Την ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει για χαμηλά ποσοστά ανεργίας στη χώρα, η Eurostat δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι η Ελλάδα είναι ουραγός μεταξύ των χωρών της ΕΕ στο μέτωπο της απασχόλησης.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία, σχεδόν 6 στους 10 Έλληνες ηλικίας 20 έως 64 ετών είχαν εργασία το 2018, κάτι που σημαίνει ότι η Ελλάδα απέχει περισσότερες από δέκα μονάδες από τον εθνικό στόχο για απασχόληση της τάξης του 70% που έχει θέσει η Κομισιόν. Η Ελλάδα έχει μια από τις χειρότερες επιδόσεις μεταξύ των χωρών – μελών της Ε.Ε., καθώς ο κοινοτικός μέσος όρος απασχόλησης είναι 73,2%.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ο δείκτης απασχόλησης των ατόμων 20-64 ετών στην Ε.Ε. έφτασε το 73,2% το 2018, έναντι 72,2% το 2017, με στόχο σύμφωνα με τη «Στρατηγική για την Ευρώπη 2020» να φτάσει το 75% μέχρι το 2020.

Το ποσοστό απασχόλησης για τους άνδρες έφτασε το 79%, ενώ για τις γυναίκες στην Ε.Ε., η απασχόληση έφτασε το 67,4% το 2018. Στην Ελλάδα, το ποσοστό απασχόλησης των ανδρών ανήλθε στο 70,1% (από 67,7% το 2017) και των γυναικών στο 49,1% (από 48% το 2017).

Στην Ε.Ε., το χάσμα ανάμεσα στα επίπεδα απασχόλησης ανδρών και γυναικών ανέρχεται στις -11,6 ποσοστιαίες μονάδες. Η μεγαλύτερη διαφορά στα επίπεδα απασχόλησης μεταξύ ανδρών και γυναικών καταγράφεται στη Μάλτα (-22,3 ποσοστιαίες μονάδες), στην Ελλάδα (-21 ποσοστιαίες μονάδες) και στην Ιταλία (-19,8 ποσοστιαίες μονάδες), ενώ η μικρότερη καταγράφεται στη Λιθουανία (-2,3 ποσοστιαίες μονάδες), τη Φινλανδία (-3,7 ποσοστιαίες μονάδες), τη Λετονία (-4,2 ποσοστιαίες μονάδες) και τη Σουηδία (-4,3 ποσοστιαίες μονάδες).

Όσον αφορά τις ηλικίες από 55 έως 64 ετών, το χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης στην Ε.Ε. καταγράφει το Λουξεμβούργο (40,5%) και η Ελλάδα (41,1%). Το υψηλότερο ποσοστό καταγράφει η Σουηδία (77,9%), η Γερμανία (71,4%) και η Δανία (70,7%).

πηγη: iskra.gr

Η φρενίτιδα του Airbnb τους τελευταίους μήνες έχει εξαφανίσει τα ενοικιαστήρια και έχει εκτινάξει τις τιμές των ενοικίων.

Η κατάσταση είναι απελπιστική για όσους ψάχνουν να ενοικιάσουν κύρια κατοικία σε περιοχές οι οποίες έχουν γίνει περιζήτητες λόγω Airbnb. Ειδικά το κέντρο του Λεκανοπεδίου έχει αποκλειστεί λόγω των βραχυχρόνιων μισθώσεων και των υψηλών ενοικίων.

Μάλιστα, η φρενίτιδα του Airbnb έχει καταλάβει τους ιδιοκτήτες τόσο, ώστε δεν είναι λίγοι εκείνοι που βγάζουν τους ενοικιαστές από τα διαμερίσματα για να τα βάλουν στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης, προσδοκώντας τα γρήγορα κέρδη.

Το Κουκάκι έγινε Εκάλη

Τα ενοίκια κατοικιών σε περιοχές όπως το Κουκάκι, το Μετς, ακόμη και τα Εξάρχεια, έχουν τραβήξει για τα καλά την ανηφόρα, με τις αυξήσεις να κινούνται ακόμα και πάνω από 30% σε σχέση με το 2017. Μέσα σε μια διετία το Κουκάκι έγινε ακριβότερο από την Εκάλη!

