Tην ύπαρξη του κέντρου κράτησης στον Πόρο επιβεβαιώνει και πρόσφατη μελέτη του ερευνητικού προγράμματος Respond Project που συντονίζει Παν/μιο της Ουψάλα / Φωτ. Λ.Κ. / respondmigration.com *

Σοβαρά ερωτήματα και ανησυχίες για όσα γίνονται στον Έβρο, και από τις δύο πλευρές των ελληνοτουρκικών συνόρων, θέτει εκτενής συλλογική έρευνα που δημοσίευσαν χθες οι Νew York Times, με μαρτυρίες, δορυφορικές φωτογραφίες, χάρτες, επιτόπιο ρεπορτάζ και ηλεκτρονικά εργαλεία χωρικής ανάλυσης, που σύμφωνα με τους συντάκτες επιβεβαιώνουν την ύπαρξη «μυστικού κέντρου κράτησης μεταναστών» στα σύνορα του Έβρου, κοντά στο χωριό Πόρος.

Επιπλέον αναλύοντας  βίντεο-ντοκουμέντα, κάποια από τα οποία έχουν έχουν ήδη δημοσιευθεί και παίρνοντας συνεντεύξεις από δύο αυτόπτες μάρτυρες,  οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας επιβεβαιώνουν την είδηση περί νεκρού 22χρονου Σύρου στα ελληνοτουρκικά σύνορα, από ρίψεις πυροβολισμών, το πρωί της 2ας Μαρτίου, άγνωστο όμως από ποιους. Ο νεκρός, σύμφωνα με τους NYT ονομάζεται Mohammed Yaarub (ως τώρα γραφόταν Μοχάμεντ Αλ Αράμπ) και ήταν Σύρος εργάτης από το Χαλέπι. Πρόκειται για το ίδιο περιστατικό που ερεύνησαν οι Forensic Architecture, συγκρίνοντας οπτικοακουστικό υλικό από διαφορετικά κινητά

Η έρευνα των Νew York Times, καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα με την ομάδα των Forensic Architecture, ότι ο θάνατος του 22χρονου όντως συνέβη την αναφερόμενη ώρα και στο αναφερόμενο σημείο, από εκεί και πέρα οφείλει να γίνει έρευνα για να διαπιστώσει τις ακριβείς συνθήκες και τους υπαίτιους των πυροβολισμών.

Οι δημοσιογράφοι των Νew York Τimes έθεσαν τα πορίσματα της έρευνάς τους υπ' όψιν εκπροσώπων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πήραν την εξής απάντηση: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, διοικητικό όργανο του (ευρωπαϊκού) μπλοκ είπε ότι «δεν είναι σε θέση να διαψεύσει ούτε να επιβεβαιώσει» τα ευρήματα της εφημερίδας, και ζήτησαν από το ελληνικό σύστημα Δικαιοσύνης να ερευνήσει.

Ειδικά η τελευταία αυτή φράση δικαιώνει απόλυτα όσα υποστήριζε το ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.» από τις 5 Μαρτίου, μετά τη διάψευση του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα ότι οι ειδήσεις περί νεκρού είναι fake news: «Ωστόσο, η βαρύτητα των καταγγελιών και του περιστατικού απαιτεί σοβαρή και διαφανή έρευνα που θα οδηγήσει σε τεκμηριωμένα συμπεράσματα, προκειμένου να μην αιωρούνται εντυπώσεις και φήμες, πόσο μάλλον που τα στοιχεία που παρουσιάζει η ομάδα των Forensic Architecture επιβεβαιώνουν την αξιοπιστία των πρώτων πληροφοριών. Τέτοια έρευνα δεν έχει διατάξει η κυβέρνηση, σύμφωνα με όσα είναι γνωστά».

Το εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ, έκτασης πάνω από 2.000 λέξεις με συνοδευτικό οπτικοακουστικό υλικό, έχει τίτλο «Μας μεταχειρίζονται σαν ζώα: Μέσα στο Μυστικό Κέντρο Κράτησης Μεταναστών της Ελάδας». Το συνυπογράφουν η έμπειρη Ελληνίδα δημοσιογράφος Matina Stevis-Gridneff, ανταποκρίτρια της εφημερίδας στις Βρυξέλλες, ο ανταποκριτής διεθνών θεμάτων και συγγραφέας Patrick Kingsley, που έκαναν επιτόπια έρευνα στον Εβρο και οι εξειδικευμένοι ρεπόρτερ στις Οπτικές Αναλύσεις - Βίντεο και στα γραφικά Haley Willis και Sarah Almukhtar.

