Περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες, δηλαδή, κινδυνεύουν να πέσουν ανά πάσα στιγμή κάτω από το όριο της φτώχειας.

Περίπου ένας στους εφτά Έλληνες βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας αριθμοί που αποτυπώνουν με τον πιο σαφή τρόπο τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στη χώρα μας.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, τα οποία αξιοποιεί και παραθέτει ο ΣΕΒ, το 68,3% του πληθυσμού ζει κοντά στο όριο της φτώχειας.

Ειδικότερα, το 12,9% έχει εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας και το 55,4% είναι οικονομικά ευάλωτο.

Η φτώχεια

Κινδυνεύει να πέσει ανά πάσα στιγμή κάτω από το όριο της φτώχειας, μιας και δεν έχει αποταμιεύσεις που μπορούν να τον συντηρήσουν για πάνω από 3 μήνες.

Το αντίστοιχο ποσοστό στον ΟΟΣΑ ανέρχεται στο 50,4%, εκ του οποίου το 11,5% ζει στη φτώχεια και το 38,9% θεωρείται οικονομικά ευάλωτο.

Ως εκ τούτου, όπως αναφέρει η Καθημερινή, ο αριθμός των Ελλήνων που αδυνατούν να ζήσουν αξιοπρεπώς είναι δυσανάλογα υψηλότερος σε σύγκριση με άλλες χώρες, με την Ελλάδα να καταγράφει, μετά τη Λετονία (78,4%), το υψηλότερο ποσοστό όσων είναι φτωχοί ή οικονομικά ευάλωτοι στον ΟΟΣΑ.

Στις ΗΠΑ, οι οποίες εμφανίζουν επίσης υψηλά επίπεδα ανισοτήτων, κυρίως στο εισόδημα και στον πλούτο, το αντίστοιχο ποσοστό διαμορφώνεται στο 55,5%, ενώ στη Δανία, που παρέχει μαζί και με τις υπόλοιπες σκανδιναβικές χώρες σχετικά υψηλότερη ποιότητα ζωής, το ποσοστό αυτό υποχωρεί στο 36,3%. Επίσης, στην Ελλάδα το 67% του πληθυσμού διαθέτει αποταμιεύσεις που δεν υπερβαίνουν το 1/4 του εισοδηματικού ορίου φτώχειας, δηλαδή 983 ευρώ τον χρόνο.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με τον ΣΕΒ, η Ελλάδα αποτελεί μια από τις ευρωπαϊκές χώρες με τη μεγαλύτερη εισοδηματική ανισότητα, η οποία μάλιστα διευρύνθηκε την περίοδο των μνημονίων και της κρίσης, επηρεάζοντας αρνητικά, κυρίως στα πρώτα χρόνια της ύφεσης, τα εισοδήματα των κατώτερων εισοδηματικά τάξεων.

Στη χώρα μας, το υψηλότερο 20% του πληθυσμού έχει 5,5 φορές μεγαλύτερο διαθέσιμο εισόδημα από το χαμηλότερο 20%. Μπορεί αυτό το ποσοστό να την κατατάσσει υψηλά σε σχέση με άλλα κράτη της Ε.Ε., ωστόσο χώρες όπως οι ΗΠΑ, το Μεξικό και η Τουρκία έχουν ακόμη μεγαλύτερη εισοδηματική ανισότητα.

Πάντως, ο ΣΕΒ σημειώνει ότι η Ελλάδα είναι μια από τις ευρωπαϊκές χώρες με τη σχετικά χαμηλότερη ανισοκατανομή πλούτου, μαζί με την Ιταλία, την Πολωνία και τη Σλοβακία. Το πλουσιότερο 10% των νοικοκυριών κατέχει το 42% του καθαρού πλούτου έναντι 52% στον ΟΟΣΑ και 78% στις ΗΠΑ, οι οποίες εμφανίζουν και ένα από τα υψηλότερα ποσοστά.

Καθοριστικός παράγων του χαμηλού αυτού ποσοστού της χώρας μας ενδέχεται να είναι, σύμφωνα με τον ΣΕΒ, η απόκτηση από ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων στεγαστικών δανείων τη δεκαετία του 2000, κάτι που οδήγησε σε αύξηση του βιοτικού τους επιπέδου αλλά και στη διεύρυνση της μεσαίας τάξης.

Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι τα υψηλά επίπεδα ανισότητας στην Ελλάδα μπορεί να αποδίδονται και σε ορισμένα κοινωνικά φαινόμενα που είναι ιδιαιτέρως έντονα στη χώρα μας. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα, ένα μεγάλο ποσοστό εργαζομένων παντρεύεται άτομα ίδιου εισοδηματικού επιπέδου, κάτι που εντάθηκε την περίοδο της κρίσης, αναφέρει ο ΣΕΒ.

πηγη: iskra.gr

Το φάρμακο είναι εμπόρευμα, και μάλιστα ένα εμπόρευμα που αποφέρει τεράστια κέρδη στις μεγάλες και μικρές εταιρείες που το εμπορεύονται. Η τιμή που οι καταναλωτές πληρώνουν τα φάρμακα, προκύπτει από κανόνες που ποικίλουν σε κάθε χώρα ανάλογα με το σύστημα αποζημίωσης και το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο. Σε γενικές γραμμές τα ταμεία που αποζημιώνουν ένα μέρος ή και το συνολικό κόστος των φαρμάκων επιδιώκουν, ή θα έπρεπε να το κάνουν, τη χαμηλότερη δυνατή τιμή πώλησης.

Στην Ελλάδα το σύστημα τιμολόγησης είναι απλό. Η τιμή κάθε φαρμάκου καθορίζεται από τον μέσο όρο των τριών φθηνότερων αντίστοιχων σκευασμάτων στην ΕΕ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η τιμή ενός σκευάσματος στην ελληνική αγορά θα βρίσκεται μέσα στις τρεις φτηνότερες στην Ευρώπη. Στο παρελθόν, την ευθύνη για την υποβολή των τιμών των ευρωπαϊκών χωρών, στις Αρχές ώστε να προκύψει η τελική τιμή στην Ελλάδα, την είχαν οι ίδιες οι φαρμακευτικές εταιρίες. Μπορούσαν με αυτό τον τρόπο να υποβάλλουν όποιες χώρες ήθελαν, αφήνοντας έξω εκείνες που είχαν χαμηλές τιμές, καταφέρνοντας έτσι να κρατήσουν ψηλά τις τιμές τους και την κερδοφορία τους.  

Το σύστημα είναι ακόμα πιο μπλεγμένο καθώς η Ελλάδα για κάποιες χώρες αποτελεί – μονή της ή μαζί με άλλες χώρες – κριτήριο για την τιμή ενός φαρμάκου εκεί. Η μεταβολή μιας τιμής δηλαδή στην Ελλάδα μπορεί να επηρεάσει την τιμή και σε κάποια άλλη χώρα. Για παράδειγμα, η Τουρκία και η Κύπρος τιμολογούν τα φάρμακα τους, βάσει και της τιμής που θα έχει ένα φάρμακο στην Ελλάδα. Δίνουν τιμές δηλαδή επιλέγοντας μέσα από ένα «καλάθι» χωρών, και η Ελλάδα είναι μέσα σε αυτό.

Στο πλαίσιο αυτό μπορούμε να δούμε τους λόγους που οδηγούν στην έλλειψη πάνω από 300 κωδικών από τα ράφια των φαρμακείων. Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο και οφείλεται στη δομή της αγοράς όπως ορίζονται από τη νομοθεσία, τους κανόνες της ελεύθερης διακίνησης προϊόντων εντός της Ε.Ε. και φυσικά στο αναμφισβήτητο γεγονός πως το φάρμακο είναι εμπόρευμα.

Είναι δεδομένο έτι η Ελλάδα έχει φτηνότερα φάρμακα από τις περισσότερες χώρες της Ε.Ε.

Γιατί λοιπόν κάποιος όταν μπορεί να πουλήσει κάτι σε μεγαλύτερη τιμή να μην το κάνει; Αυτές οι εξαγωγές γίνονται κυρίως από παράγοντες που βρίσκονται στην ίδια την εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου. Οι εταιρίες πουλάνε τα φάρμακά τους στις φαρμακαποθήκες, οι οποίες με τη σειρά τους στα φαρμακεία, για να φτάσουν τελικά στον ασθενή. Όλοι έχουν τη δυνατότητα να αποφύγουν αυτή την πορεία των φαρμάκων γιατί θα μπορούσαν να τα πουλάνε σε ψηλότερη τιμή, με επίδραση τελικά στον τελευταίο κρίκο, τον ασθενή.

Προφανώς αυτή τη “νόμιμη” πρακτική δεν την ακολουθούν όλοι παρά μία μικρή μειοψηφία, καθώς πρόκειται για κάτι που δεν αντιβαίνει στο νόμο (αν και υπάρχουν κάποια θολά σημεία) και δεν μπορεί να καταγγελθεί και να σταματήσει.

Κάνοντας μία υπεραπλούστευση στα ποσοστά κέρδους, ας φανταστούμε το φάρμακο Α που η εταιρία το πουλάει στην φαρμακαποθήκη με τιμή 6€, η φαρμακαποθήκη στο φαρμακείο με 8€ και το φαρμακείο στον ασθενή με 10€. Το ίδιο φάρμακο στην Γερμανία, που είναι μία από τις κύριες χώρες στις οποίες γίνεται η εισαγωγή τέτοιων φαρμάκων, πωλείται με 18€. Είναι εύκολα αντιληπτό ότι καθένας που βρίσκεται στην παραπάνω εμπορική αλυσίδα μπορεί να δεσμεύσει κάποιες ποσότητες από εκείνες που θα διέθετε στους ασθενείς στην Ελλάδα. Και αυτό κάνουν κάποιοι δημιουργώντας τις ελλείψεις που υπάρχουν στην αγορά.

Και οι φαρμακαποθήκες ή τα φαρμακεία που λειτουργούν ως εξαγωγείς έχουν τέτοια επιχειρηματική ελευθερία, εφόσον οι εξαγωγές αυτές επιτρέπονται από την Ε.Ε., οι φαρμακευτικές εταιρίες στην Ελλάδα δεν μπορούν να το κάνουν καθώς δεσμεύονται τα κεντρικά τους που θα προτιμούσαν να πουλάνε απευθείας τις εξαγόμενες ποσότητες στις ακριβές χώρες. Αντ’αυτού κινδυνεύουν να μειωθεί η κερδοφορία τους πουλώντας τα μέσω μίας φτηνότερης χώρας. Για να μην συμβαίνει αυτό, οι ποσότητες που διαθέτουν στην Ελλάδα (και σε κάθε χώρα με χαμηλές τιμές) είναι οι μικρότερες δυνατές ποντάροντας ότι αυτές οι ελλείψεις θα σταματήσουν τις εξαγωγές, πιέζοντας δηλαδή τους ασθενείς. Πάντα όμως ο χαμένος είναι αυτός που δυσκολεύεται να βρει ή δεν βρίσκει καν το φάρμακο που χρειάζεται.

 Ακόμα και στο υπάρχον νομικό καθεστώς υπάρχουν θολά σημεία.

• Ποιος εγγυάται τη σωστή μεταφορά φαρμάκων, αλλά και την επανασυσκευασία τους εκτός της χώρας; Ακόμα και αν κάτι τέτοιο δεν μας αφορά άμεσα καθώς ο καταναλωτής είναι πολίτης άλλης ευρωπαϊκής χώρας, είναι ένα εύλογο ερώτημα.
• Επιτρέπουν οι άδειες λειτουργίας όσων δραστηριοποιούνται σε αυτή την “παράλληλη αγορά” ( φαρμακαποθήκες ή/και φαρμακεία) να πραγματοποιούν εξαγωγές;
• Πόσες φαρμακευτικές εταιρίες έχουν στη χώρα, όπως υποχρεούνται βάσει του νόμου, ποσότητες των φαρμάκων τους για τρεις μήνες;

Οι κυβερνήσεις το μόνο που κάνουν όλα αυτά τα χρόνια είναι να επιβάλλουν απαγορεύσεις εξαγωγών σε συγκεκριμένα φάρμακα –  για μικρά χρονικά διαστήματα για να μην περιορίζουν και την επιχειρηματικότητα – χωρίς όμως αυτό να διακόπτει το φαινόμενο, καθώς οι εξαγωγές εντείνονται όταν λήγει η απαγόρευση.

Το φάρμακο παραμένει εμπόρευμα και όχι κοινωνικό αγαθό και η διαθεσιμότητά του υπόκειται σε κανόνες της αγοράς ξεπερνώντας τον αντικειμενικό του ρόλο. 

πηγη: imerodromos.gr

Τα λιμάνια της Αλεξανδρούπολης, του Βόλου και της Καβάλας θέλουν οι ΗΠΑ, όπως δηλώνει ο Αμερικανός πρέσβης Τζέφρι Πάιατ στην εφημερίδα «Τα Νέα», καθώς -ειδικά η Αλεξανδρούπολη- είναι σημαντικός κρίκος για τη μεταφορά αμερικανικών και ΝΑΤΟικών στρατευμάτων προς τα σύνορα της Ρωσίας.

Δηλώνει πως «υπάρχει σημαντικό αμερικανικό ενδιαφέρον για την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών της Αλεξανδρούπολης, του Βόλου και της Καβάλας». Προσθέτει: «Και όπως έχω συζητήσει με τους υπουργούς κ. Πλακιωτάκη, Καραμαναλή και Γεωργιάδη, εμείς ελπίζουμε ότι η διαδικασία αυτή θα κινηθεί σύντομα τις επόμενες εβδομάδες».

Ειδικά για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, αποκαλύπτει πως «δίνει τη δυνατότητα στην Ελλάδα και στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν την Αλεξανδρούπολη ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο για την ανάπτυξη αμερικανικών και ΝΑΤΟικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα και στην περιοχή της Βαλκανικής μέσω της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA)». Στόχος των ΗΠΑ είναι η Ρωσία και αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά το πόσο επικίνδυνη είναι η συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ για την επέκταση των στρατιωτικών βάσεων, για την οποία ο Τζ. Πάιατ δηλώνει πως έχω «εργασθεί πάνω σε αυτά τα θέματα με δυο διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις», υπενθυμίζοντας ότι τη συμφωνία είχε επεξεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ και την κύρωσε η ΝΔ.

«Στρατηγικό εταίρο των ΗΠΑ» χαρακτηρίζει την Ελλάδα ο Αμερικανός πρέσβης και επαναλαμβάνει ότι οι σχέσεις των δυο κρατών «βρίσκονται στο υψηλότερο σημείο τους». Δηλώνει πως η Ελλάδα, για τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ «παίζει ήδη περιφερειακό ρόλο ως εγγυήτρια της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας και της διαφοροποίησης των ενεργειακών πηγών». Αναφέρεται στις επιδιώξεις των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και στα ενεργειακά αποθέματα, λέγοντας πως «σε μια εποχή που ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων επέστρεψε στην Ανατολική Μεσόγειο, οι ΗΠΑ αποδύονται σε μια ολοκληρωμένη κυβερνητική προσπάθεια για ειρήνη και ευημερία στην περιοχή». Για τις ΑΟΖ δηλώνει πως «θέματα σχετικά με την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών, πρέπει να λύνονται με διάλογο μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών, όχι με μονομερείς ενέργειες».

Για το μνημόνιο Αγκύρας – Τρίπολης, ο Τζ. Πάιατ αναφέρει «τη νομική ερμηνεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι τα νησιά -περιλαμβανομένων των μεγάλων νησιών όπως η Κρήτη- έχουν τα ίδια δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες με τις ηπειρωτικές περιοχές». Ο Αμερικανός πρέσβης αναφέρεται μόνο στα μεγάλα νησιά όπως η Κρήτη και όχι σε μικρά νησιά, όπως π.χ. το Καστελόριζο, ενώ αποφεύγει να χαρακτηρίζει παράνομο το μνημόνιο Άγκυρας – Τρίπολης.

Για την Τουρκία και τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης, ο Τζ. Πάιατ δηλώνει πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης, κατά την επίσκεψη στην Ουάσιγκτον, τόνισε πως «η Ελλάδα, όπως και οι ΗΠΑ, ενδιαφέρονται έντονα για μια Τουρκία που συμπεριφέρεται ως καλός γείτονας, προσδεμένος στην ευρωατλαντική μας κοινότητα και θεσμούς όπως το ΝΑΤΟ».

Πηγή: 902.gr - imerodromos.gr

Δημήτρης Πολυχρονιάδης

Η βιομηχανία του τζόγου δεν συμβάλλει ούτε στην ανάπτυξη ούτε και στην παραγωγή νέου πλούτου. Αντίθετα, οδηγεί στη μεταφορά εισοδημάτων, προσπαθώντας να δημιουργήσει ψεύτικες ελπίδες, αλλά με κερδισμένο πάντα τον «γκρουπιέρη».

Η κατασκευή της ιδιωτικής πόλης των ξενοδοχείων και των καζίνο στο Μαρούσι, δίπλα σε κατοικίες και σχολεία, θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ποιότητα ζωής για εργαζόμενους και νεολαία, λέει στο Πριν ο δάσκαλος Δ. Πολυχρονιάδης, δημοτικός σύμβουλος με την Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση Εκτός των Τειχών.

