«…σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ο πληθωρισμός δεν πλήττει όλους το ίδιο. Το 1/5 του πληθυσμού πλήττεται από πληθωρισμό της τάξης του 16%. Ενδεικτικό είναι ότι για έναν πολίτη με αποδοχές της τάξης των 700 ευρώ το μήνα, ο πληθωρισμός είναι περί το 13% με 14%, σύμφωνα με οικονομικούς αναλυτές.

»Και αυτό διότι τα φτωχά νοικοκυριά πλήττονται πολλαπλάσια από την ακρίβεια στα σούπερ μάρκετ, από ότι τα πιο ευκατάστατα και αυτό διότι οι πρώτοι ξοδεύουν μεγαλύτερο μέρος –ως ποσοστό– του εισοδήματός τους για αγορές ειδών πρώτης ανάγκης».

Το παραπάνω απόσπασμα δεν δημοσιεύτηκε σε άρθρο κάποιας αριστερής εφημερίδας – αλιεύτηκε από την ηλεκτρονική έκδοση της οικονομικής εφημερίδας «Ημερησία», που κάθε άλλο παρά αντισυστημική είναι. 

Αφορμή για αυτές τις αναφορές ήταν τα δημοσιεύματα για τη μείωση που είχε ο πληθωρισμός για τον Δεκέμβρη (έκλεισε στο 7,2%). Με άλλα λόγια ο πραγματικός πληθωρισμός για τα λαϊκά στρώματα είναι περίπου διπλάσιος από τον επίσημο. 

Η μείωση του επίσημου πληθωρισμού στο 7,2% δεν αφήνει περιθώρια πανηγυρισμών, όπως και να την περιγράψουν οι κυβερνητικοί παράγοντες, καθώς η κατάσταση των τιμών στα ράφια των σουπερμάρκετ και στις τσέπες των εργαζομένων, μόνο αισιόδοξη δεν είναι. 

Ο βασικός λόγος για τη μείωση του πληθωρισμού τον Δεκέμβρη (σε σχέση με τον Νοέμβρη) ήταν η συνολική μείωση της τιμής του ρεύματος (κατά 8,8%), ωστόσο αυτό δεν επηρέασε το ίδιο τους διάφορους δείκτες. 

Ένας απ’ τους πιο σημαντικούς, ο δείκτης τιμών των τροφίμων αυξήθηκε κατά 15,5%, με κάποια προϊόντα να έχουν ακόμα μεγαλύτερες αυξήσεις για ακόμα έναν μήνα, όπως τα γαλακτοκομικά (25,6%), τα έλαια-λίπη (21,7%), το ψωμί-δημητριακά (18,1%), τα κρέατα (17,8%) κλπ. Αυτές είναι οι πραγματικές αυξήσεις στις τιμές, που απασχολούν τα εργατικά στρώματα και συμπιέζουν αφόρητα το εργατικό εισόδημα και όχι η ελαφριά μείωσή του πληθωρισμού τον Δεκέμβρη ή ο μέσος πληθωρισμός του 2022 που «έκλεισε» στο 9,6%. 

Ακρίβεια: το πρώτο και μεγαλύτερο πρόβλημα

Ολοένα και περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι το βασικό πρόβλημα που αφορά τους πολίτες είναι η ακρίβεια. Αυτό έδειξαν και τα ευρήματα του τελευταίου «Ευρωβαρόμετρου», όπου το 100% των ερωτηθέντων απάντησε αυτό ως το Νο.1 πρόβλημα.

Απέναντι σ’ αυτήν την κατάσταση η κυβέρνηση προσπαθεί με διάφορα «pass» να περιορίσει τις επιπτώσεις. Ωστόσο τα μέτρα αυτά είναι σαν να δίνει κανείς ασπιρίνη σε έναν βαριά άρρωστο. 

Ακόμα και η συζήτηση που υπάρχει για αύξηση του κατώτατου μισθού από τον Απρίλη (εντελώς τυχαία, την περίοδο που θεωρείται ως πιθανότερη για διεξαγωγή των εκλογών) περιορίζεται σε ποσοστά πολύ χαμηλότερα του πληθωρισμού. Δηλαδή η όποια αύξηση θα είναι μόνο κατ’ όνομα και όχι ουσιαστική – η αύξηση των τιμών των προϊόντων είναι ήδη πολύ μεγαλύτερη σε ποσοστό και θα την έχει απορροφήσει!

Άλλωστε έχει υπολογιστεί ότι ο συνδυασμός αύξησης των τιμών κυρίως σε βασικά αγαθά, όπως είναι η ενέργεια και τα τρόφιμα, και τα πολύ χαμηλά εισοδήματα εκτίναξαν την απώλεια αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών με μηνιαίο εισόδημα χαμηλότερο των 750 ευρώ έως και 40% σύμφωνα με το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ. 

Μαχητική διεκδίκηση για Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή 

Οι τιμές θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν και το επόμενο διάστημα και η ακρίβεια θα κατατρώει το βιοτικό επίπεδο. 

Οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου συνειδητά επιδιώκουν να κρατήσουν τις όποιες αυξήσεις των μισθών κάτω από τον πληθωρισμό, στην προσπάθεια τους να τον μειώσουν. Αυτό θα ενισχύσει τις τάσεις προς την κατεύθυνση της ύφεσης στις περισσότερες οικονομίες – που σημαίνει νέα λουκέτα, αύξηση της ανεργίας κοκ. Με άλλα λόγια οι καπιταλιστές θα κοιτάξουν να φορτώσουν, για μια ακόμη φορά, το κόστος της οικονομικής κρίσης και των αδιεξόδων του συστήματος στις πλάτες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Ο μόνος δρόμος για να απαλλαγούν τα εργατικά και φτωχά λαϊκά στρώματα από αυτόν τον εφιάλτη είναι η αποφασιστική πάλη για την ανατροπή των κυβερνητικών πολιτικών. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα από μαχητικές διεκδικήσεις με κεντρικό αίτημα ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις και επαναφορά της αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής (ΑΤΑ – δηλαδή της αυτόματης αύξησης των μισθών και ημερομησθίων στο ύψος του πληθωρισμού) που κατάργησε η κυβέρνηση του πατέρα Μητσοτάκη το 1990. 

