Την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου, στις 14.30 (15.30 ώρα Ελλάδας), η πρόεδρος της ομάδας της Αριστεράς GUE/NGL στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Γκάμπι Τσίμερ και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μανώλης Γλέζος θα δώσουν από κοινού συνέντευξη Τύπου.

Η συνέντευξη θα δοθεί στο κτίριο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες. Αναμένεται να παρευρίσκονται δημοσιογράφοι του γραπτού και του ηλεκτρονικού Τύπου από ολόκληρη την Ευρώπη.

Το θέμα της συνέντευξης:  

«Οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα: Ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν»

 ΠΗΓΗ: http://left.gr

Δελτίο Τύπου

Το ΕΚΠ στηρίζει τους αγώνες των μαθητών που παλεύουν ενάντια στο “νέο Λύκειο” και την “Τράπεζα θεμάτων”, ενάντια σε ένα σχολείο – εξεταστικό κέντρο που τους εξοντώνει.

Οι μαθητές έχουν κάθε λόγο να ξεσηκώνονται, να κινητοποιούνται. Οι κινητοποιήσεις τους δεν είναι “εθιμοτυπικές”, όπως ισχυρίζεται ο Υπουργός Παιδείας. Με το νέο νόμο για το “νέο Λύκειο” και την αλλαγή του τρόπου πρόσβασης των μαθητών, είχε σαν αποτέλεσμα πέρσι να μείνουν μεταξεταστέοι ή στην ίδια τάξη χιλιάδες μαθητές. Οι μαθητές αγωνίζονται γιατί οι γονείς τους αιμορραγούν οικονομικά με τα φροντιστήρια, γιατί τα σχολεία έχουν χιλιάδες κενά, γιατί Κυβέρνηση και Ε.Ε. τους ετοιμάζουν μια ζωή χωρίς δικαιώματα.

Το ΕΚΠ καταγγέλλει την Κυβέρνηση για τις απειλές και την τρομοκρατία απέναντι στους μαθητές.

Όταν χάνονται χιλιάδες διδακτικές ώρες από τις ελλείψεις εκπαιδευτικών, την ώρα που το Υπουργείο λέει ότι δεν θα καλύψει τα κενά, δεν μπορεί να μιλάει συγχρόνως “για αναπλήρωση των χαμένων διδακτικών ωρών” από τις κινητοποιήσεις των μαθητών.

Το ΕΚΠ συμπαραστέκεται στον αγώνα των μαθητών. Καταγγέλλει τις απειλές, την τρομοκρατία. Καλούμε τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, τα σωματεία, τους εργαζόμενους, να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και να στηρίξουν τους αγώνες των μαθητών.

Η Διοίκηση

Το καθεστώς ασυλίας που έχουν προσφέρει οι κυβερνήσεις των Μνημονίων, και ιδιαίτερα η κυβέρνηση Σαμαρά, σε δημόσιους λειτουργούς, καθεστώς που στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής είχε χαρακτηρίσει "τείχος προστασίας", περιγράφει αναλυτικά ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής σε έγγραφο που διαβίβασε στη Βουλή ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυρ. Μητσοτάκης προς απάντηση σε ερώτηση του Π. Καμμένου.

Ο Λ. Ρακιντζής αναφέρει ονομαστικά δεκατέσσερις νομοθετικές παρεμβάσεις για αντίστοιχες υποθέσεις που καταγράφονται ονομαστικά, με τις οποίες απαλλάχθηκαν οι υπεύθυνοι για τις όποιες ποινικές και αστικές ευθύνες. Ανάμεσά τους κρίσιμες περιπτώσεις για την εφαρμογή του μνημονιακού προγράμματος, όπως το PSI και οι αποκρατικοποιήσεις, αλλά και υποθέσεις που σχετίζονται άμεσα με τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος από μέλη της κυβέρνησης ή εστίες, όπου ευδοκιμεί η λεγόμενη "διαπλοκή", όπως τα τραπεζικά δάνεια.

ΠΗΓΗ: avgi.gr

Στα 2,5 δισ. ευρώ τον χρόνο ανέρχεται το «φακελάκι» στην Υγεία. Άλλα τόσα χρήματα χάνονται από την κακοδιαχείριση και την αδιαφάνεια.

Πολύτιμοι πόροι καταλήγουν σε τσέπες επιτήδειων ή πετιούνται από το παράθυρο, την ώρα που η κρίση έχει διαλύσει τις αντοχές κάθε ελληνικού νοικοκυριού. Η εφαρμογή ενός και μόνο μέτρου, δηλαδή της εφαρμογής οδηγιών στους γιατρούς για το πώς πρέπει να δίνουν παραπεμπτικά για εξετάσεις, μείωσε την υπέρβαση στον ΕΟΠΥΥ κατά 15 εκατομμύρια ευρώ σε έναν μήνα.

Πάνω από ένας στους τρεις Έλληνες (35,7%) ζει κοντά στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, το δε 23% ζει με πενιχρό εισόδημα, ακόμα και μετά τις μεταβιβάσεις των κοινωνικών επιδομάτων, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat για το 2013, που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.