Επιπλέον έρευνα έχει γίνει από άλλους 8 δημοσιογράφους - ανταποκριτές, συνολικά από τέσσερις χώρες.  Ο κύριος κορμός της έρευνας αναφέρεται σε κέντρο κράτησης στο ελληνικό χωριό του Πόρου κοντά στα σύνορα με τον Έβρο,  που σύμφωνα με μαρτυρίες, λειτουργεί με εξωθεσμικό - παράτυπο τρόπο και υπό συνθήκες μυστικότητας.

«Το εξωθεσμικό κέντρο είναι μία από τις πολλές τακτικές που χρησιμοποιεί η Ελλάδα για να αποτρέψει την επανάληψη της μεταναστευτικής κρίσης του 2015», γράφει το ρεπορτάζ. Αποκαλεί το κέντρο κράτησης «μαύρο» (black site) δηλαδή κρυφό και μυστικό -  χρησιμοποιώντας κοινή ορολογία με τα διαβόητα μυστικά κέντρα κράτησης των κυβερνητικών υπηρεσιών των ΗΠΑ σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη, και επικαλείται επώνυμες αλλά και ανώνυμες μαρτυρίες αξιωματούχων, μεταξύ άλλων και πρώην στελέχους των ελληνικών αρχών.

«Συνδυάζοντας επιτόπιο ρεπορτάζ και χωρική ανάλυση δορυφορικών φωτογραφιών οι Τimes επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μυστικού κέντρου κράτησης στη Βορειανατολική Ελλάδα» γράφει το ρεπορτάζ. «O François Crépeau, πρώην ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των  μεταναστών,  βλέποντας διαγράμματα του κέντρου κράτησης και την περιγραφή των λειτουργιών του είπε ότι είναι ισοδύναμο με «εγχώριο μυστικό κέντρο κράτησης», αφού οι έγκλειστοι κρατούνται κρυφά και χωρίς πρόσβαση σε νομική συνδρομή.

Η βασική μαρτυρία: Το μυστικό κέντρο

Ακολουθεί απόσπασμα από το ρεπορτάζ:

«Όταν οι Τούρκοι αξιωματούχοι φόρτωναν μετανάστες στα Ελληνικά σύνορα στις 28 Φεβρουαρίου, ένας Σύρος Κούρδος, ονόματι Somar al-Hussein,  καθόταν σε ένα από τα πρώτα πούλμαν. Η Τουρκία ήδη έχει περισσότερους πρόσφυγες από κάθε άλλη χώρα, πάνω από 4 εκατομμύρια, κυρίως Σύρους, και φοβάται ότι μπορεί να αναγκαστεί να δεχθεί άλλο ένα εκατομμύριο, μετά την πρόσφατη αναζωπύρωση των συρράξεων στη Βόρεια Συρία. Για να αποσυμφορήσει την πίεση και για να εξαναγκάσει την Ευρώπη να κάνει περισσότερα για να βοηθήσει, εργαλειοποιεί ως όπλα τους πρόσφυγες, όπως τον κ. al Hussein, εξωθώντας τους προς την Ευρώπη.

Ο κ. al-Hussein, εκπαιδευόμενος μηχανικός πληροφορικής, πέρασε τη νύχτα στη βροχή, στις όχθες του Εβρου, που χωρίζει την δυτική Τουρκία από την ανατολική Ελλάδα. Το πρωί της επόμενης μέρας έφτασε την ελληνική ακτή με λαστιχένια βάρκα, γεμάτη με άλλους μετανάστες.

Όμως το ταξίδι του, τέλειωσε μόλις μια ώρα μετά, είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του. Αυτός και οι συνταξιδιώτες τους συνελήφθησαν από τους Έλληνες συνοροφύλακες, και οδηγήθηκαν σε κέντρο κράτησης. Ακολουθώντας τη διαδρομή της ομάδας του στο κινητό του τηλέφωνο, κατέληξε ότι ήταν λίγα χιλιόμετρα ανατολικά από το χωριό του Πόρου.

Το κέντρο συνίσταται κυρίως από τρεις αποθήκες με κόκκινη στέγη, πίσω από ένα επαρχιακό δρόμο, που σχηματίζουν Π. Εκατοντάδες άλλοι κρατούμενοι μετανάστες περίμεναν έξω, ενώ ο κ. al-Hussain oδηγήθηκε εντός του κτιρίου, στριμωγμένος με δεκάδες άλλους. Το τηλέφωνό του κατασχέθηκε, για να μην μπορεί να τηλεφωνήσει, και οι εκκλήσεις του να καταθέσει αίτημα ασύλου και να επικοινωνήσει με τον ΟΗΕ αγνοήθηκαν. «Γι'αυτούς είμαστε σαν ζώα», είπε ο κ. Al Hussain αναφερόμενος στους Έλληνες φύλακες.

Μετά από μία νύχτα χωρίς φαγητό ή νερό, την 1η Μαρτίου ο al-Hussein και δεκάδες άλλοι οδηγήθηκαν πίσω στον ποταμό Έβρο, όπου Έλληνες αστυνομική, τους έστειλαν πίσω στην τουρκική πλευρά σε μικρό ταχύπλοο.

Ο κ. al-Hussein ήταν ένας ένας από τους  πολλούς μετανάστες με παρόμοιες μαρτυρίες, εξωθεσμικών κρατήσεων και επαναπροωθήσεων, όμως η δική του διήγηση ήταν η πιο λεπτομερής».

Οι ρεπόρτερ των NyTimes επιβεβαιώνουν με ανάλυση εικόνας την εκτόξευση χημικών από τους Τούρκους αστυνομικούς στα σύνορα, και την υποβοηθούμενη από την τουρκική αστυνομία επιχείρηση μεταναστών να γκρεμίσουν σημείο του φράχτη του Έβρου. Επίσης στο ίδιο ρεπορτάζ υπάρχει και βίντεο και αναφορά στο επεισόδιο βίαιης αναχαίτισης λέμβου με μετανάστες  από το Ελληνικό λιμενικό, κοντά στην Κω στις 2 Μαρτίου. 

* Tην ύπαρξη του κέντρου κράτησης στον Πόρο επιβεβαιώνει και πρόσφατη μελέτη του ερευνητικού προγράμματος Respond Project που συντονίζει το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Περισσότερα στο www.respondmigration.com.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

«Μας πήγαν πρώτα σε ένα αστυνομικό τμήμα όπου μας πήραν τα δακτυλικά αποτυπώματα», είπε ο κρατούμενος Σύριος. «Μας έδωσαν ένα έγγραφο στην ελληνική γλώσσα που δεν μπορούσαμε να το καταλάβουμε. Ζητήσαμε πολλές φορές άσυλο, αλλά μας είπαν ότι το υπουργείο Εξωτερικών έχει αποκλείσει το άσυλο για εμάς».

Δημήτρης Καντ.

 

Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch) καταγγέλλει ότι τουλάχιστον 450 άτομα βρίσκονται υπό παράνομη κράτηση σε πλοίο του Ναυτικού στη Μυτιλήνη, στους οποίους προστίθενται και όσοι άλλοι κατορθώνουν να φτάσουν στο νησί: 

«Η απόφαση της Ελλάδας να θέσει υπό κράτηση περισσότερα από 450 άτομα σε ένα ναυτικό σκάφος και να αρνηθεί να τους επιτρέψει να υποβάλουν αιτήσεις ασύλου παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο. Η ενέργεια μπορεί να ισοδυναμεί με αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας», αναφέρει το «Παρατηρητήριο». 

Σύμφωνα με τη μαρτυρία κάποιου κρατούμενου στο πλοίο Σύριου, ο οποίος κατάφερε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με το Human Rights Watch και να στείλει φωτογραφίες, οι πρώτοι άνθρωποι που έφτασαν κρατήθηκαν στο σκάφος την 1η Μαρτίου αλλά οι αρχές δεν τους επέτρεψαν να επαναφορτίσουν τα κινητά τους τηλέφωνα μέχρι τις 7 Μαρτίου, κι έτσι  πολλοί δεν μπόρεσαν να επικοινωνήσουν με συγγενείς ή άλλους. 

