«Κουτσουρεμένα» είναι τελικά τα ποσά της λεγόμενης «13ης σύνταξης» που έδωσε η κυβέρνηση στους συνταξιούχους και σε κάποιες περιπτώσεις σημαντικά μικρότερα από αυτά που είχαν υπολογίσει ότι θα λάβουν οι απόμαχοι της δουλειάς. 

Στις μεγαλόστομες ανακοινώσεις του ο Τσίπρας υποστήριζε ότι όσοι συνταξιούχοι παίρνουν 500 ευρώ θα λάβουν μια ολόκληρη σύνταξη. Ο πρωθυπουργός κατά τη γνωστή τακτική του έκρυψε ότι  τα ποσά που έταξε προεκλογικά στους συνταξιούχους, αφορούσαν τις μεικτές αποδοχές τους.

Απέκρυψε προκειμένου να μην χαλάσει τη …φιέστα του, να …διευκρινίσει ότι οι περιβόητη «13η σύνταξη» που έταξε αφορούσε μεικτές αποδοχές, οι οποίες υπόκεινται στην παρακράτηση του αναλογούντος φόρου έως 22% και εισφοράς υπέρ υγείας 6%! Δεν ανακοίνωσε ποτέ ότι οι συντάξεις πάνω από 1.300 ευρώ υπόκεινται και στην επιβάρυνση που προορίζεται για το ταμείο του ΑΚΑΓΕ.

Αλλά να ήταν μόνο αυτά. Τα ποσά που έλαβαν την Παρασκευή οι συνταξιούχοι αλλά και αυτά που θα πάρουν οι υπόλοιποι δικαιούχοι την ερχόμενη Δευτέρα 20 Μαΐου είναι κουρεμένα όχι μόνο λόγω κρατήσεων αλλά κυρίως διότι η «13η σύνταξη» θα υπολογιστεί επί των νέων και μικρότερων μικτών συντάξεων που έβγαλε ο επανυπολογισμός του νόμου Κατρούγκαλου σχεδόν για 1,6 εκατ. συνταξιούχους αλλά και με βάση τις μικτές αποδοχές και όχι το καθαρό ποσό!!!

Με λίγα λόγια οι συνταξιούχοι πήραν μια πρώτη «ψυχρολουσία» μέσω του …δώρου Τσίπρα για πετσόκομμα που θα υποστούν οι συντάξεις μέσω του επανυπολογισμού τους. 

Μάλιστα οι κρατήσεις στη λεγόμενη «13η σύνταξη» ξεκινούν από το ποσό των 500 ευρώ με το 6% για την εισφορά υπέρ υγείας και κλιμακώνονται όσο αυξάνεται το συντάξιμο ποσό.

Συγκεκριμένα:

— Συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη έως 500 ευρώ θα πάρουν 470 ευρώ καθώς θα παρακρατηθεί το 6% υπέρ υγείας.  

— Συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη 501-600 ευρώ θα λάβουν το 70% της σύνταξής τους. Όμως το καθαρό ποσό που λαμβάνει όποιος δικαιούται 420 ευρώ είναι 394 ευρώ.

— Συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη 601-800 ευρώ θα λάβουν το 50% της σύνταξής τους. Θα εισπράξουν από 300 έως 500 ευρώ. Κατά μέσο όρο θα λάβουν 400 ευρώ. Το καθαρό ποσό που θα εισπράξουν είναι 376 ευρώ.

— Συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη 900 ευρώ θα λάβουν το 50% της σύνταξης . Όμως τα 450 ευρώ μετά τους φόρους και τις εισφορές θα είναι 324 ευρώ.

Την ίδια στιγμή πάντως υπήρξαν καταγγελίες από συνταξιούχους ότι έλαβαν ακόμα μικρότερα ποσά, οι οποίοι κατά πάσα πιθανότητα είναι «θύματα» του επανυπολογισμού Κατρούγκαλου… Αυτό γιατί τα ενημερωτικά σημειώματα που έχουν στα χέρια τους είναι του 2018 και δείχνουν την παλιά και όχι την επανυπολογισμένη που κρύβει η κυβέρνηση καθώς δεν έχει γνωστοποιήσει επίσημα τα αποτελέσματα του επανυπολογισμού με το νόμο Κατρούγκαλου.

Φαίνεται ότι λεγόμενη «13η σύνταξη» θα αποτελέσει το πρώτο δείγμα γραφής της «σφαγής» που έρχεται στις αποδοχές εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Γιάννης Ελαφρός

Με γραμμή ασάλευτη, ακίνητη, που αποφεύγει τη ρήξη και την αναζήτηση δρόμων ανατροπής, συμβάλλοντας στη σταθεροποίηση του συστήματος

Κάλεσμα συστράτευσης με το ΚΚΕ απευθύνει ο γενικός γραμματέας του Δ. Κουτσούμπας και τα άλλα στελέχη του, ενόψει των ευρωεκλογών, αλλά και των επερχόμενων βουλευτικών. Η διαρκής προεκλογική εκστρατεία του Περισσού φτάνει στην κορύφωσή της. Αξιοσημείωτο είναι πως το ΚΚΕ ανακαλύπτει ξανά την έννοια της Αριστεράς (την οποία είχε απορρίψει παλιότερα) καλώντας «όσους αισθάνονται αριστεροί» (κι όχι όσοι είναι αριστεροί) να το στηρίξουν. Στην προσπάθεια ανάκτησης της εκλογικής του επιρροής γίνονται πολλές αναπροσαρμογές και μάλιστα όχι προς τα αριστερά. Έτσι, προβάλλεται από τον Ριζοσπάστη η συμπόρευση με το ΚΚΕ πρώην στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς την αναμενόμενη αυτοκριτική, ενώ το κάλεσμα συσπείρωσης είναι «έλα παρά τις διαφωνίες σου». Η ψήφος στο κόμμα γίνεται το απόλυτο κριτήριο.

Το βασικό αφήγημα της ηγεσίας του ΚΚΕ είναι πως αντέξαμε, δεν ενσωματωθήκαμε στην ξεφτίλα του ΣΥΡΙΖΑ, μια προσπάθεια δικαίωσης για απαράδεκτες επιλογές του παρελθόντος (π.χ. δημοψήφισμα 2015) και βέβαια ένα κόμμα που εκφράζει μια σταθερότητα (τόσο διαφορετικό από τις πιρουέτες υποταγής του ΣΥΡΙΖΑ), αποκούμπι για το μέλλον, όπως συχνά αναφέρουν τα στελέχη του ΚΚΕ. Αποκούμπι και όχι μοχλός ανατροπής.

