Νίκος Ξηρουδάκης

Πριν 40 χρόνια, στις 3 Ιανουαρίου 1980, ο ίδιος ο τότε πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής ανακοίνωσε την αναστολή εφαρμογής του ν. 815.

Ήταν η πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση –και μοναδική μέχρι σήμερα– που ψηφισμένος και ήδη εφαρμοζόμενος νόμος καταργούνταν, κάτω από την πίεση ενός ιδιαίτερα μαχητικού και μαζικού κινήματος.

Στηριζόμενο καταρχήν από την αριστερή μειοψηφία της ΕΦΕΕ, κατάφερε να κερδίσει μεγάλο μέρος των γενικών συνελεύσεων των φοιτητικών συλλόγων (ΦΣ), να αναδείξει τις ριζοσπαστικές τάσεις και να εμπνεύσει νικηφόρο αγώνα.

………………………………………………………………………………………………………………………………………..

40 χρόνια πριν, το φοιτητικό κίνημα καταργεί το νόμο 815

1978, Αύγουστος ● Ψηφίζεται ο νόμος 815, νόμος-πλαίσιο για τα ΑΕΙ.

1978, 28 Αυγούστου ● Πρώτη συγκέντρωση κατά του νόμου.

1979, 12 Οκτωβρίου ● Αστυνομική παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου.

1979, Οκτώβριος –Νοέμβριος ● Οι καταλήψεις επεκτείνονται.

1979, Δεκέμβριος ● Η κυβέρνηση Καραμανλή αποφασίζει λοκ-άουτ στα πανεπιστήμια μέχρι 8/1/1980.

1979, Δεκέμβριος ● Η ΕΦΕΕ, κάτω από την πίεση του κινήματος που είχε πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων, αποφασίζει καταλήψεις όλων των σχολών από 8/1/1980.

1980, 3 Ιανουαρίου ● Ο Κ. Καραμανλής ανακοινώνει την «αναστολή» του νόμου 815.

………………………………………………………………………………………………………………………………………..

1979 Στον απόηχο του Μάη του ’68, ενώ κρατούσε ακόμη ο ριζοσπαστισμός της μεταπολίτευσης, ένα ρωμαλέο αγωνιστικό κίνημα κατόρθωσε κάτι που αρχικά φάνταζε αδύνατο: Να στείλει έναν ψηφισμένο από τη Βουλή αντιδραστικό νόμο στα αζήτητα της Ιστορίας. Μειοψηφικό στην αρχή, το κίνημα των καταλήψεων, όπως ονομάστηκε, πήρε στην πορεία τη μορφή χιονοστιβάδας που παρέσυρε τα πάντα, μέχρι τη νίκη. Την κατάργηση του νόμου 815 για τα ΑΕΙ, στις 3 Ιανουαρίου 1980.

Μετά τις καταλήψεις της Νομικής και του Πολυτεχνείου επί δικτατορίας, η κατάληψη θεωρείτο ιεροσυλία τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Το ταμπού έσπασαν οι φοιτητές της Πάτρας το Δεκέμβρη του 1977, πραγματοποιώντας την πρώτη μεταδικτατορική κατάληψη πανεπιστημιακού χώρου — εκεί ο γράφων πρωτογνώρισε τον σύντροφο Τάσο Κατιντσάρο που χάθηκε πρόωρα. Συμμετείχε και η Σπουδάζουσα Πάτρας του Ρήγα Φεραίου, παρά την αντίθετη γνώμη της ηγεσίας.

Το κίνημα των καταλήψεων του ’79, πατώντας σε αυτή τη «νομιμοποίηση», εδραίωσε πλέον την κατάληψη ως όπλο πάλης του φοιτητικού –αργότερα και του μαθητικού– κινήματος.

Συνοπτικά, τα γεγονότα εξελίχθηκαν ως εξής:

Τον Αύγουστο του 1978, με κλειστές τις σχολές, το θερινό τμήμα της Βουλής ψήφισε τον νόμο 815 για τα ΑΕΙ. Με διακηρυγμένο στόχο να βάλει τάξη στα πανεπιστήμια και ανομολόγητο να εξορίσει από αυτά τον ριζοσπαστισμό της μεταπολίτευσης.

Ο νόμος αυτός προέβλεπε περιορισμό των εξεταστικών περιόδων από 3 σε 2, κατάργηση της μεταφοράς μαθημάτων, έξωση των «αιώνιων φοιτητών» με την επιβολή ανώτατου χρονικού ορίου σπουδών (ν + ν/2), αυταρχικές διατάξεις για το επιστημονικό προσωπικό κ.ά.

Ενώ ακόμα και η ΔΑΠ πήρε αποστάσεις από τον νόμο, η στάση της πλειοψηφίας του ΚΣ της ΕΦΕΕ, που συγκροτούσαν ΠΣΚ (ΚΚΕ), ΠΑΣΠ (ΠΑΣΟΚ) και Δημοκρατικός Αγώνας (ΚΚΕεσ.) ήταν παραλυτική για το κίνημα. Χαρακτηριστική ήταν η άρνηση να μετατραπεί σε διαδήλωση η συγκέντρωση της ημέρας ψήφισης του νόμου στη Βουλή (29/8/78).

Το κίνημα των καταλήψεων του ‘79 έστειλε ψηφισμένο νόμο στα αζήτητα

Με πρόσφατη τη διάσπαση του Ρήγα Φεραίου και τη δημιουργία της Β’ Πανελλαδικής, οι επιπτώσεις του νόμου που φάνηκαν στις επόμενες εξεταστικές περιόδους φούσκωσαν τα πανιά του μπλοκ των καταλήψεων που συγκροτούσαν η μειοψηφία της ΕΦΕΕ (Β’ Πανελλαδική, ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ) και άλλοι αγωνιστές.

