Σήμερα: 23/07/2026
Τρίτη, 16 Ιουνίου 2020 08:32

Θα πούμε το νερό…νεράκι;

Γράφτηκε από τον

water1-min-300x169.jpg

Κυριάκος Νασόπουλος

«Το νερό ήταν, είναι και θα είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό και είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο ότι το 51% της ΕΥΔΑΠ θα παραμένει στο ελληνικό δημόσιο. Τα περί ιδιωτικοποίησης της ΕΥΔΑΠ αποτελούν fake news», έσπευσε να… καθησυχάσει ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κώστας Καραμανλής, μετά τις σφοδρές αντιδράσεις για την παραχώρηση του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος της Αττικής σε ιδιώτες μέσω ΣΔΙΤ.

Υποκρισία και νεοφιλελεύθερα πολιτικά ψέματα. Το έδαφος για την ιδιωτικοποίηση του νερού είναι προετοιμασμένο, με μελετημένες κινήσεις από τις εκάστοτε κυβερνήσεις τα προηγούμενα χρόνια. Το 1999, η ενιαία τότε ΕΥΔΑΠ διασπάται σε ΕΥΔΑΠ Παγίων και ΕΥΔΑΠ ΑΕ, μπαίνει στο χρηματιστήριο, ενώ την ίδια χρονιά υπογράφεται η εικοσαετής σύμβαση μεταξύ ΕΥΔΑΠ ΑΕ και δημοσίου για την αποκλειστική διάθεση και διανομή νερού στην Αττική. Το 2012, το μετοχικό πακέτο που κατέχει το δημόσιο μεταβιβάζεται στο ΤΑΙΠΕΔ προς πώληση, ενώ ένα χρόνο μετά με νόμο εκκαθαρίζονται τα χρέη ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ. Το 2014, η αμερικανική εταιρεία Paulson & Co εισέρχεται στο μετοχικό κεφάλαιο της ΕΥΔΑΠ με ποσοστό 9,9%. Το 2016, μετά την απόφαση του ΣτΕ, το 2014, περί επιστροφής του 50+1% των μετοχών στο κράτος, εκχωρούνται πλήρως χωρίς αντίτιμο η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ στο υπερταμείο. Τέλος, το 2019 λήγει η εικοσαετής σύμβαση μεταξύ ΕΥΔΑΠ και δημοσίου.

Η ΕΥΔΑΠ, από το 1980 που ιδρύθηκε, είναι κερδοφόρα. Το 2019 είχε κέρδη (προ φόρων) 84 εκ. ευρώ, ενώ τα ταμειακά διαθέσιμα ήταν 429 εκ. ευρώ. Αυτά μάλλον «λιγουρεύονται» οι ιδιώτες. Είναι όμως αποδεδειγμένο ότι η ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων παροχής κοινωνικών αγαθών φέρνει καταστροφικές συνέπειες στην υγεία, το περιβάλλον, τις εργασιακές σχέσεις, τις τιμές για τα λαϊκά νοικοκυριά. Οι εταιρείες ύδρευσης πρέπει να ανήκουν στο δημόσιο και να λειτουργούν με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο για όφελος του λαού. Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό, δεν είναι εμπόρευμα.

Ιδιώτες σημαίνει αυξήσεις, μόλυνση, μηδενικές επενδύσεις και υπέρογκα κέρδη

Για το καπιταλιστικό σύστημα και τα «αρπακτικά» του, το νερό δεν είναι ένα πανανθρώπινο αγαθό της φύσης αλλά ένα ακόμη εμπόρευμα που πρέπει να υπακούει στους κανόνες της αγοράς. Εδώ και δεκαετίες, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι προσπάθειες ιδιωτικοποίησης του νερού είναι συνεχείς και καταστροφικές για τις κοινωνίες και το περιβάλλον. Μάλιστα, η παταγώδης αποτυχία του πολυδιαφημισμένου ιδιωτικού τομέα προκάλεσε τα προηγούμενα χρόνια αρκετές επανεθνικοποιήσεις ιδιωτικών εταιρειών ύδρευσης σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις. Κορυφαία παραδείγματα αποτελούν το Βερολίνο και το Παρίσι.

Στο Βερολίνο, το 1999 η γερμανική RWE και η γαλλική Veolia αγόρασαν το 49,9% των μετοχών της δημοτικής εταιρείας ύδρευσης και αποχέτευσης. Αμέσως προχώρησαν σε 2.000 απολύσεις, αυξήσεις στα τιμολόγια, ενώ υπήρξε και υποβάθμιση της ποιότητας του νερού. Το 2014, μετά από μεγάλους αγώνες και δυο δημοψηφίσματα, έγινε η επαναδημοτικοποίηση του δικτύου. Λόγω των απόρρητων όρων της σύμβασης, οι οποίοι διασφάλιζαν εγγυημένο κέρδος για τους ιδιώτες, RWE και Veolia εισέπραξαν σχεδόν 2,5 δισ. ευρώ.

Το 2008, στο Παρίσι, μετά από 23 ολόκληρα χρόνια παραχώρησης των δικτύων στις γαλλικές Suez και Veolia, οι δημοτικές αρχές… διαπίστωσαν ότι οι ιδιωτικές εταιρίες δεν είχαν κάνει απολύτως καμία επένδυση, ενώ η τιμή του νερού είχε αυξηθεί κατά 256%. Τελικά, το 2010 ο δήμος του Παρισιού πήρε πίσω τη διαχείριση του νερού της πόλης.
Πιο πρόσφατα, στην Πορτογαλία, κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, πολλοί δήμοι είχαν προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση των εταιρειών ύδρευσης. Όμως η κατακόρυφη άνοδος της τιμής του νερού τους ανάγκασε να αλλάξουν στάση. Ο δήμος Μάφρα, μιας πόλης 80.000 κατοίκων βορειοδυτικά της Λισαβόνας, προχώρησε τον περασμένο Σεπτέμβριο στην επανακρατικοποίηση του δικτύου ύδρευσης και αμέσως το νερό μειώθηκε κατά 30%.

«Πονεμένη» ιστορία, γεμάτη καπιταλιστικές… αμαρτίες είναι και η ιδιωτικοποίηση του νερού στη Μεγάλη Βρετανία, την οποία επέβαλε η Θάτσερ το 1989. Αυτά τα 21 χρόνια, οι 15 συνολικά ιδιωτικές εταιρείες ύδρευσης έχουν προλάβει να διανείμουν 56 δισ. βρετανικές λίρες στους μετόχους τους και να χρεώσουν με 51 δισ. λίρες τους ισολογισμούς τους —
ενώ το 1989 είχαν μηδενικό χρέος. Την ίδια στιγμή, έχουν προχωρήσει σε μηδενικές επενδύσεις στο δίκτυο και αυξήσεις τιμολογίων κατά 40%. Επίσης, ευθύνονται και για τη μεγαλύτερη ρύπανση των βρετανικών ποταμών. Η εταιρεία Thames Water, τον περασμένο Μάρτιο, δέχθηκε πρόστιμο ύψους 20 εκ. λιρών επειδή έριξε στον ποταμό Τάμεση περισσότερα από 4,2 δισ. λίτρα ακαθαρσιών.

Τέλος, γυρίζοντας στην δεκαετία του ‘90, θα συναντήσουμε πολλά ακόμα αποτυχημένα παραδείγματα ιδιωτικοποίησης του νερού σε Λατινική Αμερική, Αφρική και Ασία, υπό τις «ευλογίες» του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας (Αργεντινή, Βολιβία, Κολομβία, Νότιος Αφρική, Φιλιππίνες κ.α.).

πηγη: prin.gr

chelakis-1.jpg

Από Γιώργος Χελάκης

«Για ποιο λόγο μου ζητάνε να φορέσω μια στολή και να πάω δέκα χιλιάδες μίλια μακριά από το σπίτι μου, να πετάξω βόμβες και σφαίρες σε σκούρους ανθρώπους στο Βιετνάμ, την ώρα που οι αποκαλούμενοι νέγροι στην Λούισβιλ αντιμετωπίζονται σαν σκυλιά και τους στερούνται τα πιο απλά ανθρώπινα δικαιώματα;

Γιατί να τους πυροβολήσω; Κανένας Βιετκόνγκ δεν με είπε ποτέ αράπη, κανένας Βιετκόνγκ δεν με λυντσάρισε ποτέ, δεν έστειλε ποτέ σκυλιά στο κατόπι μου, δε με έκλεψε από το έθνος μου, δεν βίασε ή σκότωσε τη μάνα μου και τον πατέρα μου. Για ποιο πράγμα να τους πυροβολήσω; Πώς να πυροβολήσω αυτούς τους φτωχούς ανθρώπους; Δεν πρόκειται να πάω να το κάνω. Ας πάω φυλακή. Ήμασταν στη φυλακή εδώ και εκατοντάδες χρόνια.» Αυτά έλεγε πριν από περίπου πενήντα πέντε χρόνια ο παγκόσμιος πρωταθλητής της πυγμαχίας Μοχάμετ Αλι.

Τα πρόσφατα γεγονότα με αφετηρία την δολοφονία του Τζόρτζ Φλόιντ θέτουν το ερώτημα σχετικά με το τι άλλαξε από τότε στις ΗΠΑ. Βεβαίως τώρα οι μαύροι πολίτες της χώρας μπορούν να κάθονται μαζί με τους λευκούς στα λεωφορεία της χώρας αλλά μέχρι εκεί.

Στην χώρα της ελευθερίας και του αμερικάνικου ονείρου όλοι μπορεί να είναι ελεύθεροι να ονειρεύονται αλλά δεν είναι όλοι ελεύθεροι να πραγματοποιούν τα όνειρά τους. Ειδικά αν το χρώμα του δέρματός τους είναι μαύρο. Στην “χώρα της ελευθερίας” ο πρόεδρος Τραμπ απειλεί να βγάλει τον στρατό στους δρόμους για να σταματήσει τους διαδηλωτές. Θα ήταν επιπόλαιο να θεωρήσουμε πως όλοι αυτοί , οι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που βγαίνουν καθημερινά στους δρόμους, διαμαρτύρονται μόνο για την στυγερή δολοφονία ενός μαύρου συμπατριώτη τους από λευκούς αστυνομικούς.

Άλλωστε τέτοιου είδους δολοφονίες έχουν καταγραφεί πάρα πολλές από τον καιρό της δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ μέχρι σήμερα. Βγαίνουν στους δρόμους γιατί το όνειρο με το οποίο τους γαλούχησαν αποδεικνύεται εφιάλτης. Όνειρο είναι για κάτι λιγότερο από το 1% του πληθυσμού που είδε να αυξάνονται τα κέρδη του μέσα σε ένα χρόνο κατά 565 δις δολλάρια

Μια χώρα που θρηνεί πάνω από 105.000 νεκρούς από κορωνοϊό και ανοίγει ομαδικούς τάφους για να τους παραχώνει κι έχει πάνω από πενήντα εκατομμύρια πολίτες φτωχούς και σαράντα εκατομμύρια άνεργους λόγω της πανδημίας είναι μεν όνειρο αλλά εφιαλτικό.Πολλοί βιάζονται να θεωρήσουν ότι αυτή η κατάσταση σε συνδυασμό με την πολιτική πυγμής απέναντι τους διαδηλωτές που εφαρμόζει ο Τραμπ θα οδηγήσει σε πολιτική αλλαγή στις προεδρικές εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου. Ας αφήσουμε κατά μέρος αν συνιστά ουσιαστική πολιτική αλλαγή να κατοικήσει στον Λευκό Οίκο ο νερόβραστος Μπάιντεν στη θέση του αλλοπρόσαλλου Τράμπ. Η ιστορία δεν διδάσκει απαραίτητα ότι ένα μεγάλο κύμα διαδηλώσεων και ξεσηκωμού φέρνει πάντα αλλαγή.

Τον Μάη του 1968 ακολούθησε στην Γαλλία μια άνετη επικράτηση του Ντε Γκολ στις προεδρικές εκλογές. Τα ίδια ακριβώς έγιναν και στην εξεγερμένη Αμερική όπου είχαμε την επικράτηση του συντηρητικού Ρίτσαρντ Νίξον. Η λεγόμενη σιωπηλή πλειοψηφία, οι “νοικοκυραίοι” πήγαν με το νόμο και την τάξη.

Ο Ντόναλντ Τραμπ και οι επιτελείς του το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό και επενδύουν στο τρίπτυχο “ησυχία τάξη και ασφάλεια”, πασπαλισμένο όπως φαίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις με ολίγο από θρησκεία (θρησκοληψία) . Εξ ου και οι δηλώσεις με την Βίβλο ανά χείρας για να μην απομακρυνθούν από την εκλογική του αγκάλη τα εκατομμύρια των Ευαγγελιστών. Όσα με ενάργεια περιγράφει ο Μωχάμετ Αλι τότε εξακολουθούν να ισχύουν με μια επιπλέον διαφορά. Τώρα μαζί με τους μαύρους πολίτες ζουν τον εφιάλτη και εκατομμύρια λευκοί. Εκεί ίσως είναι που μπορεί να οι διάσπαρτες φωτιές να οδηγήσουν σε μια πυρκαγιά που δεν θα απομακρύνει απλώς τον Ντόναλντ Τραμπ αλλά θα “τσουρουφλίσει” το κοινωνικό σύστημα που παράγει διαρκώς αυξανόμενες ανισότητες

πηγη: iskra.gr

fasismos-199x118.jpg

Κατατέθηκε το πρωί της Δευτέρας 15/06 επιστολή των συνηγόρων πολιτικής αγωγής στη δίκη Χ.Α.στη γραμματεία του Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου Αθηνών.

Αίτημά της είναι η λήψη μέτρων για την επιτάχυνση και ολοκλήρωση της δίκης της Χ.Α., που επανεκκινά στις 17/6/2020 μετά από τρίμηνη διακοπή.

Η Ανοιχτή επιστολή των συνηγόρων πολιτικής αγωγής της δίκης για την υπόθεση «Χρυσή Αυγή» αναφέρει:

Κύριε Πρόεδρε,
Σε συνέχεια της από 27/5/2020 συνάντησής μας,

Όπως γνωρίζετε, από τότε που έγιναν δεκτά τα αιτήματα μας για καθημερινή διεξαγωγή της δίκης, απαλλαγή των δικαστών και εισαγγελέων που μετέχουν στην σύνθεση από άλλες υπηρεσίες και μεταφορά της από τον Κορυδαλλό στην αίθουσα τελετών του Εφετείου Αθηνών, ο ρυθμός διεξαγωγής της δίκης επιταχύνθηκε εντυπωσιακά, με αποτέλεσμα στο τελευταίο 18μηνο να έχουν ολοκληρωθεί οι φάσεις των αναγνωστέων εγγράφων και μαρτύρων υπεράσπισης, οι απολογίες των κατηγορουμένων, η εισαγγελική πρόταση, οι αγορεύσεις των συνηγόρων πολιτικής αγωγής και αρκετές αγορεύσεις συνηγόρων υπεράσπισης.

Όπως επίσης σας είναι γνωστό, η δίκη διακόπηκε την περίοδο αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων λόγω του κορωνοϊού με τελευταία διεξαχθείσα δικάσιμο στις 12/3/2020 και αμέσως επικείμενη την 17/6/2020, αφού μεσολάβησαν οι διακοπές στις δικασίμους 28/4/2020 και 26/5/2020.

Να σημειωθεί ότι όλες οι ισχύσασες κατά την διάρκεια της αναστολής σχετικές Υπουργικές Αποφάσεις προέβλεπαν ότι, δίκες οι οποίες έχουν ξεκινήσει πριν την έναρξη των μέτρων αναστολής και είχαν διακοπεί για ημερομηνίες εντός του χρονικού διαστήματος αυτής, συνεχίζονται ή διακόπτονται ύστερα από απόφαση του δικαστηρίου και χωρίς τους περιορισμούς των κριτηρίων που τίθενται για την εξαρχής έναρξη και διεξαγωγή της δίκης. Συνεπώς, η δίκη θα μπορούσε να είχε συνεχιστεί.

Παρά το γεγονός ότι υπήρχε δυνατότητα να συνεχιστεί η διεξαγωγή της δίκης σύμφωνα με όσα ορίζονταν στις ΠΝΠ, παρά ταύτα στις 28/4/2020 και 6/5/2020 ανακοινώθηκε η απόφαση για διακοπή. Αντιπαρήλθαμε όλα τα παραπάνω χάριν καλής πίστης, πλην όμως είμαστε υποχρεωμένοι να σας επισημάνουμε για άλλη μία φορά τον κίνδυνο η δίκη να μην τερματιστεί μέσα στα εύλογα χρονικά όρια, αλλά να υποβληθεί σε περιπέτεια νέας παράτασης απροσδιόριστης διάρκειας, ιδίως εάν, πράγμα μη αποκλειόμενο από τις μέχρι τώρα προβλέψεις, τα δικαστήρια ξανακλείσουν λόγω του κορωνοϊού τους επικείμενους χειμερινούς μήνες.

Για την ολοκλήρωση της δίκης υπολείπονται ακόμα δεκάδες αγορεύσεις συνηγόρων υπεράσπισης, αρκετοί εκ των οποίων έχουν ζητήσει να αγορεύσουν μία φορά για κάθε υπόθεση, στην οποία παρίστανται (άρα δύο και τρείς ακόμα αγορεύσεις έκαστος) , ενώ αρκετές δικάσιμοι έχουν χαθεί ή έχουν περιοριστεί σε ελάχιστο χρόνο πραγματικής διεξαγωγής τους, εξαιτίας κακής συνεννόησης των συνηγόρων υπεράσπισης ως προς την σειρά των αγορεύσεων, των κωλυμάτων τους κλπ

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω και ενόψει των κινδύνων που προαναφέρθηκαν, επισημαίνουμε την ανάγκη ουσιαστικής επανεκκίνησης της δίκης, επιτάχυνσης και ολοκλήρωσής της σε εύλογα χρονικά όρια και για τον σκοπό αυτό σας ζητάμε:

1) Καθημερινή εφεξής διεξαγωγή της δίκης από 17/6/2020 και μετά, καθ’ όλο το υπολειπόμενο διάστημα του μηνός Ιουνίου 2020 και όλον τον Ιούλιο 2020, καθώς επίσης και τον Σεπτέμβριο 2020 και μετά, εφόσον χρειαστεί, σε όλη την περαιτέρω διάρκειά της.

2) Λήψη μέτρων, ώστε να εξαντλούνται τα χρονικά όρια κάθε μίας δικασίμου και να αποφεύγονται φαινόμενα πρόωρης λήξης η και ματαίωσης των συνεδριάσεων εξαιτίας απουσίας συνηγόρων που έχουν σειρά να αγορεύσουν.

3) Τηρουμένων των ανωτέρω προϋποθέσεων, θεωρούμε βέβαιη την δυνατότητα λήξης της ακροαματικής διαδικασίας και των αγορεύσεων μέχρι τον Οκτώβριο 2020, οπότε και είναι ενδεχόμενο να κλείσουν τα δικαστήρια ξανά λόγω του κορωνοϊού.

4) Και αν ακόμα η ακροαματική διαδικασία και οι αγορεύσεις δεν ολοκληρωθούν μέχρι τον Οκτώβριο 2020 θεωρούμε, ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις η δίκη να συνεχιστεί και να μην διακοπεί εκ νέου σε καμία περίπτωση εξαιτίας των μέτρων του κορωνοϊού, όχι μόνο λόγω της μεγάλης σημασίας και της πολύ μεγάλης διάρκειας αυτής μέχρι τώρα (θυμίζουμε ότι είχε ξεκινήσει στις 20/4/2015), αλλά και λόγω ότι η αίθουσα τελετών του Εφετείου Αθηνών, στην οποία διεξάγεται, αποδεδειγμένα πληρεί όλες τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την τήρηση μέτρων ασφαλείας (η πρόσφατη διεξαγωγή και ολοκλήρωση για την υπόθεση Τοπαλούδη σε αυτήν και με εκατοντάδες κοινού έξω από την αίθουσα το απέδειξε), που σε συνδυασμό με την πολύ χαμηλή προσέλευση ακροατηρίου στις αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης εκμηδενίζει κάθε κίνδυνο μετάδοσης της πανδημίας.

Αθήνα, 15/6/2020
Οι συνήγοροι πολιτικής αγωγής

Αντανασιώτης Αντώνης
Βρεττός Άγγελος
Θεοδωρόπουλος Θεόδωρος
Καμπαγιάννης Θανάσης
Μαλαγάρης Μάνος
Μπολάνου Ειρήνη
Παπαδάκης Κώστας
Παπαδοπούλου Χρύσα
Σαπουντζάκης Παναγιώτης
Σκαρμέας Κώστας
Στρατής Χάρης
Τζέλλης Ανδρέας
Τομπατζόγλου Ελευθερία.

Πηγη:  pandiera.gr

USA-Public-Debt.jpg

Το χρέος των ΗΠΑ αναμένεται να διογκωθεί ακόμη περισσότερο, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις

Το ακαθάριστο εθνικό χρέος των  ΗΠΑ ξεπέρασε τα 26 τρισεκατομμύρια δολάρια τον Ιούνιο του 2020, καθώς η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αύξησε τις δαπάνες εκτάκτων  αναγκών  για την πανδημία του κορονοϊού.

Η «Επιτροπή για έναν Υπεύθυνο Ομοσπονδιακό Προϋπολογισμό», μία ανεξάρτητη αρχή, υπολογίζει ότι το χρέος των ΗΠΑ θα αυξηθεί κατά 4 τρισεκατομμύρια δολάρια το 2020, ως αποτέλεσμα των μαζικών δαπανών για τη συγκράτηση της ανεργίας και τη διάσωσης των επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια του πρωτοφανούς lockdown, επισημαίνει το Business Insider.

Το Κογκρέσο και ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εφάρμοσαν τον νόμο «CARES» ύψους 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων τον Μάρτιο 2020, ο οποίος περιελάμβανε οικονομικές ενισχύσεις 1.200 δολαρίων, διευρυμένες παροχές ανεργίας και τη σύσταση ενός ταμείου διάσωσης για τις επιχειρήσεις.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει δαπανήσει σχεδόν 3,5 τρισεκατομμύρια δολάρια για να υποστηρίξει την οικονομία μέχρι στιγμής και να παράσχει βοήθεια σε πολιτείες και πόλεις, ανέργους και νοσοκομεία.

Wow, That Was Fast: Debt Out the Wazoo – Finanz.dk

Την ίδια ώρα το έλλειμμα διευρύνεται περαιτέρω στα 1,88 τρισεκατομμύρια δολάρια για τους πρώτους οκτώ μήνες του έτους, σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών.

Αυτό το ποσό είναι σχεδόν διπλάσιο από το έλλειμμα των 984 δισεκατομμυρίων δολαρίων καθ’ όλη τη διάρκεια του 2019.

Τον Μάιο οι Ρεπουμπλικάνοι αντέδρασαν σε έναν πρόσθετο νόμο για την τόνωση της οικονομίας, επικαλούμενοι ανησυχίες για τη συσσώρευση περισσότερων χρεών. Έτσι απέρριψαν ένα πακέτο δαπανών ύψους 3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο από την πλευρά τους οι Δημοκρατικοί ενέκριναν ως απαραίτητο.

«Έχουμε τώρα ένα χρέος, που ξεπερνά την οικονομία μας. Αυτό δεν συνέβη ποτέ μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο», δήλωσε ο ηγέτης της πλειοψηφίας των Ρεπουμπλικάνων στη Γερουσία  Mitch McConnell κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο Κεντάκι τον Μάιο. «Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να το κάνουμε αυτό», πρόσθεσε.

Πάντως πολλοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η έκταση της οικονομικής καταστροφής από την πανδημία συνιστά βάσιμη αιτιολογία για περαιτέρω δαπάνες δεδομένου του χαμηλού επιτοκίου, γεγονός που καθιστά φθηνό τον δανεισμό.

«Θα ήταν παράλογο και αυτοκαταστροφικό να αφήσουμε τις ανησυχίες για το χρέος να αποτρέψουν τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής από το να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες, να ενισχύσουν και στη συνέχεια να αναζωογονήσουν την οικονομία», τονίζουν οι Richard Kogan και Paul N. Van de Water του Κέντρου Προϋπολογισμού και Πολιτικών Προτεραιοτήτων».

πηγη: iskra.gr

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2020 07:55

Σημείο καμπής για την Αμερική και τον κόσμο

Γράφτηκε από τον

papakonstantinou-1.jpg

Από  Πέτρος Παπακωνσταντίνου
Διεθνείς διαστάσεις αποκτά το τσουνάμι διαδηλώσεων που κατέκλυσε τις ΗΠΑ

Το πρωτοφανές, τουλάχιστον για τα μεταπολεμικά χρόνια, κύμα διαδηλώσεων κατά των φυλετικών διακρίσεων, της αστυνομικής βίας και των κοινωνικών ανισοτήτων που κατέκλυσε την Αμερική ύστερα από τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ εξελίσσεται σε διεθνές φαινόμενο ιστορικών διαστάσεων. Από το Σιάτλ και την Ατλάντα μέχρι το Παρίσι και το Λονδίνο, εκατομμύρια διαδηλωτές, λευκοί , μαύροι, κυρίως νέοι, κατεβαίνουν στους δρόμους, συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής και γκρεμίζουν αγάλματα, φέρνοντας τις σύγχρονες κοινωνίες του πιο αναπτυγμένου καπιταλισμού αντιμέτωπες με τα προπατορικά τους αμαρτήματα του ρατσισμού, του ιμπεριαλισμού και της αποικιοκρατίας.

Για πρώτη φορά ύστερα από τρεις μήνες, ο Covid-19 πέρασε σε δεύτερο πλάνο, καθώς η έξοδος από την καραντίνα και η ανάκτηση του δημόσιου χώρου έφεραν με ακόμη μεγαλύτερη ορμή στο προσκήνιο τη διάχυτη κοινωνική οργή που εκδηλώθηκε το 2019 στους δρόμους με κινήματα τύπου Κίτρινα Γιλέκα και στη μεγάλη οθόνη με ταινίες τύπου Τζόκερ και Τα Παράσιτα. Η πανδημία και η δραματική οικονομική ύφεση που τη συνόδευσε έδρασαν ως ισχυροί επιταχυντές των κάθε είδους ανισοτήτων, καθώς οι φτωχοί και οι φυλετικές μειονότητες πλήρωσαν δυσανάλογα μεγάλο κόστος, τόσο σε θανάτους όσο και σε απολύσεις. Ενδεικτικά, στη Νέα Υόρκη, οι μαύροι αντιπροσωπεύουν το 26% του πληθυσμού, αλλά το 93% των συλληφθέντων για παραβιάσεις της καραντίνας. Υπό αυτό το πρίσμα, η δολοφονία του Φλόιντ απλά άναψε το φιτίλι. Η πυρίτιδα είχε ήδη συσσωρευτεί.

Ειδικά η Αμερική δονείται από το πλατύτερο κίνημα κοινωνικής και πολιτικής διαμαρτυρίας που γνώρισε από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης. Οι προηγούμενες μεγάλες εξεγέρσεις μαύρων το 1965, το 1968 και το 1992 περιορίστηκαν, σε μεγάλο βαθμό, στα νέγρικα γκέτο του Βορρά και τις κατ’ εξοχήν μαύρες πόλεις του Νότου. Αντίθετα, τις τρεις τελευταίες εβδομάδες οι διαδηλώσεις επεκτάθηκαν και στις 50 Πολιτείες των ΗΠΑ, από την Αλάσκα μέχρι τη Φλόριντα, ακόμη και σε μικρές, λευκές, συντηρητικές πόλεις των 20-40.000 κατοίκων στη Νεμπράσκα, την Αϊόβα και τη Νεβάδα, στα βάθη της ενδοχώρας. Παρά τα όχι κυρίαρχα, αλλά ούτε και ασήμαντα, φαινόμενα πλιάτσικου, λεηλασιών και δολοφονιών αστυνομικών, η πλειοψηφία των πολιτών εκφράζει συμπάθεια για τους στόχους των διαδηλωτών και ιεραρχεί, σε αναλογία δύο προς ένα, ως υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα την αστυνομική βία και τις φυλετικές ανισότητες και όχι τη βία στους δρόμους. Η βαθιά Αμερική των συντηρητικών νοικοκυρέων κλονίζεται και μια μερίδα της αρχίζει να στρέφεται κατά του Τραμπ. Αυτό- και οι αντιδράσεις από το ίδιο το Πεντάγωνο– είναι που τον εμπόδισε, μέχρι τώρα, να κατεβάσει το στρατό στους δρόμους και να πάει στις εκλογές του Νοεμβρίου ως ο πρόεδρος του νόμου και της τάξης, όπως θα ήθελε.

Εξαιρετικά αξιοπρόσεκτο φαινόμενο είναι η ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος, προϊόντος του χρόνου. Το σύνθημα που κυριαρχεί τις τελευταίες ημέρες, από τη μια ακτή των ΗΠΑ μέχρι την άλλη, είναι το Defund the Police, δηλαδή η περικοπή των κονδυλίων που πηγαίνουν στην αστυνομία και η ανακατεύθυνσή τους σε κοινωνικά προγράμματα, όπως και η αποστρατιωτικοποίησή της, με κατάργηση των πιο διαβόητων ειδικών δυνάμεων, τύπου SWATS, και των βάναυσα κατασταλτικών μεθόδων της. Παρότι ο Μπάιντεν και η ηγεσία των Δημοκρατικών απορρίπτουν αυτά τα συνθήματα για να μην κατηγορηθούν για εξτρεμισμό, η πίεση των δρόμων γίνεται ασφυκτική. Ήδη ο δήμαρχος Νέας Υόρκης Μπιλ ντε Μπλάζιο δεσμεύτηκε ότι θα προχωρήσει στο defunding (σημειώστε ότι στις ΗΠΑ οι δαπάνες για «νόμο και τάξη», δηλαδή αστυνομία- φυλακές- δικαιοσύνη, είναι διπλάσιες από εκείνες για κοινωνικές υπηρεσίες, όπως παιδεία, υγεία και στέγαση).

Εκείνο που μοιάζει με απίστευτο είναι ότι σε ένα, προφανώς μειοψηφικό, αλλά αυξανόμενο τμήμα της κοινής γνώμης, ακόμη και των τοπικών αρχών, βρίσκει απήχηση το σύνθημα για πλήρη κατάργηση της αστυνομίας, με τη σημερινή της μορφή, κάτι που σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα ακουγόταν ως αναρχική φαντασίωση. Το δημοτικό συμβούλιο της Μινεάπολης, όπου δολοφονήθηκε ο άοπλος Φλόιντ στα χέρια λευκών αστυνομικών, ήδη αποφάσισε ακριβώς αυτό: τη διάλυση του αστυνομικού τμήματος της πόλης και την αντικατάστασή του από λαϊκή πολιτοφυλακή υπό τον έλεγχο του δημοτικού συμβουλίου. Στο Σιάτλ, έδρα του νέου καπιταλισμού της Amazon και της Microsoft, αλλά και ιστορικό οχυρό του αμερικανικού εργατικού κινήματος, του σοσιαλισμού και του κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης, διαδηλωτές καταλαμβάνουν κεντρική συνοικία, την ανακηρύσσουν «αυτόνομη ζώνη», διώχνουν τους αστυνομικούς από το τμήμα τους και ζητούν την οριστική του διάλυση. Μια από τις μεγαλύτερης επιρροής εφημερίδες του κατεστημένου, οι New York Times, φιλοξενούν άρθρο (προφανώς, όχι της σύνταξης) που τάσσεται υπέρ της κατάργησης της αστυνομίας.

Δεν περιμένουμε, βέβαια, ότι η αμερικανική αστυνομία θα έχει υποκατασταθεί από κάτι που να μοιάζει με λαϊκή πολιτοφυλακή όταν η πλημμυρίδα των διαδηλώσεων δώσει τη θέση της στην άμπωτη. Φαίνεται πολύ πιθανό, όμως, ότι το ευρύ κίνημα αυτών των ημερών θα αποτελέσει σημείο καμπής για την πορεία των ΗΠΑ (και όχι μόνο). Το πιο ουσιώδες στοιχείο του είναι η διαφαινόμενη διάβρωση του κοινωνικού συνασπισμού της Νέας Δεξιάς, της οποίας ο Τραμπ ήταν το σύμπτωμα και όχι η αιτία, ο εκπρόσωπος Τύπου και όχι ο δημιουργός.

Η Νέα Δεξιά του Τραμπ ήταν και είναι ένας αντιδραστικός λαϊκισμός με ξεκάθαρα αντιλαϊκή πολιτική (χωρίς προηγούμενο φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο, υπονόμευση της έστω περιορισμένης ασφάλισης των φτωχών με το Obamacare, πλήρης απελευθέρωση της αγοράς εργασίας κλπ). Ο Τραμπ κατάφερε να συσπειρώσει μεγάλο μέρος της αστικής τάξης χάρη αφενός μεν στα αντιλαϊκά του μέτρα, αφετέρου δε στη διεκδίκηση μιας πιο ευνοϊκής θέσης των ΗΠΑ στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία, ιδίως απέναντι στην Κίνα. Παράλληλα, κατάφερε να κερδίσει ένα σημαντικό τμήμα της λευκής, βιομηχανικής εργατικής τάξης (ιδίως σε κρίσιμες για την έκβαση των προεδρικών εκλογών, ταλαντευόμενες Πολιτείες στις Μεγάλες Λίμνες) με τη «λευκή υπεροχή», την αντιμεταναστευτική υστερία και τη δημαγωγία του εναντίον του «συστήματος», του «βαθέος κράτους» και της παγκοσμιοποίησης.

Όλα δείχνουν ότι η τραγελαφική διαχείριση της πανδημίας, η εκτόξευση της ανεργίας και της φτώχειας, αλλά και η εμπρηστική, αυταρχική αντιμετώπιση των διαδηλωτών έχουν φέρει τον εύθραυστο κοινωνικό συνασπισμό του Τραμπ στα πρόθυρα της αποσάθρωσης. Απέναντί του, τείνει να διαμορφωθεί ένας νέος, ηγεμονικός συνασπισμός φιλελεύθερων λευκών, φυλετικών μειονοτήτων και της γενιάς του millennium με το υποθηκευμένο μορφωτικό και εργασιακό μέλλον, ο οποίος έχει πολλές πιθανότητες να τον εκδιώξει από τον Λευκό Οίκο με τις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, έστω κι αν απέναντί του βρίσκεται ένας τόσο άχρωμος και άνευρος πολιτικός όπως ο 77χρονος Μπάιντεν.

Βεβαίως, θα ήταν πρόωρο να ξεγράψει κανείς τον Τραμπ, ο οποίος, με όλα όσα έχει κάνει, έχει πει και έχει τουιτάρει, εξακολουθεί να εισπράττει θετικές γνώμες από το 41-45% των ψηφοφόρων, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Θεωρούμε βέβαιο ότι το αμέσως επόμενο διάστημα οι φανατικοί οπαδοί του (σαν αυτούς που εισέβαλαν ένοπλοι στο καπιτώλιο του Μίσιγκαν, εναντίον της Δημοκρατικής κυβερνήτριας) θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους όχι μόνο στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις, αλλά και σε αντιδιαδηλώσεις κατά του κινήματος Black Lives Matter, οι οποίες θα μπορούσαν εύκολα να βγουν εκτός ορίων. Ήδη είδαμε κάτι ανάλογο στο Λονδίνο, με τις συγκρούσεις ακροδεξιών με διαδηλωτές του προοδευτικού χώρου, το Σάββατο. Η κοινωνική και πολιτική πόλωση στις ΗΠΑ, στην πορεία προς τις εκλογές, ενδέχεται να φτάσει στα άκρα και πολλοί φοβούνται ότι, αν ο Τραμπ χάσει τις εκλογές, ιδίως αν τις χάσει με οριακή διαφορά, θα μπορούσε να διαμορφωθεί εμφυλιοπολεμικού τύπου ατμόσφαιρα.

Στο μεταξύ, αξίζει να προβληματιστεί κανείς για την έντονη απήχηση που έχει το αμερικανικό κίνημα στην Ευρώπη. Δεκάδες χιλιάδες Γάλλοι, μεταναστευτικής προέλευσης όσο και «γηγενείς», καταλαμβάνουν την πλατεία της Δημοκρατίας και συγκρούονται με την αστυνομία. Στην άλλη πλευρά της Μάγχης, διαδηλωτές γκρεμίζουν αγάλματα δουλοκτητών και βεβηλώνουν το μνημείο του Τσόρτσιλ, ακόμη και τη στήλη του Νέλσονα, καταγγέλλοντας το ρατσισμό, τον ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία της Αυτοκρατορίας. Αν αυτά τα κινήματα βρίσκουν ευρεία απήχηση, είναι γιατί πάρα πολλοί εργαζόμενοι και νέοι αισθάνονται ψυχικά αλληλέγγυοι με τα θύματα του ρατσισμού και του ιμπεριαλισμού, νιώθουν σαν «μητροπολιτικοί  Ινδιάνοι», όπως έλεγε ένα παλιό σύνθημα της ιταλικής Αυτονομίας. Και ακόμη βρισκόμαστε στην αρχή αυτού του καινούργιου, αδιαμόρφωτου, αλλά πολλά υποσχόμενου κοινωνικού και πολιτικού φαινομένου, και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

*Πηγή: ppapacon.blogspot.com - iskra.gr

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2020 07:53

Ναυσιπλοΐα και πειρατεία: Η κατάσταση στην Ασία

Γράφτηκε από τον

202006140953349540-640x322.jpg

Το ReCAAP Information Sharing Centre δημοσιοποίησε πρόσφατα το report του για τα περιστατικά πειρατείας και ληστρικών επιθέσεων στα ύδατα της Ασίας τον περασμένο Μάιο.

Συνολικά σημειώθηκαν έντεκα τέτοια περιστατικά σε εμπορικά πλοία στην Ασία τον Μάιο του 2020, εκ των οποίων τα δέκα αφορούσαν ένοπλες επιθέσεις και ένα απόπειρα πειρατείας. Και τα έντεκα ήταν πραγματικά περιστατικά και όχι απόπειρες επίθεσης, με την έννοια ότι οι δράστες κατάφεραν να επιβιβαστούν στα πλοία.

Στο report του, το ReCAAP εκφράζει τη μεγάλη του ανησυχία για τα αυξημένα περιστατικά επιθέσεων εν πλω στα πλοία που διέρχονται από τα Στενά της Σιγκαπούρης. Τον Μάιο καταγράφηκαν τρία περιστατικά ληστρικής επίθεσης σε πλοία στα Στενά της Σιγκαπούρης, με τον συνολικό αριθμό αυτών των περιστατικών στην εν λόγω περιοχή να ανέρχονται πλέον σε 15 από τις αρχές του έτους.

565656

Από τα έντεκα περιστατικά ληστρικών επιθέσεων και πειρατείας, τα οκτώ έλαβαν χώρα σε πλοία που ήταν αγκυροβολημένα και τα υπόλοιπα τρία κατά τη διάρκεια ταξιδιού τους.

Υπενθυμίζεται τέλος ότι, από τις αρχές του έτους και σε μηνιαία βάση, τον περασμένο Μάρτιο καταγράφηκε ο μικρότερος αριθμός τέτοιων περιστατικών, και συγκεκριμένα έξι.

Φωτό: Stephen Morrison/ΑΠΕ-ΜΠΕ

πηγη: naftikachronika.gr

190215133853_ypnilia.jpg

Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από το διαρκές αίσθημα κόπωσης; Ανακαλύψτε τον ένοχο και αυξήστε τα επίπεδα της ενεργητικότητάς σας

Αν αναρωτιέστε γιατί είστε διαρκώς κουρασμένοι, τότε συνεχίστε το διάβασμα… Υπάρχουν πολλοί λόγοι για το αίσθημα της κόπωσης και εμείς θα αναφερθούμε στους πλέον συνηθισμένους τους οποίους μπορείτε να διορθώσετε και να νιώσετε τα επίπεδα της ενεργητικότητάς σας να ανεβαίνουν και πάλι.

Υπολογίζεται ότι ένας στους 25 ενηλίκους κοιμάται στο τιμόνι κάθε μήνα, ενώ στις ΗΠΑ υπολογίζεται ότι 6000 θανατηφόρα τροχαία οφείλονται σε οδηγούς που κοιμήθηκαν στο τιμόνι.

Ο πρώτος λόγος της διαρκούς κόπωσης θα σας φανεί προφανής, ωστόσο παραμένει σημαντικός. Πρόκειται για τις λίγες ώρες ύπνου. Οι ανεπαρκείς ώρες ύπνου τείνουν να λάβουν διαστάσεις επιδημίας παγκοσμίως μια και παρότι οι άνθρωποι ηλικίας 18 έως 60 ετών χρειάζονται τουλάχιστον επτά ώρες αδιατάρακτου βραδινού ύπνου, πολλοί είναι αυτοί που ζουν και εργάζονται με μόνιμο έλλειμμα ύπνου.

Πρόκειται μάλιστα για μια κατάσταση που εκτός από κόπωση μπορεί να οδηγήσει σε και σε προβλήματα υγείας, όπως υπέρταση και παχυσαρκία.

Μια άλλη αιτία κόπωσης που συχνά περνά απαρατήρητη είναι η κακής ποιότητας διατροφή. Πολλές φορές ο πιο εύκολος τρόπος να νιώσετε περισσότερη ενεργητικότητα είναι να κάνετε αλλαγές στη διατροφή σας. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ακολουθείτε μια ισορροπημένη μεσογειακή διατροφή που περιλαμβάνει τρόφιμα από όλες τις κατηγορίες τροφίμων. Επίσης να αποφεύγετε τα επεξεργασμένα τρόφιμα και να φροντίζετε καθημερινά να τρώτε φρούτα και σαλάτες.

Η καθιστική ζωή είναι ο τρίτος λόγος που μπορεί να σχετίζεται με τη μειωμένη ενεργητικότητα. Μπορεί να σας φαίνεται οξύμωρο, αλλά η άσκηση είναι ο καλύτερος τρόπος να γεμίσετε τις μπαταρίες σας και να νικήσετε την κόπωση.  Οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι ακόμη και ήπια δραστηριότητα για 20′ είναι πιο αποτελεσματική για την τόνωση της ενεργητικότητας συγκριτικά με την καθιστική ζωή.

Το στρες είναι ένας ακόμη κλέφτης της ενεργητικότητας σας που εξηγεί τη μειωμένη απόδοση καθώς και την πεσμένη διάθεση. Οι ειδικοί εξηγούν ότι όταν το στρες είναι χρόνιο – δηλαδή διαρκές και παρατεταμένο – προκαλεί σωματική και πνευματική εξάντληση που μπορεί ακόμη και να μας αρρωστήσει.

Επιπρόσθετα κάποιες ασθένειες όπως η ανεπάρκεια σιδήρου αλλά και οι θυρεοειδικές διαταραχές (όπως ο υποθυρεοειδισμός) μπορεί να έχουν ως σύμπτωμα την κόπωση. Ενδεχομένως να υπάρχει πρόβλημα υπνικής άπνοιας, όπου ο πάσχων ξυπνά κουρασμένος, μια και κατά τη διάρκεια της νύχτας έχει διαταραχθεί πολλάκις ο ρυθμός της αναπνοής του. Εάν λοιπόν δεν συντρέχει κάποιος από τους παραπάνω λόγους και υποπτεύεστε ότι υπάρχει κάποιο ιατρικό πρόβλημα για την κόπωση που αισθάνεστε, καλό είναι να επισκεφτείτε τον γιατρό σας.

πηγη; ygeiamou.gr

2020-06-16_101349.jpg

Ένας σημαντικός σταθμός για το ταξικό εργατικό κίνημα είναι η εργατική διαδήλωση που έχουν αποφασίσει κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη την Τρίτη 23/6 με γενικό σύνθημα το «Δεν θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι και πάλι την κρίση» και μια σειρά αιτήματα απέναντι στα μέτρα κυβέρνησης-εργοδοσίας.

Επίσης στην διαδήλωση καλεί και η σύσκεψη των σωματείων στις 1/6 που κάλεσε η ΠΕΝΕΝ και ο ΣΕΠΕ Κ. Σωτηρίου.

Στην Αθήνα η διαδήλωση θα ξεκινήσει στις 7:00μμ από τα Χαυτεία. Μέχρι στιγμής καλούν τα σωματεία ΣΥΒΧΨΑ, Σωματείο Εργαζόμενων στα Public, ΣΣΜ, ΣΒΕΜΚΟ, ΣΕΦΚ, ΣΜΕΔ, Σωματείο Εργαζομένων στη Nokia, Σωματείο στην ΜΚΟ Άρσις, ΣΜΤ, ΠΕΝΕΝ, ΣΕΠΕ Κ. Σωτηρίου, Σύλλογος εργαζομένων ΤΕΕ , εργατικά σχήματα και συλλογικότητες.

Σε κοινή ανακοίνωση που έχουν εκδώσει σωματεία αναφέρουν:

Μέσα από συσκέψεις και στα πλαίσια του οριζόντιου συντονισμού και της κοινής δράσης τα σωματεία μας αποφάσισαν να προχωρήσουν στη διοργάνωση Εργατικής Διαδήλωσης στο κέντρο της Αθήνας, την Τρίτη 23 Ιούνη με χώρο συγκέντρωσης τα Χαυτεία στις 7.00μμ.

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ σε μια σειρά αντεργατικά μέτρα που εξαγγέλλονται και μπαίνουν σε ισχύ, με τα οποία οι εργοδότες και η κυβέρνηση προχωρούν αποφασιστικά να φορτώσουν την κρίση του κορωνοϊού στις πλάτες των εργαζομένων.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα σύμφωνα με τις ανάγκες μας.

Ένα πρώτο πλαίσιο στόχων και αιτημάτων που θα αναδείξουμε με την Εργατική Διαδήλωση είναι το ακόλουθο:

– όχι στην εκ περιτροπής εργασία και τις μειώσεις μισθών
– όχι στις απολύσεις, τη μη ανανέωση συμβάσεων ορισμένου χρόνου και τη διόγκωση της ανεργίας
– όχι στην ελαστικοποίηση και την επισφαλή και “μαύρη” (ανασφάλιστη) εργασία
– όχι στην εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς και την εργοδοτική αυθαιρεσία
– όχι στην ανεξέλεγκτη τηλεργασία
– όχι στην εξάπλωση της κυριακάτικης λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων
– μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους εργασίας
– μέτρα στήριξης του δημόσιου συστήματος υγείας…. για την αντιμετώπιση της πανδημίας χρειάζονται γιατροί και νοσηλευτές στα νοσοκομεία και Μονάδες Εντατικής Θεραπείας
– μέτρα στήριξης των ανέργων
– ειδικές ρυθμίσεις για τις υποχρεώσεις των εργαζομένων και των ανέργων αναφορικά με τα ενοίκια και τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ
– μέτρα στήριξης των εποχιακά εργαζομένων και των εργαζομένων με σύμβαση έργου (μπλοκάκι)
– απεγκλωβισμό των προσφύγων / μεταναστών από τα νησιά και τα κέντρα κράτησης…στέγη, εργασία, περίθαλψη, εκπαίδευση για τους πρόσφυγες / μετανάστες
– να σταματήσει η αστυνομοκρατία και ο αυταρχισμός με πρόσχημα τον κίνδυνο του κορωνοϊού

Το πλαίσιο αυτό θα εμπλουτιστεί στην πορεία προς την Εργατική Διαδήλωση. Ταυτόχρονα το κάθε σωματείο μπορεί (και πρέπει) να προβάλει τα ιδιαίτερα αιτήματα και τους στόχους που θεωρεί αναγκαία.

Καλούμε όλα τα εργατικά σωματεία να συμμετάσχουν και να στηρίξουν την Εργατική Διαδήλωση στις 23 Ιούνη, είτε σε συντονισμό μαζί μας, είτε με το δικό τους πλαίσιο και το δικό τους κάλεσμα. Η Τρίτη 23 Ιούνη ας είναι ημέρα όπου η εργατική δυσαρέσκεια και αγανάκτηση θα βγει στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί και να διαδηλώσει.

Θα επιδιώξουμε η Εργατική Διαδήλωση στην Αθήνα πέρα από πολλά σωματεία να στηριχτεί επίσης από εργατικές συλλογικότητες και συλλογικότητες γειτονιάς.

Επιδίωξή μας είναι να οργανωθούν εργατικές συγκεντρώσεις την ίδια ημέρα και στη Θεσσαλονίκη καθώς και σε άλλες πόλεις, οργανωμένες από σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, συλλογικότητες γειτονιάς κοκ.

Η διαδήλωση στις 23 Ιούνη αποτελεί συνέχεια των κοινών αγώνων, που εδώ και χρόνια ως επιχειρησιακά και κλαδικά σωματεία δίνουμε. Αποτελεί συνέχεια της Δια-κλαδικής οργανωμένης από τα κάτω απεργίας στις 1/11/2018, των εργατικών διαδηλώσεων στις 16/2/2019 και στις 30/11/2019, της Δια-κλαδικής από τα κάτω οργανωμένης απεργίας στις 19/3/2020 η οποία προετοιμάστηκε αλλά την τελευταία στιγμή αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού και της καραντίνας.

Η διαδήλωση στις 23 Ιούνη θα είναι ένα ακόμη αποφασιστικό βήμα στην κατεύθυνση σύνδεσης των αντιστάσεων στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς και ισχυροποίησης της θέσης όλων μας απέναντι στους εργοδότες και τους κυβερνώντες (όποιοι και να είναι αυτοί κάθε περίοδο), απέναντι συνολικά στον κοινό ταξικό εχθρό.

Δεν θα πληρώσουμε οι εργαζόμενοι την κρίση του κορωνοϊού

Ο κόσμος της εργασίας μπορεί βασιζόμενος στις δικές του δυνάμεις να οργανώνει από τα κάτω τους αγώνες του και να αντιστέκεται αποτελεσματικά στις αντεργατικές επιθέσεις.

– Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
– Σωματείο Εργαζόμενων στα Public
– Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού (ΣΣΜ)
– Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΣΒΕΜΚΟ)
– Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
– Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
– Σωματείο Εργαζομένων στη Nokia Ελλάδος
– Σωματείο Eργαζομένων στην ΜΚΟ Άρσις

πηγη: pandiera.gr

104130821_174758627354210_3857337078253295714_n-300x200.jpg

Στοιχεία από το Συντονισμό Συλλογικοτήτων Βόλου Ενάντια στη Καύση Σκουπιδιών

Η αστυνομική διεύθυνση Μαγνησίας και το Υπουργείο Προστασίας της Lafarge έκαναν πράξη το σύνθημα «Δεν μπορώ να ανασάνω» πνίγοντας τους συγκεντρωμένους στο Βόλο στα δακρυγόνα.

Με εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων, ασφυξιογόνων χημικών και με ρίψη χειροβομβίωδων κρότου-λάμψης αντιμετώπισε η αστυνομία του διαδηλωτές στο Βόλο που διαμαρτύρονταν  κατά της καύσης σκουπιδιών από την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ-Lafarge και της δημιουργίας εργοστασίου SRF από τον δήμο.  Τα επεισόδια ξεκίνησαν έξω από την ΑΓΕΤ όταν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις έκλεισαν το δρόμο σε μια πολύ μεγάλη και μαζική διαδήλωση χιλιάδων ατόμων και πήραν θέσεις-μάχης απέναντι στους διαδηλωτές μέσα και έξω από το εργοστάσιο. Ταυτόχρονα λιμενικοί φυλούσαν τις λιμενικές εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ.  Διαδηλωτές επιχείρησαν να κρεμάσουν πανό στην πύλη του εργοστασία με την αστυνομία να απαντάει με καταιγισμό χημικών για να απωθήσει το πλήθος, στη στροφή πριν από το εργοστάσιο. Η αστυνομία δεν έδειξε τον παραμικρο  δισταγμό πριν προχωρήσει σε χημική επίθεση  παρά το γεγονός ότι ανάμεσα στους διαδηλωτές υπήρχαν εκατοντάδες άτομα προχωρημένης ηλικίας καθώς και μικρά παιδιά.  Κατά την υποχώρηση των διαδηλωτών σημειώθηκε σοβαρός κίνδυνος ποδοπατήματος. Τα ΜΑΤ προχώρησαν σε χρήση γκλομπ εναντίον των διαδηλων ενώ προπηλάκισαν ακόμη και γιαγιάδες και παιδιά που αποκλείστηκαν στην παραλία.

Οι αστυνομικές δυνάμεις προχώρησαν σε 11 αδικαιολόγητες προσαγωγές δύο εκ των οποίων μετατράπηκαν σε συλλήψεις, ενώ οι υπόλοιποι προσαχθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι. Όπως καταγγέλλουν οι διοργανωτές ένας εκ των προσαχθέντων πήγε να βοηθήσει παιδιά και κυρίες μεγάλης ηλικίας που είχαν αποκλειστεί από τα ΜΑΤ στην παραλία.  Δύο ακόμα διαδηλωτές συνελήφθησαν ενώ προσπαθούσαν να απεγκλωβίσουν παιδιά και ηλικιωμένους στην παραλία και ενώ είχαν πάρει διαβεβαιώσεις ότι δεν θα τους συλλάβουν!

Η αστυνομία προσπαθώντας να δικαιολογήσει το όργιο καταστολής ισχυρίζεται ότι στις συμπλοκές με τους διαδηλωτές τραυματίστηκαν ελαφριά 4 αστυνομικοί, μεταξύ των οποίων και ο Αστυνομικός Διευθυντής Μαγνησίας Μίλτος Αλεξάκης. Υπήρξαν δεκάδες λιποθυμίες και εκατοντάδες άτομα αντιμετώπισαν αναπνευστικά προβλήματα και ειδοποιήθηκαν ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ για να τα μεταφέρουν κόσμο στο Νοσοκομείο Οι διαδηλωτές έδωσαν το επόμενο ραντεβού στο περιφερειακό συμβούλιο στη Λάρισα που συνεδριάζει την Τρίτη, για να αποφασίσει για το εργοστάσιο καύσης σκουπιδιών του δήμου Βόλου.

Περίπου 100 διαδηλωτές  βρέθηκαν μετά τις 22.00 το βράδυ στο Αστυνομικό Μέγαρο, έξω από το οποίο είχαν παραταχθεί δυνάμεις των ΜΑΤ,  για συμπαράσταση στα άτομα που προσήχθησαν. Οι συγκεντρωμένοι δέχτηκαν αναίτια επίθεση διμοιρίας των ΜΑΤ που είχαν καταφτάσει από τη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με καταγγελίες κατά την επίθεση δάρθηκαν και τραυματίστηκαν πολίτες, ακόμη και ένας οδηγός αυτοκινήτου που σταμάτησε τυχαία για να δει τι συμβαίνει ο οποίος κατέληξε αιμόφυρτος από τη βία των ΜΑΤ.

ANΤΑΡΣΥΑ: Η καταστολή και η τρομοκρατία δεν θα περάσει!

Ανακοίονωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις ενάντια στην καύση σκουπιδιών και ενάντια στις επιθέσεις με χημικά και κλομπ από τις δυνάμεις καταστολής. 

Η μαζική διαδήλωση στην ΑΓΕΤ έδειξε τον δρόμο!

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. χαιρετίζει τους χιλιάδες διαδηλωτές που συμμετείχαν το Σάββατο 13 Ιουνίου στη μαζική και μαχητική συγκέντρωση στον Βόλο και στην πορεία μέχρι την ΑΓΕΤ ενάντια στην καύση σκουπιδιών, όπου και δέχθηκαν την επίθεση με χημικά και κλομπ από τις δυνάμεις καταστολής.

Καταγγέλλουμε την τριπλή λυσσαλέα αστυνομική επίθεση στους διαδηλωτές, τόσο στην πύλη του εργοστασίου της ΑΓΕΤ, όπου και προσπάθησαν, ανεπιτυχώς όμως χάρη στην οργανωμένη, συγκροτημένη κι αποφασιστική στάση των διαδηλωτών, να διαλύσουν τη συγκέντρωση, όσο και μέσα στην πόλη του Βόλου, αρχικά έξω από το Νοσοκομείο και στη συνέχεια έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση.

Δεν δίστασαν να ψεκάσουν με τα δηλητηριώδη χημικά τους, ακόμη και μέσα στον κόσμο, όπου συμμετείχαν δεκάδες μικρά παιδιά, ενώ έστειλαν στο νοσοκομείο πολλούς διαδηλωτές με ανοιγμένα κεφάλια, τραυματισμούς κι αναπνευστικά προβλήματα, και δε σταμάτησαν εκεί, παρά προχώρησαν σε προσαγωγές και συλλήψεις διαδηλωτών.
Γίνεται αντιληπτό πως η κοινοπραξία κυβέρνησης-περιφερειακής και δημοτικής αρχής- επιχειρηματικών συμφερόντων, χθες έχασε τον ύπνο της, καθώς η αλαζονεία της δέχθηκε ισχυρότατο πλήγμα, τόσο από τη μαζικότητα και μαχητικότητα της διαδήλωσης, όσο κι από το περιεχόμενο που έβαζε στην προμετωπίδα της και δεν ήταν άλλο από το “Να φύγει η Lafarge”!
Οι αγώνες για γη κι ελευθερία που ξεσπάνε σε ολόκληρη τη χώρα ενάντια στην καταστροφική καπιταλιστική ανάπτυξη, βάζουν στο στόχαστρό τους κολοσσιαία επιχειρηματικά συμφέροντα, κυβερνητικά σχέδια και τις κατευθύνσεις της Ε.Ε.

Βάζουν επιπλέον στο στόχαστρο και όλους τους εκπροσώπους του τοπικού κράτους, καθώς και την αξιωματική συμπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι συνηγορούν στο όνομα της “ανάπτυξης”, στην καταστροφή του περιβάλλοντος, στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και στην υπονόμευση των όρων ζωής κι ελευθερίας της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Από τα Άγραφα μέχρι τον Βόλο, από την Τήνο μέχρι τον Ασπροπόταμο, από την Ήπειρο ως την Κρήτη, από δεκάδες εστίες αντίστασης στη λεηλασία και καταστροφή του φυσικού πλούτου, έρχονται οι νέες νικηφόρες μάχες του κινήματος για γη κι ελευθερία, ξεπηδούν οι νέες Σκουριές και Κερατέες!

Δεν μας τρομάζει καμία καταστολή, χημικά, συλλήψεις και δακρυγόνα, νόμος είναι το δίκιο του αγώνα! Ο μόνος δρόμος είναι αυτός της κοινωνικής αντίστασης κι ανυπακοής, του ανυποχώρητου κι ασυμβίβαστου αγώνα και της ανατροπής των εγκληματικών τους σχεδίων.

Με πανελλαδικό συντονισμό των τοπικών κινημάτων και πρωτοβουλιών για την προάσπιση του περιβάλλοντος και των ζωών μας, με μπλοκάρισμα των όποιων αποφάσεων επιχειρήσουν να λάβουν Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές, με χιλιάδες ανθρώπους στον δρόμο, ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

 

πηγη: prin.gr

Σελίδα 765 από 1527
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή