Έλληνες είναι ο πιο σκληρά εργαζόμενος λαός στην Ευρώπη, με τους Ρώσους να ακολουθούν στη δεύτερη θέση, μεταδίδει το πρακτορείο Bloomberg επικαλούμενο στοιχεία του Οργανισμού για την Οικονομική... Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ). Βάσει παραγωγικότητας ωστόσο, που μετριέται από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν ανά ώρα εργασίας, η Ρωσία είναι τελευταία με 25,9, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται επίσης σε δυσχερή θέση στο 36,2, πολύ χαμηλότερα από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι στο 50, εκτιμά ο ΟΟΣΑ, αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Όπως το χρέος, η χαμηλή παραγωγικότητα μπορεί να καταστρέψει μία οικονομία. Μαζί με τις επενδύσεις που μειώνονται και τα αδύναμα δημογραφικά στοιχεία, αποτελεί έναν από τους τρεις διαρθρωτικούς περιορισμούς που αφήνουν μια συρρικνούμενη οικονομία να «χωλαίνει», σύμφωνα με την Alfa Bank, τη μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα της Ρωσίας, εξηγεί το Bloomberg.

Αναδημοσίευση από pakelta.gr

Η παγκόσμια οικονομική κρίση είχε ως αποτέλεσμα τον τριπλασιασμό της ανεργίας των νέων από το 2007 έως σήμερα, σύμφωνα με την έκθεση του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ). Η ανεργία των νέων για το 2014 έχει φθάσει σε απίστευτα ανησυχητικά επίπεδα, ξεπερνώντας το 50% σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Ισπανία, ενώ ορατός είναι ο κίνδυνος να μιλάμε για μία «χαμένη γενιά» με μη αναστρέψιμες επιπτώσεις. Πιο συγκεκριμένα, η Ισπανία εμφανίζει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας μεταξύ των νέων με 53,2% ακολουθούμενη από την Ελλάδα με 52,4%. Λίγο πιο κάτω στην τέταρτη θέση και πάντως σε ιστορικά υψηλό βρίσκεται η Ιταλία με 42,7% ενώ στην επόμενη θέση είναι η Πορτογαλία με 34,8%. Μέσα στις πρώτες 10 χώρες με την υψηλότερη ανεργία των νέων, τα 8 είναι κράτη μέλη της ΕΕ.

πηγη: ergasianet.gr

Του ΜΑΝΩΛΗ ΝΤΟΥΝΤΟΥΝΑΚΗ*

Για τρίτη φορά η χώρα μας υπογράφει «μνημόνιο» ενώ ξέρει ότι δεν μπορεί να το εφαρμόσει, και το θεωρεί ακατάλληλη θεραπεία για τα χρόνια, όντως, προβλήματα της. Από τη πλευρά τους οι δανειστές, επιδιώκουν τόσο να πληρωθούν τοις μετρητοίς αγοράζοντας σχεδόν δωρεάν τις υποδομές της χώρας όσο και στο να συνεχίσουν να ελέγχουν τη χώρα όταν θα πτωχεύσει εντός του ευρώ.

Αν, μετα τα δυο πρώτα μνημόνια, η Ελλάδα μοιάζει με χώρα μετα από πόλεμο, μετα το τέλος του μνημονίου της «αριστεράς», ακόμα και αν έχουμε κατορθώσει να μείνουμε στην «αργή» ταχύτητα του ευρώ, η Ελλάδα θα θυμίζει την Ελλάδα του 1950. Φτωχοποιημένος λαός, μεγάλη ανεργία & μετανάστευση, πολλές επενδυτικές ευκαιρίες και έντονη ανισοκατανομή του πλούτου σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας.

Στρατηγικός στόχος του 3ου μνημονίου, όπως και στην εποχή Σημίτη, η μείωση του ενεργού πληθυσμού που ασχολείται αποκλειστικά με το πρωτογενή τομέα και η εγκατάλειψη της υπαίθρου. Οι συνέπειες του, θα είναι πολύ βαριές σε όλους τους τομείς. Όμως, παραγωγικοί τομείς, όπως ο πρωτογενής τομέας, έπρεπε να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής και προφύλαξης από τη διαπραγματευτική μας ομάδα. Χρειαζόμαστε, ως χώρα, έναν πρωτογενή τομέα που θα συμβάλλει καθοριστικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, και δυστυχώς το μνημόνιο μας οδηγεί στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, που δε μπορεί να διορθωθεί με τα όποια αντισταθμιστικά μέτρα επιτρέπουν τα φτωχά οικονομικά της χώρας. Τα μέτρα αποτελούν την οριστική ταφόπλακα στην πρόσφατη «άνοιξη» της ελληνικής γεωργίας, που ήρθε ως αποτέλεσμα της φτωχοποίησης της αστικής τάξης και την αναγκαστική στροφή στο πρωτογενή τομέα, ως συνέπεια των δυο πρώτων μνημονίων.

Μοιραίος άνθρωπος, σχεδόν τραγική φιγούρα, αποδεικνύεται ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός κ. Αποστόλου. Αφού, όπως γράφτηκε ενημέρωσε, πλημμελώς τη διαπραγματευτική μας ομάδα, εμφανίζεται στα «μίντια» να υπερασπίζεται, τη συμφωνία και να δηλώνει περίχαρης πως σώθηκαν, άραγε από τι, οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις. Δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Έρχεται φοροκαταιγίδα και για τους αγρότες που αντιμετωπίζονται ως ελεύθεροι επαγγελματίες, που προσφέρουν υπηρεσίες ενώ παράγουν πλούτο και προϊόντα, θα φορολογούνται με συντελεστή 26% από το πρώτο ευρώ, θα ισχύσει προκαταβολή φόρου 100%, οι ασφαλιστικές εισφορές στον ΟΓΑ θα τριπλασιαστούν, οι επιδοτήσεις και αποζημιώσεις θα φορολογούνται κανονικά ως εισόδημα, η επιδότηση του πετρελαίου κίνησης θα καταργηθεί, αυξάνεται η τιμή του αγροτικού ρεύματος και ο Φ.Π.Α πολλών αγροτικών εφοδίων αυξάνεται στο 23% από 13%.

Παράλληλα, από το πακέτο «Γιούνκερ» δεν προβλέπεται ούτε ένα ευρώ με τελικό αποδέκτη το φτωχό αγρότη ή κτηνοτρόφο. Τα όποια λίγα χρήματα δοθούν στον πρωτογενή τομέα θα αφορούν μόνο μεταποιητικές μονάδες προϊόντων του πρωτογενή τομέα, ενώ οι υπάρχουσες ιδιωτικές υπολειτουργούν, και συχνά κερδοσκοπούν σε βάρος της αγροτιάς, ανεβάζοντας τις τιμές στο ράφι και φοροδιαφεύγοντας ασύστολα με εικονικά τιμολόγια. Δε θα δοθεί ούτε ένα επιπλέον ευρώ στην αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, δεν θα προωθηθεί καμία δυναμική καλλιέργεια.

Ο πρωτογενής τομέας έχει ανάγκη από επαρκή προνομιακή χρηματοδότηση από μια δημόσιου χαρακτήρα τράπεζα, από νέους ανθρώπους μορφωμένους που θα στραφούν σε καινοτόμες καλλιέργειες, την υποβοήθηση ομαδικών προσπαθειών, τόσο στη παραγωγή όσο και στην εμπορία – μεταποίηση. Παράλληλα, χρειάζεται στήριξη με ανθρώπινους πόρους, όπως με ερευνητικά Ινστιτούτα προσανατολισμένα στη Γεωργία και επαρκώς στελεχωμένες τοπικές διευθύνσεις γεωργίας. Χρειαζόμαστε πολιτικές αποφάσεις όπως αυτή του κ. Λαφαζάνη για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, που θα προωθούν τα συμφέροντα της χώρας και στο πρωτογενή τομέα. Χρειάζεται αγροτική πολιτική και πάνω από όλα πόροι για να υπάρξει αγροτική ανάπτυξη. Υπάρχουν σημαντικά περιθώρια αύξησης της αγροτικής παράγωγης και αύξησης των εξαγωγών τόσο σε υφιστάμενες καλλιέργειες όσο και σε νέες δυναμικές καλλιέργειες.

Είναι επιβεβλημένο όσοι πολιτικά ανήκουν στον «αριστερό» χώρο, ιδιαίτερα στον «αριστερόστροφο» ΣΥΡΙΖΑ, να απεμπλακούν από τις κυβερνητικές επιλογές και να αντιμετωπίσουν τη κυβέρνηση ως αυτό που είναι, - μια κυβέρνηση με δεξιά πολιτική και νεοφιλελεύθερη ατζέντα- , και να αρνηθούν να μετατραπούν σε «αριστερό» δεκανίκι της. Οφείλουμε να αντισταθούμε ενεργά στο 3ο μνημόνιο, να το καταγγείλουμε και να προτείνουμε, πέρα από το ψευτοδίλημμα ευρώ ή δραχμή, μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας που θα βασίζεται κύρια στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2012. Το οφείλουμε στην αριστερά, στα παιδιά μας, στην Ελλάδα.

*Ο Μανώλης Ντουντουνάκης είναι Ηλεκτρολόγος Μηχανικός (ΕΜΠ) και υποψήφιος Διδάκτορας στο Πολυτεχνείο Κρήτης.

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2015

πηγη: Iskra.gr

Γράφει η Ελένη Μπαρμπαλιά

Εξοντωτικές είναι οι ρυθμίσεις του 3^ου επαχθέστερου μνημονίου και για τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους. Τελικά αυτή η κυβέρνηση, που επιμένει να αυτοαποκαλείται «πρώτη φορά αριστερά» εξαπατώντας κατ’ εξακολούθηση το λαό με τη γνωστή φράση ΤΙΝΑ (there is no alternative), κατάφερε να στείλει στο εκτελεστικό απόσπασμα και τις συντάξεις αναπηρίας.

Η περίφημη διάταξη της παρ 27 του πρώτου –και μοναδικού- άρθρου του ν. 4334/2015, όπως τροποποιήθηκε με το νέο μνημονιακό νόμο για τη σύναψη της περιβόητη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ), αναφέρει ρητά ότι το ποσό της σύνταξης όσων συντσξιοδοτούνται πρόωρα θα υπολογίζεται βάσει των εισφορών που έχει καταβάλλει ο ασφαλισμένος (οργανικό ποσό). Σε περίπτωση που το οργανικό ποσό της σύνταξης είναι κατώτερο της βασικής σύνταξης τότε στον ασφαλισμένο που θα φτάσει τα 67 έτη - αμφίβολο ποιος εργαζόμενος θα φτάσει σε αυτή την ηλικία μετά τις νέες δραστικές μειώσεις στην υγεία και πρόνοια κατ΄ επιταγή των αιμοσταγών δανειστών – θα προστίθεται και το ποσό της βασικής σύνταξης.

Με διατάξεις του ιδίου νόμου αναθεωρούνται τα ηλικιακά όρια για τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις γήρατος. Ακριβολογώντας, οι συνταξιοδοτικές διατάξεις του νέου μνημονίου πάνε ένα βήμα παραπέρα τον άθλιο συνταξιοδοτικό νόμο Λοβέρδου, τον οποίο ακόμα και οι συγκυβερνήσεις Σαμαρά – Βενιζέλου δεν είχαν τολμήσει να θέσουν σε εφαρμογή. Το τόλμησε με περισσή ευκολία η Κυβέρνηση «πρώτη φορά αριστερά». Από αυτές τις διατάξεις εξαιρούνται με ρητό τρόπο οι μητέρες και χήροι ανηλίκων παιδιών ανίκανων προς εργασία. Για τους νέους νομοθέτες των «αριστερών» μνημονίων οι πατεράδες ατόμων με αναπηρία δεν έχουν δικαίωμα συνταξιοδότησης για να μπορέσουν να φροντίσουν και να συνδράμουν στη φροντίδα των παιδιών τους. Ας σημειωθεί ότι οι μητέρες αυτών των οικογενειών, χωρίς τη συνδρομή υποστηρικτικών υπηρεσιών στελεχωμένων με εξειδικευμένους επαγγελματίες, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες της «αλληλέγγυας» Ευρώπης, παραιτούνται από την εργασία τους και αφιερώνονται στη φροντίδα των παιδιών τους. Αμελητέο το γεγονός ότι οι πατεράδες μέσω της ευνοϊκής συνταξιοδότησής τους μπορούν να συμβάλλουν στις αυξημένες ανάγκες φροντίδας των παιδιών τους ανακουφίζοντας τις μητέρες. Αυτά είναι ψιλά γράμματα για αυτούς που χαράζουν πολιτικές προσβλέποντας σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης οι οποίοι θα πραγματοποιηθούν επί ανθρωπίνων πτωμάτων.

Ο νόμος ασαφής για την τύχη των συντάξεων πλήρους γήρατος που λαμβάνουν άτομα που ανήκουν σε βαριές κατηγορίες αναπηρίας και έχουν συμπληρώσει τα 15 έτη ασφάλισης , γνωστές και ως συντάξεις του ν. 612/77. Οποία η τύχη αυτών των συντάξεων που αφορούν σε άτομα με τύφλωση, μεσογειακή αναιμία, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου στο στάδιο της αιμοκάθαρσης, μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων, αιμορροφιλία και λοιπές βαριές κατηγορίες αναπηρίας , ουδείς γνωρίζει τουλάχιστον έως την έκδοση διευκρινιστικών εγκυκλίων.

Το μεγάλο δράμα έχει ήδη συντελεστεί για τους συνταξιούχους αναπηρίας. Ας φανταστούμε λοιπόν ποιο θα είναι το ποσό ενός ασφαλισμένου που εμφανίζεται η αναπηρία του κατά τη διάρκεια του εργασιακού του βίου και έχει συμπληρώσει μόλις 1500 ένσημα, σύμφωνα με τις καταστατικές διατάξεις του ΙΚΑ. Το ποσό που αναλογεί σε αυτή τη σύνταξη και θα υπολογίζεται βάσει των ασφαλιστικών εισφορών θα είναι το μηδαμινό ποσό των 87 € για το οποίο ο γεν. γραμματέας κοινωνικών ασφαλίσεων κ. Ρωμανιάς έσκιζε τα ιμάτιά του ότι θα παραιτηθεί αλλά η παραίτηση αναβάλλεται επ’ αόριστον. Αυτές τις διατάξεις δεν είχαν τολμήσει να θέσουν σε εφαρμογή οι προηγούμενες συγκυβερνήσεις Σαμαρο-Βενιζέλων αλλά κατάφερε να τις θέσει σε εφαρμογή η Κυβέρνηση της «πρώτης φορά αριστερά»!

Η κατάσταση της αναπηρίας και οι κοινωνικές πολιτικές για την αναπηρία είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν να εφαρμοστούν μέσα στις ανταγωνιστικές συνθήκες του καπιταλιστικού συστήματος, το οποίο σε περιόδους οικονομικής κρίσης πετάει την κάλπικη ανθρώπινη μάσκα που φοράει σε εποχές ανοδικής αύξησης των κερδών του επιβάλλοντας στη συνέχεια όλο και πιο στυγνές, αιμοβόρες πολιτικές ακόμα και για πιο αδύναμους πολίτες.

Το μεγάλο πετσόκομμα στα επιδόματα αναπηρίας αναμένεται να συμβεί λίγους μήνες αργότερα, αφού η Κυβέρνηση που έχει προτιμήσει το δρόμο του «όλα ΝΑΙ» στις απαιτήσεις των δανειστών, έχει ήδη συμφωνήσει δια νόμου να εφαρμόσει τη γνωστή «εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ» βάσει της οποίας οποιαδήποτε προνοιακά- αναπηρικά επιδόματα θα χορηγούνται από δω και στο εξής σύμφωνα με αυστηρά περιουσιακά και εισοδηματικά κριτήρια. Βεβαίως οι υπηρεσιακοί παράγοντες του Υπουργείου Οικονομικών αρνούνται σθεναρά να ακούσουν το αίτημα του αναπηρικού κινήματος για τον υπολογισμό του πρόσθετου κόστους που απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών κάθε αναπηρίας και χρόνιας πάθησης. Αυτό το πρόσθετο κόστος είναι γνωστό ότι αυξάνεται ραγδαία σε περιόδους οικονομικής κρίσης, όπως η παρούσα που διέρχεται η χώρα μας, αφού με συστηματικό τρόπο το «παλαιό» πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης (Λοβέρδος, Βορίδης, Άδωνις, Σπυρόπουλος και λοιποί) έχει ήδη διαλύσει τις υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας (υποτυπώδεις μην το ξεχνάμε) που συνιστούσαν μέχρι σήμερα το λεγόμενο «κοινωνικό κράτος».

Εύλογο είναι το ερώτημα, πως είναι δυνατόν να συζητείται μεταξύ δανειστών και Κυβέρνησης η σύνδεση των επιδομάτων αναπηρίας με το θεσμό του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος από τη στιγμή που τα επιδόματα αναπηρίας στοχεύουν στην κάλυψη των πρόσθετων αναγκών που γεννά η κάθε αναπηρία και χρόνια πάθηση, ενώ το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα αφορά στην κάλυψη των βιοτικών αναγκών πολιτών με μηδενικό εισόδημα; Η φτωχοποίηση των ατόμων με αναπηρία ακόμη και όσων ανήκουν στη μεσαία εισοδηματική τάξη θα συντελεστεί αυτόματα, εάν και εφόσον η ελληνική κυβέρνηση ακολουθήσει τις υποδείξεις των δανειστών για τη σύνδεση των επιδομάτων αναπηρίας με το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Και αυτό γιατί στη χώρα, όπως προελέχθη, ουδέποτε σχεδιάστηκαν και λειτούργησαν ακόμα και υποτυπώδεις υποστηρικτικές υπηρεσίες για την εξυπηρέτηση των αυξημένων αναγκών της αναπηρίας. Η ολοκληρωτική έλλειψη τέτοιων εξειδικευμένων υποστηρικτικών υπηρεσιών καλύφθηκε από τις εκάστοτε Κυβερνήσεις, μέσω του συστήματος των προγραμμάτων οικονομικής ενίσχυσης για τα άτομα με αναπηρία, γνωστών ως προνοιακών επιδομάτων που χορηγούνταν από τις νομαρχιακές αυτοδιοικήσεις έως το 2010 και μετέπειτα από τις προνοιακές υπηρεσίες των Καλλικρατικών Δήμων της χώρας. Προνοιακά επιδόματα τα οποία χορηγούνταν και χορηγούνται μέσω ενός εξαθλιωτικού συστήματος πιστοποίησης αναπηρίας στο οποίο είχε στηθεί μία άνευ προηγουμένου ψηφοθηρική φάρμπρικα από βουλευτές, γιατρούς και διοικητικούς υπαλλήλους.

Διερωτάται κανείς, πως θα εφαρμοστούν τα περιουσιακά κριτήρια για τη χορήγηση των αναπηρικών επιδομάτων, αφού στη σημερινή εποχή η ακίνητη περιουσία, χάνοντας καθημερινά την αξία της, έχει γίνει βραχνάς ακόμη και στους μικροϊδιοκτήτες. Το τι θα συμβεί προοιωνίζεται από την επαίσχυντη διάταξη του 3^ου μνημονίου, με την οποία αυξήθηκε ο συντελεστής φορολογίας από 12% σε 15% για εισοδήματα από ενοίκια που δεν ξεπερνούν το ποσό των 12.000 ετησίως. Η κυβέρνηση φρόντισε να εξοντώσει πλήρως και τους μικροιδιοκτήτες. Σιγή ιχθύος φυσικά από τα οικονομικά επιτελεία και της προηγούμενης αλλά και της τωρινής Κυβέρνησης απέναντι σε εκφρασμένο αίτημα της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία, η οποία είχε ζητήσει, μεταξύ άλλων μέτρων φορολογικής ελάφρυνσης των ατόμων με αναπηρία, να εξαιρεθούν από τη φορολογία των εισοδημάτων μίσθωσης άτομα με βαριά αναπηρία που έχει τύχει να κληρονομήσουν ένα ακίνητο και καλούνται να επιβιώσουν μόνο από το εισόδημα που επιφέρει η ενοικίασή του.

Το μεγάλο ζητούμενο είναι ότι οι βουλευτές που θέλουν να συνεχίζουν να αυτοαποκαλούνται «αριστεροί» ψηφίζουν τέτοιες θανατηφόρες για τα άτομα με αναπηρία ασφαλιστικές και φορολογικές διατάξεις, τη στιγμή που τρία χρόνια πριν και συγκεκριμένα δύο ημέρες πριν τις εκλογές της 6^ης Μαϊου 2012 είχαν κυρώσει με την ψήφο τους τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Δυστυχώς όμως οι διεθνείς - ευρωπαϊκές συμβάσεις των δικαιωμάτων μεταναστών, αναπήρων, ρομά, και εν γένει ευπαθών κοινωνικά ομάδων χρησιμοποιούνται κατά κανόνα ως εργαλείο ψευδεπίγραφων ελπίδων για τα μέλη αυτών των ομάδων.

Κραδαίνει ο κ. Σκουρλέτης ως επιτυχία το δημόσιο χαρακτήρα της μικρής «ΔΕΗ» αλλά αποσιωπά την πλήρη φτωχοποίηση ευπαθών κοινωνικά ομάδων όπως τα άτομα με αναπηρία. Μήπως κάποιος θα πρέπει να του θυμίσει το τρισέλιδο κείμενο των προγραμματικών θέσεων του τμήματος ΣΥΡΙΖΑ ΑμεΑ;

Δηλώνει ο νέος υπουργός οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος ότι: «Μία συμφωνία είναι τόσο καλή όσο κανείς επωφελείται από αυτή». Από ότι φαίνεται ονειρεύεται στη μία όχθη της χώρας την αλματώδη οικονομική ανάπτυξη και στην άλλη όχθη τους εξαθλιωμένους πολίτες της. Ραγδαία οικονομική ανάπτυξη τύπου «Γουτεμάλα», όπου οι αυξημένοι οικονομικοί δείκτες θα συνοδεύονται από υποσιστισμένα παιδιά. Εκτός κι αν πιστεύει κανείς ότι θα μπορέσουν να επιζήσουν συμπολίτες μας που θα συνταξιοδοτούνται για λόγους αναπηρίας με το ποσό των 87 και 100€.

Ο κατήφορος πλέον δεν έχει τελειωμό μόνο εάν θελήσουμε εμείς να τον διαβούμε.

Η Ελένη Μπαρμπαλιά είναι συνταξιούχος, Ιδρυτικό μέλος του «Κινήματος στην Πόλη» Ζωγράφου, μέλος του Συλλόγου Νέων Ελλήνων Διαβητικών και μέλος του Πανελληνίου Συνδέσμου Νεφροπαθών  

πηγη: ergatikosagwnas.gr

«Δικαίως, όλο και περισσότεροι, στην Ευρώπη, λένε ότι η τρόικα πρέπει να καταργηθεί, η “καταστρόικα” πρέπει να τελειώσει», σημείωνε σε σειρά ομιλιών του ο Τσίπρας πριν γίνει πρωθυπουργός.
Δεν ξέρουμε αν αναφερόταν στο ντοκιμαντέρ μας. Ούτως η άλλως ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά μετά τη διάλυση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης για να περιγράψει το λυστρικό ξεπούλημα μιας ολόκληρης χώρας.
Το βέβαιο είναι ότι η νέα “Θάτσερ του ευρωπαϊκού νότου” έχει θέσει σε εφαρμογή ένα από τα πιο ακραία προγράμματα ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και μάλιστα με ρήτρες μη αντιστρεψιμότητας που καμία από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις δεν είχε διανοηθεί να προτείνει.
Ύστερα και από την έγκριση από το κυβερνητικό συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) της παραχώρησης των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στην κοινοπραξία της γερμανικής Fraport με την Slentel, το σχέδιο ολοκληρωτικής εκποίησης της χώρας επιταχύνεται.
Eμείς απλώς σκεφτήκαμε να σας τη θυμίσουμε τι πραγματικά σημαίνει Catastroika

πηγη: info-war.gr

Τα ξημερώματα της 14ης Αυγούστου του 1954 πέφτει νεκρός από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος ο Νίκος Πλουμπίδης, ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ. «Πέφτει», πιστός στο ΚΚΕ και στα ιδανικά του, άξιος κομμουνιστής ηγέτης. Αυτός ήταν ο Ν. Πλουμπίδης, ο κόκκινος δάσκαλος, ο γνωστός Μπάρμπας. Ξεχωριστός κομμουνιστής- λαϊκός αγωνιστής που ποτέ δεν διαχωρίστηκε από το κόμμα του και που κανείς δεν είναι σε θέση να τον διαχωρίσει, πολύ περισότερο να τον φέρει σε αντιπαράθεση μ αυτό.

Στη συνέχεια παραθέτουμε το κείμενο επιστολής του Νίκου Πλουμπίδη, που έγραψε από τη φυλακή, τα Χριστούγεννα του 1952. Στην επιστολή απαντά στην σε βάρος του κατηγορία της ηγεσίας του ΚΚΕ περί συνεργασίας του με τον εχθρό.

«Τιμή μου εγώ έχω πάνω απ' όλα την τιμή του κόμματος»

«Αυτό που επείγει δεν είναι η ανασκευή της κατηγορίας, αυτό θα το κάνει το κόμμα αργότερα, αλλά η διαφύλαξη της ενότητας του κόμματος και η εμπιστοσύνη στην ηγεσία του κόμματος. Η ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ δεν οφείλεται σε προσωπικούς λόγους, αλλά στη φροντίδα της Κεντρικής Επιτροπής να προφυλάξει το κόμμα από έναν υποτιθέμενο σοβαρό εχθρό. Η ανακοίνωση είναι έκφραση των υπαρχόντων ερωτηματικών που γεννήθηκαν στην Κεντρική Επιτροπή από ενδείξεις και από γνώμες μου πάνω σε σοβαρά προβλήματα. Η ανακοίνωση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ οσοδήποτε οδυνηρή είναι για μένα και έτσι όπως είναι, πάλι είναι ΣΕΒΑΣΤΗ. Εκείνοι που με αγαπούν και με σέβονται οφείλουν να πειθαρχήσουν στο κόμμα, να διαφυλάξουν την ενότητα του κόμματος και να έχουν εμπιστοσύνη στην ηγεσία. Και να είναι βέβαιοι ότι το κόμμα θα τα ελέγξει τα πράγματα, θα αναγνωρίσει τα λάθη του και θα αποκαταστήσει την αλήθεια, ανεξάρτητα αν εγώ στο μεταξύ θα έχω πεθάνει κάτω από το στίγμα του προδότη. Εκείνοι που λένε ότι πρέπει να υπερασπίσω την τιμή μου και να μιλήσω είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν, κάνουν αντικομματική δουλειά. Παίζουν το παιχνίδι της Ασφάλειας που έθετε στη διάθεσή μου όλα τα μέσα αν ήθελα να μιλήσω. Τιμή μου εγώ έχω πάνω απ' όλα την τιμή του κόμματος. Εγώ εκείνα που δίδασκα τα εφάρμοζα πρώτος εγώ. Ήμουν πιστός στο κόμμα τότε που με περιέβαλε με τη στοργή του και με ανέβαζε στα ανώτατα αξιώματά του, είμαι πιστός τώρα που καλά ή κακά, δίκαια ή άδικα με κατηγορεί και με στιγματίζει. Θα παραμείνω για πάντα πιστός και θα πεθάνω κομμουνιστής. Μην παρασύρεστε από το συναίσθημα, μη γίνετε πιόνια στα χέρια του εχθρού. Η προσωποποίηση του κόμματος είναι η ηγεσία του. Καθένας που στρέφεται ενάντια της ηγεσίας, στρέφεται ενάντια στο κόμμα και κάνει τη δουλειά της Ασφάλειας. Όποιος μιλάει ενάντια στην ηγεσία του κόμματος ή είναι χαφιές ή άρχισε να γλιστράει και θα γίνει χαφιές στα σίγουρα. Μέσα από τα σίδερα της φυλακής και από το κρεβάτι του θανάτου εκφράζω την απόλυτη εκτίμησή μου και την απεριόριστη εμπιστοσύνη μου ..... Κρατιέμαι με τα δόντια στη ζωή για να δώσω ακόμα δυο μάχες, τη μάχη της δίκης και τη μάχη του εκτελεστικού αποσπάσματος. Τελειώνω και σας φιλώ όλους. Θα προφτάσω; Θα με αφήσουν;».

Σκηνοθετημένη κατηγορία

Ο Πλουμπίδης, παρά την επιδείνωση της υγείας του, τα «κατάφερε». Στο στρατοδικείο που τον καταδίκασε σε θάνατο, στην απολογία του, ήταν καταπέλτης κατά των κατηγόρων του και των εχθρών του ΚΚΕ.

Στην απολογία του (Ιούλιος 1953) μεταξύ των άλλων είπε:

«Η υπόθεσι που δικάζεται, δεν είναι υπόθεσις κοινή. Δεν είναι υπόθεσις κατασκοπείας αλλά είναι υπόθεσις πολιτική. Είναι υπόθεσι ιδεολογική. δεν δικάζετε τον Πλουμπίδη σαν δράστη του άλφα ή του βήτα εγκλήματος, αλλά τον δικάζετε σαν κομμουνιστή ηγέτη. Δεν δικάζετε τους ερήμην δικαζόμενους Ζαχαριάδην, Ιωαννίδην, Μπαρτζιώταν, Βλαντάν, Ρούσον και λοιπούς σαν δράστας εγκλημάτων αλλά σαν ηγεσία του ΚΚΕ. Χαρακτηριστικό του πολιτικού και ιδεολογικού περιεχομένου της δίκης είναι η διχογνωμία εάν πρέπει να γίνη η δίκη αυτή η όχι. Υπήρξαν δύο απόψεις. Η μία ήτο ότι είναι συμφερώτερον να μην γίνη η δίκη αλλά να συνεχίζεται η κατάστασις της συγχύσεως και του διχασμού των κομμουνιστών αν ο Πλουμπίδης είναι προδότης ή όχι. Και ακόμα να μη γίνη η δίκη γιατί με τη δίκη αυτή θα δοθή η ευκαιρία εις τον κομμουνισμόν να διεξαγάγη εκστρατείαν προπαγάνδας. Η δευτέρα άποψις ήτο ότι πρέπει να γίνη η δίκη γιατί ο Πλουμπίδης από ψευτοφιλότιμο ή θα αναγκαστή να προβή σε αποκαλύψεις, οπότε θα έχωμε συμφέρον ή αν δεν αποκαλύψη θα αναλάβει τις ευθύνες οπότε θα αντιμετωπίση το εκτελεστικόν απόσπασμα και οι ερήμην δικαζόμενοι θα καταδικασθούν εις θάνατον έτσι που μετά τη νομιμοποίησι του κόμματος που θα επακολουθήση την ειρήνευσιν του κόσμου να μην μπορούν να έλθουν στην Ελλάδα και το κόμμα να αποκεφαλισθή.

Η δίκη ορίσθη. Κατά την προετοιμάσιαν της δίκης οι αντικομουνιστικοί κύκλοι και οι εχθροί του λαού προσπάθησαν με κάθε μέσον να δυσφημίσουν το ΚΚΕ και τους ηγέτας του. Εφθασαν στο σημείο να δημοσιεύσουν εις εφημερίδα ψέυτικες δηλώσεις μου, προς δήθεν ανώτερο αξιωματικό της στρατιωτικής δικαιοσύνης, που αποδεικνύουν ότι ο Πλουμπίδης είναι αποστάτης, είναι προδότης στις τάξεις του κόμματος, ότι οι κομμουνιστές ηγέτες είναι δολοφόνοι και ότι το ΚΚΕ είναι κόμμα ύπουλο με σκοπούς ανομολόγητους. Φοβούνται τις αποκαλύψεις του προδότου και αποφάσισαν την δολοφονία του. Ακόμη εδημοσίευσαν ψεύτικη και φανταστική συνέντευξι μου σε απογευματινή εφημερίδα για να παρουσιάσουν τον προδότη Πλουμπίδη στρεφόμενον εναντίον του Ζαχαριάδη, δηλαδή του αρχηγού του κόμματός μας. Αλλά και κατά την διαδικασίαν, κύριοι, τινές των αστυνομικών προσπάθησαν να ηρωποιήσουν τον Πλουμπίδη, να τον παρουσιάσουν μέντωρα, μορφωμένο κ.λ.π. Είναι τυχαίο αυτό; Οχι είναι πολιτικό ζήτημα. Αυτό έγινε- κατά τη γνώμη μου- για το λόγο ό,τι αν ο Πλουμπίδης θιγόμενος από τη συνεχιζόμενην πολιτική εναντίον του από το κόμμα, μπορεί να προβή εις αποκαλύψεις. Ακόμη ο κ. Πανόπουλος στην απάντηση του στην επιστολή μου για τον Μπελογιάννη με απεκάλεσε ιδεολόγο κομμουνιστή, υπερήφανο, τίμιο κ.λ.π. Στη χθεσινή κατάθεσί του, όταν ηρωτήθη αν είναι- από το συνήγορό μου- ο Πλουμπίδης ιδεολόγος, ο κ. Πανόπουλος που τότε είπεν τον Πλουμπίδη ιδεολόγο διότι ήθελε να αφήση την εντύπωσι ότι ο Πλουμπίδης είναι προδότης και σήμερα που πιάστηκε, ότι ο Πλουμπίδης δεν προδίδει το κόμμα του, απήντησε ότι ο Πλουμπίδης είναι κομμουνιστής. Αυτό είναι σοβαρό, κύριοι.

Οι σκοποί των αντικομμουνιστικών κύκλων με τη δίκη αυτή και με τη σκηνοθετημένη κατηγορία της δίκης είναι σαφείς. Είναι η συνέχεια της σκηνοθετημένης κατηγορίας που έγινε με τη δίκη Μπελογιάννη, με τη διαφορά ότι τότε μεν έγινε η δίκη εκείνη σε εποχή ψυχρού πολέμου, αυτή δε διεξάγεται όταν αρχίζη η διεθνής ειρήνευσις να κάνη τα πρώτα της βήματα. Οι σκοποί που επιδιώκονται είναι σαφέις: Αντιπερισπασμός στη διεθνή ειρήνευσι. Όπως ο Σίγμαν Ρη εις την Κορέα φέρει εμπόδια εις την ανακωχή, όπως ο Αντενάουερ, ο καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας δεν θέλει την ενοποίηση της Γερμανίας για να μπορή να μεταβάλη τη Δυτική Γερμανία σε φρούριο επιθέσεως, έτσι και η Ελλάς μεταβάλεται σε στήλη, σε βάθρο, σε προπομπό των κύκλων των διεθνών που αντιδρούν στην ειρήνη.

Σήμερα, κύριοι, δεν δικάζετε άτομα. Δικάζετε το ΚΚΕ. Και επ αυτού δηλώνω, παρ όλον ότι σήμερα όχι μόνον δεν έχω την τιμή να εκπροσωπώ το κόμμα μου, αλλά έχω και πολεμικήν εναντίον μου, δηλώνω, ότι αναλαμβάνω πλήρως τας ευθύνας δια την πολιτική του κόμματός μου...».

Το τελευταίο γράμμα

Ο Πλουμπίδης κρατήθηκε, όπως ο ίδιος έλεγε στην επιστολή του, «με δόντια στη ζωή» για να δώσει τις δύο τελευταίες μάχες, της δίκης και του εκτελεστικού αποσπάσματος.

Λίγες ώρες πριν την εκτέλεση του έγραψε το τελευταίο του γράμμα:

«Αγαπημένοι μου,

Σας γράφω τις τελευταίες μου γραμμές. Είναι η πρώτη ώρα της 14ης Αυγούστου 1954. Με ξύπνησαν για να με ειδοποιήσουν ότι το πρωί θα γίνει η εκτέλεσή μου. Τις τελευταίες αυτές ώρες που μου απομένουν τις αφιερώνω στους αγαπημένους μου.

Εκείνο που έχω να σας πω είναι ότι ΠΟΤΕ μου ΔΕΝ υπήρξα προδότης, όπως με αποκαλούν οι κατήγοροί μου. Πάντα υπηρέτησα πιστά την ιδεολογία μου πιστεύοντας ότι εξυπηρετώ το λαό. Συγχωρώ τους κατηγόρους μου για τις πίκρες που μου 'δωσαν την ώρα που χρειαζόμουν συμπάθεια και κατανόηση. Σας παρακαλώ και σας όλους να συγχωρήσετε και σεις τους κατηγόρους μου. Αυτό θα είναι για μένα ανακούφιση.

Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου στον πεθερό μου και πεθερά μου. Στον αγαπητό μου Βρασίδα, Δημοσθένη και γυναίκα του, που μου παραστάθηκαν στοργικά στη φυλάκισή μου. Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου στις αδελφές μου που ταλαιπωρούνταν να με επισκέπτονται κάθε εβδομάδα.

Αποχαιρετώ τ' αδέλφια μου Σπύρο και Γιώργη. Εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου σ' όλους, γνωστούς και αγνώστους, για τη συμπαράστασή τους ή την καλοσύνη που έδειξαν απέναντί μου στις κακές ώρες της ζωής μου. Στα ανίψια μου και ιδιαίτερα τη Γεωργία εύχομαι κάθε ευτυχία.

Στην αγαπημένη μου Ιουλία, που μου στάθηκε αγαπημένη συντρόφισσα στα λίγα χρόνια της ζωής μας, εκφράζω τη βαθιά μου ευγνωμοσύνη για τη στοργή και την αγάπη της. Της εύχομαι να ζήσει τη ζωή της και να ευτυχήσει.

Στο αγαπημένο μου παιδί το ΔΗΜΗΤΡΗ εύχομαι να γίνει ΜΕΓΑΛΟΣ και ΧΡΗΣΙΜΟΣ άνθρωπος για το καλό το δικό του και του ελληνικού λαού.

Σας αφήνω γεια

Νίκος

Φυλακή – Σανατόριο 13 προς 14 Αυγούστου 1954

Υ.Γ. Μη λυπάστε, εγώ τώρα θα ησυχάσω. Σας εύχομαι όλων ευτυχία. Ο θάνατος είναι μια αλλαγή της ύλης. Έτσι είναι.»

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΣΕ 333 ΕΥΡΩ ΤΗΣ ΚΑΤΩΤΑΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ΟΣΩΝ ΦΕΥΓΟΥΝ ΠΡΙΝ ΤΑ 67

ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΤΟ ΕΚΑΣ ΓΙΑ ΤΟ 20% ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

ΠΡΟΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΤΡΕΧΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

Του ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

Στα 392,7 ευρώ - αντί των 486 ευρώ - καθορίζεται για φέτος το ύψος της κατώτατης σύνταξης που θα χορηγούν τα Ταμεία και το Δημόσιο στους συνταξιοδοτούμενους από 1/1/2015 και μετά, με δεκαπενταετία ή λόγω αναπηρίας 80% ή εργατικού ατυχήματος.  Αυτό προβλέπει εγκύκλιος του υφυπουργού Εργασίας Παύλου Χαϊκάλη, που βγήκε λίγες ώρες μετά την ψήφιση του νέου μνημονίου και σε εφαρμογή του.

Σύμφωνα με αυτή την εγκύκλιο, όλοι όσοι συνταξιοδοτούνται από την 1/1/2015 θα λαμβάνουν αναλογία της βασικής σύνταξης των 360 ευρώ για το χρόνο ασφάλισης από την 1/1/2011 και μετά (για την ασφάλιση έως τις 31/12/2010 θα υπολογίζεται τμήμα σύνταξης με βάση τις καταστατικές διατάξεις και τα ποσοστά αναπλήρωσης που ισχύουν σε κάθε ταμείο).

Με βάση τα παραπάνω αυτή η εγκύκλιος φέρνει μειώσεις στις νέες συντάξεις (-93,3 ευρώ ή - 19,20% στις κατώτατες και μικρότερες, ανάλογα βέβαια και με το ύψος των αποδοχών της τελευταίας 5ετίας, στις υπόλοιπες). Η εγκύκλιος ενεργοποιεί τους Νόμους 3863/10 και 3865/2010, σύμφωνα με την οποία από 1-1-2015 η κατώτατη σύνταξη δεν θα υπολείπεται όχι των 486 ευρώ μηνιαία, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα, αλλά των 15 ημερομισθίων του ανειδίκευτου εργάτη, δηλαδή 26,10 Χ15=293 ευρώ.

Αναμένεται άμεσα σε εφαρμογή του νέου μνημονίου και νέα εγκύκλιος του Παύλου Χαϊκάλη για την περαιτέρω μείωση της κατώτερης σύνταξης. Συγκεκριμένα στη νέα αυτή εγκύκλιο θα προβλέπεται η παροχή των κατώτατων ορίων σύνταξης και του Ε.Κ.Α.Σ. μόνο σε όσους νέους συνταξιούχους έχουν συμπληρώσει τα 67 έτη και περικοπή του μη ανταποδοτικού μέρους σε όλους τους νέους συνταξιούχους ηλικίας κάτω των 67, δηλαδή μειώσεις από τα 486 ευρώ μηνιαία σε 338  ευρώ, έως και 41%, σε ένα πολύ μεγάλο μέρος των πρόωρα συνταξιοδοτημένων από το ΙΚΑ και το δημόσιο με τις προϋποθέσεις των ελάχιστων ορίων (4.500 ένσημα), δηλαδή στις κατώτατες συντάξειςκαι μείωση 66% στις συντάξεις του ΟΓΑ δηλαδή μηνιαία σύνταξη από 360 σε 120 ευρώ για 160.000 παλαιούς συνταξιούχους του.

Επίσης η προβλεπόμενη στο νέο μνημόνιο σταδιακή κατάργηση του Ε.Κ.Α.Σ. μέχρι το 2019 και ειδικά η άμεση κατάργηση του Ε.Κ.Α.Σ. για το 20% των δικαιούχων με τα αναλογικά μεγαλύτερα εισοδήματα  συνεπάγεται επιπλέον μείωση συντάξεων 193 ευρώ κατά μέσο όρο μηνιαία, θα οδηγήσει στην περεταίρω εξαθλίωση και φτωχοποίηση όλων των δικαιούχων των παραπάνω παροχών κατώτερης σύνταξης, αφού αυτές είναι τα βασικά οικονομικά βοηθήματα για την αντιμετώπιση μεγάλου μέρους της φτώχειας των χαμηλοσυνταξιούχων και των ηλικιωμένων στην Ελλάδα.

Κυριακή 16 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΔΩΣΕ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ «ΚΑΛΟΥ ΜΑΘΗΤΗ» ΚΑΙ ΕΛΑΒΕ «ΑΡΙΣΤΑ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ 23 ΔΙΣ «ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ» ΓΙΑ ΤΙΣ «ΤΣΕΠΕΣ» ΠΙΣΤΩΤΩΝ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ

Ο Β. Σόϊμπλε με μια εντυπωσιακή δήλωση του, αλλάζει ριζικά τη μέχρι τώρα ρητορική του σε σχέση με την Ελλάδα, εκφράζοντας την εκτίμηση του στην πλήρη μεταστροφή της Αθήνας και στο γεγονός ότι η κυβέρνηση συνυπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο και την αποικιακή κηδεμονία της χώρας για τα προσεχή τρία χρόνια.

Ο Β. Σόϊμπλε σε συνέντευξη που έδωσε το Σάββατο (15/8) στην Deutsche- Welle, αφού εξέφρασε την ικανοποίηση του για το αποτέλεσμα του Eurogroup, το οποίο ενέκρινε την πολιτική συμφωνία με την Ελλάδα, μετά από τροποποιήσεις που την κατέστησαν χειρότερη για τη χώρα μας, εξέφρασε για πρώτη φορά την εκτίμηση του για τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και την πρόθεση του να στηρίξει τον Αλέξη Τσίπρα. Είναι εντυπωσιακό ότι ο Β. Σόϊμπλε, στην ίδια συνέντευξη επισήμανε χαρακτηριστικά πως ο Αλέξης Τσίπρας «προφανώς συνειδητοποίησε ότι αν θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ θα πρέπει να καταβάλει αυτές τις προσπάθειες»(υπογραφή και εφαρμογή του 3^ου μνημονίου!).

Ολόκληρη η αναφορά του Β. Σόϊμπλε στην Deutsche Welle για τη στροφή 180^ο του Αλέξη Τσίπρα έχει ως εξής: «Προφανώς συνειδητοποίησε ότι αν θέλει η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ θα πρέπει να καταβάλλει ακριβώς αυτές τις προσπάθειες. Είναι αυτό που έλεγα όλα αυτά τα χρόνια. Η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει ως μέλος της ευρωζώνης μόνο αν καταβάλλει πολλές προσπάθειες. Είχε υποσχεθεί το αντίθετο, τώρα όμως δεν μπορεί να τηρήσει τις υποσχέσεις του. Σημασία έχει πάντως ότι προτίθεται να καταβάλλει αυτές τις προσπάθειες και αυτό είναι σίγουρα θετικό. Ελπίζουμε ότι όλα αυτά θα αποδώσουν και εμείς θέλουμε να τον στηρίξουμε».

Οι θετικές, σχεδόν ενθουσιώδεις, αυτές τοποθετήσεις του Β. Σόϊμπλε απέναντι στην κυβέρνηση για την υιοθέτηση του τρίτου μνημονίου, καταρρίπτουν πλήρως τη σκόπιμη κυβερνητική κινδυνολογία, η οποία όλες τις προηγούμενες μέρες επιχειρούσε να εμφανίσει τον Β. Σόϊμπλε έτοιμο να υπονομεύσει στο Eurogroup τη συμφωνία για τρίτο μνημόνιο και περίπου σύμμαχο της «Αριστερής Πλατφόρμας» σε κοινή υπόγεια «συνομωσία» τους για ένα Grexit!

O B. Σόϊμπλε επιβεβαιώνεται ως ισχυρό στήριγμα της κυβέρνησης και της στροφής της 180^ο, με την οποία ανακάλυψε την «γοητεία» των μνημονίων ως «αναγκαίων κακών» για τη διάσωση της χώρας από την «κόλαση» της εξόδου από την ευρωζώνη.

Όπως ισχυρός σύμμαχος της κυβέρνησης θα είναι, μετά βεβαιότητας, ο Β. Σόϊμπλε αλλά και αυστηρός ελεγκτής, στην περαιτέρω πορεία για την πλήρη και κατά γράμμα εφαρμογή του νεοαποικιακού μνημονιακού εκτρώματος. Αξίζει πάντως να προστεθεί ότι ο Β. Σόϊμπλε θα διαδραματίσει το ρόλο του ισχυρού «κυματοθραύστη» για να αναχαιτιστεί το κύμα των Χριστιανοδημοκρατών και Χριστιανοκοινωνικών βουλευτών, οι οποίοι κινούνται για τη μη υπερψήφιση της συμφωνίας στη Γερμανική Βουλή και οι οποίοι μπορεί να φθάσουν και τους 110 (από περίπου 60 στις προηγούμενες συμφωνίες), προκαλώντας έντονο πονοκέφαλο στη Μέρκελ. Οι λόγοι που αυτοί οι βουλευτές αντιδρούν στη συμφωνία με την Ελλάδα, σε αντίθεση με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους που την υπερψηφίζουν, είναι ποικίλοι και ξεκινούν από την αμφισβήτηση της Ελλάδας να την εφαρμόσει, φτάνοντας μέχρι το ότι η «ευρωπαϊκή χρηματοδότηση»  πέφτει σε μια ελληνική «μαύρη τρύπα», μιας και τα μνημονιακά προγράμματα δεν πρόκειται να έχουν αποτέλεσμα.

Το συμπέρασμα πάντως για την Ελλάδα είναι κάτι παραπάνω από σαφές: η κυβέρνηση Τσίπρα είναι η τρίτη κατά σειρά, μετά τις κυβερνήσεις Γ. Παπανδρέου και Α. Σαμαρά, που καταπίνεται από τα μνημόνια, κάτι που θα αλλάξει ριζικά και βαθιά συντηρητικά τον προσανατολισμό της, ενώ θα οδηγήσει σε ριζική αλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος με κυβερνητική πρωτοβουλία θα επιχειρηθεί να μετασχηματιστεί σε βάθος, ενάντια στην θέληση των μελών και των στελεχών του, σε μια συστημική πολιτική δύναμη που θα απολέσει τον παλιό ριζοσπαστισμό της και θα αρκείται να στηρίζει «κριτικά» ως απαραίτητο συμπλήρωμα το «αναγκαίο κακό» των μνημονιακών κατεδαφίσεων.

ΑΚΗΣ ΜΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ

Κυριακή 16 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

Στις 3.30 τα χαράματα της 14ης του Αυγούστου 1974 τελειώνουν με πλήρη αποτυχία στη Γενεύη οι τριμερείς διαπραγματεύσεις (Ελλάδας, Τουρκίας, Βρετανίας) για την κατάσταση στην Κύπρο και το κυπριακό πρόβλημα. Μία ώρα αργότερα, τα τουρκικά αεροσκάφη βομβαρδίζουν Λευκωσία, Αμμόχωστο και άλλα σημεία της Κύπρου. Ο «Αττίλας 2» είχε ξεκινήσει.

Από το μεσημέρι της 14ης του Αυγούστου, τουρκικά άρματα και ισχυρές δυνάμεις πεζικού αρχίζουν να κινούνται από Λευκωσία προς Αμμόχωστο, στα ανατολικά, και προς Λεύκα-Λιμνίτη, στα δυτικά. Το Πολεμικό Συμβούλιο, που συνεδριάζει στις 6 τα χαράματα υπό την προεδρία του Καραμανλή στην Αθήνα, διαπιστώνει την τραγική αδυναμία της Ελλάδας να συνδράμει στρατιωτικά την Κύπρο και έτσι οι ελληνικές αντιδράσεις περιορίζονται στο διπλωματικό τομέα. Μέχρι το βράδυ, η ελληνοκυπριακή αντίσταση έχει ουσιαστικά καταρρεύσει και τα οχυρά εγκαταλείπονται.

Στις 15 του Αυγούστου, τα στρατεύματα του «Αττίλα» μπαίνουν στην Αμμόχωστο, στις 16 του Αυγούστου ο «Αττίλας 2» ολοκληρώνεται με την κατάληψη της Μόρφου, ενώ η κυβέρνηση Κληρίδη μεταφέρεται πρόσκαιρα στη Λεμεσό, φοβούμενη ότι επίκειται κατάληψη της Λευκωσίας.

Οι Τούρκοι, έχοντας πετύχει τους στρατιωτικούς τους σκοπούς, δέχονται κατάπαυση του πυρός στις 6 το απόγευμα της 16ης του Αυγούστου 1974. Ηδη κατείχαν το 36,4% του κυπριακού εδάφους. Περίπου 2.000 Ελληνες και Ελληνοκύπριοι είχαν σκοτωθεί, πάνω από 1.600 ήταν οι αγνοούμενοι και 200.000 ήταν οι ξεριζωμένοι πρόσφυγες.

Η κυβέρνηση Καραμανλή στην Αθήνα αμέσως μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη, όπου οι Αμερικανοί έδειξαν να ρίχνουν το βάρος τους υπέρ της Τουρκίας, διαπιστώνει ότι βρίσκεται μεταξύ «σφύρας και άκμονος». Από τη μια βλέπει ότι οι «σύμμαχοί» της όχι μόνο δε συμμερίζονται τις θέσεις της, αλλά, αντίθετα, ενισχύουν με τη στάση τους τους εισβολείς. Από την άλλη, οι λαϊκές αντιδράσεις μεγαλώνουν στην Ελλάδα, όπου πλέον όλοι γνωρίζουν ότι πίσω από το πραξικόπημα στην Κύπρο και την τουρκική εισβολή είναι το ΝΑΤΟ και η μόνιμη επιδίωξη των ΗΠΑ και της Βρετανίας για τη «ΝΑΤΟποίηση» του νησιού.

Μπροστά σ" αυτή την κατάσταση ο Κ. Καραμανλής, το πρωί της 14ης του Αυγούστου, ανακοινώνει την αποχώρηση της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Ηταν ένας ελιγμός υπό το βάρος της λαϊκής πίεσης, με τον οποίο ωστόσο επιβεβαιωνόταν περίτρανα ο ρόλος της «Συμμαχίας» τόσο στα όσα προηγήθηκαν, όσο και στο συνεχιζόμενο έγκλημα κατά της Κύπρου.

ΠΗΓΉ: imerodromos.gr