Το success story της κυβέρνησης Σαμαρά και τα ευχολόγια περί τέλους της κρίσης καταρρίπτουν τα στοιχεία της Eurostat για το 2013, σύμφωνα με τα οποία  πάνω από ένας στους τρεις Έλληνες (35,7%) ζει κοντά στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, το δε 23% ζει με πενιχρό εισόδημα, ακόμα και μετά τις μεταβιβάσεις των κοινωνικών επιδομάτων.

Τα ποσοστά αυτά κατατάσσουν την Ελλάδα στις χώρες της ΕΕ με το υψηλότερο ποσοστό πληθυσμού κοντά στο όριο της φτώχειας, μετά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.

Σύμφωνα με τη Eurostat, άτομα κοντά στο όριο της φτώχειας θεωρούνται εκείνα που ζουν σε νοικοκυριά με διαθέσιμο εισόδημα κάτω του 60% του εθνικού μέσου διαθέσιμου εισοδήματος (μετά τις μεταβιβάσεις των κοινωνικών επιδομάτων), ή που αδυνατούν να καλύψουν σημαντικά αγαθά, ή που ζουν σε νοικοκυριά χαμηλής εντάσεως εργασίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το 2013, στην Ελλάδα ζούσαν 3,9 εκατομμύρια άνθρωποι κοντά στο όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, ή το 35,7% του πληθυσμού, έναντι 28,1% το 2008.

Την ίδια χρονιά στην ΕΕ, 120 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν κοντά στο όριο της φτώχειας, ή το 24,5% του πληθυσμού, έναντι 23,8% το 2008.

Τα υψηλότερα ποσοστά πληθυσμού που ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού καταγράφηκαν στη Βουλγαρία (48%), στη Ρουμανία (40%), στην Ελλάδα (35,7%), στη Λετονία (35%) και στην Ουγγαρία (33%).

Αντιθέτως, τα χαμηλότερα ποσοστά πολιτών που ζουν στο όριο της φτώχειας καταγράφονται στην Τσεχία (14,6%), στην Ολλανδία (15,9%), στη Φινλανδία (16%) και στη Σουηδία (16,4%).

Εξάλλου, το 16,7% του πληθυσμού της ΕΕ ζούσε με πενιχρό εισόδημα, μετά τις μεταβιβάσεις των κοινωνικών επιδομάτων. Τα υψηλότερα ποσοστά πληθυσμού με πενιχρό εισόδημα καταγράφηκαν στην Ελλάδα (23,1%), στη Ρουμανία (22,4%), στη Βουλγαρία (21%), στη Λιθουανία (20,6%) και στην Ισπανία (20,4%) και τα χαμηλότερα καταγράφηκαν στην Τσεχία (8,6%) και στην Ολλανδία (10,4%).

Σε ό,τι αφορά το ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού που αδυνατεί να καλύψει σημαντικά υλικά αγαθά, το 2013 ανήλθε σε 20,3%, έναντι 9,6% στην ΕΕ. Ο συγκεκριμένος δείκτης παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση στην ΕΕ, ξεκινώντας από 1,4% στη Σουηδία και 1,8% στο Λουξεμβούργο και φτάνοντας στο 43% στη Βουλγαρία.

Σημειώνεται ότι άτομα που αδυνατούν να καλύψουν σημαντικά υλικά αγαθά θεωρούνται εκείνα τα οποία αδυνατούν να καλύψουν τέσσερα από τα ακόλουθα εννέα αγαθά: 1) ενοίκιο, ή εξόφληση δανείου 2) θέρμανση 3) απρόοπτα έξοδα 4) διατροφή με κρέας ή ψάρι κάθε δύο ημέρες 5) διακοπές εκτός οικίας για μία εβδομάδα 6) αυτοκίνητο 7) πλυντήριο ρούχων 8) έγχρωμη τηλεόραση 9) τηλέφωνο.

Τέλος, το υψηλότερο ποσοστό πληθυσμού που ζει σε νοικοκυριά χαμηλής εντάσεως εργασίας στην ΕΕ, καταγράφεται το 2013 στην Ελλάδα με 18,2%, έναντι 10,7% στην ΕΕ. Μετά την Ελλάδα ακολουθούν η Κροατία (16%) και η Ισπανία (15,7%).

ΠΗΓΗ: LEFT.GR

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ

Η Παμπειραϊκή Επιτροπή κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ καλεί όλους τους μαζικούς κοινωνικούς φορείς της πόλης και τις τοπικές αυτοδιοικητικές αρχές στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση που οργανώνεται αύριο 6/11/2014 στην πλατεία Κλαυθμώνος στην Αθήνα στις 12.00 το μεσημέρι από την ΟΜΥΛΕ και την Ένωση Λιμενεργατών στα πλαίσια της 24ωρης πανλιμενικής απεργίας. Θα ακολουθήσει πορεία στο Υπουργείο Οικονομικών (πλατεία Συντάγματος).

Συνεχίζουμε, εντείνουμε και κλιμακώνουμε τους αγώνες μας για να αποτρέψουμε την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ που προωθεί η δικομματική κυβέρνηση Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ.

Με την συμμετοχή μας στους αγώνες και στην αυριανή συγκέντρωση να διατρανώσουμε την θέλησή μας για να μην περάσουν οι καταστροφικές κυβερνητικές πολιτικές που θα οδηγήσουν το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μας στα χέρια πολυεθνικών ομίλων.

Παλεύουμε και διεκδικούμε ένα δημόσιο λιμάνι που θα εξυπηρετεί την ανάπτυξη και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας, που θα είναι ανοικτό και φιλικό στην τοπική κοινωνία, θα διασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον, τα δικαιώματα των εργαζομένων, την πρόσβαση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, την παραπέρα ενίσχυση της απασχόλησης.

ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΨΕΙ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 6/11/2014 ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΛΠ

Τις τελευταίες μέρες, σε μια σειρά δημοσιεύματα που αφορούν σε πρόσφατη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ για τη συγκρότηση του προεδρείου της, διάφορες ποικιλώνυμες παρατάξεις καταφέρονται ενάντια στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ στην ΑΔΕΔΥ.

Ανατρέχοντας σε ανακοίνωση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στην ΑΔΕΔΥ, στο Ριζοσπάστη της Πέμπτης 16 Οχτώβρη 2014 σελ. 12, διαβάζουμε ότι σ’ αυτή τη συνεδρίαση έβαλε υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου της ΑΔΕΔΥ, ο εκπρόσωπος του ΜΕΤΑ (παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ) και ότι: «Δηλώσεις στήριξης του υποψήφιου του ΜΕΤΑ και σε αυτήν τη συνεδρίαση έκαναν οι εκπρόσωποι της “Δημοσιοϋπαλληλικής Ανατροπής” (ΠΑΣΚΕ ΟΤΑ/Μπαλασόπουλος) και των “Παρεμβάσεων” (ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.ά.)». Στην ψηφοφορία που ακολούθησε, ο εκπρόσωπος του ΜΕΤΑ έλαβε 7 ψήφους (3 από το ΜΕΤΑ, 2 από τη “Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή” και 2 από τις “Παρεμβάσεις”), ενώ υπήρχαν 8 λευκά (3 από την ΠΑΣΚΕ, 3 από τη ΔΑΚΕ και 2 από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ στο Δημόσιο) και 2 άκυρα (1 από την ΠΑΣΚΕ και 1 από τη ΔΑΚΕ)».

Παρακάτω η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ κλείνει με το εξής: «Σε ό,τι αφορά τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, θα κάνουν ό,τι μπορούν και στην περίπτωση της συγκρότησης του προεδρείου της ΑΔΕΔΥ να μη στηριχτεί ούτε ο παλιός, ούτε ο νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός». Δηλαδή με αυτήν την τελευταία αποστροφή της ανακοίνωσης, οι δυνάμεις τους ΠΑΜΕ στην ουσία λένε ότι εφεξής θα κάνουν ότι μπορούν για να μη στηριχτεί ούτε ο παλιός ούτε ο νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός αφού μέχρι τώρα, εδώ και 10 μήνες, αποστασιοποιούμενες και από τον παλιό και από το νέο κυβερνητικό συνδικαλισμό, απείχαν, για λόγους αρχής όπως είχαν δηλώσει, από όλες τις συνεδριάσεις που αφορούσαν στην συγκρότηση του προεδρείου της ΑΔΕΔΥ. Τώρα όμως που, συμμετέχοντας σ’ αυτήν τη συνεδρίαση, παραμέρισαν τους «λόγους αρχής» (!!!), τάχτηκαν σαφώς με την ψήφο τους, με τον παλιό κυβερνητικό συνδικαλισμό. όπως φαίνεται και από την ανακοίνωση τους. Λένε στην ανακοίνωση τους: «Στην ψηφοφορία που ακολούθησε, ο εκπρόσωπος του ΜΕΤΑ έλαβε 7 ψήφους (3 από το ΜΕΤΑ, 2 από τη “Δημοσιοϋπαλληλική Ανατροπή” και 2 από τις «Παρεμβάσεις»), ενώ υπήρχαν 8 λευκά (3 από την ΠΑΣΚΕ, 3 από τη ΔΑΚΕ και 2 από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ στο Δημόσιο) και 2 άκυρα (1 από την ΠΑΣΚΕ και 1 από τη ΔΑΚΕ)». (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) παλιός κυβερνητικός συνδικαλισμός – ΠΑΜΕ από κοινού στο «λευκό». Αλλά και όταν απείχαν από τις ανάλογες συνεδριάσεις που ενδεχομένως υπήρχε μοναδική υποψηφιότητα στη θέση του προέδρου μόνον από τον εκπρόσωπο του παλιού κυβερνητικού συνδικαλισμού, άραγε ποιον συνδικαλισμό διευκόλυναν; Προφανέστατα τον παλιό κυβερνητικό συνδικαλισμό αφού η απόλυτη πλειοψηφία που ήθελε, απόντων των 2 του ΠΑΜΕ, διαμορφωνόταν επί των παρόντων, άρα με λιγότερες ψήφους.

Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι οι εμπαθείς καιροσκοπισμοί, οι ανακολουθίες, οι επιλεκτικές α λα καρτ επιλογές, οι παλινωδίες και ο αναχωρητισμός από τις διαδικασίες των συνδικάτων, όχι μόνον εκθέτουν ανεπανόρθωτα τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ αλλά και τις κάνουν συνένοχες στην παράλυση των συνδικάτων. Επειδή όμως με το συνδικαλιστικό κίνημα, ιδιαίτερα σε αυτές τις σημερινές δύσκολες συνθήκες, δεν επιτρέπεται να παίζει κανείς, θα επανέλθουμε πιο διεξοδικά.

ΠΗΓΗ: http://ergatikosagwnas.gr

Η αποδυνάμωση των ρευμάτων κάνει τα επιμέρους καιρικά συστήματα να μένουν σχετικά στάσιμα και να τραβάνε ψυχρό αρκτικό αέρα πάνω από την Ευρώπη και τη βόρεια Ασία για μακρές περιόδους κάθε φορά.

Ένα από τα επιχειρήματα των αρνητών της κλιματικής αλλαγής αποτελεί η πρόσφατη εμφάνιση ιδιαίτερα ψυχρών χειμώνων στην Ευρώπη και την Ασία. Ωστόσο νέα έρευνα υποστηρίζει πως το ίδιο γεγονός αποτελεί στην πραγματικότητα άλλη μία απόδειξη της κλιματικής αλλαγής.

Συγκεκριμένα, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τόκιο και του Εθνικού Ινστιτούτου Πολικής Έρευνας της Ιαπωνίας συνέδεσαν τους ψυχρούς χειμώνες με την ταχεία τήξη των πάγων της Αρκτικής, η οποία έχει προκληθεί από την παγκόσμια υπερθέρμανση τις τελευταίες δεκαετίες.

Η επιστημονική ομάδα χρησιμοποίησε τα πιο εξελιγμένα υπολογιστικά μοντέλα πάνω στο αντικείμενο και κατέληξε πως οι πιθανότητες σφοδρών χειμώνων στην Ευρώπη και τη βόρεια Ασία έχει διπλασιαστεί ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής.

Καθώς οι πάγοι λιώνουν, απελευθερώνουν νερό, το οποίο καθώς είναι αρκετά πιο σκούρο απορροφά μεγαλύτερες ποσότητες θερμότητας. Το θερμότερο νερό στη συνέχεια θερμαίνει τον αέρα ακριβώς από πάνω του και αποδυναμώνει τα υψηλά ρεύματα αέρα που καθορίζουν σε μεγάλο ποσοστό τον καιρό.

Η αποδυνάμωση των ρευμάτων κάνει τα επιμέρους καιρικά συστήματα να μένουν σχετικά στάσιμα και να τραβάνε ψυχρό αρκτικό αέρα πάνω από την Ευρώπη και τη βόρεια Ασία για μακρές περιόδους κάθε φορά. Τη θεωρία αυτή επιβεβαιώνει και το γεγονός ότι όλοι οι πρόσφατοι κρύοι χειμώνες συμπίπτουν με ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα αρκτικών θαλάσσιων πάγων.

«Η εμφάνιση των τελευταίων συχνών ιδιαίτερα ψυχρών χειμώνων στην Ευρασία οφείλεται στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και την παγκόσμια υπερθέρμανση», δήλωσε ο καθηγητής Μασάτο Μόρι, επικεφαλής της έρευνας. Ο Μόρι εκτιμά πως οι ψυχροί χειμώνες θα συνεχιστούν για αρκετές δεκαετίες, αυξάνοντας τη συχνότητά τους, αλλά εντέλει η μέση θερμοκρασία του πλανήτη θα ανέβει συνολικά τόσο πολύ που θα αντισταθμιστεί το φαινόμενο.

Ένα από τα επιχειρήματα των αρνητών της κλιματικής αλλαγής αποτελεί η πρόσφατη εμφάνιση ιδιαίτερα ψυχρών χειμώνων στην Ευρώπη και την Ασία. Ωστόσο νέα έρευνα υποστηρίζει πως το ίδιο γεγονός αποτελεί στην πραγματικότητα άλλη μία απόδειξη της κλιματικής αλλαγής.

Συγκεκριμένα, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τόκιο και του Εθνικού Ινστιτούτου Πολικής Έρευνας της Ιαπωνίας συνέδεσαν τους ψυχρούς χειμώνες με την ταχεία τήξη των πάγων της Αρκτικής, η οποία έχει προκληθεί από την παγκόσμια υπερθέρμανση τις τελευταίες δεκαετίες.

Η επιστημονική ομάδα χρησιμοποίησε τα πιο εξελιγμένα υπολογιστικά μοντέλα πάνω στο αντικείμενο και κατέληξε πως οι πιθανότητες σφοδρών χειμώνων στην Ευρώπη και τη βόρεια Ασία έχει διπλασιαστεί ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής.

Καθώς οι πάγοι λιώνουν, απελευθερώνουν νερό, το οποίο καθώς είναι αρκετά πιο σκούρο απορροφά μεγαλύτερες ποσότητες θερμότητας. Το θερμότερο νερό στη συνέχεια θερμαίνει τον αέρα ακριβώς από πάνω του και αποδυναμώνει τα υψηλά ρεύματα αέρα που καθορίζουν σε μεγάλο ποσοστό τον καιρό.

Η αποδυνάμωση των ρευμάτων κάνει τα επιμέρους καιρικά συστήματα να μένουν σχετικά στάσιμα και να τραβάνε ψυχρό αρκτικό αέρα πάνω από την Ευρώπη και τη βόρεια Ασία για μακρές περιόδους κάθε φορά. Τη θεωρία αυτή επιβεβαιώνει και το γεγονός ότι όλοι οι πρόσφατοι κρύοι χειμώνες συμπίπτουν με ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα αρκτικών θαλάσσιων πάγων.

«Η εμφάνιση των τελευταίων συχνών ιδιαίτερα ψυχρών χειμώνων στην Ευρασία οφείλεται στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και την παγκόσμια υπερθέρμανση», δήλωσε ο καθηγητής Μασάτο Μόρι, επικεφαλής της έρευνας. Ο Μόρι εκτιμά πως οι ψυχροί χειμώνες θα συνεχιστούν για αρκετές δεκαετίες, αυξάνοντας τη συχνότητά τους, αλλά εντέλει η μέση θερμοκρασία του πλανήτη θα ανέβει συνολικά τόσο πολύ που θα αντισταθμιστεί το φαινόμενο.

ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Ανακοίνωση του Τμήματος Οικολογίας- Περιβάλλοντος-Χωρικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ

Εκδόθηκε, από τις αρμόδιες αρχές, η Έγκριση Δόμησης για την κατασκευή του εργοστασίου εμπλουτισμού στις Σκουριές από την εταιρία «Ελληνικός Χρυσός» ΑΕ. Η κατασκευή του εργοστασίου έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό, χωρίς η εταιρεία να διαθέτει τις απαραίτητες άδειες και πάρα τις τεκμηριωμένες καταγγελίες των κατοίκων που αποδείκνυαν ότι οι εργασίες ανέγερσης είναι παράνομες. Τα νομικά εμπόδια που αντιμετώπιζε η εταιρεία, ξεπεράστηκαν με τις φωτογραφικές τροπολογίες (των 210/1973 και 4258/2014), που έγιναν νόμος (4280/2014) με την υπερψήφισή τους από την κυβερνητική πλειοψηφία. Γίνεται γι' άλλη μια φορά ολοφάνερο ότι η κυβέρνηση δεν νομοθετεί με βάση τις πραγματικές ανάγκες και με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, αλλά για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των «επενδυτών», να διευκολύνει τις δραστηριότητες τους και να νομιμοποιήσει τις παρανομίες τους.

Στην ακραία νεοφιλελεύθερη πολιτική της μνημονιακής συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, τα εργασιακά δικαιώματα, η περιβαλλοντική προστασία, οι νόμοι και το Σύνταγμα προσαρμόζονται, κατά το δοκούν, στη στρατηγική του, υπεράνω όλων, «δικαίου του επενδυτή», για την «ανάπτυξη» των κερδών, διεθνών αλλά και εγχώριων κρατικοδίαιτων ιδιωτικών ομίλων. Οι κοινωνικές ανάγκες και η βούληση των τοπικών κοινωνιών βρίσκουν απέναντί τους τη «δημοκρατία» του αυταρχισμού, της ακραίας καταστολής και της εξυπηρέτησης μεγάλων συμφερόντων «[…] με κάθε κόστος» κατά τη γνωστή δήλωση Σαμαρά.

Παρά ταύτα θα ηττηθούν. Το δίκαιο των πολυετών ανυποχώρητων αγώνων ενάντια στην εξόρυξη χρυσού για την υπεράσπιση των κοινωνικών αναγκών, την προστασία του περιβάλλοντος, των τοπικών φυσικών διαθεσίμων και του μέλλοντος των κατοίκων της περιοχής θα νικήσει. Οι αγώνες ενάντια στα σχέδια εξορύξεων χρυσού δεν περιορίζονται στη ΒΑ Χαλκιδική αλλά αφορούν και άλλες περιοχές που έχουν μπει στο στόχαστρο, όπως η Αλεξανδρούπολη, το Κιλκίς και οι Σέρρες.

Το ταυτόχρονα οικονομικό, οικολογικό, κοινωνικό και δικαιωματικό έγκλημα που συντελείται στη ΒΑ Χαλκιδική με καταστροφικές και μη αναστρέψιμες συνέπειες για το φυσικό περιβάλλον, τις τοπικές οικονομικές δραστηριότητες αλλά και την υγεία και τις συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων, θα σταματήσει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή πήρε ξεκάθαρη θέση. Η Κ.Ε. με ψήφισμά της, ομόφωνο ψήφισμα του 1ου Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη και μέλη του στη Χαλκιδική - ενεργά μέλη του κινήματος στην πρώτη γραμμή του αγώνα -, τοπικοί βουλευτές και όχι μόνο, αλλεπάλληλες παρεμβάσεις στη Βουλή και δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρα, έχουν επανειλημμένως καταστήσει περισσότερο από σαφές ότι η καταστροφή που λαμβάνει χώρα στις Σκουριές θα σταματήσει από την κυβέρνηση της αριστεράς.

Πρώτη προτεραιότητα μετά την ακύρωση των συμβάσεων για την εξόρυξη χρυσού, θα είναι ο αποχαρακτηρισμός της περιοχής από μεταλλευτική και η αποκατάστασή της από τα βαριά πλήγματα που έχει ήδη υποστεί.

Στον αντίποδα της εξόρυξης χρυσού, ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναπτύξει ένα πρόγραμμα κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής ανασυγκρότησης της περιοχής, με κεντρικούς του άξονες τις συλλογικές κοινωνικές ανάγκες, την οικολογική αποκατάσταση και τις τοπικές παραγωγικές δραστηριότητες. Ένα πρόγραμμα κοινωνικού-οικολογικού μετασχηματισμού που θα στηρίζεται στη δημοκρατία και την ενεργό συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών με επίκεντρό του την υπεράσπιση των συμφερόντων του συνόλου των εργαζομένων της περιοχής και τη διασφάλιση του παρόντος αλλά και του μέλλοντος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

ΠΗΓΗ: http://left.gr

Του Κώστα Παπαδάκη*

Οι τελευταίες εξελίξεις στο Κυπριακό και οι κίνδυνοι που περικλείουν προσφέρονται για πολύτιμα συμπεράσματα σχετικά με τη στάση απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, τη συμμαχία με ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και σε ποιον επικίνδυνο δρόμο οδηγούν αυτές.

Η «δέσμευση» ενός σημαντικού μέρους των περιοχών της Κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκία, με τη συνοδεία πολεμικών πλοίων και υποβρυχίων, συνιστά προκλητική ενέργεια που γεννά μεγάλους κινδύνους για τον κυπριακό λαό, για τους λαούς της ευρύτερης περιοχής. Αποτελούν συνέχεια των προκλητικών δηλώσεων Ερντογάν ότι «δεν υπάρχει κράτος με το όνομα Κυπριακή Δημοκρατία», μέρος των γενικότερων τουρκικών προκλήσεων, των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο.

Αυτή η τουρκική επιθετικότητα συνδέεται και τροφοδοτείται από τη συνολικότερη όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και εστιών πολέμου στην περιοχή, με τον ευρύτερο ρόλο που επιδιώκει να παίξει η Τουρκία στις εξελίξεις.

Η απόφαση της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ για αποστολή φρεγάτας και υποβρυχίου στην περιοχή, στο πλαίσιο της δύναμης της UNIFIL (αποστολή του ΟΗΕ στο Λίβανο) και του ΝΑΤΟ, σηματοδοτεί όξυνση των ανταγωνισμών. Ενισχύεται ο κίνδυνος στρατιωτικής σύγκρουσης αλλά και ανοιχτής επέμβασης ισχυρότερων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, πριν απ' όλα των ΗΠΑ, με την προώθηση επικίνδυνων σχεδίων, όπως της τριχοτόμησης του Αιγαίου. Οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται. Δε φτάσαμε, όμως, τυχαία ως εδώ. Ακολουθήθηκε συγκεκριμένος δρόμος. Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις βγαίνουν συμπεράσματα και διαψεύδονται πολλοί...

Διαψεύδονται όσοι πόνταραν στην «ισχυρή ΕΕ»

Διαψεύδονται, για παράδειγμα, όσοι, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, ισχυρίζονταν ότι η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, οι λεγόμενες «ευρωπαϊκές αρχές», το «κοινοτικό κεκτημένο», η «υπεράσπιση των κοινών ευρωπαϊκών συνόρων» θα αποτελούσαν προστασία και ...απάνεμο λιμάνι για την Κύπρο. Ηταν οι ίδιοι που επικαλούνταν ότι η Τουρκία θα συρόταν σε επίλυση με «τυράκι» τις δικές της ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ. Ολα αυτά αποδείχτηκαν «άνθρακες». Οι ανέξοδες συστάσεις που συμπεριλήφθηκαν στα Συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της ΕΕ την περασμένη βδομάδα είναι ενδεικτικές.

Διαψεύδονται, όμως, και όλοι όσοι προπαγάνδιζαν ότι η ιμπεριαλιστική ΕΕ μπορεί να εξασφαλίσει την επίλυση του Κυπριακού υπέρ του λαού. Ποιος δε θυμάται το επιχείρημα όλων των πολιτικών δυνάμεων που στηρίζουν τον ευρωμονόδρομο, και ιδιαίτερα του ΣΥΡΙΖΑ και του διεθνούς οπορτουνισμού, που «φορέθηκε» επανειλημμένα παλιότερα, ότι τάχα «η ΕΕ είναι άβουλη» «επειδή σύρεται από τις ΗΠΑ, γι' αυτό δεν παρεμβαίνει πιο δυναμικά στις εξελίξεις». Το ΚΚΕ δεν έπαψε στιγμή να αποκαλύπτει όλες τις αποφάσεις της ΕΕ που κινούνταν σταθερά στην κατεύθυνση ενίσχυσης της επιθετικότητάς της, συγκροτώντας την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ), τον ευρωστρατό, τη λεγόμενη Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Αμυνας, τις «ευέλικτες ομάδες άμεσης επέμβασης» κ.ά. Αυτή η πάγια κατεύθυνση της ΕΕ πηγάζει από τον ίδιο το χαρακτήρα της, ως διακρατική ένωση του κεφαλαίου, και γεννά μεγάλους κινδύνους για τους λαούς. Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστική έκφραση του ρόλου της ΕΕ από αυτήν που διαδραματίζει στην Ουκρανία. Ανάλογα με τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών επιχειρηματικών ομίλων που υπηρετεί, η ΕΕ πρωτοστατεί στην προώθηση κάθε είδους έμπρακτων κυρώσεων και μέτρων, όπως, π.χ., σε βάρος της Ρωσίας για τη στάση της στην Ουκρανία. Στις ίδιες τις αποφάσεις της η ΕΕ αυτοσυστήνεται ως ο «παγκόσμιος παίκτης» που παρεμβαίνει όπου Γης για τη διασφάλιση των συμφερόντων της. Ολα τα παραπάνω εκθέτουν όσους με κάθε ευκαιρία φορούσαν «φωτοστέφανο ειρήνης» στην ΕΕ, μάλιστα ως αντίβαρο στην πρόταση για ένταξη της Κύπρου στον προθάλαμο του ΝΑΤΟ, το λεγόμενο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη.

Διαψεύδονται όσοι επένδυσαν στις «ισχυρές πλάτες» των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ

Οι εξελίξεις, επίσης, διαψεύδουν και όσους πόνταραν στην ανάμιξη των ΗΠΑ ισχυριζόμενοι ότι η Κύπρος πρέπει να στηριχτεί σε «γερές πλάτες», να πάει «με τα νερά των ισχυρών». Εχει τη δική του σημασία το γεγονός ότι αυτές οι εξελίξεις σημειώνονται σε μια περίοδο που οι ΗΠΑ έχουν εκφράσει με όλους τους τρόπους τη ζέση τους να προωθηθεί «λύση» του Κυπριακού. Οι δηλώσεις της εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τζ. Ψάκι, εκτός ορισμένων χαλαρών συστάσεων προς την Τουρκία κάνουν λόγο για «ακριβοδίκαιη μοιρασιά στο πλαίσιο μιας συνολικής διευθέτησης». Η διχοτομική λύση, δηλαδή, που προωθούν και αποτυπώθηκε στην κοινή ανακοίνωση Αναστασιάδη - Ερογλου, στις 11 Φλεβάρη του 2014, δεν μπορεί να προωθηθεί χωρίς ξεκαθάρισμα λογαριασμών σχετικά με τη μοιρασιά του ενεργειακού πλούτου στην περιοχή, στην οποία η Τουρκία σπεύδει να καταγράψει ντε φάκτο τις επιδιώξεις της με προκλητικές κινήσεις. Μάλιστα, τώρα επιταχύνει το σχεδιασμό της, αφού βλέπει να διαμορφώνεται, με επίκεντρο την Ενέργεια, η σύμπραξη Ελλάδας, Αιγύπτου, Ισραήλ, που απειλεί τα συμφέροντά της στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Αλλά και όσοι επικαλούνταν το ΝΑΤΟ ως το «βαρύ πυροβολικό» αναχαίτισης της επιθετικότητας της Τουρκίας, τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Τουρκία, έχουν εκτεθεί. Δείχνει πολλά το ότι σε δηλώσεις του νέου γγ του ΝΑΤΟ, Στόλτενμπεργκ, κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα αυτή τη βδομάδα, αφού εκθείασε «στο όνομα της συλλογικής ασφάλειας» τους αντιδραστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική, αναφέρθηκε και στο ρόλο της «σύμμαχου» της Ελλάδας, Τουρκίας, και συνέστησε ... «αυτοσυγκράτηση».

Η στάση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ σε ένα ζήτημα όπως το Κυπριακό, εισβολής και κατοχής που ιστορικά εν' τη γενέσει του φέρει την υπογραφή τους, είναι ενδεικτική και για το σύγχρονο ρόλο τους, στο πώς επιδιώκουν να το «κλείσουν» με επιζήμιο τρόπο για τα λαϊκά συμφέροντα. Αποκαλύπτεται, επίσης, ότι όσοι πλειοδοτούν για πιο αποφασιστική εμπλοκή των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένου και της προώθησης της πρότασης για ένταξη της Κύπρου στον προθάλαμο του ΝΑΤΟ, το λεγόμενο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, επιχειρούν να μπλέξουν τον κυπριακό λαό σε νέες περιπέτειες.

