Γεράσιμος Λιβιτσάνος

▸ Μειωμένες κατά 676 εκατομμύρια ευρώ οι δαπάνες ασφάλισης

Ενα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση της συρρίκνωσης της κοινωνικής ασφάλισης και της περικοπής των συντάξεων έκανε την Πέμπτη το βράδυ η κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ψηφίζοντας –με ονομαστική ψηφοφορία– το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που εισηγήθηκε ο Γιάννης Βρούτσης. Ένα νομοσχέδιο-έκτρωμα περικοπής συντάξεων και αυξήσεων ορίων ηλικίας που προάγει την ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης. Ένα νομοσχέδιο, όμως, που παράλληλα «χτίζει» πάνω στα θεμέλια των αντι-ασφαλιστικών νόμων που ψήφισαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις, της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ και του ΣΥΡΙΖΑ.Ο Γιάννης Βρούτσης, με τις τοποθετήσεις του στη Βουλή, επικαλέστηκε για πολλοστή φορά τις αστειότητες περί αυξήσεων στις συντάξεις — επιχείρημα που διαμόρφωσε η κυβέρνηση αποκλειστικά για τα ΜΜΕ που αναπαράγουν την προπαγάνδα της. Μάλιστα, ο ισχυρισμός αυτός δεν άντεξε ούτε καν στον κοινοβουλευτικό διάλογο, αφού φέτος οι δαπάνες ασφάλισης καταγράφουν απώλειες 676 εκατομμυρίων ευρώ, οπότε τον κυβερνητικό ισχυρισμό καταλύει η πρακτική αριθμητική του δημοτικού.

Το δεύτερο κυβερνητικό επιχείρημα ήταν ότι εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Με ειδική αναφορά στους νέους ανθρώπους που «είναι σίγουρο πώς θα πάρουν σύνταξη», όπως ανέφερε ο υπουργός Εργασίας. Αυτό που φυσικά δεν είπε η κυβέρνηση ήταν το με… ποιες συντάξεις έρχεται αυτή η –αμφισβητούμενη– εξασφάλιση. Με βάση το σύστημα εθνικής ανταποδοτικής σύμβασης και τις συνθήκες που επικρατούν, οι μελλοντικοί συνταξιούχοι θα είναι θαύμα αν μπορέσουν να φτάσουν τα 20 ή –στην πιο αισιόδοξη πρόβλεψη– τα 25 χρόνια ασφαλισμένης εργασίας και αυτά με μισθούς από 586-800 ευρώ. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι στην Εθνική Σύνταξη των 350-385 ευρώ θα προστεθούν από 50 έως 120 ευρώ στην καλύτερη των περιπτώσεων. Οι συντάξεις που προκύπτουν δηλαδή θα είναι της τάξης των 500 ευρώ! Αυτά, σε συνδυασμό με τα όρια ηλικίας που αυξάνονται συνεχώς και προοπτικά θα ξεπεράσουν τα 67 χρόνια, μετά το 2030. Απέναντι σε αυτές τις προοπτικές, η «υπεύθυνη» αντιπολίτευση που άσκησε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε να κάνει με τις κατευθύνσεις που έχουν δρομολογήσει οι πολιτικές του «ευρωμονόδρομου» αλλά με το μείγμα πολιτικής που ακολουθείται. Πολύ συνοπτικά εξέφρασε αυτήν τη θέση η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ
Ε.Αχτσιόγλου, λέγοντας πως επί της αρχής η διαφωνία είναι στη λογική της άνισης αναδιανομής.

Δηλαδή, αποδέχθηκε τη λογική των περιορισμένων δαπανών με διαφορετική κατανομή, άρα και την παγίωση των μνημονιακών πολιτικών που έχουν οδηγήσει στη μείωση των συντάξεων από 40 έως 50%.

Μάλιστα, ακόμη πιο μακριά το πήγε ο Α. Τσίπρας, όπως είπε απευθυνόμενος προς ΝΔ, «αυτό που πάτε να κάνετε σήμερα είναι χειρότερο από αυτό που γινόταν στην εποχή των μνημονίων, γιατί αυτό είναι το τέταρτο μνημόνιο στο συνταξιοδοτικό και το φέρνετε εσείς, χωρίς να σας πιέζει καμία Λαγκαρντ». Δηλώνοντας έτσι, εμφανώς, τα όρια των «χρυσών» κανόνων της ΕΕ και της μεταμνημονιακής εποπτείας στους οποίους κινούνται και οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε, η αντιπολίτευση έχει δώσει σαφέστατα δείγματα γραφής, ψηφίζοντας τον νόμο Κατρούγκαλου την Άνοιξη του 2016, οδηγώντας σε σημαντικές μειώσεις των κύριων και επικουρικών συντάξεων για ιδιωτικό και δημόσιο τομέα — νομο που επικρίθηκε από το ΣτΕ και άνοιξε τον δρόμο για το σημερινό ασφαλιστικό Βρούτση.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Η δυσοίωνη προοπτική το ξέσπασμα της επιδημίας του κορονοϊού να γίνει η πρώτη πραγματικά καταστροφική πανδημία της εποχής της παγκοσμιοποίησης επαναφέρει τις αμφιβολίες για τη σταθερότητα της παγκόσμιας οικονομίας, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg.

Με τον αριθμό των θυμάτων να πλησιάζει τους 3.000 και τα κρούσματα να ξεπερνούν επισήμως τις 80.000, αλλά και την Ιταλία να αναγκάζεται να κλείσει το πιο πλούσιο κομμάτι της οικονομίας της, ορισμένοι οικονομολόγοι αρχίζουν να προβληματίζονται για το τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτή η ανυπόφορη εστία για την παγκόσμια ανάπτυξη.

Στο Oxford Economics Ltd υπολογίζουν ότι αυτή η διεθνής κρίση στο χώρο της υγείας θα μπορούσε να κοστίσει περισσότερο από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια από το παγκόσμιο εγχώριο προϊόν. Αυτό θα είναι το οικονομικό τίμημα των απουσιών από την εργασία, από τη χαμηλότερη παραγωγικότητα, την μείωση των ταξιδιών, αλλά και τις διακοπές στις  αλυσίδες εφοδιασμού και τη μείωση του εμπορίου και των επενδύσεων.

Ήδη, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, οι επενδυτές επιδεικνύουν νευρικότητα, με τους δείκτες αναφοράς αποθεμάτων να υποχωρούν περισσότερο από 3% τη Δευτέρα και τον δείκτη S&P 500 να μειώνεται στο μεγαλύτερο ποσοστό από τον Φεβρουάριο του 2018.

Προς το παρόν οι κεντρικοί τραπεζίτες και οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να εικάζουν ότι ο κορονοϊός δεν θα πλήξει περισσότερο την παγκόσμια οικονομία και ενδεχομένως θα της επιτρέψει να πετύχει μια γρήγορη ανάκαμψη, μόλις η ασθένεια αρχίσει να φθίνει. «Όμως αυτή η πεποίθηση μένει να δοκιμαστεί» υπογραμμίζει το πρακτορείο.

Ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τώρα εκτιμά ότι ο ιός θα συμπιέσει μόνο κατά 0,1% την παγκόσμια πρόβλεψή του για 3,3% παγκόσμια ανάπτυξη για το 2020, η επικεφαλής Οικονομολόγος, Γκίτα Γκόπιναθ, δήλωσε σε συνέντευξή της στο Yahoo Finance ότι η ανακοίνωση μιας πανδημίας θα έφερνε « πραγματικά κακόβουλα και φρικτά σενάρια». 

Ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αναφερόμενος στα νέα περιστατικά, εξέφρασε «βαθιά ανησυχία», αλλά είπε ότι το ξέσπασμα του ιού δεν είναι ακόμα πανδημία.

Από την πλευρά του ο Πρόεδρος του UBS Group AG, Άξελ Βέμπερ (πρώην πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Γερμανίας), είναι ακόμα πιο απαισιόδοξος από το Δ.Ν.Τ. και προειδοποίησε ότι η παγκόσμια ανάπτυξη θα βιώσει μια σημαντική πτώση από το 3,5% στο 0,5% και ότι η Κίνα θα γνωρίσει συρρίκνωση στο πρώτο τετράμηνο του έτους.

Σε μια ανάλυση που προηγήθηκε της σημερινής επιδημίας με τον κορονοϊό, η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμούσε ότι μια καταστροφική πανδημία θα μπορούσε να έχει αποτέλεσα ένα εκατομμύριο θανάτους και ότι ακόμα και με μετριοπαθείς εκτιμήσεις θα μείωνε το παγκόσμιο ΑΕΠ κατά 1%.

Πηγή: Bloomberg - efsyn.gr

Η επιστημονική αλήθεια σύμφωνα με τις τρέχουσες έγκυρες σχετικές ιατρικές μελέτες είναι πως η νέα αυτή επιδημία από ιό της ομάδας των κορονοϊών (ιός SARS – CoV – 2, συγγενικός με τους ιούς SARS και MERS που είχαν προκαλέσει επιδημίες παλιότερα, πριν 18 και 8 χρόνια αντίστοιχα) έχει υψηλή μεταδοτικότητα, μεγάλο χρόνο επώασης (ως και πάνω από 14 μέρες από την μετάδοση μέχρι την εκδήλωση συμπτωμάτων) κλινική εικόνα παρόμοια με αυτήν της γρίπης και σε ένα ποσοστό 10 – 20% των νοσούντων μπορεί να προκαλέσει βαριά κλινική εικόνα με πνευμονία. Ενώ η μεγάλη πλειοψηφία αναρρώνει χωρίς αξιόλογα προβλήματα, κάποιοι από τους πάσχοντες μπορεί να χρειαστούν αναπνευστική υποστήριξη, δηλαδή νοσηλεία σε ΜΕΘ. Οι ομάδες υψηλού κινδύνου για εκδήλωση σοβαρών επιπλοκών είναι οι ίδιες με αυτές τις γρίπης (ηλικιωμένοι, χρονίως πάσχοντες κλπ).

Σοβαρό σχέδιο πρόληψης, μείωσης της διασποράς και αντιμετώπισης των συνεπειών της νόσησης από κορονοϊό με δεδομένες τις τεράστιες ελλείψεις σε έμψυχο δυναμικό και υλικοτεχνική υποδομή, με εξουθενωμένους γιατρούς και νοσηλευτές, με απλήρωτες εφημερίες και ώρες μηνών, με ΤΕΠ τραγικά υποστελεχωμένα, με κλειστά τα πάνω από 100 από τα 700 περίπου κρεβάτια ΜΕΘ, δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτή τη στιγμή οι 560 κλίνες ΜΕΘ, είναι ήδη σχεδόν όλες γεμάτες, λόγω της «συνήθους» νοσηρότητας και δεκάδες συνάνθρωποί μας βαρέως πάσχοντες ασθενείς νοσηλεύονται καθημερινά εκτός ΜΕΘ σε κοινούς θαλάμους με φορητούς αναπνευστήρες.

Άλλο υπεύθυνη στάση και άλλο συγκάλυψη του προβλήματος. Κανένα πρόβλημα δεν επιλύεται όταν κρύβεται κάτω από το χαλί.

Κανείς δεν καθησυχάζεται με τις διαβεβαιώσεις του υπουργού υγείας ότι οι υγειονομικές μονάδες της χώρας βρίσκονται σε απόλυτη επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Για ποια επάρκεια σε προσωπικό και υλικά των κέντρων αναφοράς κάνει λόγο το Υπουργείο Υγείας;

Όταν π.χ. στο ΠΓΝΙ που είναι κέντρο αναφοράς οι υπηρετούντες παθολόγοι δεν επαρκούν για να καλύψουν τις τρέχουσες ανάγκες (2 Παθολογικές Κλινικές, Τ.Ε.Π., 7 τακτικά εξωτερικά ιατρεία την εβδομάδα) και τώρα επιφορτίζονται και με το τμήμα λοιμώξεων το οποίο δεν είναι μόνιμα στελεχωμένο;

Όταν προβλέπονται μόλις 200 έκτακτες προσλήψεις με 3μηνη σύμβαση γιατρών, νοσηλευτών, τεχνολόγων και πληρωμάτων ΕΚΑΒ σε 20 νοσοκομεία, τη στιγμή που μόνο σε ένα νοσοκομείο από τα 20 νοσοκομεία αναφοράς, στο ΠΑΓΝΗ, οι κενές οργανικές θέσεις γιατρών και νοσηλευτών είναι 390, δηλ. διπλάσιες από τον αριθμό προσλήψεων που προβλέπονται για το σύνολο των κέντρων αναφοράς.

Όταν είναι γνωστό ότι το 20% όσων νοσήσουν από κορονοϊο θα χρειαστούν νοσηλεία σε νοσοκομείο ή/και σε Μ.Ε.Θ. και καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει για να ανοίξουν τα πάνω από 100 κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ που για να λειτουργήσουν απαιτούνται τουλάχιστον 450 νοσηλευτές και 150 γιατροί.

Για ποια μέτρα πρόληψης κάνουν λόγο όταν η Π.Φ.Υ. που βασική της αποστολή είναι η πρόληψη είναι σχεδόν ανύπαρκτη, ο περίφημος θεσμός του οικογενειακού γιατρού είναι μόνο στα χαρτιά, τα Κ.Υ έχουν ερημώσει από προσωπικό λόγω των τραγικών ελλείψεων και των συνεχών μετακινήσεων των γενικών γιατρών για να μπαλώνουν τρύπες στα νοσοκομεία;

Η αναστολή των αδειών των υγειονομικών και η δυνατότητα μετακίνησης προσωπικού στο πλαίσιο της κινητικότητας που ανακοίνωσε η κυβέρνηση δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα των ελλείψεων όπως δεν το επέλυσαν τόσα χρόνια που εφαρμόζονται. Χιλιάδες ρεπό και μέρες αδειών οφείλονται στο προσωπικό. Οι μετακινήσεις προσωπικού από τα Κ.Υ στα νοσοκομεία, από το ένα νοσοκομείο στο άλλο, ακόμα και από τη μία πόλη στην άλλη είναι καθεστώς εδώ και χρόνια.

Τι θα γίνει αν, πράγμα πολύ πιθανό, νοσήσουν γιατροί ή νοσηλευτές όταν η σύνθεση του προσωπικού είναι κάτω από τα όρια ασφαλείας; Τι θα γίνει με τους συναδέλφους που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες; Για αυτούς ποια μέτρα πρόληψης έχουν πάρει;

Κανείς δε μπορεί να ισχυρίζεται ότι το δημόσιο σύστημα υγείας είναι σε επιχειρησιακή ετοιμότητα, ικανό να αντιμετωπίσει έκτακτες ανάγκες όταν το ίδιο είναι εδώ και χρόνια σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης εξαιτίας της πολιτικής που αντιμετωπίζει την υγεία του λαού σαν «κόστος», της υποχρηματοδότησης και της υποστελέχωσης που εφαρμόζεται διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις.

Η επιχειρησιακή ετοιμότητα προϋποθέτει πάνω από όλα επαρκή στελέχωση και εξοπλισμό όλων των δημόσιων μονάδων υγείας.

Απαιτούμε:

Να γίνουν άμεσα οι αναγκαίες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για να λειτουργήσουν τα πάνω από 100 κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ.

Άμεσα, χωρίς χρονοτριβή, να προσληφθούν οι συνάδελφοι επικουρικοί ακόμα και αν δεν έχει παρέλθει το τρίμηνο από τη λήξη της προηγούμενης σύμβασης. Διορισμούς σε μόνιμες θέσεις όλων των υπηρετούντων σήμερα επικουρικών γιατρών. Άμεσα προσλήψεις όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού (ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού) για την επαρκή στελέχωση των Κ.Υ. και των νοσοκομείων.

Να εξασφαλιστεί η προμήθεια σε φάρμακα, υγειονομικό υλικό, είδη υγιεινής όλων των δημόσιων μονάδων υγείας.

Δωρεάν διάθεση στον πληθυσμό και ιδιαίτερα σε όλους τους χώρους που υπάρχει συνωστισμός (π.χ. μέσα μαζικής μεταφοράς) μέσων προφύλαξης (μάσκες, αντισηπτικά).

Μέτρα Υγιεινής και Ασφάλειας για τους χώρους δουλειάς και ιδιαίτερα για τις μονάδες υγείας.

Να εξασφαλιστεί η ιατρική παρακολούθηση, η επαρκής υγιεινή και διατροφή σε προνοιακά ιδρύματα, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, στα σχολεία και τις σχολές, στις στρατιωτικές μονάδες.

Ειδική μέριμνα για τους πρόσφυγες - μετανάστες και τις οικογένειές τους, για βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Αξιοπρεπείς, υγιεινοί, χώροι φιλοξενίας για τους πρόσφυγες και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης. Δωρεάν, πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δωρεάν υγιεινή και ποιοτική σίτιση. Οι προχθεσινές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Πέτσα σύμφωνα με τις οποίες πρόληψη για τον κορονοϊό σημαίνει… φυλάκιση των προσφύγων σε κλειστές δομές (!) δεν ήταν απλώς απαράδεκτες αλλά κυριολεκτικά ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ. Λίγες ώρες μετά από αυτές τις ρατσιστικές δηλώσεις αποδείχτηκε πως η νόσος μπήκε στην χώρα όχι από κάποιους πρόσφυγες αλλά από Έλληνες που επέστρεψαν μετά από ολιγοήμερο ταξίδι στην Ιταλία. 

Αν δεν ληφθούν άμεσα όλα τα παραπάνω μέτρα, τότε στο ενδεχόμενο σοβαρής επιδημίας ή έκτακτου σοβαρού υγειονομικού γεγονότος, η χώρα δυστυχώς δεν θα αποδειχτεί «θωρακισμένη» αλλά αντίθετα τελείως ανοχύρωτη.

Οι γιατροί του δημόσιου συστήματος υγείας θα κάνουμε όπως πάντα το καθήκον μας. Ας κάνει επιτέλους η κυβέρνηση το δικό της και ας αφήσουν τις δηλώσεις κατά μέρος.

Αθήνα 27 Φεβρουαρίου 2020

Α.Π:10065

Η ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΟΕΝΓΕ

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Ο Μοχάνεντ αλ Μάσρι, 23 ετών, Παλαιστίνιος από τη Γάζα, ξυπνούσε τον τελευταίο μήνα χαράματα στο κοντέινερ στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Κω, όπου μένει από τον Αύγουστο περιμένοντας να καταγραφεί το αίτημά του για άσυλο.

Δούλευε σε σιδεράδικο του νησιού από τις 7 το πρωί μέχρι τις 7 το βράδυ, δωδεκάωρη βάρδια για 30 ευρώ τη μέρα. Αυτή ήταν η συμφωνία με το αφεντικό, που διατηρεί επίσης κτηνοτροφική φάρμα. Μέχρι την περασμένη Δευτέρα, όταν ο Μοχάνεντ πήγε να ζητήσει τα δεδουλευμένα του μαζί με τον συμπατριώτη του, Φιράς αλ Νατζάρν, που δούλευε κι αυτός στο σιδεράδικο.

Από το δωμάτιο ξενοδοχείου ενός συμπατριώτη του, όπου πέρασε τη νύχτα επειδή φοβάται να μείνει στο ΚΥΤ, με το χέρι στον γύψο και κακώσεις στο κεφάλι, σύμφωνα με τη γνωμάτευση του νοσοκομείου, ο Μοχάνεντ περιγράφει στην «Εφ.Συν.» πώς το εξαγριωμένο αφεντικό πρώτα τον έλουσε με ρατσιστικές εκφράσεις και στη συνέχεια μπήκε στο αυτοκίνητό του και κινήθηκε εναντίον τους, τραυματίζοντάς τον.

Πρόκειται για άλλη μια ιστορία ρατσιστικής βίας και ακραίας εργασιακής εκμετάλλευσης από εργοδότες που εκμεταλλεύονται τις συνθήκες διαβίωσης όσων ζητούν άσυλο, τις ξενοφοβικές πολιτικές και τον θεσμικό ρατσισμό, που έχει αποτέλεσμα να μην αποδίδεται δικαιοσύνη στα θύματα και να αφήνονται ατιμώρητοι οι δράστες.

Ο Μοχάνεντ βρήκε τη δουλειά μέσω του Φιράς, που δούλευε ήδη περίπου μία εβδομάδα στο σιδεράδικο ως επιστάτης, με υπόσχεση αμοιβής 50 ευρώ τη μέρα. Ο Φιράς τραυματίστηκε και ζήτησε κάποια χρήματα έναντι για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στη θεραπεία του. Ο εργοδότης του έδωσε 100 ευρώ και του είπε ότι θα τα αφαιρέσει από τον μισθό του. Ούτε όμως ο δικός του μισθός πληρώθηκε ποτέ.

Την Παρασκευή, ύστερα από ένα μήνα σκληρή δουλειά, με το αφεντικό να βρίζει και να προσβάλλει σε κάθε ευκαιρία, οι δυο φίλοι και συμπατριώτες πήγαν να ζητήσουν χρήματα. Εφυγαν άπραγοι, το ίδιο και την Κυριακή, και ειδοποίησαν ότι δεν θα συνεχίσουν αν δεν πληρωθούν.

Τη Δευτέρα το πρωί ξαναζήτησαν τα χρήματα από το αφεντικό. Τους έβρισε, τους είπε να πάνε πίσω στη χώρα τους και άλλα ρατσιστικά και απείλησε ότι θα τους σκοτώσει. Του είπαν ότι σέβονται την ηλικία του και δεν θέλουν να κάνουν φασαρία. Εξαφανίστηκε για λίγο και εμφανίστηκε πάνω στο πράσινο σκούρο όχημά του να κινείται κατά πάνω τους.

Ο Μοχάνεντ δεν πρόλαβε να το σκάσει, ούτε πίστευε ότι θα τον χτυπήσει. Το πρώτο χτύπημα τον έριξε κάτω, το δεύτερο πόνεσε πολύ. Στο τρίτο πρόλαβαν και έτρεξαν. Σταμάτησαν σε βενζινάδικο μισό χιλιόμετρο πιο πέρα και κάλεσαν ταξί για το νοσοκομείο.

Στον οδηγό είπαν τι συνέβη και ότι δεν είχαν χρήματα. Τους συμβούλεψε να πάνε στην αστυνομία και τους ζήτησε να κρατήσει το κινητό του Φιράς σαν ενέχυρο μέχρι να τον βρουν να του δώσουν τα χρήματα.

«Στην πατρίδα μου σε παρόμοιες καταστάσεις οι οδηγοί ταξί δεν ζητάνε χρήματα, μας λένε να πάμε στο καλό και μας εύχονται καλή τύχη», λέει ο συμπατριώτης τους, Χαλίλ, αναγνωρισμένος πρόσφυγας, που βρέθηκε στο πλευρό τους.

Η γνωμάτευση του νοσοκομείου αναφέρει συντριπτικό κάταγμα στο χέρι, κακώσεις στο κεφάλι και εκδορές στη ράχη.

«Ηρθα στην Ελλάδα, που την αγαπώ πολύ, για να ζητήσω διεθνή προστασία από αυτά που ζούσα στη χώρα μου. Σήμερα δυστυχώς ζητάω από την ελληνική αστυνομία να με προστατέψει και από Ελληνες. Φοβάμαι τι μπορεί να μου συμβεί, αυτός ο άνθρωπος έχει μεγάλη δύναμη», λέει ο Μοχάνεντ. «Ούτε να πάω πίσω στη χώρα μου μπορώ, αλλά και φοβάμαι να μείνω εδώ», λέει ο Φιράς.

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, έχουν υποβάλει μήνυση κατά του εργοδότη και αυτός εναντίον τους. Ισχυρίζεται ότι λένε ψέματα και ότι του επιτέθηκαν. Η εισαγγελία σχημάτισε δικογραφία και διέταξε να αφεθούν όλοι ελεύθεροι. Η δίκη έχει προσδιοριστεί για τις 28 Μαΐου.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Εφημερίδες, κανάλια, πρακτορείο διανομής, αμέτρητα σάιτ. Και τώρα η Forthnet. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης συνεχίζει ακάθεκτος το πρωτοφανές στην Ευρώπη παιχνίδι υπερσυγκεντρωτισμού. Με την κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα…

Ο όρος «Μπερλουσκονισμός» χρησιμοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια για να περιγράψει περιπτώσεις «Μιντιαρχών» που κάποια στιγμή απέκτησαν πολιτικές φιλοδοξίες και ενεργό πολιτικό ρόλο στην χώρα τους. Χρησιμοποιείται με αρνητικά χροιά, αφού ως έννοια εμπεριέχει και πολιτικά / οικονομικά σκάνδαλα και δικαστικές περιπέτειες.

Στην χώρα μας ταυτίστηκε με την βίαιη είσοδο του Βαγγέλη Μαρινάκη στην μιντιακή ζωή του τόπου, μόνο που η σύγκριση είναι εντελώς ανεπιτυχής. Διότι το επίπεδο συγκεντρωτισμού που έχει επιτύχει μέσα σε ελάχιστα χρόνια ο Έλληνας εφοπλιστής δεν μπορεί να συγκριθεί με ότι πέτυχε μέσα σε ολόκληρες δεκαετίες ο «καβαλιέρε».

Το επίπεδο συγκεντρωτισμού, το ποσοστό ελέγχου (με πολυεπίπεδους τρόπους) του Βαγγέλη Μαρινάκη στην μιντιακή ζωή της χώρας -υπό την ύποπτη και ένοχη κυβερνητική σιωπή- τον καθιστά αυτή τη στιγμή έναν εν δυνάμει Βαρώνο της πληροφορίας στην χώρα. Κι όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό.

Σε μία περίοδο που παραδοσιακοί μιντιακοί Κολοσσοί όπως ο Δ.Ο.Λ. και ο Πήγασος κατέρρευσαν με κρότο και έριξαν ένα μεγαλοπρεπέστατο κανόνι ως θύματα της οικονομικής κρίσης (στην οποία είχαν κι αυτοί μερίδιο ευθύνης) ο Βαγγέλης Μαρινάκης αποφασίζει να κάνει ένα δυναμικό μπάσιμο στα media, έναν τομέα με ελάχιστα περιθώρια κερδοφορίας με τις παρούσες συνθήκες στην χώρα. Ο λόγος προφανής. Μία επικοινωνιακή ομπρέλα/ασπίδα, με τεράστια χρησιμότητα σε έναν επιχειρηματία με αρκετές ανοιχτές δικαστικές υποθέσεις.

Ξεκινώντας από τον έλεγχο των των Παραπολιτικών και τον ομώνυμο ραδιοφωνικό σταθμό μέσω του προσωπικού του φίλου, Γιάννη Κουρτάκη) και την (αείμνηστη πια) Ελευθερία του Τύπου. Στη συνέχεια, ο Δ.Ο.Λ. γίνεται το πρώτο μεγάλο απόκτημα, με ιστορικούς τίτλους όπως το Βήμα και τα Νέα (και τα ομώνυμα portal τους), τον Βήμα FM 99,5 (που έκλεισε), αλλά και ιστοσελίδες όπως το ιn.gr. Μαζί και το 70% στο μοναδικό πρακτορείο διανομής τύπου (Άργος).

Σειρά πήρε το Mega Channel και το One Tv και πλέον απέχουμε ελάχιστα από το τυπικό για την συμφωνία για την είσοδο του και στην συνδρομητική τηλεόραση με την εξαγορά της Forthnet και του μπουκέτου καναλιών που αναμεταδίδει.

Αυτό που προκαλεί τεράστια απορία είναι ο ρόλος της κυβέρνησης, αλλά και των τραπεζών σε αυτό το θέμα. Μολονότι από τις 31 Ιανουαρίου είχε λήξει η ρήτρα για δεσμευτικές συζητήσεις ανάμεσα στην εταιρία Alter Ego και την Forthnet και παρότι δύο ακόμα προτάσεις κατατέθηκαν για την εξαγορά της Forthnet (η μία μάλιστα σύμφωνα με συντάκτες του οικονομικού ρεπορτάζ, με πολύ καλύτερους όρους από αυτούς του Βαγγέλη Μαρινάκη), οι τράπεζες τις απέρριψαν ασυζητητί, με το πρόσχημα ότι «οι συζητήσεις θα χρειαστούν χρόνο, μέχρι να προκύψει οριστική συμφωνία»! Κάτι τουλάχιστον αντιδεοντολογικό που ρίχνει ακόμα περισσότερες σκιές.

Σε όλα αυτά προσθέστε την άτυπη χρηματοδότηση και σχέση εξάρτησης δεκάδων Μέσων (εφημερίδες, ιστοσελίδες, ραδιοφωνικοί σταθμοί) με διαφημίσεις και πληρωμένες καταχωρήσεις (τρανό πρόσφατο παράδειγμα η διαφήμιση του Mega σε “ουδέτερα” ή και αντίπαλα με τον Ολυμπιακό, ΜΜΕ) σε μία περίοδο διαφημιστικής ύφεσης, κάτι που διευρύνει την εμβέλεια των Μέσων που βρίσκονται στην σφαίρα επιρροής (κι όχι απαραίτητα ιδιοκτησίας) του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Σε μία καπιταλιστική κοινωνία / εποχή, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι μεμπτό, ούτε καν παράνομο. Ωστόσο, εδώ μιλάμε για μία λαίλαπα. Ένα τρομερό φαινόμενο, που όμοιο του δεν μπορεί να βρει κανείς στην Ευρώπη. Τόσο σε ρυθμούς (σοκαριστικής) εξάπλωσης, όσο και σε βαθμό συγκεντρωτισμού.

Διότι εδώ δεν μιλάμε για έναν απλό πανίσχυρο εφοπλιστή, αλλά για κάποιον με θεσμικό πολιτειακό αξίωμα στον Δήμο Πειραιά, κάποιον με ισχυρές κυβερνητικές προσβάσεις, απόρροια της χρηματοδότησης της προεκλογικής της εκστρατείας, τον ιδιοκτήτη μιας ομάδας με μεγάλο λαϊκό έρεισμα, αλλά κυρίως: έναν Μιντιάρχη που μέσα σε τρία χρόνια έχει στην κατοχή του: δύο κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας, ένα ψηφιακό μπουκέτο που έχει τα αποκλειστικά δικαιώματα μετάδοσης των αγώνων 8 ομάδων Super League, (τουλάχιστον) δύο ιστορικούς τίτλους εφημερίδων, αμέτρητες ιστοσελίδες, ραδιοφωνικούς σταθμούς, ελέγχει την διανομή εφημερίδων μέσω του μοναδικού πρακτορείου διανομής, ελέγχει την διαφημιστική πίτα με γαλαντόμες καταχωρήσεις μόνο σε φίλια Μέσα και συν τοις άλλοις ελέγχει την χρηματοδότηση των μισών (και πλέον) ομάδων της Super League, μέσω της Nova, ένα έσοδο που στις περισσότερες περιπτώσεις φτάνει στο 70% του ετήσιου τζίρου τους!

Εν ολίγοις; Ελέγχει τα πάντα!

Ένας πρωτοφανής συγκεντρωτισμός στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, ο οποίος μάλιστα δημιουργήθηκε σε χρόνο ρεκόρ, με την απόλυτη ανοχή της κυβέρνησης που παρατηρεί σιωπηλά και αμήχανα (σε βαθμό συνέργειας) την πολυεπίπεδη γιγάντωση ενός επιχειρηματία, ο οποίος προσπαθεί να ελέγξει με κάθε τρόπο τους κανόνες του παιχνιδιού στο οποίο και ο ίδιος συμμετέχει.

Όχι μόνο μέσω της χειραγώγησης των Μέσων, που προβάλλουν πια μόνο θέματα της δικής του αρεσκείας, αποσιωπώντας όσα δεν βολεύουν / συμφέρουν, αλλά κυρίως με τον απόλυτο έλεγχο της πληροφορίας. Πως επιτυγχάνεται αυτή; Με μερικές διαφημίσεις ή με την απειλή για κλείσιμο της κάνουλας, σε όσους βρίσκονται απέναντι.

Κάποιοι μπορούν να υποστηρίζουν ότι στο κέντρο όλων αυτών βρίσκεται ο Ολυμπιακός. Το πρωτάθλημα. Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε. Εδώ μιλάμε για κάτι πολύ μεγαλύτερο, για κάτι που αυτοί που πανηγυρίζουν σε κάθε νέα αγορά του «προέδρου», αδυνατούν να δουν τι κρύβεται από πίσω, και το οποίο επηρεάζει με πολύ πιο άμεσο τρόπο τις ζωές τους, από ένα… πρωτάθλημα.

Το αλαλάζων πλήθος πανηγυρίζει όταν ακούει ότι ο Μαρινάκης παίρνει το Mega, όταν το κόμμα που στηρίζει ο πρόεδρος έρχεται στην εξουσία, όταν ένας δικαστής σε πολύκροτη υπόθεση παραιτείται, όταν οι ελάχιστες εφημερίδες που αντιστέκονται ουρλιάζουν ότι το έντυπο τους δεν διανέμεται επί ίσοις όροις ή αποκλείεται από τις διαφημιστικές καταχωρήσεις.

Η ιστορία έχει δείξει ότι ο συγκεντρωτισμός και κάθε είδους μονοπωλιακή κατάσταση οδηγεί σε επικίνδυνες ατραπούς. Δημιουργεί «εν δυνάμει Θεούς», υπεράνω όλων: των θεσμών, των νόμων, του κράτους. Αυτό το τελευταίο ας το κρατήσουν καλά στο μυαλό τους, αυτοί που του έδωσαν το ελεύθερο να αλωνίζει στην χώρα και να γεμίζει το portfolio του με ό,τι πετράδια του έχουν γυαλίσει σε τιμή κόστους.

Αυτοί θα είναι οι πρώτοι -ως οι πιο αναλώσιμοι- που θα πληρώσουν στο τέλος την νύφη…

Πηγή: sdna.gr -  vathikokkino.gr

Γράφει ο Νίκος Παπακωνσταντίνου.

Αναρωτιέστε, ορισμένοι φίλοι αναγνώστες, πώς το εκπαιδευτικό “μας” σύστημα «τιμά» τον απαράμιλλο αντιφασιστικό-εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΠΟΝ; (Φιλολογικό, κατά την τεχνική των άστοχων ερωτημάτων του δημοτικού τραγουδιού, ή απλώς ρητορικό το ερώτημα για τους φίλους αυτής της ιστοσελίδας. Ας του δώσουμε όμως μιαν απάντηση, για λόγους γενικότερου ενδιαφέροντος).

Δείτε λοιπόν το πώς, με αφορμή τη σημερινή επέτειο ίδρυσης της πιο μαζικής αγωνιστικής οργάνωσης της νεολαίας μας στον 20ο αιώνα.

Τα μόνα λογοτεχνικά κείμενα σε σχολικά βιβλία «Κειμένων νεοελληνικής λογοτεχνίας» Μέσης Εκπαίδευσης, εμπνευσμένα από το μεγαλειώδη αγώνα και τις υπέρτατες θυσίες της ΕΠΟΝ, με σημείο αναφοράς τα παλλαϊκά συλλαλητήρια του 1943, είναι όλα κι όλα δύο: α) Το διήγημα «Μια ιστορία της Αντίστασης» της Τατιάνας – Γκρίτση Μιλλιέξ στο βιβλίο της Γ΄ Λυκείου και β) Ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα της Μέλπως Αξιώτη «Εικοστός αιώνας», με τον τίτλο «Από δόξα και θάνατο» στο βιβλίο της Β΄ Γυμνασίου.

Αν τώρα σκεφτεί κανείς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Γ΄ Λυκείου, σαν ένας απλός προθάλαμος των Πανελλαδικών Εξετάσεων, και με δεδομένο ότι τα «Κείμενα Λογοτεχνίας» είναι «μάθημα κορμού (γενικής παιδείας)» μη εξεταζόμενο στις Πανελλαδικές, και ότι η διδασκαλία του κειμένου της Γκρίτση- Μιλλιέξ δεν είναι υποχρεωτική, αλλά επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του διδάσκοντος, τότε καταλαβαίνει πως είναι αναπόφευκτη συνέπεια πως πάρα πολλοί μαθητές που τελειώνουν το Λύκειο, πιθανώς δε και η μεγαλύτερη πλειοψηφία τους, ποτέ δεν έχουν διαβάσει καν, πόσω μάλλον διδαχθεί συστηματικά το μόνο κείμενο για την ΕΠΟΝ των σχολικών βιβλίων του Λυκείου! Για τους περισσότερους άλλωστε από τους μαθητές της Γ΄ Λυκείου, τα μαθήματα «κορμού» που δεν περιλαμβάνονται στις Πανελλαδικές εξετάσεις, ως απλά συμπληρώματα του προγράμματος, πηγαίνουν εκ προοιμίου στα αζήτητα.

Ταυτόχρονα πρέπει να συνυπολογιστεί το γεγονός ότι πολλοί συντηρητικοί ή αντιδραστικοί ιδεολογικώς εκπαιδευτικοί είναι σίγουρο ότι ουδέποτε στην «καριέρα» τους διάλεξαν να διδάξουν στην τάξη τους είτε το κείμενο της Γκρίτση – Μιλλιέξ είτε το αντίστοιχο της Αξιώτη (στο Γυμνάσιο), αφού είναι σίγουρο ότι αυτοί οι κύριοι και κυρίες δεν έχουν καμιά σχέση με την ΕΠΟΝ και τα μηνύματα του αντιφασιστικού Αγώνα. Πώς να διδάξουν και μάλιστα σωστά και αναλυτικά κάτι το οποίο έμαθαν να μην το πιστεύουν; Και δυστυχώς στα σημερινά σχολεία υπάρχουν ακόμη πάρα πολλοί τέτοιοι εκπαιδευτικοί… Αγνοούν επιδεικτικά, λοιπόν, τα κείμενα της Αξιώτη και της Γκρίτση-Μιλλιέξ ακόμα κι αν σ’ αυτά δεν αναφέρεται το όνομα της οργάνωσης της ΕΠΟΝ! Βλέπετε, τα κείμενα λογοτεχνών της Αντίστασης, όπως η Μέλπω Αξιώτη και η Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ, γραμμένα στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, μπορεί να μην έβρισκαν θέση σε …σχολικά βιβλία του μετεμφυλιακού μοναρχοφασιστικού καθεστώτος, τα ιστορικά γεγονότα όμως στα οποία αναφέρονταν οι υποθέσεις τους τότε ακόμη ήταν πρόσφατα. Οι εξωσχολικοί προοδευτικοί τους αναγνώστες καταλάβαιναν πολύ καλά σε ποια Αντίσταση και σε ποια θρυλική αντιστασιακή οργάνωση αναφέρονταν τα κείμενα.

Σκεφτείτε, αντίθετα, τι συμβαίνει σήμερα που η μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας μας έχει πλήρη άγνοια για τα γεγονότα της εποχής 1940-1949 στην Ελλάδα και διεθνώς. Και συνδυάστε το με το γεγονός ότι ελάχιστα πράγματα διδάσκονται στη σχολική Ιστορία της «γενικής Παιδείας» (Γυμνασίου-Λυκείου) για την εποχή αυτή, και μάλιστα ελλιπέστατα ή διαστρεβλωμένα!

Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω παράδειγμα, πραγματικό γεγονός και όχι ανέκδοτο, ακόμα κι αν ακούγεται σαν ανέκδοτο: Πριν περίπου 15 χρόνια, με το τότε βιβλίο «Ιστορίας κορμού» της Γ΄ Λυκείου πολύ καλύτερο σε ποιότητα από το σημερινό αντίστοιχο – το μαύρο κι άραχλο κατασκεύασμα του «Ιδρύματος Καραμανλή» (που το φόρτωσε στη Γ΄ Λυκείου η κυβέρνηση του ανιψιού του, και που το ανέδειξαν οι …κυβερνήσεις του Γιωργακικού -Διαμαντοπουλικού ΠΑΣΟΚ και των μνημονίων μέχρι σήμερα!), τότε λοιπόν, με πολύ καλύτερο βιβλίο Ιστορίας, αλλά με ισχύον το ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα, όπου παν μη πανελλαδικώς εξεταζόμενον πάει εκ προοιμίου στα …αζήτητα, ένας μαθητής της Γ΄ Λυκείου σε ενδοσχολική εξέταση Ιστορίας, λίγο πριν τις Πανελλαδικές έγραψε το παρακάτω «μαργαριτάρι». Τους δόθηκε μια ερώτηση για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου, όπου έπρεπε να πάρουν αφορμή και να μιλήσουν για το γεγονός, μέσα από μια «ιστορική πηγή» της εποχής, μια ανακοίνωση των Ιταλών καταχτητών, που αποκαλούσε «ληστές» τους Έλληνες αντάρτες. Ο μαθητής, λοιπόν, χωρίς να έχει ιδέα για το ιστορικό γεγονός και χωρίς να προσέξει ποιος γράφει την ανακοίνωση-πηγή απάντησε ότι το ιστορικό γεγονός στο οποίο αναφέρεται η πηγή είναι μια …ληστεία τρένου που συνέβη στις 25 του Νοέμβρη 1942! Οι «ληστές» ανατίναξαν το γιοφύρι, μπούκαραν στο τρένο, άρπαξαν τα δολλάρια (και μάλλον σαν άλλοι Ντάλτον θα τράβηξαν για το Ουέστ, ενώ ο Λούκι Λουκ έβγαλε ανακοίνωση επικήρυξης των «ληστών» και ακόμα θα σελώνει τη Ντόλυ για να τους κυνηγήσει). Να τραβάει κανείς τα μαλλιά του. Όταν ο διδάσκων ρώτησε ιδιαιτέρως το μαθητή (και χωρίς καν να αναφέρει το λάθος του μέσα στην τάξη για να μην τον στενοχωρήσει λίγο πριν τις Πανελλαδικές) ποια ήταν η αιτία του «μαργαριταριού», εκείνος είπε όλη τη μαύρη αλήθεια. Ποτέ του δεν είχε ακούσει για το Γοργοπόταμο, ούτε για το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ή την ΕΠΟΝ. Στο σπίτι του ποτέ δεν γινόταν λόγος για τέτοια ζητήματα Ιστορία «κορμού» ποτέ του δεν διάβαζε, γιατί δεν εξεταζόταν στις Πανελλαδικές, ενώ όταν η ενότητα για την Εθνική Αντίσταση διδάχτηκε στο σχολείο, αυτός απλώς απουσίαζε από τα μαθήματα γιατί έκανε χρήση των παραδοσιακών απουσιών, που κάνουν όλοι οι μαθητές αυτής της τάξης, εδώ και πολλά χρόνια, για να πάνε στο φροντιστήριο ή να διαβάσουν για τις Πανελλαδικές!

Ειλικρινά, δεν περιμένουμε τίποτα άλλο από το εκπαιδευτικό σχολείο του σημερινού αστικού καθεστώτος. «Κατά το μάστρο-Γιάννη και τα κοπέλια του», δηλαδή οι υπουργοί της Παιδείας, οι σύμβουλοι περί προγραμμάτων και διδακτέας ύλης, οι συγγραφείς των σχολικών βιβλίων, οι ανθολόγοι λογοτεχνικών κειμένων για Γυμνάσιο- Λύκειο και μαζί τους μια κρίσιμη μάζα εκπαιδευτικών λειτουργών που απλώς διεκπεραιώνουν τις άνωθεν εντολές. Αν μάλιστα επαληθευθεί η φήμη ότι η νεοφιλελεύθερη-νεοσυντηρητική κυβέρνηση της τωρινής Δεξιάς ετοιμάζει μια νέα αναθεώρηση των σχολικών βιβλίων, στα μέτρα της ευρωλαγνείας, της αμερικανολαγνείας, της αποθέωσης της “αγοράς”, του ιστορικού «αναθεωρητισμού» και του χυδαίου αντικομμουνισμού της (γριάς-μπαμπόγριας!) «Ηνωμένης Ευρώπης», τότε μην έχετε καμιά απολύτως αμφιβολία ότι θα εξαλειφθούν από τα σχολικά «Κείμενα Λογοτεχνίας» και από την «Ιστορία» ακόμα κι αυτές οι ελλιπέστατες και παραμορφωτικά διδασκόμενες λογοτεχνικές αναφορές στην Εθνική Αντίσταση, στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ και στην ΕΠΟΝ, που μπήκαν στα σχολικά βιβλία μετά το 1982.

Έτσι έχουν τα πράγματα στο σημερινό σχολείο και γίνεται ολοφάνερο ότι οι προοδευτικοί και επαναστάτες εκπαιδευτικοί και όλοι οι πραγματικοί δημοκράτες και πατριώτες αυτού του τόπου πρέπει να βρουν άλλες διόδους, πολύ πέρα και πολύ μακριά από την κατεστημένη σχολική εκπαίδευση, τα προγράμματα και τα βιβλία της, ώστε να φέρουν σε επαφή τη νέα γενιά του σήμερα με την πραγματική Ιστορία και τα αθάνατα φλογερά μηνύματα της ΕΠΟΝ και της ΕΑΜικής Εθνικής μας Αντίστασης συνολικά. Κι ακόμα καλύτερα: να παλέψουν αποφασιστικά για μια Νέα Κοινωνία, όπου η ουσιαστική γνώση της ιστορίας θα είναι η προϋπόθεση και το θεμέλιο για το χτίσιμο της Νέας Λεύτερης Ζωής.

Μόνον τότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα μιας Νέας Ελλάδας θα τιμήσει επιτέλους, όπως ακριβώς αξίζει και την επέτειο της ΕΠΟΝ.

ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr

Με την ομιλία του έδωσε «πάτημα» στις εργοδοτικές οργανώσεις που έχουν προσφύγει στα δικαστήρια εναντίον των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Ένα ύπουλο χτύπημα στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, για τις οποίες οι εργοδότες έχουν προσφύγει στον Άρειο Πάγο, έδωσε από το βήμα της Βουλής, σήμερα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Φαίνεται, μάλιστα, ότι έγινε σε συνεννόηση με τον υπουργό Εργασίας,  Γιάννη Βρούτση.

Συγκεκριμένα, κατά την διάρκεια της δευτερολογίας του, στη συζήτηση της ειδικής ημερήσιας διάταξης για τα εργασιακά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αξιοποίησε το κοινοβουλευτικό βήμα προκειμένου, με έμμεσο τρόπο, να στηρίξει τον ισχυρισμό εργοδοτικών οργανώσεων που έχουν προσφύγει στα δικαστήρια εναντίον συλλογικών συμβάσεων. Τα δύο βασικά επιχειρήματα αυτών των οργανώσεων είναι πως οι συμβάσεις πλήττουν την ανταγωνιστικότητα του κλάδου και, επίσης, ότι δεν καλύπτεται το 50 + 1% των επιχειρήσεων του κλάδου (σε ορισμένες, μάλιστα, περιπτώσεις αυτό διεκδικείται πλαγίως με το σκεπτικό ότι οι επιχειρήσεις δεν είναι ίδιου χαρακτήρα).

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο πρωθυπουργός σχετικά με την διαδικασία πιστοποίησης της εγκυρότητας μιας υπογεγραμμένης σύμβασης «υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη διαδικασία, όχι εξαιρετικά περίπλοκη. Πρέπει να τεθούν υπόψη του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, οι επιπτώσεις από την αύξηση, από την επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, έτσι ώστε το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας να γνωμοδοτήσει και στη συνέχεια να αποφασίσει ο Υπουργός». Αιτιολόγησε, μάλιστα, αυτή την πρακτική λέγοντας πως συμβαίνει για «να μην έχουμε το προηγούμενο κλαδικές συμβάσεις οι οποίες επεκτάθηκαν με υπουργικές αποφάσεις, χωρίς καμία αξιολόγηση στοιχείων, βρίσκονται σήμερα στο Συμβούλιο της Επικρατείας και κινδυνεύουν να κριθούν άκυρες επειδή ακριβώς δεν τηρήθηκε αυτή η διαδικασία». Ουσιαστικά δηλαδή στήριξε ένα πάγιο αίτημα των εργοδοτικών οργανώσεων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε νωρίτερα κάνει ειδική αναφορά στο νόμο λέγοντας πως «υπάρχει μία διαδικασία η οποία έχει καθοριστεί με νόμο. Είναι μία νομοθεσία η οποία πηγαίνει αρκετά χρόνια πίσω και ορίζει ότι για να επεκταθεί μία κλαδική σύμβαση και να καταλαμβάνει όλες τις επιχειρήσεις του κλάδου πρέπει καταρχάς να πιστοποιηθεί με κάποιον τρόπο ότι οι επιχειρήσεις που την έχουν υπογράψει αντιπροσωπεύουν το 50,1% των εργαζομένων». Πρόσθεσε πως «μία κλαδική σύμβαση για να μπορεί να επεκταθεί θα πρέπει να απηχεί τις απόψεις της πλειοψηφίας των επιχειρήσεων».

Η πρακτική που ακολούθησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης προφανώς είναι συμβατή και με τις απόψεις που εξέφρασε στην πρωτολογία του. Εκεί, που, μεταξύ άλλων, θέλησε να παρουσιάσει ως …φιλική προς την εργασία την στήριξη των εργοδοτών. Όπως είπε «εμείς μειώνουμε τους φόρους, απλοποιούμε το αδειοδοτικό περιβάλλον, διευκολύνουμε τις επιχειρήσεις στο μέτωπο της ρευστότητας και οι επιχειρήσεις με τη σειρά τους έχουν υποχρέωση να επενδύουν στην Πατρίδα μας, αλλά πρωτίστως να φροντίζουν τους εργαζόμενούς τους».

Στήριξε τις εξαιρέσεις από τις συλλογικές συμβάσεις λέγοντας ότι «καλώς προβλέπεται αυτή η εξαίρεση σε περιπτώσεις που με τη σύμφωνη γνώμη εργαζομένων και εργοδοσίας μία επιχείρηση, για να αποφύγει το φάσμα της χρεοκοπίας, που θα οδηγήσει νομοτελειακά στην απόλυση όλων των εργαζομένων, μπορεί να ζητήσει και να συμφωνηθεί μία εξαίρεση από τις συλλογικές συμβάσεις». Μάλιστα, εμμέσως τάχθηκε και υπέρ της μεγαλύτερης απελευθέρωσης του καθεστώτος απολύσεων σημειώνοντας πως «οι επιχειρήσεις πρέπει να διευκολύνονται στο να προσλαμβάνουν ευκολότερα.  Όπως ευκολότερα πρέπει να ελέγχονται και οι λόγοι για τους οποίους λύνεται μια εργασιακή σχέση».

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης έδειξαν για ακόμη μια χρονιά ότι ενάντια σε όσα διατυμπανίζουν και υπόσχονται στη μάχη για την καταπολέμηση της παγκόσμιας φοροδιαφυγής δεν προτίθενται να βάλουν το μαχαίρι στο κόκαλο.

Στη νέα «μαύρη» λίστα φορολογικών παραδείσων της υφηλίου, που ενέκριναν την περασμένη Τρίτη οι Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών, προστέθηκαν πασίγνωστοι υπεράκτιοι προορισμοί του «μαύρου» και του αφορολόγητου χρήματος, όπως τα νησιά Κέιμαν, ο Παναμάς και οι Σεϊχέλες.

Εμειναν ωστόσο εκτός, τόσο από τη «μαύρη» όσο και από την «γκρίζα» λίστα της Ε.Ε., γνωστοί παράδεισοι φοροφυγάδων, μαφιόζων και πολυεθνικών, όπως οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, το Γκέρνσεϊ, οι Βερμούδες και οι Μπαχάμες. Εκεί δηλαδή όπου συνεχίζεται η παροχή (στους «πελάτες» τους) δικαιοδοσιών από καθεστώτα μηδενικής ή απειροελάχιστης φορολόγησης, διευκολύνοντας την παγκόσμια φοροδιαφυγή.

Οι κορυφαίοι φορολογικοί παράδεισοι της υφηλίου έχουν ταυτοποιηθεί από ερευνητικές ομάδες όπως η γνωστή ΜΚΟ Oxfam και το δίκτυο Tax Justice Network (TJN). Η εξαίρεσή τους από την ευρωπαϊκή «μαύρη» λίστα οφείλεται στο γεγονός ότι η Ε.Ε. δεν θεωρεί τους μηδενικούς φορολογικούς συντελεστές κριτήριο ταυτοποίησης των φορολογικών παραδείσων, αλλά απλά... «δείκτη κινδύνου»... Η υποκρισία στο ύστατο σημείο της, δηλαδή.

Η αξιοπιστία της ευρωπαϊκής «μαύρης» λίστας υποβαθμίστηκε όμως και από την απροθυμία της να συμπεριλάβει σε αυτήν τους δικούς της φορολογικούς παραδείσους. Από τη λίστα απουσιάζουν «συνήθεις ύποπτοι», όπως το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Μάλτα, η Ιρλανδία, η Κύπρος, που αποτελούν κορυφαίους ενδιάμεσους στη μεταφορά επιχειρηματικών κερδών και αμφιλεγόμενων εισοδημάτων παγκοσμίως προς τα υπεράκτια «πάρκινγκ» «μαύρου» χρήματος.

Κανονικά, οι παραπάνω πέντε χώρες-μέλη της Ε.Ε. με βάση τα ίδια τα κριτήρια της Ε.Ε., αλλά και βάσει των εισηγήσεων του Ευρωκοινοβουλίου, θα έπρεπε να κατέχουν εξέχουσα θέση στην ευρωπαϊκή λίστα.

Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι το 30% των συνολικών εταιρικών κερδών που μεταφέρεται σε φορολογικούς παραδείσους κατευθύνεται σε φορολογικούς παραδείσους εντός της Ε.Ε.

Επίσης, ότι σχεδόν το 80% των κερδών από φοροαποφυγή των κρατών-μελών της Ε.Ε. διοχετεύονται ή περνούν από άλλες χώρες της Ε.Ε.

Οι συνολικές απώλειες φορολογικών εσόδων στην Ε.Ε. -λόγω επιθετικών φορολογικών στρατηγικών που οι επιχειρήσεις ακολουθούν με τη συνδρομή των εν λόγω χωρών- έχουν αποτιμηθεί μεταξύ 60 και 180 δισ. ευρώ ετησίως.

Η φοροαποφυγή μόνο μέσω των παραπάνω 5 χωρών και του Βελγίου είχε το 2015 αποτέλεσμα την απώλεια φορολογικών εσόδων ύψους 42,8 δισ. ευρώ για τις υπόλοιπες 22 χώρες της Ε.Ε.

Από τη «μαύρη» λίστα της Ε.Ε. όμως απουσίαζαν και «οι πολύ μεγάλοι για να μπουν σε λίστα», χώρες δηλαδή με μεγάλο εκτόπισμα στην παγκόσμια οικονομία που για ευνόητους λόγους οι Ευρωπαίοι αποφεύγουν να στιγματίσουν.

Τρανά παραδείγματα αυτών είναι οι ΗΠΑ, η Ελβετία, το Χονγκ Κονγκ, η Σιγκαπούρη και η Βρετανία, που η πρόσφατη μελέτη του TJN ενέταξε μεταξύ των 12 μεγαλύτερων φορολογικών παραδείσων του κόσμου (βλέπε σχετικά «Εφ.Συν.» «Η αγγλοσαξονική “αράχνη” της παγκόσμιας φοροδιαφυγής», του Κώστα Ζαφειρόπουλου, 20/2/2020).

Ειδικά οι ΗΠΑ -που ταυτοποιούνται από το TJN ως ο δεύτερος μεγαλύτερος φορολογικός παράδεισος του κόσμου σήμερα- απουσιάζουν από την ευρωπαϊκή λίστα από τότε που αυτή πρωτοσυντάχτηκε, το 2017, παρότι ποτέ δεν πληρούσαν τα κριτήρια της Ε.Ε.

Η υπερδύναμη δεν έχει υπογράψει τα πρότυπα κοινής αναφοράς (CRS), δηλαδή διακρατικής ανταλλαγής φορολογικών και οικονομικών πληροφοριών του ΟΟΣΑ που αποτελεί προϋπόθεση για την Ε.Ε. Εχει υιοθετήσει δικό της σύστημα (FATCA), το οποίο όμως δεν καλύπτει επαρκώς την πληροφόρηση των φορολογικών αρχών των ευρωπαϊκών χωρών.

Παρ’ όλα αυτά οι ΗΠΑ, στον έλεγχο που τους έγινε τον περασμένο Οκτώβριο από την Ε.Ε., βρέθηκαν να πληρούν τα κριτήρια. Η απόφαση αυτή -όπως άλλωστε και πολλές άλλες στην Ε.Ε.- μυρίζει πολιτική σκοπιμότητα.

Αυτό ενισχύεται από την έλλειψη διαφάνειας που χαρακτηρίζει τη διαδικασία διαμόρφωσης της «μαύρης» λίστας. Το σώμα του Συμβουλίου που είναι επιφορτισμένο με το «σκανάρισμα» των φορολογικών παραδείσων (Code of Conduct Group) εργάζεται με κλειστές πόρτες και δημοσιεύει ελάχιστα ντοκουμέντα, συνήθως καθυστερημένα. Η ατζέντα του, τα πρακτικά και τα έγγραφα των συναντήσεών του δεν είναι διαθέσιμα δημοσίως εγείροντας θέματα «πολιτικού μαγειρέματος».

! Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες χάνουν ετησίως 100 δισ. δολάρια εξαιτίας της φοροαποφυγής των πολυεθνικών. Το ΔΝΤ εκτιμά ότι 40% της Αμεσων Ξένων Επενδύσεων παγκοσμίως αποτελούν «επενδύσεις-φάντασμα», οι οποίες διοχετεύονται μέσω εταιρειών-«κέλυφος» σε φορολογικούς παραδείσους χωρίς να λαμβάνει χώρα κάποια οικονομική δραστηριότητα. Γνωστοί ακαδημαϊκοί εκτιμούν ότι κάθε χρόνο το 36% των εξωχώριων κερδών των πολυεθνικών (ποσόν που το 2016 ξεπερνούσε τα 650 δισ. δολάρια) μεταφέρεται σε φορολογικούς παραδείσους.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr