Αντώνης Κουρούκλης, πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτική, ΠΟΠΟΚΠ

«Άνθρακες» αποδεικνύεται και στο ταμείο ο «θησαυρός» των αναδρομικών αλλά και των υποτιθέμενων αυξήσεων, καθώς φρόντισαν γι’ αυτό οι νόμοι Κατρούγκαλου και Βρούτση. Μόνη απάντηση ο αγώνας ενάντια στην αντιασφαλιστική νομοθεσία.

Κατ’ εφαρμογή του νόμου 4670/20 –νόμος Βρούτση– την Τετάρτη καταβλήθηκαν από τον e-ΕΦΚΑ αναδρομικά ποσά ύψους 26,1 εκατ. ευρώ σε 133.692 συνταξιούχους, έπειτα από επανυπολογισμό των συντάξεών τους. Αφορούν σε «παλαιούς» συνταξιούχους οι οποίοι συνταξιοδοτήθηκαν πριν τον Μάιο του 2016. Ο μέσος όρος των αναδρομικών κυμαίνεται στα 195 ευρώ, ενώ οι αντίστοιχες αυξήσεις θα καταβληθούν σε πέντε ετήσιες δόσεις. Οι δόσεις του 2020-2021 θα καταβληθούν με τις συντάξεις Νοεμβρίου, στα τέλη του Οκτώβρη.

Εκτός από την ημερομηνία εξόδου, οι υπόλοιπες δύο προϋποθέσεις για να λάβει κάποιος συνταξιούχος αναδρομικά και αυξήσεις είναι να έχει πάνω από 30 χρόνια ασφάλισης και να διατηρεί μηδενική ή μικρή προσωπική διαφορά με βάση τον προηγούμενο επανυπολογισμό που επέβαλε ο νόμος 4387/16 — νόμος Κατρούγκαλου. Από το σύνολο του 1,8 εκατ. συντάξεων της συγκεκριμένης κατηγορίας, δεν έχουν επανυπολογιστεί περίπου 215.000 σύνθετες περιπτώσεις, όπου δεν αναμένεται να λάβουν αναδρομικά και αυξήσεις περισσότερες από 45.000. Αντίστοιχη διαδικασία προηγήθηκε τον Ιούνιο του 2021 για τους «νέους» συνταξιούχους.

Κάνοντας μια σύντομη αναδρομή, αυτή η «φάμπρικα» των επανυπολογισμών ξεκίνησε με τον νόμο Κατρούγκαλου επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και αφορούσε μόνο στους παλαιούς συνταξιούχους. Δικαιολογήθηκε μέσω της ψευδορητορικής των «ενιαίων κανόνων», αλλά ουσιαστικά και σύμφωνα με τη νομική άποψη, θεσμοθετήθηκε προκειμένου να άρει τα συνταγματικά κωλύματα που θα προέκυπταν από την εφαρμογή του διαφορετικού τρόπου υπολογισμού των νέων συνταξιούχων, ο οποίος βέβαια παρέπεμπε σε αισθητά χαμηλότερες συντάξεις. Οι προβλεπόμενες μειώσεις των επανυπολογισμένων παλαιών συντάξεων διατηρήθηκαν σαν προσωπικές διαφορές. Να σημειώσουμε ότι η ανάδοχος εταιρεία –κράτος εν κράτει τότε και τώρα στον ΕΦΚΑ– που ολοκλήρωσε το έργο, αλλά και ο ίδιος ο ΕΦΚΑ δεν έδωσαν ποτέ, ούτε στους ίδιους τους συνταξιούχους, κανένα στοιχείο γύρω απ’ αυτόν τον επανυπολογισμό, ενώ το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Σημασία ωστόσο έχει ότι, από τη μια μέρα στην άλλη, οι συνταξιούχοι της συγκεκριμένης κατηγορίας, μέσω μιας άθλιας μεθόδευσης, μεταβλήθηκαν από κανονικούς δικαιούχους σε ομήρους της προσωπικής διαφοράς.
Εξίσου άθλιες και θρασύτατες ήταν οι εξαγγελίες και οι πρακτικές της σημερινής κυβέρνησης, η οποία βέβαια ούτε τον νόμο Κατρούγκαλου κατάργησε ούτε τις δικαστικές αποφάσεις σεβάστηκε σχετικά με το άλλο μεγάλο ζήτημα, αυτό της πλήρους καταβολής των αναδρομικών που είχε επιδικάσει το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ). Σ’ αυτή τη δεύτερη περίπτωση, η υποτιθέμενη αποκατάσταση έγινε πραξικοπηματικά μέσω ειδικού νόμου όπου αλλοίωσε τις δικαστικές αποφάσεις, μειώνοντας τα ποσά κατά 60% και το κυριότερο ενσωμάτωσε ειδική διάταξη που αναφέρει πως τα χορηγούμενα (μειωμένα) ποσά ισοδυναμούν με όλα τα ποσά που επιδίκασε το ΣτΕ, θέτοντας όρο δηλαδή ότι, όσοι πάρουν τα αναδρομικά αυτά παραιτούνται από κάθε δικαστική διεκδίκηση.

1,2 εκατ. συνταξιούχοι δεν θα λάβουν ούτε αύξηση, ούτε αναδρομικά

Στην πρώτη περίπτωση και ειδικότερα για ό,τι αφορά το ζήτημα των παλαιών συνταξιούχων, η δήθεν αποκατάσταση υποτίθεται θα υλοποιείτο μέσω της αύξησης των συντελεστών αναπλήρωσης για τον ασφαλιστικό χρόνο από τα 30 έως τα 40 έτη (από τα 40 έτη και πάνω υπάρχει μείωση). Από τις πρώτες μέρες διακυβέρνησης της ΝΔ δημιουργήθηκε και συντηρήθηκε μια τεράστια επικοινωνιακή «φούσκα» γύρω από τις τεράστιες αυξήσεις και τα τεράστια ποσά αναδρομικών που, εκτός των άλλων, μάλιστα θα βοηθούσαν και στην τόνωση της αγοράς! Αντί γι’ αυτό βέβαια, όπως ήδη αναφέραμε, 1,2 εκατ. συνταξιούχοι δεν θα λάβουν ούτε αύξηση ούτε αναδρομικά αφού έχουν από 30 χρόνια ασφάλισης και κάτω, ενώ το ίδιο ισχύει για άλλες 550 χιλιάδες που διατηρούν σχετικά υψηλές προσωπικές διαφορές. Όσο για τους περίπου 133 χιλιάδες που έλαβαν μεσοσταθμικά αναδρομικά 195 ευρώ, οι αυξήσεις στις συντάξεις τους δεν πρόκειται να ξεπεράσουν, επίσης κατά μέσο όρο, το 1,5%. Προφανώς είναι κάτι που γνώριζαν πολύ καλά πριν το εξαγγείλουν και πριν το νομοθετήσουν, αφού οι ίδιοι είχαν πρόσβαση στα στοιχεία του προηγούμενου επανυπολογισμού.
«Άνθρακες», λοιπόν, ο «θησαυρός», ενώ για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι ο κινηματικός αγώνας για πραγματικές αυξήσεις σε όλες ανεξαιρέτως τις κατηγορίες συνταξιούχων, σε συνδυασμό με την κατάργηση της αντιασφαλιστικής νομοθεσίας, είναι ο μόνος δρόμος ουσιαστικής διεκδίκησης, πέρα από τον διαχρονικό εμπαιγμό και την απάτη των κυβερνήσεων.

πηγη: prin.gr

Τάκης Γιαννόπουλος

Βρισκόμαστε έναν χρόνο μετά την ιστορική απόφαση της καταδίκης της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης και της φυλάκισης 69 ηγετικών της στελεχών. Ήταν μια μέρα που ήδη έχει γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία του αντιφασιστικού και του λαϊκού κινήματος. Το κίνημα πέτυχε να μπει στην φυλακή ως εγκληματική οργάνωση το μαζικότερο νεοναζιστικό κόμμα της Ευρώπης με ιστορία 40 χρόνων, κοινοβουλευτική παρουσία 7 χρόνων, που έφτασε μάλιστα να γίνει το τρίτο κόμμα στη Βουλή το 2015.

Παρά την τεράστια σημασία αυτής της νίκης, τα γεγονότα του τελευταίου διαστήματος με διαρκείς επιθέσεις φασιστών κυρίως στην Θεσσαλονίκη, δείχνουν με καθαρό τρόπο αυτό που το αντιφασιστικό κίνημα τόνιζε από την πρώτη στιγμή: μια δικαστική απόφαση δεν αρκεί για να πούμε ότι τελειώσαμε με την ακροδεξιά και τον φασισμό στην Ελλάδα. Απαιτείται διαρκής παρουσία και πίεση του κινήματος και της κοινωνίας, προκειμένου να αποτραπεί η προσπάθειά τους να ανασυγκροτηθούν και να ανακάμψουν. 

Διαβάστε παρακάτω άρθρο για τις νεοφασιστικές ομάδες που δρουν το τελευταίο διάστημα, που φιλοδοξούν να ξαναχτίσουν τις δυνάμεις τους. 

Του Τάκη Γιαννόπουλου

Ο χώρος της ακροδεξιάς και του νεοφασισμού στην Ελλάδα βρίσκεται σε φάση αναδιάταξης και έντονων πολιτικών διεργασιών. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο το τελευταίο διάστημα, μετά την εκπαραθύρωση της Χρυσής Αυγής από τη Βουλή τον Ιούλιο του ’19, ή μετά την ιστορική της καταδίκη ως εγκληματική οργάνωση τον Οκτώβρη του ’20.

Οι συζητήσεις, αντιπαραθέσεις, διασπάσεις, κοκ, είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα και είχαν βασικά να κάνουν με ζητήματα τακτικής και στρατηγικής με στόχο να καλυφθεί από τα ακροδεξιά το τεράστιο πολιτικό κενό που όλοι πλέον διαπιστώνουν και που έγινε ακόμα μεγαλύτερο μετά την υποταγή και ενσωμάτωση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στο κατεστημένο.

Τα πρόσφατα γεγονότα στη Σταυρούπολη ανέδειξαν με εκκωφαντικό τρόπο τα όσα συμβαίνουν στον χώρο των νεοφασιστικών ομάδων, του «ριζοσπαστικού εθνικισμού» όπως τους αρέσει να αυτοαποκαλούνται, προκειμένου να κρύψουν το ότι είναι πατενταρισμένοι φασίστες. Αυτός ο χώρος έχει μια ιδιαίτερη σημασία για το ευρύτερο λαϊκό και αντιφασιστικό κίνημα, καθώς συνιστά μια άμεση απειλή σε μια σειρά χώρους και περιοχές όπου δρουν συγκροτημένες ομάδες κρούσης ή τάγματα εφόδου.

Όταν 30 ανήλικοι μαθητές δεν διστάζουν να επιτεθούν οργανωμένα, εξοπλισμένοι και με δολοφονικές προθέσεις απέναντι σε μαζικά κόμματα της Αριστεράς όπως το ΚΚΕ ή σε φοιτητικά σχήματα όπως τα ΕΑΑΚ, το καμπανάκι πρέπει να χτυπήσει και πρέπει να είναι διαπεραστικό σε πανελλαδικό επίπεδο.

Γιατί προφανώς οι 30 μαθητές δεν ήταν μόνοι τους. Είχαν καθοδήγηση τόσο οργανωτική, όσο και πολιτική καθώς έντυσαν τις δράσεις τους με το πάγιο ιδεολογικό οπλοστάσιο και συνθήματα του φασισμού και της ακροδεξιάς. Αντικομουνισμός, ναζιστικοί χαιρετισμοί, εθνικισμός, οργανωμένα πεσίματα σε διαδηλωτές, εξοπλισμός με μαχαίρια, σουγιάδες, ναυτικές φωτοβολίδες, σιδερογροθιές κοκ.

Και όταν αυτά συμβαίνουν ακριβώς ένα χρόνο μετά την καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης, μπορούμε να φανταστούμε τι θα συνέβαινε αν δεν υπήρχε ούτε καν αυτή η καταδίκη. Αν δεν είχε μπει στη φυλακή η ηγετική της ομάδα, αν δεν έκλειναν τα πάνω από 70 γραφεία της, οι δύο βδομαδιάτικες εφημερίδες της, το επίσημο site της και αν δεν έχανε οριστικά την κρατική χρηματοδότηση.

Δεν τελειώσαμε οριστικά με τη Χρυσή Αυγή

Κάτι ακόμη που αποκάλυψαν τα όσα έγιναν στη Σταυρούπολη είναι ότι όχι μόνο δεν έχουμε τελειώσει με τον φασισμό αλλά δεν έχουμε τελειώσει ούτε καν με τη Χρυσή Αυγή.

Το σύνθημα ΕΛΛΑΣ Ή ΤΕΦΡΑ που αναρτήθηκε σε πανό κατάληψης του ΕΠΑΛ Ευόσμου είναι κλασικό σύνθημα της Χρυσής Αυγής. Το δελτίο τύπου του Μετώπου Νεολαίας της Χρυσής Αυγής που έδινε συγχαρητήρια στους φασίστες της Σταυρούπολης αποκαλύπτει ότι η εγκληματική οργάνωση διαθέτει ακόμη νεολαία.

Έχει γραφεία και πολυχώρο-εθνικιστικό στέκι (το «ΣΑΡΙΣΑ» στην οδό Καζαντζάκη 4 στην Θεσσαλονίκη). Ετοιμάζεται να ανοίξει ανάλογο πολυχώρο και στην Αθήνα, διαθέτει διαδικτυακή εκπομπή (τα «Κρούσματα Αντίστασης») και τα φυλακισμένα μέλη της βγάζουν βιβλία και αρθρογραφούν στα site και τα μπλογκ που διατηρούν.

Η «ΣΑΡΙΣΑ» ήταν αυτή που διένειμε στις αρχές Οκτώβρη σε σχολεία της Πυλαίας, της Σταυρούπολης κτλ, προκηρύξεις που ουσιαστικά προετοίμαζαν το έδαφος για τα όσα ακολούθησαν.

Η σχετική ανακοίνωση ανέφερε μεταξύ άλλων:

«πετυχαίνεις κνίτες και αναρχικούς και δεν αντέχεις την απλυσιά;

Σιχάθηκες τον καθηγητή που στάζει χολή για έθνος και φυλή;

Συγχαρητήρια! Είσαι και εσύ “μέλος εγκληματικής οργάνωσης” σύμφωνα με την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ»

Η Χρυσή Αυγή  έχει ακόμα επίσημα δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους με πρώτη και καλύτερη την Ουρανία Μιχαλολιάκου στον Δήμο της Αθήνας.

Πραγματοποιεί δημόσιες παρεμβάσεις και εμφανίσεις. Στην Αθήνα εμφανίστηκαν με πανό που στοχοποιούσε αριστερούς καθηγητές μπροστά από το Πάντειο Πανεπιστήμιο. Σε μια σειρά γειτονιές πραγματοποιούν παρεμβάσεις ή συμμετέχουν σε φασιστοεπιτροπές δήθεν κατοίκων που πρόσφατα οργάνωσαν συγκεντρώσεις ενάντια στην περιοδεία της κούκλας Αμάλ. Συμμετείχαν σε τελετές στο Βίτσι, στις Θερμοπύλες και στον Μελιγαλά.

Στο φυσιολογικό ερώτημα «Μα μπορεί να τα κάνει αυτά μια εγκληματική οργάνωση;», αξίζει να δούμε πως απαντάνε οι ίδιοι μέσα από την ιστοσελίδα του Μετώπου Νεολαίας:

«Η Χρυσή Αυγή δεν διαλύθηκε/βγήκε εκτός νόμου;

Όχι, σε αντίθεση με την σκόπιμη παραπληροφόρηση που διαδίδεται από τους εχθρούς μας, η Χρυσή Αυγή παραμένει ένα καθ’ όλα νόμιμο πολιτικό Κίνημα. Όπως θα διαπιστώσεις διαβάζοντας αυτήν την ιστοσελίδα διαθέτουμε χωρίς κανένα πρόβλημα δικούς μας χώρους δραστηριοτήτων, συνεχίζουμε την ποικίλη Εθνικιστική μας δράση ανεπηρέαστοι από τις οχλήσεις των υποχείριων του καθεστώτος και τέλος όποτε το επιθυμούμε μπορούμε να συμμετάσχουμε κανονικά στις εκλογές κάθε είδους»

Βασικά, και μέχρι να υπάρξει αμετάκλητη καταδίκη, δηλαδή να γίνει η δίκη και σε δεύτερο βαθμό, αυτό που ισχύει είναι ότι ο Μιχαλολιάκος δεν εμφανίζεται σαν πρόεδρος ή γραμματέας του κόμματος. Γι’ αυτό άλλωστε έσπευσε ο ίδιος να υπογράφει πλέον τα κείμενά του ως «ιδρυτής Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή».

Σύμφωνα με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ:

«Ψηφίστηκε από την ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών για την εκλογή δημοτικών και περιφερειακών αρχών, στο οποίο συμπεριλήφθηκε και η τροπολογία με την οποία καθιερώνεται ασυμβίβαστο ως προς την κατοχή επιτελικής θέσης σε κόμματα, για πρόσωπα που έχουν καταδικαστεί οριστικά.

Ουσιαστικά η τροπολογία προβλέπει μερική αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων για τους καταδικασμένους πρώην βουλευτές και μέλη της Χρυσής Αυγής.

Στο πλαίσιο αυτό οι καταδικασθέντες Χρυσαυγίτες δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου καθ’ όλη τη διάρκεια της επιβληθείσας ποινής τους.

Δεν μπορούν επίσης να είναι υποψήφιοι στις εκλογές ως αρχηγοί κόμματος, διατηρούν πάντως το δικαίωμα να είναι υποψήφιοι ως απλοί βουλευτές σε κάποιο κόμμα, ο αρχηγός του οποίου ωστόσο δεν θα πρέπει να έχει καταδικαστεί.

Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι δεν μπορεί να απαγορευθεί πλήρως εφόσον προς το παρόν δεν έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα.» 