Ανάλογα προσαρμόζονται και τα προεκλογικά συνθήματα: «Κάνε τη διαφορά», ενώ το κεντρικό σύνθημα για την ΕΕ δεν είναι το αναγκαίο ρήξη και αποδέσμευση που σηκώνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αυτό περνάει σε δεύτερη μοίρα, αλλά το γενικόλογο «Όχι στην ΕΕ», το οποίο συμπληρώνεται από το πανταχού παρών «Ναι στο ΚΚΕ».

Η ισχυροποίηση του κόμματος έχει μετατραπεί από μέσο για το σκοπό εργατικής χειραφέτησης σε αυτοσκοπό. Δεν υπάρχει άλλη πολιτική γραμμή, πολιτική πρόταση του ΚΚΕ είναι η ισχυροποίηση… του ΚΚΕ. Από κει και πέρα αυτό που μένει είναι η οικονομική πάλη, η οποία και αυτή γίνεται συνήθως με όρους κομματικής περιχαράκωσης και η προπαγάνδα για την λαϊκή εξουσία, που θα έρθει «χωρίς να σπάσει ένα τζάμι», χωρίς επανάσταση. Και βεβαίως χωρίς συμβολή σήμερα στη συγκρότηση του επαναστατικού υποκειμένου με επαναστατική τακτική και πολιτική γραμμή ανατροπής, συγκρότηση αντικαπιταλιστικού μετώπου, δημιουργία ανεξάρτητων από το αστικό κράτος και ενωτικών οργάνων πάλης και επιβολής της λαϊκής θέλησης, ταξικής ανασυγκρότησης του κινήματος.

Το ΚΚΕ αναδεικνύει μονομερώς την «επιθετικότητα της Τουρκίας» και όχι τον άδικο και επικίνδυνο αστικό ανταγωνισμό και από τις δύο πλευρές

Σε συνθήκες βαθιάς απογοήτευσης του κόσμου της Αριστεράς από τον ΣΥΡΙΖΑ το ΚΚΕ παρουσιάζεται ως πόλος σταθερότητας. Τελικά όμως το ΚΚΕ εκφράζει όχι τόσο τη σταθερότητα, αλλά μια στασιμότητα αλά Μπρέζνιεφ (του «υπαρκτού σοσιαλισμού» που εξυμνεί χωρίς βαθύτερη αναζήτηση και αυτοκριτική ο Περισσός), μια γραμμή ασάλευτη, ακίνητη, που «δεν κάνει λάθη», γιατί δεν δοκιμάζει, γιατί δεν ρισκάρει. Μια λογική που αποφεύγει τη ρήξη και την αναζήτηση δρόμων ανατροπής, γιατί «οι συνθήκες δεν είναι ώριμες», λειτουργώντας τελικά –και παρά τις προθέσεις των αγωνιστών που συσπειρώνει το ΚΚΕ και η ΚΝΕ- ως αμορτισέρ σταθεροποίησης του συστήματος, ειδικά στις πιο κρίσιμες στιγμές, όταν άγουρα ρεύματα ταξικής πάλης συγκρούονται με την κυρίαρχη πολιτική. Όπως φάνηκε με τη στάση του ΚΚΕ τον Δεκέμβρη του 2008, την κρίσιμη διετία του 2010-12 και κατοπινά (όταν από ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ λεγόταν πως είναι «καταστροφική» η έξοδος από το ευρώ «στις παρούσες συνθήκες», όπως κραύγαζαν τα αστικά επιτελεία και ο ΣΥΡΙΖΑ!), καθώς και στην πολιτική συμπύκνωση του δημοψηφίσματος τον Ιούλη του 2015, όπου το ΚΚΕ ακύρωνε τη διάθεση ρήξης πλατιών εργατικών και πληβειακών στρωμάτων, αντί να προσπαθήσει να τα μπολιάσει με αντιΕΕ και αντικαπιταλιστική γραμμή.

Βεβαίως, το ΚΚΕ δεν έμεινε αλώβητο απ’ αυτήν την πολιτική, όσο κι αν προσπαθεί να παρουσιαστεί «σταθερό». Τον Σεπτέμβριο του 2015, μετά από την πρωτοφανή κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ, έχασε 37.000 ψήφους σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2015 (μένοντας στο 5,55%), ενώ στις ευρωεκλογές του 2014 πήρε 6,11% έναντι 8,35% το 2009 (χάνοντας 78.000 ψήφους).

Και σήμερα το ΚΚΕ παρά τις αριστερές διακηρύξεις δεν παρεμβαίνει με ανατρεπτική πολιτική γραμμή, ενώ σε κρίσιμα θέματα αποφεύγει τη ρήξη με το εθνικό αστικό πλαίσιο. Η άρνηση να αναδειχθεί ο πολιτικός στόχος της αντικαπιταλιστικής αποδέσμευσης από την ΕΕ με αμεσότητα, ως δρόμος συσπείρωσης εργατικών λαϊκών δυνάμεων και ανατρεπτικής παρέμβασης στις εξελίξεις είναι αποκαλυπτική.

Η εναντίωση του ΚΚΕ στη απαράδεκτη Συμφωνία των Πρεσπών έγινε από τη σκοπιά εναντίωσης στην ευρωνατοϊκή ενσωμάτωση των Βαλκανίων (σωστά μέχρι εδώ) αλλά και ανάδειξης του κινδύνου από τις «αλυτρωτικές τάσεις των Σκοπίων» και τον εθνικισμό των γειτόνων. Συνέπλεε ως ένα βαθμό η ρητορική της ηγεσίας του ΚΚΕ με τις εθνικές αντιρρήσεις για τη συμφωνία, φθάνοντας μέχρι την άρνηση να αναγνωρίσει εθνική ταυτότητα και γλώσσα στο γειτονικό λαό. Δεν ανέδειξε το ΚΚΕ στο βαθμό και την ένταση που απαιτούσαν οι συνθήκες τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου, που με τις Πρέσπες επιχειρεί να δορυφοροποιήσει οικονομικά και πολιτικά την Βόρεια Μακεδονία, ούτε την ενίσχυση του επικίνδυνου εθνικισμού στην Ελλάδα.

Στο ίδιο πλαίσιο στα ελληνοτουρκικά καταγγέλλεται ο ιμπεριαλισμός και το ΝΑΤΟ, αλλά χωρίς να αναδεικνύεται η επιθετική συμμαχία του ελληνικού κεφαλαίου μαζί τους για να πάρουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα. Το ΚΚΕ κινείται, με τον δικό του τρόπο βεβαίως, στο πλαίσιο της εθνικής αστικής γραμμής για το «διεθνές δίκαιο» και τα «συμφέροντα της χώρας», αναδεικνύοντας μονομερώς την «επιθετικότητα της Τουρκίας» και τις «απαράδεκτες διεκδικήσεις της Άγκυρας» και όχι τον άδικο και επικίνδυνο αστικό ανταγωνισμό και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου. Με τη στάση του συμβάλλει στον αφοπλισμό του εργατικού λαϊκού κινήματος απέναντι στην πολεμική απειλή και στους τυχοδιωκτισμούς των αστικών κυβερνήσεων και του ιμπεριαλισμού.

