Ειδικότερα:

-1.100.000 ΣYNTAΞIOYXOI ΔEN ΘA ΛABOYN KAΘOΛOY ANAΔPOMIKA EΠEIΔH EXOYN ΛIΓOTEPA TΩN 30 ETΩN (9.000 ENΣHMA) ΣYNOΛIKH AΣΦAΛIΣH (“KOΦTHΣ BPOYTΣH”)!!

-520.000 ΣYNTAΞIOYXOI ΔEN ΘA ΛABOYN AYΞHΣH KYPIAΣ ΣYNTAΞHΣ KAI ANAΔPOMIKA EΠEIΔH EXOYN “ΠPOΣΩΠIKH ΔIAΦOPA” MEΓAΛYTEPH THΣ AYΞHΣHΣ ΠOY ΔIKAIOYNTAΙ (“KOΦTHΣ KATPOYΓKAΛOY”)!!

-133.000 ΣYNTAΞIOYXOI ΠEPIΠOY ΘA ΛABOYN MONO TA 2/5 THΣ AYΞHΣHΣ ΠOY ΔIKAIOYNTAI(!) KAI TO 1/5 TΩN ANAΔPOMIKΩN ΠOY ΔIKAIOYNTAI!!!

H ENYΠEKK KAΛEI TΗΝ KYBEPNHΣH NA ΣTAMATHΣEI O EMΠAIΓMOΣ TΩN “ΠAΛΑIΩN” ΣYNTAΞIOYXΩN KAI EIΔIKOTEPA:

A. NA ΛABOYN AYΞHΣH THΣ ΣYNTAΞHΣ KAI ANAΔPOMIKA OΛOI KAI OΛEΣ, ANEΞAPTHTΩΣ TΩN ETΩN AΣΦAΛIΣHΣ,

B. NA KATAPΓHΘEI AMEΣΩΣ ME NOMO H “ΠPOΣΩΠIKH ΔIAΦOPA” ΓIA OΛOYΣ TOYΣ ΣYNTAΞIOYXOYΣ,

Γ. NA KATABΛHΘOYN AYΞHΣEIΣ ΣTIΣ ΣYNTAΞEIΣ KAI ANAΔPOMIKA, ENTOKA, ΣE OΛOYΣ TOYΣ ΣYNTAΞIOYXOYΣ Ή TOYΣ KΛHPONOMOYΣ TOYΣ KAI

Δ. NA XOPHΓHΘOYN ΟΙ AYΞHΣEIΣ KAI ANAΔPOMIKA AΦOPOΛOΓHTA.

πηγη: iskra.gr

«Πακέτο φοροελαφρύνσεων για μικρομεσαίους», «μέτρα στήριξης για αυτοαπασχολούμενους», «ενεργοποίηση Ταμείου Ανάκαμψης» και διάφορα παρόμοια προπαγάνδισαν τα μιντιακά παπαγαλάκια μετά τις εξαγγελίες Μητσοτάκη στη ΔΕΘ. Ήρθε όμως ο λαλίστατος Άδωνις Γεωργιάδης για να πει με απλά λόγια την κυνική κυβερνητική αλήθεια για τους μικρομεσαίους και το σχέδιο «εξόντωσής» τους προς όφελος της συγκέντρωσης του μεγάλου κεφαλαίου.

«Ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που αυτές οι επιχειρήσεις δεν έχουν πρόσβαση σε τραπεζικό δανεισμό; Είναι πάρα πολύ μικρές», είπε ο υπουργός «Ανάπτυξης» και κάλεσε τις πολύ μικρές επιχειρήσεις με «1,2,3 εργαζόμενους» να «συνενωθούν» για να φτιάξουν «μεγαλύτερα επιχειρηματικά σχήματα που θα είναι περισσότερο ανταγωνιστικά». Αυτά και μόνο αυτά, τα πιο μεγάλα επιχειρηματικά σχήματα «θα έχουν πρόσβαση στον τραπεζικό δανεισμό και προνομιακή πρόσβαση στο Ταμείο Ανάκαμψης, θα έχουν φοροαπαλλαγές και θα μπορέσουν με αυτόν τον τρόπο να βγουν έξω και να διεκδικήσουν μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς»!

Με απλά λόγια, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι πολύ μικρές επιχειρήσεις, δεν έχουν καμία τύχη στον σημερινό καπιταλισμό! Ούτε καν αναγνωρίζονται από την ΕΕ ως μικρομεσαίες, αφού δεν έχουν πάνω από 250(!) εργαζόμενους ή 50 εκατ. ευρώ τζίρο. Αντίθετα, η κυβέρνηση επιδοκιμάζει το μεγάλο κεφάλαιο που γίνεται… μεγαλύτερο μέσω εξαγορών και συγχωνεύσεων, καθώς από 1/1/2022 και έως το 2025 θα απολαμβάνουν έκπτωση 30% επί του ποσού οφειλόμενου φόρου, όταν απορροφούν άλλες μικρότερες εταιρείες!

Η τύχη που επιφυλάσσουν κυβέρνηση, ΕΕ και μεγάλο κεφάλαιο στα φτωχομεσαία στρώματα είναι ακόμα μεγαλύτερη επισφάλεια, συρρίκνωση, μαζικά λουκέτα, πέταγμα στην ανεργία,
προλεταριοποίηση!

πηγη: prin.gr

Καθώς η Γαλλία προσπαθεί να συνέλθει από τη ψυχρολουσία της AUKUS, ο καλύτερος πελάτης οπλικών συστημάτων τη βοηθάει να «μπαλώσει» τη χασούρα της

«Είχαμε φτάσει στα όρια της χρεοκοπίας. Εάν οι εκλογές δεν έβγαζαν καθαρό αποτέλεσμα, θα κλείναμε τις τράπεζες. Οι αναλήψεις ήταν δυσθεώρητες και χρήματα δεν υπήρχαν. Εσωτερικά το είχα συζητήσει, όχι με τους ξένους. Είχαμε καταρτίσει σχέδιο να κλείσουν οι τράπεζες το οποίο υπάρχει ακόμα στην Τράπεζα της Ελλάδος (αν δεν σχηματιζόταν κυβέρνηση). Αν παρατεινόταν η αβεβαιότητα για κάποιο μεγάλο διάστημα θα κλείναμε τις τράπεζες», αποκάλυψε ο Παναγιώτης Πικραμμένος, τότε υπηρεσιακός πρωθυπουργός και νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Τον περασμένο Οκτώβριο, ο 12χρονος Χάιντεν Κιλντέα διαγνώστηκε με σοβαρή σκολίωση, μια κατάσταση όπου η σπονδυλική στήλη στρέφεται και κυρτώνει στο πλάι. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να εξελιχθεί σε μια επικίνδυνη και περιοριστική για τη ζωή κατάσταση.

Οι «Kildeas», που ζουν στο Στράμπεϊν της Βόρειας Ιρλανδίας, λένε ότι τους ενημέρωσαν ότι ο Χάιντεν θα χρειαστεί επείγουσα χειρουργική επέμβαση – αλλά ότι λόγω των αυξανόμενων κρουσμάτων Covid-19, θα υπάρξει μεγάλη καθυστέρηση και ο ασθενής θα πρέπει να περιμένει περισσότερα από δύο χρόνια.

Η μητέρα του Σάνα βρήκε μια κλινική στην Τουρκία που δέχτηκε να πραγματοποιήσει την επέμβαση αμέσως, με αντίτιμο 50.000 λίρες – χρήματα που η οικογένεια δεν διέθετε.

Έτσι το καλοκαίρι, αποφάσισαν να στραφούν στην πληθοχρηματοδότηση- προσπάθησαν να συγκεντρώσουν μέσω διαδικτύου το χρηματικό ποσό από μεγάλο αριθμό ατόμων- και στη διενέργεια μιας εκστρατείας οικονομικής ενίσχυσης.

Η μητέρα του Χάιντεν αναφέρει: «Είναι πραγματικά, πολύ απογοητευτικό το γεγονός ότι βρισκόμαστε στη χώρα μας και δεν μπορούμε να κάνουμε τον Χάιντεν να χειρουργηθεί ενώ το χρειάζεται».

Εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκονται επί του παρόντος σε λίστες αναμονής του NHS – στη Βόρεια Ιρλανδία υπάρχουν πάνω από 465.000 άνθρωποι, ενώ στην Αγγλία, 5,6 εκατομμύρια «στήνονται» σε ουρές για να νοσηλευτούν.

Τα δεδομένα που κοινοποιήθηκαν στο BBC «Panorama» δείχνουν ότι κατά μέσο όρο, οι λίστες αναμονής αυξήθηκαν κατά 50% στα πιο υποβαθμισμένα μέρη της Αγγλίας από την αρχή της πανδημίας, σε σύγκριση με σχεδόν 35% στις πιο αναπτυγμένες περιοχές.

Η έρευνα, που διεξήχθη από το think tank «Ταμείο του Βασιλιά», δείχνει επίσης ότι οι άνθρωποι που βρίσκονται σε λίστες αναμονής σε φτωχότερες περιοχές έχουν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες από εκείνους στις πλουσιότερες περιοχές να περιμένουν περισσότερο από ένα χρόνο για νοσηλεία.

Τα δεδομένα του ανεξάρτητου think tank εξετάζουν λίστες αναμονής από τον Απρίλιο του 2020 έως τον Ιούλιο του 2021 και περιλαμβάνουν προγραμματισμένες νοσοκομειακές θεραπείες, όπως αποκατάσταση γόνατος και ισχίου, χειρουργική επέμβαση καταρράκτη και άλλα χειρουργεία.

Ο Χάιντεν τα κατάφερε και εγχειρίστηκε στην Τουρκία, μετά το σκληρό αγώνα που έδωσαν οι γονείς του.

Το Συμβούλιο Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας στη Βόρεια Ιρλανδία ανακοίνωσε ότι οι θέσεις στα νοσοκομεία είναι πολύ περιορισμένες, ενώ οι ασθενείς εξακολουθούν να σχηματίζουν ατέλειωτες ουρές έξω από αυτά, «με αποτέλεσμα οι καθυστερήσεις να είναι ακόμα πιο αυξημένες από τον αρχικό στόχο, λόγω της τρέχουσας πανδημίας».

Η 36χρονη Σοφία Τζόουνς έχει ενδομητρίωση – μια γυναικολογική κατάσταση που οδηγεί σε έντονο πυελικό πόνο. Μερικές μέρες μετά βίας μπορούσε να περπατήσει, αφού έπρεπε να μείνει στο κρεβάτι όλη μέρα.

Η Σοφία, που ζει κοντά στο Νταντί της Σκωτίας, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι της είπαν ότι θα έπρεπε να περιμένει δύο χρόνια για μια επέμβαση, πράγμα αδύνατο για την κατάστασή της, οπότε εκείνη και ο σύντροφός της αποφάσισαν να πάρουν ένα δάνειο 7.000 λιρών και να απευθυνθούν σε ιδιωτικό νοσοκομείο.

«Ήταν μια πραγματικά σκληρή απόφαση να χειρουργηθώ σε ιδιωτικό-νοσοκομείο», λέει, «επειδή έπρεπε να διαθέσουμε πολλά χρήματα και να χρεωθούμε, ενώ παράλληλα διατηρούμε και κάποια ποιότητα ζωής».

Ένας εκπρόσωπος της κυβέρνησης της Σκωτίας δήλωσε: «Λυπούμαστε που ο πρωτοφανής αντίκτυπος της πανδημίας επέκτεινε τους χρόνους αναμονής για ορισμένους ασθενείς. Η πανδημία ήταν η πιο σημαντική πρόκληση που αντιμετώπισε το NHS στην 73χρονη ιστορία του και όπως σε πολλές υγειονομικές υπηρεσίες, η αναπόφευκτη παύση μη επειγόντων περιστατικών, είχε ως αποτέλεσμα έντονες καθυστερήσεις ».

Σύμφωνα με την Ανίτα Τσάρλσγουορθ, επικεφαλής οικονομολόγο στο think tank του «Health Foundation»: «Η μεγάλη ανησυχία για τις αναμονές που οδηγούν τους ανθρώπους στην ιδιωτική περίθαλψη είναι ότι θα αυξήσει τις ανισότητες, αλλά και ότι πολλοί άνθρωποι θα αναγκαστούν να κάνουν φοβερές αντισταθμίσεις στα οικονομικά τους προκειμένου να καταφέρουν να έχουν πρόσβαση στη ιατρική φροντίδα όταν εκείνοι τη χρειάζονται».

«Και αυτό έρχεται σε αντίθεση με κάθε λόγο για τον οποίο δημιουργήσαμε την υπηρεσία υγείας», πρόσθεσε.

Η Μπρέντα Πουγκ, 61 ετών, από το Πίτερσφιλντ στο Χάμσαϊρ, έπρεπε να εγκαταλείψει τη δουλειά σε ένα δικηγορικό γραφείο το 2019, αφού διαγνώστηκε με αρθρίτιδα. Δεν μπόρεσε να εργαστεί λόγω του πόνου που της προκάλεσε η ασθένεια.

Καθώς ξεκίνησε η πανδημία, της είπαν ότι χρειάζεται διπλή αντικατάσταση ισχίου και τώρα πρέπει να χρησιμοποιήσει πατερίτσες. Όταν κινείται λέει ότι είναι σαν να «περπατάει σε σπασμένο γυαλί».

Ο πόνος είναι τόσο έντονος που έχει απευθυνθεί στο σύμβουλό της, παρακαλώντας τον να κάνει την επέμβαση. «Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι. Δεν αξίζει να ζω έτσι», αναφέρει η Πουγκ.

Το κόστος για να χειρουργηθεί ιδιωτικά θα ήταν περίπου 10.000 λίρες ανά ισχίο – και λέει ότι δεν υπάρχει τρόπος να το αντέξει οικονομικά αυτό.

Η Μπρέντα είναι ένας από τους 62.000 ασθενείς που περίμεναν πάνω από 12 μήνες για να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης άρθρωσης.

Νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το φιλανθρωπικό ίδρυμα «Versus Arthritis» και δόθηκε αποκλειστικά στο BBC «Panorama» αποκαλύπτει ότι οι μισοί (54%) των ατόμων με αρθρίτιδα που περιμένουν για χειρουργική επέμβαση χρειάζεται να καταβάλουν κατά μέσο όρο το ποσό των 1.739 λιρών το χρόνο για να σταματήσουν οι ενοχλήσεις που νιώθουν.

Αυτόν τον μήνα η βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα επενδύσει 36 δισεκατομμύρια στο σύστημα υγείας NHS και στην κοινωνική φροντίδα και για τα τέσσερα έθνη (Αγγλία, Σκωτία, Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία) έως το 2025.

Η ανάλυση των σχεδίων τους από το Ίδρυμα Υγείας δείχνει ότι έχουν ήδη δεσμευτεί 10 δις για την αντιμετώπιση των καθυστερήσεων στην Αγγλία τα επόμενα τρία χρόνια.
Η κα. Τσαρλσγουόρθ υποστηρίζει ότι είναι πολλά τα χρήματα, αλλά δεν θα είναι απαραίτητα αρκετά: «Αν θέλουμε η λίστα αναμονής να κατέβει μέχρι τις επόμενες εκλογές, θα πρέπει να ξοδέψουμε τουλάχιστον 13 με 18 δις και η κυβέρνηση έχει δεσμεύσει μέχρι στιγμής μόνο τα 10».

Ακόμα και ο πρωθυπουργός της χώρας έχει παραδεχτεί δημοσίως ότι «οι λίστες αναμονής θα αυξηθούν, προτού καταφέρουν και περιοριστούν».

Το NHS ανακοίνωσε: «Η φροντίδα περισσότερων από 450.000 ασθενών με σοβαρή ασθένεια Covid-19 είχε αναπόφευκτα αρνητική επίδραση στη μη επείγουσα περίθαλψη. Το προσωπικό του NHS έχει επιταχύνει και έχει χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά πρόσθετους πόρους βοηθώντας στη διενέργεια εκατομμυρίων περισσότερων δοκιμών, ελέγχων, θεραπειών και επεμβάσεων αυτό το καλοκαίρι σε σύγκριση με το προηγούμενο».

Πηγή: efsyn.gr -  ergasianet.gr

Συγκλονιστικές εικόνες δείχνουν το τεράστιο κύτος να βρίσκεται στη «μπάλα» του πλοίου στο λιμάνι της Μιζουσίμα στην πόλη Κουρασίκι. Η ακτοφυλακή κλήθηκε στο λιμάνι όταν ντόπιοι είδαν τη νεκρή φάλαινα.

Ο τοπικός ειδησεογραφικός ιστότοπος Yomiuri ανέφερε ότι το δεξαμενόπλοιο είχε διασχίσει τον Ειρηνικό Ωκεανό πλέοντας προς το λιμάνι της Μιζουσίμα, με το πλήρωμα να ισχυρίζεται ότι δεν είχε ιδέα ότι είχε χτυπήσει φάλαινα.

«Ψαρεύω εδώ για δεκαετίες, αλλά είναι η πρώτη φορά που βλέπω φάλαινα», δήλωσε στα τοπικά μέσα ενημέρωσης ένας ψαράς που είδε το τάνκερ να εισέρχεται στο λιμάνι.

Εκπρόσωπος της ακτοφυλακής είπε ότι δεν είχαν βιώσει ποτέ κάτι παρόμοιο και ότι θα ληφθούν μέτρα για να μην επαναληφθεί τέτοιο παρόμοιο περιστατικό.

Το είδος της φάλαινας δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί, αλλά το ερευνητικό Ινστιτούτο είπε στην ότι φάνηκε να είναι μεγάπτερη φάλαινα.

Η μεγάπτερη φάλαινα είναι χαρακτηρισμένη ως ευάλωτο είδος από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN). Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο κητοειδές είδος στη Γη μετά τη γαλάζια φάλαινα, με μήκος 27,3 μέτρα και βάρος 74 τόνους. Βρίσκεται σε όλους τους μεγάλους ωκεανούς του κόσμου και σε νερά που κυμαίνονται από τον πολικό έως τον τροπικό.

Δεν έχουν δημοσιοποιηθεί πληροφορίες για το αν θα υπάρξουν κάποιες κυρώσεις στον πλοίαρχο και στην διαχειρίστρια εταιρεία, με το όνομα αυτής να μην έχει γίνει ακόμη γνωστό.

Όπως όλες οι φάλαινες, έτσι και η μεγάπτερη κυνηγήθηκε πολύ κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, με περίπου 725.000 να θανατώνονται στο νότιο ημισφαίριο μεταξύ 1905 και 1976.

Σήμερα, υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 100.000 έως 119.000 φάλαινες στους ωκεανούς.

πηγη: e-nautilia.gr

Από το κεφίρ μέχρι φυσικές λύσεις που προσφέρει απλόχερα η γη, ανακαλύψτε τα τρόφιμα που αποτελούν τους καλύτερους σύμμαχους ενάντια στο ενοχλητικό φούσκωμα και τη δυσπεψία

Το τελευταίο πράγμα που θέλουμε μετά από ένα απολαυστικό γεύμα είναι να νιώθουμε φουσκωμένοι και να μην μπορούμε να χωνέψουμε.

Για ορισμένους ανθρώπους δε, το φούσκωμα ή αλλιώς ο μετεωρισμός της κοιλιάς, αποτελεί συχνό σύμπτωμα του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου, της πιο συχνής πεπτικής διαταραχής στον δυτικό κόσμο.

Το δυσάρεστο αυτό αίσθημα σχεδόν διπλασιάζει την περίμετρο στην περιοχή της κοιλιάς και συνήθως προκαλείται λόγω των τροφών που καταναλώνουμε.

Ευτυχώς όμως που εκτός από αυτά τα τρόφιμα που μας φουσκώνουν υπάρχουν και αυτά που μας… ξεφουσκώνουν και θα σας ανακουφίσουν από τη δυσφορία, όπως αυτά που θα ανακαλύψετε παρακάτω.

Κεφίρ

Τρόφιμα πλούσια σε προβιοτικά και που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως το κεφίρ, συμβάλλουν στην εξισορρόπηση των βακτηρίων του εντέρου. Γιατί είναι σημαντικό αυτό; Διότι όταν έχει διαταραχθεί η ισορροπία των βακτηρίων του εντέρου έχει ως αποτέλεσμα να νιώθετε το φούσκωμα. Το κεφίρ είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό καθώς περιέχει τρεις φορές περισσότερα ωφέλιμα συστατικά σε σύγκριση με το παραδοσιακό γιαούρτι. Εάν πάλι η γεύση δε σας είναι ευχάριστη, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε σε smoothies.

Πιπερόριζα

Οι θετικές επιδράσεις της πιπερόριζας ή του τζίντζερ είναι ήδη γνωστές από την αρχαιότητα, ενώ βοηθά ακόμα και στη δυσπεψία και τη ναυτία. Όσον αφορά το φούσκωμα, οι ενώσεις του έχουν την ιδιότητα να διεγείρουν τα υγρά του εντέρου που συμβάλλουν στην πέψη και εν τέλει βοηθούν στη μείωση του φουσκώματος που προκαλείται από τη δυσπεψία. Μπορείτε εύκολα να το εντάξετε στην καθημερινότητά σας  διατηρώντας μια ρίζα στο ψυγείο σας και ετοιμάζοντας τσάι με ζεστό νερό. Εναλλακτικά, μπορείτε να προσθέσετε σκόνη πιπερόριζας στο φαγητό.

Μέντα 

Εάν μετά το γεύμα νιώθετε ιδιαίτερα φουσκωμένοι, μπορείτε άμεσα να ανακουφιστείτε προετοιμάζοντας ένα τσάι από φύλλα μέντας. Στο φυτό της μέντας εμπεριέχονται έλαια όπως η μενθόλη που έχει την ιδιότητα να να χαλαρώνουν τους μύες του γαστρεντερικού σας συστήματος για να ανακουφίζουν τους σπασμούς που προκαλούν δυσφορία στο στομάχι. Για να μην χαθούν αυτά τα πολύτιμα έλαια όμως, είναι προτιμότερο να βράσετε τα φύλλα ή να τα προσθέσετε φρέσκα σε σαλάτες, καθώς με την αποξήρανση τα έλαια τείνουν να χάνονται.

Μαραθόσποροι

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι πολλά ινδικά εστιατόρια, μετά το γεύμα, προσφέρουν σπόρους μάραθου για την καλύτερη χώνεψη. Οι σπόροι του μάραθου περιέχουν ενώσεις που ηρεμούν τους σπασμούς του γαστρεντερικού σωλήνα. Μπορείτε απλώς να μασήστε τους σπόρους ή να πιείτε ένα αφέψημα από τους σπόρους περιχύνοντας τους με ζεστό νερό. Δοκιμάστε ακόμα και να τον προσθέσετε στα καθημερινά φαγητά σας.

Ταραξάκο

Το θαυματουργό αυτό βότανο με τη χαρακτηριστική πικρή γεύση αποτελεί ένα από τα καλύτερα φυσικά διουρητικά, ανακουφίζοντας και τον μετεωρισμό του στομάχου. Επιπλέον, η ιδιότητα αυτή ρυθμίζει και την αρτηριακή πίεση. Μπορείτε να προσθέσετε το ταραξάκο στις σαλάτες σας, στα σάντουιτς ή ακόμα και σε σάλτσες πέστο.

πηγη: ygeiamou.gr

Δημήτρης Σταμούλης

Πλατφόρμες

Γιγάντια κέρδη, υπερ-εκμετάλλευση

H αγορά υπηρεσιών αλλάζει σε όλο τον κόσμο και στη χώρα μας με ραγδαίους ρυθμούς. Εταιρείες κολοσσοί που δραστηριοποιούνται στις ψηφιακές πλατφόρμες τείνουν να κυριαρχήσουν σε μια αγορά που ολοένα στρέφεται στις online παραγγελίες. Επιβάλλουν όλο και πιο σκληρούς όρους και σχέσεις εργασίας στους λεγόμενους gig εργαζόμενους, με βασική φιλοσοφία όλο το «μη μισθολογικό κόστος» να επιβαρύνει τους ίδιους τους εργαζόμενους. Γι αυτό βαφτίζονται «συνεργάτες» και partners.

Αλλά πέρα από το ζήτημα των εργασιακών σχέσεων και των τεράστιων ευθυνών της νυν κυβέρνησης της ΝΔ αλλά και των πρότερων, μαζί και του ΣΥΡΙΖΑ, που ουσιαστικά έχουν πετάξει στην αρένα της πιο σκληρής εκμετάλλευσης τους εργαζόμενους των πλατφορμών, υπάρχει και το ίδιο το ζήτημα των μισθών. Οι μισθοί που δίνουν εταιρείες-κολοσσοί με τεράστια κέρδη, είναι πενιχροί, της τάξης των λίγων ευρώ την ώρα, αν και οι περισσότερες από αυτές πληρώνουν με το κομμάτι (παράδοση).

Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών σφυρίζουν αδιάφορα για το γεγονός ότι εταιρείες όπως η Uber ή η Deliveroo, αλλάζουν το εργασιακό μοντέλο που γνωρίζαμε και επιβάλουν ένα σκληρά αντεργατικό καθεστώς στους χώρους δουλειάς. Κι όσοι νομίζουν ότι αυτό το καθεστώς αφορά ένα μικρό ποσοστό εργαζομένων κάνουν λάθος. Στην ΕΕ, στην gig economy έχει δηλώσει ότι έχει εργαστεί κάποια στιγμή, για λογαριασμό διαδικτυακής πλατφόρμας, 1 στους 10 εργαζόμενους (ποσοστό 11%)!

Η νέα όμως πραγματικότητα έχει γεννήσει και νέους, πρωτότυπους αγώνες, όπως αυτόν που βλέπουμε σε εξέλιξη στην Ελλάδα. Σε αρκετές περιπτώσεις, εργαζόμενοι δοκιμάζουν νέους τρόπους συλλογικών δράσεων, όπως το «κλείσιμο» των apps σε συγκεκριμένο χρόνο ή τη συλλογική άρνηση να ανταποκριθούν στη ζήτηση επί μέρους παραδοτέων. Σε αρκετές περιπτώσεις έχουμε και σημαντικές δικαστικές νίκες.

Στην Ιταλία, οι αρχές αποφάνθηκαν ότι οι ταχυμεταφορείς είναι υπάλληλοι τους και όχι ανεξάρτητοι εργαζόμενοι και έχουν επιβάλει πρόστιμα στις Uber Eats, Glovo, Just Eat και Deliveroo 733 εκατ. ευρώ. Στην Ισπανία, δικαστήριο δικαίωσε οδηγούς της εταιρείας παράδοσης τροφίμων Glovo. Στη Βρετανία, το Συνδικάτο Ανεξάρτητων Εργαζόμενων (IWGB) κέρδισε δικαστική διαμάχη με την κυβέρνηση του Λονδίνου για την ανυπαρξία νομικού πλαισίου εργασιακής ασφάλειας και υγειονομικής προστασίας για τους «gig workers».

Η πετυχημένη start up, η ενοικίαση εργαζομένων, οι συνεργάτες της Wolt

«Κάθε μέρα θα είναι διαφορετική, οδηγώντας απλά το μηχανάκι ή ακόμα και το ποδήλατο σου» υπόσχεται η πλατφόρμα efood που είναι σήμερα η κορυφαία υπηρεσία delivery στην Ελλάδα. Ωστόσο η αποκάλυψη του ωμού εργοδοτικού εκβιασμού και μάλιστα εν μέσω εντυπωσιακής κερδοφορίας της, έδειξε το πόσο «διαφορετικές» είναι οι ημέρες των εργαζομένων σε τέτοιες εταιρείες. Η efood σήμερα συνεργάζεται με 15.000 καταστήματα σε 90 πόλεις και απασχολεί περίπου 700 εργαζόμενους στο γραφείο και 3.000 διανομείς, κάποιους με μισθωτή σχέση και τους περισσότερους ως «freelancers», δηλαδή εξωτερικούς… συνεργάτες. Πρόθεσή της είναι να τους φτάσει τους 7.000!

Η efood ξεκίνησε ως το απόλυτο «success story» της ελληνικής start-up (νεοφυούς) επιχειρηματικότητας. Δύο αδέλφια και ένας φίλος τους δημιούργησαν το 2012 την πρώτη πλατφόρμα για παραγγελίες φαγητού μέσω ίντερνετ και μόλις τρία χρόνια μετά, τους χτύπησε την πόρτα ο κολοσσός της λεγόμενης gig-economy, Delivery Hero, με έδρα το Βερολίνο, και με βασικό μέτοχο τον επίσης γερμανικό όμιλο Rock. Το deal έκλεισε το 2015, όταν η e-food είχε ήδη πάνω από 60% μερίδιο αγοράς, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για τίμημα περίπου 22 εκατ. ευρώ, καθώς επισήμως δεν ανακοινώθηκε το ποσό. Εκείνη την εποχή εξυπηρετούσε περισσότερες από 11.000 παραγγελίες την ημέρα, με ρυθμούς ανάπτυξης 30%-35% μηνιαίως.

Η πανδημία έφερε στον «αφρό» την efood, με τα έσοδά της να διαμορφώνονται το 2020 σε 64,4 εκατ. ευρώ, από 43,1 εκατ. το 2019, κάνοντας άλμα 49%, ενώ τα καθαρά κέρδη της αυξήθηκαν κατά 26,7% και από 16,8 εκατ. ευρώ ανήλθαν στα 21,3 εκατ. ευρώ. Η εκρηκτική άνοδος του τζίρου οφείλεται στη σημαντική αύξηση του αριθμού των παραγγελιών, γεγονός που οδήγησε και στην αύξηση των εσόδων από προμήθειες, τα οποία ήταν 13,4 εκατ. ευρώ περισσότερα σε σύγκριση με το 2019. Είναι εντυπωσιακό ότι ο αριθμός των παραγγελιών της efood έφτασε να ανέλθει μέσα στο 2020 (όχι όλο το έτος) περίπου στις 250.000-300.000 την ημέρα, με τον μέσο όρο της αξίας του καλαθιού να είναι μεταξύ 7-10 ευρώ. H efood απομυζεί και τα καταστήματα με τα οποία συνεργάζεται μέσω της χρήσης των υπηρεσιών προώθησής τους (premium placement, προτεινόμενα πιάτα κ.α.).

Η efood διαλαλούσε με πληρωμένα δημοσιεύματα ότι προσφέρει «ανταγωνιστικό πακέτο αποδοχών» τάζοντας «συνεχείς εκπλήξεις και bonus», κουπόνια σίτισης και κάρτα καυσίμων» και ιδιωτική ασφάλεια για τους υπαλλήλους. Η εταιρεία που δήθεν… δεν έχει να πληρώσει ασφάλιση και εξοπλισμό (εξ ου και ο εκβιασμός του… συνεργάτη) μέχρι πρότινος «πρόσφερε» στους «efooders» διάφορα «καθρεφτάκια», από… μασάζ, μανικιούρ και πεντικιούρ μέχρι playroom και δωρεάν πίτσα και μπίρες στο εστιατόριό της!

Η efood έχει άμεση σχέση με μια από τις πιο μεγάλες εταιρείες «ενοικίασης» εργαζομένων, την Manpower, από την οποία «προμηθεύονταν» διανομείς με τρίμηνες συμβάσεις που ανανεώνονταν μέχρι πρότινος αυτόματα. Μάλιστα η Manpower προσπάθησε με ανακοίνωσή της να «βγει λάδι» λέγοντας ότι «σκοπός της συνεργασίας είναι η κάλυψη προσωρινών αναγκών του συνεργάτη της, μόνο για ορισμένο χρόνο». Βέβαια αυτός ο χρόνος βάσει της νομοθεσίας μπορεί να ανέρχεται έως και 36 μήνες, δηλαδή τρία χρόνια! Αυτή η «διαπλοκή» άμεσου και έμμεσου εργοδότη φροντίζει καλά να κρατά σε απόλυτη ανασφάλεια τους εργαζόμενους με ανανεωνόμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου, και να διαιωνίζει το καθεστώς υποταγής τους. Η efood έχει κατηγοριοποιήσει τους διανομείς της. Ανάλογα με τη βαθμολογία που λαμβάνουν, βάσει κριτηρίων που έχει θεσπίσει, τους κατατάσσει σε τρεις κατηγορίες. Βασικό ζητούμενο για την εργοδοσία είναι να ρίχνει τους χρόνους των δρομολογίων, να ενισχύει την εργασία στις ώρες και ημέρες υψηλότερης ζήτησης και όλα αυτά με πενιχρά «μπόνους» της τάξης των 50 λεπτών ανά παραγγελία, ακόμα λιγότερα σε όσους είναι σε χαμηλότερη κατηγορία.

Ανάλογες πρακτικές υιοθετεί ο άλλος μεγάλος παίκτης του Online delivery στη χώρα μας, η Wolt, που προωθεί αποκλειστικά το μοντέλο του «συνεργάτη-διανομέα», και το διανθίζει με διάφορα μότο περί «ελευθερίας και ευελιξίας». Η εν λόγω πλατφόρμα εντέχνως πετάει το «μπαλάκι» στον διανομέα: «Εσύ αποφασίζεις πόσα χρήματα θα κερδίζεις. Περισσότερες διανομές, μεγαλύτερες απολαβές. Όσο πιο μακρινή η διανομή τόσο υψηλότερη η αμοιβή». H Wolt ξεκίνησε ως start-up στη Φινλανδία το 2016 και σήμερα έχει επεκταθεί σε 23 χώρες. Η αξία της ξεπερνάει το ένα δισεκατομμύριο δολάρια, ειδικεύεται μόνο σε τοπική εξυπηρέτηση (εντός πόλεως), όχι μόνο εστιατορίων αλλά και άλλων δραστηριοτήτων. Στην Ελλάδα απασχολεί περισσότερους από 500 υπαλλήλους, και θεωρείται πρωτοπόρα της λεγόμενης «uberοποίησης» του delivery. Παρά το ότι δίνει κάτι παραπάνω ανά διαδρομή, οι ίδιοι οι διανομείς της δηλώνουν ότι «για να βγει καλό μεροκάματο πρέπει να δουλεύεις ασταμάτητα», πολλοί δε κάνουν λόγο ακόμα και για 15ωρα! Είναι το τίμημα της… «ελευθερίας με ευελιξία»!

Στον κλάδο δραστηριοποιούνται και πολλές άλλες εταιρείες όπως η ΒΟΧ της Cosmote με 9.000 καταστήματα και παρουσία σε 64 πόλεις, ενώ το καλοκαίρι εισήλθε στην ελληνική αγορά και η ουκρανική Rocket, που εσχάτως «διαφημίστηκε» από τον ίδιο τον υπουργό Εργασίας για την πρόθεσή της να κάνει 500 προσλήψεις με συμβάσεις αορίστου χρόνου έως το τέλος του έτους.

Τα βάρη στους εργαζόμενους

Οι διάφορες πλατφόρμες τύπου efood, wolt κ.α. δεν ανακάλυψαν τον τροχό, με το εργασιακό καθεστώς που προσπαθούν να επιβάλουν στο προσωπικό τους. Υπάρχει το κατάλληλο νομικό και ασφαλιστικό πλαίσιο που τους δίνει τη δυνατότητα «νόμιμα» να φορτώσουν όλα τα κόστη στους διανομείς. Ο λεγόμενος «τίτλος κτήσης» (γνωστό και ως «μπλοκάκι») είναι ένας τρόπος συναλλαγής που έχει ευρεία διάδοση σε πολλούς χώρους και κλάδους δουλειάς. Αφορά συναλλαγές μεταξύ προσώπων που έχουν προβεί σε έναρξη εργασιών στη ΔΟΥ για δραστηριότητα ή δραστηριότητες που ασκούν (ελεύθεροι επαγγελματίες) και προσώπων που δεν έχουν υποχρέωση απεικόνισης συναλλαγών στη ΔΟΥ (ιδιώτες) οι οποίοι παρέχουν τις υπηρεσίες τους ευκαιριακά — ως παρεπόμενη δραστηριότητα στους πρώτους, με την προϋπόθεση ότι το εισόδημα που αποκτούν από τις συναλλαγές αυτές δεν υπερβαίνει τα 10.000 ετησίως. Να σημειωθεί δε ότι οι ασφαλιστικές εισφορές των προσώπων που αμείβονται με τίτλο κτήσης επιβαρύνουν τους ίδιους τους αμειβόμενους και βέβαια συνεπάγεται ότι η εταιρεία δεν έχει υποχρέωση καταβολής 13^ου και 14^ου μισθού, επιδομάτων, άδειας κ.α.

Στους μηχανικούς κυριαρχεί η μορφή του Δελτίου Παροχής Υπηρεσιών με σχεδόν καθολικό τρόπο, ειδικά στις κατασκευαστικές και μελετητικές εταιρείες. Σημαντική ανάπτυξη του φαινομένου αυτών των σχέσεων εργασίας παρατηρείται τα τελευταία χρόνια και στις δικηγορικές εταιρείες, όπου ουσιαστικά δικηγόροι με έμμισθη σχέση παρουσιάζονται ως «συνεργάτες». Ενώ μεγάλη άνθηση έχει γνωρίσει αυτή η μορφή απασχόλησης και στον χώρο των μέσων ενημέρωσης και της «βιομηχανίας» του πολιτισμού.

πηγη: prin.gr

Ο Μακρόν, έχοντας δίπλα του τον σιωπηλό Μητσοτάκη, είχε το θράσος να αναφερθεί στην... "είσοδο" του αγάλματος στο Λούβρο

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Δεν είναι μόνο η συγκίνηση για το… “Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία”. Δεν είναι η συγκίνηση μόνο για τις φρεγάτες (μετά από τα Ραφάλ). Είναι, με αφορμή την έκθεση στο Λούβρο  για τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης, και κείνη η αναφορά του Μακρόν και στα 200 χρόνια από την… “είσοδο” στο Μουσείο των Παρισίων της Αφροδίτης της Μήλου.

Αλλά πώς ακριβώς έγινε αυτή η… “είσοδος”  της Αφροδίτης; Πως έφτασε από την Μήλο εκεί; Εκανε…τουρισμό; Ας θυμηθούμε, λοιπόν, την πολλή – μα πάρα πολλή – ενδιαφέρουσα, ιστορία: 

Ηταν 8 Απριλίου 1820 όταν στην τουρκοκρατούμενη Μήλο κι ενώ καλλιεργούσε το χωράφι του ένας αγρότης, ο Γιώργος Κεντρωτάς, ανακάλυψε ένα λίθινο υπόγειο θόλο, κάτω από τον οποίο ήταν τοποθετημένο το άγαλμα. Ετσι ξαναείδε το φως ένα από τα πιο διάσημα και πολυθρύλητα αγάλματα της αρχαιοελληνικής τέχνης. Οταν ο χωρικός συνήλθε από την έκπληξη έσπευσε να πάρει το πολύτιμο εύρημα και να κρύψει στο σπίτι του. Όμως το μυστικό δεν παρέμεινε μυστικό. Κι έφτασε στα αυτιά του προξενικού πράκτορα της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και των προκρίτων της Αθήνας. Ο Γάλλος προξενικός πράκτορας έσπευσε να ενημερώσει για το εύρημα τον σημαιοφόρο Ντ’ Ουρβίλ, μέλος του πληρώματος γαλλικού πολεμικού πλοίου που βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη.

Αυτός με την σειρά του – αρχαιολατρης γαρ…- έφτασε μέχρι τη Μήλο και εντόπισε το άγαλμα στο σπίτι του Ελληνα χωρικού. Η αμέσως επόμενη δουλειά του ήταν να γυρίσει εσπευσμένα στην Κωνσταντινούπολη για να ενημερώσει τον Γάλλο πρεσβευτή για την αξία του. Τι έκανε εκείνος; Μα ό,τι επιτάσσει – από τότε – το “Ελλάς – Γαλλία – Συμμαχία”: Εδωσε διαταγή στο γαλλικό πολεμικό πλοίο να κατευθυνθεί στην Μήλο και να το…βουτήξει. Πάση θυσία.

Εν τω μεταξύ, όπως αναφέρουν τα Νέα, οι πρόκριτοι της Αθήνας έστειλαν με τουρκικό πλοίο τον ιερέα Βέργη στο νησί με εντολή να μεταφέρει το πολύτιμο εύρημα στην Αθήνα. Ο Βέργης έφθασε στην Μήλο και έπεισε τους ντόπιους και τις τουρκικές αρχές να τού παραδώσουν το άγαλμα. Το συσκεύασε σε ξύλινο κιβώτιο και ήταν έτοιμος να το φορτώσει το πλοίο. Ομως τον πρόλαβαν οι Γάλλοι… Με την απειλή των όπλων, οι Γάλλοι ναύτες απέσπασαν το φορτίο, το μετέφεραν στο πολεμικό πλοίο, κι μέσω αυτού κατευθείαν στην Γαλλία. Είναι αδιευκρίνιστο, δε, αν τα δύο χέρια του αγάλματος που λείπουν καταστράφηκαν είτε κατά την ανασκαφή είτε κατά την μεταφορά.

Ετσι προέκυψε η… “είσοδος” (κατά το λεξιλόγιο του Μακρόν) της Αφροδίτης της Μήλου στο Λούβρο, το 1821. Κι έτσι βρίσκεται ακόμα εκεί. Με τον Μακρόν και τον Μητσοτάκη να ανταλλάσσουν αγάπες, με τον πρώτο μάλιστα να έχει το θράσος να μιλά (και τον δεύτερο να σιωπά…) για σεβασμό και τιμή προς την Ελλάδα, έχοντας για φόντο ένα από τα πλέον πασίγνωστα… κλοπιμαία στην ιστορία της Τέχνης και της ανθρωπότητας.

πηγη: imerodromos.gr

Γράφει ο Γιάννης Βεντούρας //

    Πότε ιδρύθηκαν

Το επίσημο τμήμα των Ταγμάτων Ασφαλείας, ήταν τα «Τάγματα Ευζώνων» που ιδρύθηκαν τον Ιούνιο του 1943 επί κυβερνήσεως του δωσίλογου πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη και με την έγκριση των Γερμανών κατακτητών. Ήταν τα κρατικά ένοπλα σώματα, και αποτελούσαν μόνο ένα μέρος των συνολικών ένοπλων σωμάτων που συνεργάστηκαν με τον στρατό κατοχής και που ο λαός μας τούς έδωσε συνολικά την ονομασία «Τάγματα Ασφαλείας».

Είμαστε στην εποχή όπου η Γερμανική επίθεση στο Στάλινγκραντ έχει συντριβεί από την Σοβιετική Ένωση, ενώ τον Ιούλιο-Αύγουστο του 1943 οι σοβιετικοί καταστρέφουν άλλες δύο γερμανικές στρατιές στο Χάρκοβο της Ουκρανίας. Γίνεται φανερό ότι οι δυνάμεις του φασιστικού άξονα θα χάσουν τον πόλεμο. Την ίδια περίοδο, το Γερμανικό εκστρατευτικό σώμα στην Βόρεια Αφρική παραδίδεται στις συμμαχικές δυνάμεις.

Ο Χίτλερ δέχεται μεγάλη πίεση στο ανατολικό μέτωπο και χρειάζεται να το ενισχύσει με νέες δυνάμεις που θα τις αποσύρει από τις κατεχόμενες χώρες, μεταξύ αυτών και από την Ελλάδα. Για το λόγο αυτό θα έπρεπε να βρεθεί στην Ελλάδα μια δύναμη που θα μπορεί να συγκρατήσει την ένοπλη λαϊκή αντίσταση που όλο και θέριευε. Η χωροφυλακή δεν μπορούσε να παίξει αυτό τον ρόλο, αλλά ούτε μπορούσαν οι δυνάμεις κατοχής να την εμπιστευθούν, μιας και το ΕΑΜ είχε εισχωρήσει στις τάξεις της.

    Ο σκοπός τους

Η δράση των «Ταγμάτων Ευζώνων» άρχισε ουσιαστικά τον Σεπτέμβρη του 1943, για να καλύψουν το μεγάλο κενό που δημιουργήθηκε με την διάλυση των Ιταλικών στρατευμάτων κατοχής λόγω της συνθηκολόγησης  της φασιστικής Ιταλίας. Αυτός είναι και ο λόγος που τα φασιστικά αυτά τάγματα έδρασαν κυρίως στην Πελοπόννησο και την Στερεά Ελλάδα, στις περιοχές δηλαδή που ανήκαν στην Ιταλική ζώνη ελέγχου. Η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη βρισκόταν στην Βουλγάρικη ζώνη ελέγχου, ενώ η Αθήνα και η υπόλοιπη Ελλάδα στην Γερμανική ζώνη.

Σύμφωνα με το Γερμανό στρατιωτικό διοικητή της Ελλάδας Αλεξάντερ Λέερ, τα Τάγματα Ασφαλείας (δηλαδή τα ευζωνικά Τάγματα και όλες οι υπόλοιπες ομάδες που εξοπλίσθηκαν από τους Γερμανούς) θα πρόσφεραν μεγάλη βοήθεια ενάντια στους κομμουνιστές και θα υπήρχε “εξοικονόμηση γερμανικού αίματος”.

Η δωσίλογη κυβέρνηση Ράλλη, σύμφωνα με τις διακηρύξεις της, χρειαζόταν τα «Ευζωνικά Τάγματα», για να αντιμετωπίσει το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ και τους κομμουνιστές. Εξ άλλου, επειδή διαφαινόταν στον ορίζοντα ότι ο φασιστικός άξονας θα έχανε τον πόλεμο, έπρεπε να φροντίσει να αντιμετωπίσει μετά την απελευθέρωση, μια σοσιαλιστική επαναστατική κατάσταση. Η αστική τάξη προέβλεπε, ότι έτσι κι αλλιώς, θα έμπαινε ζήτημα εργατικής εξουσίας και προετοιμαζόταν για την σύγκρουση. Η αστική τάξη, με σύμμαχους τους Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους κατακτητές, άρχιζε τον εμφύλιο.

Ο ξεκάθαρος αντικομμουνιστικός προσανατολισμός των Τ.Α., ήταν και ο λόγος που ορισμένοι αγγλόφιλοι αξιωματικοί συμμετείχαν στις τάξεις τους.

    Η ιδεολογία τους

Η ιδεολογία των Ταγμάτων Ασφαλείας ήταν φασιστική – ναζιστική και σε κάθε περίπτωση αντικομμουνιστική. Σίγουρα μερικούς από τους ταγματασφαλίτες δεν τους απασχολούσε καμιά ιδεολογία αλλά ενδιαφερόντουσαν μόνο για το πλιάτσικο και τον σίγουρο μισθό. Επίσης οι αγγλόφιλοι που υπηρέτησαν σε αυτά, έβαλαν πάνω από όλα τον αντικομμουνισμό τους, αποδεχόμενοι να μπουν στην υπηρεσία του Φύρερ. Ανεξάρτητα όμως από τα «πιστεύω» των επιμέρους ταγματασφαλιτών, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει την ιδεολογία των ταγμάτων που ήταν φασιστική και ως εκ τούτου, εγκληματική.

Ο όρκος που έδιναν οι ταγματασφαλίτες δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αμφισβήτηση της ιδεολογίας και των προδοτικών σκοπών που εξυπηρετούσαν.

“Ορκίζομαι εις τον Θεόν τον άγιον τούτον όρκον, ότι θα υπακούω απολύτως εις τας διαταγάς του ανωτάτου αρχηγού του γερμανικού στρατού Αδόλφου Χίτλερ. Θα εκτελώ πιστώς απάσας τας ανατεθησομένας μοι υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις τας διαταγάς των ανωτέρων μου. Γνωρίζω καλώς ότι διά μιαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεών μου, τας οποίας διά του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή παρά των γερμανικών στρατιωτικών νόμων”.

Σε αντιδιαστολή με αυτόν, παραθέτουμε τον όρκο των ΕΛΑΣιτών, οι οποίοι πήγαιναν στον ΕΛΑΣ ανιδιοτελώς, χωρίς μισθούς και απολαβές, αλλά μόνο για να πολεμήσουν τον κατακτητή:

«Ορκίζομαι στον Ελληνικό Λαό και τη συνείδησή μου, ότι θ’ αγωνισθώ έως την τελευταία σταγόνα του αίματός μου για την πλήρη απελευθέρωση της Ελλάδας από τον ξενικό ζυγό. Ότι θ’ αγωνισθώ για την περιφρούρηση των συμφερόντων του Ελληνικού Λαού και την αποκατάσταση και κατοχύρωση των ελευθεριών και όλων των κυριαρχικών δικαιωμάτων του. Για τον σκοπό αυτό θα εκτελώ ευσυνείδητα και πειθαρχικά τις εντολές και οδηγίες των ανωτέρων μου οργάνων και θ’ αποφεύγω κάθε πράξη που θα με ατιμάζη σαν άτομο και σαν αγωνιστή του Εργαζόμενου Ελληνικού Λαού»

    Η σύνθεσή τους

Η επίσημη ονομασία τους ήταν «Ευζωνικά Τάγματα», επειδή οι πρώτοι που χρησιμοποιήθηκαν για την στελέχωσή τους ήταν οι, άοπλοι μέχρι τότε, εύζωνοι που φύλαγαν το μνημείο του «άγνωστου στρατιώτη» με την χαρακτηριστική φουστανέλα. Ο λαός, τούς έδωσε τα ονόματα «γερμανοτσολιάδες» (λόγω της συνεργασία τους με τον εχθρό), «Ράλληδες» (επειδή ιδρύθηκαν από τον Ράλλη), «ταγματαλήτες» (λόγω των εγκλημάτων που διέπρατταν). Στους όρους αυτούς ο λαός συμπεριελάμβανε και όλες τις υπόλοιπες παραστρατιωτικές εγκληματικές οργανώσεις και ομάδες, που συνεργάστηκαν με τις φασιστικές δυνάμεις κατοχής και τον καταπίεζαν.

Στην αρχή, η προσέλευση εθελοντών στα σώματα αυτά ήταν πολλή μικρή. Η κύρια δεξαμενή στην στρατολόγηση ήταν αξιωματικοί του στρατού που θεωρούσαν την καταπολέμηση του κομμουνισμού ως το μέγιστο πατριωτικό καθήκον. Υπήρξαν όμως και αξιωματικοί που αρνήθηκαν να συμμετέχουν και υπέστησαν σοβαρές πιέσεις. Στην Καλαμάτα ο συνταγματάρχης Δ. Παπαδόγγονας, επικεφαλής των παρακρατικών οργανώσεων της Πελοποννήσου, φυλάκισε για αρκετό χρόνο αξιωματικούς που αρνήθηκαν να καταταγούν στο τοπικό τάγμα. [1]

Άλλη δεξαμενή στρατολόγησης ήταν οι Γερμανόφιλοι που είχαν στηρίξει την φασιστική δικτατορία του Μεταξά, και οι φασιστικές οργανώσεις.

Για την αύξηση της δύναμής τους στρατολογήθηκαν κάθε είδους εγκληματικά και αλήτικα στοιχεία προσφέροντάς τους μισθούς και ασυλία για κάθε έγκλημα που θα έκαναν. Εξ άλλου σε όλες τις χώρες, οι άνθρωποι του υποκόσμου, αποτελούσαν και αποτελούν, δεξαμενή στρατολόγησης για φασιστικές και παρακρατικές συμμορίες.

Στις τάξεις των Ταγμάτων Ασφαλείας εισήλθαν μαυραγορίτες καθώς και μέλη άλλων αντικομμουνιστικών οργανώσεων που είχαν κτυπηθεί από τον ΕΛΑΣ, καθώς και συγγενείς σκοτωμένων αντικομμουνιστών που επιζητούσαν εκδίκηση.

Επίσης στρατολογήθηκαν άνθρωποι φτωχοί, που αναζητούσαν σίγουρη πηγή εισοδήματος και που αδιαφορούσαν για τις συνέπειες των πράξεών τους. Αυτοί ήταν και το καθαρό μισθοφορικό τμήμα των Τ.Α.

Υπήρχαν και ορισμένοι που προσχώρησαν στα προδοτικά Τάγματα Ασφαλείας, επειδή υπέκυψαν στην βάρβαρη τρομοκρατία, τις εκτελέσεις, τα βασανιστήρια, την δήμευση περιουσιών, το κάψιμο χωριών, και τα κτηνώδη αντίποινα για την στήριξη των ανταρτών.

Ισχυρές πιέσεις και απειλές, ασκήθηκαν και σε μερικούς ΕΑΜίτες για να αλλάξουν στρατόπεδο.

    Ηγεσία και εξοπλισμός

Τα «Τάγματα Ευζώνων» υπάγονταν κατευθείαν στην Γερμανική στρατιωτική διοίκηση και ανώτατος αρχηγός τους στην αρχή ορίσθηκε ο αιμοδιψής Γερμανός στρατηγός των Waffen SS, Γιούργκεν Στρόοπ (ο οργανωτής της περιβόητης «γκεστάπο» στην Αθήνα), ενώ στη συνέχεια, στις 28 Οκτωβρίου του 1943 αρχηγός τους τοποθετήθηκε ο υποστράτηγος Βάλτερ Σιμάνα.

Ο εξοπλισμός, η μισθοδοσία και η σίτισή τους, είχε αναληφθεί πλήρως από τον γερμανικό στρατό, ενώ σημαντική οικονομική υποστήριξη τούς παρείχαν και επιχειρηματικοί κύκλοι της Ελλάδας.

Στις τοπικές πολιτοφυλακές των Ταγμάτων, ο ηγετικός πυρήνας συνήθως αποτελείτο από την παραδοσιακή ηγεσία του χωριού και τους μικροαστούς (κοινοτάρχης, παπάς, κάποιοι γιατροί και συμβολαιογράφοι, ευκατάστατοι κτηνοτρόφοι που αντιδρούσαν στην εργατική πολιτική του ΕΑΜ).

Υπήρχαν και ομάδες Ταγμάτων Ασφαλείας που δημιουργήθηκαν με πρωτοβουλία τοπικών στελεχών για να κτυπήσουν την ΕΑΜική αντίσταση και εξοπλίσθηκαν από τους Γερμανούς (π.χ. στην Λακωνία, στην Καλαμάτα, στον Πύργο), ή που συγκροτήθηκαν κατευθείαν από τους Γερμανούς κυρίως στην Βόρεια Ελλάδα, όπως ο «Εθελοντικός Ελληνικός Στρατός» (ΕΕΣ).

    Ομοειδείς οργανώσεις

Εκτός από τα «Ευζωνικά Τάγματα» που δημιουργήθηκαν σε Αθήνα, Χαλκίδα, Πάτρα, Αγρίνιο, Κόρινθο, Πύργο, υπήρχαν παράλληλα και άλλου είδους Τάγματα Ασφαλείας όπως το «Β’ Αρχηγείο Χωροφυλακής Πελοποννήσου» με επικεφαλής τον Διονύσιο Παπαδόγκωνα και έδρα την Τρίπολη (σκοτώθηκε στο Γουδί κατά τα Δεκεμβριανά).

Αυτό είχε στην δύναμή του πέντε Τάγματα, Τρίπολης, Γύθειου, Γαργαλιάνων, Σπάρτης (με διοικητή τον Λεωνίδα Βρεττάκο), Μελιγαλά με διοικητή τον Παναγιώτη Στούπα (αυτοκτόνησε κατά την πολιορκία της Πύλου από τον ΕΛΑΣ).

Στην Κρήτη οι κατακτητές συγκρότησαν την Αντικομμουνιστική Οργάνωση Κρήτης (ΑΟΚ) την οποία οι Γερμανοί την ανέφεραν ως «ελληνικό τμήμα διώξεως ανταρτών». [2]

Από το 1943, στην Μακεδονία και Θεσσαλία, η γερμανική διοίκηση συγκρότησε τουλάχιστον δέκα δικούς της αυτοτελείς σχηματισμούς, που υπάγοντο αποκλειστικά σε αυτήν. Ξεχωρίζει ο «Εθελοντικός Ελληνικός Στρατός» του συνταγματάρχη Πούλου (αποτελούμενη κύρια από κακοποιούς και κατάδικους) η οποία ήταν μονάδα αμιγώς ναζιστική (εθνικοσιασιαλιστική) και που έμεινε στην ιστορία για τα ιδιαιτέρως ειδεχθή και φρικιαστικά εγκλήματα που διέπραξε. Χαρακτηριστική είναι μια έκθεση του τ. Νομάρχη Δράμας προς το κατοχικό Υπουργείο Εσωτερικών: «Τα εν Θες/νίκη σχηματισθέντα εκ κοινωνικών αποβρασμάτων ιδιότυπα τάγματα ασφαλείας, υπό τον απόστρατον αξιωματικόν Πούλου, επιδεινώνουν έτι περισσότερον την κατάστασιν, ως μισούμενα υφ’ ολοκλήρου του πληθυσμού…λόγω της αγρίας και απανθρώπου συμπεριφοράς των» [3]

Άλλα Τάγματα Ασφαλείας ήταν η ΠΑΟ, ο «Εθνικός Αγροτικός Σύνδεσμος Αντικομμουνιστικής Δράσεως» (ΕΑΣΑΔ) στην Θεσσαλία, η «Εθνική Αντικομμουνιστική Οργάνωση Βόλου», το τάγμα του Αντώνη Δάγκουλα, του Αντώνη Βήχου, το τάγμα του Φριτς Σούμπερτ με τον τίτλο «Εθνικό (!!!) Απόσπασμα Καταδίωξης Κομμουνιστών», η ΕΣΠΟ στην Αθήνα, η οργάνωση Χ με αρχηγό τον συνταγματάρχη Γεώργιο Γρίβα (οι Χίτες) και πολλά άλλα.

Στην ίδια κατηγορία των Ταγμάτων Ασφαλείας, συμπεριλαμβάνονται και εθνικιστικές μειονοτικές οργανώσεις, οι οποίες είχαν σκοπό να αποσχιστούν οι περιοχές τους από την Ελλάδα, όπως οι κομιτατζήδες της «Οχράνα» στην περιοχή Φλώρινα έως Καστοριά, η «Ξίλια» των Τσάμηδων στην Θεσπρωτία, το «Αξονικό Μακεδονοβουλγαρικό Επαναστατικό Κομιτάτο» στην Καστοριά, οι τουρκόφωνοι Πόντιοι του Αντών Τσαούς στην Δράμα, η βλάχικη «Λεγεώνα» στην Ελασσόνα. Η τελευταία, μετά από ισχυρά χτυπήματα του ΕΛΑΣ, το 1943, διαλύθηκε. Και αυτά τα Τάγματα, πολεμούσαν στο πλευρό της γερμανικής Βέρμαχτ (και των Βουλγάρων) εναντίον του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ.

Είναι αξιοσημείωτο ότι όλες αυτές οι οργανώσεις ενώ αυτοχαρακτηριζόντουσαν ως «Εθνικιστικές», συνεργαζόντουσαν με τον κατακτητή της χώρας τους. Μέσα στον αντικομμουνισμό τους, δεν δίσταζαν να πολεμούν στο πλευρό, ακόμα και με τις αποσχιστικές παρακρατικές οργανώσεις που ήθελαν τον διαμελισμό της Ελλάδας!

    Η δράση τους

Όλα ανεξαιρέτως τα Τάγματα Ασφαλείας λάμβαναν μέρος όχι μόνο στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Βέρμαχτ εναντίον του ΕΛΑΣ αλλά και εναντίον της μαζικής βάσης του ΕΑΜ σε πόλεις και χωριά.

Η πρώτη επιχείρηση των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Αθήνα ήταν ενάντια στους αναπήρους του αλβανικού πολέμου στα νοσοκομεία, όπου το ΕΑΜ είχε αναπτύξει μεγάλη δραστηριότητα. Πάνω από 1.000 ανάπηροι αγωνιστές μεταφέρθηκαν στις φυλακές.

Ακολούθησαν πολλά μπλόκα στις γειτονιές της Αθήνας, όπως σε Κοκκινιά, Γούβα, Περιστέρι, Νέα Ιωνία, Νέα Σμύρνη, Βύρωνα, Δάφνη, Καλλιθέα και αλλού, με σκοπό να τρομοκρατήσουν τον λαό και να τον κρατήσουν μακριά από την αντίσταση. Πάνω από 10.000 οι συλληφθέντες, εκατοντάδες οι επί τόπου εκτελεσμένοι. Μπλόκα έγιναν και σε άλλες πόλεις, όπως στην Φλώρινα και στην Καλαμαριά με τον αιμοδιψή Δάγκουλα.

Στις 9 Φεβρουαρίου 1944 οι Γερμανοί και Ταγματασφαλίτες κάνουν μπλόκο στην Καλαμάτα και εκτελούν στα σφαγεία της πόλης 300 περίπου πολίτες[4].

Τα Τάγματα Ασφαλείας έλαβαν μέρος στο πλευρό των κατακτητών, στις μάχες που έδινε ο ΕΛΑΣ εναντίον των γερμανικών στρατευμάτων. Τον Ιανουάριο του 1944, το Τάγμα Βρεττάκου συμμετείχε στην εκκαθαριστική “Επιχείρηση Κότσυφας” των Γερμανών[5], ενώ στις 26/2/1944 τα Τάγματα Ασφαλείας συμμετείχαν σε επιδρομή στην Αχαΐα, και τον Μάρτιο σε Λακωνία και Μεσσηνία, όπου δεν έδειξαν κανένα οίκτο για τον πληθυσμό, και  ξανά τον Απρίλιο σε Αχαΐα και Ηλεία όπου επέδειξαν μεγάλη βαρβαρότητα, περισσότερη και από τους ίδιους του Γερμανούς[6].

Συμμετείχαν στην “Επιχείρησης Καλάβρυτα”, που κατέληξε στη Σφαγή των Καλαβρύτων[7], ενώ στις 22 Μαρτίου 1944 οι Γερμανοί με την ΠΑΟ (το Τάγμα του Πούλου) καίνε το Ελευθεροχώρι Γιαννιτσών, σφάζοντας γέρους, γυναίκες και παιδιά, αφού οι άντρες είχαν διαφύγει. Στις 5 Απριλίου του 1944 δυνάμεις των Ες-Ες μαζί με άντρες του Πούλου, του Μιχάλαγα (Μιχαήλ Παπαδόπουλου) και κομιτατζήδες Βούλγαρους του Κάλτσεφ, μετά από μάχες με τον ΕΛΑΣ, πυρπολούν το χωριό Κλεισούρα του Νομού Καστοριάς.

Από τις 22 μέχρι και τις 27 Απριλίου 1944.οι Γερμανοί μαζί με Έλληνες ταγματασφαλίτες σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στο Βέρμιο έκαψαν 7 χωριά και εκτέλεσαν περίπου 500 άτομα (στην πλειοψηφία τους γυναίκες που αφού τις βίασαν τις έκαψαν ζωντανές)[8].

Την 15η/3/1944 στην Πάτρα οι ταγματασφαλίτες εκτελούν 200 κομμουνιστές που είχαν συλλάβει οι Γερμανοί, ενώ τον ίδιο μήνα εκτελούν άλλους 40 που είχε συλλάβει το τάγμα της Καλαμάτας.

«Στις  12 Απριλίου 1944, Γερμανοί και ταγματασφαλίτες οργανώνουν από κοινού την επιχείρηση «Ερωδιός».  Σε αυτή την επιχείρηση τον κύριο ρόλο είχε τα τάγμα του Μελιγαλά που προχώρησε σε επιχειρήσεις από την Πύλο μέχρι την Μεσσήνη, ενώ το τάγμα της Καλαμάτας ξεκίνησε από το Πεταλίδι. Από όπου πέρασαν προχώρησαν σε εκτελέσεις, βασανισμούς, βιασμούς, λεηλάτησαν την ύπαιθρο, έβαλαν φωτιές και κατέστρεψαν περιουσίες. Από όπου πέρασαν προχώρησαν σε μαζικές συλλήψεις»[9].

Μπορεί τα Τάγματα Ασφαλείας να έδρασαν μόνο λίγους μήνες, είναι ατελείωτη όμως η λίστα με τα εγκλήματα που διέπραξαν, που δεν χωράνε σε αυτό το μικρό σημείωμα. Σύμφωνα με τις αναφορές του ΕΑΜ, μόνο στην Πελοπόννησο έγιναν συνολικά 7.300 εκτελέσεις. Σε κοινές επιχειρήσεις των Ταγμάτων Ασφαλείας με τους Γερμανούς, πραγματοποιήθηκαν 5.300 εκτελέσεις (κυρίως αμάχων και φυλακισμένων κομουνιστών), κάηκαν 10.882 σπίτια και λεηλατήθηκαν περισσότερα από 25.000.

Η ιδιαίτερη αγριότητα που επέδειξαν εναντίον του άοπλου πληθυσμού, μάς κάνει να κατανοήσουμε το μίσος που επέδειξαν οι χωρικοί (κυρίως των περιοχών της Πελοποννήσου) εναντίον τους, που εκδηλώθηκε ιδίως στον Μελιγαλά και στην Καλαμάτα μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων.

    Μετά την απελευθέρωση

Η εγκληματική τους δράση ήταν τόσο μεγάλη, που και η κυβέρνηση του Καϊρου τούς είχε αποκηρύξει. Μετά την απελευθέρωση,  και παρόλο που οι περισσότεροι ταγματασφαλίτες χρησιμοποιήθηκαν από την κυβέρνηση Παπανδρέου εναντίον των κομμουνιστών και του ΕΛΑΣ, το αστικό κράτος αναγκάστηκε μετά την συμφωνία της Βάρκιζας, να στείλει πολλούς από τους επικεφαλής τους στα δικαστήρια και να τους δικάσει ως δωσίλογους και εγκληματίες. Ο Ιωάννης Ράλλης καταδικάστηκε για εσχάτη προδοσία και πέθανε στις φυλακές το 1946.

Μετά τον εμφύλιο πόλεμο, μολονότι τα πρώην μέλη των Τ.Α. βρέθηκαν στην πλευρά των νικητών, ποτέ δεν κατάφεραν να αναγνωριστούν από το επίσημο κράτος, ούτε ακόμα και την από χουντική κυβέρνηση του δικτάτορα Παπαδόπουλου! Μπορεί να διοργανώνουν γιορτές μίσους στον Γράμμο ή στο Μελιγαλά, αλλά μιλάνε απλά για «εθνικιστές» ή «εθνικόφρονες πατριώτες», αποφεύγοντας να αναφερθούν στα Τάγματα Ασφαλείας.

Μέχρι και σήμερα, ο χαρακτηρισμός “ταγματασφαλίτης” ή “ταγματαλήτης” ή «χίτης», είναι στη λαϊκή κουλτούρα ύβρις, συνώνυμη της προδοσίας και του δοσιλογισμού.

Η εθνική Αντίσταση, με τις οργανώσεις της, ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΟΠΛΑ, και με την καθοδήγηση του ΚΚΕ, έδωσε έναν ηρωικό αγώνα, όχι μόνο ενάντια στους Ιταλούς, Γερμανούς και Βούλγαρους κατακτητές, αλλά και απέναντι σε όλα τα προδοτικά αντικομμουνιστικά σώματα, που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές, καθώς και τις αποσχιστικές οργανώσεις των μειονοτήτων.

Παρά την ήττα τους στον εμφύλιο πόλεμο, η δράση τους βρίσκει πάντα μια περίοπτη θέση στην καρδιά του λαού.

__________________________________________________________________________
[1] Έκθεση Π. Καζάκου (27.10.1955) σ. 191
[2] Αναφορές γερμανικών υπηρεσιών σε ΔΙΣ 1998, τ.6ος σ.52 & β62
[3] ΙΑΥΕ/1944/1.3. Δ. Ανδρεάδη προς Υπ. Εσωτ. Εν Αθήναις 16.10.1943
[4] https://www.alt.gr/tagmata-asfaleias-meros-7o/
[5] Μάγερ, Χέρμαν Φράνκ (2003). Από τη Βιέννη στα Καλάβρυτα.Τα αιματηρά ίχνη της 117ης μεραρχίας καταδρομών στη Σερβία και την Ελλάδα. Αθήνα: Εστία. Σελ 504
[6] Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, Αρχεία Εθνικής Αντίστασης, τομ. 8, έκθεση του βρετανικού PIC
[7] Κείμενο του Ελευθερίου Δέπου, στελέχους του ΕΔΕΣ, στο Περικλής Ροδάκης, Καλάβρυτα 1941-44, σελ. 385
[8] https://www.alt.gr/tagmata-asfaleias-meros-8o/
[9] https://www.alt.gr/tagmata-asfaleias-meros-7o/

πηγη: atexnos.gr