του Βασίλη Γάτσιου

Σύμφωνα μ’ αυτά το οικογενειακό εισόδημα είναι χωρισμένο σε 67 κλιμάκια ξεκινώντας από το μηδέν (0) που είναι το χαμηλότερο κλιμάκιο και φτάνοντας μέχρι το κλιμάκιο 900.000 ευρώ και πάνω που είναι το υψηλότερο.

Εδώ θα εξετάσουμε συγκεντρωτικά τα στοιχεία των 11 χαμηλότερων κλιμακίων που ξεκινούν από το (0) και φτάνουν ως τις 10.000 ευρώ και των 11 υψηλότερων που ξεκινούν από τις 340.000 και φτάνουν μέχρι και πάνω από τις 900.000 ευρώ. Θα εξετάσουμε τα εισοδήματα των πιο φτωχών και των πιο πλούσιων.

Εισόδημα από 0-10.000 ευρώ δήλωσαν 3,7 εκατ. οικογένειες που αποτελούν το 59% του συνόλου των 6,3 εκατ. φορολογικών δηλώσεων.

Το ύψος του συνολικού δηλωθέντος εισοδήματος των 3,7 εκατ. δηλώσεων ανήλθε σε 13 δισ. ευρώ, ενώ του φορολογούμενου εισοδήματος σε 19,4 δισ. ευρώ. Γιατί υπάρχει αυτή η διαφορά των 6,4 δις μεταξύ φορολογούμενου και δηλωθέντος εισοδήματος; Γιατί τα τεκμήρια ήταν υψηλότερα από τα δηλωθέντα εισοδήματα!

Επομένως οι φορολογούμενοι φορολογήθηκαν με τα τεκμήρια και όχι με τα πραγματικά δηλωθέντα εισοδήματά τους. Έτσι αντί για 13 δισ. φορολογήθηκαν για 19,4 δισ. και πλήρωσαν φόρο 431 εκ. ευρώ.

Είναι αξιοσημείωτο ότι από τα 3,7 εκατ. οικογενειών με δηλωθέντα εισοδήματα από 0-10.000 ευρώ οι 644.790 ήταν μηδενικές. Όμως επειδή φορολογήθηκαν με τα τεκμήρια το φορολογούμενο εισόδημά τους ανήλθε στο 1,5 δισ. ευρώ και πλήρωσαν φόρο 16,7 εκ. ευρώ!!!

Ας εξετάσουμε τώρα τα 11 υψηλότερα κλιμάκια οικογενειακού εισοδήματος που ξεκινούν από 340.000 ευρώ και καταλήγουν έως και πάνω από 900.000 ευρώ.

Μόλις 1.592 οικογένειες δήλωσαν εισόδημα από 340.000 έως και 900.000 ευρώ και πάνω. Αυτές οι 1.592 αστικές και πλούσιες οικογένειες είχαν φορολογούμενο εισόδημα 1,32 δισ. ευρώ και επιβαρύνθηκαν με φόρο 333,2 εκ. ευρώ. Συντελεστής φόρου κατά μέσο όρο 25,2%!

Πιο συγκεκριμένα:

Απ’ αυτές, οι 1.290, που ανήκαν στα κλιμάκια που ξεκινούν από τις 340.000 και φτάνουν έως τις 900.000 ευρώ δήλωσαν συνολικά οικογενειακά εισοδήματα 651 εκ. ευρώ και επιβαρύνθηκαν με συνολικό φόρο 193 εκ. ευρώ. Φορολογήθηκαν δηλαδή με συντελεστή κατά μέσο όρο μόλις 29,6%!

Οι υπόλοιπες 302 που ανήκαν στο τελευταίο και υψηλότερο κλιμάκιο των 900.000 ευρώ και πάνω δήλωσαν συνολικά οικογενειακά εισοδήματα 675 εκ. ευρώ και επιβαρύνθηκαν με συνολικό φόρο 140,2 εκ. ευρώ. Φορολογήθηκαν δηλαδή κατά μέσο όρο με τον «αστρονομικό» συντελεστή 20,8%! Επομένως, αφαιρουμένων των φόρων, έμειναν στις τσέπες των 1.592 οικογενειών περίπου 990 εκ. ευρώ.

Αν αυτές οι 1.592 οικογένειες, αντί για 25,2% φορολογούνταν με 57,7%, τότε θα πλήρωναν 431 εκ. ευρώ παραπάνω φόρο απ’ ότι πλήρωσαν. Θα πλήρωναν δηλαδή παραπάνω τόσο φόρο, όσος ήταν ο συνολικός φόρος που πλήρωσαν τα 3,7 εκ. των οικογενειών που φορολογήθηκαν τεκμαρτά με εισόδημα από μηδέν (0) έως 10.000 ευρώ. Και θα τους έμεναν και 560 εκ. ευρώ περίπου στην τσέπη.

Έτσι θα μπορούσαν τα 3,7 εκ. των φτωχών οικογενειών να μην πληρώσουν ούτε ένα ευρώ φόρο και να πληρώσουν ισόποσα οι 1.592 πλούσιες οικογένειες, χωρίς να χαθεί ούτε σεντς από τα κρατικά ταμεία.

Και επειδή κάποιες φορές μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις αρκεί μια ματιά στους ακόλουθους πίνακες:

Κατά τ’ άλλα, σύμφωνα με τον κύριο πρωθυπουργό, το «λεφτόδεντρο» μαράθηκε!

πηγη: kommon.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Όπως διαπιστώσατε – όσοι την παρακολουθήσατε – λίγα πράγματα είχε να προσφέρει η σημερινή αντιπαράθεση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αλέξη Τσίπρα για τα ζητήματα που αφορούν την οικονομία. Κινήθηκε στο γνωστό μοτίβο των έως τώρα κοινοβουλευτικών τους συνευρέσεων.

Παρ’ όλα αυτά, ξεχώρισαν 5 σημεία:

• Ένα μέρος της αντιπαράθεση έγινε στα αγγλικά. Προφανώς διότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θεωρεί πλέον τον εαυτό του προσωπικότητα παγκόσμιας εμβέλειας, οπότε μπορεί να χρησιμοποιεί και τα ελληνικά και την διεθνώς πιο διαδεδομένη γλώσσα. Άλλωστε, από του χρόνου θα μπορούν να τον καταλαβαίνουν και τα νήπια, καθότι με το νομοσχέδιο της Νίκης Κεραμέως θα διδάσκονται τα αγγλικά και στο νηπιαγωγείο. Το κακό ήταν πώς οι αναφορές στην αγγλική έγιναν στα σημεία που σχετίζονται με την απόφαση του Eurogroup. Εκεί που λέει ότι το 2021 θα ζητήσουν οι Ευρωπαίοι εταίροι πλεονάσματα 3,5% πράγμα που σημαίνει ότι με βάση την φετινή ύφεση η προσαρμογή θα είναι άνευ προηγουμένου. Δηλαδή λιτότητα στο τετράγωνο. Ο Κ.Μητσοτάκης υποστήριξε ότι υπάρχει πρόβλεψη αυτό να μην συμβεί εφόσον συνεκτιμηθούν οι επιπτώσεις της πανδημίας. Πλην όμως ουδέποτε στο παρελθόν το Eurogroup, όταν έχει να διαλέξει μεταξύ λιτότητα και μη λιτότητας επέλεξε την δεύτερη εκδοχή. Ούτε και σε αυτή την περίπτωση θα το κάνει. Άλλωστε θα μπορούσε να μην θέσει από τώρα τέτοιου είδους θέματα αν δεν είχε σκοπό να τα υλοποιήσει.
• Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Αλέξης Τσίπρας θα τσακώνονται πλέον για το ποιος είναι πιο …ΠΑΣΟΚ. Ο πρωθυπουργός υπερασπίστηκε τα επιδόματα των 534 ευρώ που έδωσε τον Απρίλιο και τον Μάιο λέγοντας ότι είναι σοσιαλιστικής έμπνευσης. Επίσης αποτάχθηκε του νεοφιλελευθερισμού υποστηρίζοντας ότι η Ν.Δ είναι κεντροδεξιά και πώς έχει καταλάβει τον χώρο του κέντρου (πού ήταν ο Αντώνης Σαμαράς εκείνη την ώρα ουδείς γνωρίζει είναι όμως βέβαιο ότι γέλασε αρκετά). Ο Αλέξης Τσίπρας πάλι είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο κοντά στις σοσιαλδημοκρατικές πολιτικές καθότι και στην φύση του και – εδώ που τα λέμε- έχει πιο πολλούς ΠΑΣΟΚους από τον Μητσοτάκη. Μας είπε επίσης ότι η σημερινή κυβέρνηση μοιάζει με την δική του όταν εφάρμοζε μνημόνια και οι τροϊκάνοι τους εγκαλούσαν πως δεν έχουν «την ιδιοκτησία του προγράμματος». Αυτό που προσπέρασε όμως είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά τα εφάρμοσε τα μνημόνια ιδιαιτέρως αποτελεσματικά και πήρε και συγχαρητήρια για το ότι τα μέτρα «πέρασαν» με τις λιγότερες δυνατές αντιδράσεις. Εφεξής μάλλον θα κρίνουμε τις κυβερνήσεις με το πόσο καλά εφαρμόζουν προγράμματα τα οποία δεν πιστεύουν. Δεν υπάρχει ασφαλέστερος τρόπος για να λες προεκλογικά τα αντίθετα από αυτά που θα εφαρμόσεις.
• Μάθαμε ότι δεν θα γίνουν εκλογές μέσα στο καλοκαίρι, εκτός αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε μεγάλο ψέμα. Το συνάγουμε από το γεγονός ότι συνέστησε στον Αλέξη Τσίπρα να περάσει καλά στις διακοπές του τον Αύγουστο. Πάντως δεν του ευχήθηκε και …καλά Χριστούγεννα, οπότε ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει αργότερα. Ο Αλέξης Τσίπρας πάλι θεωρεί ότι κάποια στιγμή στα τέλη του 2020 ή στις αρχές του 2021 θα πάμε σε εκλογές γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα μπορεί να κάνει αλλιώς. Πάντως η εξουσία είναι γλυκιά, ως γνωστόν, και δύσκολα κανείς την αφήνει. Τώρα το να προσθέσει μερικούς συμμάχους στην κυβέρνηση του είναι μάλλον πιο απλό. Ή να ζητήσει κανένα πανεθνικό μέτωπο για την αντιμετώπιση της κρίσης. Εδώ θα είμαστε και θα τα δούμε.
• Αμφότεροι οι πολιτικοί αρχηγοί των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, έχουν χάσει κάθε σχέση με το χιούμορ. Οι προσπάθειες του Κυριάκου Μητσοτάκη να μιλήσει σκωπτικά βγαίνουν πάντα βεβιασμένα και τέλος πάντων δεν το έχει στο stand up comedy. Ο Αλέξης Τσίπρας το έχει λίγο παραπάνω αλλά τα «γυαλιά ηλίου» για να επέλθει τύφλωση από τον «ήλιο της ανάπτυξης» που υποσχέθηκε ο Κ.Μητσοτάκης δεν ήταν και η καλύτερη επιλογή.
• Εντύπωση προκάλεσε το θέμα των χρηματοδοτήσεων των Μέσων Ενημέρωσης για την καμπάνια “Μένουμε σπίτι”. Η στάση του αντιπολιτευτικού τύπου προϊδέαζε για πιο σκληρή κόντρα των δύο πολιτικών αρχηγών επί του θέματος, τέτοια που θα μπορούσε να παρασύρει σε μία γενικευμένη κόντρα περί διαπλοκής. Από αυτές τις καταστάσεις συχνά προκύπτει «από σπόντα» και κάποια ενδιαφέρουσα πληροφορία. Καμία  από τις δύο πλευρές, όμως, δεν ήθελε να το πάει στα άκρα. Θα έχουν τους λόγους τους.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Πέντε καθαρά βέτο διαφαίνονταν, έως σήμερα, κατά την συζήτηση επί της πρότασης της Κομισιόν για το λεγόμενο Ταμείο Ανάκαμψης των 750 δισεκατομμυρίων ευρώ, στο Eurogroup, ενώ παράλληλα υπάρχουν ενστάσεις από αρκετές χώρες – μέλη της ΕΕ.

Στο προηγούμενο Ecofin επιβεβαιώθηκε ότι δεν αναμένεται συμφωνία συντόμως. Υπενθυμίζεται ότι η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ είχε δηλώσει πως οι διαπραγματεύσεις είναι δύσκολες και δεν αποκλείεται να διαρκέσουν έως και τον Δεκέμβριο. Εξάλλου και η Γερμανία είναι γνωστό ότι επιθυμεί οι διαπραγματεύσεις να γίνουν επί της δικής της προεδρίας στην ΕΕ που ξεκινά από 1η Ιουλίου.

Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με το Euro2day.gr, πέντε χώρες βάζουν βέτο στο πακέτο ανάκαμψης: Δανία, Ολλανδία, Αυστρία, Σουηδία και Φινλανδία. Η Φινλανδία είναι η τελευταία που προστέθηκε στο μπλοκ και ζητά να μειωθεί το ποσό των δισεκατομμυρίων και να αυστηροποιηθούν οι όροι για τις χώρες του Νότου.

Ο τελευταίος είναι όρος όλων των χωρών που αντιδρούν  και είναι ξεκάθαρο ότι θα υπάρχουν αυστηροί όροι που παραπέμπουν σε επιτήρηση. Στις διαπραγματεύσεις όμως θα ασκηθούν πιέσεις ώστε αυτοί να αυστηροποιηθούν ακόμη περισσότερο και να μπουν επιπρόσθετοι όροι σε χώρες που βρίσκονται σε μεταμνημονιακά πρόγραμμα ή έχουν πολύ ψηλά χρέη, όπως η Ελλάδα και οι χώρες του Νότου.

Η συζήτηση συνεχίστηκε και  σήμερα στο Eurogroup, όπου μεταξύ άλλων θα συζητηθούν οι υποψηφιότητες για την προεδρία του σώματος, μετά την ανακοίνωση της αποχώρησης του Μάριο Σεντένο. Η διαδικασία εκλογής νέου προέδρου θα ξεκινούσε σήμερα, ενώ ο διάδοχός του θα εκλεγεί τον επόμενο μήνα.

Στη σημερινή συνεδρίαση συζητήθηκε και η πρόταση της Κομισιόν για το Ταμείο Ανάκαμψης ύψους 750 δισ. ευρώ όπως και ζητήματα που αφορούν το συνολικό μέγεθος του ταμείου και τα κριτήρια κατανομής των κονδυλίων.

Εν όψει της Συνόδου Κορυφής για το ζήτημα στις 19 Ιουνίου, η Γερμανία φαίνεται να έχει επιδοθεί σε παρασκηνιακές διαβουλεύσεις με τις πέντε χώρες του Βορρά (Ολλανδία, Αυστρία, Δανία, Σουηδία και Φινλανδία) οι οποίες αντιτίθενται στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να χορηγηθούν 500 δισ. ευρώ, από το συνολικό ποσό των 750 δισ. ευρώ, υπό τη μορφή επιδοτήσεων στις χώρες που έχουν πληγεί περισσότερο από τον κορονoϊό.

Ωστόσο, την ίδια στιγμή, όπως αναφέραμε και προηγουμένως και σε αυτή τη συνεδρίαση φάνηκε ότι αυξάνονται τα «βέτο» στην πρόταση της Κομισιόν για το Ταμείο Ανάκαμψης, με τρεις χώρες -την Τσεχία, το Βέλγιο και την Ουγγαρία- να προστίθενται στους πολέμιους, όπως μεταδίδει το euro2day.gr.

ΠΗΓΗ:  iskra.gr

Λάβρος κατά του Ντόναλντ Τραμπ και της απόφασής του να επιβάλει κυρώσεις σε μέλη του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου εμφανίστηκε ο πρόεδρος της Συνέλευσης των Κρατών Μελών, δικαστής Ο-Γκον Κουόν.

Ο πρόεδρος του ΔΠΔ απέρριψε αυτά τα μέτρα σε ανακοίνωσή του σημειώνοντας ότι «υπονομεύουν την κοινή προσπάθειά μας να καταπολεμήσουμε την ατιμωρησία και να εξασφαλίσουμε λογοδοσία για μαζικές ωμότητες».

Έχοντας ήδη εξαπολύσει επίθεση άνευ προηγουμένου εναντίον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, ο Ντόναλντ Τραμπ ανέβασε ακόμη περισσότερο τον τόνο χθες Πέμπτη, ανακοινώνοντας οικονομικές κυρώσεις για να το αναγκάσει να μη διενεργήσει έρευνα ούτε να ασκήσει δίωξη σε αμερικανούς στρατιωτικούς για εγκλήματα που φέρονται να διαπράχθηκαν στον πόλεμο στο Αφγανιστάν.

Η αντίδραση της Ουάσινγκτον έρχεται μετά από απόφαση που έλαβε το Δικαστήριο τον Μάρτιο, εγκρίνοντας την έναρξη έρευνας για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από τις ΗΠΑ στο Αγφανιστάν.

Η έρευνα που θέλει να διενεργηθεί η εισαγγελέας του Δικαστηρίου, η Φατού Μπενσουντά, επικεντρώνεται μεταξύ άλλων σε ωμότητες που διαπράχθηκαν από αμερικανούς στρατιωτικούς στη χώρα όπου οι ΗΠΑ διεξάγουν από το 2001 τον πιο μακρόχρονο πόλεμο στην ιστορία τους. Αναμένεται επίσης να εξεταστούν οι κατηγορίες για βασανιστήρια σε βάρος στελεχών της CIA.

«Πρόκειται για τις τελευταίες σε μια σειρά επιθέσεων άνευ προηγουμένου εναντίον του ΔΠΔ, διεθνούς ανεξάρτητου δικαστικού θεσμού», τόνισε το Δικαστήριο σε χωριστή ανακοίνωσή του.

«Οι επιθέσεις αυτές αποτελούν κλιμάκωση και μια απαράδεκτη απόπειρα επέμβασης στο κράτος του δικαίου και στις διαδικασίες του Δικαστηρίου», συνεχίζει το κείμενο.

«Ανακοινώθηκαν με διακηρυγμένο στόχο να επηρεαστούν οι ενέργειες στελεχών του ΔΠΔ, στο πλαίσιο των ανεξάρτητων και αντικειμενικών ερευνών και των αμερόληπτων διαδικασιών του Δικαστηρίου», προστίθεται στην ανακοίνωση του διεθνούς θεσμού.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Συμφόρηση πλοίων παρατηρείται στο βραζιλιάνικο λιμάνι του Σάντος, καθώς πάνω από 70 αναμένουν στη ράδα για τη φόρτωση ζάχαρης για εξαγωγές. Οι αγοραστές διεθνώς σπεύδουν να περιορίσουν τις όποιες στρεβλώσεις στις προμήθειες από τον Covid-19.

Παράλληλα, το ρεκόρ παραγωγής ζάχαρης στη Βραζιλία και οι μειώσεις σε Ινδία και Ταϊλάνδη είχαν ως αποτέλεσμα η χώρα της Νότιας Αμερικής να αποτελεί πλέον τη μερίδα του λέοντος σε ό,τι αφορά τις εξαγωγές του εν λόγω εμπορεύματος. Αυτή τη στιγμή βέβαια ο κορονοϊός στη χώρα «θερίζει», με τον πρόεδρο Μπολσονάρου να δέχεται έντονη κριτική τόσο για τις δηλώσεις του όσο και για την πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση για τον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού. Πρόσφατα ανεστάλησαν οι εργασίες φόρτωσης τριών bulk carriers στο λιμάνι του Σάντος, καθώς μέλη των πληρωμάτων βρέθηκαν θετικά στον Covid-19 και έπρεπε να τεθούν σε καραντίνα.

Οι δραστηριότητες στο μεγαλύτερο λιμάνι της Βραζιλίας καθίστανται δύσκολες λόγω της πανδημίας. Ναυτιλιακά πρακτορεία σημειώνουν ότι πλοία αναμένουν στο Σάντος για να φορτώσουν 3 εκατ. τόνους ζάχαρης, ενώ το αντίστοιχο διάστημα πέρυσι μόλις 15 πλοία ανέμεναν να φορτώσουν 700.000 τόνους ζάχαρης.

Traders ζάχαρης ανέφεραν στο Reuters ότι δεν αναμένεται να διακόψουν τις συμφωνίες αποστολών από τη Βραζιλία, παρά τις καθυστερήσεις, καθώς ο κίνδυνος έλλειψης προμηθειών από άλλες χώρες είναι μεγάλος. Όπως τόνισαν, η Ινδία αποτελεί μια εναλλακτική, ωστόσο και εκεί ο κορονοϊός έχει περιπλέξει τα πράγματα.

Από την άλλη, εγχώρια εργοστάσια παραγωγής ζάχαρης της Βραζιλίας απέστειλαν για πρώτη φορά τα εμπορεύματά τους σε άλλα λιμάνια και όχι στο Σάντος προς αποφυγή καθυστερήσεων.

Κύκλοι της αγοράς σημειώνουν ότι, παρά την πανδημική κρίση, η Ινδία θα επωφεληθεί από τα προβλήματα στα logistics του Σάντος, κάτι που δεν αναμένεται να συμβεί στην Ταϊλάνδη, καθώς εκεί η συγκομιδή κινείται σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Φωτό: Monica Volpin/Pixabay

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

Η «πανδημία» του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ περιλαμβάνει: μαζικές απολύσεις, καθυστέρηση μισθών και εργατικά «ατυχήματα»

Νέα κινητοποίηση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών στην έδρα του ομίλου (Ερμού 25, Κηφισιά) Παρασκευή 12-06 & ώρα 8:00 πμ, με στάση εργασίας έως 11:00 πμ

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών προχώρησε σε παράσταση διαμαρτυρίας στην έδρα του ομίλου Ελλάκτωρ στην Κηφισιά την Παρασκευή 29-5-2020. Στη συνάντηση με τον υπεύθυνο προσωπικού του ομίλου, δε δόθηκε καμία διαβεβαίωση ούτε για την τακτική καταβολή των μισθών, ούτε για τερματισμό των απολύσεων.

• Οι μισθοί του Απρίλη καταβλήθηκαν Πέμπτη 28/5 και Παρασκευή 29/5, ενώ η καθυστέρηση πληρωμής μισθού στα έργα εξωτερικού υπερβαίνει τους δύο και τρεις μήνες κατά περίπτωση. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες που απασχολούνται από υπεργολάβους.

• Αμέσως μετά τη συνάντηση του ΔΣ του ΣΜΤ με την εργοδοσία, συνεχίστηκαν οι απολύσεις με συναδέλφους μας μηχανικούς να παίρνουν σειρά στην ουρά της ανεργίας. Από τον Ιούλιο του 2018 οι απολύσεις ξεπερνούν τις 700.

• Η προκλητική στάση του ομίλου συνεχίζει σε σχέση με την άδεια μητρότητας. Το τμήμα προσωπικού ‘’χαριστικά’’ δίνει 25 ημέρες, ενώ οι διευθυντές αρνούνται να συζητήσουν και να δεσμευτούν για μεγαλύτερο διάστημα. Αποκορύφωμα είναι η νέα οδηγία η οποία απαγορεύει στην εργαζόμενη να ‘’κολλήσει’’ την κανονική της άδεια ώστε να παρατείνει το χρονικό διάστημα στο οποίο θα λείπει από την εργασία της.

Σαν να μην έφταναν αυτά, οι ρυθμοί εργασίας και η εντατικοποίηση της δουλειάς θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα ή και την ίδια τη ζωή συναδέλφων όλων των ειδικοτήτων που βρίσκονται στα έργα:

Τη Δευτέρα 1η Ιούνη υπήρξε σοβαρό εργατικό ατύχημα με παθόντα συνάδελφο ηλεκτρολόγο ο οποίος εργάζονταν σε εγκατάταση Μ/Σ στο έργο επεξεργασίας λυμάτων στην Ψυττάλεια. Ο συνάδελφος διακομίστηκε σε ιδιωτικό θεραπευτήριο με εγκαύματα από ηλεκτρική εκκένωση.

Η διοίκηση του ΕΛΛΑΚΤΩΡ, δε χάνει ευκαιρία να επιδεικνύει διαρκώς την «εταιρική κοινωνική ευθύνη» της, με δωρεές «χάντρες για τους ιθαγενείς» στον καιρό της πανδημίας. Ωστόσο «εταιρική κοινωνική ευθύνη» για τους εργαζόμενούς της σημαίνει: απληρωσία, πογκρόμ τηλε-απολύσεων μέσα στην πανδημία, εργατικά ατυχήματα, χορήγηση υποχρεωτικών αδειών στους τηλε-εργαζόμενους.

Ο όμιλος δικαιολογεί τις καθυστερήσεις πληρωμών λόγω «ζημιών» σε ενεργειακά έργα εξωτερικού (Φ/Β Αυστραλίας) ενώ εντάσσει τις απολύσεις στην «απουσία τεχνικών έργων». Την ίδια στιγμή εμφάνισε κέρδη προ φόρων (2,8 εκατ. ευρώ) για το α’ τρίμηνο 2020, συνεχίζει να πληρώνει μερίσματα, ενώ το ανεκτέλεστο των έργων του ανέρχεται σε δύο δις Ευρώ.

Ο Ελλάκτωρ όπως και οι υπόλοιποι κατασκευαστικοί όμιλοι αναδιαρθρώνουν τη δραστηριότητά τους. «Κλείνουν» λιγότερο κερδοφόρες δραστηριότητες (βλ. κλείσιμο ορυχείου Λευκόλιθου της ΤΕΡΝΑ, περιορισμός έργων Σιδηροδρομικού Δικτύου του ΕΛΛΑΚΤΩΡ) και «ανοίγουν» νέες πιο κερδοφόρες όπως αυτές στο «Ελντοράντο» των επενδύσεων στην «πράσινη ενέργεια». Φυτεύουν αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα για να πουλούν με εγγυημένη και νομοθετημένη ληστρική τιμή ενέργεια για τη λαϊκή κατανάλωση. Άλλωστε με το νέο αντιπεριβαλλοντικό νόμο έκτρωμα η κυβέρνηση αφαιρεί κάθε εμπόδιο στις «πράσινες» – αλλά επίσης καταστροφικές για το περιβάλλον – επενδύσεις στις ΑΠΕ σε δάση και ορεινούς όγκους ακόμα και σε προστατευόμενες περιοχές «NATURA».

Η διοίκηση εκμεταλλεύεται τη «νέα κανονικότητα» που έρχεται σαν δήθεν φυσικό επακόλουθο της πανδημίας, για να συνεχίσει και να κλιμακώσει την επίθεση της. Δεν της αρκούν οι «επιδοτήσεις» δημοσίου χρήματος και τα δάνεια τραπεζών- που εμείς έχουμε χιλιοπληρώσει- για τις χρηματοδοτικές ανάγκες του ομίλου (670 εκ.), ώστε να λειτουργήσει απρόσκοπτα η κερδοφορία των μετόχων της αλλά και του τραπεζικού κεφαλαίου με την εγγύηση του κράτους. Όχι μόνο δε δεσμεύεται να εξασφαλίσει θέσεις εργασίας και εργασιακά δικαιώματα αλλά προαναγγέλλει απολύσεις και μείωση του «κόστους εργασίας» όπως αποκαλεί το μισθό και τα εργασιακά κι ασφαλιστικά μας δικαιώματα.

Η καθυστέρηση καταβολής μισθών είναι υποχρεωτικός και άτοκος δανεισμός από τους εργαζόμενους προς τον εργοδότη. Οι εργαζόμενοι του ομίλου δεν είναι τράπεζες να χορηγούν πίστωση στον εργοδότη τους. Έχουν άμεσες πιεστικές ανάγκες, όπως και οι οικογένειες τους, για να καλύψουν και δε γίνεται να ζουν κάθε μήνα με την αβεβαιότητα «πότε θα μπει ο μισθός». Οι εργαζόμενοι είναι που επωμίζονται το κόστος των δημόσιων έργων και της «έκθεσης» των τραπεζών, οι εργαζόμενοι είναι που κατασκευάζουν τα έργα και οι εργαζόμενοι είναι που μένουν τελικά απλήρωτοι!

Στα εργοτάξια όπου οι οικοδόμοι, οι τεχνίτες και οι μηχανικοί, πήραν την κατάσταση στα χέρια τους και προχώρησαν μαχητικά σε παύση των εργασιών, έγιναν συνελεύσεις εργαζόμενων και χρήση του μέσου της επίσχεσης εργασίας, η διοίκηση κατέβαλε τους μισθούς. Όπου υπάρχει οργάνωση και αποφασιστικότητα των εργαζόμενων μπορούν να ασκηθούν πιέσεις και να αντιμετωπιστεί η εργοδοτική επίθεση. Η λογική της αναμονής, του «σφάξε με αγά μου να αγιάσω» μας φέρνει πάντα σε μειονεκτική θέση να διαπραγματευόμαστε πόσα ακόμα θα χάσουμε, οι διαρκείς παραχωρήσεις δε «σώζουν» τις θέσεις εργασίας μας. Οι εργαζόμενοι διεκδικούν να πληρώσει ο ΕΛΛΑΚΤΩΡ το κόστος για την εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων υγείας και ασφάλειας στα εργοτάξια.

Οι μαζικές απολύσεις αποτελούν κερδοφόρα «επένδυση» για τους μετόχους των ομίλων καθώς μειώνουν το μελλοντικό «κόστος εργασίας». Οι εργαζόμενοι που μένουν πίσω αντιμετωπίζουν αχαλίνωτη εντατικοποίηση στη δουλειά τους, ειδικά οι μισθωτοί τεχνικοί με μπλοκάκι με αμέτρητες απλήρωτες υπερωρίες. Οι νέες προσλήψεις ξεκινούν από πολύ χαμηλότερους μισθούς… για τις ίδιες θέσεις εργασίας.

Καλούμε τους εργαζόμενους του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ αλλά και όλων των ομίλων και των υπόλοιπων εταιρειών του κλάδου, να οπλιστούμε με την πείρα από την εργοδοτική επίθεση που ποτέ δε σταμάτησε, αντίθετα κλιμακώνεται και γενικεύεται στον κλάδο, με αφορμή την πανδημία. Να πάρουμε απόφαση αγώνα και να σηκώσουμε το ανάστημά μας. Να μη δεχτούμε να πληρώσουμε ξανά τη νέα κρίση. Να μην ανεχτούμε τις απολύσεις, την απληρωσία, την απουσία μέτρων προστασίας της υγείας και της ασφάλειάς μας. Έχουμε ένα μόνο δρόμο: την οργάνωση στα ταξικά σωματεία, τη σύγκρουση με την εργοδοσία μαζί με τις υπόλοιπες ζωντανές ταξικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος.

• Καλούμε τη διοίκηση του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ:

• να καταβάλει άμεσα τους οφειλόμενους μισθούς σε όλους τους εργαζόμενους της. Εξόφληση του μισθού την τελευταία εργάσιμη του μήνα.

• να ανακαλέσει τις προηγούμενες καταχρηστικές απολύσεις και να ακυρώσει το πρόγραμμα απολύσεων που έχει προαναγγείλει.

• να πάρει άμεσα μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των εργαζόμενων στα εργοτάξια και τις μόνιμες εγκαταστάσεις.

• να πάρει πίσω κάθε αρνητική μεταβολή στους όρους και τις συνθήκες δουλειάς, στα εργασιακά δικαιώματα που επέβαλε στο όνομα αντιμετώπισης της πανδημίας, όπως οι υποχρεωτικές άδειες.

• να δώσει άμεσα άδεια μητρότητας και άδεια θηλασμού στις νέες μητέρες.

ΠΗΓΗ:  ergasianet.gr

Στις 12 Μαρτίου 1942, η Γερμανία άρπαξε απ’ την καταχρεώμενη Ελλάδα, αναγκαστικό “δάνειο¨ 3,5 δισεκατομμυρίων δολλαρίων, το οποίο δεν επέστρεψε ποτέ.

Οι υλικές καταστροφές επιπλέον που προξένησαν οι Ναζί στην Ελλάδα υπολογίστηκαν συντηρητικά σε 7,1 δισεκατομμύρια δολλάρια. Από αυτές δεν αποκαταστάθηκε καμία.

Επιπλέον οι Ναζί έκλεψαν από την Τράπεζα της Ελλάδας όλο το απόθεμα της σε χρυσό, 1,5 τόνο ασήμι και 3,4 τόνους νικέλιο από το λείωσιμο των κερμάτων.

Οι Ναζί, ένας στρατός φονιάδων και αρχαιοκάπηλων, λεηλάτησαν αρχαιότητες από 42 μουσεία και αμέτρητους αρχαιολογικούς χώρους. Άρπαξαν αρχαιολογικές συλλογές, αγάλματα, ανάγλυφα, νομίσματα, χρυσους στεφάνους και κοσμήματα. Απ την Ακρόπολη απέσπασαν κατεργασμενα μάρμαρα και ανάγλυφα. Ακόμα και τις μέρες που αποχωρούσαν χτύπησαν και κατέστρεψαν το ανάγλυφο του Χάρωνος στον Κεραμεικό και ανατίναξαν το Περιστύλιο του Ποσειδώνα στο Σούνιο.
Μα πάνω απ’ όλα, στα 84 Ολοκαυτώματα και στα σκοπευτήρια, δολοφόνησαν χιλιάδες αγωνιστές, παιδιά, γυναίκες και γέροντες ενώ η λεηλάτηση της παραγωγής οδήγησε στον μεγάλο κατοχικό λιμό και .στο θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων.

Το σημερινό πλιάτσικο των Γερμανών γίνεται δίχως στρατιωτική επέλαση και Κατοχή. Με συνεργάτες όλες τις δοσίλογες ελληνικές κυβερνήσεις, άρπαξαν τον πλούτο της χώρας και λεηλάτησαν τις υποδομές της, με πρόσχημα ένα χρέος, δημιουργημένο από τα λαμόγια της εξουσίας.
Από το 2010 υπολογίζεται πως η ελληνική κρίση χρέους απέφερε στην Γερμανική Κεντρική Τράπεζα 3,4 δισεκατομμύρια ευρώ από το Securities Market Programme (SMP), δηλαδή το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων που υλοποιεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Εκείνο όμως που στοιχειοθετεί υποδούλωση της χώρας στο νέο Γερμανικό δόγμα, είναι το ξεπούλημα των υποδομών και του φυσικού πλούτου. Αεροδρόμια, τηλεπικοινωνίες, ηλεκτρική ενέργεια, βουνοκορφές για τις ανεμοφτερούδες τους, μεγάλα τουριστικά καταλύματα και κοινοπραξίες με άλλους λήσταρχους στα λιμάνια, συγκροτούν το ολοκληρωτικό ξεπούλημα μιας χώρας, που πότισε τα βουνά της με το αίμα των παιδιών της και τώρα τα ξεπουλάει όλα, βουνά , τάφους, μνήμες, το παρόν και το μέλλον των τωρινών της παιδιών.

Η περίφημη διεκδίκηση αποζημιώσεων είναι μια χαντακωμένη υπόθεση. Όχι μόνο γιατί το 1960 η κυβέρνηση Καραμανλή δέχτηκε την αποφυλάκιση τους εγκληματία πολέμου Μέρτεν, έναντι 100 εκατομ, μάρκων και υπέγραψε παραίτηση απο κάθε άλλη διεκδίκηση αλλά γιατί επίσης ειναι γελοίο να διεκδικείς, υποτίθεται,¨αποζημιώσεις και ταυτοχρονα να ξεπουλάς τη χώρα σου μπιτ παρά.

Η Κατοχή έχει συντελεστεί. . Η Αντίσταση αργεί.

Πηγή: Νίνα Γεωργιάδου – f/b - vathikokkino.gr

του Βασίλη Λιόση

Η λεκτική υπερβολή του τίτλου στοχεύει στο να αναδείξει εμφατικά το έωλο των επιχειρημάτων της θεωρίας του Φράνσις Φουκουγιάμα που εδώ και πολύ καιρό έχει καταρρεύσει με πάταγο. Το 1989 ο Φουκουγιάμα έγραψε ένα άρθρο με το οποίο υποστήριξε πως οι λόγοι που εξέθρεψαν τους πολέμους και τις επαναστάσεις έπαψαν πια να υπάρχουν. Δεν ήταν η πρώτη φορά που υποστηριζόταν το τέλος της ιστορίας. Είχαν προηγηθεί ο Χέγγελ, ο Κουρνό και ο Κοζέβ. Τώρα, όμως, αυτή η θεωρητική διαπίστωση έγινε τη χρονιά που η αστική παλινόρθωση ήταν πλέον γεγονός στην ΕΣΣΔ και στις υπόλοιπες σοσιαλιστικές χώρες κι έτσι φαινόταν ότι αποκτούσε ατράνταχτη αποδεικτική ισχύ. Το αρχικό του κείμενο μετατράπηκε λίγο αργότερα στο γνωστό βιβλίο υπό τον τίτλο «Το Τέλος της Ιστορίας και ο Τελευταίος Άνθρωπος».  

                Το βιβλίο του Φουκουγιάμα πολυδιαφημίστηκε, πραγματοποιήθηκε πλήθος συζητήσεων και αφιερωμάτων, προβλήθηκε ως ένα είδος νέας φιλοσοφικής Βίβλου. Ο καπιταλισμός έπαιρνε την εκδίκησή του για το 1917. Ωστόσο, δεν χρειάστηκε πολύς καιρός για να φανεί η κενότητα της εν λόγω θεωρίας. Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα και όποιο θεωρητικό σχήμα κι αν έχει διαμορφωθεί μπορεί να καταρρεύσει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Το 1991 οι Αμερικανοί επεμβαίνουν στο Ιράκ (καταιγίδα της ερήμου), το 1991 ξεκινάνε οι επεμβάσεις στα Βαλκάνια, το 1992 οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ επεμβαίνουν στη Σομαλία, το 1994 το ΝΑΤΟ εξαπολύει βομβαρδισμούς στους Σερβοβόσνιους, το 1996 ξεκινά η επιχείρηση «αλεπού της ερήμου» ενάντια στο Ιράκ, το 1999 βομβαρδίζεται ανελέητα η Γιουγκοσλαβία, το 2001 ξεκινά η επέμβαση στο Αφγανιστάν, το 2003 οι ΗΠΑ επεμβαίνουν και πάλι στο Ιράκ, το 2011 ξεκινάνε πολεμικές επιχειρήσεις ενάντια στη Λιβύη από Γαλλία, Αγγλία και ΝΑΤΟ, το 2011 ξεκινά εμφύλιος στη Συρία με εμπλοκή ευρωπαϊκών δυνάμεων, της Ρωσίας, της Τουρκίας και των ΗΠΑ, το 2013 εγκαθιδρύεται στην Ουκρανία φιλοφασιστικό καθεστώς με τη στήριξη της Δύσης έπειτα από σκληρές κοινωνικές συγκρούσεις.

Από τα τέλη του 20ου αιώνα κι εντεύθεν παρουσιάστηκε μία σειρά καθεστώτων στις χώρες της Λ.  Αμερικής που αμφισβήτησαν την εξάρτηση των χωρών τους από τις ΗΠΑ (Βενεζουέλα, Βολιβία κ.ά.).

Το 1992 λαμβάνει χώρα εξέγερση στο Λος Άντζελες μετά από δίκη που αθώωσε τέσσερις αξιωματικούς της αστυνομικής υπηρεσίας για τη χρήση υπερβολικής βίας στη σύλληψη και τον ξυλοδαρμό του Ρόντνεϊ Κινγκ. Ειδικά τα τελευταία χρόνια σημειώθηκαν μαζικές εξεγέρσεις, με μεγάλη διάρκεια. Ενδεικτικά αναφερόμαστε στην ελληνική διετία 2010-2012, στα κίτρινα γιλέκα της Γαλλίας, στα πρόσφατα γεγονότα της Χιλής και φυσικά στην τωρινή εξέγερση στην Αμερική.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα γεγονότα που αποδεικνύουν πως τα θεωρητικά φληναφήματα του Φουκουγιάμα ήταν και είναι αυτό ακριβώς: φληναφήματα. Θα σταθούμε λίγο παραπάνω στα τελευταία εξεγερσιακά γεγονότα. Βρισκόμαστε σε μία εποχή που α) ο νεοφιλελευθερισμός έχει καταγάγει συντριπτική νίκη πολιτικά, β) η ακροδεξιά και οι φασιστικές δυνάμεις βρίσκονται σε ανοδική τροχιά, γ) η σοσιαλδημοκρατία είναι ένα άταφο πτώμα, δ) το κομμουνιστικό κίνημα εξακολουθεί και βρίσκεται σε μία βαθιά και παρατεταμένη κρίση και ε) οι μέθοδοι χειραγώγησης των συνειδήσεων είναι τόσο πολυπλόκαμοι και επιστημονικά στημένοι που δεν έχουν προηγούμενο. Κι όμως! Παρόλο αυτό το «σκοτεινό» πλαίσιο υπάρχουν οι αντικειμενικοί λόγοι, δηλαδή οι λόγοι που είναι ανεξάρτητοι από τη δράση του όποιου υποκειμενικού παράγοντα και που εν τέλει κινητοποιούν τις μάζες. Και οι λόγοι αυτοί είναι η ταξική πόλωση, ο ρατσισμός, η φτώχια, η ανεργία, η κρατική καταστολή.

Έγραφε ο Φουκουγιάμα στο «περίφημο» πόνημά του: «Στις ευημερούσες δημοκρατίες, το πρόβλημα της φτώχιας έχει μετασχηματιστεί από πρόβλημα κάλυψης των φυσικών αναγκών σε πρόβλημα αναγνώρισης. Εκείνο που περισσότερο θίγεται στους φτωχούς ή άστεγους είναι η αξιοπρέπειά τους και όχι τόσο η φυσική τους ευημερία». Τι μας έλεγε, λοιπόν, η «εμβριθής» ανάλυση του Φουκουγιάμα; Ότι ουδόλως παίζουν ρόλο οι ταξικές ανισότητες. Το ηθικό πρόβλημα είναι αυτό που προέχει. Οι φτωχοί δεν δυσανασχετούν επειδή είναι φτωχοί, αλλά γιατί δεν τυγχάνουν σεβασμό! Αν ο άλλος πόλος επεδείκνυε έναν βαθμό σεβασμού, τότε θα ήταν όλα καλώς καμωμένα. Είναι να απορεί κάποιος και να αναρωτιέται αν όλα αυτά είναι προϊόντα θεωρητικής ανεπάρκειας για να μην πούμε κάτι χειρότερο ή εντεταλμένης υπηρεσίας.

Η βάση εξέγερσης των ανθρώπων ήταν και είναι κατά βάση υλική. Ακόμη κι αν τους κινητοποιήσει ένας λόγος όπως η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ  πίσω από την κινητοποίησή τους υπάρχουν και άλλα «ελατήρια»: οι άστεγοι στις ΗΠΑ φτάνουν τις 600.000, σχεδόν 20.000.000 ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχιας, 40.000.000 Αμερικανοί ενεγράφησαν στους καταλόγους ανεργίας την περίοδο της πανδημίας, ενώ από την άλλη μεριά υπάρχουν μόλις 565 άνθρωποι με αμύθητη περιουσία που αγγίζει τα 2,76 τρισεκατομμύρια δολάρια! (ο αριθμός αυτός έχει 12 μηδενικά!). Επιπλέον, σε ετήσια βάση 1.000 άνθρωποι δολοφονούνται από αστυνομικά πυρά.

Όμως, οι ανισότητες και οι αντιφάσεις του καπιταλισμού είναι παρούσες σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο στις ΗΠΑ. Το παγκόσμιο κεφάλαιο έχει να λύσει αντιφάσεις που είναι άλυτες: το πρόβλημα της ανεργίας σε συνδυασμό με την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών, την αύξηση της κερδοφορίας του σε συνδυασμό με τη συμπίεση των εργατικών εισοδημάτων άρα με τη μειωμένη δυνατότητα κατανάλωσης, την ανόρθωση του ποσοστού κέρδους σε συνδυασμό με την επένδυση σε χρηματιστηριακές φούσκες που νομοτελειακά κάποια στιγμή σκάνε, τη διατήρηση της ισχύος των ιμπεριαλιστικών κρατών την ώρα που η βιομηχανική παραγωγή μετακομίζει στην Ασία κ.λπ..

Οι ταξικές ανισότητες όχι μόνο είναι παρούσες αλλά οξύνονται με ταχύτατους ρυθμούς. Τα κρισιακά φαινόμενα πυκνώνουν παραβιάζοντας τους μεγάλους κρισιακούς κύκλους (Κοντράτιεφ). Η γη πορεύεται προς μία ανεπανόρθωτη περιβαλλοντική καταστροφή. Τα μεσαία στρώματα συμπιέζονται αφόρητα και προλεταροποιούνται. Όσο υπάρχουν όλα αυτά και θα υπάρχουν γιατί αυτή είναι η φύση του καπιταλισμού, οι κοινωνικές εκρήξεις θα είναι παρούσες. Αλλά εδώ είναι και το σημείο που τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Οι κοινωνικές εκρήξεις σήμερα έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά: α) κυριαρχεί σε αυτές το αυθόρμητο, β) δεν έχουν ένα συνεκτικό πολιτικό σχέδιο, γ) το πολιτικό υποκείμενο που θα μπορούσε να δώσει πολιτική προοπτική είναι απόν ή αδύναμο, δ) δεν έχουν συνέχεια ακόμη κι αν η διάρκειά τους είναι αξιοσημείωτη. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά προφανώς συνδέονται μεταξύ τους.

Η απαισιοδοξία που είναι υπαρκτή στους κύκλους των πολιτικών πρωτοποριών τις τελευταίες δεκαετίες είναι απόρροια όλης της κινηματικής κατάστασης και της καταθλιπτικής επικράτησης του αντιπάλου, ιδεολογικά και πολιτικά. Από την άλλη τα κινηματικά ξεσπάσματα δεν πρέπει να οδηγούν σε εύκολα και πρόχειρα συμπεράσματα π.χ. «τα θεμέλια του καπιταλισμού τρέμουν συθέμελα». Οι εξεγέρσεις συχνά συνοδεύονται από συντηρητικές λύσεις. Για παράδειγμα η εξέγερση του Μάη του ’68 συνοδεύτηκε από τη λύση Ντε Γκολ, η εξέγερση του πολυτεχνείου το ’73 έφερε στα πράγματα τη λύση Καραμανλή με υπέρογκα ποσοστά, η περίοδος που στις ΗΠΑ δολοφονήθηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και υπήρξαν τεράστιες διαδηλώσεις κατά του πολέμου του Βιετνάμ συνοδεύτηκε από τη λύση Νίξον. Ωστόσο, οι αντιφάσεις του καπιταλισμού είναι κολλημένες πάνω του όπως το δέρμα στη σάρκα. Δεν πρόκειται να εξαλειφτούν παρά μόνο να οξύνονται διαρκώς. Επομένως, θα είναι παρούσες και οι εξεγέρσεις. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν και πότε αυτές θα μετατραπούν σε επαναστάσεις. Θα γίνει και αυτό αλλά πρόβλεψη προφανώς δεν μπορεί να υπάρξει ούτε για το πότε, ούτε για το πού, ούτε για το πώς. Οι πρωτοπορίες πρέπει να ετοιμάζονται για αυτό. Πρόκειται για δουλειά εξαιρετικά επίπονη και με τίμημα. Δεν γίνεται διαφορετικά. Όμως θα έρθουν καλύτερες ημέρες και αυτό δεν είναι ούτε ένεση αισιοδοξίας ούτε μία μεταφυσική προσμονή. Στηρίζεται στη μελέτη της ίδιας της λειτουργίας του καπιταλισμού. Ας μην χάνουν, λοιπόν, μόνο οι ταπεινοί και καταφρονεμένοι τον ύπνο τους σκεπτόμενοι αν αύριο θα έχουν δουλειά, αν ο μισθός θα φτάσει για το ενοίκιο, τα δάνεια, το σούπερ μάρκετ. Ας κοιμούνται ανήσυχοι και οι κρατούντες. Θα έρθουν ημέρες που τα ποτάμια των λαών θα έχουν φουσκώσει τόσο που κανένα φράγμα δεν θα μπορεί να τα κρατήσει. Ας πάρουν μία πρόγευση από την «κοιτίδα της δημοκρατίας»: τις ΗΠΑ.     

Υ.Γ.: Για να είμαστε δίκαιοι πρέπει να αναφέρουμε πως και ο ίδιος ο Φουκουγιάμα δείχνει να απορρίπτει πλέον τη θεωρία του. Σε πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε και ερωτώμενος για πιθανή αναβίωση της σοσιαλιστικής αριστεράς απάντησε τα εξής: «Εξαρτάται τι εννοεί κανείς όταν μιλά για σοσιαλισμό. Αν μιλάμε για την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, δεν νομίζω. Δεν μπορεί να λειτουργήσει. Αν εννοείται όμως μία προσπάθεια αναδιανομής έτσι ώστε να πάψουν να υφίστανται οι μεγάλες ανισότητες, νομίζω ναι. Και να σας πω κάτι; Πρέπει να συμβεί! Η περίοδος που άρχισε με την εφαρμογή των ιδεών της Θάτσερ και του Ρέιγκαν είχε τελικά καταστροφικές συνέπειες!». Και στη συνέχεια συμπλήρωσε: «Στην παρούσα φάση, ο Μαρξ μοιάζει να δικαιώνεται σε κάποια πράγματα. Είχε μιλήσει για κρίση υπερπαραγωγής αλλά και για ζήτηση που τελικά θα είναι ανεπαρκής. Αυτά συμβαίνουν. Όπως και η αποδυνάμωση των εργαζόμενων».

                Βεβαίως, ο Φουκουγιάμα δεν έγινε ξαφνικά κομμουνιστής. Αυτό που προτείνει είναι μία νεοκεϋνσιανή διαχείριση. Πάντως, σε κάθε περίπτωση αντιλαμβάνεται πια ότι η ιστορία δεν τέλειωσε.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Φουκουγιάμα Φράνσις, Το Τέλος της Ιστορίας και ο Τελευταίος Άνθρωπος, εκδ. Λιβάνης, 1992.

Άντερσον Πέρυ, Θεωρίες για το τέλος της ιστορίας, εκδ. Στάχυ, 1994.

Λιόσης Βασίλης, Ιμπεριαλισμός και εξάρτηση, εκδ. ΚΨΜ, 2012.

Λιόσης Βασίλης, Ικανές και αναγκαίες συνθήκες για το ξέσπασμα κοινωνικών εξεγέρσεων και επαναστάσεων, https://www.youtube.com/watch?v=Zu4bNPBUJSo

ΠΗΓΗ: kommon.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

• Ξεκινώντας από το “γιατί”, θα πρέπει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με τις δημοσιοποιημένες διεθνείς μελέτες στην περιοχή μεταξύ Λιβύης- Κρήτης και Λιβύης- Πελοποννήσου υπάρχουν ποσότητες υδρογονανθράκων αξίας τρισεκατομμυρίων.
• Ο εμφύλιος στη Λιβύη είναι ένας κλασσικός πόλεμος, όπου γιγαντιαία συμφέροντα μάχονται δια αντιπροσώπων.
• Η ελληνική κυβέρνηση τον Απρίλη του 2019 δεν άσκησε veto στην απόφαση της ΕΕ η οποία αναγνωρίζει την κυβέρνηση Σάρατζ ως μόνη νόμιμη κυβέρνηση της χώρας. Ενώ οι ελληνικές κυβερνήσεις «κοίταζαν», η Τουρκία πρόσφερε την υποστήριξή της (στρατιωτικό υλικό, μισθοφόρους κλπ) στη νόμιμη λιβυκή κυβέρνηση με αντάλλαγμα το τουρκολιβυκό σύμφωνο.
• Η τουρκική ανάμειξη στην περιοχή έγειρε την πλάστιγγα στο πεδίο της μάχης υπέρ της αναγνωρισμένης κυβέρνησης του Σάρατζ.
• Η διαμορφωμένη κατάσταση επί του πεδίου μετατρέπουν σε κενό γράμμα τις υποτιθέμενες αποφάσεις της ΕΕ για εμπάργκο όπλων προς τους εμπολέμους στη Λιβύη. Απόδειξη αυτού είναι ότι την τήρηση του εμπάργκο έχει αναλάβει η ελληνική φρεγάτα Σπέτσες η οποία βρέθηκε το τελευταίο 48ωρο αντιμέτωπη με οκτώ πλοία του τουρκικού στόλου τα οποία εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη μεταφορά στρατιωτικού υλικού προς τον Σάρατζ