Το ΚΚΕ όχι μόνο δεν έχει γραμμή αριστερής αντικαπιταλιστικής μετωπικής συσπείρωσης, δεν δέχεται ουσιαστικά ούτε την υπεραναγκαία κοινή δράση, αλλά εφαρμόζει διαχρονικά μια πρακτική συρρίκνωσης ή και εξαφάνισης κάθε άλλης μαχόμενης αριστερής και κομμουνιστικής δύναμης. Μάλιστα συχνά εφαρμόζει το δόγμα «ο πιο κοντινός μου είναι ο χειρότερος εχθρός μου». Η ψήφος του ΚΚΕ δυστυχώς όχι μόνο θα θεωρεί ως ανεπιφύλακτη επικρότηση της γραμμής στασιμότητας που έχει (το έλα με τις διαφωνίες σου θα ξεχαστεί στις 27 Μάη), αλλά θα ενισχύσει τα χαρακτηριστικά επιβολής σε βάρος της επαναστατικής Αριστεράς.

Η αποφασιστική ισχυροποίηση σε όλες τις μάχες και η ανώτερη συγκρότηση και μετασχηματισμός της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής και σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς, αποτελεί την καλύτερη προϋπόθεση για την αντεπίθεση του κινήματος και της ανατρεπτικής Αριστεράς στις νέες συνθήκες.

ΠΗΓΗ:  prin.gr

Κίμων Ρηγόπουλος

Οι ανάγκες σου δεν χωράνε στα αποφόρια του δικομματισμού τους. Δεν είσαι ο ισοβίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς μάλιστα το δικαίωμα μιας τελευταίας επιθυμίας. Δεν είσαι, αν δεν θέλεις να είσαι.

Αφού κούρσεψαν τη ζωή σου και έκλεψαν το σπίτι σου, σου ζητούν τώρα να αγοράσεις από τα μαγαζιά τους τα κλοπιμαία. Σου ζητούν να επιβραβεύσεις την ατιμία τους. Να διαλέξεις αποκλειστικά και μόνο από τις διαβαθμίσεις του κακού: κακό, χειρότερο, χείριστο. Να εγκλωβιστείς στις γκρίζες αποχρώσεις του λίγου: λίγο, λιγότερο, ολίγιστο, καθόλου. Όμως η φτώχεια έχει μάθει ιστορικά να διεκδικεί, να απαιτεί και να επιβάλλει. Σε εκβιάζουν ασύστολα επειδή κάθε τροπή του μέλλοντος σου φαίνεται μια πιθανή επιδείνωση του παρόντος. Μια «ανήμπορη δυσθυμία» απλώνεται, που σε μικραίνει για να την αντέξεις. Μη την αντέξεις, δεν έχεις το δικαίωμα να μικρύνεις τόσο ώστε να την αντέξεις. Δυο κουρντισμένα ανθρωπάκια αγορεύουν στη Βουλή για το ποιος είναι πιο βρώμικος απ’ τον άλλον. Ερμηνεύουν μικροπολιτικά τον Μανώλη Αναγνωστάκη λες και η ποίηση είναι κάποιος δημοσιονομικός χώρος ή εφαρμοστικός νόμος. Όμως η ποίηση γράφεται για να σχεδιάσει το όλον. Θα τους αφήσεις τους άμουσους λογογράφους τους να τεμαχίζουν ό, τι μας συνέχει στον πάγκο του χασάπη; Όντα που μορφάζουν ξιπασιά κατακλύζουν τον δέκτη της τηλεόρασής σου και σε δουλεύουν ξεδιάντροπα. Γι’ αυτούς ο αφοπλισμός της σκέψης σου είναι το εφαλτήριο μιας καριέρας. Θα τους το επιτρέψεις; Το ψέμα επιβάλλεται ως το μόνο ισχυρό νόμισμα, η απάτη ανθεί και θησαυρίζει. Οι αυτοκτονίες- 5.000 άνθρωποι στα χρόνια της μνημονιακής πανούκλας- αρχίζουν πια να περνάνε στα ψιλά των εφημερίδων, σαν τα αυτοκινητικά δυστυχήματα. Είναι σα να λέμε: ας πρόσεχε, έτρεχε στην παραλιακή με 200 και ήταν μοιραίο. Η καλημέρα σου βγαίνει σαν αγκομαχητό και όμως υπάρχει ζωή πριν το θάνατο. Οι ανάγκες σου δεν χωράνε στα αποφόρια του δικομματισμού τους, σε «τραγούδι τρύπιο και στιχάκι μπαλωμένο» που έλεγε και ο Σαββόπουλος όταν ακόμα μπορούσε να συμμεριστεί. Δεν είσαι ο ισοβίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς μάλιστα το δικαίωμα μιας τελευταίας επιθυμίας. Δεν είσαι, αν δεν θέλεις να είσαι. Και μη ξεχνάς: τα κλειδιά της Ευρώπης δεν τα έχουν στα μπρελόκ τους ο Μαρξ και ο Ουγκώ. Τα έχει ο κεντρικός τραπεζίτης της και δεν υπάρχουν αντίγραφά τους. Η συμφιλίωσή σου με τη δυστοπία είναι ο κέρβερος του βασιλείου τους. Ναρκώνουν το θυμό σου με χαρτζιλίκια για να μη γίνει ποτέ αναγκαία συνθήκη ανατροπής. Ναι, ανήκεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη των πολλών μόνο όταν αυτοί οι πολλοί δεν προσφέρονται για πολτοποίηση. Μόνο όταν ενσαρκώνουν τη δύναμη της τάξης τους. Και τότε ουαί και αλίμονο στους συνθηματολόγους των δεκάρικων λόγων, στους κατασκευαστές των ενοχών σου.

Η δική μας περιουσία περιέχει όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες του κόσμου της εργασίας και δεν είναι πραμάτεια εμπορεύσιμη

Οι κομμουνιστές δεν υπέκυψαν ποτέ στην κολακεία του λαού. Έγιναν και «εχθροί του λαού» όταν ο εθνικισμός πότιζε δηλητήριο την ξεραμένη ζωή του. Αυτό κάνουν και τώρα για να συνθέσουν σε αίτημα πανανθρώπινης απελευθέρωσης την απελευθέρωση της εργατικής τάξης. Οι κομμουνιστές δεν είναι μόνο οι τιμωροί ενός συστήματος που μας προγράφει, αλλά και οι αρχιτέκτονες ενός υποδείγματος που στα χνάρια του θα βαδίσει η ανθρωπότητα αν δεν αποφασίσει να καταστραφεί.