Τις τελευταίες μέρες οι υποστηρικτές των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ επιχειρούν, μάλιστα, να προσαρμόσουν στις εξελίξεις το τροπάρι τους, εγκαταλείποντας τα μεγάλα λόγια περί προστατών θέτοντας το ερώτημα: «Φανταστείτε τι άλλο θα γινόταν αν δεν ήταν η Ελλάδα στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ και η Κύπρος στην ΕΕ».

Τους απαντούμε... δε χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία. Το 1974 στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ έγινε η εισβολή και κατοχή του 37% του νησιού. Αλλά και πρόσφατα, με επίδικο την τελωνειακή ένωση της Ουκρανίας με την ΕΕ, ο ουκρανικός λαός ματοκυλιέται και η Ουκρανία διαμελίζεται στο έδαφος των ανταγωνισμών με τη Ρωσία.

Διαψεύδονται όσοι επένδυσαν στο δόγμα «οι μπίζνες μάς φέρνουν πιο κοντά στην επίλυση»

Ολο το προηγούμενο διάστημα πήρε μεγάλες διαστάσεις η προβολή των κοινών υπουργικών συμβουλίων Ελλάδας - Τουρκίας, συνοδευόμενα με την άποψη ότι αυτά φέρνουν σχετικές επιχειρηματικές συμφωνίες που θα εξευμένιζαν την Τουρκία, τόσο στο Αιγαίο όσο και σε σχέση με το Κυπριακό.

Στην ίδια γραμμή, η εύρεση φυσικού αερίου στην Κύπρο τροφοδότησε μια ολόκληρη βιομηχανία αυταπατών από τα κόμματα του κεφαλαίου, ότι αυτό θα ήταν και το εργαλείο προώθησης της «επίλυσης». Το ΚΚΕ προειδοποίησε ότι η εύρεση πλουτοπαραγωγικών πηγών, σε συνθήκες κυριαρχίας των μονοπωλίων, όχι μόνο δε θα λύσουν προς όφελος του λαού το κυπριακό πρόβλημα αλλά θα το περιπλέξουν χειρότερα, βάζοντάς το στη μέγγενη σφοδρών ανταγωνισμών, που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή.

Η στάση δηλαδή κάθε χώρας, κάθε ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, και στο Κυπριακό καθορίζεται από τη συμμετοχή στη μοιρασιά, από συγκεκριμένα συμφέροντα των μονοπωλίων. Αυτά είναι τα «κριτήριά» τους και όχι η αναγνώριση των δικαίων του Κυπριακού λαού, σε ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής.

Να παρθεί, επίσης, υπόψη ότι ακόμα και αν συμπίπτουν κατά καιρούς συμφέροντα συγκεκριμένων χωρών στο ενεργειακό αλισβερίσι, αυτό δεν παρέχει καμιά εξασφάλιση για τους λαούς. Για παράδειγμα, οι παραβιάσεις των Τούρκων στην ΑΟΖ της Κύπρου εξελίσσονται την περίοδο που στην προεδρία της ΕΕ βρίσκεται η Ιταλία, χώρα που δικό της μονοπώλιο, η «ΕΝΙ» (σε σύμπραξη με τη νοτιοκορεάτικη «COGAS»), εκτελεί τις έρευνες για φυσικό αέριο για λογαριασμό της Κύπρου. Η συγκεκριμένη «ευνοϊκή συγκυρία» δεν είχε κανένα θετικό αντίκρισμα για τον κυπριακό λαό, το αντίθετο μάλιστα.

Το αβίαστο συμπέρασμα που βγαίνει, λοιπόν, από τις εξελίξεις είναι ότι αυτή η στρατηγική βαθύτερης πρόσδεσης, τόσο της Κύπρου όσο και της Ελλάδας, στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς έρχεται σε αντίθεση με τα λαϊκά συμφέροντα. Είναι ο ίδιος δρόμος που οδήγησε σε συνομιλίες με προδιαγεγραμμένες διχοτομικές λύσεις, σαν αυτή του Σχεδίου Ανάν, που συνέπραξαν τόσο η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ όσο και ο -τότε ΣΥΝ- ΣΥΡΙΖΑ, ή σαν αυτή τη διχοτομική «λύση» που μεθοδεύεται σήμερα. Αυτή η στρατηγική είναι επιζήμια και έχει χρεοκοπήσει. Οι λαοί πρέπει να την απορρίψουν.

Αλλος δρόμος, πραγματική σωτήρια διέξοδος για τους λαούς υπάρχει. Προϋποθέτει, όμως, σύγκρουση με τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και αποφασισμένο λαό. Σε αυτές τις εξελίξεις αποτελεί όρος η λαϊκή παρέμβαση που θα θέτει ως προτεραιότητα την οργάνωση της κοινής πάλης ενάντια στον καπιταλισμό και τα μονοπώλια, που ευθύνονται για την κρίση και τους πολέμους. Μόνο σε αυτόν το δρόμο ο λαός με τη δική του εξουσία θα μπορέσει να επιβάλει λύση πραγματικά συμφέρουσα για τον ίδιο.

* Ο Κώστας Παπαδάκης είναι μέλος της ΚΕ και ευρωβουλευτής του ΚΚΕ

ΠΗΓΗ: ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 2/11/2014