Σήμερα: 14/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

_ΠΝΟ_Νόθο_το_29ο_Συνέδριο.jpg

Οι διεργασίες που εξελίσσονται στον χώρο της ΠΝΟ το τελευταίο χρονικό διάστημα, όπως όλα δείχνουν, γίνονται κάτω από την εποπτεία και την καθοδήγηση του εφοπλιστικού κεφαλαίου και κυβέρνησης - ΥΕΝ προκειμένου να συνεχίσουν την άσκηση του ασφυκτικού ελέγχου στην ΠΝΟ και να διατηρηθεί η ενιαία και συμπαγής γραμμή του εργοδοτικού συνδικαλιστικού μπλοκ και με τον τρόπο αυτό να εμπεδωθεί και στις νέες συνθήκες η πολιτική του συμβιβασμού και της υποταγής στο δόγμα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Η αντικατάσταση του υπερήλικα Γιάννη Χαλά ο οποίος επί μια 30ετία υπηρέτησε πιστά την πολιτική του εφοπλισμού και ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα, με την συγκροτημένη με αυτόν διαχρονικά ομάδα του κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού, να υλοποιηθεί η αντιναυτεργατική εφοπλιστική επίθεση ενάντια στις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των Ναυτεργατών και ο οποίος με εργαλείο τα οικονομικά της ΠΝΟ διαμόρφωσε ένα αδιάφανο αντιδημοκρατικό καθεστώς με προκλητικές οικονομικές ενισχύσεις, ρουσφετολογικές τοποθετήσεις και άλλες σκανδαλώδεις διευθετήσεις, είναι έτοιμο να παραδώσει τα σκήπτρα σε μια νέα ομάδα του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού η οποία με την σειρά της αναλαμβάνει εξίσου ισχυρές δεσμεύσεις απέναντι στα μεγάλα αφεντικά του εφοπλιστικού κεφαλαίου για την συνέχιση της ίδιας πολιτικής.

Με ένα αναχρονιστικό αντιδραστικό καταστατικό το οποίο αποτελεί πρόκληση για όλο το συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας, χωρίς την απλή αναλογική στην διαδικασία των αρχαιρεσιών των σωματείων, με περιορισμό στην εκπροσώπηση (1/10) που οδηγεί στην αλλοίωση της εκλογικής βούλησης των Ναυτεργατών, χωρίς συλλογική ηγεσία και αντίστοιχη δομή, με διαδικασίες εκλογών διάτρητες και μητρώα μελών τα οποία ουδέποτε έχουν εκκαθαριστεί, ένα αντιδραστικό καταστατικό το οποίο είναι κομμένο και ραμμένο να εξασφαλίζει πρωτοφανείς υπερεξουσίες και αρμοδιότητες στον εκάστοτε Γ.Γ της Ομοσπονδίας ο οποίος είναι ο μόνος εκλεγμένος στην Διοίκηση της ΠΝΟ....

Στην συντριπτική πλειοψηφία των σωματείων η κατάσταση και ο συσχετισμός δυνάμεων που διαμορφώνεται είναι παντελώς επίπλαστος, κατασκευασμένος και το μόνο που αναπαράγει είναι μια νόθα κατάσταση.

Η τελευταία τροποποίηση του καταστατικού της ΠΝΟ και της πλειοψηφίας των ναυτεργατικών σωματείων έγινε με βάση τον αντιδημοκρατικό νόμο 330/76, ο μεταγενέστερος συνδικαλιστικός νόμος 1264/82 εξαίρεσε το ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα κατόπιν αξίωσης του εφοπλιστικού κεφαλαίου την οποία η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υλοποίησε στο ακέραιο....

Έχοντας στα χέρια τους την υπογραφή συμβάσεων με εφοπλιστές ανασφάλιστων πλοίων ελληνικών συμφερόντων στο όνομα της ITF για την δήθεν προστασία των αλλοδαπών Ναυτεργατών (που είναι αντικείμενο αισχρής εκμετάλλευσης από την ίδια την Διεθνή Οργάνωση Μεταφορών) έχουν θεσπίσει ένα προνομιακό καθεστώς παροχών προς τα σωματεία και μέσα από το οποίο ασκείται και επιβάλλεται ο έλεγχος, η καθοδήγηση και η πλήρης συμμόρφωση με την πολιτική που καθορίζει κάθε φορά το παρασιτικό εφοπλιστικό κεφάλαιο και η εκάστοτε κυβέρνηση.

Οι ανωτέρω συμβάσεις κατά πλοίο αντιστοιχούν σε ποσόν από 6000 έως 8000 ευρώ και συνολικά από αυτές τις επαίσχυντες συμβάσεις εισρέει στην ΠΝΟ ετησίως ποσόν που φτάνει τα 4.700.000 ευρώ!!!

Με μοχλό τα οικονομικά και τις αντίστοιχες παροχές ο Γ.Γ επιβάλει απόλυτα την γραμμή του και την πειθάρχηση αυτών των δυνάμεων στην πολιτική που ορίζουν τα πραγματικά αφεντικά, δηλαδή οι εφοπλιστές.

Αυτό το άθλιο αντιδραστικό καθεστώς καμιά έως τώρα κυβέρνηση (Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝΑΛ) - ΣΥΡΙΖΑ και οι συνεργαζόμενες με αυτούς άλλες αστικές και συστηματικές δυνάμεις που συγκυβέρνησαν την τελευταία 10ετία) όχι μόνο δεν το άλλαξε αλλά αντίθετα το άφησαν εντελώς αλώβητο, μεταξύ των οποίων και οι Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ Δρίτσας - Κουρουμπλής - Κουβέλης.

Η θέληση των εφοπλιστών, ο έλεγχος της ΠΝΟ στην δική τους κατεύθυνση γίνεται νόμος για τους κυβερνώντες οι οποίοι ακολούθησαν την γραμμή της ένοχης σιωπής στις επανειλημμένες παρεμβάσεις της ΠΕΝΕΝ για την ανάγκη ριζικής αλλαγής του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου.

Στο κρίσιμο ζήτημα που αφορά τα ναυτεργατικά προβλήματα, τις διεκδικήσεις τους, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, είναι ξεκάθαρο ότι και τα δύο μπλοκ είναι στην ίδια όχθη, αυτή της εφοπλιστικής και κυβερνητικής στρατηγικής η οποία βάζει μπροστά την ανταγωνιστικότητα και την επιχειρηματική της ασυδοσία.

Η στάση, η θέση και ο ρόλος των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού

Η στάση των τριών σωματείων που ανήκουν στο μπλοκ του ΠΑΜΕ (ΠΕΜΕΝ - ΠΕΕΜΑΓΕΝ - ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ), εγκλωβισμένοι και οι ίδιοι μέχρι τα μπούνια σε αυτό το άθλιο καθεστώς των οικονομικών παροχών και συναλλαγών, η θέση που διαδοχικά διατύπωσαν σε αυτή την εξέλιξη είναι της διακριτικής μεν, αλλά σαφούς δε, στήριξης του χρεοκοπημένου εργοδοτικού Χαλά μέσα από τον οποίο ωφελήθηκαν τα μέγιστα!...

Χαρακτηριστικά τα δύο σωματεία ΠΕΜΕΝ - ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ έλαβαν πρόσφατα μέσα σε δύο μήνες το απίστευτο ποσό των 50.000 ευρώ(!!!), είτε για ανακαίνιση των γραφείων τους, είτε για επισκευές ασανσέρ, είτε για την αναβάθμιση του μηχανογραφικού συστήματος, ποσό που η ΠΕΝΕΝ για τους ίδιους σκοπούς δεν έχει πάρει στα 115 χρόνια από την ίδρυσή της!!!   Κατά συνέπεια στο μεγάλο αυτό φαγοπότι έχουν και αυτοί πρώτη θέση στην πίστα....

Κατά τα λοιπά οι καταγγελίες τους για βρώμικες συναλλαγές, βρώμικο χρήμα που εισρέει από τις κατάπτυστες συμβάσεις στα ανασφάλιστα πλοία, όταν έχουν προορισμό τα ταμεία των σωματείων τους είναι απολύτως καθαρά!!!

Οι υποκριτικές κορώνες (για εσωτερική κατανάλωση) για προσκόμιση των νομιμοποιητικών εγγράφων των Σωματείων θα είχε βάση και αξιοπιστία εάν οι ίδιοι τα είχαν προσκομίσει και εάν οι ίδιοι στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά δεν έβαζαν φρουρά για να περιφρουρήσουν τα ίδια αυτά έγγραφα που αφορούν τις εκλογικές τους διαδικασίες!!!

Το λιγότερο που έχουμε να σημειώσουμε είναι να κοιταχθούν στον καθρέπτη και να αναλογιστούν τις δικές τους βαρύτατες ευθύνες για την κατάσταση και τα προβλήματα στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Σημειώνουμε ότι έως και πριν ένα μήνα οι επικεφαλής των 9 σωματείων που εμφανίζονται σήμερα ως ένα ενιαίο μπλοκ αποτελούσαν ως σύνολο το βασικό συνδικαλιστικό μπλοκ που στήριζαν, συμπορεύονταν και είχαν απόλυτη συνεργασία με τον Γ.Γ της ΠΝΟ σε όλα τα ζητήματα που αφορούσαν την τακτική και στρατηγική της ΠΝΟ, αυτές οι δυνάμεις ήταν που τον στήριξαν με την ψήφο τους στην επανεκλογή του τον Δεκέμβρη του 2017 και όλοι μαζί υπηρετούσαν με πίστη και αφοσίωση το μοντέλο της εργασιακής ειρήνης, της αγαστής τριμερούς συνεργασίας με ΥΕΝ - εφοπλιστές και μαζί συνυπέγραφαν απεμπολώντας τις δίκαιες ναυτεργατικές διεκδικήσεις βάζοντας πλάτη να περάσει η εφοπλιστική κυβερνητική επίθεση ενάντια στα ναυτεργατικά δικαιώματα.

Από την άλλη ο Γ.Γ της ΠΝΟ σε ανταπόδοση αυτών των υπηρεσιών τους προχώρησε σε συναλλαγή μαζί τους σε ένα μπαράζ οικονομικών παροχών (για τις οποίες θα μιλήσουμε αναλυτικά τις επόμενες ημέρες) μέσα από τις οποίες βεβαίως - βεβαίως ήταν πριν από όλα ο ίδιος ο πλέον κερδισμένος....

Τα κίνητρα της "ρήξης"

Αυτό που φαίνεται ότι αποτέλεσε την αιτία της ρήξης δεν ήταν και δεν είναι μια άλλη αντιμετώπιση στα ναυτεργατικά προβλήματα (από το ένα ή το άλλο μπλοκ) αλλά η απόπειρα του Γ. Χαλά να οικειοποιηθεί τις Συμβάσεις που υπογράφει εξ ονόματος της Ομοσπονδίας με τα ανασφάλιστα πλοία ελληνικής πλοιοκτησίας και τα οποία αποτελούν σήμερα πάνω από το 86% των εσόδων της ΠΝΟ!!!

Μια τέτοια "εφιαλτική" εξέλιξη συνεπάγεται για την συντριπτική πλειοψηφία των σωματείων της ΠΝΟ ντε φάκτο και ντε γιούρε κατάργηση όλων των προκλητικών προνομίων που απολαμβάνουν μέσα από αυτό το καθεστώς ξεπεσμού και εξαχρείωσης και το οποίο έχουμε καταγγείλει δεκάδες φορές χωρίς έως τώρα να ιδρώσουν τα αυτιά κανενός...

Προφανώς οι μεθοδεύσεις αυτές του Χαλά οδηγούν επίσης με βεβαιότητα στο άμεσο λουκέτο πολλών σωματείων με ότι συνεπάγεται μια τέτοια εξέλιξη... όχι μόνο για τα σωματεία αλλά και τον συσχετισμό που θα διαμορφωθεί στην βάση αυτών των εξελίξεων.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι οι διαφορές που διαμόρφωσαν την αντίθεση και την σύγκρουση του μπλοκ των 9 σωματείων ήταν τα οικονομικά και η ανησυχία τους να απολέσουν ότι απολάμβαναν έως σήμερα και μάλιστα αυτά να περάσουν στον ίδιο τον Χαλά στον οποίο επέτρεψαν όλα τα χρόνια στα θέματα οικονομικής διαχείρισης να λειτουργεί ως το απόλυτο αφεντικό, με όρους αδιαφάνειας, αποκτώντας πλέον μια ιδιοκτησιακή αντίληψη για την ΠΝΟ και πρωτίστως για τα οικονομικά της....

Συμπέρασμα, οι παραπάνω εξελίξεις δείχνουν ότι τα 9 σωματεία που πίσω τους στοιχίζονται εφοπλιστές και ΥΕΝ θεώρησαν πολύ απλά ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να προχωρήσει η αντικατάσταση του Χαλά ο οποίος όμως φαίνεται ότι εξακολουθεί να έχει τις δικές του προσβάσεις και απεγνωσμένα προσπαθεί να κρατηθεί στην χρυσοφόρα καρέκλα της ΠΝΟ....  

Οι Ναυτεργάτες δεν θα δουν την παραμικρή αλλαγή στην αντιμετώπιση των προβλημάτων τους ούτε από το μπλοκ των 9 σωματείων ούτε από αυτό του Χαλά και δυστυχώς και από τις δυνάμεις που μιλούν στο όνομα της ταξικής πάλης, διότι αυτό που εκπέμπουν είναι σύγχυση, αποπροσανατολισμό και αναλύσεις για τον κάδο των σκουπιδιών, αφού και οι ίδιοι έχουν περιέλθει σε πλήρες αδιέξοδο μη έχοντας πλέον καμιά επίδραση και επιρροή στον Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας.

Ο μοναδικός δρόμος που έχουν μπροστά τους οι Ναυτεργάτες για να αντιμετωπίσουν την αναμενόμενη επίθεση του εφοπλιστικού κεφαλαίου και της κυβέρνησης, η οποία κλιμακώνεται έχοντας σταθερά στο επίκεντρο την κατάργηση των ΣΣΕ, με εκκίνηση την ποντοπόρο ναυτιλία, είναι η οργάνωση, η πάλη από τα κάτω, μέσα και έξω από τα καράβια που επιβάλλεται περισσότερο από ποτέ να σηκώσουν το ανάστημά τους και να ακυρώσουν όλους αυτούς τους σχεδιασμούς σε βάρος των δικαιωμάτων τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ  

Σημειώνουμε ότι το προγραμματισμένο Γενικό Συμβούλιο της ΠΝΟ στις 18/12/2019 δεν πραγματοποιήθηκε αφού 9 Ναυτεργατικά Σωματεία με έγγραφό τους στις 16/12 ζήτησαν την σύγκληση έκτακτου Πανναυτεργατικού Συνεδρίου με μοναδικό θέμα την εκλογή νέου Γενικού Γραμματέα στην ΠΝΟ. Οι αντιπρόσωποι των ίδιων αυτών σωματείων απείχαν από την συγκρότηση σε σώμα του ετήσιου Γ.Σ της ΠΝΟ μπλοκάροντας με αυτό τον τρόπο την διεξαγωγή του.  

 

deh.jpg

Κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων έως το 2023 και δραστική μείωση των εργαζομένων έως το 2024 περιλαμβάνει το πρόγραμμα «εκσυγχρονισμού» της ΔΕΗ ΑΕ, που ανακοίνωσε ο διευθύνων σύμβουλος της επιχείρησης Γ. Στασσής.

Οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ είναι 15.300 σήμερα και θα μειωθούν σε 11.500 το 2024. Στο διάστημα αυτό θα γίνουν 4.500 «αποχωρήσεις» και 800 προσλήψεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά την ψήφιση του πρόσφατου νόμου, δεν ισχύει η μονιμότητα για τους νεοπροσλαμβανόμενους.

Σύμφωνα με τον Γ. Στασσή, το 60% των παλαιών εργαζομένων θα φύγει με συνταξιοδότηση. Για το υπόλοιπο 40% θα εφαρμοστεί πρόγραμμα «εθελούσιας εξόδου», δηλαδή συγκαλυμμένες απολύσεις, αφού πρώτα εξαντληθούν άλλες μέθοδοι όπως μεταφορά σε άλλες υπηρεσίες της ΔΕΗ ή μετάταξη σε κάποια άλλη υπηρεσία που ανήκει στο Δημόσιο.

Η περιβόητη «απολιγνιτοποίηση» περιλαμβάνει την απόσυρση όλων των λιγνιτικών μονάδων, ισχύος περίπου 3,4 GW έως το 2023. Συγκεκριμένα, το 2020 θα κλείσουν οι μονάδες Αμύνταιο 1-2, το 2021 οι μονάδες Καρδιά 3-4, το 2022 οι μονάδες Μεγαλόπολη 3 και Αγ. Δημήτριος 1-4, το 2023 οι μονάδες Μεγαλόπολη 4, Μελίτη 1 και Αγ. Δημήτριος 5. Η Πτολεμαΐδα 5, που είναι υπό κατασκευή, θα τεθεί μεν σε λειτουργία το 2022, αλλά το αργότερο ως το 2028 θα συνεχίσει με διαφορετικό μείγμα καυσίμου (φυσικό αέριο, βιομάζα, σκουπίδια ή συνδυασμός τους). 

Η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας από τη ΔΕΗ θα γίνει, τόσο αυτόνομα όσο και σε συνεργασία με άλλους επιχειρηματικούς ομίλους. Προς αυτή την κατεύθυνση, μεγάλο μέρος των επενδύσεων της επιχείρησης θα στραφεί προς τις «πράσινες» μπίζνες. Όπως ανακοίνωσε ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ, το 2020 οι επενδύσεις στις ΑΠΕ θα καλύπτουν το 25% των συνολικών επενδύσεων της εταιρείας, από 10% το 2019, ενώ θα αυξηθούν ακόμα περισσότερο τα επόμενα χρόνια.

Ο επικεφαλής της ΔΕΗ ισχυρίστηκε ότι δεν θα γίνει καμία απόλυση και δεν θα αυξηθούν τα τιμολόγια. Ωστόσο, η αντικατάσταση ενός φθηνού εγχώριου καυσίμου, όπως ο λιγνίτης, από την πολύ πιο ακριβή Ενέργεια από ΑΠΕ και από εισαγόμενα καύσιμα όπως το φυσικό αέριο, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε νέες αυξήσεις.

Ο Γ. Στασσής υποστήριξε πως με την πολιτική των τελευταίων μηνών η ΔΕΗ κατάφερε «να σταθεί όρθια». Όμως, η όποια «εξυγίανση» έγινε στις πλάτες των λαϊκών καταναλωτών που βρέθηκαν αντιμέτωποι με αυξήσεις στα οικιακά τιμολόγια και με κλιμάκωση των εκβιασμών για τις ανείσπρακτες οφειλές. Σύμφωνα με τον ίδιο, περισσότεροι από 80.000 καταναλωτές μπήκαν στο νέο πρόγραμμα διακανονισμών και κόπηκε το ρεύμα σε 55.000 καταναλωτές το τελευταίο τετράμηνο. Ενώ εξετάζεται η τιτλοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών και η έκδοση ομολόγου ανάλογα με τις συνθήκες στις διεθνείς αγορές.

πηγη: 902.gr

Hatzistefanou_Aris-e1494426616429-1.jpg

Από Άρης Χατζηστεφάνου

Είναι εύκολο να αποδίδεις ευθύνες για ένα αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα, κατόπιν εορτής. Γιατί, προφανώς, η είδηση που θα πρέπει να μας απασχολήσει, σε ό,τι αφορά τις βρετανικές εκλογές, δεν ήταν η νίκη των Συντηρητικών, αλλά η εκλογική πανωλεθρία του Τζέρεμι Κόρμπιν, που συγκέντρωσε τα χαμηλότερα ποσοστά για τους Εργατικούς από τη δεκαετία του ’30.

Καθώς, μάλιστα, ο απόηχος από το ράπισμα του αποτελέσματος φτάνει στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, αρκετοί θα σπεύσουν να ασκήσουν την ίδια κριτική στον υποψήφιο Μπέρνι Σάντερς. Αν ακολουθήσεις τα βήματα του Κόρμπιν, θα του πουν, θα μας προσφέρεις άλλη μια θητεία με τον Ντόναλντ Τραμπ. Έχουν δίκιο. Ποια ήταν, όμως, τα βήματα του Κόρμπιν που οδήγησαν στον όλεθρο;

Πριν ασχοληθούμε, είτε με την εκ δεξιών κριτική στον Κόρμπιν, που λέει ήταν πολύ ριζοσπάστης για τα δεδομένα της Βρετανίας, είτε με την εξ αριστερών κριτική, που λέει ότι δεν υποστήριξε με σθένος τις ιδέες του, πρέπει να αποδώσουμε τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.

Ο Τζέρεμι Κόρμπιν δέχθηκε μια από τις καλύτερα ενορχηστρωμένες επιθέσεις προπαγάνδας που έχει αντιμετωπίσει Βρετανός πολιτικός, εδώ και τουλάχιστον έναν αιώνα. Καταρχήν, είχε απέναντί του, όχι μόνο το σύνολο των κυρίαρχων, συντηρητικών μέσων ενημέρωσης, αλλά και το υποτιθέμενα «αντικειμενικό» BBC (που έφτασε να τον παρουσιάζει σε φωτογραφίες σαν κομισάριο της Σοβιετικής Ένωσης). Κυρίως, όμως, δεχόταν συνεχώς πισώπλατες μαχαιριές από φιλελεύθερα ΜΜΕ, όπως ο Guardian, που δεν του συγχώρεσαν ποτέ ότι στο παρελθόν ασκούσε κριτική στην αγαπημένη τους Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εναντίον του Κόρμπιν στράφηκε και το βαθύ κράτος της Βρετανίας μέσω υπηρεσιών, όπως η διαβόητη MI5. Τα διευθυντικά στελέχη της μυστικής υπηρεσίας δεν έκρυψαν ποτέ το μίσος εναντίον του και έδωσαν πολλές ευκαιρίες στον Τύπο, να εξαπολύσει ανυπόστατες κατηγορίες ότι δεν ενδιαφέρεται για την ισλαμική απειλή, ή ότι στο παρελθόν υποστήριζε τρομοκρατικές οργανώσεις, σαν τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (IRA).

Εξίσου σημαντικός, όμως, ήταν και ο ρόλος που έπαιξε μια ξένη χώρα, παρεμβαίνοντας ανερυθρίαστα στις εκλογές. Όπως απέδειξε αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Al Jazeera, η πρεσβεία του Ισραήλ στο Λονδίνο είχε καθοριστικό ρόλο στο κυνήγι μαγισσών που ξεκίνησε εναντίον του Κόρμπιν, περί του υποτιθέμενου «αντισημιτισμού». Καθώς, ο ηγέτης των εργατικών δεν μάσησε ποτέ τα λόγια του για τα εγκλήματα που πραγματοποιεί το κράτος του Ισραήλ (σε αντίθεση με αρκετούς «αριστερούς» ομοϊδεάτες του στη Μεσόγειο), βρέθηκε στο στόχαστρο μιας διεθνούς εκστρατείας σπίλωσης. Δεν είναι, φυσικά, τυχαίο, ότι το αντίστοιχο ρεπορτάζ που είχε προετοιμάσει το Al Jazeera για τον ρόλο που παίζει το Ισραήλ στην αμερικανική πολιτική σκηνή, δεν μεταδόθηκε ποτέ, αφού θα αποκάλυπτε, ποια είναι πραγματικά η χώρα που παρεμβαίνει με ωμό τρόπο στα εσωτερικά των συμμάχων της.

Τελευταίο, αλλά όχι ήσσονος σημασίας, όπως λένε οι φίλοι μας οι Βρετανοί, ήταν το χτύπημα από το εσωτερικό των Εργατικών. Οι λεγόμενοι Blairites, ένα συνονθύλευμα εξτρεμιστών νεοφιλελεύθερων και πρώην εγκληματιών πολέμου, οι οποίοι συνασπίζονταν γύρω από τον Τόνι Μπλερ από την εποχή της εισβολής και κατάληψης στο Ιράκ, δεν μπορούσαν να ανεχθούν, ότι ο Κόρμπιν τους πήρε την ηγεσία του κόμματος μέσα από τα χέρια και, μάλιστα, με σχεδόν αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες. Κανένας στη Βρετανία δεν έδωσε μεγαλύτερη μάχη υπέρ του Μπόρις Τζόνσον και των Συντηρητικών από τη δεξιά πτέρυγα των Εργατικών.

Όλες αυτές οι επισημάνσεις, όμως, δεν μπορούν να αποτελέσουν συγχωροχάρτι για την εκλογική ταπείνωση του Τζέρεμι Κόρμπιν. Γιατί, πολύ απλά, ο ηγέτης των Εργατικών υπέπεσε στο μεγαλύτερο ατόπημα που μπορεί να πραγματοποιήσει ένας πολιτικός σε μια δημοκρατία: πρόδωσε την εντολή του εκλογικού σώματος.

Όπως έχουμε ξαναγράψει σε αυτή η στήλη, οι Βρετανοί είχαν ψηφίσει Brexit στο δημοψήφισμα και εννοούσαν Brexit. Η απόφαση του Κόρμπιν, ύστερα από ασφυκτικές ομολογουμένως πιέσεις, να δώσει το «πράσινο φως» για τη διεξαγωγή και δεύτερου δημοψηφίσματος, αποτελούσε ευθεία αμφισβήτηση της λαϊκής βούλησης. Μια σειρά αριστερών συμβούλων και συνοδοιπόρων, που ίσως ξεκινούν από τον Γιάνη Βαρουφάκη και σίγουρα φτάνουν μέχρι τον Όουεν Τζόουνς (τον συντάκτη του Guardian που επινόησε τον όρο Lexit, για μια αριστερή έξοδο από την Ε.Ε., αλλά, τελικά, κατέληξε να στηρίζει φανατικά την παραμονή στην Ένωση) τον έπεισαν για το αντίθετο. Προφανώς, η ψήφος για το Brexit είχε λάβει δεξιά και εθνικιστικά χαρακτηριστικά (γιατί η Βρετανική αριστερά είχε από καιρό εγκαταλείψει τη μάχη). Αυτό δεν δικαιολογεί, όμως, την προδοσία των ψηφοφόρων.

Ο αναλυτής Αντίτια Τσακραμπόρτι του Guardian, λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες στη Βρετανία, κατάφερε να σκιαγραφήσει την ψυχή των τεσσάρων εκατομμυρίων ψηφοφόρων των Εργατικών, οι οποίοι το 2016 είχαν ψηφίσει για την έξοδο από την Ε.Ε. Συνάντησε ταπεινωμένους ανθρώπους, που άκουγαν συνεχώς από τον φιλελεύθερο Τύπο και τους χιπστεροπροοδευτικούς του Λονδίνου ότι είναι «ηλίθιοι», «αμόρφωτοι» και δεν κατάλαβαν τι ψήφισαν. Τους είδε σε ουρές συσσιτίων, να συντηρούν τις οικογένειές τους με ένα γεύμα την ημέρα. Δεν ήταν ξενοφοβικοί, ούτε φασίστες, αλλά έβλεπαν στο πρόσωπο της Ε.Ε. μια αντανάκλαση των δυνάμεων που προκαλούν όλα τα δεινά τους.

Είχαν χάσει την εμπιστοσύνη τους στους πολιτικούς του Λονδίνου, ήδη από την εποχή της Θάτσερ. Και, ύστερα, είδαν τους ίδιους πολιτικούς να διασώζουν το τραπεζικό σύστημα με το κολοσσιαίο ποσό του 1,2 τρισεκατομμυρίων στερλίνων – με χρήματα δηλαδή των Βρετανών φορολογούμενων. Αυτοί οι ψηφοφόροι δεν θα μπορούσαν να συγχωρέσουν ποτέ τον Τζέρεμι Κόρμπιν για τις συμμαχίες του με τους πολιτικούς του Remain, ακόμη και αν η επιλογή του Μπόρις Τζόνσιν θα σημάνει την οριστική ασφυξία τους.

Η Δεξιά, σε όλο τον κόσμο, έχει αποδείξει ότι μπορεί να αμφισβητεί τη θέληση των πολιτών. Άλλοτε, το κάνει στο πλαίσιο της αστικής δημοκρατίας, με τη βοήθεια των ΜΜΕ και με μορφές οικονομικής πολιτικής και, άλλοτε, το κάνει πραξικοπηματικά, κατεβάζοντας τις ερπύστριες των αρμάτων μάχης.

Η Αριστερά δεν είχε ποτέ τέτοιες «πολυτέλειες».

πηγη: iskra.gr

201912171208046224-640x393.jpg

Το Υπουργείο Υποδομών και Διαχείρισης Υδάτων της Ολλανδίας ανακοίνωσε πως εγκατέστησε πρόσφατα στην κύρια είσοδο του λιμανιού αισθητήρα ελέγχου της ατμοσφαιρικής σύνθεσης. Συγκεκριμένα πρόκειται για μια εφαρμογή που εντοπίζει σε πραγματικό χρόνο τις εκπομπές των πλοίων καθώς εισέρχονται και εξέρχονται από το λιμάνι, δίνοντας τη δυνατότητα παρακολούθησης τόσο των εκπομπών θείου όσο και διοξειδίου του άνθρακα.

Στο πλαίσιο ελέγχου της πλήρους συμμόρφωσης των πλοίων με τον νέο κανονισμό του ΙΜΟ από το 2020 για εκπομπές θείου έως 0,5%, αλλά και του ήδη υπάρχοντος κανονισμού στην περιοχή της Βόρειας Θάλασσας, όπου οι εκπομπές θείου έχουν οριοθετηθεί από το 2015 στο 0,1%, η κυβέρνηση στοχεύει να εντείνει τους ελέγχους ατμοσφαιρικών εκπομπών.

Μάλιστα η επιτροπή που έχει συσταθεί με στόχο τον έλεγχο των ρύπων στο λιμάνι του Ρότερνταμ θα διεξάγει από το 2020 και δειγματοληπτικό έλεγχο των καυσίμων που χρησιμοποιούν τα πλοία τα οποία δραστηριοποιούνται εντός του λιμένα. Επιπροσθέτως, πέραν των άλλων ενεργειών, θα γίνεται χρήση ενός μικρού μεγέθους αεροπλάνου, που θα παρακολουθεί τις ατμοσφαιρικές εκπομπές των πλοίων στο ευρύτερο γεωγραφικό πεδίο.

Φωτό: ΑΠΕ-ΜΠΕ - naftikachronika.gr

Σελίδα 2629 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή