Ανάλυση: Σταύρος Μαυρουδέας, καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Προεκλογικές υποκρισίες εντός φυλακής των μνημονίων

Εμπρός στις επερχόμενες εκλογές τα δύο βασικά κόμματα του αστικού πολιτικού συστήματος, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ, επιδίδονται σε ένα κακόγουστο θέατρο με προγράμματα που υπόσχονται τη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας και των πολιτών. Κατ’ αρχήν κανένα από τα δύο δεν είναι οικονομικό πρόγραμμα με την πλήρη έννοια του όρου. Το οικονομικό πρόγραμμα του συστήματος είναι τα μνημονιακά Προγράμματα Οικονομικής Προσαρμογής (ΠΟΠ), που δεσμεύουν τη χώρα για πολλές δεκαετίες και επιβάλλουν ασφυκτικούς στόχους και περιορισμούς για όλες τις βασικές μακροοικονομικές παραμέτρους. Επίσης, επιβάλλουν μια συγκεκριμένη νεοσυντηρητική λογική για τη διαχείριση της οικονομίας, καθώς και για την παραγωγική διάρθρωσή της, που υπακούει στις επιταγές της ΕΕ και στα συμφέροντα του κεφαλαίου. Συνεπώς τα προγράμματα της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι απλά συμπιλήματα υποσχέσεων μέσα στα μικρά περιθώρια ελευθερίας που αφήνουν τα μνημονιακά προγράμματα στις εκάστοτε κυβερνήσεις της ελληνικής μπανανίας.

Δεύτερον, παρά τις φωνασκίες των δύο συστημικών αστικών κομμάτων, οι καρικατούρες προγραμμάτων τους είναι εξαιρετικά όμοιες όσον αφορά τη μακροοικονομική δομή τους και διαφέρουν κυρίως στο ύψος των μέτρων και στο χρονισμό τους. Και οι δύο υπόσχονται μειώσεις φορολογίας (α) για τις επιχειρήσεις και (β) για τα νοικοκυριά, καθώς και (γ) μεγέθυνση του ΑΕΠ μέσω «μεταρρυθμίσεων». Οι ομοιότητες στα δύο πρώτα είναι εξωφρενικές. Στο τρίτο, ενώ ουσιαστικά ακολουθούν και οι δύο τις επιταγές των μνημονίων, εμφανίζονται να διαφοροποιούνται –αλλά μόνο λεκτικά– στην έκταση των ιδιωτικοποιήσεων και του εργασιακού μεσαίωνα.Παρότι ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ προβάλλουν τις «μεγάλες» διαφορές των προγραμμάτων τους, οι βασικές κατευθύνσεις είναι κοινές, καθώς κινούνται εντός του ασφυκτικού ευρωμνημονιακού πλαισίου. Και οι δύο αναζητούν δημοσιονομικό χώρο για μικρές στοχευμένες ελαφρύνσεις, ενώ υπόσχονται μείωση φορολογίας που ‒παρά τις διαφορές‒ θα ωφελήσει κυρίως το μεγάλο κεφάλαιο και τους πλούσιους.

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ κινούνται εντός του ευρωμνημονιακού πλαισίου και προτείνουν
μικρές φοροελαφρύνσεις οι οποίες κυρίως θα ωφελήσουν το κεφάλαιο και τους πλούσιους

Η μακροοικονομική δομή και των δύο «προγραμμάτων», του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, είναι πανομοιότυπη. Στο πλαίσιο των μνημονίων επιδιώκεται να υπάρξει ένας δημοσιονομικός χώρος, δηλαδή κάποια περιθώρια δημοσιονομικής πολιτικής –μέσα στα ασφυκτικά όρια των μακροχρόνια υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων που απαιτούν τα Προγράμματα Οικονομικής Προσαρμογής (ΠΟΠ)–, ώστε να μπορεί το κυβερνητικό κόμμα να καταπραΰνει με κάποια ψίχουλα τη λαϊκή δυσαρέσκεια και να ενισχύσει τα επιχειρηματικά συμφέροντα με τα οποία συνδέεται. Αυτός ο δημοσιονομικός χώρος μπορεί να προκύψει μέσω: α) μείωσης δημόσιων δαπανών, β) αύξησης της φορολογίας και γ) μεγέθυνσης του ΑΕΠ (που ενισχύει τα φορολογικά έσοδα) κυρίως μέσω μιας σειράς θεσμικών αλλαγών. Τα ΠΟΠ αφήνουν το περιθώριο, εφόσον επιτυγχάνονται οι στόχοι (κυρίως του πρωτογενούς πλεονάσματος) και εγκρίνει η τρόικα, να επιστραφεί η «υπεραπόδοση» με κάποια «αντίμετρα» που μετριάζουν τις υφεσιακές επιπτώσεις της λιτότητας την οποία επιβάλλουν τα ΠΟΠ.

Όλες οι μέχρι τώρα μνημονιακές κυβερνήσεις μείωσαν δραματικά τις δημόσιες δαπάνες σε βαθμό δυσλειτουργίας βασικών υπηρεσιών και με την κυριολεκτική εξαΰλωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) – δηλαδή του μοναδικού εργαλείου επενδύσεων στον κρατικοδίαιτο ελληνικό καπιταλισμό. Μάλιστα επειδή, αντίθετα με τους διάφορους νεοφιλελεύθερους τσαρλατάνους, η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα και ιδιαίτερα του ΠΔΕ είναι τέτοια, που κινδυνεύουν βασικές λειτουργίες του αστικού κράτους και του ελληνικού καπιταλισμού, η ίδια η τρόικα απαιτεί την παύση εξαΰλωσης του ΠΔΕ.

Όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις επίσης επιδόθηκαν σε φοροεπιδρομή σε βάρος των μεσαίων στρωμάτων και των εργαζομένων. Η αύξηση της φορολογίας (άμεσης και έμμεσης) είναι επιταγή των μνημονίων, καθώς είναι ο γρηγορότερος και ασφαλέστερος τρόπος εξασφάλισης της εξυπηρέτησης του χρέους. Η φοροεπιδρομή είχε ξεκινήσει ήδη από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις (π.χ. επιβολή ΕΝΦΙΑ, αντικειμενικά κριτήρια). Μάλιστα, αντίθετα με τις παραδοσιακές νεοφιλελεύθερες συνταγές, τα ΠΟΠ ενίσχυσαν την άμεση φορολογία έναντι της έμμεσης. Φυσικά, η φοροεπιδρομή δεν αφορά το μεγάλο κεφάλαιο, που μένει πάντα στο απυρόβλητο. Χαρακτηριστικά, το εφοπλιστικό κεφάλαιο (η κορωνίδα του ελληνικού καπιταλισμού) απολαμβάνει πάντα τις σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές του και πληρώνει τον γελοίο «εθελούσιο» (sic!) φόρο των περίπου 150 εκατ. ετησίως. Σημειωτέον, για την αποφυγή της φορολόγησής του –που προσπαθεί να επιβάλει ιδιαίτερα η Γερμανία– οι μνημονιακές κυβερνήσεις όλων των συστημικών κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) δίνουν λυσσώδεις μάχες, που φυσικά δεν τις έδωσαν για κανένα από τα αντιλαϊκά μέτρα των μνημονίων. Άλλωστε οι αρχηγοί τους συναγελάζονται με τους εφοπλιστές στις εκδηλώσεις και τις δεξιώσεις τους. Αντιθέτως, η φοροεπιδρομή πλήττει κυρίως τους εργαζομένους (που, όπως διαχρονικά δείχνουν τα στοιχεία, σηκώνουν το βάρος της φορολογίας) και πλέον διάφορα ενδιάμεσα στρώματα.

Σήμερα η ΝΔ φωνασκεί υποκριτικά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αύξησε δραματικά τους φόρους. Αυτό που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι ενίσχυσε λίγο περισσότερο τη φοροεπιδρομή απέναντι στην ψευδεπίγραφη «μεσαία τάξη» για να εξασφαλίσει τον δικό του πελατειακό δημοσιονομικό χώρο. Δηλαδή να μπορεί να επιστρέψει προεκλογικά κάποιες σταγόνες από την αφαίμαξη όλης της προηγούμενης περιόδου για την ενίσχυση της δικής του καπιταλιστικής διαπλοκής όσο και για τη δημιουργία βραχύβιων πελατειακών σχέσεων εξαγοράς στρωμάτων εργαζομένων που βρίσκονται στο όριο της εξαθλίωσης. Έτσι, μέσω μερικής και εποχικής απασχόλησης, με ανύπαρκτη ή μηδαμινή κοινωνική ασφάλιση, με άθλιες αμοιβές και συνθήκες εργασίας επέδειξε σχετική μείωση της ανεργίας.

Η φορολογική αυτή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε εκλογικά, καθώς έχασε περισσότερους από όσους κέρδισε. Έτσι, μία από τις εκλογικές αιχμές της ΝΔ είναι η υπερφορολόγηση. Μάλιστα, αντιγράφει πιστά την ανάλογη προ-κυβερνητική αντι-φορομπηχτική ρητορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Ακριβώς επειδή σε αυτή την κινούμενη άμμο των «μεσαίων στρωμάτων» βασίζεται η εκλογική στρατηγική και των δύο, το κέντρο βάρους και των δύο «προγραμμάτων» αφορά τη φορολογία, καθώς ερίζουν για το ποιος θα ελαφρύνει περισσότερο τη λεγόμενη «μεσαία τάξη». Παρεμπιπτόντως, ο όρος αυτός είναι ένας εισαγόμενος παραπλανητικός αμερικανισμός προπαγανδιστικών επιτελείων. Ούτε ενιαία ούτε τάξη είναι, και ας αποφαίνεται αντίθετα ο γίγας της «μαρξιστικής σκέψης» Ε. Τσακαλώτος. Ο ελληνικός καπιταλισμός –όπως και αρκετοί παρόμοιοί του ιστορικά και οικονομικά– χαρακτηρίζεται από μια μεγάλη κατηγορία ενδιάμεσων στρωμάτων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας. Ένα τμήμα τους είναι παραδοσιακά μικροαστικά στρώματα. Ένα άλλο όμως μεγάλο τμήμα τους είναι ουσιαστικά εργαζόμενοι που «έχουν αγοράσει τη δουλειά τους». Το τελευταίο αφορά τόσο στρώματα διανοητικής εργασίας (μηχανικοί, γιατροί κ.λπ.) όσο και παραδοσιακά στρώματα χειρωνακτικής εργασίας. Αυτή η ιδιομορφία του ελληνικού καπιταλισμού διευκόλυνε σημαντικά τόσο την κερδοφορία του (καθώς μετατόπιζε κόστη) όσο και τις ταξικές συμμαχίες του (καθώς διαιρούσε την εργατική τάξη και επίσης μέσω των στρωμάτων αυτών επέβαλλε ευκολότερα την ηγεμονία του επάνω της). Ταυτόχρονα όμως είναι μια ιδιομορφία που πρέπει πλέον να εκλείψει, αφενός γιατί σήμερα είναι βαρίδι και αφετέρου γιατί οι δυτικοί ιμπεριαλισμοί που  καθοδηγούν τη σημερινή αναδιάρθρωση-εν-μέσω-κρίσης του ελληνικού καπιταλισμού δεν δουλεύουν με αυτό τον τρόπο. Συνεπώς η προλεταριοποίηση των «μεσαίων» στρωμάτων είναι μέσα στους βασικούς άρρητους στόχους των μνημονίων.

Μια συγκριτική ματιά στον βασικό κορμό των δύο οικονομικών «προγραμμάτων» αποκαλύπτει τις εξόφθαλμες ομοιότητές τους. O συναγωνισμός για τη μείωση της φορολόγησης των κερδών του κεφαλαίου έχει ήδη αρχίσει από τον ΣΥΡΙΖΑ, πριν δοθεί οποιαδήποτε φορολογική ελάφρυνση στους εργαζομένους και στα «μεσαία» στρώματα. Ακολουθεί καθυστερημένος, χρονικά και ποσοτικά, ο συναγωνισμός για τις φοροελαφρύνσεις στο εισόδημα (όπου και εκεί τα υψηλότερα εισοδήματα έχουν την τιμητική τους) και στην ιδιοκτησία.

Τα οικονομικά προγράμματα ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ

Βέβαια, η τρόικα παρακολουθεί πάντα ανήσυχη τους προεκλογικούς διαξιφισμούς και στέλνει τακτικά μηνύματα –και μέσω εγχώριων εκπροσώπων– για κίνδυνο δημοσιονομικού εκτροχιασμού. Η υπεκφυγή των δύο συστημικών μονομάχων είναι ότι ο δημοσιονομικός χώρος θα υπάρξει λόγω «ανάπτυξης». Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ προϋπολογίζει 2,5% αύξηση του ΑΕΠ, ενώ η ΝΔ ένα εξωπραγματικό 4%. Οι υποθέσεις και των δύο είναι συνειδητά λανθασμένες. Ο ελληνικός καπιταλισμός παραμένει στο αποτυχημένο παραγωγικό μοντέλο που τον οδήγησε στην κρίση παρά τη δραματική αύξηση της εργατικής εκμετάλλευσης. Ήδη φέτος ο ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ μάλλον θα κλείσει χαμηλότερα από τον προβλεπόμενο. Οι ισχυρισμοί κυρίως της ΝΔ ότι οι φοροελαφρύνσεις θα οδηγήσουν σε επενδυτική έκρηξη είναι υποκριτικές, καθώς οι τελευταίες δεν οδηγούν απαραίτητα σε επενδύσεις ούτε σε τέτοιους ρυθμούς μεγέθυνσης. Η Κύπρος (γνωστός φορολογικός παράδεισος) έχει 32% μεγέθυνση, ενώ ακόμη και η «μπάτε σκύλοι αλέστε» Ιρλανδία δεν έχει τέτοιες επιδόσεις. Επίσης, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή μείωσε τη φορολογία κερδών (από 35% σε 29%), οι καπιταλιστές απλώς ενθυλάκωσαν την αυξημένη κερδοφορία χωρίς να κάνουν επενδύσεις.

Απατηλές προβλέψεις ανάπτυξης

Μιλούν για έκρηξη επενδύσεων, όταν το κεφάλαιο αγοράζει κοψοχρονιά

Ανάλογα εξωπραγματικές είναι οι εκτιμήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ σχετικά με τις θεσμικές αλλαγές (που πολλές επιβάλλονται από τα μνημόνια) οι οποίες θα ενισχύσουν τη μεγέθυνση. Η ακόμη μεγαλύτερη απορρύθμιση της επιχειρηματικής δραστηριότητας (που επαγγέλλεται η ΝΔ, αλλά και υλοποιεί σιωπηρά ο ΣΥΡΙΖΑ ‒ βλ. προτάσεις Μάρδα περί ανοίγματος επιχείρησης με ένα email) σε συνθήκες κρίσης δεν θα οδηγήσει σε επενδυτική έκρηξη αλλά σε απογείωση της ανομίας (π.χ. πρόγραμμα Golden Visa). Οι φοροελαφρύνσεις προς τα (κατά πλειοψηφία) υπερχρεωμένα νοικοκυριά δεν θα βγουν στην κατανάλωση αλλά κυρίως στην κάλυψη χρεών. Η ενίσχυση των ιδιωτικοποιήσεων (που η ΝΔ διατυμπανίζει και ο ΣΥΡΙΖΑ σιωπηλά προωθεί) δεν πρόκειται να φέρει –όπως δεν έφερε και μέχρι τώρα, και επί κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ– εισροή ξένων κεφαλαίων, καθώς τα τελευταία αγοράζουν μόνο επιλεκτικά και κοψοχρονιά. Άλλωστε, εκτός από το Ελληνικό, το επόμενο colpo grosso των ιδιωτικοποιήσεων είναι η ΔΕΗ, με σοβαρότατες επιπτώσεις για την ελληνική οικονομία και τα λαϊκά στρώματα.

Ανάλογης απάτης με το 4% της ΝΔ είναι η διακήρυξη ΣΥΡΙΖΑ περί 500.000 νέων θέσεων καλά αμειβόμενης εργασίας στην τετραετία 2019-2023. Δεν προκύπτει από πουθενά, ενώ στην τωρινή 4ετή διακυβέρνησή του δημιούργησε 380.000 θέσεις κακής και ασταθούς απασχόλησης (με μόνο 100.000 από αυτές να είναι αξιοπρεπείς).

Οι προβλέψεις αυτές γίνονται ακόμη πιο εξωπραγματικές αν συνυπολογιστεί ότι η οικονομία της ΕΕ είναι ήδη σε κάμψη και επίσης ότι οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας (αν συνυπολογιστούν μάλιστα και οι αυξανόμενες ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις) είναι γκρίζες.

Φυσικά, όπως πολύ καλά γνωρίζουν ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, ένας δημοσιονομικός εκτροχιασμός θα οδηγήσει στους γνωστούς οριζόντιους «κόφτες» λιτότητας, που και οι δυο τους έχουν ψηφίσει.

Μόνη ελπίδα η έξοδος από τη φυλακή της ΕΕ

Η μεγάλη εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία της χώρας μας πρέπει να καταλάβει ότι δεν πρόκειται να διασωθεί από τη σημερινή μιζέρια της διαλέγοντας έναν από τους δύο συστημικούς κυβερνητικούς διεκδικητές. Ούτε καταφεύγοντας στα συμπληρώματά τους στα δεξιά ή στα «αριστερά» και σε τυχοδιωκτικά μιντιακά κατασκευάσματα, όπως το κόμμα Βαρουφάκη. Κανένα από αυτά τα σχήματα δεν σκοπεύει να συγκρουστεί με τους ξένους πάτρονες της χώρας και την ελληνική ολιγαρχία. Αντίθετα, αποτελούν μέρος των μηχανισμών εκτόνωσης και ενσωμάτωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας.

Πίσω από τα γυαλιστερά χαρτιά, τα διαγράμματα και τα νούμερα των «προγραμμάτων» τους κρύβεται η υποταγή στις επιταγές της ΕΕ και του κεφαλαίου. Όλοι τους, ακόμη και οι πιο φωνακλάδες, δεν αμφισβητούν ουσιαστικά την υπαγωγή της χώρας στην ευρωπαϊκή ιμπεριαλιστική ενοποίηση. Ούτε σκοπεύουν να κάνουν κάτι για το υπαγορευόμενο από την τελευταία στρεβλό παραγωγικό πρότυπο, που μεταμορφώνει την Ελλάδα σε χώρα γκαρσονιών ξένων τουριστών και κακοπληρωμένων και δύστυχων εργαζομένων.

Η μόνη ελπίδα για τους εργαζομένους και τα λαϊκά στρώματα –τη μεγάλη πλειοψηφία της χώρας μας– είναι να συνειδητοποιήσουν ότι μόνο με την έξοδο από τη φυλακή της ΕΕ μπορούν να ξαναγίνουν κύριοι της τύχης τους και να ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον. Διαλέγοντας διαχειριστή της μιζέριας τους, δεν πρόκειται να δουν διέξοδο.

Είναι ευθύνη της κομμουνιστικής Αριστεράς να δείξει τα βήματα και να κάνει κατανοητό στις ευρύτερες λαϊκές μάζες το δρόμο αυτό.

πηγη:  prin.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Στην κρίση της Κριμαίας, προ πενταετίας, οι ΗΠΑ και η Ε.Ε., εν ριπή οφθαλμού και στο όνομα του Διεθνούς Δικαίου, προχώρησαν σε επιβολή σωρείας οικονομικών μέτρων κατά της Ρωσίας, τα οποία, μάλιστα, παρατείνονται ανά εξάμηνο σε επίπεδο Ε.Ε.

    Όταν ΗΠΑ και Ε.Ε. θέλουν να στηρίξουν πραξικοπήματα, όπως το πρόσφατο στη Βενεζουέλα, σπεύδουν να επιβάλλουν κυρώσεις κατά του Καράκας σε χρόνο dt.

    Ας συγκρίνει κανείς αυτή την τακτική των φίλων, των εταίρων και συμμάχων μας με την άλλη τακτική τους. Αυτή που ακολουθούν απέναντι στην Τουρκία. Δηλαδή, απέναντι σε ένα κράτος που εδώ και 45 χρόνια έχει εισβάλλει και κατέχει το 40% του εδάφους της Κύπρου – δηλαδή πόσο μεγαλύτερη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου να υπάρξει;

    Εντούτοις, με αφορμή τις εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος, οι εγχώριες δυνάμεις του ευρωατλαντισμού έχουν επιδοθεί σε ένα ντελίριο αναγόρευσης των «συμμάχων» τους σε τάχα μου «εγγυητές» της ασφάλειας της Ελλάδας.

    Οι «εγγυητές» είναι αυτοί που

• το 1955 παρακολουθούσαν τη σφαγή των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη.
• Που το 1974 στήριζαν τον «Αττίλα» στην Κύπρο.
• Που το 1976 και το 1987 παρακολουθούσαν το «Χόρα/Σισμίκ» να σουλατσάρει στο Αιγαίο.
• Που από το 1996 στα Ιμια και από το 1997 με τη συμφωνία της Μαδρίτης λειτουργούν ως υποβολείς των «νόμιμων και ζωτικών συμφερόντων» της Τουρκίας στο Αιγαίο.

    Για όλα τα παραπάνω η Ε.Ε. έχει ξεχειλίσει από… αλληλεγγύη προς τη χώρα μας με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το πράττουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.

    Εκτός αν πιστεύει κανείς ότι το θαλάσσιο «ιππικό» των ΗΠΑ στην ανατολική Μεσόγειο έχει έγνοια τα ελληνικά και κυπριακά κυριαρχικά δικαιώματα και όχι τα επιχειρηματικά «δικαιώματα» της Exxon Mobil, που μόνο μύωπας θα έβλεπε ότι αυτά τα δύο ταυτίζονται.

Πηγή: Εφημερίδα Real News 23/6/2019 - imerodromos.gr

Σε “λύση” πακέτο για το ξεπούλημα 2-3 υδροηλεκτρικές μονάδες μαζί με τις υπό πώληση λιγνιτικές προχωρούν από κοινού ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, τινάζοντας στον αέρα την ΔΕΗ και κάθε ίχνος από την στρατηγική ενεργειακή βάση της χώρας και ανεκτίμητης άξιας ανεκποίητες φυσικές ενεργειακές πηγές που ανήκουν στον αδιαπραγμάτευτο εθνικό πλούτο της χώρας.

Την ίδια ώρα στον αέρα θα βρεθούν χιλιάδες εργαζόμενοι της ΔΕΗ, οι οποίοι θα παραδοθούν και αυτοί απροστάτευτοι ως πακέτο σε πολυεθνικές μεγαθήρια της ενέργειας και σε εγχώρια τρωκτικά.

Το σχέδιο για την επόμενη ημέρα της ΔΕΗ έχει εκπονηθεί καθώς τόσο η απερχόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ όσο και η νέα που έρχεται της ΝΔ έχουν κατανοήσει ότι απαιτούνται λύσεις για την ΔΕΗ.

Η πώληση λιγνιτικών μονάδων αποδείχθηκε αποτυχημένο σχέδιο όχι μόνο τιμήματος αλλά και πραγματικού ενδιαφέροντος.

Ο διαγωνισμός που έχει μετατεθεί για τις 15 Ιουλίου 2019 θα μετατεθεί εκ νέου για 16 ή 23 Σεπτεμβρίου 2019 και θα περιλαμβάνει τα εξής νέα στοιχεία

1)Θα ενσωματωθούν 2-3 υδροηλεκτρικές μονάδες μαζί με τις 2 λιγνιτικές μονάδες με στόχο να πωληθούν οι λιγνιτικές.

Η αύξηση της περιμέτρου θα αυξήσει και τους υποψήφιους ενδιαφερόμενους.
Εκτιμάται ότι η ΔΕΗ θα μπορούσε από αυτή την αύξηση της περιμέτρου να πάρει 600 με 700 εκατ ευρώ.

Μαζί με την πώληση των υδροηλεκτρικών και λιγνιτικών μονάδων θα ενσωματωθούν και εργαζόμενοι της ΔΕΗ οπότε αναμένεται και μείωση προσωπικού.

2)Θα δείξουν ενδιαφέρον μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι με προεξάρχοντα τον Γαλλικό όμιλο EDF που το 2018 είχε 68 δισεκ. έσοδα.

3)Είναι πολύ πιθανό η EDF να κατέλθει στον διαγωνισμό σε κοινοπραξία με τον όμιλο ΓΕΚ του Γ. Περιστέρη που διαθέτει νέο μέτοχο και αυξημένο ταμείο περίπου 300 εκατ ευρώ.

4)Η τιτλοποίηση 2,1 δισεκ. ευρώ οφειλών θα προχωρήσει κανονικά με την Deutsche bank που έχει αναλάβει την υλοποίηση του σχεδίου με την διαφορά ότι η ρευστότητα που θα αντληθεί μπορεί αντί 500 εκατ να μειωθεί στα 400 εκατ. 

5)Θα δοθεί μεγάλη έμφαση στις διαδικασίες εισπραξιμότητας των οφειλών καθώς εσχάτως παρατηρήθηκε κόπωση.

Καταγράφεται μείωση από 85% σε 50% 

Εάν όλες οι παρεμβάσεις για την ΔΕΗ δεν έχουν φέρει τα απαραίτητα αποτελέσματα θα  υπάρξει αύξηση τιμολογίων, η οποία μάλλον θα γίνει έτσι κι αλλιώς .

πηγη: iskra.gr

Αν και το ταχύπλοο «Super Express» είχε διαπιστωμένη βλάβη, δεν σταμάτησε τα δρομολόγιά του, με συνέπεια την ταλαιπωρία των επιβατών και την έκθεσή τους σε κίνδυνο.

Ήδη από το πρωί είχε παρουσιαστεί μηχανική βλάβη, όταν το σκάφος έκανε 3,5 ώρες για να φτάσει στη Ραφήνα από την Άνδρο.

Εντούτοις, έφυγε και πάλι για Άνδρο κι από εκεί για Τήνο και Μύκονο, για να σταματήσει έξω από το λιμάνι του Γαυρίου στην Άνδρο, και να ξεκινήσει και πάλι.

Αντί να επιστρέψει πίσω στο λιμάνι, συνέχισε με ταχύτητα μόλις πέντε μιλίων την πλεύση του, θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια των 281 επιβατών, καθώς έπλευσε προς Τήνο, παρά την βλάβη.

Ανακοινώσεις έγιναν μόνο έπειτα από μία ώρα, και αφού ήδη οι επιβάτες είχαν αρχίσει να διαμαρτύρονται για την ταλαιπωρία.

Αυτήν την ώρα, προσεγγίζει το λιμάνι της Τήνου.

πηγη: iskra.gr

Ο πιο άστατος μήνας του χρόνου είναι, σύμφωνα με τους μετεωρολόγους, ο Ιούνιος, που τα τελευταία χρόνια είναι πολύ πιο θερμός και πιο βροχερός. Η αύξηση της θερμοκρασίας λόγω της κλιματικής αλλαγής, εντείνει τα καιρικά φαινόμενα με αύξηση των ισχυρών βροχοπτώσεων, των καταιγίδων και των χαλαζοπτώσεων.

Τις διαπιστώσεις αυτές κάνει, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο δρ Μετεωρολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Μιχάλης Σιούτας, ξεκαθαρίζοντας ότι η αστάθεια του καιρού είναι φυσιολογικό γεγονός για την εποχή αυτή που είναι μεταβατική προς το καλοκαίρι και το μόνο που κάνει τη διαφορά είναι η ένταση των φαινομένων.

Ακολουθεί η συνέντευξή του:

Ερ. Είναι αλήθεια ότι ο Ιούνιος θεωρείται γενικά, ο πιο άστατος μήνας του χρόνου; Για ποιον λόγο γίνεται αυτό;

Απ. Ο Ιούνιος και ο Μάιος είναι οι μήνες της μεγαλύτερης ατμοσφαιρικής αστάθειας, κυρίως για το βορειοελλαδικό χώρο και τις ηπειρωτικές περιοχές της χώρας. Του μήνες αυτούς εκδηλώνονται φαινόμενα αστάθειας όπως, οι καταιγίδες, τα μπουρίνια, οι χαλαζοπτώσεις αλλά και μεγάλος αριθμός ηλεκτρικών εκκενώσεων, αστραπών και κεραυνών. Πολλές φορές τα φαινόμενα αυτά είναι αρκετά έντονα, οι καταιγίδες προκαλούν σφοδρές βροχοπτώσεις με μεγάλη ραγδαιότητα και συχνά πλημμυρικά φαινόμενα καθώς πέφτουν πολύ μεγάλες ποσότητες βροχής σε μικρό χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η απορροή και να γίνεται γρήγορα μεγάλη συσσώρευση του νερού. Επίσης δεν είναι ασυνήθιστες οι χαλαζοκαταιγίδες με χαλάζι μεγάλου μεγέθους, οι οποίες προκαλούν μεγάλες ζημιές στις γεωργικές καλλιέργειες οι οποίες την εποχή αυτή βρίσκονται σε στάδιο ανάπτυξης ή ωρίμανσης ή και έτοιμες προς συγκομιδή, αλλά ζημιές και σε αυτοκίνητα, ή άλλες υποδομές.

Η αστάθεια είναι φυσιολογικό γεγονός την εποχή αυτή καθώς είναι οι μήνες Μάιος και Ιούνιος αποτελούν τη μεταβατική περίοδο προς το Καλοκαίρι. Ο λόγος που εμφανίζεται η αστάθεια στη μεταβατική περίοδο είναι το γεγονός ότι επικρατεί μεγάλη ανομοιομορφία στη θερμοκρασία αλλά και στην υγρασία της ατμόσφαιρα, ενώ επέρχεται σταθεροποίηση καθώς προχωράμε στις θερμότερους μήνες του Καλοκαιριού.

Ερ. Πώς είναι η κατάσταση τον φετινό Ιούνιο; Είναι ίδια τα φαινόμενα με τα τελευταία χρόνια;

Απ. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι ο Ιούνιος τα τελευταία χρόνια είναι γενικά θερμότερος από τις κανονικές τιμές, αλλά πολύ βροχερός μήνας, με βροχοπτώσεις έως και τετραπλάσιες από τα κανονικά επίπεδα. Το μήνα αυτό είχαμε αρκετά επεισόδια πλημμυρών που προκάλεσαν μεγάλες ζημιές ενώ κινδύνευσαν και δεκάδες άνθρωποι σε διάφορες περιοχές της χώρας. Μόλις πέρυσι είχαμε το τραγικό γεγονός της μεγάλης καταστροφής στη Μάνδρα Αττικής στις 26-27/6/2018, με 49 χιλιοστά βροχόπτωσης στην Ελευσίνα, με το μεγαλύτερο ημερήσιο ύψος βροχής στις 26/6/2018 στο μετεωρολογικό σταθμό της Κασσάνδρειας Χαλκιδικής, 125 χιλιοστά.

Ερ. Πώς αλληλεπιδρά η κλιματική αλλαγή στην ένταση των φαινομένων;

Απ. Η κλιματική αλλαγή επιδρά κατ΄ αρχάς στη σταθερή αύξηση της θερμοκρασίας που παρατηρούμε τις τελευταίες δεκαετίες. Η αύξηση αυτή της θερμοκρασίας αναμφίβολα επιδρά στα διάφορα καιρικά φαινόμενα, και όπως δείχνουν οι περισσότερες έρευνες επιδρά στην αύξηση της συχνότητας των ακραίων καιρικών φαινομένων. Στο βορειοελλαδικό χώρο παρατηρούμε αύξηση των επεισοδίων των ισχυρών βροχοπτώσεων, και αύξηση των χαλαζοπτώσεων περισσότερο από 30% τις τελευταίες δεκαετίες. Επίσης αύξηση των ισχυρών καταιγίδων, καθώς και την εμφάνιση υπερκαταιγίδων, φαινόμενα με μεγάλη διάρκεια ζωής, μεγάλη ένταση, που πλήττουν αρκετές περιοχές με καταρρακτώδεις βροχές, χαλάζι μεγάλου μεγέθους, ανεμοθύελλες και μερικές φορές και ανεμοστρόβιλους.

Το φαινόμενα των ανεμοστρόβιλων ξηράς και θάλασσας που παρακολουθούμε και ερευνούμε συστηματικά στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες παρουσιάζει επίσης μεγάλη αύξηση, παρόλο που έχουμε ενδείξεις, ωστόσο δεν έχουμε ακόμα καταλήξει σε πλήρη συμπεράσματα αν η αυξητική τάση του φαινομένου αυτού οφείλεται στην κλιματική αλλαγή.

Πηγή: ΑΜΠΕ - enikos.gr

Τραγικό τέλος έδωσε στη ζωή του το μεσημέρι της Παρασκευής (21 Ιούνη) o 38χρονος Β.Μ. από τα Τρίκαλα Ημαθίας.

Τον 38χρονο βρήκε απαγχονισμένο μέσα στο σπίτι του μέλος της οικογένειάς του.

Ο Β.Μ. ήταν υπάλληλος του εργοστασίου της ΔΕΛΤΑ (VIVARTIA/ΝΕΣΤΛΕ) στην Ημαθία, και είχε υπογράψει την εθελούσια που επέβαλε η εργοδοσία. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ξανασκέφθηκε την απόφασή του και ζήτησε από την εταιρεία να ανακαλέσει την υπογραφή του, κάτι που η επιχείρηση δεν δέχθηκε.

πηγη; iskra.gr

Μειώθηκε κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες το ποσοστό των Ελλήνων που βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό το 2018 σχέση με το 2017 ,όπως προκύπτει από την έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ με θέμα " Εισόδημα και Συνθήκες Διαβίωσης των Νοικοκυριών- Κίνδυνος Φτώχειας".

Πηγή: enikonomia.gr

Τα εργασιακά και τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής απασχόλησαν την εκλογική εκπομπή του ANT1 στις 17 Ιουνίου 2019.

Ακολουθούν δύο βίντεο από την συζήτηση μεταξύ του δημοσιογράφου Νίκου Μπογιόπουλου με την εκπρόσωπο του Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ και υπουργό Εργασίας, Έφη Αχτσιόγλου και την εκπρόσωπο Τύπου της ΝΔ, Σοφία Ζαχαράκη.

πηγη: imerodromos.gr