Κάθε άλλη συζήτηση είναι απλά στάχτη στα μάτια και προεκλογικοί εντυπωσιασμοί. Τα μαχητικά σωματεία βάσης μαζί με την ανατρεπτική Αριστερά θα πρέπει να υιοθετήσουν το στόχο της πάλης για την θεσμοθέτηση της ΑΤΑ και να παλέψουν γι’ αυτήν αποφασιστικά και ενωτικά. 

Πηγή: xekinima.org

Περίπου 12.000 εκατομμυριούχοι έχουν εγκαταλείψει τη Μεγάλη Βρετανία από το 2016

Τη λογική του... όπου φύγει, φύγει φαίνεται πως έχουν υιοθετήσει μετά το Brexit, αρκετές χιλιάδες εκατομμυριούχων που είχαν επιλέξει τη Μεγάλη Βρετανία ως έδρα τους. Σύμφωνα με μελέτη της εταιρείας συμβούλων επενδυτικής μετανάστευσης Henley & Partners, που μεταδόθηκε από αρκετά μέσα ενημέρωσης την Παρασκευή, μόνο μέσα στο 2022, έφυγαν από τη Βρετανία πάνω από 1.000 εκατομμυριούχοι. 

Το... πάλαι ποτέ καταφύγιο των πλουσίων χάνει την αίγλη του μετά την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, 1.400 άνθρωποι με περιουσία άνω του 1 εκατομμυρίου δολαρίων μετεγκαταστάθηκαν από τη χώρα πέρυσι.

Ο αριθμός αυτός έρχεται να προστεθεί στους 2.200 που καταγράφηκαν να εγκαταλείπουν τη χώρα το 2019, τους 2.800 του 2018 και τους 4.200 του 2017. Οι τελευταίες αποχωρήσεις λέγεται ότι συνεχίζουν μια τάση που ξεκίνησε λίγο μετά την ψηφοφορία για το Brexit το 2016, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο διέκοψε τις σχέσεις με την ΕΕ.

Συνολικά περίπου 12.000 εκατομμυριούχοι έχουν μετεγκατασταθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο από τότε, εκτιμά η Henley & Partners, ενώ πριν από την ψηφοφορία για το Brexit, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέγραφε εισροές ατόμων με υψηλό καθαρό εισόδημα.

Πηγή: avgi.gr

Η μεγαλειώδης απεργία κατά της αντιδραστικής μεταρρύθμισης «ταρακούνησε» τη Γαλλία και την κυβέρνηση Μακρόν και αποτελεί μια ακόμη ένδειξη της οξυμένης ταξικής αντιπαράθεσης που σταδιακά κατακλύζει την Ευρώπη.

Από μια τεράστια πανεργατική απεργία «σείστηκε» η Γαλλία την Πέμπτη 19 Γενάρη, με περίπου ένα εκατομμύριο κόσμου να συμμετέχει στις περίπου 200 διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα στις μεγαλύτερες πόλεις — μεταξύ αυτών Παρίσι, Μασσαλία, Τουλούζη, Νάντ και Νίκαια. Από τους πολλούς κλάδους που απέργησαν, αξίζει να ξεχωρίσουμε τους εργαζόμενους στους σιδηροδρόμους και εν γένει τις μεταφορές, που «ακινητοποίησαν» τα μέσα, τους εκπαιδευτικούς που έκλεισαν τη συντριπτική πλειονότητα των σχολείων, τους δημόσιους υπαλλήλους που έβαλαν «λουκέτο» στις υπηρεσίες τους, τους εργάτες στα διυλιστήρια, που πρωταγωνίστησαν και στο προηγούμενο απεργιακό κύμα που σάρωσε τη χώρα, τους εργαζομένους στα αεροδρόμια που «προσγείωσαν» αεροπλάνα, τους συναδέλφους τους στην ενέργεια που ανάγκασαν το εθνικό σύστημα να «γονατίσει», τους οδηγούς φορτηγών και τους τραπεζικούς υπαλλήλους.

Πρωταρχικό αίτημα των κινητοποιήσεων ήταν, φυσικά, να παρθεί πίσω η νομοθετική ρύθμιση που κατατίθεται από την κυβέρνηση και προβλέπει την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης από τα 62 στα 64 χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, δεν έλλειψαν και τα πιο «βαθιά» συνθήματα από πλευράς συνδικάτων, περί φορολόγησης των πλουσίων, αυξήσεων σε μισθούς με ταυτόχρονη μείωση της ηλικίας συνταξιοδότησης κ.ο.κ. Μάλιστα, σε μια έκφραση της μαχητικής τους διάθεσης και της πρόθεσής τους να γενικεύσουν τον αγώνα, τα συνδικάτα στην ενέργεια απείλησαν με διακοπή της ηλεκτροδότησης σε γραφεία κυβερνητικών βουλευτών και εκπροσώπων της γαλλικής μπουρζουαζίας.

Η μεγάλη μαζικότητα της συγκεκριμένης απεργίας, που αναμφισβήτητα γεννά αισιοδοξία για το μέλλον, μπορεί να αποδοθεί σε τέσσερις κυρίαρχους λόγους. Καταρχάς, η Γαλλία διαθέτει ισχυρή παράδοση σε ανώτερου τύπου ταξικές αναμετρήσεις, όταν διακυβεύονται σοβαρά κεκτημένα. Το γαλλικό εργατικό κίνημα φαίνεται πως έχει συσσωρεύσει μια σχετική ιστορική πείρα και καταφέρνει να ενοποιήσει και να κινητοποιήσει αποτελεσματικά σημαντικά τμήματα του λαού (και της νεολαίας) στους δρόμους όταν επίκεινται αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις. Ενδεικτικό των παραπάνω είναι το γεγονός πως ο Μακρόν, όπως και οι προκάτοχοί του, επιδιώκουν επί χρόνια να κάνουν το «χατίρι» στη γαλλική αστική και να αυξήσουν το όριο συνταξιοδότησης (όπως έγινε σε Γερμανία-
Ιταλία), χωρίς ωστόσο ακόμα να τα έχουν καταφέρει — πέρα από τον Σαρκοζί που το πήγε από τα 60 στα 62 χρόνια, καταβάλλοντας βαρύ πολιτικό τίμημα. Ποιοτικό σημείο στον παράγοντα αυτό είναι και το ότι από το ξέσπασμα της κρίσης του 2008 στην Γαλλία δεν βρέθηκε κάποια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση –τύπου ΣΥΡΙΖΑ– να «εκφράσει» τα εργατικά αυτά ξεσπάσματα, να τα ενσωματώσει και, εν τέλει, να τα απογοητεύσει.

Παράλληλα, οι εργατικοί αγώνες στη Γαλλία μοιάζουν να τροφοδοτούνται από την πολιτική κρίση των από πάνω και του ίδιου του Μακρόν. Ειδικά μετά από τα δύο χρόνια της πανδημίας και με τον πρόεδρο να έχει χάσει την απόλυτη πλειοψηφία στη βουλή μετά τις εκλογές του 2022, τα πράγματα είναι αισθητά πιο δύσκολα για τον ίδιο και την κυβέρνησή του, πράγμα που ενισχύει την αισιοδοξία των συνδικάτων.

Δεν πρέπει και δεν μπορεί να υποτιμηθούν, επίσης, οι αυτοτελείς διεργασίες που συντελούνται εντός του εργατικού στρατοπέδου. Ο προηγούμενος απεργιακός γύρος, που επικεντρώθηκε στα διυλιστήρια, άφησε μια «γλυκόπικρη» γεύση από πλευράς αποτελέσματος, αλλά αναμφισβήτητα σήμανε αναβάθμιση των μορφών πάλης και της αποφασιστικότητας του εργατικού κινήματος. Δεν είναι τυχαίο πως το κάλεσμα για την προχθεσινή απεργία πλαισιώθηκε από οκτώ διαφορετικά συνδικάτα, γεγονός πρωτάκουστο για τα γαλλικά δεδομένα.

"Συνεχίζονται οι απεργίες στη Βρετανία, πολύ μαζικές κινητοποιήσεις και σε Ισπανία- Πορτογαλία"

Κατά τέταρτον, σημαντικό βαθμό στην ανάταση του γαλλικού εργατικού κινήματος παίζει η ευρύτερη ταξική αναστάτωση που υποβόσκει στην Ευρώπη, στο φόντο της ακρίβειας, του πληθωρισμού και των πολεμικών αναμετρήσεων, καθώς αυτή την περίοδο καταγράφονται μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις και σε άλλες χώρες. Στη Βρετανία, συγκεκριμένα, η αντιπαράθεση απεργών και κυβέρνησης έχει… ριζώσει για τα καλά στην υγεία, τους σιδηροδρόμους, τις δημόσιες υπηρεσίες και την εκπαίδευση. Στη δε Πορτογαλία, οκτώ εκπαιδευτικά συνδικάτα έχουν προχωρήσει σε κλιμακωτές απεργίες από τις 9 Δεκέμβρη, διοργανώνοντας διαδηλώσεις που έφτασαν μέχρι και τους 100.000 συμμετέχοντες! Στη Μαδρίτη, τέλος, συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις από εργαζομένους στην υγεία κατά της καταστροφής του δημόσιου συστήματος.

Aπό μια τεράστια πανεργατική απεργία «σείστηκε» η Γαλλία την Πέμπτη 19 Γενάρη, με περίπου ένα εκατομμύριο κόσμου να συμμετέχει στις περίπου 200 διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα στις μεγαλύτερες πόλεις#GreveGenerale19Janvierpic.twitter.com/hcw7LzWmIo

— Πριν (@PRINgr) January 21, 2023

Πηγή: prin.gr

Το ναυάγιο του οχηματαγωγού Estonia στην Θάλασσα της Βαλτικής το 1994, ένα από τα φονικότερα του 20ού αιώνα, δεν προκλήθηκε από έκρηξη ή σύγκρουση, σύμφωνα με το πόρισμα νέας έρευνας που δημοσιεύθηκε σήμερα και απορρίπτει τα συμπεράσματα πρόσφατου ντοκιμαντέρ.

Το ναυάγιο προκλήθηκε από ελάττωμα στον καταπέλτη της πλώρης του πλοίου, λόγω του οποίου δεν θα έπρεπε να λάβει άδεια απόπλου, σύμφωνα με το πόρισμα της έρευνας των σουηδικών, εσθονικών και φινλανδικών αρχών, που επαναλαμβάνει το πόρισμα της επίσημης έρευνας του 1997. Η αποκάλυψη σε ντοκιμαντέρ του 2020 της ύπαρξης μεγάλου ρήγματος στο κύτος του πλοίου, το οποίο ήταν μέχρι τότε άγνωστο, προκάλεσε νέες υποβρύχιες επιθεωρήσεις το 2021.

Το πλοίο, μήκους 155 μέτρων, ναυπηγήθηκε στην Γερμανία και βυθίστηκε μέσα σε λίγη ώρα την νύκτα της 28ης Σεπτεμβρίου 1994 στο μέσον του ταξιδιού από την Στοκχόλμη στο Ταλίν. Μόνο 137 άνθρωποι επέζησαν και 852 χάθηκαν στα νερά της Βαλτικής. Αν είχε πραγματοποιηθεί η ενδεδειγμένη επιθεώρηση στον καταπέλτη, «τα κατασκευαστικά του ελαττώματα θα είχαν ανακαλυφθεί και το δυστύχημα δεν θα είχε πιθανότατα συμβεί», σύμφωνα με το νέο πόρισμα, που παρουσιάζεται ως «προκαταρκτικό».

«Με βάση τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει ένδειξη έκρηξης στο επίπεδο της πλώρης» ούτε «σύγκρουσης με πλοίο ή επιπλέον αντικείμενο», αναφέρεται στο πόρισμα.  Επιτροπή διεθνούς έρευνας είχε ήδη φθάσει στο συμπέρασμα το 1997 σε ελάττωμα της συστήματος κλειδώματος του καταπέλτη της πλώρης του Estonia, που επέτρεψε την εισροή υδάτων και την ταχεία βύθισή του. Ωστόσο, το  ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε τον Σεπτέμβριο 2020 από το Discovery Channel με τίτλο «Εστόνια: Το αίνιγμα ενός ναυαγίου» έθεσε σε αμφισβήτηση το επίσημο πόρισμα.

Οι εικόνες που μαγνητοσκοπήθηκαν από τηλεκατευθυνόμενο υποβρύχιο παρά την απαγόρευση προσέγγισης του ναυαγισμένου πλοίου που έχει κηρυχθεί ιερός τόπος ενταφιασμού των 852 θυμάτων που παραμένουν εντός του κύτους, αποκάλυψαν ρήγμα πλάτους τεσσάρων μέτρων. Σύμφωνα με τους ειδικούς που επικαλείται το ντοκιμαντέρ, μόνο μία εξωτερική δύναμη θα μπορούσε να έχει προκαλέσει ένα τέτοιο ρήγμα. Σύμφωνα με την επίσημη έρευνα, το ρήγμα πιθανότατα οφείλεται στην πρόσκρουση στον πυθμένα της θάλασσας. «Η θέση της προεξοχής του βράχου κάτω από το κύτος αντιστοιχεί στο σχήμα της παραμόρφωσης», επισημαίνει.

Οι επιζώντες και οι συγγενείς των θυμάτων είχαν αμφισβητήσει σε μεγάλο βαθμό τα πορίσματα της πρώτης έρευνας και αγωνίσθηκαν για περισσότερα από είκοσι χρόνια για να ανοίξει και πάλι ο φάκελος του ναυαγίου.

Πηγή: enikos.gr

Μπορεί να είναι εύκολο να χάσετε τα πρώτα σημάδια γνωστικής εξασθένησης, ωστόσο η αναγνώριση των πρώιμων συμπτωμάτων της άνοιας έχει γίνει πιο κρίσιμη από ποτέ.

Ολοένα και περισσότεροι διαγιγνώσκονται με κάποια μορφή της άνοιας, όπως το Αλτσχάιμερ.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένας αυξανόμενος όγκος ερευνών γύρω από τις αλλαγές συμπεριφοράς που σχετίζονται με την άνοια θα μπορούσε να βοηθήσει στην έγκαιρη ανίχνευσή της.

Δυστυχώς, υπάρχει μια λεπτή διαφορά στην συμπεριφορά ενός ατόμου, η οποία είναι πρώιμη ένδειξη άνοιας, αλλά συχνά παραβλέπεται τόσο από τους ασθενείς, όσο και από τους γύρω τους.

Ένας 59χρονος εργατοτεχνίτης τραυματίστηκε στα κάτω άκρα, μετά από πτώση του εντός σε υπό επισκευή επιβατηγού οχηματαγωγού πλοίου σε ναυπηγείο του Περάματος, κατά τη διάρκεια επισκευών που πραγματοποιούνταν σε αυτό.

Ο 59χρονος μεταφέρθηκε για εξετάσεις στο Θριάσειο Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας, από ασθενοφόρο του ΟΛΠ.

(Με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ).

Πηγή: 902.gr

Έναν κόσμο που ζει σε «μια άνευ προηγουμένου στιγμή πολλαπλών κρίσεων», περιγράφει στη νέα της έκθεση για την ανισότητα στον πλανήτη η οργάνωση Oxfam, τονίζοντας πως σε αυτές τις πολλαπλές κρίσεις υπάρχουν νικητές και υπεύθυνοι: οι πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη.

«Δεκάδες εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν την πείνα. Εκατοντάδες εκατομμύρια περισσότεροι αντιμετωπίζουν απίστευτες αυξήσεις στο κόστος βασικών αγαθών ή θέρμανσης των σπιτιών τους. Η κλιματική κατάρρευση ακρωτηριάζει τις οικονομίες και οι ξηρασίες, οι κυκλώνες και οι πλημμύρες αναγκάζουν ανθρώπους να φύγουν από τα σπίτια τους. Εκατομμύρια κλονίζονται ακόμα από τη συνεχιζόμενη επίδραση της COVID-19 που έχει ήδη σκοτώσει πάνω από 20 εκατομμύρια ανθρώπους. Η φτώχεια αυξήθηκε για πρώτη φορά εδώ και 25 χρόνια». Έτσι περιγράφει την κατάσταση στον πλανήτη η νέα έκθεση της οργάνωσης Oxfam, με τίτλο «Επιβίωση των Πλουσιοτέρων: Πώς πρέπει να φορολογήσουμε τους υπερ-πλούσιους τώρα για να καταπολεμήσουμε την ανισότητα».

Σημαντικά, όπως τονίζει η έκθεση, η καταστροφική αυτή παγκόσμια «πολυκρίση», όπως την ονομάζει, έχει νικητές: τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, που αύξησαν τρομακτικά τον πλούτο τους τα τελευταία δύο χρόνια, συνεχίζοντας και εντείνοντας την τάση υπερσυσσώρευσης που έχει ξεκινήσει εδώ και μερικές δεκαετίες.

Στα βασικά συμπεράσματα της έκθεσης, η Oxfam συμπεριλαμβάνει τα εξής:

• -Από το 2020, το πλουσιότερο 1 τοις εκατό έχει λάβει σχεδόν τα δύο τρίτα του συνόλου του νέου πλούτου — σχεδόν διπλάσια χρήματα από ό,τι το υπόλοιπο 99% του ανθρώπινου πληθυσμού.
• -Οι περιουσίες των δισεκατομμυριούχων αυξάνονται κατά 2,7 δισ. δολάρια την ημέρα, την ίδια ώρα που ο πληθωρισμός αυξάνεται γρηγορότερα από τους μισθούς τουλάχιστον 1,7 δισ. εργαζόμενων, περισσότερων από τον πληθυσμό της Ινδίας.
• -Οι εταιρείες τροφίμων και ενέργειας υπερδιπλασίασαν τα κέρδη τους το 2022, πληρώνοντας 257 εκατ. δολάρια στους πλούσιους μετόχους τους, ενώ πάνω από 800 εκατ. άνθρωποι κοιμήθηκαν πεινασμένοι.
• -Μόλις 4 σεντ από κάθε ένα δολάριο φορολογικών εσόδων προέρχονται από φόρους στον πλούτο, και οι μισοί από τους δισεκατομμυριούχους του πλανήτη ζουν σε χώρες χωρίς φόρο κληρονομιάς στα χρήματα που αφήνουν στα παιδιά τους.
• -Ένας φόρος της τάξης του 5% στους πολυεκατομμυριούχους και δισεκατομμυριούχους του πλανήτη θα μπορούσε να αποφέρει 1,7 τρισ. δολάρια ανά έτος, αρκετά για να ξεφύγουν από τη φτώχεια 2 δισ. άνθρωποι και να χρηματοδοτηθεί ένα παγκόσμιο σχέδιο για το τέλος της πείνας.

Σε ένα εντυπωσιακό γράφημα, η Oxfam δείχνει πως το πλουσιότερο 1 τοις εκατό της ανθρωπότητας απέσπασε το 63% του νέου πλούτου που δημιουργήθηκε, περισσότερα από 26 τρισ. δολάρια μεταξύ των ετών 2020-2021. Το πλουσιότερο 9 τοις εκατό ακριβώς κάτω από αυτούς τους υπερ-πλούσιους καταβρόχθισε το 27% όλου του νέου πλούτου, κάτι περισσότερο από 11 τρισ. δολάρια, αφήνοντας μόνο το 10%, ή περίπου 5 τρισ. δολάρια για το φτωχότερο 90 τοις εκατό, ή 7,2 δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Κερδισμένο μερίδιο νέο πλούτου ανά εισοδηματική κατηγορία πληθυσμού [ως % του συνολικού νέου πλούτου] και σύγκριση με τα έτη 2012-2021. Πηγή γραφήματος: Oxfam, Survival of the Richest (executive summary)

Η υπερσυσσώρευση αυτή έχει καταστεί δυνατή μέσω της συνενοχής των καπιταλιστικών κυβερνήσεων. Επικαλούμενοι μελέτη της Σχολής Ερευνών Διεθνούς Φορολογίας (Research School of International Taxation – RSIT), που καλύπτει 142 χώρες, οι ερευνητές της Oxfam σημειώνουν πως κράτη σε ολόκληρο τον κόσμο μείωσαν τη φορολογία στις επιχειρήσεις, ενώ παράλληλα αύξησαν του Φόρους Προστιθέμενης Αξίας ή τους φόρους κατανάλωσης, που επηρεάζουν δυσανάλογα τα εισοδήματα των εργαζομένων και των φτωχών.

Για κάθε 1 δολάριο φορολογικών εσόδων, το 44% αυτού δημιουργήθηκε μέσω τέτοιων φόρων κατανάλωσης, σε 75 από τις χώρες που εξέτασε το RSIT από το 2007 έως το 2019. Οι φόροι στα εταιρικά έσοδα ήταν μόλις το 14% των φορολογικών εσόδων, τέσσερις μονάδες χαμηλότερα από τη φορολογία μισθών.

Η Oxfam επίσης σημειώνει πως ο Δείκτης Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ — που μετρά το προσδόκιμο ζωής, τα προσδόκιμα έτη εκπαίδευσης και την ανισότητα εντός των χωρών — έπεσε σε 9 στις 10 χώρες είτε το 2020 ή το 2021.

Χρησιμοποιώντας δεδομένα από τον Διεθνή Οργανισμό Εργασίας, η έκθεση υπολόγισε πως ο πληθωρισμός το 2022 εξαφάνισε 337 δισ. δολάρια από τους μισθούς των εργαζομένων σε όλο τον πλανήτη. Αναλύοντας μισθολογικά δεδομένα από 96 χώρες για το 2022, η Oxfam υπολόγισε πως 1,7 δισ. εργαζόμενοι, σχεδόν το ένα τέταρτο της ανθρωπότητας, ζουν σε χώρες όπου ο πληθωρισμός αυξάνεται γρηγορότερα από τους μισθούς, διευρύνοντας την ανισότητα και τη φτώχεια.

Η έκθεση τονίζει ότι το πρόβλημα του πληθωρισμού πηγάζει από τον πρωτοφανή πληθωρισμό των εταιρικών κερδών, διαδικασία που μπορεί να κορυφώθηκε τα προηγούμενα δύο έτη, αλλά ξεκίνησε πολύ νωρίτερα. Τη δεκαετία πριν την πανδημία, οι εταιρείες της λίστας Global Fortune 500 αύξησαν τα ετήσια κέρδη τους κατά 156%, από 820 δισ. δολάρια το 2009 σε 2,1 τρισ. δολάρια το 2019. Και η τάση αυτή αυξήθηκε από την εμφάνιση της πανδημίας και έπειτα.

Οι αυξήσεις τιμών σε βασικά αγαθά, λέει η έκθεση, είναι αποτέλεσμα ενός πολύ μικρού αριθμού εταιρειών που έχουν «ουσιαστικά ολιγοπώλια», κάτι που τους επιτρέπει να «διατηρούν υψηλές τιμές» ενώ τα κέρδη από την πτώση του κόστους παραγωγής μεταφέρονται «στους μετόχους παρά στους καταναλωτές». Η Oxfam ανέλυσε τα κέρδη των 95 μεγαλύτερων εταιρειών τροφίμων και ενέργειας στον πλανήτη, και βρήκε πως «Η εταιρική κερδοσκοπία τιμών οδηγεί τουλάχιστον το 50% του πληθωρισμού στην Αυστραλία, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη», μετονομάζοντας τη λεγόμενη κρίση «κόστους ζωής» σε κρίση «κόστους κερδών».

Σε απάντηση σε αυτήν την «πολυκρίση», οι κυβερνήσεις του πλανήτη επέλεξαν να μην βάλουν χέρι στα εταιρικά κέρδη. Το 95% των κυβερνήσεων, λέει η έκθεση, δεν αύξησαν τους φόρους στους πλούσιους — αντίθετα, είτε τους διατήρησαν ως είχαν, είτε και τους μείωσαν.

Η έκθεση σημειώνει πως πέρα από την υπερσυσσώρευση πόρων — την ουσιαστική κλοπή τους από την υπόλοιπη κοινωνία — «οι πλουσιότεροι είναι βασικοί συντελεστές στην κλιματική κατάρρευση: ένας δισεκατομμυριούχος εκπέμπει ένα εκατομμύριο φορές περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από τον μέσο άνθρωπο». Η Oxfam συμπληρώνει πως «η ίδια η ύπαρξη των ακμάζοντων δισεκατομμυριούχων και των κερδών-ρεκόρ, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη λιτότητα, την αυξανόμενη φτώχεια και μια κρίση κόστους ζωής, είναι αποδείξεις ενός οικονομικού συστήματος που αποτυγχάνει να προσφέρει στην ανθρωπότητα».

Πηγή: info-war.gr

Δούρειος Ίππος η περίφημη τροπολογία που προανήγγειλε ο Κ.Μητσοτάκης για τον αποκλεισμό κομμάτων των καταδικασμένων ναζί;

Την προεκλογική περίοδο φαίνεται πως θέλει να εκμεταλλευθεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη και – όπως όλα δείχνουν- ετοιμάζεται να δώσει μορφή νόμου στην περίφημη «Θεωρία των Δύο Άκρων», μέσω της τροπολογίας για τον αποκλεισμό κομμάτων των καταδικασμένων ναζί. 

Θυμίζουμε ότι την νομοθετική πρωτοβουλία αυτή έχει εξαγγείλει ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», ένα έντυπο που – παρεμπιπτόντως- πρωταγωνίστησε ποικιλότροπα στην ανάδειξη της Χρυσής Αυγής την προηγούμενη 10ετία. Στην συνέντευξη αυτή ερωτώμενος για το θέμα απάντησε χαρακτηριστικά πως «οφείλει το πολιτικό σύστημα να εξαντλεί τα περιθώρια τα οποία δίνει το Σύνταγμα ώστε να μην εκπροσωπούνται εγκληματικές οργανώσεις στο ελληνικό κοινοβούλιο. Νομίζω η πρόταση αυτή τα λέει όλα. Και να μην πω τίποτα περισσότερο αυτή τη στιγμή. Τα υπόλοιπα θα τα πληροφορηθείτε σύντομα».

Όπως φαίνεται από τις εξελίξεις δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στην αναφορά του ο πρωθυπουργός μίλησε γενικώς για «εγκληματικές οργανώσεις» και όχι συγκεκριμένα για την Χρυσή Αυγή.

Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, η νομοθετική διάταξη που έχει παρουσιάσει στα κόμματα η κυβέρνηση δεν είναι προσαρμοσμένη στον αποκλεισμό των καταδικασμένων ναζί από την πολιτική ζωή και τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Αντιθέτως, πρόκειται για ένα νομοθετικό κείμενο γενικόλογο, που μάλιστα φέρεται να θέτει υπό αμφισβήτηση όχι τους πολιτικούς σχηματισμούς με νεοναζιστική ιδεολογία αλλά να διευρύνει το πλαίσιο με αναφορές σε συνδυασμούς που δεν ασπάζονται τις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα σύμφωνα με διαρροή από το Μέγαρο Μαξίμου η κυβέρνηση «επεδίωξε εδώ κι εβδομάδες ευρύτερη πολιτική συνεννόηση με  βάση συγκεκριμένη νομοθετική πρόταση».

Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, στη σύνταξη της εν λόγω πρότασης έχει συμβάλει ο υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης (προφανώς όχι ο πλέον κατάλληλος για να αντιμετωπίσει τον νεοναζισμό) αλλά και ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης, δηλαδή το ίδιο πρόσωπο που είχε την ευθύνη της σύνταξης του νομοσχεδίου για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών. Μια υπόθεση που χρησιμοποιήθηκε η ίδια μεθοδολογία αφού στο όνομα της «προστασίας των επικοινωνιών του πολίτη» προτάθηκε η πλήρης απελευθέρωση της δυνατότητας της ΕΥΠ να παρακολουθεί σε μαζική κλίμακα οποιονδήποτε.

Πολιτικά, είναι φανερό ότι η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να πετύχει «με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια». Δηλαδή αφενός να περιορίσει την κάθοδο κομμάτων καταδικασμένων ναζί, ώστε να μην χάσει ψήφους από «τα (ακρο)δεξιά» της και από την άλλη να δημιουργήσει έναν μηχανισμό δίωξης ριζοσπαστικών αντιλήψεων. Άλλωστε είναι γνωστό ότι στο κυβερνητικό σκεπτικό η έννοια «ριζοσπαστισμός» αποτελεί την έννοια – μίξερ προκειμένου να εξισωθούν και να εξομοιωθούν η άκρα δεξιά με την αριστερά, ο φασισμός με τον κομμουνισμό. Πρόκειται για μια αντίληψη που είναι γνωστό εδώ και αρκετά χρόνια ότι εκπορεύεται από τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαϊκή Ένωση με την γνωστή λογική των «ολοκληρωτικών καθεστώτων».

Αυτά ενώ αξίζει να θυμηθεί κανείς ότι ήταν η ακροδεξιά ατζέντα της Νέας Δημοκρατίας στην μνημονιακή περίοδο ήταν ο βασικός πολιτικός λόγος που ενισχύθηκε εκλογικά η Χρυσή Αυγή. Παράλληλα, τα πρώτα χρόνια της ίδιας περιόδου υπήρχε ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στους δύο χώρους.  Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως στην σημερινή Κ.Ο της Ν.Δ υπάρχει η ομάδα του ΛΑΟΣ (Βορίδης, Πλευρής, Γεωργιάδης) καθώς και ο Μπάμπης Παπαδημητρίου (που αναζητούσε την «σοβαρή Χρυσή Αυγή). Κι όμως το 2023 η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει να εμφανιστεί ως …διώκτης της Χρυσής Αυγής, προκειμένου να ενισχύσει την εκλογική της επιρροή στον χώρο του κέντρου.

Το ΚΚΕ σε ανακοίνωση του με αφορμή τη ρύθμιση που έχει προαναγγελθεί αναφέρει:

«Για μια ακόμα φορά σε λιγότερο από δύο χρόνια η κυβέρνηση της ΝΔ επαναφέρει το ζήτημα θέσπισης νέων περιορισμών στη συμμετοχή κομμάτων στις εκλογές, στο όνομα της παρεμπόδισης των παραφυάδων της εγκληματικής ναζιστικής Χρυσής Αυγής. Το ΚΚΕ έχει διαρκές μέτωπο στην πράξη απέναντι στις εγκληματικές ναζιστικές οργανώσεις, πρωτοστατεί ώστε να απομονωθούν και να ξεριζωθούν από κάθε χώρο δουλειάς, γειτονιά και σχολείο. Έχει αποδειχθεί ότι μόνο το εργατικό – λαϊκό κίνημα με τη δράση του μπορεί να τις τσακίσει, σημαδεύοντας ταυτόχρονα τον πραγματικό ένοχο, στον “κόρφο” του οποίου βρίσκει συστηματικά καταφύγιο το ναζιστικό φίδι: Το σύστημα της εκμετάλλευσης.

Το ΚΚΕ δεν πρόκειται να δεχτεί ρυθμίσεις που προχωρούν σε επικίνδυνες γενικεύσεις, αφήνοντας χώρο και για την απαράδεκτη θεωρία των δύο άκρων που εξισώνει τη φασιστική με την κομμουνιστική ιδεολογία και δράση. Ούτε φυσικά θα συμφωνήσει να ελέγχεται σε κάθε εκλογική μάχη από τον Άρειο Πάγο η λειτουργία και η δράση του και να εξαρτάται από αυτόν τον έλεγχο η συμμετοχή του στις εκλογές. Αυτοί οι επικίνδυνοι δρόμοι ανοίγονται με την επίσημη πολιτική και το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ, που αξιοποιείται ήδη για να απαγορευτούν σε μια σειρά χώρες κομμουνιστικά κόμματα και νεολαίες, κομμουνιστικά σύμβολα κλπ».

Να σημειωθεί, επίσης, ότι παράλληλα η υπόθεση αυτή της νομοθετικής ρύθμισης φαίνεται πως θα «εμπλακεί» και στην αντιπαράθεση Νέας Δημοκρατίας – ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως μετά τις πληροφορίες από την πλευρά της Κουμουνδούρου που θέλουν την αξιωματική αντιπολίτευση να καταθέτει τις επόμενες ημέρες δική της νομοθετική πρόταση. Σε αυτή αναφέρει ότι θα βασίζεται σε δύο ζητήματα: «Να είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα», εκτιμώντας πως η ρύθμιση που προτείνει η κυβέρνηση έχει «σοβαρά ζητήματα αντισυνταγματικότητας, που μπορεί να έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο»,  όπως και «να είναι σαφής για τους νεοναζί και να μην ανοίγει κερκόπορτα για διευρυμένες ερμηνείες και εξίσωση του ναζισμού με οποιαδήποτε άλλη πολιτική ιδεολογία».

Όσον αφορά την κοινοβουλευτική πτυχή του θέματος η Νέα Δημοκρατία προφανώς έχει την πλειοψηφία για να «περάσει» την τροπολογία από το κοινοβούλιο. Παρ’ όλα αυτά στοχεύει να ζητήσει ευρύτερη πολιτική αποδοχή, πιθανότατα για να την αξιοποιήσει προεκλογικά, στοχεύοντας σε αρνήσεις. 

Πηγή: imerodromos.gr

Σκληρή η φράση του Άγγλου πολιτικού και συγγραφέα Λόρδου Τσέστερφιλντ, ο οποίος άφησε το μάταιο τούτο κόσμο το 1773, ότι «η πονηριά είναι το σκοτεινό καταφύγιο της ανικανότητας».

Μα, διαχρονική και αληθινή.

Η κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που έχει δημιουργήσει η αντεργατική πολιτική της, αλλά -κυρίως- να προλάβει τις αντιδράσεις που θα προκαλέσουν οι αποφάσεις της για το προσεχές χρονικό διάστημα, επιστράτευσε τη μέθοδο της μονόπλευρης υπερπροβολής στοιχείων, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα.

Με στοιχεία της ετήσιας έκθεσης του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ στην προμετωπίδα, επιχείρησε να πείσει ότι το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων ενισχύθηκε, κατηγορώντας όσους δεν το βλέπουν (και δεν το ζουν;) για «δημαγωγία» και «αποσιώπηση», με ταπεινά κίνητρα (βεβαίως-βεβαίως).

Εκτός από τον κατώτατο μισθό, σύμφωνα με τα στοιχεία, αυξήθηκαν και οι μέσες μηνιαίες αποδοχές κατά 12,4% το 2022, «ακόμη και αν συνυπολογίσουμε τον πληθωρισμό».

Και στο σημείο αυτό, έρχεται η πραγματικότητα και τα χαλάει όλα.

Παρά την καταγεγραμμένη αύξηση των αποδοχών, οι μισθοί για την πλειονότητα των εργαζομένων βρίσκονται είτε σε αντικειμενικά χαμηλά επίπεδα, είτε σε αναντιστοιχία με την αλματώδη αύξηση του πληθωρισμού.

Ειδικότερα:

Η διετής υγειονομική κρίση με τις αναστολές συμβάσεων και τις ειδικές αποζημιώσεις από το κράτος προς τους εργαζόμενους, διατήρησε χαμηλές τις αμοιβές σε σχέση με το 2022. Άρα, η σύγκριση αποδοχών, καθίσταται εξαιρετικά επισφαλής.

Εντωμεταξύ, υπήρξε αύξηση του κατώτατου μισθού. Ο χαμηλότερος κατώτατος μισθός του 2019, έπρεπε να καλύψει σε επίπεδο αγοραστικής δύναμης πληθωρισμό κοντά στην μονάδα. Όμως, τον Δεκέμβριο του 2022, ο πληθωρισμός ήταν -έπειτα από πορεία αποκλιμάκωσης- στο… 7,2%!

Παρά τις μισθολογικές αυξήσεις που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, σχεδόν το 38% των εργαζομένων (839.392), δηλαδή περίπου 4 στους 10, λαμβάνουν μηνιαίες αποδοχές, οι οποίες έχουν ως αφετηρία ποσά μικρότερα των 500 ευρώ και δεν ξεπερνούν τα 800 ευρώ. Εξ αυτών οι 336.400 περιορίζονται σε έως 500 ευρώ.

Το 35,6% (801.627) λαμβάνει από 800 έως 1.200 ευρώ τον μήνα.

Μάλιστα, τα παραπάνω ποσά είναι μικτά. Δηλαδή αφαιρώντας τις ασφαλιστικές εισφορές, οι αποδοχές είναι ακόμα χαμηλότερες…

Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ, η απώλεια αγοραστικής δύναμης του κατώτατου μισθού εξαιτίας της ακρίβειας στην Ελλάδα ξεπερνούσε το 19% τον Σεπτέμβριο του 2022. Έτσι, το ύψος του κατώτατου μισθού είναι χαμηλότερο εκείνου, που θα μπορούσε να διασφαλίσει για τους εργαζόμενους εισόδημα αξιοπρεπούς διαβίωσης.

Παράλληλα, η Συνομοσπονδία υπογραμμίζει ότι μόλις το 26% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, καλύπτεται από κλαδική ή ομοιοεπαγγελματική σύμβαση, ενώ στις χώρες της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης τα ποσοστά κάλυψης ξεπερνούν το 70%. Μάλιστα, βάσει σχετικής οδηγίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη τα επόμενα έτη, να αυξήσει το ποσοστό κάλυψης στο 80%.

Το ΠΑΜΕ από την πλευρά του, επισημαίνει ότι η κυβέρνηση της ΝΔ συνειδητά κοροϊδεύει, προσπαθεί να σβήσει τη δυσαρέσκεια και την οργή των εργαζομένων, να παγώσει τις δίκαιες διεκδικήσεις τους και να καλλιεργήσει τις χαμηλές απαιτήσεις ειδικά στους νέους εργαζόμενους και σε όσους βγήκαν στην παραγωγή τα τελευταία χρόνια με τη γνώση τους γύρω από τα ζητήματα των όρων μιας συλλογικής σύμβασης να είναι περιορισμένη.

«Οι προεκλογικές υποσχέσεις του πρωθυπουργού για ‘αυξήσεις’ 30€ με 40€ στον ονομαστικό κατώτερο μισθό τον προσεχή Απρίλη όπως και τα διάφορα ‘κουπόνια’, που δίνουν ορισμένες επιχειρήσεις, δεν λύνουν το μεγάλο πρόβλημα. Αυτά τα έχουμε ζήσει όλη την προηγούμενη δεκαετία και δεν εμπόδισαν τη ραγδαία μείωση όλων των μισθών, τη συνεχή υποτίμηση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, την μεγάλη ενίσχυση της ευελιξίας – μισοδουλειάς έναντι της σταθερής εργασίας με δικαιώματα».

Την ίδια ώρα, η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών της ΓΣΕΕ, χαρακτηρίζει αποκαρδιωτικά σε σχέση με τη χώρα μας τα αποτελέσματα του τακτικού Ευρωβαρόμετρου για το Φθινόπωρο 2022. Όπως τονίζει η ΕΕΚΕ, η αγωνία των Ελλήνων για το αυξανόμενο κόστος ζωής ξεπερνά κάθε άλλη χώρα, αλλά και κάθε προηγούμενο, αγγίζοντας το ιστορικό 100% – ποσοστό που δεν έχει ξανακάνει την εμφάνισή του στα μέχρι τώρα αποτελέσματα!

Το 51% των Ελλήνων δήλωσε ότι αντιμετωπίζει «κάποιες δυσκολίες» και το 28% ότι αντιμετωπίζει «πολλές δυσκολίες» σε αντιδιαστολή με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες, οι οποίοι δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν μεγάλες οικονομικές δυσκολίες σε ποσοστό μόλις 9%.

Μία από τις βασικές διαπιστώσεις της ΕΕΚΕ για όλο το αμέσως προηγούμενο διάστημα, έρχεται να επιβεβαιώσει το Ευρωβαρόμετρο: το 85% των Ελλήνων δήλωσε ότι δυσκολεύεται να πληρώσει τους λογαριασμούς του τουλάχιστον «ορισμένες φορές» (με το 35% να δυσκολεύεται «τις περισσότερες φορές») σε σύγκριση με το 39% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, εκ των οποίων μόλις το 9% δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στα πάγια έξοδά του «τις περισσότερες φορές».

Η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου προς την κυβέρνηση, επισημαίνοντας ότι με ημίμετρα, όπως τα διάφορα «pass» ή το «Καλάθι του Νοικοκυριού», τα οποία δεν συμβάλλουν στο παραμικρό στην άμβλυνση των συνεπειών της ακρίβειας και της αισχροκέρδειας, δεν αντιστρέφεται το ζοφερό καταναλωτικό κλίμα.

Δεν τα γνωρίζει όλα αυτά η κυβέρνηση; Φυσικά. 

Αλλά, τι να κάνει; Εξάλλου, το να φτιασιδώνεις επικοινωνιακά τη φτώχεια είναι ευκολότερο από το να αντιμετωπίζεις τα προβλήματα.

Πηγή: kosmodromio.gr