Αριστερές κινήσεις, συλλογικότητες και το Δ.Σ του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε Αμαρουσίου καλούν τους πολίτες και τα μέλη τους να πάρουν μέρος μαζικά στην κινητοποίηση έξω από το Συμβούλιο της Επικρατείας (κτίριο Αρσακείου στη Λεωφόρο Πανεπιστημίου) αυριο Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου στις 10.00 ημέρα που εκδικάζεται η προσφυγή της επιτροπής αγώνα ενάντια στο Σ.Μ.Π.Ε (Σχέδιο μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων) που έχει κατατεθεί και αν εγκριθεί δίνει το «πράσινο» φως για την ανέγερση του ΚΑΖΙΝΟ στο Μαρούσι.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταμούλη

 Μετά τα τσιμέντα της… Βωβόπολης, το Mall, τα πολυάριθμα κατασκευαστικά έργα, τώρα θα έχετε και καζίνο στο Μαρούσι;

Πράγματι στο Μαρούσι της καπιταλιστικής «ανάπτυξης» του αδηφάγου κατασκευαστικού κεφαλαίου, των μεγάλων γυάλινων κτιρίων της εποχής Βωβού και του μεγαλύτερου νομιμοποιημένου πλέον αυθαίρετου των Βαλκανίων, του Athens Mall, έρχεται να προστεθεί η επιχειρούμενη μετεγκατάσταση του καζίνο Πάρνηθας στον χώρο του κτήματος Δηλαβέρη (πλησίον των ιδιωτικών θεραπευτηρίων Υγεία και Μητέρα), συνοδευόμενου από ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις πολλών χιλιάδων τ.μ. Είναι πολύ μακριά πια η εποχή που το Μαρούσι αποτελούσε ένα ήσυχο και αραιοκατοικημένο προάστιο της Αθήνας, φημισμένο για τα δάση και τα νερά του. Η εποχή εκείνη παρήλθε ανεπιστρεπτί και δυστυχώς η σύγχρονη πραγματικότητα στο Μαρούσι της καπιταλιστικής «ανάπτυξης» δεν είναι άλλη από την αδιάκοπη και συνεχή υποβάθμιση της καθημερινής ζωής των κατοίκων του, εξαιτίας της συνεχούς και αδιάληπτης ασέλγειας του κατασκευαστικού και εμπορικού κεφαλαίου, σε βάρος της πόλης και των κατοίκων της.

 Παλιότερα πήγαιναν οι τζογαδόροι στην Πάρνηθα, σήμερα τι άλλαξε; Γιατί το καζίνο το κατεβάζουν δίπλα σε σπίτια και σχολεία;

H εταιρεία Regency, που ελέγχει το καζίνο της Πάρνηθας μετά τη ψήφιση του νόμου για την μετεγκατάστασή του (από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ), θέλει να προχωρήσει στην ολοκλήρωση του έργου, που θα αυξήσει τα υπερκέρδη της. Για να το πετύχει αυτό επιδιώκεται η μετεγκατάστασή του να γίνει μέσα στον αστικό ιστό. Επιδίωξη τους είναι να γίνει στην περιοχή που βρίσκεται στα σύνορα των Δήμων Αμαρουσίου-Χαλανδρίου και μάλιστα πολύ κοντά σε σχολικές μονάδες.

 Ο τζόγος είναι κακός, αλλά η «ανάπτυξη» που ίσως φέρει στην περιοχή;

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε το αυτονόητο: Η βιομηχανία του τζόγου δε συμβάλλει ούτε στην ανάπτυξη, ούτε και στην παραγωγή νέου πλούτου, αντίθετα οδηγεί στη μεταφορά εισοδημάτων προσπαθώντας να δημιουργήσει ψεύτικες ελπίδες, αλλά με κερδισμένο πάντα τον «γκρουπιέρη», δηλαδή την Regency Entertainment που διαχειρίζεται το καζίνο της Πάρνηθας και δύο ακόμα καζίνο στη Θεσσαλονίκη. Όλοι γνωρίζουν ότι ο τζόγος οδηγεί σε εθισμό και εξάρτηση με καταστροφικές συνέπειες στη ζωή του τζογαδόρου και των οικείων του. Θεωρείται μάλιστα ότι η θεραπευτική αντιμετώπιση της εξάρτησης από τα τυχερά παιχνίδια ως μία από τις πιο δύσκολες περιπτώσεις. Από ότι φαίνεται όμως η κυβέρνηση της ΝΔ σε συνέχεια των αποφάσεων της προηγούμενης του ΣΥΡΙΖΑ, ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για την αύξηση των κερδών των μονοπωλίων και των επιχειρηματικών ομίλων παρά για τις αρνητικές συνέπειες που θα δημιουργήσει στην περιοχή των Δήμων Αμαρουσίου και Χαλανδρίου, στους κατοίκους, αλλά και στους μαθητές των σχολείων.

Οι πόλεις μας έχουν ανάγκη από χώρους προώθησης της γνώσης, άθλησης και αναψυχής για τον λαό

 Κυβέρνηση και εταιρεία λένε ότι η επένδυση θα αναβαθμίσει και περιβαλλοντικά μια εγκαταλειμμένη περιοχή…

Η τσιμεντοποίηση του κτήματος «Δηλαβέρη» και η σχεδιαζόμενη κατασκευή της ιδιωτικής πόλης των ξενοδοχείων και των καζίνο θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τις περιοχές κατοικίας, υποβαθμίζοντας περαιτέρω την ποιότητα ζωής των κατοίκων, με τις κυκλοφοριακές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις που θα επιφέρουν σε μια ιδιαίτερα κορεσμένη περιοχή. Εμείς ως «Εκτός των Τειχών» εκφράσαμε ήδη τη ρητή μας αντίθεση στη λογική της ηθικής νομιμοποίησης του τζόγου και την προώθηση του «οράματος» του εύκολου πλουτισμού ως ατομικής διεξόδου στο αδιέξοδο που δημιουργεί η οικονομική κρίση και οι μνημονιακές πολιτικές. Οι πόλεις μας έχουν ανάγκη από χώρους προώθησης της γνώσης, της πραγματικής παραγωγής και της τεχνολογικής καινοτομίας, αλλά και από χώρους άθλησης και αναψυχής για το λαό (γήπεδα, αθλητικά κέντρα κ.λπ.) και όχι από καζίνο τα οποία προωθούν τη λογική του τζόγου και του εύκολου πλουτισμού.

 Υπάρχουν ευθύνες των τοπικών δημοτικών αρχών;

Στη διαμόρφωση της κατάστασης αυτής συνέβαλαν αποφασιστικά τόσο οι δημοτικές αρχές της πόλης από το 1990 έως σήμερα όσο και το μοντέλο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης που επιλέχθηκε και υπηρετήθηκε από όλες τις μέχρι τώρα μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις της χώρας. Έτσι, το Μαρούσι των ευρύχωρων μονοκατοικιών με τους μεγάλους κήπους έδωσε τη θέση του στο Μαρούσι των πολυκατοικιών και των ουρανοξυστών, των εμπορικών κέντρων υπερτοπικού χαρακτήρα. Η πολιτική της διευκόλυνσης του κατασκευαστικού κεφαλαίου αποτέλεσε την πεπατημένη και αδιάλειπτα εφαρμοζόμενη συνταγή τα τελευταία σαράντα χρόνια. «Πρωτοπόρα» στην εφαρμογή των «deals» με το κατασκευαστικό κεφάλαιο και την προώθηση των συμφερόντων του ελληνικού καπιταλισμού ή-
ταν η δημοτική αρχή Τζανίκου (ΠΑΣΟΚ) που την διαδέχτηκε ο Πατούλης (ΝΔ), με αποτέλεσμα η πόλη του Αμαρουσίου να έχει καταστεί λειτουργικά αβίωτη για τους κατοίκους της, εξαιτίας των πολιτικών που εφαρμόστηκαν από κυβερνήσεις και δημοτικές αρχές.

 Αντιδράσεις υπάρχουν σε ένα σχέδιο που θεωρείται «τελειωμένο»;

Στην εγκατάσταση του καζίνο στην περιοχή έχουν αντιταχθεί ήδη ενώσεις συλλόγων γονέων μαθητών και τα δημοτικά συμβούλια των Δήμων Αμαρουσίου και Χαλανδρίου, Κηφισιάς και, προσφάτως, ύστερα από αίτημα της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική, και το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής. Επιπλέον, έχει ήδη συσταθεί διαδημοτική επιτροπή αγώνα (κατοίκων, φορέων, συλλογικοτήτων, δήμων κ.λπ.) της περιοχής και έχουν ήδη πραγματοποιηθεί οι πρώτες κινητοποιήσεις στο ΥΠΕΚΑ και στις δημοτικές αρχές, ενώ δρομολογείται η νομική προσβολή του ΣΜΠΕ (Σχεδίου Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων) του ήδη αδειοδοτημένου προς ανέγερση έργου στις 7 Φεβρουαρίου στο ΣτΕ ,από φορείς που συμμετέχουν στη διαδημοτική επιτροπή αγώνα.

Ως Εκτός των Τειχών πώς εκτιμάτε ότι μπορεί να αποτραπεί μια «επένδυση» τόσο ακριβή;

Βλέποντας ως τώρα τις ανύπαρκτες αντιδράσεις από την πλευρά των δημοτικών αρχών του Αμαρουσίου, που αρκούνται στην έκδοση άνευρων και απολίτικων ψηφισμάτων διαμαρτυρίας και δεν προχωρούν στην κινηματική οργάνωση των κατοίκων, με στόχο την ανατροπή των αποφάσεων αυτών της κυβέρνησης και την αποτροπή της μετεγκατάστασης του Καζίνο της Πάρνηθας στο Μαρούσι, δεν θα κουραστούμε να λέμε ότι ο μόνος δρόμος ουσιαστικής αντίδρασης είναι αυτός της αυτοοργάνωσης των κατοίκων-πολιτών του Αμαρουσίου, ενάντια στα αδηφάγα οικονομικά συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Συμφέροντα που λυμαίνονται επί τόσα χρόνια την πόλη και όλη τη χώρα σε βάρος των δικαιωμάτων των κατοίκων-εργαζόμενων και της ποιότητας ζωής τους.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Κάθε μέρα σκοτώνουν και μία γυναίκα στην Ονδούρα. 31 δολοφονημένες στις 31 μέρες του φετινού Γενάρη, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Βίας του Αυτόνομου Πανεπιστημίου (OV-UNAH). Πέντε μόνο την Πρωτοχρονιά: μια γιαγιά και η εγγονή της δολοφονήθηκαν ενώ παρακολουθούσαν τα πυροτεχνήματα λίγο μετά την αλλαγή του χρόνου, η 36χρονη Τσέρλι έχασε τη ζωή της από σφαίρα, όπως και η 17χρονη Αλεχάντρα, ενώ η επίσης 17χρονη Τζασμίν βρέθηκε νεκρή, με το μισό της σώμα απανθρακωμένο.

Η πλειονότητα πεθαίνει από τα χέρια νυν, πρώην, ακόμη και επίδοξων συντρόφων ή συζύγων ή άλλων ανδρών συγγενών. Συχνά, απλά γιατί τόλμησαν να έχουν τη δική τους άποψη, να αρνηθούν να συνεχίσουν ή να συνάψουν μια σχέση, λέει η διευθύντρια του OV-UNAH, Μιγδονία Αγιέστας. «Κι άλλες φορές τις σκοτώνουν για να εκδικηθούν άλλους άνδρες, είτε επειδή τόλμησαν να βοηθήσουν γυναίκες - θύματα κακοποίησης».

Χρόνια τώρα, οι κοινωνικές οργανώσεις καταγγέλλουν αυτή την επιδημία, αλλά καμιά σοβαρή πολιτική δεν έχει αναληφθεί. Είναι ενδεικτικό ότι, ενώ πριν από το πραξικόπημα του 2009 είχαν καταγραφεί 222 γυναικοκτονίες, την επόμενη χρονιά εκτοξεύτηκαν στις 465. Το 2017-2018, η Ονδούρα κατέλαβε τη δεύτερη θέση σε βίαιους θανάτους γυναικών στην Κεντρική Αμερική. Το δε 95% των γυναικοκτονιών παραμένει ατιμώρητο και περισσότερες από 19.000 καταγγελίες για βία κατά γυναικών δεν έχουν διερευνηθεί.

Γυναικείες οργανώσεις που μετέχουν στην «Πλατφόρμα 25 Νοέμβρη» διαδήλωσαν μπροστά στο Ανώτατο Δικαστήριο για να απαιτήσουν το τέλος της ατιμωρησίας. Σε ανακοίνωσή τους ζητούν από την κυβέρνηση να κηρύξει συναγερμό, αναλαμβάνοντας άμεσα μέτρα.

Ιδίως για τα κορίτσια και τις γυναίκες που ζουν σε κοινότητες από όπου χρόνια τώρα λείπει το κράτος και ελέγχονται από τις συμμορίες του οργανωμένου εγκλήματος: αυτές που ορίζουν τους κανόνες της καθημερινότητάς τους, το πώς θα κινηθούν, θα ζήσουν ή και θα πεθάνουν. Το απόν κράτος είναι συνένοχο κράτος, καταγγέλλουν.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Η Γενική Διεύθυνση Ναυτιλίας του Υπουργείου Μεταφορών της Ινδίας επιβεβαίωσε σε συνέντευξη Τύπου στο Δελχί τη συμμετοχή ορισμένων κέντρων ναυτικής επιμόρφωσης, κατάρτισης και εκπαίδευσης της χώρας σε παράνομη έκδοση πιστοποιητικών, μετά τους σχετικούς ελέγχους που είχαν προηγηθεί. Τα πιστοποιητικά αυτά εκδίδονταν χωρίς οι ναυτικοί να έχουν συμπληρώσει τις απαραίτητες εκπαιδευτικές ώρες, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις οι ναυτικοί είχαν πιστοποιηθεί χωρίς να έχουν συμμετάσχει στις απαραίτητες εξετάσεις. Μετά από ενδελεχείς έρευνες επιθεωρητών το περασμένο τετράμηνο, αρκετοί Ινδοί ναυτικοί παραδέχτηκαν ότι έλαβαν πιστοποιητικά ή και διπλώματα χωρίς να έχουν παρακολουθήσει μαθήματα ή εξεταστεί σε αυτά.

Μετά τη δημοσιοποίηση του σκανδάλου, το υπουργείο ήδη απέσυρε αρκετές άδειες λειτουργίας εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και κέντρων κατάρτισης. Ο κ. Shri Amitabh Kumar, γενικός διευθυντής Ναυτιλίας, σε συνέντευξη Τύπου ανακοίνωσε ότι 3.762 ναυτικοί φέρεται ότι έλαβαν ψευδή πιστοποιητικά από αυτά τα κέντρα. Η συντριπτική πλειονότητα των παραπάνω ναυτικών έχουν ήδη παραδεχτεί το παράπτωμά τους, ενώ πολλοί από αυτούς που εμπλέκονται σε αυτή την απάτη των εκπαιδευτικών κέντρων δεν έχουν, από τον Ιούλιο του 2019, τη δυνατότητα να ναυτολογηθούν, γεγονός που τους έχει προκαλέσει μεγάλες οικονομικές δυσκολίες. Οι περισσότεροι από τους 3.762, μάλιστα, ισχυρίστηκαν ότι εξαπατήθηκαν από τους πράκτορές τους.

Μετά την ολοκλήρωση των ερευνών σχετικά με την απάτη, το αρμόδιο υπουργείο στο Δελχί αποφάσισε να χορηγήσει για μία και τελική φορά «αμνηστία» στους συγκεκριμένους ναυτικούς. Ωστόσο, τα πιστοποιητικά για τους 3.762 ναυτικούς θα ακυρωθούν και οι υποψήφιοι θα πρέπει να επαναλάβουν τις απαραίτητες εκπαιδευτικές ενότητες και εξετάσεις σε άλλα εγκεκριμένα κέντρα ναυτικής επιμόρφωσης και κατάρτισης. Στο πλαίσιο αυτό, ο γενικός διευθυντής του υπουργείου ανακοίνωσε ότι «η αμνηστία θα χορηγηθεί για ανθρωπιστικούς λόγους και είναι αυστηρά ένα εφάπαξ μέτρο», ενώ η ανίχνευση παρόμοιων παραβάσεων στο μέλλον θα οδηγήσει σε αυστηρές ποινές και κυρώσεις για τους ναυτικούς. Επιπλέον, εάν κάποιος υποψήφιος ο οποίος έχει λάβει ήδη την εν λόγω αμνηστία εμπλακεί σε άλλο παράπτωμα ή λήψη πλαστών εγγράφων/πιστοποιητικών, τότε θα απαγορευτεί διά παντός η ναυτολόγησή του.

Φωτό: Sumeet Shukla/ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

Οι λόγοι που εγκατέλειψε ο άνθρωπος την Αφρική για να εξαπλωθεί σε όλο τον πλανήτη παραμένουν ακόμα και σήμερα θολοί.

Μια νέα μελέτη ωστόσο για τις κλιματικές αλλαγές στη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή ίσως να προσφέρει μερικές ενδείξεις.

Σήμερα η τροχιά του πλανήτη μας αγγίζει το κοντινότερο σημείο στον Ήλιο στις αρχές Ιανουαρίου, 125.000 χρόνια πριν ωστόσο αυτό συνέβαινε κατά την καλοκαιρινή περίοδο στο βόρειο ημισφαίριο.

Τα καλοκαίρια του βόρειου ημισφαιρίου ήταν πιο ζεστά και οι χειμώνες πιο κρύοι, μας λέει ο καθηγητής John Kutzbach στη μελέτη του που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences».

«Εκείνη την εποχή, οι καλοκαιρινές βροχές στη Σαχάρα ήταν εντονότερες, όπως δυνατότερες ήταν και οι χειμερινές βροχές στη Μεσόγειο. Το ίδιο πράγμα συνέβη και 20.000 και 40.000 χρόνια αργότερα … Δεν ξέρουμε πραγματικά γιατί μετανάστευσαν οι άνθρωποι, αν όμως η παρουσία περισσότερης βλάστησης είναι βοηθητική, αυτές ήταν οι περίοδοι που έδιναν πλεονέκτημα σε αυτό».

Το λεπτομερές χρονοδιάγραμμα της θερμοκρασίας και των βροχοπτώσεων της Αφρικής και της Λεκάνης της Μεσογείου που παρέχει η μελέτη υποδεικνύει ότι ένας από αυτούς τους τρείς κλιματολογικούς κύκλους ήταν που οδήγησαν τον άνθρωπο εκτός Αφρικής.

Ο Kutzbach είναι ο σοβαρότερος μελετητής των κλιματολογικών αλλαγών της Μαύρης Ηπείρου και δεν λέει πράγματα χωρίς αποδείξεις. Αν η Σαχάρα παρέμενε εξάλλου όσο αφιλόξενη είναι σήμερα, θα ήταν ένα τεράστιο εμπόδιο για τον προϊστορικό άνθρωπο να ξεπεράσει…

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Χρίστος Κρανάκης

Όπως ήταν αναμενόμενο, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης «ξέχασαν» μια σημαντική είδηση, που έρχεται από τη γειτονική Τουρκία, αλλά δεν έχει σχέση με «παραβιάσεις» και «προκλήσεις», ούτε βεβαίως με τον «πόλεμο» Μαρινάκη-Σαββίδη και της κυβέρνησης-μαριονέτας των επιχειρηματικών συμφερόντων. Κι όμως, συμβαίνει· από την Τετάρτη, 27 Γενάρη, ξεκίνησε στην Τουρκία μαζική απεργία 15.000 μεταλλεργατών, σε 22 εργοστάσια που βρίσκονται σε δέκα πόλεις, με αίτημα την κατοχύρωση νέων συλλογικών συμβάσεων με αυξήσεις μισθών.

Η εργοδοσία και η κυβέρνηση θέλησαν από νωρίς να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση. Με απεργοσπαστικούς μηχανισμούς προσπάθησαν να ακυρώσουν την απεργία, ενώ δεν δίστασαν να στήσουν κάλπες, καλώντας τους υπαλλήλους των γραφείων να ψηφίσουν κατά της απεργίας των μεταλλεργατών. Μια κίνηση, όμως, που γύρισε «μπούμερανγκ», καθώς πάνω από 100.000 εργάτες κινητοποιήθηκαν σε πυρετώδεις διαδικασίες, με στόχο ακόμα πιο μαζικές και μαχητικές απεργίες.

Την τελευταία στιγμή και μπροστά στο φόβο μιας γενικευμένης απεργίας διαρκείας οι εργοδοτικές ενώσεις υποχώρησαν και ενώ όλες οι προηογούμενες διαπραγματεύσεις είχαν ναυαγήσει υπογράφτηκε νέα συμφωνία που θα ισχύει για δύο χρόνια. Σύμφωνα με τη νέα συμφωνία η ωριαία αμοιβή όλων των εργατών θα αυξηθεί. Όλοι οι μισθοί θα αυξηθούν κατά 17% μέσα σε ένα εξάμηνο, ενώ ο πληθωρισμός τρέχει με 6%.  Για το 2021 η άυξηση στις αμοιβές θα είναι ίση με την αύξηση του πληθωρισμού.

Σημειώνεται ότι οι εργάτες μετάλλου στην Τουρκία απασχολούνται στις αυτοκινητοβιομηχανίες, τις λεγόμενες «λευκές» συσκευές, καθώς και στα χυτήρια. Ειδικότερα, ο τομέας της αυτοκινητοβιομηχανίας αποτελεί στρατηγικό πυλώνα για την τουρκική οικονομία και προσωπικό στόχο του Ερντογάν, ενώ γερμανικές και αμερικάνικες εταιρείες έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για χτίσιμο μεγάλων εργοστασίων στη χώρα, προσπαθώντας να ευνοηθούν από το καθεστώς φοροελαφρύνσεων και τους χαμηλούς μισθούς. Οι μεταλλεργάτες, παραδοσιακά, αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά» του εργατικού κινήματος, με τις πρόσφατες κινητοποιήσεις του ’15, του ’17 αλλά και του ’18, τις οποίες η κυβέρνηση προσπάθησε να θέσει εκτός νόμου. οι εργάτες μετάλλου στην Τουρκία δείχνουν τον αναγκαίο δρόμο της ταξικής σύγκρουσης, κόντρα στις ψευδεπίγραφες υποσχέσεις περί «εθνικής ανάπτυξης». Στα πλαίσια της διεθνιστικής αλληλεγγύης, συνάδελφοί τους στην Ελλάδα έχουν ξεκινήσει καμπάνια για τη στήριξη του δίκαιου αγώνα των Τούρκων εργατών (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.).

ΠΗΓΗ: prin.gr

Τελικά, κάτι ήξερε ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Άδωνις Γεωργιάδης, όταν έλεγε ότι «είναι ζημία για την οικονομία» η προστασία της πρώτης κατοικίας.

Δείτε εδώ τη δήλωση του υπουργού που σαν καλός «λαγός» έσπευσε να πει  αυτά που σήμερα υποστηρίζει σε συνέντευξη του στην «Καθημερινή» ο Πάολο Τζεντιλόνι, Επίτροπος Οικονομίας της ΕΕ. Σύμφωνα με την εφημερίδα

 «ξεκαθαρίζει πως η κατάργηση της προστασίας πρώτης κατοικίας αποτελεί δέσμευση της Ελλάδας και οι θεσμοί επιμένουν σε αυτήν, ενώ καλεί τις τράπεζες να επιταχύνουν τους πλειστηριασμούς».

Να υπενθυμίσουμε ότι με τις «ευλογίες» της κυβέρνησης Μητσοτάκη οι τράπεζες ετοιμάζουν 25.000 πλειστηριασμούς για το 2020 και χιλιάδες εξώσεις υπερχρεωμένων λαϊκών οικογενειών

Όπως είχαμε ήδη σημειώσει ο υπουργός Ανάπτυξης, δεν εξέφραζε μόνο τις προσωπικές απόψεις του. Από την 1η Μαΐου 2020 μπαίνει οριστικό τέλος σε οποιαδήποτε πλαίσιο προστασίας της πρώτης κατοικίας. Η κυβέρνηση της ΝΔ σε συμφωνία με τους δανειστές και στηρίζοντας πλήρως τις απαιτήσεις των τραπεζιτών θα εφαρμόσει νέο πτωχευτικό δίκαιο.

Από την 1 Μαΐου θα επιβληθεί πλήρης απελευθέρωση των πλειστηριασμών, χωρίς κανένα κοινωνικό, εισοδηματικό ή περιουσιακό κριτήριο προστασίας. Η κατάργηση κάθε περιορισμού στους πλειστηριασμούς ακινήτων θα ισχύει καθολικά για όλους τους οφειλέτες, ακόμη και αν πρόκειται για την πρώτη κατοικία του οφειλέτη, ανεξαρτήτως εμβαδού και χωρίς φυσικά να λαμβάνεται υπόψη αν πρόκειται για δανειολήπτες με χαμηλά εισοδήματα.

Χιλιάδες νοικοκυριά θα βρεθούν αντιμέτωπα με κατασχέσεις και εξώσεις. Χιλιάδες άνθρωποι θα βρεθούν στο δρόμο. Ήδη οι τέσσερις συστημικές τράπεζες έχουν προγραμματίσει 25.000 πλειστηριασμούς για το 2020!

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Νόμιμη και συνταγματική υπήρξε η κατάργηση για τους συνταξιούχους του δημοσίου τομέα των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, όπως και του επιδόματος αδείας, υποστήριξε ενώπιον της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου ο Επίτροπος Επικρατείας, Αντώνιος Νικητάκης, αιτιολογώντας πως «οι εν λόγω περικοπές έγιναν για λόγους γενικότερου δημοσίου συμφέροντος»

Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό: Ο ταξικός χαρακτήρας όλων των θεσμών και των «εξουσιών» του αστικού κράτους, η ενιαία αποστολή τους – ανεξάρτητα από ενδοαστικούς ανταγωνισμούς – που είναι να διασφαλίζουν συνολικά την εξουσία του κεφαλαίου και -με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και του λαού.
Σε αντίθεση με εκείνους που συστηματικά καταφεύγουν στη «δικαιοσύνη», επιδιώκοντας, αποπροσανατολισμένοι, την προσωπική λύση -παίζοντας δηλ. στο γήπεδο του αντίπαλου με αγωγές, που απλά πλουτίζουν τα μεγαλοδικηγορικά γραφεία…

Η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που είναι ένα από τα τρία ανώτατα δικαστήρια της χώρας, συνεδρίασε στις 5 Φλεβάρη, για να κρίνει το θέμα των περικοπών για τους συνταξιούχους του δημοσίου και να αποφανθεί αν μπορούν να διεκδικήσουν κάποια χρήματα. Πρόεδρος της Ολομέλειας ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου Ιωάννης Σαρμάς, ενώ τις απόψεις του δημοσίου ανέπτυξαν νομικοί σύμβουλοι του κράτους, υποστηρίζοντας ότι οι περικοπές των δώρων για τους συνταξιούχους του δημοσίου υπήρξαν νόμιμες και συνταγματικές, όπως το ίδιο υποστήριξαν και για την κατάργηση του επιδόματος αδείας.

ℹ️  Ειδικότερα, στην μείζονα Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συζητήθηκε , μετά από παραπομπή από τον Τρίτο Τμήμα του ίδιου δικαστηρίου για να επιλυθεί το ζήτημα της αναγνώρισης υποχρέωσης του Ελληνικού Δημοσίου να καταβάλλει ως αποζημίωση, με τον νόμιμο τόκο του 6% (σύμφωνα με τα άρθρα 105 και 106 του εισαγωγικού νόμου τους Αστικού Κώδικα), για αποκατάσταση της ζημίας την οποία υποστηρίζουν ότι υπέστησαν οι συνταξιούχοι, κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2013 έως 31.12.2018, από την κατάργηση των δώρων εορτών και του επιδόματος αδείας, κατ’ εφαρμογή του νόμου 4093/2012.
Με άλλα λόγια η Ολομέλεια του Ε.Σ. καλείται να αποφανθεί επί της συνταγματικότητας και της νομιμότητας της κατάργησης της 13ης και 14ης σύνταξης στον Δημόσιο τομέα.

Παράλληλα, οι συνταξιούχοι ζητούν να τους επιδικαστεί, σε κάθε έναν από τους προσφεύγοντες, και το ποσό των 5.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, που υπέστησαν από το αποτέλεσμα των νομοθετικών μνημονιακών ρυθμίσεων.

Ειδικότερα, οι συνταξιούχοι υποστηρίζουν ότι οι επίμαχες περικοπές αντίκεινται σε σωρεία διατάξεων του Συντάγματος, όπως είναι τα άρθρα περί ισότητας των πολιτών, της αρχής της ασφάλειας του δικαίου και του κράτους δικαίου, της αρχής της διακρίσεως των εξουσιών, του κατοχυρωμένου δικαιώματος της ακροάσεως, της αρχή της ιδιαίτερης μισθολογικής μεταχείρισης των συνταξιούχων των Ενόπλων Δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, κ.λπ. Ακόμη, επισημαίνουν ότι η κατάργηση είναι αντίθετη στο άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

ℹ️  Η απόφαση της Ολομελείας του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναμένεται να εκδοθεί τους επόμενους μήνες, προκειμένου να επιλύσει τα θέματα που έχουν τεθεί.

✔️   Θυμίζουμε ότι και το Συμβούλιο της Επικρατείας με αποφάσεις του, έχει κι αυτό κρίνει ότι νομίμως έχουν περικοπεί δώρα και επιδόματα και για τους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους.

Με πληροφορίες από την kathimerini.gr

ΠΗΓΗ: atexnos.gr