Η σκληρή καταστολή στις 12 του Οκτώβρη 1979 και η παραβίαση του ασύλου με την εισβολή της αστυνομίας στη Νομική το ίδιο βράδυ, έφερε τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα από την κυβέρνηση αποτελέσματα. Ενίσχυσε το αγωνιστικό μπλοκ που με σύνθημα «τέρμα πια στις εκτονώσεις, εμπρός για καταλήψεις και διαδηλώσεις» και «ο αγώνας στα χέρια των φοιτητών», είχε κατέβει στη συγκέντρωση με στόχο να την μετατρέψει σε διαδήλωση.

Καταιγιστική η συνέχεια, πήρε τη μορφή χιονοστιβάδας. Με πρόταση της μειοψηφίας, καταλαμβάνονται διαδοχικά το Χημείο, η Πολυτεχνική Ξάνθης, Γεωλογικό, Φυσικό, Νομική, Πολιτικοί Μηχανικοί, ενώ η πλειοψηφία της ΕΦΕΕ επιδιώκει ημερήσιες ή τριήμερες αποχές σε συνδυασμό με εκστρατεία ενημέρωσης.

Στις 8/12/1979 σε πρωτοσέλιδο άρθρο με τίτλο «Οι “καταλήψεις”» ο Ριζοσπάστης γράφει:

«Οι κομμουνιστές φοιτητές, μαζί με την πλειοψηφία του δημοκρατικού φοιτητικού κινήματος (ΦΚ) είναι κατηγορηματικά αντίθετοι με τη χρησιμοποίηση, στις σημερινές συνθήκες, τέτοιων μορφών πάλης.

Λένε ΟΧΙ στις καταλήψεις, γιατί δεν βοηθούν σήμερα τους αγώνες ενάντια στον αντιδραστικό ν. 815. Η χρησιμοποίηση τέτοιων μορφών πάλης απομονώνει κι αποσυνδέει το ΦΚ από τους φυσικούς συμμάχους του. Δημιουργεί προσχήματα για να συκοφαντηθεί στην κοινή γνώμη το φοιτητικό κίνημα. Εξυπηρετεί αντικειμενικά, έστω και αν δεν το κατανοούν μερικοί φοιτητές που παρασύρονται, την κυβερνητική πολιτική».

Παρά το ότι το μπλοκ της πλειοψηφίας της ΕΦΕΕ επικεντρώνει στη μη εφαρμογή του ψηφισμένου νόμου, νέο κύμα καταλήψεων με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων απαιτεί την απόσυρσή του.

Μετά από εισαγγελική δίωξη κατά παντός υπευθύνου για τις καταλήψεις Χημικού και Γεωλογικού, η ΕΦΕΕ που έχει ήδη υπερκεραστεί από ένα ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα, αποφασίζει τριήμερη κατάληψη όλων των σχολών. Η κυβέρνηση απαντά με κλείσιμο των πανεπιστημίων μέχρι τις 8/1/80. Η ΕΦΕΕ αποφασίζει κατάληψη όλων των σχολών από 8/1.

Στις 3/1/80 ο καισαρισμός του Καραμανλή δέχεται καίριο πλήγμα. Ο ίδιος, ως πρωθυπουργός, αναγκάζεται να εξαγγείλει την αναστολή της εφαρμογής του νόμου και τη σύσταση επιτροπών για νέο νόμο πλαίσιο.

Πρόκειται για σημαντική νίκη του κινήματος που άφησε παρακαταθήκες για το μέλλον

Μειοψηφικοί αγώνες μπορούν αποβούν νικηφόροι, αρκεί να κοιτάμε τον αντίπαλο στα μάτια, όσο ισχυρός και αν φαντάζει. Να αποσπάμε κατακτήσεις στο σήμερα. «Να τολμάμε να αγωνιζόμαστε, να τολμάμε να νικάμε». Η αποφασιστική αγωνιστική στάση, πριμοδοτεί εκ των πραγμάτων και μειοψηφικές τάσεις αντίστασης σε άλλους χώρους.

Αναδείχθηκε η προτεραιότητα των Γενικών Συνελεύσεων των ίδιων των φοιτητών έναντι της ανάθεσης στους εκπροσώπους των ΔΣ των Συλλόγων. Κατοχύρωση της κατάληψης ως μέσου πάλης.

Η καταστολή φούντωσε το κίνημα αντί να φοβίσει τους φοιτητές. Ο αγώνας απέβη νικηφόρος, όταν μπήκαν στο παιχνίδι και οι άλλες δυνάμεις. Αυτό, πάντως, δε θα συνέβαινε χωρίς τη δυναμική και αποφασιστική στάση του μπλοκ των καταλήψεων. Αυτή η διαλεκτική αποτελεί κλειδί στη στρατηγική νικηφόρων αγώνων.

Το κίνημα των καταλήψεων, εκτός των άλλων, κατέδειξε το πραγματικό περιεχόμενο του επαγγελλόμενου «εξευρωπαϊσμού» και του αστικού εκσυγχρονισμού καθώς και την κρίση της επίσημης αριστεράς της εποχής. Κόντρα στη λογική της ανάθεσης, οι νόμοι καταργούνται στο πεζοδρόμιο υπερβαίνοντας δυσμενείς «κοινοβουλευτικούς» συσχετισμούς. Ας μην ξεχνάμε ότι η ΠΣΚ είχε τότε 27%, η ΠΑΣΠ 21,4%, ο Δ.Α. 20,9%, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ 13,2%, η ΠΠΣΠ 4,9% και η ΑΑΣΠΕ 4%.

Το κίνημα των καταλήψεων έφερε μορφές διαφορετικής ζωής μέσα στις σχολές. Μιλάμε για καταλήψεις στην πλειονότητά τους ζωντανές. Δίπλα στον αγώνα και τους στόχους του, άνθησαν προσπάθειες γενικότερης αμφισβήτησης, πέρα από τη δομή και την οργάνωση του φοιτητικού κινήματος. Τρόπος ζωής, σχέσεις των φύλων, πολιτιστική δημιουργία, προβληματισμός για τη χρησιμότητα, τον προσανατολισμό και το περιεχόμενο αντιμαθημάτων.

Αυτά εννοούσε ο Γ. Ράλλης στη Βουλή, όταν σε μια εκ πρώτης όψεως ακατανόητη αποστροφή του λόγου του κατήγγειλε σπουδαιοφανώς: «Ξέρετε τι βάζανε στα μεγάφωνα οι φοιτητές; Τον Κηλαηδόνη βάζανε!».

Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ, 5.1.2020

πηγη:  pandiera.gr

Του Βασίλη Καλαματιανού.

Οι ευχές των χριστουγέννων και της πρωτοχρονιάς, οι προσδοκίες των λαών για ένα κόσμο καλύτερο και ειρηνικό έσβησαν γρήγορα. Πρωτοστάτησαν γι’ αυτή την εξέλιξη η Τουρκία, μέσω της συμφωνίας της με τη Λιβύη για τα όρια της ΑΟΖ, και η τρομοκρατική γκαγκστερικού τύπου δολοφονία του Ιρανού στρατηγού Σουλεϊμανί από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό με εντολή Τραμπ. Αυτά κυρίως τα γεγονότα και όσα ακολούθησαν δυναμιτίζουν την ειρήνη, οξύνουν παραπέρα την ήδη τεταμένη κατάσταση στην περιοχή της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο.

Έχει σημασία να σημειωθεί ότι οι πέρα από κάθε έννοια διεθνούς δικαίου ενέργειες της Τουρκίας αιφνιδίασαν την κυβέρνηση, τον κρατικό μηχανισμό, την άρχουσα τάξη και τα φερέφωνα τους ΜΜΕ. Χρόνια τώρα προσπαθούσαν να πείσουν ότι οι δηλώσεις Ερντογάν είναι για εσωτερική κατανάλωση: πότε για να κερδίσει τις εκλογές, άλλοτε επειδή κλυδωνίζεται η τουρκική οικονομία. Δεν έδιναν καμμία σημασία για τις ενέργειες της Τουρκίας στην Κύπρο ή στη στρατηγική του ιδρύματος Κεμάλ Ατατούρκ.

Οι κρατούντες μόνιμα διακηρύσσαν ότι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα είναι απαραβίαστα και αδιαπραγμάτευτα, ότι τα σύνορα της Ελλάδας είναι και σύνορα της ΕΕ, αν και οι ευρωπαίοι δεν είπαν ποτέ κάτι αντίστοιχο. Καλλιεργούσαν και καλλιεργούν τον στείρο και ανέξοδο εθνικισμό και, ταυτόχρονα, χρόνια τώρα ακολουθούν μονόπλευρη πολιτική, αυτή της «πάση θυσία ανήκομεν στη Δύση». Εθνικοφροσύνη και ραγιαδισμός, δυο όψεις του ίδιου νομίσματος της υποτέλειας.

Ας δούμε τα γεγονότα των ημερών.

Οι ενέργειες της Τουρκίας στη Μεσόγειο. Η αρχή είχε γίνει ‘όταν Τούρκοι αξιωματούχοι δήλωναν ότι δεν αναγνωρίζουν την κυπριακή ΑΟΖ, ότι θα κάνουν εκεί έρευνες με έγκριση των Τουρκοκυπρίων και σαν εγγυήτρια δύναμη. Στην Ελλάδα κυριαρχούσε εφησυχασμός και η άποψη ότι δεν είχαν τα μέσα να πραγματοποιήσουν έρευνες. Ακόμα κι όταν η Τουρκία κατέθεσε χάρτη με τα όρια της δικής ΑΟΖ, υπήρχε υποτίμηση. Και φτάσαμε να ανακοινώσει χάρτη και συμφωνία με τη Λιβύη. Η απάντηση τις πρώτες μέρες ήταν ξανά υποτίμηση, η συμφωνία χαρακτηρίστηκε «παράνομη», «μακριά από το δίκαιο της θάλασσας», ακούστηκε πως «δεν μπορεί η κυβέρνησης της Λιβύης» και άλλα παρόμοια. Στη συνέχεια φάνηκε ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι. Η κυβέρνηση απευθύνθηκε στον ΟΗΕ να μην πρωτοκολλήσει τη συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης κι ακόμη:

α) Άρχισαν την καλλιέργεια των μικρών προσδοκιών και των «λογικών» υποχωρήσεων στον ελληνικό λαό. Στα πλαίσια αυτά ειπώθηκαν και ορισμένες μεγάλες αλήθειες (π.χ. τίτλος φιλοκυβερνητικής εφημερίδας: «η μεθοδική προσπάθεια της Τουρκίας να δημιουργήσει τετελεσμένα και η 40ετής αμηχανία των ελληνικών κυβερνήσεων»). Ρόλο διαμορφωτή της κοινής γνώμης και στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής ανέλαβαν, με άρθρα τους και άλλες παρεμβάσεις, οι «συνήθεις ύποπτοι»: Ντ. Μπακογιάννη, Ευ. Βενιζέλος, Χρ. Ροζάκης, Στ. Μάνος. Βασική θέση όλων, πέρα από τον τρόπο προσέγγισης και τις επιμέρους διαφορές τους, είναι η προσφυγή στη Χάγη αφού έχουν εξασφαλιστεί προϋποθέσεις στο εσωτερικό της χώρας και το λαό.

Στ. Μάνος: «Τυχόν απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης δεν θα μας αρέσει 100%, μπορεί να οδηγήσει στην αναγνώριση για πρώτη φορά κυριαρχικών δικαιωμάτων της Τουρκίας στο Αιγαίο».

Χρ. Ροζάκης; «Η διεθνής νομολογία έχει κάνει μερικές προσαρμογές στο γενικό κανόνα. Με γνώμονα ορισμένα κριτήρια (μέγεθος νησιού, τοποθεσία) η νομολογία αποδίδει στα νησιά απόλυτη ή σχετική επήρεια η οποία και προσδιορίζει το ποσοστό που δικαιούται ή δεν δικαιούται υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ».

Ευ. Βενιζέλος: «Για όλα τα μείζονα θέματα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και ασφάλειας, θεμελιώδης προϋπόθεση είναι η ύπαρξη ενός σαφούς νομικού πλαισίου που δεν αρκεί να συγκεντρώνει ευρύτερη συναίνεση. Πρέπει να είναι πλήρως απαλλαγμένο από τις ευκολίες και τις γοητείες του εθνικολαϊκισμού». Κι ακόμη: «Η προσφυγή στη Διεθνή Δικαιοσύνη έχει βεβαίως νόημα μόνο όταν το κράτος που την επιδιώκει είναι έτοιμο να αποδεχτεί την απόφαση της και να αξιώσει τον σεβασμό της».

Στα πλαίσια αυτά φαίνεται να κινούνται Μακεδονομάχοι, σεβαστοί ιεράρχες και άλλοι υπερπατριώτες. Τουμπεκί.

β) Προχώρησαν στην υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό EastMed με γρήγορες πράγματι κινήσεις. Σ’ αυτό συνέβαλλε η ανάγκη Ελλάδας και Κύπρου για κάποια απάντηση στις συμφωνίες Τουρκίας-Λιβύης, τα προβλήματα του Νετανιάχου και οι εκλογές στο Ισραήλ, οι συνεχείς προσπάθειές του για σύνδεση με την Ευρώπη. Ποια θα είναι η εξέλιξη με τον αγωγό δύσκολα μπορεί να εκτιμηθεί με ακριβείς όρους. Αυτό που σήμερα μπορεί να εκτιμηθεί είναι ότι δεν δίνει απάντηση στις τουρκικές διεκδικήσεις, ότι πρόκειται για ημιτελή συμφωνία αφού δεν έχει ερευνηθεί το μέγεθος των υπό εκμετάλλευση κοιτασμάτων, το κόστος άντλησης, μεταφοράς και κατασκευής του αγωγού. Για τις πολυεθνικές πάντα παραμένει η κατασκευή του αγωγού μέσω Τουρκίας όπου το συνολικό κόστος είναι πολύ μικρότερο, ίσως είναι το 1/3.

Παράξενα ηχούν δηλώσεις κατά την υπογραφή: «είναι αγωγός ειρήνης», «δεν στρέφεται ενάντια σε κάποιους». Ειρήνη με τον Νετανιάχου, τον μακελάρη του Παλαιστινιακού λαού και με το Ισραήλ προκεχωρημένο φυλάκιο του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή; Δεν στοχεύει στον περιορισμό εξαγωγών αερίων από τη Ρωσία στην ΕΕ και την αντικατάστασή του με αμερικανικών συμφερόντων;

γ) Η δολοφονία Σουλεϊμανί οδήγησε πιο κοντά σε γενικότερη πολεμική σύρραξη. Αποκάλυψε ακόμα στα μάτια των λαών με τον πιο αδιάψευστο τρόπο ορισμένα ζητήματα. Οι ΗΠΑ όχι μόνο ασκούν τρομοκρατία σε κράτη και λαούς αλλά προχωρούν στη δολοφονία παραγόντων άλλων κρατών όχι με έμμεσο τρόπο όπως τα προηγούμενα χρόνια μέσω πρακτόρων και πραξικοπημάτων (π.χ. Αλιέντε ή πραξικόπημα ενάντια στον Μακάριο) αλλά άμεσα με την κρατική πολεμική μηχανή. Ανέδειξε ακόμη ότι οι ΗΠΑ είναι σήμερα ο κύριος φορέας αποσταθεροποίησης της κατάστασης και κίνδυνος για την Ειρήνη. Ταυτόχρονα, αναδείχτηκε η αλληλοσύνδεση συμφερόντων ΗΠΑ-ΕΕ αλλά και επιφυλάξεις και διαφορές που φτάνουν μόνο μέχρι το σημείο να ζητούν αυτοσυγκράτηση τόσο από τον θύτη (ΗΠΑ) όσο κι από το θύμα (Ιράν).

δ) Η επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ και η συνάντηση με τον πρόεδρο Τραμπ προπαγανδιζόταν σαν το γεγονός που θα έδινε λύσεις στα προβλήματα και θα αναβάθμιζε το ρόλο της χώρας. Κυρίως καλλιεργήθηκε η αυταπάτη ότι οι ΗΠΑ θα ήταν στο πλευρό της Ελλάδας έναντι των προκλήσεων της Τουρκίας. Ό,τι έγινε το έδειξαν τα κανάλια, μίλησαν σχολιαστές, γράφτηκαν άρθρα. Υπάρχει μια αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης: «πλήρη επιτυχία» εκτιμά η κυβέρνηση, «αποτυχία έως φιάσκο» η αντιπολίτευση. Σημειώνουμε ότι η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα δεν έχουν διαφορές για τις σχέσεις της χώρας με τις ΗΠΑ. Όλοι συμφωνούν για τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ με χρηματοδότηση πάνω από το 2% που απαιτεί ο Τραμπ, για την παραχώρηση αμερικάνικων βάσεων, εφαρμόζουν τους περιορισμούς (εμπάργκο) που επιβάλλουν οι ΗΠΑ σε άλλα κράτη, μιλάνε για τη στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ. Τώρα, βέβαια, υπάρχει το ερώτημα «ποιος καθορίζει και ποιος υπηρετεί αυτή τη σχέση; Οι ΗΠΑ υπηρετούν τη στρατηγική της Ελλάδας ή η Ελλάδα τη στρατηγική των ΗΠΑ;». Ας απατήσουν και ας απολογηθούν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι υπόλοιποι.

Το ταξίδι κινήθηκε στα πλαίσια της ανισοτιμίας των σχέσεων Ελλάδας-ΗΠΑ. Οπτικά ήταν αυτό που έλεγε ο μεγάλος κωμικός μας: «Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα»: Ωραίες πρώτες κυρίες στη συνέντευξη τύπου, πολλά χαμόγελα και χαρές, ο Έλληνας πρωθυπουργός είπε αυτά που ήθελε να πει κι ο Τραμπ παρέμεινε βλοσυρός.

Τα χαρακτηριστικά και το περιεχόμενο των συναντήσεων έδωσε, με συνέντευξη του, ο αμερικάνος πρεσβευτής στην Αθήνα λέγοντας ότι «οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Ελλάδα είναι στο υψηλότερό επίπεδό τους», ότι «η Ελλάδα είναι πυλώνας σταθερότητας και κρίσιμος εταίρος στην ευρύτερη στρατηγική των ΗΠΑ στην ανατολική Μεσόγειο και πέρανα αυτής» κι ότι «η Ελλάδα είναι χώρα που μοιράζεται τους στόχους και τις αξίες μας».

Η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί επιτυχία τις δηλώσεις Τραμπ και άλλων αμερικανών για την οικονομία, για την πιθανότητα να αρχίσει συζήτηση μετά από τρία χρόνια για την πιθανή προμήθεια F-35, για τη διαμεσολάβηση για συζήτηση με την Τουρκία.

***

Έτσι έχει η κατάσταση σήμερα. Κυβέρνηση και πρωθυπουργός διακηρύσσουν «πλήρη συναντίληψη για τη στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ», ότι η Ελλάδα «είναι σταθερός και προβλέψιμος σύμμαχος».

Απάντηση σ’ αυτή την πολιτική δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Απάντηση μπορεί να δώσει ένα οργανωμένο πλατύ λαϊκό αντιπολεμικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα που να απαιτήσει και να επιβάλλει ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική Ειρήνης, φιλίας και συνεργασίας και κινήματα και κυβερνήσεις που θα επιβάλλουν πολιτικές υπέρ των εργαζομένων.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Αξιοθρήνητη, θλιβερή έως τραγική είναι η εικόνα που παρουσιάζουν οι δυνάμεις του κομματικού τόξου που εκπροσωπούνται στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα από τις διοικήσεις των Σωματείων ΠΕΜΕΝ - ΠΕΕΜΑΓΕΝ - Στέφενσων.

Επιβεβαίωση αυτού μας του ισχυρισμού είναι οι τοποθετήσεις στην χθεσινή (14/1/2020) συνεδρίαση του Δ.Σ του Ε.Κ. Πειραιά των Προέδρων ΠΕΜΕΝ Θ. Ευαγγελάκη - ΠΕΕΜΑΓΕΝ Γ. Αντωνόπουλου.

Είχε προηγηθεί τεκμηριωμένη τοποθέτηση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ και μέλους του Δ.Σ του Ε.Κ. Πειραιά Αντώνη Νταλακογεώργου ο οποίος αναλυτικά ενημέρωσε την διοίκηση σχετικά με τις επικείμενες εξελίξεις και το νέο πακέτο μέτρων που από κοινού έχουν προετοιμάσει η κυβέρνηση, ο Υπουργός Ε.Ν σε στενή συνεργασία με την Ε.Ε.Ε και άλλους παράγοντες του εφοπλισμού.

Είχαν προηγηθεί δύο ανακοινώσεις της ΠΕΝΕΝ οι οποίες ήταν απολύτως κατατοπιστικές και αποκαλυπτικές των σχεδίων εφοπλιστών - κυβέρνησης.

Από το σύνολο αυτών μας των παρεμβάσεων προέκυπτε ότι στα προωθούμενα νέα αντιδραστικά μέτρα, που μεθοδεύονται για το αμέσως επόμενο διάστημα προκειμένου να υλοποιηθεί ο στόχος αυτών των δυνάμεων και να καταστεί ακόμα πιο ελκυστική η ελληνική σημαία, δύο θα είναι τα βασικά μέτρα που θα εξαγγελθούν:

1) Κατάργηση της ισχύουσας ΣΣΕ στην ποντοπόρο ναυτιλία για τα κατώτερα πληρώματα και

2) Κατάργηση του υφιστάμενου αριθμού ελλήνων Ναυτεργατών στις εγκριτικές πράξεις ο οποίος είναι υποχρεωτικός ανάλογα με το τονάζ των πλοίων.

Έχει σημασία να αναλύσουμε περισσότερο τι σημαίνει το δεύτερο, διότι για το πρώτο εάν έχει έως σήμερα ναυαγήσει η επιχείρηση κατάργησης της ΣΣΕ οφείλεται σύμφωνα με την ομολογία Βενιάμη αποκλειστικά στην ΠΕΝΕΝ....

Ο νόμος 3569/2007 τροποποίησε τον όρο 8 των εγκριτικών πράξεων νηολόγησης περί ποντοπόρων πλοίων στο ελληνικό νηολόγιο θεσπίζοντας τον αριθμό ελλήνων Ναυτεργατών σύμφωνα με το τονάζ. Στο πλαίσιο αυτό καθορίστηκε, ανάλογα με την χωρητικότητα, ο αριθμός των ελλήνων που κυμαίνεται από 4 έως 6 να είναι υποχρεωτικά σε κάθε πλοίο (από 3000 έως 30.000 κόρους 4+1 σπουδαστής, από 30.001 έως 80.000 κόρους 5+1 σπουδαστής και από 80.001 κόρους και πάνω 6+1 σπουδαστής)

Οι ειδικότητες αυτών των ελλήνων Ναυτεργατών δεν προσδιορίζονται, όμως στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι αξιωματικοί στην γέφυρα και στην μηχανή, δηλαδή Α΄, Β΄, Γ΄ Πλοίαρχοι, Α΄, Β΄, Γ΄ Μηχανικοί ανάλογα με τον αριθμό που προβλέπεται σε κάθε περίπτωση.

Αυτό με την σειρά του σημαίνει ότι η όποια παρέμβαση γίνει για παραπέρα μειώσεις του αριθμού των ελλήνων Ναυτεργατών θα έχει ως αποτέλεσμα την ντε φάκτο κατάργηση των εναπομεινάντων ελλήνων από τα πλοία ελληνικής σημαίας!!!

Την ρύθμιση αυτή ανοιχτά, δημόσια και επαναλαμβανόμενα την έχουν αξιώσει σειρά επώνυμων εφοπλιστών διατυπώνοντας τον ισχυρισμό ότι μισθολογικά οι έλληνες αξιωματικοί δεν είναι ανταγωνιστικοί σύμφωνα με τα διεθνή κρατούντα!!

Κάποιοι άλλοι επικαλούνται για αυτή την απαίτησή τους ότι δεν υπάρχουν έλληνες αξιωματικοί εάν και εφόσον φέρουν τα πλοία στην σημαία ώστε να επανδρώνονται με έλληνες Ναυτεργάτες....

Κατά συνέπεια από τα παραπάνω προκύπτει ότι ενδεχόμενη θεσμική αλλαγή του σημερινού (ούτως ή άλλως αντιναυτεργατικού) πλαισίου σημαίνει την τυπική και ουσιαστική κατάργηση των εναπομεινάντων ελλήνων που βρίσκονται ακόμη απασχολούμενοι στην ποντοπόρο ναυτιλία, μέσα στους οποίους περιλαμβάνεται και το 90% των ελλήνων μηχανικών οι οποίοι αργά ή γρήγορα οδεύουν προς το τέλος....

Εκτός εάν ο χρεοκοπημένος - παραδομένος Θ. Ευαγγελάκης πιστεύει στο σλόγκαν που θα παρουσιάσει ο Υπουργός Ε.Ν με την εξαγγελία των μέτρων, ότι αυτά θα οδηγήσουν σε μεγάλη αύξηση του αριθμού των πλοίων ελληνικής σημαίας και οι καταργημένοι με τον νόμο μηχανικοί θα έχουν πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα απασχόλησης σε αυτά!!!!

Ένα τέτοιο συγκλονιστικό και παράλληλα αποκρουστικό σκηνικό βρίσκεται στα σκαριά των επικείμενων κυβερνητικών αποφάσεων και οι ανύπαρκτοι "ταξικοί" συνδικαλιστές του κομματικού συνδικαλισμού έχουν κυριολεκτικά καταπιεί την λαλιά τους.

Σε αυτή την δυσμενέστατη τραγική εξέλιξη για τον κλάδο των μηχανικών ο Πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ έχει σιωπήσει μέχρι και σήμερα, παρά το γεγονός ότι αυτό το επανέφερε ο Πρόεδρος της Ένωσής μας, ο γνωστός Ευαγγελάκης (ο οποίος έχει αναλάβει εργολαβικά τον ρόλο να συκοφαντεί και να λασπολογεί την ΠΕΝΕΝ) για άλλη μια φορά δεν ανέφερε ούτε λέξη.....

Όταν στο τέλος προκλήθηκε από τον Πρόεδρό μας για το ίδιο θέμα και την ένοχη - βρώμικη σιωπή του, έχοντας από τον πανικό του πάθει τρικυμία στο κρανίο, προσπάθησε να ψελίσει ότι είναι αβάσιμο αυτό διότι επανειλημμένα μιλούν περί οργανικών συνθέσεων.

Όμως αυτό είναι παντελώς αναληθές, η οργανική σύνθεση στα ποντοπόρα πλοία δεν έχει ουδεμία σχέση με τον αριθμό των ελλήνων που προβλέπονται στις εγκριτικές πράξεις.

Η οργανική σύνθεση αυτών των πλοίων ανάλογα με το τονάζ είναι τριπλάσια των απασχολουμένων ελλήνων ενώ η πραγματική σύνθεση μπορεί να είναι και 5πλάσια.

Εάν αυτό δεν λέγεται προδοσία και ξεπούλημα των μηχανικών, δηλαδή το καθ' ύλη αρμόδιο σωματείο να σιωπά, τότε οι λέξεις χάνουν την όποια αξία τους.

Αυτοί που κατάντησαν την ιστορική και αγωνιστική ΠΕΜΕΝ σε ένα ξεδοντιασμένο, άχρηστο, ανίκανο και ανυπόληπτο εργαλείο, κυριολεκτικά σε ένα κουφάρι, έχουν τεράστιες ευθύνες και αναφερόμαστε όχι μόνο στον Ευαγγελάκη αλλά και σε αυτούς που είναι πίσω και πάνω από αυτόν και τον καθοδηγούν νυχθημερόν.

Κατά τα λοιπά να χαίρονται τις γενναίες οικονομικές χορηγίες του Βενιάμη και της παρέας του, μαζί και του φίλου και πιστού τους συμμάχου Γιάννη Χαλά.

Αυτά είναι τα "ταξικά" κατορθώματά τους!!!

Οι Μηχανικοί με το αλάνθαστο κριτήριο έχουν βγάλει ήδη τα συμπεράσματά τους και έχουν εγκαταλείψει την ΠΕΜΕΝ......

Οι κομματικοί ηγετίσκοι μην αναζητούν πουθενά αλλού τους υπεύθυνους, την ευθύνη την έχουν οι ίδιοι. Ο κλάδος και η ιστορία θα τους καταδικάσουν αμείλικτα.

ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ. Προειδοποιούμε τον Πρόεδρο της ΠΕΕΜΑΓΕΝ, ο οποίος στην ίδια συνεδρίαση του Ε.Κ. Πειραιά, μετά τις αποκαλυπτικές καταγγελίες της ΠΕΝΕΝ σε βάρος του, κατέφυγε σε γκεμπελίστικες πρακτικές κατασκευάζοντας δύο ψευδείς "ειδήσεις" παρουσιάζοντας αυτές ως γεγονότα. Η τακτική του αυτή αποδεικνύει το ήθος, το ύφος και τον πραγματικό του χαρακτήρα. Ο δρόμος αυτός της λασπολογίας - συκοφαντίας θα του γυρίσει μπούμερανγκ.

Κοινοποίηση: Εργατικά Σωματεία δύναμης του Εργατικού Κέντρα Πειραιά

Στις 20/1/2020 λάβαμε επιστολή 9 μελών του Δ.Σ του Ε.Κ. Πειραιά που ανήκουν στην παράταξη της ΔΕΣΚ (ΠΑΜΕ) με αίτημα την σύγκληση του Δ.Σ του Ε.Κ. Πειραιά με σκοπό την λήψη απόφασης για απεργία με αφορμή το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης.

Σχετική ανακοίνωση για την θέση μας διατυπώθηκε δημόσια στις 16/1/2020.

Μάλλον κάνατε λάθος στον παραλήπτη στον οποίο απευθύνεστε, ("Ταξική Εργατική Συσπείρωση" Ε. Κ. Πειραιά) αφού όπως γνωρίζετε άριστα στην σχετική μας τοποθέτηση στην συνεδρίαση του Δ.Σ στις 14/1/2020 ταχθήκαμε υπέρ της 24ωρης απεργίας με την κατάθεση του σχετικού νόμου στην Βουλή και με προοπτική κλιμάκωσης όταν αυτό έρθει για ψήφιση στην ολομέλεια του σώματος. Πρόκειται για μια αναβαθμισμένη αγωνιστική πρόταση η οποία, με την προϋπόθεση ότι αυτή θα στηριχθεί από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, δίνει προοπτικές η μάχη κατά των νέων αντιασφαλιστικών κυβερνητικών μέτρων να συσπειρώσει, να κινητοποιήσει στην δράση του αγώνα και στις απεργίες τους εργαζόμενους, να δώσουν πιο μαζικά και αποφασιστικά την πάλη κατά της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης - κεφαλαίου.

Εάν οι δυνάμεις της ΔΕΣΚ προτίθενται να μπουν σε έναν τέτοιο αγωνιστικό σχεδιασμό, οι Δ.Σ του συνδυασμού μας δηλώνουν την ετοιμότητά τους να ανταποκριθούν στο αίτημά σας οποιαδήποτε στιγμή το θελήσετε.

Εξάλλου στην ίδια συνεδρίαση του Δ.Σ του Ε.Κ.Πειραιά σας υπενθυμίζουμε κάτι το οποίο παντοιοτρόπως προσπαθείτε να αποκρύψετε και να αποσιωπήσετε ότι η απόφαση πάρθηκε για την συμμετοχή του ΕΚΠ στη συναυλία Σωματείων ενάντια στην φασιστική οργάνωση ¨Χρυσή Αυγή" αλλά και την συγκέντρωση διαδήλωση για την ΛΑΡΚΟ στηρίχθηκε και αποφασίστηκε χάρη στις ψήφους της "Ταξικής Εργατικής Συσπείρωσης" του Ε.Κ.Πειραιά όπως και κάθε άλλη αγωνιστική απεργιακή κινητοποίηση όλα τα τελευταία χρόνια.

Πειραιάς 21/1/2020

Τα μέλη του Δ.Σ του ΕΚΠ

της "Ταξικής Εργατικής Συσπείρωσης"

Ταξική Εργατική Συσπείρωση Ε.Κ. Πειραιά:  Μπροστά στην νέα επίθεση της κυβέρνησης  επιβάλλεται απεργιακή απάντηση  με οργάνωση, σχέδιο και κλιμάκωση

Στην συνεδρίαση της Διοίκησης του Ε.Κ. Πειραιά που πραγματοποιήθηκε στις 14/1/2020 οι εκλεγμένοι σύμβουλοι του συνδυασμού "Ταξική Εργατική Συσπείρωση" κατέθεσαν τις απόψεις τους σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις, τους σχεδιασμούς κυβέρνησης - κεφαλαίου και την ανάγκη η εργατική τάξη και τα συνδικάτα να δώσουν την δική τους αγωνιστική απάντηση.

Στο πλαίσιο αυτό ανέδειξαν τις αντιδραστικές αλλαγές που δρομολογεί η κυβέρνηση στο κοινωνικοασφαλιστικό με την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, τον νέο μποναμά υπέρ της εργοδοσίας για μείωση των ασφαλιστικών τους εισφορών.

Παράλληλα υπογράμμισαν την κλιμάκωση του κυβερνητικού αυταρχισμού, την ένταση της καταστολής ενάντια σε όσους διεκδικούν τα δικαιώματά τους με την χρήση του ΜΑΤ και όλων των κατασταλτικών μηχανισμών που τίθενται στην υπηρεσία του κεφαλαίου, ώστε να προχωρήσει απρόσκοπτα ο σχεδιασμός για την ανάπτυξη των κερδών τους μέσα από τους επενδυτικούς σχεδιασμούς για τους οποίους η κυβέρνηση τους προσφέρει γη και ύδωρ ώστε αυτοί να είναι θωρακισμένοι και θεσμικά και να διασφαλίζουν την κερδοφορία τους.

Η επιστράτευση της καταστολής, της αστυνομοκρατίας, της εργοδοτικής τρομοκρατίας, της δικαιοσύνης είναι τα εργαλεία που χρησιμοποιεί το αστικό κράτος και η αντιδραστική κυβέρνηση Μητσοτάκη για να υλοποιηθούν οι πολιτικές που σχεδιάζονται ενάντια στα λαϊκά - εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα.

Τόνισαν επίσης ότι οι επιχειρούμενες αλλαγές που αφορούν τον περιορισμό των διαδηλώσεων των συνδικάτων εντάσσονται στην ίδια πολιτική κατεύθυνση να συντριβεί οποιαδήποτε αντίσταση και συλλογική δράση για να περάσει ο οδοστρωτήρας της αντιλαϊκής πολιτικής.

Η κυβέρνηση καθημερινά δίνει τα διαπιστευτήριά της στο κεφάλαιο (εγχώριο και πολυεθνικό) ότι είναι αποφασισμένη να στηρίξει τα συμφέροντά τους στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο που οραματίζονται από κοινού και το οποίο προβλέπει διαλυμένα και υπονομευμένα τα εργατικά δικαιώματα.

Αυτή είναι η ουσία των πολιτικών που προώθησε με συνέπεια ο ΣΥΡΙΖΑ επί 4,5 χρόνια, αυτή είναι η πολιτική που υπηρετεί πιστά σήμερα και η Ν.Δ.

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις επιβάλλεται πριν απ' όλα οι εργαζόμενοι να ορθώσουν το δικό τους αγωνιστικό ανάστημα, να παραμερίσουν και να απορρίψουν την κυβερνητική προπαγάνδα, να απεγκλωβιστούν από τις αντίστοιχες "λογικές" των άλλων συστημικών δυνάμεων που διαφημίζουν ως εναλλακτικές τις πολιτικές του μικρότερου κακού.

Χωρίς την ενεργοποίηση των ίδιων των εργαζομένων, χωρίς την δυναμική και μαζική επανεμφάνισή τους στον δρόμο του αγώνα μέσα από τα συλλογικά τους όργανα, η σημερινή δύσκολη κατάσταση δεν μπορεί να ξεπεραστεί και πολύ περισσότερο να δημιουργηθούν οι όροι μιας πραγματικής αντίστασης για την ρήξη και την ανατροπή αυτών των πολιτικών.

Βασική προϋπόθεση για το ξεπέρασμα αυτών των κρισιακών φαινομένων και της υποχώρησης του κινήματος, είναι οι εργαζόμενοι να αντιληφθούν ότι με τις συμβιβασμένες ηγεσίες που βρίσκονται σε όλη την έκταση των συνδικάτων, δεν μπορεί να υπάρχει μια αξιόπιστη αγωνιστική προοπτική η οποία θα βάλει τα θεμέλια και θα προτάσσει τα πραγματικά εργατικά δικαιώματα και συμφέροντα.

Προφανώς οι επαναλαμβανόμενες βαρύγδουπες διατυπώσεις και εκφράσεις "περί αιτίας πολέμου" για τις αλλαγές στο ασφαλιστικό, για αυτούς που τις διατυπώνουν, θα μείνουν κενό γράμμα εάν δεν συνοδεύονται με έμπρακτη αλλαγή στρατηγικής η οποία πρέπει να οδηγεί στην ενότητα, την συσπείρωση όλων των αγωνιστικών δυνάμεων με ολοκληρωμένο και αναβαθμισμένο αγωνιστικά σχέδιο, με οργάνωση, ταξικό περιεχόμενο διεκδικήσεων και κλιμάκωση των αγώνων.

Μπροστά στην νέα επίθεση της κυβέρνησης, τονίστηκε, πρέπει να διδαχθούμε και να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα από τα προβλήματα που αφορούσαν την οργάνωση και τον σχεδιασμό στις τελευταίες απεργιακές κινητοποιήσεις.

Στα πλαίσιο αυτό η πρόταση που καταθέτουμε σήμερα είναι η παρακάτω:

• Οργάνωση - προγραμματισμός, επισκέψεις και συσκέψεις σε όλους τους χώρους δουλειάς, ουσιαστική επαφή με τους εργαζομένους.
• Συμφωνούμε με την συνδιοργάνωση Ημερίδας - σύσκεψης με βάση το ασφαλιστικό η οποία δεν θα είναι ως προς το περιεχόμενο τεχνοκρατική αλλά θα εστιάζει στο τρίπτυχο αιτίες - ευθύνες και η εναλλακτική του συνδικαλιστικού κινήματος για το ασφαλιστικό και παράλληλα θα εξοπλίζει τα συνδικαλιστικά στελέχη και τους εργαζόμενους στην κατεύθυνση κινητοποίησης και συμμετοχής στην επικείμενη απεργία.
• Προτείνουμε 24ωρη πανεργατική απεργία για την μέρα κατάθεσης του νομοσχεδίου στην Βουλή με την απαραίτητη προσθήκη της παραπέρα κλιμάκωσης των απεργιακών κινητοποιήσεων όταν αυτό έρθει στην ολομέλεια για ψήφιση. Ο χρονικός προσδιορισμός και η διάρκεια αυτής της κλιμάκωσης θα καθοριστεί με νέα συνεδρίαση του Δ.Σ.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ μέσα στον δικό τους σχεδιασμό πρότειναν 24ωρη απεργία την μέρα της κατάθεσης του νομοσχεδίου αρνούμενες πεισματικά και χωρίς την παραμικρή τεκμηρίωση οποιαδήποτε αναφορά στην πρότασή μας περί κλιμάκωσης.....

Οι δυνάμεις ΕΑΚ - ΠΑΣΚΕ λειτούργησαν παρελκυστικά αποφεύγοντας να ληφθεί απόφαση για απεργία, έθεσαν την πρόταση περί ημερίδας η οποία θα έχει επιστημονικό χαρακτήρα με την συμμετοχή ειδικών και μετά να συγκληθεί το Δ.Σ να αποφασίσει περί απεργίας.

Το αποτέλεσμα ήταν το Δ.Σ να μην πάρει σε αυτή την φάση καμιά απόφαση.

Τα εκλεγμένα μέλη του Δ.Σ του Ε.Κ. Πειραιά

με τον συνδυασμό "Ταξική Εργατική Συσπείρωση"

                                                1) Νταλακογεώργος Αντώνης

                                                2) Κροκίδης Νίκος

                                                3) Κισκήρας Φώτης