Δηλαδή μπορεί η Χρυσή Αυγή να κατέβει στις επόμενες εκλογές με επικεφαλής τυπικά την Ουρανία ή την Ζαρούλια και ο Μιχαλολιάκος να είναι υποψήφιος βουλευτής και ουσιαστικά αρχηγός. Ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος μέσα από τη φυλακή δηλώνει:

«Από τις φυλακές Δομοκού τους στέλνω το μήνυμα και μαζί με εμένα και αγνοί Αγωνιστές από κάθε γωνιά της Ελλάδος, από την Κρήτη και την Μάνη μέχρι τον Έβρο, μήνυμα ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν τέλειωσε και δεν θα αργήσει η ώρα, που θα το διαπιστώσουν».

Τα αποπαίδια της Χρυσής Αυγής

Όμως δεν είναι μόνο η Χρυσή Αυγή. Στη Σταυρούπολη και αλλού συμμετείχαν και άλλες ολιγομελείς ομάδες.Ήταν ο Ιερός Λόχος με κύρια βάση τη Θεσσαλονίκη, που οργανώνει τα Macedonian Pride και πρόσφατα μέλη του πέταξαν πέτρες στους διαδηλωτές του κινηματικού Pride της πόλης μπροστά από τον Λευκό Πύργο.

Συμμετείχαν προφανώς και χούλιγκαν οπαδοί ομάδων της πόλης καθώς και άλλες περιθωριακές κινήσεις.

Στην Αθήνα δρα η Propatria, τα μέλη της οποίας αυτοπροσδιορίζονται ως αυτόνομοι εθνικιστές. Το 2018 συμμετείχαν σε φασιστικό συνέδριο και διαδήλωση στο Βερολίνο δηλώνοντας ότι «στις 9 Μάη του 1945 δεν ηττήθηκε η Γερμανία αλλά η Ευρώπη των Εθνών».

Κασιδιάρης και Λαγός

Υπάρχει επίσης το κόμμα Κασιδιάρη οι «Έλληνες για την Πατρίδα» που επίσης έδωσε συγχαρητήρια στους νεοναζί της Σταυρούπολης. 

Στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν ακόμα:

«…Για πρώτη φορά στα χρονικά της Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης είδαμε ένοπλες ομάδες κομμουνιστών και αριστεριστών να πολιορκούν σχολικό συγκρότημα, να απειλούν και να εκφοβίζουν Έλληνες μαθητές με την απόλυτη ανοχή της Αστυνομίας…»

Το κόμμα του Κασιδιάρη προσπαθεί να εμφανίσει ένα πιο light προφίλ από την Χρυσή Αυγή παρουσιάζοντας όσο πιο ραφιναρισμένα μπορεί παρόμοιες θέσεις για τους μετανάστες, τους ομοφυλόφιλους κτλ. Μαζί με τη Χρυσή Αυγή είναι τα μόνα κόμματα του νεοφασιστικού χώρου που καταγράφονται δημοσκοπικά με ποσοστά 1-1.5%.

Συμμετείχαν στις συγκεντρώσεις των αντιεμβολιαστών και ο Κασιδιάρης ήταν εκ των κεντρικών ομιλητών στη συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης στη ΔΕΘ στις 11/9.

Και ο Κασιδιάρης, όπως ο Μιχαλολιάκος, εμφανίζεται πια ως ιδρυτής και όχι ως πρόεδρος του κόμματος προκειμένου να διασφαλίσει την κάθοδό του στις εκλογές.

Εθνική Λαϊκή Συνείδηση (ΕΛΑΣΥΝ)

Ο έτερος της παρέας Γιάννης Λαγός, διατηρεί το κόμμα του, την ΕΛΑΣΥΝ, έχοντας δώσει την προεδρία στον Γ. Ζωγράφο προκειμένου αυτός να εμφανίζεται ως ανεξάρτητος ευρωβουλευτής θέλοντας να παίξει ρόλο στις εξελίξεις.

Πρόσφατα η ΕΛΑΣΥΝ ανακοίνωσε ότι: «ο Γιάννης Λαγός εκλέχτηκε επίτιμος Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού συνασπισμού εθνικιστικών κομμάτων APF» (Συμμαχία για την Ειρήνη και την Ελευθερία).

Την ίδια θέση κατείχε προηγούμενα ο Ζαν Μαρί Λεπέν ενώ στη Συμμαχία συμμετέχουν ακροδεξιά κόμματα. Συμμετείχε και η Χρυσή Αυγή ως το 2017.

Η ΕΛΑΣΥΝ δεν καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις. Μέλη της συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις για την Αμάλ, τις αντιεμβολιαστικές συγκεντρώσεις και σε κάθε λογής ξενοφοβικές δράσεις πανελλαδικά.

Μαθήματα από το παρελθόν

Η μέχρι στιγμής καταγραφή αφορά το κομμάτι που έχει πιο άμεση σχέση με τον νεοφασιστικό χώρο και τα απόνερα που άφησε η παρουσία της Χρυσής Αυγής στα πράγματα όλη την προηγούμενη περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση είναι σίγουρο ότι η οικονομική κρίση, οι επιπτώσεις της πανδημίας, το προσφυγικό ζήτημα, το πολιτικό κενό στον χώρο της Αριστεράς, θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν την ακροδεξιά και τον νεοφασισμό στην Ελλάδα και διεθνώς.

Το θέμα είναι να μην περιμένουμε να αντιδράσουμε μαζικά μόνο όταν έχουμε επιθέσεις ή νεκρούς. Θυμίζουμε ότι η επίθεση στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα ήταν το προοίμιο για την δολοφονία Φύσσα 5 μέρες αργότερα. 

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι τα πράγματα θα εξελιχτούν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και τώρα.

Αλλά όταν οι φασίστες χτίζουν ξανά δυνάμεις στη νεολαία σημαίνει ότι επιχειρούν να επαναλάβουν το πείραμα του 2007-2009 δηλαδή της συστηματικής δουλειάς στα σχολεία, στα γήπεδα κοκ, τη στρατολόγηση των πιο νταήδων, τη μετατροπή υποβαθμισμένων περιοχών σε άβατα και κάστρα των φασιστών, το χτίσιμο πολιτικής και εκλογικής επιρροής ανάμεσα σε λαϊκά στρώματα.

Αυτό προσπαθούν να κάνουν τώρα στη Σταυρούπολη, τον Εύοσμο και αλλού. Αισθάνονται ότι στη Βόρεια Ελλάδα και ειδικά στη Θεσσαλονίκη είναι πιο ισχυροί λόγω του Μακεδονικού, της πανδημίας, των σχέσεων με την Εκκλησία κτλ.

Τώρα όμως πια όλοι οφείλουν «να ξέρουν». Και δεν πρέπει να το αφήσουμε να ξανασυμβεί. Ασφαλώς οι μαζικές, ενωτικές πορείες όπως η φετινή για τον Π. Φύσσα στο Κερατσίνι ή η πρόσφατη στη Σταυρούπολη είναι απαραίτητες. Όμως δεν αρκούν. Χρειάζεται να πείσουμε και να εξοπλίσουμε πολιτικά την νεολαία και την κοινωνία απέναντι στα φασιστικά και ακροδεξιά αφηγήματα. Να προστατεύσουμε οργανωμένα και σχεδιασμένα τον καθένα και την καθεμία που απειλείται ή κινδυνεύει από τα τάγματα εφόδου παλιά και νέα. 

Να θυμηθούμε ότι έτσι βάλαμε την ηγεσία της Χρυσής Αυγής στη φυλακή και διαλύσαμε άβατα τύπου Αγίου Παντελεήμονα. Δεν πρέπει να αφήσουμε να δημιουργηθούν νέα στην Σταυρούπολη, στον Εύοσμο και αλλού.

Αυτή τη φορά τα μαχαίρια δεν πρέπει να βρουν τον στόχο τους!

πηγη: net.xekinima.org

«Βούλιαξε» την Πέμπτη η Αθήνα από τους χιλιάδες διαδηλωτές που συμμετείχαν στη μεγάλη αντιφασιστική συγκέντρωση έξω από το Εφετείο και την πορεία προς το Σύνταγμα.

Φοιτητικοί σύλλογοι και σωματεία, αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές συλλογικότητες και συντονισμοί, οργανώσεις και κόμματα της μαχόμενης Αριστεράς, ανάμεσά τους το ΝΑΡ και η νΚΑ, καθώς και του αντιεξουσιαστικού χώρου, έδωσαν ραντεβού έξω από το Εφετείο για τη συμπλήρωση ενός έτους από τη μέρα που το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων ανακοίνωσε την ετυμηγορία του στην «ελληνική δίκη της Νυρεμβέργης»: Η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση.

Στη συγκέντρωση και τη διαδήλωση συμμετείχε και η Μάγδα Φύσσα, μητέρα του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα, η δολοφονία του οποίου από τον χρυσαυγίτη Γιώργο Ρουπακιά και ο αντιφασιστικός ξεσηκωμός που ακολούθησε σήμανε την αρχή του τέλους για τη ναζιστική οργάνωση του Νίκου Μιχαλολιάκου.

«Ο αγώνας συνεχίζεται, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Είναι μια ιστορική μέρα σήμερα, όλοι θυμόμαστε την μεγάλη απόφαση αυτή. Θα μείνει στη μνήμη όλων μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι τελειώσαμε, έχουμε μπροστά μας ένα Εφετείο που είναι πάρα πολύ δύσκολο. Επίσης ο αγώνας στον δρόμο δεν έχει τελειώσει, το βλέπουμε αυτές τις μέρες το τι γίνεται», δήλωσε σε δημοσιογράφους.

Πλημμυρίζοντας τη λεωφόρο Αλεξάνδρας και τις οδούς Πατησίων και Σταδίου, οι διαδηλωτές κατέληξαν στο Σύνταγμα για την πραγματοποίηση μεγάλης αντιφασιστικής συναυλίας με τη συμμετοχή δεκάδων καλλιτεχνών.

Η μεγάλη κινητοποίηση ήρθε λίγες μέρες μετά το μπαράζ φασιστικών επιθέσεων σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, με modus operandi που θύμιζε τις αντίστοιχες επιθέσεις την περίοδο 2012-2013, χρονιά ανόδου της Χρυσής Αυγής.

Μεγάλες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και στη Θεσσαλονίκη, όπου μάλιστα η δημοτική αρχή αρχικά αρνήθηκε να παραχωρήσει την πλατεία στη οποίαν είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί αντιφασιστική συναυλία, καθώς και στην Πάτρα.

https://twitter.com/i/status/1446160974059352068

https://twitter.com/i/status/1446171244789911554

ΠΗΓΗ: prin.gr

Τζώρτζης Ρούσσος

Εδώ και δέκα ημέρες παρακολουθούμε όσα διαδραματίζονται στη ΔΕΗ με προφανείς ευθύνες της διοίκησής της και του «επιτελικού κράτους» γενικότερα. Βλέπουμε όσα πράττει με την απαγορευμένη στην Ελλάδα πρακτική «wall crossing».

Η Δικαιοσύνη και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς διερευνούν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εξαπατήθηκαν οι μικροεπενδυτές αγοράζοντας ψηλά τη Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου για να ακολουθήσει μια ανεξήγητη εννιαήμερη πτώση.

Η εξήγηση δεν ήταν μεταφυσική. Οπως τεκμαίρεται, κάποιοι γνώριζαν και φρόντισαν να σπεκουλάρουν μέσω είτε της πώλησης μετοχών είτε της αγοράς παραγώγων (συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης και δικαιώματα προαίρεσης). Μέσα στην εβδομάδα αποκαλύφθηκε ότι η πρόταση του ΔΣ της ΔΕΗ προς την έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων είναι η αύξηση να γίνει με κατάργηση του δικαιώματος προτίμησης των παλαιών μετόχων.

Είναι στο χέρι της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας, του ΤΑΙΠΕΔ και του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (οι τρεις μέτοχοι της ΔΕΗ που αντιπροσωπεύουν το ελληνικό κράτος και διατηρούν το 55,05% των μετοχών της ΔΕΗ) να μην περάσει η πρόταση για κατάργηση του δικαιώματος προτίμησης. Ωστόσο η αγορά έχει προεξοφλήσει τι θα πράξουν.

Η αθέατη πλευρά του ξεπουλήματος

Ολα αυτά όπως φαίνεται ήταν μια καλή ευκαιρία για «αρπαχτή» για όσους είχαν τις διαβαθμισμένες πληροφορίες και τις χρησιμοποίησαν καταχρώμενοι την αγορά και χειραγωγώντας τη μετοχή. Ωστόσο αλλού είναι το πραγματικό σκάνδαλο, που οδηγεί ευθέως σε διασπάθιση δημόσιου χρήματος με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη και του διορισμένου από αυτήν προέδρου της ΔΕΗ Γιώργου Στάσση.

Για να καταλάβουμε τι πράττει η διοίκηση αφήνουμε στην άκρη το εθνικό συμφέρον, αφήνουμε στην άκρη το πόσο ζημιώθηκε το ελληνικό κράτος από προηγούμενες ιδιωτικοποιήσεις αλλά και την πανευρωπαϊκή τάση κρατικοποίησης των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και αναλύουμε με όρους νεοφιλελευθερισμού! Ακόμη κι έτσι διαπιστώνουμε ότι οι μέτοχοι (του κράτους συμπεριλαμβανομένου) χάνουν τεράστια ποσά. Είναι η αθέατη πλευρά ενός ξεπουλήματος του 17% των μετοχών της ΔΕΗ σε εξευτελιστική τιμή και έξω από κάθε ορθή εταιρική διακυβέρνηση.

Είναι τόσο παράλογη η τωρινή κίνηση για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου με τη χρηματιστηριακή τιμή της μετοχής να κινείται τόσο χαμηλά, που τα ερωτήματα τα οποία αναφύονται είναι «γιατί τώρα;» και «ποιος δεν θα κερδίσει από αυτή την ιδιωτικοποίηση;». Η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι άμεση: το ελληνικό δημόσιο, το οποίο και πάλι ξεπουλά χαμηλά τα ασημικά του.

Τα δεδομένα της διασπάθισης

Όμως αυτό ονομάζεται διασπάθιση δημόσιου χρήματος. Για να καταλάβουμε τι γίνεται ας λάβουμε υπόψη τα εξής δεδομένα: -Η χρηματιστηριακή αξία της ΔΕΗ αυτήν τη στιγμή είναι λίγο κάτω από 2 δισ. ευρώ.

-Το 49% του ΔΕΔΔΗΕ, θυγατρικής της ΔΕΗ, πωλήθηκε από την κυβέρνηση μόλις πριν από 23 ημέρες αντί 2,1 δισ. ευρώ. Αρα η θυγατρική κοστίζει αυτήν τη στιγμή διπλάσια από τη μητρική εταιρεία, κάτι που αν μη τι άλλο θα οδηγήσει σε αύξηση της τιμής της μετοχής σε βάθος χρόνου. -Η ΔΕΗ, σύμφωνα πάντα με τις ανακοινώσεις της διοίκησής της, θα χρωστά στο τέλος του 2021 περί το 1 δισ. ευρώ.

Με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, ο καθαρός δανεισμός (υποχρεώσεις μείον διαθέσιμα) είναι μικρότερος των 3 δισ. ευρώ. Ωστόσο λόγω συμφωνίας με την «αμαρτωλή» Macquarie, η οποία θα πληρώσει (εντός του 2021 ή στις αρχές του 2022) 1,3 δισ. ευρώ και θα αναλάβει επιπρόσθετα χρέος 800 εκατ. ευρώ για το 49% του ΔΕΔΔΗΕ, η ΔΕΗ, και ακριβώς επειδή εμφανίζει ενοποιημένους ισολογισμούς με τις θυγατρικές της, θέτει τις βάσεις για εκτόξευση της τιμής της μετοχής. Αλλωστε οι προβλέψεις μιλούν για κερδοφορία EBITDA (κέρδη προ τόκων, φόρων και αποσβέσεων) της τάξης των 900 εκατ. ευρώ το 2021.

Αυτοί είναι οι λόγοι που η ΔΕΗ όχι μόνο δανείζεται με χαμηλό επιτόκιο αλλά και στα μέσα Ιουλίου το επταετές πράσινο ομόλογό της υπερκαλύφθηκε κατά εξίμισι φορές αφού κατατέθηκαν προσφορές άνω των 2,3 δισ. ευρώ. Η ΔΕΗ άντλησε 500 εκατ. ευρώ (ο στόχος ήταν 350 εκατ. ευρώ), με το τελικό επιτόκιο να διαμορφώνεται στο 3,375%, σημαντικά χαμηλότερα από την αρχική τιμολόγηση (3,75%)!

Ολα αυτά προτού η ΔΕΗ πουλήσει το 49% του ΔΕΔΔΗΕ. Δεδομένης της συμφωνίας με τη Macquarie, είναι σαφές ότι το 2022 η τιμή της μετοχής της ΔΕΗ θα εκτοξευόταν. Οι επαΐοντες του χρηματιστηρίου κάνουν εκτιμήσεις για εκτόξευση ακόμη και στα 27 ευρώ ανά μετοχή το καλοκαίρι του 2022. Θα έπρεπε λοιπόν η διορισμένη διοίκηση Στάσση να κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη από τη συμφωνία με τη Macquarie και την αύξηση της κερδοφορίας μαζί με την καθαρή θέση της ΔΕΗ, ώστε από τις αρχές του 2022 να καταγραφεί αύξηση της τιμής της μετοχής και έτσι να κερδίσουν οι υφιστάμενοι μέτοχοι, δηλαδή και το ελληνικό δημόσιο.

Η επιλογή του παρόντος για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου χωρίς δικαίωμα προτίμησης δεν εξηγείται με όρους εταιρικής διακυβέρνησης, συνιστά ξεπούλημα κρατικής περιουσίας (και άρα διασπάθιση δημόσιου χρήματος) και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την επίκληση του μακροπρόθεσμου επενδυτικού πλάνου της ΔΕΗ (αφού αν έκανε την αύξηση μετά το επόμενο καλοκαίρι, τα χρήματα που θα εισέρεαν στο ταμείο της από τη διάθεση νέων μετοχών θα ήταν πολλαπλάσια).

ΠΗΓΗ: documentonews.gr

Βίκυ Καπετανοπούλου

«Μετά τον κύκλο οικογένειας και φίλων, η Καθολική Εκκλησία είναι το περιβάλλον με το υψηλότερο επίπεδο επικράτησης της σεξουαλικής βίας... Αν το πέπλο σιωπής, που καλύπτει τις διαπραχθείσες πράξεις, έχει επιτέλους πέσει, το οφείλουμε στο κουράγιο των θυμάτων. Χωρίς τις καταθέσεις τους, η κοινωνία μας θα βρισκόταν ακόμα σε άγνοια ή σε άρνηση για όσα έχουν συμβεί». Αυτά τα φοβερά και άλλα πολλά αντίστοιχα αναγράφει η έκθεση-κόλαφος που δημοσιοποιήθηκε χθες για το «μαζικό φαινόμενο» παιδεραστίας και τη σωρεία σεξουαλικών εγκλημάτων -παραγραμμένα πια τα περισσότερα- που έγιναν σε βάρος ανηλίκων επί 70 και πλέον χρόνια στους κόλπους και της Καθολικής Εκκλησίας της Γαλλίας.

Δεν μιλάμε απλά για «ιερό» σκάνδαλο τεράστιων διαστάσεων, αλλά για πραγματική κοινωνική μάστιγα: σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις, τα θύματα παπάδων, διακόνων και άλλων ιερέων από το 1950 μέχρι σήμερα υπολογίζονται σε τουλάχιστον 216.000, με τον σοκαριστικό τους αριθμό να εκτινάσσεται σε 330.000, αν προστεθούν τα παιδιά που κακοποιήθηκαν σεξουαλικά κι από άλλα μέλη της Καθολικής Εκκλησίας και των οργανισμών της, όπως δασκάλους και υπεύθυνους κατήχησης.

«Μου έκλεψαν 13 χρόνια από τη ζωή μου», κατήγγειλε δημόσια η Κλοντέτ Κουτιριέ, οι πρώτες παιδικές αναμνήσεις της οποίας ήταν οι διαδοχικοί βιασμοί της από τρεις παπάδες στο υπνοδωμάτιό της. Μαζί με την αδερφή της ζούσαν με αλκοολική γιαγιά. Οι ιερείς πήγαιναν για δείπνο και κατόπιν επετίθεντο με τη σειρά στα παιδιά, μέσα στα δωμάτιά τους. «Από τη στιγμή που δεν αποδοκίμασα τι συνέβαινε, ήμουν εγώ η αηδιαστική, εγώ η ένοχη... Με όλα όσα μου συνέβησαν, υπήρχε η βαθύτερη σκέψη πως έφταιγα εγώ επειδή τους επέτρεπα να το κάνουν».

Η έκθεση των 2.500 σελίδων, που πήρε δυόμισι χρόνια για να ολοκληρωθεί, συντάραξε τη γαλλική κοινή γνώμη, παρότι ορισμένα από τα φρικαλέα της ευρήματα είχαν γίνει γνωστά το Σαββατοκύριακο, όπως ο αριθμός των παιδεραστών που κυμαίνεται σε 2.900-3.200. Μόνο μια χούφτα περιπτώσεων οδήγησε σε πειθαρχικά μέτρα βάσει εκκλησιαστικών κανόνων.

Οι ποινικές διώξεις των φυσικών αυτουργών υπήρξαν απειροελάχιστες, αφού τα σεξουαλικά εγκλήματα (και) στη Γαλλία κουκουλώνονταν με «συστημικό τρόπο». «Μέχρι τις αρχές του 2000, η Καθολική Εκκλησία έδειξε βαθιά, ακόμα και άσπλαχνη αδιαφορία απέναντι στα θύματα», τόνισε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο πρόεδρος της ανεξάρτητης ερευνητικής επιτροπής Ζαν-Μαρκ Σοβέ.

Η «μεγάλη πλειονότητα» των θυμάτων ήταν αγόρια που δέχτηκαν επιθέσεις προτού να έχουν φτάσει καν στην εφηβεία. Κάποιοι παιδόφιλοι δράστες χαρακτηρίζονται «αρπακτικά» μεγάλης κλίμακας, αφού είχαν στοχοποιήσει πάρα πολλούς ανηλίκους για μεγάλες χρονικές περιόδους. Ορισμένοι είχαν επιτεθεί σε περισσότερα από 150 παιδιά έκαστος.

Οπως επισήμανε ο Σοβέ, ο αριθμός των θυμάτων είναι από μόνος του «ενοχοποιητικός» και «δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να μείνει χωρίς απάντηση». Κάλεσε την Καθολική Εκκλησία να απονείμει αποζημιώσεις, προτείνοντας μεταξύ άλλων μεταρρύθμιση εκ βάθρων του νομικού και διοικητικού της συστήματος, καθώς και την εξέταση της δυναμικής που επέτρεψε τη διάπραξη των εγκλημάτων - κυρίως την επιβλητική ισχύ που ασκούν οι ιερείς στους πιστούς ως εκπρόσωποι του Θεού, πόσο μάλλον σε μικρά παιδιά.

Ζητώντας εμπεριστατωμένη απάντηση από το Βατικανό, ο Φρανσουά Ντεβό, ιδρυτής του συλλόγου θυμάτων La Parole Libérée, ξέσπασε μπροστά σε εκκλησιαστικούς αξιωματούχους που ήταν παρόντες στη συνέντευξη: «Πρέπει να πληρώσετε για όλα αυτά τα εγκλήματα... Ντροπιάζετε την ανθρωπιά μας... Σ’ αυτή την κόλαση έχουν γίνει ειδεχθή μαζικά εγκλήματα, αλλά έχουν γίνει και ακόμα χειρότερα: προδοσία εμπιστοσύνης, προδοσία ηθικής, προδοσία παιδιών».

Ο αρχιεπίσκοπος Ερίκ ντε Μουλάν-Μποφόρ, επικεφαλής της αντίστοιχης Ιεράς Συνόδου των Καθολικών επισκόπων στη Γαλλία που ήταν μεταξύ όσων είχαν ζητήσει τη σύνταξη της έκθεσης, εξέφρασε «ντροπή και φρίκη» για τα ευρήματα και ζήτησε συγχώρεση. Αρκεί όμως μια όψιμη συγγνώμη για να ξεπλύνει -κυριολεκτικά και μεταφορικά- αυτό το διαχρονικά ατιμώρητο όσο και συνεχιζόμενο «χριστιανικό» αίσχος;

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Οι ολλανδικές αρχές κατέσχεσαν ένα πλοίο της οργάνωσης - Σύμφωνα με το λιμενικό η οικονομική αναστάτωση στην ευρύτερη λειτουργία του λιμανιού ήταν ελάχιστη

Δεκάδες ακτιβιστές της περιβαλλοντικής οργάνωσης Greenpeace στο λιμάνι του Ρότερνταμ χρησιμοποίησαν σήμερα ένα πλοίο, σημαδούρες και έναν στολίσκο από καγιάκ, προκειμένου να εμποδίσουν την κυκλοφορία γύρω από το διυλιστήριο της Shell στο Πέρνις, το μεγαλύτερο στην Ευρώπη, στο πλαίσιο μιας εκστρατείας που στοχεύει στην απαγόρευση της διαφήμισης για τα ορυκτά καύσιμα.

Η αστυνομία τερμάτισε τον αποκλεισμό έπειτα από αρκετές ώρες και προχώρησε σε 17 συλλήψεις, σύμφωνα με την Greenpeace, ενώ κατέσχεσε και το πλοίο της οργάνωσης. Από την πλευρά της, η λιμενική αρχή δήλωσε πως η οικονομική αναστάτωση στην ευρύτερη λειτουργία του λιμανιού ήταν ελάχιστη.

Η κινητοποίηση αυτή έλαβε χώρα την ώρα που η Greenpeace και περισσότερες από 20 περιβαλλοντικές οργανώσεις ξεκίνησαν μια πρωτοβουλία με στόχο τη συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου υπογραφών ώστε να επιβληθεί απαγόρευση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης στις διαφημίσεις και τις χορηγίες από πετρελαϊκές εταιρείες και εταιρείες φυσικού αερίου, συγκρίνοντάς τες με τις επιβλαβείς διαφημίσεις για τον καπνό.

«Η ΕΕ έχει ήδη εισαγάγει μια οδηγία για τη διασυνοριακή απαγόρευση της διαφήμισης και των χορηγιών των καπνοβιομηχανιών», επισημαίνει η Greenpeace σε μια ανακοίνωση την οποία εξέδωσε ενόψει της Συνόδου COP26 του ΟΗΕ για το κλίμα, στη Γλασκώβη.

«Τώρα, είναι καιρός για έναν ανάλογο νόμο εναντίον των βιομηχανιών ορυκτών καυσίμων για την υγεία του πλανήτη και του μέλλοντός μας».

Περισσότερες από 20 περιβαλλοντικές οργανώσεις στηρίζουν την εκστρατεία για την Απαγόρευση των Διαφημίσεων για τα Ορυκτά Καύσιμα (https://banfossilfuelads.org), μεταξύ άλλων η Global Witness, η Friends of the Earth και η Avaaz.

Στο Ρότερνταμ, το μήκους 33 μέτρων πλοίο The Beluga αγκυροβόλησε στην είσοδο του "Tweede Petroleumhaven," του τμήματος του λιμανιού της Shell, προκειμένου να εμποδίσει την κυκλοφορία, ενώ ακτιβιστές σκαρφάλωσαν σε μία δεξαμενή πετρελαίου.

Ο εκπρόσωπος της Shell Μαρκ Πότμα δήλωσε σχετικά με την κινητοποίηση πως η εταιρεία δεν συμφωνεί με τις απόψεις της Greenpeace, όμως στηρίζει το δικαίωμα της οργάνωσης να διαμαρτύρεται, εντούτοις, όχι στη συγκεκριμένη περίπτωση καθώς ενέχει κινδύνους για την ασφάλεια.

Στο πλαίσιο της εκστρατείας, η Greenpeace δημοσίευσε μια μελέτη σχετικά με τις διαφημίσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τις Shell, Total, Preem, Eni, Repsol και Fortum σε ένα διάστημα 18 μηνών, η οποία κατέδειξε πως στο 63% των διαφημίσεων οι εταιρείες επιδιώκουν να προβάλουν τα περιβαλλοντικά διαπιστευτήριά τους.

Η Greenpeace απέρριψε αυτές τις διαφημίσεις, καθώς θεωρεί ότι «προβάλλουν μια ψευδοοικολογική ταυτότητα», τονίζοντας πως οι εταιρείες παραμένουν μεταξύ των μεγαλύτερων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου παγκοσμίως.

Απαντώντας, οι Shell, TotalEnergies και Eni απέρριψαν με τη σειρά τους ότι «προβάλλουν μια ψευδοοικολογική ταυτότητα» δεδομένων των σχεδίων τους να επιτύχουν μηδενικές εκπομπές αερίων έως το 2050.

«Είναι καλό που η Shell έχει κάποια 'πράσινα' σχέδια. Εντούτοις, βρισκόμαστε στο 2021 και… εξακολουθούν και επενδύουν πενταπλάσια σε πετρέλαιο και αέριο», τόνισε η εκπρόσωπος τύπου της Greenpeace Φάιζα Ούλαχσεν.

«Αυτές οι εταιρείες δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στις τηλεοράσεις μας ούτε στους δρόμους, ανήκουν στο δικαστήριο».

Τον Μάιο, ολλανδικό δικαστήριο διέταξε τη Shell να μειώσει τις εκπομπές της αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά 45% έως το 2030, μια απόφαση την οποία η εταιρεία έχει εφεσιβάλει.

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Σε 24ώρη απεργία προχωρούν τη Δευτέρα 11 Οκτωβρίου οι εκπαιδευτικοί προκειμένου να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους για την αξιολόγηση που πρόκειται να εφαρμόσει το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων στον κλάδο τους.

Συνεπώς την ημέρα αυτή τα σχολεία δεν θα λειτουργήσουν. Στο πλαίσιο της πανεκπαιδευτικής απεργίας που προκήρυξαν ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στις 11.30 στα Προπύλαια και θα ακολουθήσει πορεία προς της Βουλή.

Η ανακοίνωση της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας

Όπως αναφέρει η ΔΟΕσε ανακοίνωση της ” Στην επίθεση που δέχεται η εκπαίδευση με τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους της πολιτικής ηγεσίας του Υ.ΠΑΙ.Θ. και της κυβέρνησης, ιδιαίτερα με το νόμο 4823/21 αλλά και τον αντεργατικό – αντι-συνδικαλιστικό νόμο Χατζηδάκη επιβάλλεται η συνολική αντιπαράθεση για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων, των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών μας και του σχολείου της ολόπλευρης γνώσης και της παιδαγωγικής ελευθερίας.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. χαιρετίζει τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς σε όλη τη χώρα οι οποίοι αψηφώντας την εκστρατεία τρομοκράτησης εναντίον τους από την πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ., συμμετέχουν δυναμικά στην απεργία αποχή ενάντια στην αντιπαιδαγωγική και καταστροφική για το δημόσιο σχολείο, «εσωτερική κι εξωτερική αξιολόγηση των σχολικών μονάδων» που επιχειρεί να επιβάλει, η Υπουργός Παιδείας.

Η πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ, η οποία κατάργησε τον θεσμό του Αιρετού εκπροσώπου των εργαζόμενων, ο οποίος είχε εκατό χρόνια ζωής και λειτουργεί τα υπηρεσιακά συμβούλια με δοτά μέλη, έπειτα από μήνες άθλιων εκφοβισμών και απειλών, ομολογεί την ήττα της και το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, διαφωνούν κάθετα με την κατηγοριοποίηση των σχολείων, την καταπάτηση των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών και τις εκτρωματικές διαδικασίες που επιβάλλει στο έργο των σχολείων. Το Υπουργείο Παιδείας επιλέγει με τη στάση του να βάλει απέναντι το σύνολο των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των γονιών.

Τα ζητήματα της μόρφωσης και της δημόσιας καθολικής εκπαίδευσης, της ύπαρξης του δημόσιου σχολείου και της εργασίας μας, η αποτροπή της υλοποίησης της αντιπαιδαγωγικής και καταστροφικής για το δημόσιο σχολείο «εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης των σχολικών μονάδων» που επιχειρεί να επιβάλει το Υ.ΠΑΙ.Θ., αφορούν όλη την κοινωνία, αποτελούν ζητήματα καθημερινού αγώνα-διαπάλης όπως έχει αποδείξει η εκπαιδευτική κοινότητα στις σχολικές μας τάξεις”.

Τι λένε οι δάσκαλοι για την αξιολόγηση

” Ο νικηφόρος αγώνας του κλάδου ενάντια στην αξιολόγηση-χειραγώγηση του Π.Δ. 152/2013 και του ν.4024/2011 καθώς και το συντριπτικό ποσοστό του 95% της συμμετοχής στην απεργία αποχή από την Υ.Α. «Συλλογικός προγραμματισμός, εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση των σχολικών μονάδων ως προς το εκπαιδευτικό τους έργο» (του Ν.4692/2020) αποτελούν παρακαταθήκη και οδηγό μας.

Η πάλη για ακύρωση-ανατροπή και κατάργηση του ν. Χατζηδάκη που επιδιώκει να βάλει στο γύψο τη συνδικαλιστική δράση, τους αγώνες και τις απεργίες και την ίδια τη συλλογική λειτουργία των σωματείων αποτελεί καθοριστικό ζήτημα για όλο το δημοσιοϋπαλληλικό, εκπαιδευτικό και συνδικαλιστικό κίνημα και τα εργασιακά δικαιώματα όλων των συναδέλφων. Η ανατροπή του ν. Χατζηδάκη είναι όρος για την νικηφόρα ανάπτυξη των αγώνων στην Παιδεία ενάντια στο σχολείο της αγοράς, των νόμων Κεραμέως και την καταστολή που εκδηλώνεται μέσα και έξω από το σχολείο και στην κοινωνία.

Απέναντι στην επίθεση που δέχεται η εκπαίδευση και το δημόσιο σχολείο, απέναντι στις απειλές του ΥΠΑΙΘ, με οδηγό την περήφανη στάση και συμμετοχή των εκπαιδευτικών στην Απεργία-Αποχή από τις διαδικασίες εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης, το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. κηρύσσει 24ωρη ΑΠΕΡΓΙΑ τη Δευτέρα 11 Οκτωβρίου.

Καλούμε τους γονείς, τους μαθητές, τους φοιτητές και όλους τους εργαζόμενους να συστρατευτούν μαζί με την εκπαίδευση στη μάχη για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου, της κοινωνίας και των εργασιακών δικαιωμάτων

Η μαζικότητα, η ενότητα και η καθολική συμμετοχή στην απεργία και στον ανυποχώρητο αγώνα θα βάλουν φραγμό στην υλοποίηση των αντιεκπαιδευτικών και αντεργατικών πολιτικών”, προστίθεται στη σχετική ανακοίνωση.

Η ανακοίνωση της ΟΛΜΕ

“Χαιρετίζουμε τους/τις χιλιάδες συναδέλφους που αντέδρασαν και αντιδρούν στην ολομέτωπη επίθεση που χτυπά το σχολείο και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και των μαθητριών μας. Που δε φοβήθηκαν, δεν έσκυψαν το κεφάλι στις κυβερνητικές απειλές.

Το ΥΠΑΙΘ μετά τη συντριπτική συμμετοχή των εκπαιδευτικών  στην απεργία αποχή της ΟΛΜΕ την προηγούμενη σχολική χρονιά νομοθέτησε πρωτοφανείς απειλές για κυρώσεις, ελπίζοντας στην τρομοκράτηση των εκπαιδευτικών για να σταματήσουν την απεργία.

Όταν συνειδητοποίησε ότι  ο κλάδος δεν σκύβει το κεφάλι ούτε υπό την έωλη απειλή των κυρώσεων αποφάσισε να σύρει και πάλι την ΟΛΜΕ στα δικαστήρια για να απαγορεύσει την απεργία.  Το ΥΠΑΙΘ, μετά τις απανωτές ήττες του, έφτασε στο σημείο να δώσει εντολή στην αστυνομία να απαγορεύσει ακόμα και την διαδήλωση των εκπαιδευτικών και  να τους επιτεθεί με αύρες, χημικά και βία.

Ταυτόχρονα, επιστράτευσε τα συστημικά ΜΜΕ, προκειμένου να κατασυκοφαντήσει τους/τις εκπαιδευτικούς. Ξεχνά το ΥΠΑΙΘ ότι είναι οι εκπαιδευτικοί αυτοί/ες που κρατούν εδώ και χρόνια το Δημόσιο Σχολείο όρθιο απέναντι σε όλες τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές, που κράτησαν όρθιο το δημόσιο σχολείο την περίοδο της πανδημίας ενώ το ίδιο δεν πήρε κανένα μέτρο προστασίας της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Συνεχίζει τον εκφοβισμό με τη νέα απαράδεκτη εγκύκλιο Κόπτση, η οποία αποκρύπτει την συνολική απόφαση του δικαστηρίου και διακηρύσσει ότι η συμμετοχή στην απεργία αποχή είναι παράνομη. Ο κλάδος μας όμως δεν κάμπτεται και δεν τρομοκρατείται! Συνεχίζει μαζικά την απεργία – αποχή από την αξιολόγηση. Επιβεβαιώνει την αγωνιστική του διάθεση να αποκρούσει την αντιεκπαιδευτική πολιτική” αναφέρει η ΟΛΜΕ.

“Το εκπαιδευτικό κίνημα δεν υποτάσσεται ούτε τρομοκρατείται!

Όλοι και όλες απεργούμε την Δευτέρα 11 Οκτωβρίου!

Ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης!

Ενάντια στον πρωτοφανή αυταρχισμό, την τρομοκρατία και την καταστολή!

Απαιτούμε:

• Κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου για τη λεγόμενη αξιολόγηση σχολείων και εκπαιδευτικών (ν. 4823/2021, ν. 4692/2020, Υ.Α 108906/ΓΔ4/10.9.202, διατάξεις για εσωτερικό κανονισμό),  που θα οδηγήσει στην υποβάθμιση των σχολείων και στην παραπέρα κατηγοριοποίηση.Πρόγραμμα δημόσιας και δωρεάν καθολικής επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών επιστημονικά καταρτισμένο με βάση τις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες.
• Να μην εφαρμοστεί – να καταργηθεί συνολικά ο νόμος 4823/21 (Κεραμέως).
• Καμία εμπλοκή ιδιωτικών φορέων, επιχειρήσεων και ΜΚΟ στην εκπαιδευτική διαδικασία και τη λειτουργία των σχολείων. Αποκλειστικά κρατική χρηματοδότηση για όλες τις ανάγκες των σχολείων.
• Να καταργηθεί εδώ και τώρα η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και η Τράπεζα θεμάτων.
• Να μην εφαρμοστεί, να καταργηθεί ο νόμος 4808/21 (Χατζηδάκη) για τα εργασιακά. Ο νόμος – έκτρωμα θα μείνει στα χαρτιά”, συμπληρώνει η Ομοσπονδία των καθηγητών.

ΠΗΓΗ: enikos.gr

Τάκης Γιαννόπουλος

Στις 11 Νοεμβρίου του 1993 μαθήτρια από το Πολυκλαδικό Λύκειο Αμπελοκήπων καταγγέλλει ότι μέλη της Χρυσής Αυγής της χάραξαν με μαχαίρι έναν αγκυλωτό σταυρό στο μέτωπο! Το γεγονός προκαλεί σοκ και λειτουργεί σαν σπινθήρας στις συνειδήσεις των μαθητών αλλά και της κοινωνίας.

Πριν την εποχή των social media, με μόνο μια ημέρα ενημέρωσης, και με κάλεσμα από μόνο ένα σχολείο, γίνεται κινητοποίηση στις 12 Νοέμβρη 93 όπου συμμετείχαν περίπου 10.000 μαθητές και αλληλέγγυοι.

Μαχητικότητα

Με αντιφασιστικά συνθήματα όπως «Εδώ δεν είναι Γερμανία, φασίστες θα σας πάρουνε όλους με φορεία», «Να κλείσουν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής αυτής της συμμορίας της ναζιστικής» να αντηχούν για πρώτη φορά στους δρόμους της Αθήνας, η διαδήλωση κατέληξε στην Βουλή όπου κάηκαν δημόσια τεύχη της ναζιστοφυλλάδας που είχαν μαζευτεί από τα περίπτερα κατά την διάρκεια της πορείας.

Όπως γράφαμε τότε στο Ξ: «Τα συνθήματα και η μαχητικότητα της πορείας εξέπληξαν τους πάντες. Από τις ηγεσίες των κομμάτων οι οποίες τρέμουν στην ιδέα ενός μαζικού αντιφασιστικού κινήματος και στην Ελλάδα – όπως συμβαίνει ήδη στην Ευρώπη – μέχρι τα επιτελεία του υποτίθεται «αμερόληπτου» και «σοβαρού» αστικού τύπου και των ΜΜΕ που ανέλαβαν εργολαβικά από την αμέσως επόμενη ημέρα να εξηγήσουν ότι:

• ο αγκυλωτός σταυρός στο μέτωπο της μαθήτριας ήταν τατουάζ που χαράκτηκε με την θέλησή της
• εμφάνισαν έναν σπουδαστή από τα Γιάννενα ο οποίος χάραξε μόνος του τον αγκυλωτό σταυρό για να γίνει διάσημος
• με την αρθρογραφία του Π. Ευθυμίου στο ΒΗΜΑ όπου κάτω από τον τίτλο «η βία στα σχολεία» γίνεται προσπάθεια να εξομοιωθούν οι ναζί με τους αντιφασίστες μαθητές και τις διάφορες συμμορίες που υπάρχουν και δρουν σε διάφορα σχολεία» (Ξ τεύχος 176 – Δεκέμβριος 1993)

Η αρχή των ταγμάτων εφόδου

Εκείνη την εποχή η Χρυσή Αυγή αξιοποιώντας το εθνικιστικό ντελίριο των κινητοποιήσεων για το Μακεδονικό το 1992 είχε κάνει τις πρώτες δημόσιες εμφανίσεις της. Όπως καταγράφαμε τότε στο «Ημερολόγιο ρατσισμού» της Νεολαίας Ενάντια στο Ρατσισμό στην Ευρώπη (YRE), πρόδρομου του σημερινού Antinazi zone, τα χρυσαυγίτικα τάγματα εφόδου είχαν ήδη κάνει επιθέσεις σε μετανάστες στην περιοχή των Αμπελοκήπων, είχαν χαράξει σβάστικα στο χέρι ενός παιδιού στην Πάτρα και είχαν χτυπήσει μέλη οργανώσεων της Αριστεράς σε διάφορες περιοχές της Αθήνας.

Ο νεοφασισμός είχε ήδη κάνει την εμφάνισή του σε μια σειρά χώρες της Ευρώπης με επιθέσεις, εμπρησμούς ξενώνων προσφύγων, κοκ.

Στην Ελλάδα των αρχών της δεκαετίας του ‘90 ήταν ακόμα νωπές οι μνήμες των τεράστιων μαθητικών αγώνων του ‘90 – ‘91 και είχε δημιουργηθεί η παράδοση των μαθητικών καταλήψεων με μαζική συμμετοχή και μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες αποφάσεων από γενικές συνελεύσεις.

Όμως, ο εθνικιστικός παροξυσμός που είχε προκαλέσει τότε το Μακεδονικό και σε συνδυασμό με την συμβιβαστική στάση των ηγεσιών των κομμάτων της Αριστεράς και της έλλειψης αντιφασιστικού κινήματος, προσωρινά είχε παρασύρει σημαντικά τμήματα των μαθητών που συμμετείχαν τότε μαζικά και κατά δεκάδες χιλιάδες στα εθνικιστικά συλλαλητήρια για την Μακεδονία.

Οι ακροδεξιοί μπήκαν στις τρύπες τους

Η μαζική και μαχητική απάντηση των μαθητών στις φασιστικές προκλήσεις ανάγκασε τους φασίστες να κρυφτούν στις τρύπες τους. Και συνολικά, τα προβλήματα της παιδείας και της κοινωνίας, για τα οποία οι φασίστες δεν είχαν καμία απάντηση, οδήγησε τους μαθητές στο δρόμο των αγώνων και απομόνωσε τις εθνικιστικές κραυγές.

Η μαζική και μαχητική μαθητική πορεία στις 12 Νοέμβρη ‘93 ήταν ένα σημείο καμπής. Ήταν η πρώτη απάντηση των μαθητών στους φασίστες της Χρυσής Αυγής. Θα ακολουθούσαν πολλές ακόμα τα επόμενα χρόνια.

Όμως, μεγάλο κομμάτι των ηγεσιών της Αριστεράς υποτιμούσε την σημασία της συνεχούς μάχης ενάντια στους φασίστες. Έτσι, κατάφεραν να διατηρήσουν έναν σκληρό πυρήνα, ο οποίος μπόρεσε στις συνθήκες της κρίσης να μεγαλώσει πατώντας στην απελπισία και τον λαϊκισμό.

Σήμερα, η συνειδητή προσπάθεια των φασιστών γενικά και της Χρυσής Αυγής ειδικά να βάλουν το πόδι τους στα σχολεία πρέπει να απαντηθεί με ένα ενωτικό αντιφασιστικό μέτωπο όλων των Αριστερών δυνάμεων, των κινημάτων, των 15μελών, των συλλόγων γονέων και των συνδικάτων των δασκάλων και καθηγητών.

Το μεγαλύτερο μάθημα ιστορίας θα γίνει στους δρόμους!

ΠΗΓΗ: net.xekinima.org

του Άρη Χατζηστεφάνου

Πηγή: Η Εφημερίδα των Συντακτών

Η λάμψη της παγκόσμιας πρεμιέρας του «Τζέιμς Μποντ» στο Λονδίνο έμοιαζε παράταιρη σε μια χώρα όπου κυριαρχούν εικόνες άδειων σούπερ μάρκετ και όπου η κυβέρνηση αναζητά οδηγούς φορτηγών για την τροφοδοσία της αγοράς. Έτσι ακριβώς είχε οραματιστεί όμως και ο Ίαν Φλέμινγκ τον πρωταγωνιστή των μυθιστορημάτων του: τον τελευταίο ήρωα μιας ξεπεσμένης αυτοκρατορίας.

H Βρετανία, έγραφε προ ημερών ο συντάκτης αμυντικών θεμάτων της εφημερίδας «Guardian», αγοράζει την προβολή ισχύος που της προσφέρει μια ταινία με τον Τζέιμς Μποντ. Και την πλήρωσε ακριβά. Η βρετανική κυβέρνηση έχει χρηματοδοτήσει εμμέσως την ταινία με περίπου 55 εκατομμύρια ευρώ μέσω φοροαπαλλαγών, ενώ διέθεσε για τα γυρίσματα δεκάδες στρατιώτες και το καταδρομικό HMS Dragon. Δεν έχει περάσει άλλωστε ούτε μια δεκαετία από τη στιγμή που «δάνεισε» στους παραγωγούς ακόμη και τη βασίλισσα Ελισάβετ, η οποία συμμετείχε σαν ένα ακόμη «κορίτσι του Μποντ» στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου.

Από το πρώτο έτος της δημιουργίας του, το 1953, ο Τζέιμς Μποντ αποτέλεσε για το Ηνωμένο Βασίλειο ένα ιδιότυπο comfort food (φαγητό παρηγοριάς), το προϊόν που καταναλώνει κάποιος σε μεγάλες ποσότητες για να ξεπεράσει μια έντονα στρεσογόνο κατάσταση – στη συγκεκριμένη περίπτωση την απώλεια μιας αυτοκρατορίας. Μάλιστα, ο Μάθιου Πάρκερ, συγγραφέας του βιβλίου «Goldeneye: Where Bond was born», έφτασε να εξετάζει το έργο του Ίαν Φλέμινγκ, σε σχέση με την πτώση της βρετανικής αυτοκρατορίας, μέσα από τη γνωστή θεωρία για τα πέντε στάδια του πένθους: άρνηση, θυμός, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη, αποδοχή.

Η φάση της άρνησης έρχεται ήδη με το δεύτερο βιβλίο της σειράς, «Ζήσε κι άσε τους άλλους να πεθάνουν». Παρά το γεγονός ότι το Λονδίνο έχει ήδη υποστεί την πρώτη του γεωπολιτική συντριβή με την ανεξαρτητοποίηση της Ινδίας και του Πακιστάν, ο Βρετανός πράκτορας διατηρεί τον σεβασμό των νικητών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ως εκπρόσωπος μιας αυτοκρατορίας. Πρόκειται, μάλιστα, για το έργο στο οποίο εκφράζει τον πιο ακραίο βρετανικό ρατσισμό, καθώς αντιμετωπίζει τον μαύρο πληθυσμό των ΗΠΑ άλλοτε σαν κοινούς κακοποιούς και άλλοτε σαν βιτρίνα των κομμουνιστικών μυστικών υπηρεσιών.

Η φάση της οργής, σύμφωνα πάντα με τον Μάθιου Πάρκερ, έρχεται με το βιβλίο «Τα διαμάντια είναι παντοτινά», το οποίο παρεμπιπτόντως εκδόθηκε λίγους μόλις μήνες πριν από την κρίση του Σουέζ, όταν η Ουάσιγκτον και η Μόσχα ανάγκασαν το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία να αποχωρήσουν ταπεινωτικά από την περιοχή αφήνοντας στην Αίγυπτο τον έλεγχο της διώρυγας που είχε εθνικοποιήσει ο Νάσερ. Ο Φλέμινγκ έχει προλάβει να εκφράσει τα υποτιμητικά συναισθήματά του για τη νέα υπερδύναμη του δυτικού κόσμου, παρουσιάζοντας την αμερικανική κοινωνία σαν ένα συνονθύλευμα νεοπλουτισμού και εγκληματικότητας.

Θα ακολουθήσει η φάση της διαπραγμάτευσης στο «Από τη Ρωσία με αγάπη», όπου ο Τζέιμς Μποντ, αν και αναγνωρίζει την τεχνολογική και γεωπολιτική υπεροχή των ΗΠΑ, διατηρεί την αξία χρήσης του χάρη στην εφευρετικότητα και την «αγάπη για περιπέτεια». Οι κοινωνιολόγοι Τόνι Μπένετ και Τζάνετ Γούλακοτ θα συμπληρώσουν ότι στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα «ο Τζέιμς Μποντ ενσαρκώνει το ουτοπικό ενδεχόμενο η Αγγλία να ανακαταλάβει τη θέση της στο επίκεντρο των διεθνών εξελίξεων».

Ο Ίαν Φλέμινγκ θα βιώσει τη φάση της κατάθλιψης στο έργο του «Ζεις μονάχα δύο φορές», όπου αφήνει τον ήρωά του να κυλήσει στον τζόγο και τον αλκοολισμό. Ακόμη και όταν η ζωή του αποκτά πρόσκαιρα κάποιο νόημα με την ανάθεση μιας νέας αποστολής, ο 007 δεν θα βρει τη δύναμη να απαντήσει στον επικεφαλής των ιαπωνικών μυστικών υπηρεσιών όταν αυτός θα τον ταπεινώσει με την παρακάτω φράση: «Δεν χάσατε απλώς μια μεγάλη αυτοκρατορία, σχεδόν αγωνιούσατε να την πετάξετε στα σκουπίδια και με τα δυο σας χέρια».

Τέλος, η φάση της αποδοχής έρχεται με το βιβλίο «Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος», στο οποίο o Τζέιμς Μποντ αναπολεί μαζί με τον Μ τις παλιές ένδοξες ημέρες του βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού – στις μυστικές υπηρεσίες του οποίου είχε υπηρετήσει και ο ίδιος ο Φλέμινγκ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Έχοντας περάσει λοιπόν και από τα πέντε στάδια του πένθους, ο Φλέμινγκ διατηρεί με αξιώσεις τη θέση του επίσημου θρηνωδού (ή αν προτιμάτε της μοιρολογίστρας) της βρετανικής αυτοκρατορίας. Γεννήθηκε σε μια εποχή όπου η χώρα του καθόριζε τις τύχες 450 εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλά έγραψε τις ιστορίες του όταν το Λονδίνο δυσκολευόταν να διαχειριστεί ακόμη και τα του οίκου του. Δεν ξέρουμε πώς θα είχε αντιδράσει αν προλάβαινε να ζήσει και τον λεγόμενο Χειμώνα της Δυσαρέσκειας (winter of discontent) τo 1978, όταν ακόμη και το BBC διέκοπτε το πρόγραμμά του μόλις νύχτωνε για να αναγκάζει τους Βρετανούς να κοιμούνται νωρίτερα και να καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια.

Δεν γνωρίζουμε τι μυθιστορήματα θα έγραφε αν βίωνε τις φυλετικές εξεγέρσεις του Μπρίξτον τo 1981 και τις μεγάλες συγκρούσεις για το χαράτσι (Poll Tax) που επέβαλε η Μάργκαρετ Θάτσερ το 1990. Ούτε αν θα αηδίαζε, όπως ο Τζον Λε Καρέ, όταν η χώρα του μετατράπηκε σε ορντινάντσα των αμερικανικών πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Σίγουρα όμως θα μπορούσε να διαχειριστεί καλύτερα από όλους μια εποχή στην οποία οι ταινίες με τον ήρωά του θα προβάλλονταν κοντά σε άδεια ράφια σούπερ μάρκετ. Και αυτή τη φορά ο πράκτορας 007 θα έσωζε την κατάσταση οδηγώντας ένα φορτηγό.

ΠΗΓΗ: kommon.gr