«Η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να ελέγχει τα σύνορά της και να διαχειρίζεται τις διαβάσεις στη χώρα. Ωστόσο, η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ εγγυώνται το δικαίωμα να ζητήσουν άσυλο. Η άρνηση για πρόσβαση στο άσυλο είναι απάνθρωπη και παράνομη. Μπορεί να παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή της μη επαναπροώθησης, την πρακτική να μην αναγκάζει τους πρόσφυγες ή τους αιτούντες άσυλο να επιστρέψουν σε μια χώρα όπου ενδέχεται να υποστούν διώξεις», αναφέρει το Human Rights Watch. «Ο διεθνής, ευρωπαϊκός και ελληνικός νόμος απαγορεύει την αυθαίρετη κράτηση».

«Μας πήγαν πρώτα σε ένα αστυνομικό τμήμα όπου μας πήραν τα δακτυλικά αποτυπώματα», είπε ο κρατούμενος Σύριος. «Μας έδωσαν ένα έγγραφο στην ελληνική γλώσσα που δεν μπορούσαμε να το καταλάβουμε. Ζητήσαμε πολλές φορές άσυλο, αλλά μας είπαν ότι το υπουργείο Εξωτερικών έχει αποκλείσει το άσυλο για εμάς». 

Οι κρατούμενοι μετακινούνται από το πλοίο στην αποβάθρα κατά τη διάρκεια της ημέρας και επιστρέφουν στο πλοίο το βράδυ. Το Human Rights Watch πήγε στην αποβάθρα για να ζητήσει άδεια να μιλήσει με τον παραπάνω μάρτυρα, αλλά οι αρχές αρνήθηκαν την είσοδο. Επίσης, το Human Rights Watch έστειλε μια επιστολή προς την αστυνομική διεύθυνση της Λέσβου και στα κεντρικά γραφεία της Ελληνικής Αστυνομίας στις 6 Μαρτίου, καθώς και μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προς τον αστυνομικό διευθυντή της Λέσβου, τον οποίο επισκέφθηκαν στο γραφείο του στις 7 και 8 Μαρτίου, αλλά εκείνος αρνήθηκε να δώσει την οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με τους κρατουμένους. 

Σημείωση: Ολόκληρο το κείμενο τού  Human Rights Watch μπορεί να το διαβάσει κανείς στην αγγλική γλώσσα, εδώ.

Δημήτρης Καντ.

Απόγονος Ιώνων, με αίμα νοθευμένο ασιατικό, αλλά σίγουρα κόκκινο. Κι όταν η σκέψη βούτηξε στο αίμα, βάφτηκε κόκκινη και πια δε μεταλλάσσει...

ΠΗΓΗ: katiousa.gr

 

Τα πάντα στην παγκόσμια οικονομία και στις αγορές κινούνται γύρω από τον κορονοϊό. Μετά την πανωλεθρία που καταγράφηκε στα ταμπλό όλων των χρηματιστηρίων του κόσμου το προηγούμενο δεκαήμερο, με το ελληνικό μάλλον να διεκδικεί τα σκήπτρα σε απώλειες, οι αγορές δοκιμάζουν ξανά από σήμερα τα όρια αντοχής τους, προσβλέποντας ωστόσο στους από μηχανής θεούς.

Δηλαδή, στις «σωστικές» παρεμβάσεις των κυβερνήσεων και των κεντρικών τραπεζών. Τα ορόσημα, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την Ευρώπη, είναι η προσεχής Πέμπτη, οπότε συνεδριάζει το Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και η επόμενη Δευτέρα (16/3), οπότε συνεδριάζει το Eurogroup.

Η ΕΚΤ θεωρείται εξαιρετικά πιθανό να προχωρήσει σε άμεση αύξηση των μηνιαίων αγορών ομολόγων –σήμερα 20 δισ. ευρώ–, στο πλαίσιο του νέου κύκλου ποσοτικής χαλάρωσης, και ενδεχομένως σε μείωση του βασικού επιτοκίου της κατά 10 μονάδες βάσης.

Ωστόσο οι αγορές περιμένουν κάτι περισσότερο από αυτό, με δεδομένο ότι όλοι οι διεθνείς οργανισμοί προεξοφλούν το πέρασμα της ευρωζώνης σε ύφεση, αν επιβεβαιωθούν τα δυσμενέστερα σενάρια για τις επιπτώσεις της επιδημίας.

Το Eurogroup, από την άλλη πλευρά, έχει στην ατζέντα του εισηγήσεις για μεγιστοποίηση της δημοσιονομικής ευελιξίας και απόκλισης από τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας, ιδιαίτερα για να υποστηριχτούν τα μέτρα που παίρνουν οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης για τη στήριξη των κλάδων των αερομεταφορών, των ταξιδιών και του τουρισμού, όπου ήδη διαφαίνονται και ενδεχόμενα μεγάλων «κανονιών».

Ειδικής βαρύτητας για τις αγορές είναι τα στοιχεία που αναμένονται αυτή την εβδομάδα για τη γερμανική βιομηχανική παραγωγή, τα τελικά στοιχεία ανάπτυξης της ευρωζώνης, αλλά και της Ιαπωνίας το τελευταίο τρίμηνο του 2019 καθώς και για τον πληθωρισμό στην Κίνα.

Από την Κίνα, πάντως, ήρθε χθες η πιο απτή απόδειξη για την καταστροφική επίδραση της επιδημίας στο «εργοστάσιο του κόσμου»: στο δίμηνο Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου κατέγραψε ένα σωρευτικό εμπορικό έλλειμμα πάνω από 7 δισ. δολάρια, έναντι προβλέψεων για πλεόνασμα 24,6 δισ. στο εμπορικό της ισοζύγιο (βλέπε γράφημα).

Είναι η πρώτη φορά από τον Μάρτιο του 2018 που η Κίνα εμφανίζει εμπορικό έλλειμμα και σε αυτό αποτυπώνεται το πάγωμα της παραγωγής και της εφοδιαστικής αλυσίδας και η τρομακτική μείωση της ζήτησης. Το εμπορικό πλεόνασμα με τις ΗΠΑ περιορίστηκε σε 25,3 δισ. δολάρια, από 42 δισ. έναν χρόνο πριν.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Οι ΗΠΑ προμήθευσαν πάνω από το ένα τρίτο των όπλων που πωλήθηκαν παγκοσμίως την τελευταία πενταετία, εδραιώνοντας τη θέση τους στην κορυφή του καταλόγου, σύμφωνα με νέα δεδομένα που δημοσιοποιεί σήμερα το Ινστιτούτο Ερευνών για τη Διεθνή Ειρήνη της Στοκχόλμης (SIPRI).

Ο όγκος των πωλήσεων όπλων αυξήθηκε κατά 5,5% την περίοδο 2015-2019 σε σύγκριση με εκείνη από το 2010 ως το 2014, τονίζει το ινστιτούτο. Στις ΗΠΑ αντιστοιχούσε το 36% των παγκόσμιων πωλήσεων την περίοδο αυτή, με τις αμερικανικές εξαγωγές να έχουν προορισμό 96 χώρες. Η Σαουδική Αραβία παρέμεινε στην κορυφή του καταλόγου των εισαγωγέων όπλων: Στο βασίλειο κατέληξε το 12% του συνόλου, ενώ σε όγκο οι εισαγωγές της αυξήθηκαν κατά 130%.

Σε γενική τάση της υπό μελέτη περιόδου αναδεικνύεται το ότι, πέραν της συνεχιζόμενης αύξησης των πωλήσεων όπλων παγκοσμίως, «οι ΗΠΑ ξεκάθαρα γίνονται ακόμη πιο κυρίαρχες, ο βασικός προμηθευτής του κόσμου σε όπλα», κατά τον Πίτερ Βέζεμαν, ερευνητή του «SIPRI» εξειδικευμένο στις πωλήσεις όπλων και στις στρατιωτικές δαπάνες.

Οι μισές αμερικανικές πωλήσεις όπλων είχαν προορισμό τη Μέση Ανατολή, με τη Σαουδική Αραβία μόνη της να αποκτά το ένα πέμπτο των εξαγωγών των ΗΠΑ. Το βασίλειο είναι πλέον ο μεγαλύτερος πελάτης της αμερικανικής στρατιωτικής βιομηχανίας.

Ορισμένες από τις μεγάλες πωλήσεις όπλων των ΗΠΑ που έγιναν στη Σαουδική Αραβία την τελευταία πενταετία είχαν συμφωνηθεί επί των ημερών του προηγούμενου αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα, τόνισε ο Βέζεμαν στο Γερμανικό Πρακτορείο.

Η Ρωσία, χώρα που κατατάσσεται δεύτερη στις πωλήσεις όπλων παγκοσμίως -της αναλογεί το ένα πέμπτο του συνόλου- εξήγαγε σε 47 χώρες. Πάνω από τις μισές εξαγωγές της Ρωσίας κατευθύνθηκαν στην Ινδία, στην Κίνα και στην Αλγερία. Ωστόσο, οι ρωσικές εξαγωγές όπλων ήταν μειωμένες κατά 18% σε σχέση με την περίοδο 2010-2014.

«Δεν είναι τόσο ότι η Ρωσία δεν προσπαθεί να εξάγει όπλα, αλλά μάλλον το ότι πελάτες της αντιμετώπισαν δυσκολίες να συνεχίσουν τις μεγάλες εισαγωγές, με πιο τρανό παράδειγμα τη Βενεζουέλα», εξήγησε ο Βέζεμαν.

Η Γαλλία κατατάσσεται στην τρίτη θέση στις εξαγωγές όπλων, με σχεδόν το 8% του συνόλου. Κατέγραψε το υψηλότερο επίπεδο εξαγωγών όπλων από το 1990, έπειτα από συμφωνίες με την Αίγυπτο, το Κατάρ και την Ινδία, σύμφωνα με τα δεδομένα του ινστιτούτου. Σε όγκο, οι εξαγωγές της αυξήθηκαν κατά 72%.

Την πεντάδα των μεγαλύτερων πέντε εξαγωγέων όπλων παγκοσμίως ολοκληρώνουν η Γερμανία και η Κίνα. Οι πέντε χώρες στην κορυφή της κατάταξης εξήγαγαν το 76% των όπλων που αποκτήθηκαν παγκοσμίως.

Οι κυριότεροι προμηθευτές της Σαουδικής Αραβίας, του μεγαλύτερου εισαγωγέα όπλων την υπό εξέταση περίοδο, ήταν πέραν των ΗΠΑ, η Βρετανία και η Γαλλία.

Ο Βέζεμαν υπογράμμισε πως το «SIPRI» θεωρεί βέβαιο πως το βασίλειο θα παραμείνει στην κορυφή της κατάταξης των εισαγωγέων όπλων «για πολλά χρόνια».

Το μερίδιο της Μέσης Ανατολής από το σύνολο των εισαγωγών όπλων παγκοσμίως ήταν περί το 35% και οι αγορές αυξήθηκαν κατά 61% την υπό μελέτη περίοδο. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ιράκ και το Κατάρ συγκαταλέγονται στην πρώτη δεκάδα των εισαγωγέων όπλων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι εισαγωγές που έκανε η Ινδία, η οποία βρίσκεται στη δεύτερη θέση του καταλόγου μετά τη Σαουδική Αραβία με το 9% του συνόλου, προήλθαν κατά το 50% και πλέον από τη Ρωσία. Το Ισραήλ και η Γαλλία είναι επίσης ανάμεσα στους βασικούς προμηθευτές για το Νέο Δελχί.

Το Πακιστάν, ο μεγάλος αντίπαλος της Ινδίας στην περιοχή, εισήγαγε τα δύο τρίτα των όπλων που αγόρασε από την Κίνα, ενώ οι εξαγωγές των ΗΠΑ στο Ισλαμαμπάντ μειώθηκαν, εξαιτίας της απόφασης της Ουάσινγκτον να αναστείλει τη στρατιωτική βοήθεια που προσφέρει στις πακιστανικές ένοπλες δυνάμεις.

Την πεντάδα των μεγαλύτερων εισαγωγέων όπλων παγκοσμίως, μετά τη Σαουδική Αραβία και την Ινδία, συμπληρώνουν η Αίγυπτος, η Αυστραλία και η Κίνα.

Η Κίνα προμήθευσε όπλα σε 53 χώρες, ωστόσο μεγάλες αγορές είναι κλειστές για τις κινεζικές βιομηχανίες εξοπλισμών για πολιτικούς λόγους, όπως η Ινδία και η Αυστραλία, παρατηρεί το «SIPRI».

Έπειτα από αρκετά χρόνια μείωσης των εξαγωγών όπλων από την ήπειρο, η Ευρώπη κατέγραψε μικρή άνοδο την τελευταία πενταετία. Αρκετές χώρες της δυτικής και της κεντρικής Ευρώπης επέλεξαν να αγοράσουν νέα μαχητικά αεροσκάφη, «κυρίως αμερικανικής κατασκευής», μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία το 2014, υπογράμμισε ο Βέζεμαν.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, dpa, AFP 

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr