Σήμερα: 12/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

tsipras-efoplistes-3.jpg

Παραμονή του Πάσχα επέλεξε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για να δώσει το νέο μπουναμά στο παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο προκαλώντας τα αισθήματα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων τα οποία ιδιαίτερα την μνημονιακή περίοδο έχουν δεινοπαθήσει από την άγρια φοροεπιδρομή στους μισθούς, τις συντάξεις και ευρύτερα στα εισοδήματά τους.

Η βρώμικη συναλλαγή κυβέρνησης - εφοπλιστών παίρνει πλέον επίσημο δημόσιο χαρακτήρα και με την βούλα του νόμου στην Βουλή.

Μάλιστα ο Υπουργός Ε.Ν. Φώτης Κουβέλης που ανέλαβε τον πολιτικό ρόλο να φέρει προς κύρωση στην Βουλή με νόμο το συνυποσχετικό οικειοθελούς φορολόγησης των εφοπλιστών που ενσωματώθηκε σε σχετικό άρθρο του Υπουργείου Οικονομικών χαρακτήρισε επίτευγμα την κυβερνητική αθλιότητα!!!

Μάλιστα προκειμένου να μην ανανεώνεται η νομοθετική ρύθμιση είναι αορίστου χρόνου όπως ακριβώς επιθυμούσαν οι εφοπλιστές.

Ο Τσίπρας την περίοδο 2012 - 2014 μιλούσε για φορολόγηση των εφοπλιστών ύψους 2 δις ευρώ...!! Επίσης με προγενέστερη δήλωση του ίδιου (Φλεβάρης 2019), για το ποσό των δηλωθέντων μερισμάτων υπολόγισε ότι θα εισρέουν από αυτά στα δημόσια ταμεία 75 εκατομμύρια ευρώ....

Τώρα σύμφωνα με τον νόμο το ποσόν αυτό ανέρχεται στα 40 εκατομμύρια ευρώ!!

Να αναφέρουμε επίσης ότι το 2013 ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είχε δηλώσει ότι "το ύψος της συμβολής της ελληνικής ναυτιλιακής κοινότητας υπολογίζεται προς το παρόν στα 75 εκατομμύρια ευρώ αλλά εκτιμάται ότι θα ανέλθει ενδεικτικά στο ποσό των 140 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως!!

Άνθρακες ο θησαυρός αφού σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών το ποσόν που εισέρευσε στα δημόσια ταμεία ποτέ δεν ξεπέρασε τα 40 εκατομμύρια ευρώ ετησίως αφού ένα μεγάλο μέρος των μεγαλόσχημων εφοπλιστών δεν κατέβαλαν ούτε ένα ευρώ ενώ ορισμένοι ζήτησαν διακανονισμό καταβάλλοντάς τα με δόσεις!!!

Στην σχετική ομιλία στην Βουλή ο Φώτης Κουβέλης μετατράπηκε σε προπαγανδιστικό τελάλη του εφοπλιστικού κατεστημένου και ταυτιζόμενος απόλυτα με την πολιτική τους για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της κερδοφορίας και των προνομίων τους χωρίς ίχνος ντροπής ξεκαθάρισε ότι "στρατηγικός στόχος του Υπουργείου του είναι η ανάπτυξη της ελληνικής ποντοπόρου ναυτιλίας με την διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος που θα παράσχει ανταγωνιστικά οφέλη!!

Στην ίδια πολιτική κατεύθυνση στο αναφερόμενο νομοσχέδιο η κυβέρνηση διατηρεί σε εξευτελιστικά χαμηλά επίπεδα την φορολογία επί των ναυτιλιακών μερισμάτων.

Με αυτές τις επαίσχυντες νομοθετικές ρυθμίσεις κλείνει ουσιαστικά και η εκκρεμότητα των εφοπλιστών με την Επιτροπή Ανταγωνισμού της Ε.Ε που την τελευταία 2ετία υπήρξε η σχετική εμπλοκή με την κατηγορία του άνισου ανταγωνισμού έναντι των άλλων ευρωπαϊκών ναυτιλιακών χωρών της Ε,Ε.

Η σχετική συμφωνία εφοπλιστών - κυβέρνησης και η νομοθετική κατοχύρωση της προνομιακής φορολογικής μεταχείρισης έρχεται ως συνέχεια της συμφωνίας για την συνταγματική αναθεώρηση με την οποία έμεινε ανέπαφη η φορολογική ασυδοσία του εφοπλιστικού κεφαλαίου!!!

Οι εξελίξεις αυτές επικροτήθηκαν και χειροκροτήθηκαν και η κυβέρνηση εισέπραξε για πολλοστή φορά τα εύσημα των εφοπλιστών!!!

Χαρακτηριστική του κλίματος και της απήχησης που είχε στο υπόλοιπο αστικό πολιτικό κατεστημένο είναι το γεγονός ότι Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ όχι μόνο υπερψήφισαν την σχετική συμφωνία αλλά και ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ., ο γνωστός ακροδεξιός Άδωνις Γεωργιάδης, περιχαρής δήλωσε κυνικά:

"Έρχεται σήμερα με νομοσχέδιο η κυβέρνησή σας και τα 75 εκατομμύρια της εθελοντικής εισφοράς τα κατεβάζετε στα 40 εκατομμύρια. Αυτός ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μούρλια. Όταν έρχεσαι πιο δεξιά σημαίνει ότι πήζει το μυαλό. Μπράβο και πάλι μπράβο"!!!

Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ

Νταλακογεώργος Αντώνης

Υ.Γ.: Στον ίδιο κατήφορο με την κυβέρνηση ακολουθούν πιστά και τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για την ναυτιλία, που μετά την βρώμικη αυτή συμφωνία πανηγυρίζουν και αυτοί με την σειρά τους δηλώνοντας την χαρά τους... "επειδή στο νέο συνυποσχετικό ένα εκατομμύριο ευρώ θα πάνε στην ναυτική εκπαίδευση"...!!!

Προφανώς η θεσμοθέτηση της επιχειρηματικής και φορολογικής ασυλίας των εφοπλιστών για αυτούς είναι θεάρεστη πολιτική και το ένα εκατομμύριο ευρώ θα σώσει την καταρρέουσα Δημόσια Ναυτική Εκπαίδευση.

4-9-thumb-large.jpg

Η ευρωζώνη ήταν και παραμένει ο μεγάλος ασθενής υπό αποσύνθεση στην παγκόσμια οικονομία

“Ατύχημα” και τραγωδία η συμμετοχή της Ελλάδας στο ευρώ

Με τις πέντε μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωζώνης να κατεβάζουν αισθητά ταχύτητα ή και να παγιδεύονται στη στασιμότητα, τα σενάρια μίας νέας ύφεσης στην περιοχή ενισχύονται. Επενδυτικοί οίκοι έχουν επανειλημμένα κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, στον απόηχο και των άκρως ζοφερών στοιχείων για τη Γερμανία και την Ιταλία, αλλά και καθώς η αβεβαιότητα για το Brexit και τις εμπορικές αντιπαραθέσεις έχει χτυπήσει κόκκινο.

Μεταξύ αυτών που εκφράζουν ανησυχία είναι και η UBS, η οποία στην πρόσφατη μελέτη της με τίτλο: To μέλλον της Ευρώπης: Η Ευρωζώνη και η επόμενη ύφεση» εξετάζει αναλυτικά το πώς η οικονομία της Ευρωζώνης, οι κεφαλαιαγορές και το ευρώ θα μπορούσαν να αντεπεξέλθουν σε μια πιθανή σοβαρή οικονομική κρίση.

Πιο συγκεκριμένα, η μελέτη εξετάζει τρία σενάρια «άσκησης αντοχής» (stress-test), από την πιθανή ανάπτυξη έως τις περιπτώσεις ήπιας ή και σκληρής ύφεσης, προκειμένου να αναγνωρίσει τα κύρια ρίσκα για τις αγορές ομολόγων, για τα βασικότερα νομίσματα συμπεριλαμβανομένου του ευρώ, καθώς και για τις ευρωπαϊκές τράπεζες.

«Μια περίοδος ύφεσης θα έθετε, δίχως άλλο, σε κίνδυνο τον συνεκτικό χαρακτήρα της Ευρωζώνης. Ενώ έχουμε την πεποίθηση ότι το ευρώ θα ήταν ικανό να επιβιώσει ακόμα και ένα σενάριο δριμείας ύφεσης, οι επενδυτές οφείλουν να συνυπολογίσουν τα μέτρα λιτότητας και τον λαϊκισμό ως εξίσου σημαντικές απειλές, ενδεχομένως οδηγώντας σε στροφή προς άλλα τοπικά νομίσματα, όπως η βρετανική λίρα ή το ελβετικό φράγκο» σχολίασε ο Ricardo Garcia, επικεφαλής της έρευνας. «Η έξαρση του λαϊκισμού έχει οδηγήσει σε περιόδους ύφεσης κατά το παρελθόν» συμπλήρωσε.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, κίνδυνοι συγκέντρωσης απαντώνται σε μέλη της Ευρωζώνης, όπως η Ιταλία, όπου η πίεση της αγοράς και οι υποβαθμίσεις πιστοληπτικής ικανότητας πιθανώς να καταλήξουν αναγκαστικά σε άκρως μη δημοφιλείς οικονομικές ρυθμίσεις, αλλά και στην Ελλάδα, η οποία πιθανόν να απαιτήσει επιπλέον χρηματοδότηση. Οι επενδυτές συνιστάται να προετοιμασθούν αναλόγως, καθώς τόσο το ελληνικό (2015) όσο και το ιταλικό (2018) αδιέξοδο οδήγησε σε πτώση ολόκληρης της οικονομίας, προειδοποιεί η έκθεση.

Σε γενικές γραμμές, μια μελλοντική ύφεση θα κατέληγε ενδεχομένως σε σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές για την Ευρωζώνη, επηρεάζοντας ακόμα και τα πλέον ισχυρά μέλη της. Οι ιδιαίτερα αρνητικές αποδόσεις του 10ετούς γερμανικού ομολόγου (Bund) δύνανται να προκαλέσουν δυσκολίες στον γερμανικό τραπεζικό κλάδο, να ωθήσουν τις τιμές των λιανικών καταθέσεων σε αρνητικά πρόσημα, και να ενισχύσουν τη δημοτικότητα λαϊκιστικών κομμάτων, όπως το Alternative for Germany (AfD), δυσχεραίνοντας ακόμα περισσότερο τον μελλοντικό σχηματισμό κυβέρνησης για την εξέχουσα οικονομία της Ευρώπης.

Με τις Ευρωεκλογές να πλησιάζουν σε λίγες μόλις εβδομάδες και με τέσσερις από τους πέντε Προέδρους της Ε.Ε. να αναλαμβάνουν τα καθήκοντά τους για πρώτη φορά έως το τέλος του έτους, συμπεριλαμβανομένου του διαδόχου του Mario Draghi στο τιμόνι της ΕΚΤ, επιπρόσθετοι παράγοντες κινδύνου και το κλίμα γενικευμένης αβεβαιότητας χρειάζεται να ληφθούν υπόψη στην περίπτωση επενδύσεων στην Ευρώπη.

Ειδικά για την ΕΚΤ το σενάριο σοβαρής ύφεσης που περιλαμβάνεται στην έκθεση προβλέπει μία νέα γενιά νομισματικής πολιτικής. Διάφοροι μοχλοί πίεσης, όπως οι αγορές μετοχών ή πιθανώς πιο σημαντικά μέτρα (‘χρήματα από το ελικόπτερο’ ή απρόβλεπτα αρνητικά επιτόκια), προτρέπουν τους επενδυτές να μην θεωρούν δεδομένο το μηδέν ως το χαμηλότερο όριο.

Η Christine Novakovic, Head of Wealth Management EMEA της UBS, σχολίασε πως οι πελάτες εντός και εκτός Ευρώπης ομολογούν ότι ανησυχούν για τους κινδύνους μιας μελλοντικής ύφεσης. «Και ενώ πιστεύουμε ότι με τον κατάλληλο σχεδιασμό και οικονομικό προγραμματισμό οι επενδυτές δύνανται να ξεπεράσουν κάθε δυσκολία και εμπόδιο, αντιμετωπίζουμε τις ανησυχίες αυτές με τη δέουσα σοβαρότητα και αισθανόμαστε την ανάγκη να τις θέσουμε επί τάπητος» ανέφερε.

Επομένως, εάν αναλογιστούμε την Ευρώπη σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, αυτό θα βοηθήσει τους πελάτες μας να λάβουν εμπεριστατωμένες αποφάσεις και να διαχειριστούν αναλόγως τον βαθμό έκθεσής τους, κατέληξε.

Από την πλευρά του ο Mark Haefele, Chief Investment Officer της UBS Global Wealth Management, δήλωσε πως υπάρχει ένα σύννεφο αβεβαιότητας που πλανάται πάνω από τη νομισματική ένωση. «Το μέλλον της θα εξαρτηθεί από μια νέα γενιά ηγετών, συμπεριλαμβανομένου και του νέου Προέδρου της ΕΚΤ, και θεωρούμε ότι οι επενδυτές είναι επαρκώς πληροφορημένοι για να λάβουν υπόψη τους τυχόν ρίσκα που θα οδηγούσαν σε ύφεση, όταν προετοιμάζουν τα χαρτοφυλάκιά τους» σημείωσε. 

«Προκειμένου να χτίσουμε μια μακροπρόθεσμη στήριξη του ευρώ, πιστεύουμε ότι είναι γεγονός ζωτικής σημασίας οι επιμέρους κυβερνήσεις να επιδιώξουν να ακολουθήσουν τα σχέδιά τους για να ολοκληρώσουν την ενοποίηση των τραπεζοπιστωτικών αγορών και των αγορών κεφαλαίου, διαισθανόμενες τη σοβαρότητα της επείγουσας αυτής ανάγκης, δημιουργώντας και αναπτύσσοντας πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο» τόνισε και ο Θέμης Θεμιστοκλέους, Επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Γραφείου Επενδύσεων της UBS Wealth Management.

πηγή: naftemporiki.gr - iskra.gr

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019 06:42

Αίμα και πετρέλαιο στη Λιβύη

capture--27-thumb-large.jpg

Δεν πέρασε πολύς καιρός από τη στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ που οδήγησε στη φρικτή δολοφονία του Μουαμάρ Καντάφι, τον Οκτώβριο του 2011, και η Λιβύη εξελίχθηκε σε Νέμεση της Δύσης. Η κατάρρευση του απολυταρχικού καθεστώτος δεν έδωσε τη θέση της σε κάτι που να μοιάζει από μακριά με δημοκρατία, αλλά στον κατακερματισμό του κράτους και στην πανσπερμία των παραστρατιωτικών, κυρίως ισλαμικών, ομάδων. Η δολοφονία του Αμερικανού πρεσβευτή Κρίστοφερ Στίβενς από τους τζιχαντιστές της Ανσάρ αλ Σαρία στη Βεγγάζη, τον Σεπτέμβριο του 2012, προκάλεσε σάλο στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, σε αντίθεση με τους σχεδόν καθημερινούς πλειστηριασμούς μαύρων δούλων στην Τρίπολη, που περνούν στα ψιλά. Αφού «απελευθέρωσαν» τη Λιβύη, οι μεγάλες δυνάμεις ενδιαφέρονταν μόνο να συντηρούν τη ροή πετρελαίου και να εμποδίζουν τη ροή απελπισμένων μεταναστών προς τον Βορρά.

Το τελευταίο δεκαήμερο, ο λιβυκός εφιάλτης επανήλθε στην πρώτη γραμμή της διεθνούς επικαιρότητας εξαιτίας του Χαλίφα Χάφταρ. Πρόκειται για «έναν παλιό πράκτορα της CIA που εξελίσσεται σε πονοκέφαλο για τις ΗΠΑ», όπως προειδοποιούσε από τον Αύγουστο του 2016 η Washington Post. Εχοντας θέσει υπό τον έλεγχό του ολόκληρη την ανατολική και τη νότια Λιβύη, ο ισχυρότερος πολέμαρχος της χώρας εξαπέλυσε στις 4 Απριλίου επίθεση με στόχο να καταλάβει την Τρίπολη, ανατρέποντας την αναγνωρισμένη από τη Δύση και τον ΟΗΕ κυβέρνηση του Φαγέζ αλ Σεράζ. Αλλά ποιος είναι ο μυστηριώδης κύριος Χάφταρ και πώς έφτασαν τα πράγματα στο χείλος ενός γενικευμένου εμφυλίου πολέμου με απρόβλεπτες επιπτώσεις;