Αυτοί που ανέλαβαν την κυβερνητική ευθύνη χρεωμένοι με την κατάργηση των μνημονίων, τώρα ζητούν την ψήφο σου για να ευλογήσεις την πρόθυμη ευθυγράμμισή τους με αυτά και τη δουλική εφαρμογή τους. Αν αυτοί είναι Αριστερά, εγώ είμαι η αναντίρρητη διασταύρωση Αρχιμήδη και Αϊνστάιν με ολίγη από Τέσλα. Και ο καθένας μας θα μπορεί να ορίζεται, μέχρις έσχατου εξευτελισμού των εννοιών, από την ιδέα που έχει για τον εαυτό του και όπερ έδει δείξαι.

Η σπαρμένη σύγχυση αυτούς τους τρέφει και σένα σε καταργεί. Αν ζητάς τα λίγα της ασφαλούς εξαέρωσής σου, αν σου αρκεί η προεκλογική βουταρία, ψήφισέ τους. Αν το κυρίως θέμα δεν πηγάζει από τις ζωτικές ανάγκες σου αλλά απ’ αυτές που γεννούν οι ανάγκες των δυναστών σου, δεν σου είμαστε χρήσιμοι. Η δική μας περιουσία περιέχει όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες του κόσμου της εργασίας και δεν είναι πραμάτεια εμπορεύσιμη. Είναι «μια μουσική άξια των συγκινήσεών μας», όπως έγραψε και ο Καρούζος. Μια μουσική που για να την αξιωθούμε ως άκουσμα, οφείλουμε πρώτα να τη γράψουμε.

ΠΗΓΗ:   prin.gr

Ενώ λίγες ημέρες υπολείπονται για τις ευρωεκλογές, έρευνα του YouGov για λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου Διεθνών Σχέσεων, η οποία διεξήχθη σε 14 χώρες της Ε.Ε., διαπιστώνει ότι περισσότεροι από τους μισούς Ευρωπαίους πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πιθανό να διαλυθεί κατά τη διάρκεια των επόμενων δέκα με είκοσι χρόνων.

Πιο ειδικά, στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Ρουμανία, την Αυστρία, την Ιταλία και την Ελλάδα, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων δήλωσε πως θεωρεί «ρεαλιστική πιθανότητα» την αποσύνθεση της Ε.Ε. τα επόμενα δέκα με είκοσι χρόνια. Μόνο στη Σουηδία (44%), τη Δανία (41%) και την Ισπανία (40%) η πλειοψηφία των πολιτών δεν βλέπει πολλές πιθανότητες σε αυτό το σενάριο διάσπασης.

Η μεγαλύτερη απαισιοδοξία σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης απαντάται στη Γαλλία, με το 58% των πολιτών να πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αρκετά ή πολύ πιθανό να έχει διαλυθεί μέχρι το 2039.

Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων, αυτή η ανησυχία που αισθάνονται οι πολίτες σχετικά με το μέλλον της κοινής ευρωπαϊκής οικογένειας είναι αποτέλεσμα μίας αίσθησης οικονομικής ανασφάλειας, καθώς και μίας έλλειψης σιγουριάς όσον αφορά το παγκόσμιο γεωπολιτικό γίγνεσθαι και της θέσης της Ευρώπης μέσα σε αυτό.

Βάσει της έρευνας, η πλειοψηφία των πολιτών σε σχεδόν όλες τις χώρες που έλαβαν μέρος, νιώθει ότι η ζωή των επόμενων γενιών θα είναι χειρότερη από της σημερινής, εκφράζοντας αγωνία κυρίως για το μέλλον της οικονομίας και τις σχέσεις των κρατών τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Τρεις στους δέκα βλέπουν ως ρεαλιστική εξέλιξη ακόμη και μία πιθανή πολεμική σύγκρουση στη Γηραιά Ήπειρο κατά τα επόμενα χρόνια.

πηγη: iskra.gr

Κάθε χρόνο, η 17η Μαΐου είναι αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Υπέρτασης (World Hypertension Day - WHD). Πρόκειται για μια πρωτοβουλία του Παγκόσμιου Συνδέσμου Υπέρτασης (World Hypertension League - WHL), που είναι μέλος της Διεθνούς Εταιρείας Υπέρτασης (International Society of Hypertension - ISH).

Η Παγκόσμια Ημέρα Υπέρτασης εγκαινιάστηκε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2005 και έχει γίνει ένα ετήσιο γεγονός από τότε. Ο σκοπός της είναι να προωθήσει την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με την υπέρταση και να ενθαρρύνει τους πολίτες όλων των χωρών να προλαμβάνουν και να ελέγχουν αυτόν τον “σιωπηλό δολοφόνο”, που δυστυχώς έχει εξελιχθεί σε σύγχρονη επιδημία.

Σύγχρονη "επιδημία" - "Σιωπηλός δολοφόνος"

Έρευνα που ήρθε στο φως το 2017 δείχνει ότι τα τελευταία 35 χρόνια η συστολική πίεση εμφανίζει σαφή ανοδική τάση διεθνώς. Το 2015 εκτιμάται ότι 3,5 δισεκατομμύρια ενήλικες -περίπου ο μισός παγκόσμιος πληθυσμός- είχαν αυξημένη συστολική αρτηριακή πίεση τουλάχιστον 110 έως 115 mm Hg (δηλαδή 11 έως 11,5), ενώ 874 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν κανονική υπέρταση, καθώς η συστολική πίεση τους ήταν 140 mm Hg (14) ή μεγαλύτερη.

Η αρτηριακή συστολική πίεση που είναι 140 mm Hg και πάνω, έχει συσχετισθεί με διάφορα καρδιαγγειακά προβλήματα, προβλήματα νεφρών και άλλα. Η επιδημία παχυσαρκίας επιτείνει το πρόβλημα της υπέρτασης. Τυπικά, υπέρταση θεωρείται όταν η συστολική πίεση είναι πάνω από 140 mm Hg. Όμως, σύμφωνα με τους ερευνητές, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις πως ο κίνδυνος αυξημένης πίεσης αρχίζει από τα 115 mm Hg (προ-υπέρταση). Οι ειδικοί συνειδητοποιούν ότι δεν υπάρχει ένα συμβατικό όριο μέχρι το οποίο η πίεση είναι φυσιολογική και αμέσως μετά αρχίζει η υπέρταση, αλλά μάλλον υπάρχει μια βαθμιαία αύξηση του κινδύνου που αρχίζει πολύ κάτω από τα 140 mm Hg.

Πίεση αίματος: Ποιες είναι οι φυσιολογικές τιμές - Τι να κάνετε σε κάθε περίπτωση

Οι ακόλουθες πληροφορίες για τις τιμές στην πίεση αίματος μπορεί να σας βοηθήσουν να καταλάβετε αν η αρτηριακή σας πίεση είναι σε υγιές επίπεδο ή εάν θα πρέπει να λάβετε κάποια μέτρα για να βελτιώσετε τον καρδιακό σας ρυθμό.

Οι τιμές για την αρτηριακή πίεση αίματος εμπίπτουν σε τέσσερις γενικές κατηγορίες και κυμαίνονται από φυσιολογική έως το στάδιο της υπέρτασης. Το επίπεδο της πίεσης του αίματός σας καθορίζει το είδος της θεραπείας που ενδεχομένως να χρειαστείτε. Για να πάρετε μια ακριβή μέτρηση της πίεσης του αίματος, ο γιατρός σας θα πρέπει να την αξιολογήσει με βάση τον μέσο όρο δύο ή περισσοτέρων μετρήσεων της αρτηριακής πίεσης σε τρεις ή περισσότερες επισκέψεις στο ιατρείο.

Αυτό που θα δείτε παρακάτω είναι οι τιμές που αντιστοιχούν στις τέσσερις κατηγορίες για την πίεση αίματος και τι σημαίνουν για εσάς. Αν οι μετρήσεις σας εμπίπτουν σε δύο διαφορετικές κατηγορίες, τότε ως σωστή πρέπει να εκληφθεί η τιμή που εμπίπτει στην υψηλότερη κατηγορία. Για παράδειγμα, εάν η τιμή της πίεσή σας είναι 125/95 mm Hg, έχετε υπέρταση στο στάδιο-1.

Η “μεγάλη” πίεση αίματος είναι η συστολική και η “μικρή” πίεση είναι η διαστολική. Μετρώντας τες σε χιλιοστά της στήλης υδραργύρου (mm Hg), οι τιμές αυτές αναγράφονται συνήθως ως “Μεγάλη/Μικρή”. Για παράδειγμα το “125/95” σημαίνει ότι η συστολική πίεση είναι 125 mm Hg (χιλιοστά στήλης υδραργύρου) και η διαστολή πίεση είναι 95 mm Hg.

Δείτε τις 4 βασικές κατηγορίες μέτρησης της πίεσης του αίματος:

Συστολική: κάτω από 120 και Διαστολική: κάτω από 80

Έχετε κανονική πίεση αίματος. Συνεχίστε να έχετε έναν υγιεινό τρόπο ζωής και δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα.

Συστολική: μεταξύ 120-139 και Διαστολική: μεταξύ 80-89

Ανήκετε στην κατηγορία που οι γιατροί ονομάζουν “προϋπέρταση”. Δεν έχετε κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Οι τιμές αυτές θεωρούνται φυσιολογικές, αλλά είναι σώφρον να συνεχίσετε την υγιεινή διατροφή.

Συστολική: μεταξύ 140-159 και Διαστολική: μεταξύ 90-99

Ανήκετε στην κατηγορία της υπέρτασης στο στάδιο-1. Διατήρηση ή υιοθετήστε έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Εάν δεν δείτε την πίεσή σας να πέφτει λίγο μετά από περίπου έναν μήνα, επικοινωνήστε με το γιατρό σας, επειδή μπορεί να χρειάζεστε κάποια ήπια φαρμακευτική αγωγή για την υπέρταση.

Συστολική: 160 και πάνω και Διαστολική: 100 και πάνω

Έχετε υπέρταση στο στάδιο-2, δηλαδή έχετε σαφώς πρόβλημα υψηλής αρτηριακής πίεσης. Πρέπει να υιοθετήσετε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής και διατροφής και να επικοινωνήσετε σίγουρα με τον γιατρό σας για περαιτέρω εξετάσεις, αν εκείνος το κρίνει απαραίτητο.

Σημειώσεις

• Αυτές οι τιμές μπορεί να είναι πιο μικρές για παιδιά και εφήβους.
• Αυτές οι συστάσεις προϋποθέτουν ότι η υψηλή αρτηριακή πίεση είναι η μοναδική ασθένεια ή πάθηση που έχετε. Αν έχετε καρδιακή νόσο, διαβήτη, χρόνια νεφρική νόσο ή άλλες παθήσεις, μπορεί να χρειαστεί να αντιμετωπίσετε την υπέρταση πιο “σφαιρικά” και πιο “επιθετικά”.

Γενικά

• Αν είστε υγιείς ενήλικες ηλικίας κάτω των 60 ετών, ή αν πάσχετε από χρόνια νεφρική νόσο, διαβήτη ή στεφανιαία νόσο, στόχος της θεραπείας σας είναι να φτάσετε σε τιμές στο επίπεδο 140/90 mm Hg.
• Αν είστε ένας υγιής άνθρωπος ηλικίας 60 ετών ή μεγαλύτερης ηλικίας ενήλικας, τότε στόχος της θεραπείας σας είναι να φτάσετε στο επίπεδο 150/90 mm Hg.

• Αν η αρτηριακή σας πίεση είναι φυσιολογική, η διατήρηση ή η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής μπορεί να αποτρέψει ή να καθυστερήσει την έναρξη της υπέρτασης ή άλλων προβλημάτων υγείας.
• Αν η αρτηριακή σας πίεση δεν είναι φυσιολογική, ένας υγιής τρόπος ζωής -πολλές φορές σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή- μπορεί να σας βοηθήσει την θέσετε υπό έλεγχο και να μειώσετε τον κίνδυνο άλλων επιπλοκών υγείας.

Πώς θα μετρήσετε τους καρδιακούς σας παλμούς

Αρτηρίες περνούν ακριβώς από το δέρμα στο σημείο των καρπών και του λαιμού, κάνοντας την ψηλάφηση σε αυτά τα σημεία ευκολότερη.

Μπορείτε να μετρήσετε τους καρδιακούς σας παλμούς σε δύο βασικά βήματα:

• Ακουμπήστε δύο δάχτυλα στον καρπό του χεριού και πιέστε απαλά μέχρι να νιώσετε τον παλμό.
• Μετρήστε τον αριθμό των παλμών που νιώθετε, διπλασιάζοντας τον αριθμό που έχετε αισθανθεί/μετρήσει μέσα σε 30 δευτερόλεπτα (αντιστοίχως πολλαπλασιάστε επί 4 τους παλμούς που μετρήσατε μέσα σε 15” για πιο γρήγορα)

Θα πρέπει να χρησιμοποιείτε τον δείκτη και τον μέσο δάκτυλο, ενώ κρατάτε το κάτω μέρος του καρπού σας προς τα πάνω, όπως στη φωτογραφία.

Μπορείτε επίσης να βρείτε τον παλμό στο λαιμό, με την τοποθέτηση των ίδιων δύο δακτύλων με τον ίδιο τρόπο, πιέζοντας απαλά στο μαλακό αυλάκι εκατέρωθεν της τραχείας.

Πηγές: http://www.whleague.org, http://www.medicalnewstoday.com (1), https://www.medicalnewstoday.com (2), http://www.mayoclinic.org

ΠΗΓΗ: iatropedia.gr

Ακόμη χειρότερα, 251.000 εργαζόμενοι αμείβονταν με μισθό κάτω των €250 το μήνα! – Αποκαρδιωτική η Ετήσια Έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για το 2019 αποδομεί το success story του ΣΥΡΙΖΑ για την υποτιθέμενη επιστροφή στην… κανονικότητα

Γιάννης Νικολόπουλος

Οι πολλές και άβολες αλήθειες (σε μορφή ερωτημάτων και όχι μόνο) για τη «δημόσια» επιχείρηση ηλεκτρισμού που και τεμαχίζεται και εκχωρείται και διαλύεται και αυτοκτονεί...

Αλή­θεια 1η: Όταν ορι­σμέ­νοι (ύπο­πτοι...) κον­δυ­λο­φό­ροι στο ελ­λα­δι­κό ίντερ­νετ χύ­νουν με­λά­νι και κο­πα­νούν πλη­κτρο­λό­για γρά­φο­ντας «σε­ντό­νια» ολό­κλη­ρα για την «άθλια, οι­κο­νο­μι­κή, δια­χει­ρι­στι­κή και κε­φα­λαια­κή κα­τά­στα­ση» της ΔΕΗ, χωρίς να θέ­τουν τον δά­χτυ­λο επί των τύπων των ήλων, ανα­ρω­τιέ­ται κα­νείς : Είναι βλά­κες ή συ­νέ­νο­χοι; Όντως έχουν συ­ντε­λε­στεί εγκλή­μα­τα στη ΔΕΗ. Τα­ξι­κά εγκλή­μα­τα...

Όταν ωρύ­ε­ται κά­ποιος για τα χρέη προς τη ΔΕΗ και τις ανεί­σπρα­κτες οφει­λές, τους απλή­ρω­τους λο­γα­ρια­σμούς και τα συσ­σω­ρευ­μέ­να και γραμ­μέ­να στο χιόνι χρή­μα­τα που λεί­πουν από τα τα­μεία της επι­χεί­ρη­σης, μπο­ρεί να προσ­διο­ρί­σει κα­ταρ­χάς πόσα χρω­στά το ίδιο το κρά­τος στη ΔΕΗ; Τα υπουρ­γεία και οι ορ­γα­νι­σμοί του στε­νού κρα­τι­κού τομέα;

Πόσα χρω­στά­νε διά­φο­ροι φο­ρείς του υπό­λοι­που «δη­μο­σί­ου»; Πόσα οι άλλες πάλαι ποτέ ΔΕΚΟ; Πόσα δεν έχουν πλη­ρώ­σει στη ΔΕΗ, στρα­τη­γι­κοί «επεν­δυ­τές» στη χώρα και σε υπο­δο­μές που πέ­ρα­σαν μπιρ παρά στα χέρια τους, από το 1990 και μετά; Πόσα; Με ακρι­βείς αριθ­μούς, όχι λόγια του αέρα. Είναι ή όχι το ίδιο το κρά­τος (και οι... προ­μη­θευ­τές του), που οι­κο­δό­μη­σαν οι γα­λα­ζο­πρά­σι­νες κυ­βερ­νή­σεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και δια­χει­ρί­ζε­ται σή­με­ρα ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και οι πρό­θυ­μοί του, ο χει­ρό­τε­ρος μπα­τα­χτσής της ΔΕΗ;

Αλή­θεια 2η: Δίπλα στο κρά­τος, είναι ή όχι από τους χει­ρό­τε­ρους κα­κο­πλη­ρω­τές και μό­νι­μους μπα­τα­χτσή­δες διά­φο­ροι επι­χει­ρη­μα­τί­ες και πλου­το­κρά­τες, που έχτι­σαν πε­ριου­σί­ες στη διάρ­κεια της δε­κα­ε­τί­ας του 1990 και μετά, από τον ση­μι­τι­κό «εκ­συγ­χρο­νι­σμό» και μετά, του­λά­χι­στον;

Πόσα είναι τα γραμ­μέ­να στο χιόνι χρέη τους; Ποιοι, πότε και σε ποιές διοι­κή­σεις της επι­χεί­ρη­σης τη­λε­φω­νού­σαν «καλή τη πί­στει», προ­κει­μέ­νου όό­ό­ό­λοι αυτοί οι βο­λε­ψά­κη­δες να διευ­κο­λυν­θούν στις απο­πλη­ρω­μές ή να δια­γρα­φεί το σύ­νο­λο ή μέρος του χρέ­ους τους, επει­δή υπήρ­χε «άνω­θεν (κυ­βερ­νη­τι­κή και όχι μόνο...) εντο­λή»;

Αλή­θεια 3η: Ποιες ήταν οι εκλε­κτι­κές συγ­γέ­νειες του­λά­χι­στον τεσ­σά­ρων επι­χει­ρη­μα­τιών (σαν να λέμε, οι τέσ­σε­ρις «ιπ­πό­τες της ενερ­γεια­κής Απο­κα­λύ­ψε­ως»...) με τις κυ­βερ­νή­σεις και τις διοι­κή­σεις της ΔΕΗ τα προη­γού­με­να χρό­νια και σή­με­ρα, επι­χει­ρη­μα­τιών με επί­θε­τα σε -έρης, -ού­ζος, -αίος ή -όπου­λος;

Πώς έχου­με φτά­σει στο ση­μείο αυτοί (!) να έχουν προ­σπε­ρά­σει την πάλαι ποτέ πρω­το­πό­ρο πα­νευ­ρω­παϊ­κά και σή­με­ρα ου­ρα­γό ΔΕΗ πχ, στον τομέα των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας;

Πώς έχου­με φτά­σει στο ση­μείο να πω­λούν ρεύμα διά­φο­ροι τάχα μου δήθεν ιδιώ­τες πά­ρο­χοι, χωρίς ούτε μία (μία!) δική τους πα­ρα­γω­γι­κή μο­νά­δα, αγο­ρά­ζο­ντας από τη ΔΕΗ σε εξευ­τε­λι­στι­κές τιμές, που ρί­χνουν την επι­χεί­ρη­ση στα βρά­χια, ενώ οι ίδιοι συσ­σω­ρεύ­ουν χρήμα από τους ανυ­πο­ψί­α­στους κα­τα­να­λω­τές, που κατά τα άλλα νο­μί­ζουν ότι έχουν αλ­λά­ξει εται­ρεία και πά­ρο­χο (μόνο σε ό,τι αφορά την εμπο­ρία);

Αλή­θεια 4η: Τι ακρι­βώς συμ­βαί­νει με την τα­χύ­τη­τα «προ­σαρ­μο­γής» της ΔΕΗ στη «με­τά-τον-λι­γνί­τη» εποχή; Τι θα γίνει με τα δι­καιώ­μα­τα αξιο­ποί­η­σης και εκ­με­τάλ­λευ­σης πχ στον τομέα της γε­ω­θερ­μί­ας, τα οποία ανή­κουν στη ΔΕΗ; Πότε λήγει η ανε­λα­στι­κή προ­θε­σμία, για την έναρ­ξη των σχε­τι­κών ερευ­νών και ερ­γα­σιών, με τον υπαρ­κτό κίν­δυ­νο η επι­χεί­ρη­ση να τα χάσει μέσα από τα χέρια της;

Γιατί ει­δι­κά στον τομέα αυτόν, και για πα­ρά­δειγ­μα το 2016, στη ΔΕΘ όταν τι­μώ­με­νη χώρα ήταν η Ρωσία (...), τα πα­ρα­βρε­θέ­ντα στε­λέ­χη της ΔΕΗ είδαν απο­σβο­λω­μέ­να τον επι­χει­ρη­μα­τία - ούζο να κάνει εκεί­νος(!) την κε­ντρι­κή ει­σή­γη­ση για την εκ­με­τάλ­λευ­ση των γε­ω­θερ­μι­κών πε­δί­ων στην Ελ­λά­δα, τα οποία βρί­σκο­νται στην Κί­μω­λο και την Πο­λύ­αι­γο, τη Νί­συ­ρο, τη Λέσβο και τα Μέ­θα­να; Ποιοί «ξένοι πα­ρά­γο­ντες» και «επεν­δυ­τές» έχουν εκ­δη­λώ­σει εν­δια­φέ­ρον τόσο για τα γε­ω­θερ­μι­κά πεδία όσο και για τα «αδρα­νή» λι­γνι­τι­κά, στη Δυ­τι­κή Μα­κε­δο­νία και τη Νο­τιο­δυ­τι­κή Πε­λο­πόν­νη­σο; Τι «γνώμη» έχει επί τού­του η Πρε­σβεία (μία είναι η Πρε­σβεία με το πι, κε­φα­λαίο...);

Αλή­θεια 5η: Γιατί το μισό Αι­γαίο εξα­κο­λου­θεί να είναι εξαρ­τη­μέ­νο από τις ηλε­κτρο­γεν­νή­τριες πε­τρε­λαί­ου μίας κά­ποιας ηλι­κί­ας, κο­στο­βό­ρες και ενερ­γο­βό­ρες, που λει­τουρ­γούν πια στη χάση και τη φέξη με υπερ­δι­πλά­σιο κό­στος με­τα­φο­ράς και συ­ντή­ρη­σης που γί­νε­ται πια μόνο στην Ατ­τι­κή;

Γιατί η ΔΕΗ βρί­σκει αλ­λε­πάλ­λη­λα εμπό­δια και απί­θα­νες αντι­δρά­σεις από διά­φο­ρες «ομά­δες συμ­φε­ρό­ντων», όταν κα­λεί­ται να στή­σει ανε­μο­γεν­νή­τριες ή φω­το­βολ­ταϊ­κά, την ώρα που οι αντα­γω­νι­στές ιδιώ­τες προ­ε­λαύ­νουν στις ίδιες ή άλλες πε­ριο­χές και νησιά;

Γιατί βου­λευ­τές, δή­μαρ­χοι και πε­ρι­φε­ρειάρ­χες, σύμ­βου­λοι και πα­ρα­τρε­χά­με­νοι οποιου­δή­πο­τε βαθ­μού κρα­τι­κής ή επι­χει­ρη­μα­τι­κής διοί­κη­σης προ­τι­μούν και προ­πα­γαν­δί­ζουν την πό­ντι­ση καμιά δε­κα­ριά κα­λω­δί­ων υψη­λού οι­κο­νο­μι­κού κό­στους, ώστε «να έρθει ρεύμα από την ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα» (δη­λα­δή την «εθνι­κή μπα­τα­ρία» της Δυ­τι­κής Μα­κε­δο­νί­ας και τον «εθνι­κό λι­γνί­τη»), όταν το μισό Αι­γαίο (το ίδιο που κα­τα­να­λώ­νει αφει­δώς και...του­ρι­στι­κά, πε­τρέ­λαιο) θα μπο­ρού­σε να έχει ενερ­γεια­κή αυ­τάρ­κεια από τον ήλιο, τον άνεμο ή τη θά­λασ­σα; Ποια κοινή και κοι­νω­νι­κή λο­γι­κή διέ­πει μια τέ­τοια νο­ο­τρο­πία και υπα­γο­ρεύ­ει μια τέ­τοια αυ­το­κτο­νι­κή πο­λι­τι­κή;

Αλή­θεια 6η: Πότε θα τερ­μα­τι­στεί ο «ΔΕ­Η­τζί­δι­κος πα­τριω­τι­σμός» μιας κά­στας «συν­δι­κα­λι­στών» όλων των πι­θα­νών, κομ­μα­τι­κών και πο­λι­τι­κών απο­χρώ­σε­ων, που βάζει «πρώτα τη ΔΕΗ!» ακόμη και ενά­ντια στα δι­καιώ­μα­τα της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας και το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον;

Τι θα πρά­ξει αυτή η «κάστα» αν όπως φη­μο­λο­γεί­ται η ΔΕΗ προ­χω­ρή­σει στην κα­τάρ­γη­ση των κοι­νω­νι­κών τι­μο­λο­γί­ων προ­κει­μέ­νου να ει­σπρά­ξει από πα­ντού ακόμη και τα χρέη που δεν έχει ει­σπρά­ξει και δεν πρό­κει­ται να ει­σπρά­ξει όπως αυτά έχουν πε­ρι­γρα­φεί στις αλή­θειες 1 και 2;

Αλή­θεια 7η: Πότε θα βρουν ερ­γα­σία στην Ελ­λά­δα (και της ενερ­γεια­κής κρί­σης), οι δε­κά­δες επι­στή­μο­νες των ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας, που σπού­δα­σαν και σπου­δά­ζουν το αντι­κεί­με­νο της αιο­λι­κής, ηλια­κής και κυ­μα­τι­κής ενέρ­γειας, με­τα­ξύ άλλων χωρών, στην Ολ­λαν­δία και τη Σκω­τία και σή­με­ρα όσοι επι­στρέ­φουν, ερ­γά­ζο­νται στα νησιά κα­τα­γω­γής τους, (που κα­τα­να­λώ­νουν ει­σα­γό­με­νο πε­τρέ­λαιο και δια­φη­μί­ζουν τον...μύθο του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού) ως σερ­βι­τό­ροι, τα­ξι­τζή­δες, οδο­κα­θα­ρι­στές και πω­λή­τριες του­ρι­στι­κών ειδών;

Αλή­θεια 8η: Τι θα πρά­ξει η κι­νη­μα­τι­κή, ρι­ζο­σπα­στι­κή και αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή Αρι­στε­ρά, αν επα­λη­θευ­τούν οι φήμες και κα­ταρ­γη­θούν εν μία νυκτί, τα κοι­νω­νι­κά τι­μο­λό­για της ΔΕΗ; Τι θα γίνει αν ερ­γα­τι­κές συ­νοι­κί­ες της Αθή­νας, του Πει­ραιά και της Θεσ­σα­λο­νί­κης, και όχι μόνο, βυ­θι­στούν στο σκο­τά­δι, επι­στρέ­φο­ντας στην εποχή του χαλ­κού;

Τι θα γίνει τον επό­με­νο χει­μώ­να, από τη στιγ­μή που η ενερ­γεια­κή φτώ­χεια θα χτυ­πή­σει, μετά το πε­τρέ­λαιο, και τα τι­μο­λό­για της ΔΕΗ; Θα με­τρά­με νε­κρούς από το κρύο σε δια­με­ρί­σμα­τα και σπί­τια, εξαι­τί­ας του κομ­μέ­νου ρεύ­μα­τος;

Αλή­θεια 9η: Ποιες και πόσες ευ­θύ­νες έχει για την κα­τρα­κύ­λα η ση­με­ρι­νή, πο­λι­τι­κή και διοι­κη­τι­κή ηγε­σία στο αρ­μό­διο υπουρ­γείο και την επι­χεί­ρη­ση; Αυτά είναι τα πο­λι­τι­κά και διοι­κη­τι­κά γράμ­μα­τα που έμα­θαν ορι­σμέ­νοι ως πάλαι ποτέ «πρώ­τοι στα μα­θή­μα­τα, πρώ­τοι στους αγώ­νες» (τα στερ­νά, νι­κούν τα πρώτα και κακοί, ως φαί­νε­ται...) «κνί­τες» του Λον­δί­νου, του Νιου­κά­σλ και των πε­ρι­χώ­ρων;

Ή μήπως και πι­θα­νό­τε­ρα, έπαιρ­ναν μα­θή­μα­τα όχι από τον Μαρξ, αλλά από τη Θά­τσερ και τα κλομπ της έφιπ­πης αστυ­νο­μί­ας που τα πα­ρα­κο­λού­θη­σαν εμ­φα­νώς εκ­στα­σια­σμέ­νοι να δια­λύ­ουν τις απερ­γί­ες και να σπάνε τα κε­φά­λια των αν­θρα­κω­ρύ­χων; Αυτά είναι τα...με­τα­πτυ­χια­κά και τα... δι­δα­κτο­ρι­κά τους; Στη βίαιη διά­λυ­ση και τον τε­μα­χι­σμό δη­μό­σιων επι­χει­ρή­σε­ων και τα... θα­τσε­ρι­κά «σχέ­δια Μάρ­σαλ» του κοι­νω­νι­κού δαρ­βι­νι­σμού; 

Αλή­θεια 10η, τε­λευ­ταία και... το­πι­κι­στι­κή: Υπάρ­χει ένα νη­σά­κι (δη­λα­δή, τι νη­σά­κι! ;Νή­σα­ρος!) που εσχά­τως και δυ­στυ­χώς για τους λάθος λό­γους έχει απα­σχο­λή­σει «πολ­λά­κις» την ελ­λα­δι­κή επι­και­ρό­τη­τα.

Το νη­σά­κι, είναι αλή­θεια, ότι βγά­ζει πραγ­μα­τι­κούς λε­βέ­ντες (πάρα πολ­λούς), βγά­ζει και κου­ρα­δό­μα­γκες ή προ­δό­τες (κάπως λι­γό­τε­ρους).

Βγά­ζει Πο­διά­δες, βγά­ζει και Τζου­λιά­δες. Βγά­ζει Δα­σκα­λο­γιάν­νη­δες, βγά­ζει και πα­πα-Καλ­λέρ­γη­δες...

Όπως φαί­νε­ται, έβγα­λε και τους τε­λευ­ταί­ους νε­κρο­θά­φτες και ψυ­χο­πο­μπούς της ΔΕΗ...

Αλλά, εντά­ξει, ενί­ο­τε, το ίδιο νη­σά­κι, βγά­ζει και Πα­πα­δό­ση­φους... Και όποιος κα­τά­λα­βε, κα­τά­λα­βε.

Μέχρι να απο­σα­φη­νι­στούν και να απα­ντη­θούν οι πα­ρα­πά­νω σκλη­ρές και άβο­λες αλή­θειες, ορι­σμέ­νοι (ύπο­πτοι...) κον­δυ­λο­φό­ροι που χύ­νουν με­λά­νι και κρο­κο­δεί­λια δά­κρυα για τη ΔΕΗ, ας σιω­πή­σουν - έχουν λε­ρω­μέ­νη τη φωλιά τους, ήδη από την εποχή του ση­μι­τι­κού «εκ­συγ­χρο­νι­σμού».

Εί­πα­με, είναι ή βλά­κες ή συ­νέ­νο­χοι στα τα­ξι­κά εγκλή­μα­τα ενά­ντια στη ΔΕΗ και την κοι­νω­νία. Το προ­τι­μό­τε­ρο θα ήταν, αν είχαν ίχνος τσί­πας, να δέ­σουν μια πέτρα στο λαιμό και να πάνε να πέ­σουν στην πλη­σιέ­στε­ρη τε­χνη­τή λίμνη του πλη­σιέ­στε­ρου υδροη­λε­κτρι­κού φράγ­μα­τος-όσο αυτά είναι ακόμη «δη­μό­σια».

Αλλά, η τσίπα έχει χαθεί στους και­ρούς μας...

ΠΗΓΗ: rproject.gr