Τα στοιχεία της αγοράς δείχνουν ότι στην περιοχή του Μακρυγιάννη οι τιμές των ενοικίων το 2018 έκαναν άλμα 35% σε σχέση με το 2017, στα Εξάρχεια τα ενοίκια καταγράφουν αύξηση 34%, στο Κολωνάκι 23%, ενώ στην περιοχή του Χίλτον παρατηρείται έκρηξη 50% στις τιμές των ενοικίων.

Τα ενοίκια στο κέντρο της Αθήνας έχουν κάνει άλμα 20% σε σχέση με το 2017. Αλλά και στα βόρεια προάστια όπου υπάρχουν σταθμοί του μετρό, όπως το Χαλάνδρι, ο Χολαργός και η Αγία Παρασκευή, οι τιμές των ενοικίων έχουν αυξηθεί τουλάχιστον κατά 15% τους τελευταίους μήνες. Στα νότια προάστια η μεγαλύτερη αύξηση 12% εντοπίζεται στην περιοχή της Γλυφάδας.

Έρευνα έχει δείξει ότι στην περιοχή του Ζαππείου προσφέρονται 105 ακίνητα για βραχυχρόνια μίσθωση και μόνο 9 για μακροχρόνια, στο Κουκάκι από τα 879 ακίνητα που είναι διαθέσιμα για ενοικίαση τα 732 σπίτια, δηλαδή το 83%, ενοικιάζονται μέσω Airbnb και τα 147 διατίθενται στην παραδοσιακή μηνιαία μίσθωση.

Στα Χανιά μόνο το 5% των προς μίσθωση κατοικιών απευθύνεται στην αγορά της μακροχρόνιας μίσθωσης, καθώς το άλλο 95% είναι για βραχυχρόνια. Σε απόλυτα νούμερα 4.337 ακίνητα κατευθύνονται σε βραχυχρόνια μίσθωση και μόλις 212 στη μακροχρόνια. Αυτά δηλαδή τα 212 σπίτια είναι οι επιλογές που έχουν φοιτητές, δημόσιοι λειτουργοί ή όσοι θέλουν να αλλάξουν σπίτι ή να μετακομίσουν στα Χανιά. Το ίδιο έντονο είναι το φαινόμενο σε άλλους τουριστικούς προορισμούς, όπως η Ρόδος και η Κέρκυρα.

«Τσιμπημένα» εμφανίζονται τα μισθώματα και στην περιφέρεια, με τους μεσίτες, ωστόσο, να σημειώνουν τις μεγάλες διακυμάνσεις που παρατηρούνται από περιοχή σε περιοχή. Ενδεικτικά, ένα νεόδμητο διαμέρισμα στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης μπορεί να διατεθεί έναντι 11 ευρώ/τμ., όταν, για παράδειγμα, το ίδιο σπίτι στην Κάτω Τούμπα ή στην Καλαμαριά νοικιάζεται από έξι ευρώ/τ.μ.

Σαφάρι της εφορίας

Την ίδια στιγμή, σκληρό προμηνύεται το σαφάρι της εφορίας για τα αδήλωτα ακίνητα τύπου Airbnb.

Η Εφορία έχει βάλει στο μάτι τους φορολογουμένους που δραστηριοποιούνται στον συγκεκριμένο τομέα.

Οι περίπου 55.000 φορολογούμενοι που έχουν εγγραφεί στο ηλεκτρονικό Μητρώο Βραχυχρόνιας Μίσθωσης της ΑΑΔΕ θα πρέπει να εμφανίσουν στη φορολογική δήλωση που θα υποβάλουν το επόμενο διάστημα τα εισοδήματα που εισέπραξαν το 2018, για τα οποία θα φορολογηθούν με συντελεστές 15% έως 45%.

Τα εισοδήματα αυτά δηλώνονται συγκεντρωτικά ανά ακίνητο στον κωδικό 60 της στήλης 16 του εντύπου Ε2. Από τα ακαθάριστα εισοδήματα του 2018 αναγνωρίζεται προς έκπτωση ποσοστό 5% για τις δαπάνες επισκευής, συντήρησης, ανακαίνισης ή άλλες πάγιες και λειτουργικές δαπάνες των ακινήτων.

Τα εισοδήματα που θα δηλωθούν στη φορολογική δήλωση θα διασταυρωθούν με αυτά που εμφανίζονται στο Μητρώο.

Ήδη η ΑΑΔΕ διασταυρώνει τα στοιχεία των ακινήτων που προσφέρονται για εκμίσθωση ακινήτων µε τα δεδομένα που έχουν δηλώσει οι ιδιοκτήτες στο Taxisnet.

πηγη: iskra.gr

Βρυξέλλες, του Θάνου Αθανασίου

Μάκης Γεωργιάδης

Δεκατέσσερις χώρες έστειλαν δυνάμεις επέμβασης εναντίον της επαναστατικής Ρωσίας. Σαν ύαινες χίμηξαν οι ιμπεριαλιστές να την κατασπαράξουν αμέσως με τη λήξη του φονικότατου Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ανάμεσα στα στρατεύματα αυτά ήταν και το εκστρατευτικό σώμα από την Ελλάδα. Εκατοντάδες ήταν όσοι αυτομόλησαν και αγκαλιάστηκαν με τα ταξικά τους αδέλφια, τον Κόκκινο Στρατό και τα αντάρτικα σώματα. Εγκλήματα του εκστρατευτικού σώματος στην Οδησσό.

Χρονολόγιο

1919, 20 Ιανουαρίου, αποβίβαση των πρώτων ελληνικών δυνάμεων στην Οδησσό.
1919, 22 Μαρτίου, ολοκληρώνεται η μεταφορά της 13ης μεραρχίας στην Οδησσό. Το εκστρατευτικό σώμα αποτελείται από 23.351 αξιωματικούς και στρατιώτες.
1919, 2 Απριλίου, γενική επίθεση των μπολσεβίκων.
1919, 27 Απριλίου, ανακωχή μεταξύ του Κόκκινου Στρατού και των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Την επόμενη μέρα αποχωρεί ηττημένο το ελληνικό σώμα από τα εδάφη της Ρωσίας.

Το πλάνο ήταν μαυρόασπρο, αλλά μυριάδες τα κόκκινα στίγματα που ξεπηδούσαν σε κάθε γωνιά στα χέρια των εργατών, των στρατιωτών και στις ταράτσες των κτιρίων δίνοντας το χρώμα της εποχής. Το χρώμα της νίκης. Το λιμάνι της Οδησσού ίσως αποτελεί το τελειότερο σκηνικό για να φτιάξει κανείς επαναστατικά πλάνα και φωτογραφίες. Η κόκκινη σημαία που υψώνουν οι ναύτες του Θωρηκτού Ποτέμκιν, όπως την αποτυπώνει με την κάμερα ο Σεργκέι Αιζενστάιν και με το μυαλό οι θεατές του. Λίγα χρόνια μετά, αν και από το 1905 έως το 1919 μοιάζει να έχει κυλήσει ολόκληρος αιώνας, στο ίδιο πάντα σκηνικό στασιάζουν τα πληρώματα των πλοίων των Γάλλων ιμπεριαλιστών εισβολέων. Οι ύαινες που χύμηξαν να κατασπαράξουν τη νεαρή Σοβιετική Ρωσία ίσως δεν περίμεναν πως όχι μόνο θα δοκίμαζαν πικρή ήττα από τον Κόκκινο Στρατό και τις αντάρτικες κομμουνιστικές ομάδες, αλλά και τα παιδιά της εργατικής τάξης που στελέχωναν τα εκστρατευτικά σώματα εναντίον της επαναστατημένης Ρωσίας, θα στασίαζαν, θα λιποτακτούσαν και μαζικά θα εντάσσονταν στις γραμμές του στρατού των ταξικών αδερφών τους.

Δεκατέσσερις χώρες έστειλαν δυνάμεις επέμβασης εναντίον της επανάστασης. Το κύμα της εξωτερικής επέμβασης φούντωσε αμέσως με τη λήξη του φονικότατου Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ενώ η νεαρή σοβιετική εξουσία πάλευε να ξεκολλήσει την αχανή χώρα από τον εμφύλιο στον οποίο την είχαν βυθίσει οι νοσταλγοί του τσαρικού καθεστώτος, οι αστοί οι οποίοι έχαναν τα προνόμια τους, η εσωτερική και εξωτερική αντίδραση. Ανάμεσα στα στρατεύματα και 23.351 στρατιώτες εκστρατευτικού σώματος από την Ελλάδα. Το 34ο Σύνταγμα παρέταξε τις δυνάμεις του στην Κριμαία γύρω από τις πόλεις της Οδησσού, της Χερσώνας, του Νικολάγιεφ και τις Σεβαστούπολης, όπου υπήρχαν και ελληνικοί πληθυσμοί. Τα ελληνικά στρατεύματα τέθηκαν υπό γαλλική διοίκηση και αποβιβάστηκαν στην περιοχή από 21 Ιανουαρίου του 1919. Σαν σε σκηνή από το ίδιο το φιλμ της Ιστορίας εμφανίζονται τώρα οι λιποτάκτες των ελληνικών δυνάμεων να περνούν κολυμπώντας τον παγωμένο Δνείστερο για να ενταχθούν στις τάξεις των μπολσεβίκων. Το ποτάμι είναι το φυσικό όριο μεταξύ των επικρατειών των εξεγερμένων που έχουν την εξουσία στα χέρια τους και των εξεγερμένων που παλεύουν γι’ αυτήν έχοντας να αντιμετωπίσουν και τους Λευκούς και τους εισβολείς. Τις νύχτες στα χαρακώματα ο Αταμάνος Γκριγκόριεφ και οι άντρες του πετάνε προκηρύξεις που καλούν τα ελληνικά στρατεύματα να μην πολεμήσουν εναντίον των αδερφών τους, να αποχωρήσουν από τη Ρωσία και γυρνώντας στην Ελλάδα να ξεκινήσουν το δικό τους αγώνα για κοινωνική απελευθέρωση.

Οι προκηρύξεις για πολλούς γίνονται φυλαχτό. Τις κρύβουν και τις διαβάζουν τις νύχτες. Και πολλοί αυτομολούν. Τόσο που αναγκάζουν τη στρατιωτική γραφειοκρατία και τους υψηλόβαθμούς αξιωματικούς όπως τον Ν. Γρηγοριάδη να σκηνοθετήσουν ολόκληρες αρπαγές, αιχμαλωσίες και δολοφονίες των αυτομολούντων από τους μπολσεβίκους ώστε να μην έχει ευρύτερο αντίκτυπο αυτή η πράξη μέγιστης διεθνιστικής αλληλεγγύης και έμπρακτης συμπαράστασης στην επανάσταση στο εσωτερικό του στρατεύματος. Σύμφωνα με αντικρουόμενες πηγές, περίπου 398 Έλληνες φαντάροι εμφανίζονται ως «εξαφανισμένοι», γεγονός που οφείλεται σε αυτομολήσεις και λιποταξίες.
Όμως οι σκοτεινές σκηνές αυτής της ταινίας είναι πάμπολλες. Είναι όταν αυτοί οι ποτισμένοι με το δηλητήριο του εθνικισμού Έλληνες στρατιώτες ανοίγουν πυρ στην Οδησσό εναντίον των Γάλλων συναδέλφων τους που στασιάζουν μαζικά κι αρνούνται να πολεμήσουν. Ανοίγουν πυρ και σκοτώνουν εξεγερμένους εργάτες της Οδησσού που διαδηλώνουν εναντίον της επέμβασης και ενώνονται με τους εξεγερμένους ναύτες. Η ίδια κλίκα καθαρμάτων που εμφορείται από το μεγαλοϊδεατισμό και την αρπακτικότητα της ελληνικής αστικής τάξης θα πυρπολήσει στη Χερσώνα μια τεράστια ξύλινη αποθήκη στην οποία είχε στοιβάξει περίπου 2.000 αιχμαλώτους, μεταξύ των οποίων και ομοεθνείς τους! Και θα ανοίξει πυρ από τα πολεμικά πλοία του στόλου που αναχωρεί για την Ελλάδα έχοντας υποστεί ντροπιαστική ήττα. Ήταν τέτοια η λύσσα και η μανία τους, που πλιατσικολογούσαν και λεηλατούσαν ό,τι έβρισκαν μπροστά τους και ας τους καταδίωκαν οι αντάρτες του Αταμάνου Γκριγκόριεφ και αργότερα ο συγκροτημένος Κόκκινος Στρατός που έπαιρνε την μία πόλη μετά την άλλη. Έλληνες Γιούγκερμαν γέμισαν τα πλοία της επιστροφής παρέα με πρωταγωνιστές που θα συναντήσουμε αργότερα στις τραγικές σελίδες της ελληνικής Ιστορίας και την καταστροφική κατάληξη της Μικρασιατικής Εκστρατείας.
Δεν είναι τυχαίο πως στο εκστρατευτικό σώμα εναντίον της Μεσημβρινής Ρωσίας ήταν παρόντες στρατιωτικοί όπως οι Ν. Πλαστήρας, Γ. Κονδύλης, Ν. Γρηγοριάδης. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ο τότε ισχυρός πόλος του πολιτικού διπολισμού είχε ως πρωταγωνιστή τον Ελ. Βενιζέλο, ο οποίος είχε στενή σχέση με τον βρετανικό ιμπεριαλιστικό παράγοντα, που υποδαύλιζε τις μεγαλεπήβολες «Μεγάλες Ιδέες» για να κερδίσει ο ίδιος μόλις θα αποτραβιόταν τα νερά της πλημμυρίδας, ενώ το μόνο που θ’ άφηνε πίσω της η άμπωτη θα ήταν θάλασσες δακρύων και αίματος.

Ωστόσο η ταινία μας όπως άνοιξε, με το ίδιο ασπρόμαυρο πλάνο κλείνει. Εκατό χρόνια μετά. Η ίδια ασπρόμαυρη φωτογραφία στο ίδιο μελαγχολικό φόντο. Στις 6 και 7 του Απρίλη του 1919 ήταν θριαμβευτές οι μπολσεβίκοι και ο επαναστατημένος λαός της Οδησσού και ολόκληρης της Κριμαίας ύψωσε τα κόκκινα λάβαρα και τις σημαίες της εργατιάς απανταχού στην πόλη. Ένας θρίαμβος πριν τον επόμενο, πριν αρχίσουν να πέφτουν μια μια οι πόλεις και στα δυτικά προς την Ουκρανία και στα ανατολικά προς την Υπερκαυκασία. Κόκκινες κυματίζουν τώρα οι σημαίες στην Οδησσό και το σημερινό ασπρόμαυρο, μουντό και μελαγχολικό τοπίο είναι η μοναδική τόσο επίκαιρη και αναγκαία πρόταση ανατροπής της προϊούσας βαρβαρότητας, αλλά και το μεγάλο ζητούμενο και επαναστατικός γρίφος αμφίβολος στην απάντησή του….

Γράμμα στον παππού 

Κάπου τα ίχνη χάνονται. Η γομολάστιχα της Ιστορίας θαρρείς θα τα σβήσει μόλις αποβιβαστείς από εκείνο το καράβι, όμοιο θωρηκτό, και πάλι στις γεμάτες ξενοιασιά η έστω αναδίδουσες την πατρική στοργή ακτές της Μαύρης Θάλασσας, αποβιβαστείς στον Πειραιά, όταν τραβήξεις κατά τη Δραπετσώνα στήσεις ένα παράπηγμα στους προσφυγικούς συνοικισμούς και μετά, με το βήμα βαρύ, τραβήξεις για μια άλλη, άγνωστη ενδοχώρα. Αυτή τη φορά μιας μητέρας πατρίδας η οποία σε στοιχειώνει στον ύπνο και στον ξύπνιο. Ανακατεμένη ζωή, όμοια ναυτία. Παραγεμισμένη με όνειρα και φανφάρες και ελληνικές μεραρχίες που τώρα ταξιδεύουν για να αποβιβαστούν στη Σμύρνη και στο Αϊβαλί. Πρόσω ολοταχώς για τη νέα Μεγάλη Ιδέα και η …ανεξαρτησία του Πόντου παραπέμπεται στις καλένδες.

Το είπε άλλωστε ρητά και κατηγορηματικά ο Βενιζέλος στον πρόεδρο Ουίλσον: αυτός είναι αντίθετος και με την ανεξαρτησία του Ευξείνου Πόντου και τη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους εκεί και υπέρ της ανεξαρτησίας της Αρμενίας αν κι αυτή εκφράζει αξιώσεις για έξοδο στη Μαύρη Θάλασσα. Λόγω αναλφαβητισμού ωστόσο, τα προσφυγόπουλα του Πόντου και του Καυκάσου σε λίγο δεν θα μπορούν να διαβάσουν τι λένε οι εφημερίδες. Τι λένε στις εφημερίδες και οι Βενιζέλοι και οι βασιλικοί. Δε θα μπορούν να αναγνωρίσουν τα νέα από το ανατολικό μέτωπο. Τη φωτιά και την καταστροφή του πολέμου. Τη φωτιά που έσπειραν οι ιμπεριαλιστές στην παλιά σου πατρίδα και τη σκορπούν απλόχερα τώρα και στη γειτονιά σου. Αχ, παππού… Χαθήκαν οι μεγάλες ιδέες. Ναυάγησαν οι μεγάλες πατρίδες. Τον καιρό που επιτέλους η αχτίδα της Ανατολής έφεγγε πάνω από τον κόσμο των εξεγερμένων, εσύ ανακατεύτηκες με τον κόσμο των πλιατσικολόγων, των τυχοδιωκτών και των αρπάγων. Ο εθνικισμός και η μεγαλομανία, ο θρησκευτικός φανατισμός και ο ταξικός αποπροσανατολισμός σε οδήγησαν να γεμίσεις τελικά τα καράβια που θα διέπλεαν τη Μαύρη Θάλασσα και το Αιγαίο για να καταλήξουν στην Ανατολική Μακεδονία στην Καβάλα, στο Βόλο, στον Πειραιά… Ποιος ξέρει, τελικά ίσως να ήσουν συνταξιδιώτης του περιβόητου Γιούγκερμαν που διαβάζαμε μικροί κάτω από τη σκιά των δέντρων που είχες φυτέψει. Συνταξιδιώτης τόσων και τόσων Ελλήνων Γιούγκερμαν, μελών του 34ου εκστρατευτικού συντάγματός εναντίον των μπολσεβίκων οι οποίοι έκαψαν, λεηλάτησαν πλιατσικολόγησαν και έχυσαν αδερφικό αίμα για να συνεχίσουν το έργο τους λίγο αργότερα σε μέρη νοτιότερα και ανατολικότερα. Ίσως να γελάσεις… ίσως να μου πεις ότι τελικά η Ιστορία δικαίωσε όσους αντιτάχθηκαν και πολέμησαν τους μπολσεβίκους, το Λένιν, τον Κόκκινο Στρατό.

Μα αν κοιτάξεις και σήμερα τους χάρτες, μια αλήθεια θα σου πει η Ιστορία. Πως οι ίδιοι που σχεδίαζαν τότε και χάραζαν τα εθνικά σύνορα πάνω σε καμένες σάρκες, είναι οι ίδιοι που τα σχεδιάζουν και σήμερα και ζητάνε αίμα και πάλι για να ξεδιψάσουν. Ίδιοι είναι. Ίδιοι και χειρότεροι και σήμερα εποφθαλμιούν το δικό μας αίμα. Είτε είναι στα Βαλκάνια είτε στη Μέση Ανατολή, είτε στον Καύκασο. Ο Λένιν και οι μπολσεβίκοι ήταν τότε εναντίον τους και παρόντες. Εμείς δεν επιτρέπεται να μείνουμε της συγκλονιστικής εποχής μας οι απόντες…

ΠΗΓΗ:  prin.gr