Γεννημένος πριν από 75 χρόνια στην Αζνταμπίγια της Κυρηναϊκής (ανατολική Λιβύη), ο Χαλίφα Χάφταρ έγινε αξιωματικός του στρατού και συμμετείχε στο κίνημα του 1969 που ανέτρεψε τον βασιλιά Ιντρίς. Λέγεται πως ο Καντάφι τον εμπιστευόταν σαν γιο του. Γεγονός είναι ότι του ανέθεσε δύο καίριες αποστολές: την πρώτη φορά, όταν ο Χάφταρ πολέμησε ως επικεφαλής του λιβυκού σώματος στον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1973, και τη δεύτερη, όταν ανέλαβε να διοικήσει τα λιβυκά στρατεύματα στον πόλεμο του Τσαντ, το 1986. Ωστόσο, στη δεύτερη περίπτωση ο Χάφταρ και τα στρατεύματά του παραδόθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν. Ο Καντάφι τον αποκήρυξε, γεγονός που οδήγησε στη ρήξη μεταξύ των δύο ανδρών. Στη συνέχεια ο Χάφταρ απελευθερώνεται χάρη στις πιέσεις της κυβέρνησης Ρίγκαν και η CIA εκπαιδεύει τα στρατεύματά του ως πολιορκητικό κριό για τη δολοφονία και την ανατροπή του Καντάφι. Ο ίδιος ο Χάφταρ περιπλανιέται στη Νιγηρία και στο Ζαΐρ, αλλά καμία αφρικανική χώρα δεν θέλει να του δώσει άσυλο. Τελικά καταφεύγει στο Λάγκλεϊ της Βιρτζίνια, όπου συμπτωματικά βρίσκεται το αρχηγείο της CIA. Εκεί θα περάσει τα επόμενα είκοσι χρόνια της ζωής του και θα γίνει Αμερικανός υπήκοος.

Η δολοφονία Γιούνις

Η εξέγερση εναντίον του Καντάφι τον Φεβρουάριο του 2011, στη διάρκεια της λεγόμενης Αραβικής Ανοιξης, έβγαλε τον Χάφταρ από τη ναφθαλίνη. Ερχεται στη Βεγγάζη, που έχει πέσει στα χέρια των αντικαθεστωτικών, και επιδιώκει να χρισθεί αρχιστράτηγος των εξεγερμένων, αλλά δεν πείθει το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο, που προτιμά τον Αμπντουλφατάχ Γιούνις, ηγετική μορφή του κανταφικού κινήματος του 1969. Ο Γιούνις θα δολοφονηθεί υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες λίγο καιρό αργότερα, ενώ ο Χάφταρ, χολωμένος που του αρνήθηκαν την ηγεσία, θα επιστρέψει στη Βιρτζίνια για «να αφοσιωθεί στα εγγόνια του», όπως ο ίδιος είπε.

Το χάος στη μετακανταφική Λιβύη τού έδωσε μια νέα ευκαιρία. Το καλοκαίρι του 2014, η κυβέρνηση της Τρίπολης και οι ισλαμιστές σύμμαχοί της αρνούνται να αναγνωρίσουν το κοινοβούλιο που προέκυψε από τις εκλογές. Το κοινοβούλιο μεταφέρεται στο Τομπρούκ, στο ανατολικό άκρο της χώρας, συγκροτεί δεύτερη κυβέρνηση και αναθέτει τις ένοπλες δυνάμεις του στον Χάφταρ, ο οποίος εμφανίζεται ως ο σωτήρας της χώρας από τη μάστιγα των ισλαμιστών, στο στυλ του Αιγύπτιου ηγέτη Αμπντελφατάχ Σίσι. Στα επόμενα χρόνια καταφέρνει να διαλύσει τους ισλαμιστές στην ανατολική Λιβύη και να προσεταιριστεί τις φυλές του νότιου τμήματος της χώρας, αποκτώντας τον έλεγχο των περισσότερων πετρελαιοπηγών. Η εκστρατεία του στην Τρίπολη είχε προαναγγελθεί πολλές φορές. Ο λόγος που τον ανάγκασε να βιαστεί ήταν ότι στις 14 Απριλίου επρόκειτο να συνέλθει στην πρωτεύουσα ειρηνευτική διάσκεψη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ – μάλιστα ο γενικός γραμματέας του διεθνούς οργανισμού ήταν εκεί όταν άρχισε η επίθεση του Χάφταρ.

Ο φιλόδοξος στρατηγός δεν θα μπορούσε να πετύχει όσα πέτυχε χωρίς σοβαρή διεθνή υποστήριξη. Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία και Εμιράτα τον στήριξαν με χρήματα και αεροπλάνα ως δύναμη κρούσης εναντίον των ισλαμιστών. Πιο καθοριστική ήταν η βοήθεια της Γαλλίας, που του έστειλε άνδρες των ειδικών δυνάμεων και των μυστικών υπηρεσιών για να τον στηρίξουν στις επιχειρήσεις του. Επιπλέον, ο Εμανουέλ Μακρόν αναβάθμισε τον Χάφταρ από πολέμαρχο σε πολιτικό ηγέτη, οργανώνοντας ειρηνευτικές συνομιλίες του στρατηγού με τον Σεράζ στο Παρίσι.

Οργή στη Ρώμη

Ο γαλλικός παρεμβατισμός εξόργισε την Ιταλία, παλιά αποικιοκρατική δύναμη στη Λιβύη, που κατήγγειλε ότι ο Μακρόν στηρίζει έναν «νέο Καντάφι» για να βάλει χέρι στα πετρέλαιά της. Αλλά και η Ρωσία στήριξε τον Χάφταρ, εν μέσω φημών πως διαπραγματεύτηκε μαζί του ναυτικές βάσεις στη Λιβύη. Στο πλευρό του Σεράζ τάχθηκαν το Κατάρ και η Τουρκία, ενώ η Αμερική φαίνεται ότι περιμένει να δει πού θα κλίνει η πλάστιγγα.

Δεν αποκλείεται ο Χάφταρ να υπερεκτίμησε τις δυνάμεις του. Αντί για μια κεραυνοβόλο εκστρατεία, οι δυνάμεις του έχουν καθηλωθεί για την ώρα έξω από την Τρίπολη, καθώς συνάντησαν σφοδρή αντίσταση από τις παραστρατιωτικές οργανώσεις που στηρίζουν τον Σεράζ και κυρίως από τους σκληρούς ισλαμιστές της Μισράτα. Δεδομένων των μεγάλων αποστάσεων ανάμεσα στο δυτικό και το ανατολικό τμήμα της χώρας, ενδεχόμενη καθήλωση του Χάφταρ θα εξασθενήσει κατά πολύ τις αμυντικές του γραμμές στη Βεγγάζη και στις γύρω πόλεις. Αν πάλι υποχρεωθεί να διατάξει υποχώρηση, το πολιτικό κύρος του θα έχει υποστεί τεράστιο πλήγμα. Σε κάθε περίπτωση, η τραγωδία της Λιβύης δεν προβλέπεται να έχει γρήγορο τέλος, αν δεν αναγκαστούν να αναθεωρήσουν τη στάση τους εκείνοι που την προκάλεσαν. 

ΠΗΓΗ: kathimerini.gr

 

201904151046028909-640x427.jpg

Ενόψει της MEPC 74 του IMO τον ερχόμενο Μάιο, η Γαλλία πρότεινε στον Οργανισμό τον περιορισμό των ταχυτήτων των ποντοπόρων πλοίων (speed limit) ως ένα πρώτο βήμα για την μείωση των εκπομπών GHG.

Σύμφωνα με την γαλλική πρόταση η μείωση των ταχυτήτων από τα ποντοπόρα πλοία μπορεί να λειτουργήσει ως «ένα εξαιρετικά έγκαιρο και μεταβατικό μέτρο» παρά το βραχυχρόνιο χαρακτήρα εφαρμογής του. Παράλληλα αναφέρεται ότι το εν λόγω μέτρο δεν μπορεί να εφαρμοστεί για όλους τους τύπους πλοίων όπως τα επιβατηγά.

Να σημειωθεί τέλος ότι η Γαλλία αποτελεί έναν από τον στυλοβάτη για την μείωση των αέριων εκπομπών ρύπων σε διεθνές επίπεδο εξ’ ου και η «Συμφωνία των Παρισίων» , η οποία υπεγράφη το 2016.

Φωτό: Pixabay

ΠΗΓΗ; naftikachronika.gr

Σελίδα 2962 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή