύει τον ακρωτηριασμό της χώρας τους. Θεωρούν την αμερικανική υποστήριξη προς τους Κούρδους της Συρίας ως απόδειξη ότι δρομολογείται η δημιουργία κουρδικού κράτους. Προς αυτή την κατεύθυνση, άλλωστε, ωθεί εδώ και καιρό το Ισραήλ. Οι Τούρκοι πιστεύουν ότι η ίδρυση αυτόνομης κουρδικής οντότητας στη βόρεια Συρία εκ των πραγμάτων θα θέσει σε αμφισβήτηση την εδαφική ακεραιότητα και της χώρας τους.
Δεν έχουν αμφιβολία ότι το PYD/YPG συνεχίζει να αποτελεί παρακλάδι του PKK, έστω κι αν οι Δυτικοί, για προφανείς λόγους, ισχυρίζονται το αντίθετο. Θεωρούν, λοιπόν, πως η Δύση, παίζοντας το κουρδικό χαρτί, μεθοδεύει τον ακρωτηριασμό της Τουρκίας. Αυτό, ωστόσο, ήταν ο κύριος λόγος πριν το πραξικόπημα του 2016. Εκείνο το γεγονός έπεισε οριστικά τον Ερντογάν ότι οι Αμερικανοί τον θεωρούν εμπόδιο, ότι τον έχουν προγράψει και ως εκ τούτου ότι επιδιώκουν την ανατροπή του.
Η παντελής έλλειψη εμπιστοσύνης προς την Ουάσιγκτον καθιστά μονόδρομο για τον Τούρκο πρόεδρο τον γεωπολιτικό εναγκαλισμό με τον Πούτιν. Αυτός είναι ο λόγος που όσο θα βρίσκεται στο τιμόνι, η Τουρκία δεν πρόκειται να επιστρέψει στο δυτικό “μαντρί”, ακόμα κι αν οι ΗΠΑ αποδεχθούν τις απαιτήσεις της στο συριακό μέτωπο. Οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, μετά από ένα μικρό διάλειμμα σχετικής ηλιοφάνειας, όταν απελευθερώθηκε ο πάστορας Μπράνσον, οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις επιστρέφουν στη ζώνη της καχυποψίας και στα όρια της ρήξης. Η έμμεση υπονόμευση της τουρκικής λίρας εντάσσεται ακριβώς σ’ αυτό το πλαίσιο.
Όπως είναι γνωστό, αμέσως μετά το πραξικόπημα του 2016, ο Ερντογάν δρομολόγησε μαζικές εκκαθαρίσεις σε όλο το εύρος των κρατικών μηχανισμών, ειδικά των κρίσιμων για την εθνική ασφάλεια. Αποτέλεσμα αυτών των εκκαθαρίσεων δεν ήταν μόνο το ξήλωμα όλων των δικτύων επιρροής που διέθεταν οι Αμερικανοί και δευτερευόντως οι Ευρωπαίοι στην Τουρκία.
Από το νεοοθωμανικό ρεύμα στο καθεστώς Ερντογάν
Αποτέλεσμα ήταν, επίσης, ότι στη γειτονική χώρα εγκαθιδρύθηκε ένα σχεδόν προσωποπαγές καθεστώς, ποιοτικά διαφορετικό όχι μόνο από το μετακεμαλικό, αλλά και από το νεοοθωμανικό, όπως διαμορφωνόταν μέχρι το 2012-13. Είναι ενδεικτικό ότι κορυφαία στελέχη του νεοοθωμανικού κινήματος, όπως οι Γκιούλ, Αρίντς, Σενέρ και Νταβούτογλου σήμερα βρίσκονται στο απόλυτο περιθώριο.
Σήμερα το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης είναι πολύ διαφορετικό από ό,τι ήταν πριν 10 χρόνια. Στην πραγματικότητα, το νεοοθωμανικό ρεύμα έχει μεταλλαγεί στο σημερινό καθεστώς Ερντογάν. Ο Ερντογάν από ηγέτης ενός ρεύματος έχει μετατραπεί σε άτυπο μονάρχη, σε νεοσουλτάνο. Με κέντρο αυτόν έχει διαμορφωθεί ένα νέο συγκρότημα εξουσίας.
Δεν είναι μόνο η συμμαχία με τους Γκρίζους Λύκους του Μπαχτσελί στο πολιτικό-εκλογικό επίπεδο. Είναι και η ενσωμάτωση στους κρατικούς μηχανισμούς στελεχών βαθέος κεμαλικού κράτους, τα οποία είχαν σαφές αντιδυτικό ιδεολογικό πρόσημο. Έτσι, στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και στο ερντογανικό συγκρότημα εξουσίας, εκτός από τους παραπάνω και όσους από την παλιά φρουρά των κομματικών στελεχών προσχώρησαν απολύτως στον Τούρκο πρόεδρο, κεντρικό ρόλο παίζουν και συγγενείς και υποτακτικοί του.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα δεν ορίζονται και κατανοούνται συλλογικά από μία άρχουσα ελίτ, αλλά από το νεοσουλτάνο και τη νέα αυλή του. Με άλλα λόγια, το προσωπικό συμφέρον του Ερντογάν αναγορεύεται σε εθνικό συμφέρον της Τουρκίας. Όντας πεπεισμένος πως οι Αμερικανοί επιχείρησαν να τον ανατρέψουν (όχι αδικαιολόγητα) δεν τους εμπιστεύεται. Και επειδή δεν τους εμπιστεύεται, δεν πρόκειται να επιστρέψει στο “μαντρί” ό,τι κι αν του προσφέρουν, αλλά και όσο κι αν τον απειλούν.
Προφανώς, ο Τούρκος πρόεδρος ποτέ δεν πρόκειται να το πει ευθέως. Αυτό, ωστόσο, είναι και θα είναι το κριτήριό του. Μπορεί σε τακτικό επίπεδο να συμπλεύσει κάποιες φορές με τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους, αλλά μέχρις εκεί. Γι’ αυτό με τη ρητορική του, στο πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο, καλλιεργεί συστηματικά, άλλοτε εμφανώς κι άλλοτε αφανώς, τον αντιαμερικανισμό.
Το γεγονός, μάλιστα, πως προϋπήρχε διαδεδομένη η υποψία πως οι ΗΠΑ επιδιώκουν να διαμελίσουν την Τουρκία, διευκολύνει την προπαγάνδα του καθεστώτος Ερντογάν. Στο ιδεολογικό επίπεδο, μάλιστα, χρησιμοποιεί ισλαμικά στερεότυπα για να αναβιώσει και παροξύνει τα υπαρκτά αντιδυτικά αισθήματα στην τουρκική κοινωνία, ειδικά στη “βαθιά Τουρκία”. Την πρακτική αυτή αναμένεται να συνεχίσει και να εντείνει μετά τς απώλειες που είχε στις πρόσφατες τοπικές εκλογές.
Με τον τρόπο αυτό προσδίδει ευρύτερες ιδεολογικοπολιτικές διαστάσεις στο τωρινό ρήγμα. Η αντίθεση δεν είναι πλέον ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και στον Ερντογάν. Είναι ανάμεσα στη Δύση και στη “βαθιά Τουρκία”. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία, όσο τουλάχιστον στο τιμόνι της θα βρίσκεται ο Ερντογάν, έχει ήδη χαθεί για τη Δύση. Απλώς, τόσο οι Αμερικανοί όσο και οι Ευρωπαίοι αρνούνται να το συνειδητοποιήσουν.
πηγη: slpress.gr
Στο ΣτΕ κρίνεται η επέκταση του λιμανιού του Πειραιά
Η κακή διατροφή «σκοτώνει» περισσότερους ανθρώπους από όσους το τσιγάρο και η υπέρταση
Περισσότεροι από 130 επιστήμονες από 40 χώρες, πραγματοποίησαν την πιο ολοκληρωμένη μέχρι σήμερα σχέση διατροφής και υγείας, αναλύοντας στοιχεία για 195 χώρες κατά την περίοδο 1990-2017.
Η μελέτη, εκτιμά ότι η κακή διατροφή ευθυνόταν για 10,9 εκατομμύρια θανάτους το 2017 (το 22% του συνόλου των θανάτων ενηλίκων διεθνώς), έναντι οκτώ εκατομμυρίων θανάτων το 1990. Οι κυριότερες αιτίες θανάτου που σχετίζονται με τη διατροφή, είναι κατά σειρά η καρδιαγγειακή νόσος (9,5 εκατομμύρια θάνατοι), ο καρκίνος (913.000) και ο διαβήτης (339.000). Συγκριτικά, ο καπνός σχετιζόταν με οκτώ εκατομμύρια θανάτους και η υπέρταση με 10,4 εκατομμύρια.
«Η κακή διατροφή σκοτώνει. Είμαστε ό,τι τρώμε και οι κίνδυνοι αφορούν τους πάντες, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και οικονομικής κατάστασης», δήλωσε ο δρ Αφσίν, ο οποίος τόνισε ότι η νέα μελέτη αναδεικνύει τις συνέπειες της διατροφής πάνω στα χρόνια προβλήματα υγείας, ανεξάρτητα από την παχυσαρκία.
«Η μελέτη επιβεβαιώνει αυτό που πολλοί σκέφτονται εδώ και χρόνια, ότι η κακή διατροφή είναι υπεύθυνη για περισσότερους θανάτους από κάθε άλλο παράγοντα κινδύνου στον κόσμο», δήλωσε ο καθηγητής, Κρίστοφερ Μάρεϊ, του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, διευθυντής του Ινστιτούτου Μετρικής και Αξιολόγησης της Υγείας.
Στο σύνολο των 195 χωρών που μελετήθηκαν, η μεγαλύτερη αναλογία θανάτων λόγω κακής διατροφής υπάρχει στο Ουζμπεκιστάν (892 θάνατοι ανά 100.000), ενώ η μικρότερη στο Ισραήλ (89 θάνατοι ανά 100.000). Ανάμεσα στις χώρες με μεγάλο πληθυσμό, η Αίγυπτος έχει το υψηλότερο ποσοστό θανάτων λόγω κακής διατροφής (552 ανά 100.000), ενώ η Ιαπωνία το χαμηλότερο (97 ανά 100.000). Καμία χώρα δεν είναι τέλεια, καθώς η κάθε μία σε κάποια πράγματα ακολουθεί υγιεινές συνήθειες διατροφής και σε κάποια άλλα ανθυγιεινές. Πάντως οι μεσογειακές χώρες βρίσκονται σε καλύτερη θέση συγκριτικά.
Η μελέτη εκτιμά ότι κατά μέσο όρο ο κόσμος καταναλώνει μόνο το 12% της συνιστώμενης ποσότητας ξηρών καρπών (τρία γραμμάρια τη μέρα έναντι των 21 γραμμαρίων που συνιστώνται), ενώ αντίθετα πίνει δεκαπλάσια ποσότητα ποτών-ροφημάτων με ζάχαρη (49 γραμμάρια τη μέρα) από τη συνιστώμενη (τρία γραμμάρια).
Ακόμη, η μέση παγκόσμια διατροφή περιλαμβάνει μόνο το 16% της συνιστώμενης ποσότητας γάλατος (71 γραμμάρια τη μέρα αντί για 435), το 23% της συνιστώμενης ποσότητας δημητριακών ολικής άλεσης (29 γραμμάρια ημερησίως αντί 125), σχεδόν διπλάσια ποσότητα επεξεργασμένου κρέατος από τη συνιστώμενη (τέσσερα γραμμάρια τη μέρα αντί για δύο) και σχεδόν διπλάσιο αλάτι από το συνιστώμενο (έξι γραμμάρια τη μέρα αντί τρία).
Η χώρα μας εμφανίζει διαχρονικά βελτίωση στο ποσοστό των θανάτων που σχετίζονται με τη διατροφή μεταξύ 1990-2017, παρόλα αυτά η θέση της στην παγκόσμια κατάταξη εμφανίζει σημαντική υποχώρηση, επειδή στο μεταξύ άλλες χώρες εμφάνισαν αναλογικά ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση. Έτσι, η Ελλάδα το 1990 ήταν 16η διεθνώς με περίπου 248 «διατροφικούς» θανάτους ανά 100.000, ενώ το 2017 είχε πέσει στη 39η θέση με περίπου 167 θανάτους ανά 100.000. Η χώρα μας βρίσκεται πάντως σε καλύτερη θέση από χώρες όπως οι ΗΠΑ (43η).
Όσον αφορά τα προσαρμοσμένα λόγω ανικανότητας έτη ζωής (Disability-Adjusted Life years-DALYs), που σχετίζονται με τους κινδύνους της διατροφής, ενώ το 1990 η Ελλάδα βρισκόταν στην όγδοη θέση από την κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης (με 4.693 έτη DALYs ανά 100.000), το 2017 είχε υποχωρήσει στη 35η θέση (με 3.398 DALYs).
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ - enikos.gr
Συνήγορος Πολίτη: Μεγάλες παραβάσεις σε βάρος των συνταξιούχων στον επανυπολογισμό συντάξεων
- Τελευταια
- Δημοφιλή