Είναι παντού γύρω μας, καθημερινά και αδιαλείπτως. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι είναι απλά ενοχλητικός, όμως νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι αυτός ο παράγοντας μπορεί ταυτόχρονα να είναι απειλητικός για τη μακροζωία, ειδικά για όσους κατοικούν σε μεγάλα αστικά κέντρα

Η καθημερινότητά μας αποτελείται από ατελείωτες υποχρεώσεις, οι οποίες συνήθως συνοδεύονται και από αρκετές μετακινήσεις και αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους. Οι συνθήκες αυτές μοιραία μας ρίχνουν σε μια «αρένα» πολλών διαφορετικών θορύβων, οι οποίοι, σύμφωνα με νέα μελέτη, εκτός από ενοχλητικοί, είναι και επικίνδυνοι για τη μακροημέρευσή μας.

Ειδικότερα, η μελέτη του Οργανισμού Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου υποστηρίζει ότι η ηχορύπανση και ιδιαίτερα αυτή που προκαλείται από μέσα μεταφοράς, όπως αυτοκίνητα, τρένα και αεροπλάνα, μπορεί να αφαιρέσει χρόνια ζωής. Οι ερευνητές του UKHSA μελέτησαν τον αντίκτυπο των επιπέδων θορύβου στην υγεία και τη συσχέτισή τους με προβλήματα όπως διαταραχές ύπνου, άγχος, κατάθλιψη, αλλά και ενίσχυση του κινδύνου διαβήτη και καρδιακών παθήσεων. Με στόχο να μετρήσουν τον αντίκτυπο του θορύβου στην ανθρώπινη υγεία, η ομάδα μελέτης, με επικεφαλής τους δρ Benjamin Fenech από το UKHSA, την καθηγήτρια Anna Hansell του Πανεπιστημίου Leicester και τον καθηγητή John Gulliver του Πανεπιστημίου St. George’s αξιοποίησαν μια μέτρηση που ονομάζεται Disability Adjusted Life Years (DALYs), αντιστοιχίζοντας κάθε μονάδα αρνητικής επίδρασης σε ένα έτος υγιούς ζωής ενός ανθρώπου.

Βάσει αυτού, η μελέτη διαπίστωσε ότι το 2018 χάθηκαν περίπου 100.000 χρόνια ζωής λόγω του θορύβου της οδικής κυκλοφορίας, 13.000 από τον θόρυβο των σιδηροδρόμων και 17.000 χρόνια εξαιτίας του θορύβου των αεροσκαφών. Γενικότερα, ο θόρυβος πρωταγωνίστησε ανάμεσα στους παράγοντες που κλέβουν χρόνια ζωής, παρουσιάζοντας τον πιο άμεσο αντίκτυπο στην ευημερία και την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων.

Επιπροσθέτως, τα χρόνια ζωής που χάθηκαν ως αποτέλεσμα του θορύβου από την οδική κυκλοφορία ήταν έως και τρεις φορές υψηλότερα στο Λονδίνο από ό,τι σε ορισμένες άλλες περιοχές της χώρας, σύμφωνα με τα ευρήματα, αποκαλύπτοντας ότι ο κίνδυνος είναι πολλαπλάσιος για τους ανθρώπους που ζουν στα μεγάλα αστικά κέντρα, συγκριτικά με τους κατοίκους των επαρχιών.

Παράλληλα, η μελέτη αποκάλυψε ότι ο θόρυβος ενισχύει τον κίνδυνο εγκεφαλικών επεισοδίων και ανάπτυξης σοβαρών παθήσεων, όπως η ισχαιμική καρδιοπάθεια, ο διαβήτης, η κατάθλιψη και το άγχος.

Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει η έρευνα, η ανθρώπινη υγεία είναι πιο πιθανό να επηρεαστεί εάν ένα άτομο εκτεθεί σε θόρυβο που υπερβαίνει τα 50 ντεσιμπέλ σε διάστημα 24 ωρών.

«Η μελέτη μας δείχνει ότι η έκθεση στο θόρυβο των μεταφορών, ιδιαίτερα από πηγές οδικής κυκλοφορίας, είναι υπεύθυνη για ένα σημαντικό ποσοστό ασθενειών στην Αγγλία. Το ποσοστό αυτό ποικίλλει μεταξύ των περιοχών. Τα ερευνητικά ευρήματα παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν από τις κρατικές αρχές για την ανάπτυξη πολιτικών μείωσης του θορύβου που σχετίζεται με αύξηση ασθενειών, επιβαρύνοντας τα εθνικά συστήματα υγείας. Τα επιδημιολογικά στοιχεία για τον θόρυβο και την υγεία συνεχίζουν να αναπτύσσονται και ενδέχεται μελλοντικά να τροποποιηθούν, καθώς οι συνθήκες θα μεταβάλλονται», σχολίασαν σχετικά οι ερευνητές.

Πηγή: ygeiamou.gr

Εξαντλητικό και επικίνδυνο το μεροκάματο για όλους, αναφέρουν οι εργάτες και οι εργάτριες της BIC σχετικά με τις συνθήκες εργασίας και τη στάση της διοίκησης, σε ανακοίνωσή τους το πλήρες κείμενο της οποίας είναι το εξής:

Εργάτες της BIC

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Η υγεία και η ασφάλεια είναι θέμα πρωταρχικής σημασίας για τους εργαζόμενους. Το τελευταίο διάστημα καταγράφονται τραγικά θανατηφόρα ατυχήματα. Εργάτες έχασαν τις τελευταίες μέρες τη ζωή τους λόγω της έκθεσής τους στην έντονη ζέστη.

Από την αρχή του 2023 μέχρι σήμερα χάθηκαν σε εργατικά ατυχήματα 80 εργαζόμενοι, ενώ το 2022 δηλώθηκαν 14.000 εργατικά ατυχήματα.

Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναγκάστηκε να κάνει ισχυρή σύσταση στους εργοδότες του ιδιωτικού τομέα για μέτρα προστασίας, ιδιαίτερα των ευπαθών ομάδων, στη διάρκεια του καύσωνα που προηγήθηκε.

Η διοίκηση της BIC ασχολείται με ζήλο με τα ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας με στόχο κυρίως να αναδείξει τις δικές μας ευθύνες και όχι να πάρει ουσιαστικά μέτρα στους χώρους παραγωγής.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αδιαφορίας ήταν το γεγονός πως δεν πάρθηκε κανένα μέτρο τις μέρες του καύσωνα για τις ευπαθείς ομάδες. Έτσι, οι μερικές δεκάδες συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες, που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες, αναγκάστηκαν σε συνθήκες ακραίας ζέστης να περιμένουν στις στάσεις τα λεωφορεία και να δουλεύουν σε χώρους με ελλιπή κλιματισμό και ανεμιστήρες (BU1,BU2), επειδή η εγκατάσταση που υπάρχει δεν μπορεί να υποστηρίξει παράλληλα την παραγωγή και τον κλιματισμό. Οι συνθήκες αυτές κάνουν εξαντλητικό και επικίνδυνο το μεροκάματο για όλους.

Το γραφείο προσωπικού, ο γιατρός εργασίας, οι διευθυντές των BU, οι υπεύθυνοι υγιεινής και ασφάλειας αδιαφόρησαν τις μέρες του καύσωνα. Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει και τον χειμώνα όταν, αγνοώντας τη σύσταση του υπουργείου, δουλέψαμε με τα χιόνια.

Όλα αυτά δείχνουν πως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να μην διαταραχτεί ούτε στο ελάχιστο η παραγωγή. Πάνω απ όλα το κέρδος.

Τα σεμινάρια που γίνονται για την υγιεινή και την ασφάλεια συνήθως δεν έχουν καμία πρακτική αξία. Ενώ στα σεμινάρια σχετικά με την εργονομία, αναφέρονται οι αρνητικές συνέπειες για εμάς από τις συχνές και έντονες επαναλαμβανόμενες κινήσεις που κάνουμε στις μηχανές και από τα βάρη που σηκώνουμε, δεν παίρνουν κανένα μέτρο μειώνοντας για παράδειγμα την ταχύτητα των μηχανών η κάνοντας καλύτερο σχεδιασμό μηχανών.

Στα σεμινάρια μιλήσαμε και για τους κινδύνους από το ηλεκτρικό ρεύμα ενώ υπάρχουν μηχανές, πρίζες στη συσκευασία και στη συναρμολόγηση που δεν έχουν ρελέ διαφυγής.

Παράλληλα στο BU1 όταν βρέχει σκεπάζουν με μουσαμάδες μηχανές ενώ στο BU5 τρέχουν τα νερά της βροχής στον τοίχο με τις πρίζες.

Μετά από όλα αυτά μας έγινε σύσταση να μην σκεφτόμαστε τις διακοπές για να μην αποσπάται η προσοχή μας και συμβεί ατύχημα!!!

Δεν ρώτησαν όμως πόσοι από εμάς μπορούν να ονειρευτούν διακοπές και πόσοι μπορούν να πάνε τελικά με τα καθηλωμένα μεροκάματα και την ακραία ακρίβεια.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Είναι ευνόητο πως όταν κάνουμε υπερωρίες, παρατείνουμε δηλαδή το χρόνο εργασίας από 8 σε 10-12 ώρες και εργαζόμαστε και το Σάββατο, αυξάνουμε την πιθανότητα ατυχημάτων.

Παράλληλα κάνοντας το 8ωρο 12ωρο και το πενθήμερο εξαήμερο “χάνουμε” κατακτήσεις και ένα μεγάλο κομμάτι από τη ζωή μας.

Αντί λοιπόν να κάνουμε υπερωρίες για να συμπληρώσουμε το πενιχρό μεροκάματο και να καλύψουμε στοιχειώδεις ανάγκες, χρειάζεται να παλέψουμε συλλογικά για
αυξήσεις στα μεροκάματά μας και για καλύτερη ποιότητα ζωής.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Απαιτούμε:

-Άμεσα να παρθούν μέτρα για τις ευπαθείς ομάδες στον επερχόμενο καύσωνα.

-Κλιματισμό με πλήρη ισχύ σε όλους τους χώρους.

-Εργονομικό επανασχεδιασμό και μείωση της ταχύτητας των μηχανών.

-Να εγκατασταθούν ρελέ διαφυγής παντού.

-Μονιμοποίηση των συμβασιούχων συναδέλφων. Φαινόμενα μη ανανέωσης συμβάσεων συναδελφισσών λόγω μητρότητας δεν μπορεί να γίνονται ανεκτά.

Όχι στη αδράνεια και στον εφησυχασμό.

Η συλλογική πάλη μέσα από ταξικά σωματεία είναι η μόνη απάντηση.

Πηγή: prin.gr

Αναλυτικές οδηγίες και μέτρα για το πώς να προφυλαχθούν οι πολίτες από τις ακραίες καιρικές συνθήκες, που αναμένονται τις επόμενες ημέρες, σύμφωνα με την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (ΕΜΥ), σε συνδυασμό με τις πυρκαγιές και τα υπολείμματά τους (σκόνη και στάχτες), έδωσαν οι επιστήμονες-μέλη της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Δημόσιας Υγείας (ΕΕΔΥ). 

Η συνέντευξη Τύπου πραγματοποιήθηκε σήμερα, Πέμπτη  20 Ιουλίου, στο υπουργείο Υγείας, καθώς τις επόμενες μέρες ακολουθεί ένα νέο κύμα καύσωνα. Oι επιστήμονες επέστησαν την προσοχή σε όλους τους πολίτες δίνοντας οδηγίες για την προστασία τους.

Τη συνέντευξη Τύπου «άνοιξε» ο Χρήστος Χατζηχριστοδούλου, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής ΕΕΔΥ Καθηγητής Υγιεινής & Επιδημιολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Ο Καθηγητής τοποθετήθηκε για θέματα γενικού πληθυσμού, σημειώνοντας πως τις επόμενες ημέρες θα υπάρξει ένα νέο κύμα καύσωνα, με συνέπεια, οι συμπολίτες μας που ανήκουν σε ακραίες ηλικιακές ομάδες να κινδυνεύουν περισσότερο. Ζήτησε, δε, από όλους τους πολίτες να τους βοηθήσουν αυτές τις δύσκολες μέρες. Ο κ. Χατζηχριστοδούλου αναφέρθηκε αναλυτικά στα μέτρα προστασίας που πρέπει να λάβουν οι πολίτες ανά ηλικιακή και ανά ευπαθή ομάδα, στην οποία ανήκουν. Δηλαδή, οι ακραίες ηλικιακές ομάδες οι ηλικιωμένοι, οι χρόνια πάσχοντες από καρδιαγγειακές παθήσεις, πνευμονοπάθειες/αναπνευστικά προβλήματα, νεφροπάθειες, ηπατοπάθειες, ψυχική νόσο, άνοια, σοβαρά νευρολογικά προβλήματα, τα άτομα που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή για τα χρόνια νοσήματα τους, όπως αντι-υπερτασικά, τα υπέρβαρα άτομα, τα άτομα τα οποία εργάζονται σε ζεστό περιβάλλον/εξωτερικό χώρο ή ασκούνται, όπως και τα άτομα με οξεία νόσο.

Στη συνέχεια η Βάνα Παπαευαγγέλου, Καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας στο ΕΚΠΑ αναφέρθηκε ειδικά σε μέτρα προστασίας για τα νεογνά, τα παιδιά, τις έγκυες και τις λεχώνες. Όπως τόνισε, πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή στο να μην αφυδατωθούν τα μικρά παιδιά και τα βρέφη γι’ αυτό να τους προσφέρουμε διαρκώς νερό. Η κα Παπαευαγγέλου υπογράμμισε ιδιαίτερα «οι γονείς να μην πηγαίνουν τα παιδιά στις παραλίες ούτε καν κάτω από τις ομπρέλες». «Η οδηγία είναι σαφής: 12:00 - 17:00 τα παιδιά να μένουν σε κλειστό χώρο, ούτε καν στη βεράντα με κατεβασμένη τέντα. ΝΑΙ στην παραλία, αλλά μέχρι τις 11 και μετά τις 6 το απόγευμα», σημείωσε. Από την πλευρά του ο Θεόδωρος Βασιλακόπουλος Καθηγητής Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών επικεντρώθηκε στα μέτρα που πρέπει να ληφθούν εάν κάποιος πολίτης υποστεί θερμική εξάντληση ή θερμοπληξία. Επιπλέον, αναφέρθηκε στους ασθενείς με αναπνευστικά και καρδιολογικά θέματα και έδωσε οδηγίες προστασίας από τον καύσωνα.

Στη συνέχεια, οι επιστήμονες αναφέρθηκαν αναλυτικά και εξειδικευμένα στα μέτρα προστασίας, απαντώντας σε ερωτήσεις των εκπροσώπων του Τύπου και σημείωσαν ότι - σε κάθε περίπτωση - οι πολίτες πρέπει να επικοινωνούν με τους γιατρούς τους, ώστε να λαμβάνουν άμεσα σωστές οδηγίες. Επεσήμαναν, επίσης, πως αν κάποιος βρίσκεται κοντά σε πυρκαγιές και αισθανθεί έντονα συμπτώματα, οφείλει να επικοινωνήσει άμεσα με πνευμονολόγο.  

Πηγή: zougla.gr

Πηγή: protothema.gr

Πώς «έγραψαν» μέσα μας ο πόλεμος, η κατοχή και η προσφυγιά. Σε εμάς, την μεταπολεμική γενιά της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.

«Είναι δύσκολο να πιστέψω

πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας,

είναι δύσκολο να πιστέψω

πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας…

…Ανασήκωσε την πλάτη

κι απόσεισέ τους Πενταδάκτυλέ μου,

ανασήκωσε την πλάτη κι απόσεισέ τους».

Μικρά παιδιά το απαγγέλλουν σε σχολική γιορτή, ξέρουν τους στίχους απ’ έξω. Λογικό. Δεν είναι η πρώτη φορά που το διαβάζουν ή που καλούνται να το τραγουδήσουν μπροστά σε κόσμο. Πρόκειται για γνωστό ποίημα του Κώστα Μόντη, ενός εκ των σημαντικότερων σύγχρονων ποιητών και συγγραφέων. Κάθε χρόνο, σε κάθε ευκαιρία, το ακούν ξανά και ξανά, μέχρι που έγινε κομμάτι τους, έγινε ένα με το είναι τους. Κι ας μην καταλαβαίνουν ακριβώς τι λέει, ίσως να τους δυσκολεύει λίγο η λέξη «απόσεισέ» τους, αλλά έχουν αφουγκραστεί το νόημα και το συναίσθημα: μιλά για την Κύπρο μας και για τους Τούρκους που ήρθαν και μας πήραν το μισό νησί.

Άλλωστε, συνηθίσαμε από πολύ νωρίς, από όταν αρχίσαμε να μαθαίνουμε τον κόσμο - ή μάλλον, από όταν ήρθαμε στον κόσμο. Απ’ τα πρώτα χρόνια της ύπαρξής μας ξέραμε πως ο τόπος μας έχει μια πονεμένη ιστορία, μια βαθιά, ανοιχτή πληγή, που οφείλαμε να συνεχίσουμε να κρατάμε ανοιχτή. Ναι, γιατί μόνο έτσι «δεν θα ξεχνούσαμε», μόνο έτσι θα δεν θα αποδεχόμασταν τη μοίρα μας και, φυσικά, μόνο έτσι θα παρέμενε ζωντανή η ελπίδα να πάρουμε πίσω όσα μας ανήκουν, να ξαναγίνουμε ολόκληροι, αφού είμαστε μισοί.

Και να θέλαμε, όμως, να ξεχάσουμε, πώς θα μπορούσαμε; Το «Δεν Ξεχνώ» ήταν παντού, είχε γίνει δεύτερη φύση μας, σύνθημα και σύμβολο της καταγωγής μας και της ζωής μας. Καρφωμένο στις τάξεις των σχολείων, σε αφίσες, γραμμένο στους τοίχους, επίσημα γραμμένο στα σχολικά μας τετράδια. Από την πρώτη δημοτικού, προτού ακόμα μάθουμε ανάγνωση και γραφή, γνωρίζαμε πώς μοιάζουν τα όμορφα μέρη που μας έκλεψαν. Τα Κατεχόμενα. Μέρη που ποτέ δεν είχαμε επισκεφθεί, είχαν αποτυπωθεί πολύ καλά στο μυαλό μας, ζωντανές εικόνες που μας υπενθύμιζαν το παρελθόν μας, εκείνο που δεν έπρεπε να ξεχάσουμε.

Τα κλασικά μπλε τετράδια του σχολείου, εμείς τα χρησιμοποιήσαμε πολύ αργότερα. Και στις έξι τάξεις του δημοτικού, μας παρείχαν συγκεκριμένα τετράδια, σε διάφορα χρώματα, εκ των οποίων το καθένα είχε τυπωμένες δύο φωτογραφίες από πόλεις, χωριά, περιοχές, μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους που είχαν κατακτηθεί από τους Τούρκους: η Κερύνεια, ο Πενταδάχτυλος, το Ριζοκάρπασο, η Αμμόχωστος, η Λάπηθος, η Σαλαμίνα, ο Απόστολος Ανδρέας, το Αββαείο Μπελαπάις. Κάπως έτσι, μεγαλώσαμε με το «Δεν Ξεχνώ» στο χέρι.

Κάπως έτσι, μεγαλώσαμε με το «Δεν Ξεχνώ» στο χέρι. Αλλά και με πρόσωπα-σύμβολα που «στοίχειωσαν», κατά κάποιο τρόπο, την παιδική μας ηλικία. Τα παιδιά της γενιάς μου θυμούνται έντονα μία από τις τραγικότερες φιγούρες της τουρκικής εισβολής, την μαυροφορεμένη Χαρίτα Μάντολες, που το όνομά της έγινε σύμβολο αγωνιστικότητας. Η ίδια ήταν 34 ετών με δύο παιδιά, όταν είδε να σκοτώνονται ο σύζυγός της, ο πατέρας της, οι σύζυγοι των δύο αδελφών της, ο θείος και νονός της και ο ξάδελφός της. Κρατώντας πάντοτε στα χέρια τις φωτογραφίες των μελών της οικογένειάς της (για τα οποία είχε ελπίδα πως μπορεί να είχαν επιβιώσει), περιόδευε στα σχολεία και μιλούσε για τα βιώματά της.

Πολλές ήταν οι γυναίκες που με μια φωτογραφία στο χέρι, ήλπιζαν για τους δικούς τους ανθρώπους, για τους λεγόμενους «αγνοούμενους», που υπήρξαν - και συνεχίζουν να είναι - ένα μεγάλο κεφάλαιο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Όλες ντυμένες στα μαύρα, όλες με την ίδια θλίψη στα μάτια. Τις βλέπαμε στην τηλεόραση, στις πορείες, στις διαμαρτυρίες, στην πρώτη γραμμή των οδοφραγμάτων, όταν άνοιξαν το 2003.

Και πάλι, δεν ήταν μόνο αυτά που μας υπενθύμιζαν την σκλαβιά του τόπου μας. Ήταν τα τραγούδια, το «Χρυσοπράσινο φύλλο», το «Αμμόχωστος (Χώμα που περπάτησα)», το «Καρτερούμεν», οι στίχοι που, γραμμένοι στην κυπριακή διάλεκτο, είχαν ακόμη μεγαλύτερη συναισθηματική φόρτιση.

«Καρτερούμε μέραν νύχταν

να φυσήσει ένας αέρας

στουν τον τόπον πον καμένος

τζι εν θωρεί ποτέ δροσιάν

για να φέξει καρτερούμεν

το φως τζείνης της μέρας

πον να φέρει στον καθέναν

τζαι δροσιάν τζαι ποσπασιάν».

Γραμμένο από τον Κύπριο ποιητή Δημήτρη Λιπέρτη και ερμηνευμένο από τον Γιώργο Νταλάρα, το τραγούδι αυτό αντηχούσε σε κάθε σχολική γιορτή. Κι ύστερα, ήταν και «Τ' Όνειρο» του Κύπριου μουσικοσυνθέτη Ευαγόρα Καραγιώργη, που περιγράφει τον πόθο για επιστροφή στην σκλαβωμένη Κερύνεια, ενώ κάνει αναφορά, μεταξύ άλλων, και στον προαναφερθέντα ποιητή.

«Σαν το ποίημα του Λιπέρτη,

ζωγραφκιά του Κκάσιαλου

Πας το τζύμμα σαν τραούδιν,

εφυσούσεν τ' αερούδι

Αχ Τζιερύνεια μάνα μου».

Ήταν και οι επέτειοι. Καθότι η Κύπρος είχε και εξακολουθεί να έχει άρρηκτους δεσμούς με την Ελλάδα, ως «αδελφά έθνη», μαθαίναμε, αλλά και γιορτάζαμε όλα τα σημαντικά γεγονότα του ελληνισμού. Όμως, κάπου ανάμεσα στο «ΌΧΙ» και στην Επανάσταση του 1821, είχαμε και τις δικές μας ημερομηνίες-ορόσημα, όπως την 15η Νοεμβρίου του 1983 που έγινε η ανακήρυξη του ψευδοκράτους. Όταν, δηλαδή, η Τουρκία προέβη στην ανακήρυξη σε κράτος των κατεχομένων εδαφών στην Κύπρο, το οποίο, βέβαια, δεν έχει αναγνωριστεί από καμία χώρα, πέραν της ίδιας. Οι διαμαρτυρίες μας ενώνονταν με εκείνες για την Επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου στην Ελλάδα, σε μια κοινή σχολική γιορτή, καθότι οι ημερομηνίες ήταν πολύ κοντά.

Ήταν, φυσικά, και το μάθημα της ιστορίας. Το οποίο, όμως, κρίνοντας μεταγενέστερα, ήταν πολύ φτωχό. Σαν να δόθηκε περισσότερη βάση στο συναίσθημά μας, στην ψυχική μας σύνδεση με το τραυματικό γεγονός της εισβολής, στην μνήμη και την ανάγκη να παραμείνει ζωντανή, στην καλλιέργεια της συνεχούς υπενθύμισης για την σκλαβιά και την προσφυγιά, στο «Δεν Ξεχνώ». Και λιγότερο στην καθαρή και επεξηγηματική γνώση των γεγονότων, στην εκμάθηση της κυπριακής ιστορίας.

Γεννημένη, λοιπόν, το 1992, στην Κύπρο της δικής μου γενιάς, η τουρκική εισβολή ήταν ένα πρόσφατο τραυματικό γεγονός, το αίμα δεν είχε ακόμα στεγνώσει. Είχαν περάσει μόλις 18 χρόνια από τη μέρα που ήχησαν οι εφιαλτικές σειρήνες, οπότε πρόσφυγες δεν ήταν μόνο οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας, ήταν και οι γονείς μας. Οι μνήμες τους ήταν νωπές. Ήμασταν η αμέσως επόμενη γενιά, η μεταπολεμική, βιώνοντας όλη την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της χώρας που προσπαθούσε να ορθοποδήσει και του λαού που ήλπιζε ακόμη, όχι απλώς σε μία λύση, αλλά στην επιστροφή στα πάτρια εδάφη.

Τα χρόνια πέρασαν, εμείς μεγαλώνουμε και αρχίζουμε να ξεχνάμε. Η νέα γενιά, απομακρυσμένη από τα γεγονότα, αν αναλογιστούμε ότι σήμερα κλείνουμε 49 χρόνια (σχεδόν μισό αιώνα!) από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, είναι λογικό να είναι και αποξενωμένη από το τραύμα του πολέμου, από τον πόνο της προσφυγιάς. Το «Δεν Ξεχνώ» στα σχολικά τετράδια άρχισε να ξεθωριάζει, οι τοίχοι βάφτηκαν και τα τραγούδια ακούγονται ολοένα και πιο χαμηλόφωνα. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας σιγά σιγά μας αποχαιρετούν, και τότε τι θα μείνει; Ποιοι θα μας περιγράφουν με βουρκωμένα μάτια όσα πέρασαν; Ποια αυτιά θα ακούνε τις συγκλονιστικές μαρτυρίες τους για το πώς κρύφτηκαν στα χωράφια για να γλιτώσουν και για το πώς έφτασαν στις ελεύθερες περιοχές σχεδόν γυμνοί και ξυπόλητοι; Άραγε, θα ενδιαφέρονται να μάθουν;

Όσο περνούν τα χρόνια, η πληροφορία περιορίζεται στην εκπαιδευτική ύλη, η οποία είναι αρκετά περιορισμένη όσον αφορά την κυπριακή ιστορία. Εκτός του ότι βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στην ιστορία της Ελλάδας και αφιερώνεται πολύ λίγος χρόνος «στα δικά μας», διδάσκεται γρήγορα και επιφανειακά, ενώ υπάρχουν αθέατες πλευρές.

Από την άλλη, εμείς που μεγαλώσαμε με το «Δεν Ξεχνώ» στο κούτελο, δεν σημαίνει πως είμαστε καλύτεροι ή πιο ευαισθητοποιημένοι. Το γεγονός ότι από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας γαλουχηθήκαμε με το ότι η Κύπρος είναι μισή, οδήγησε - μέχρι ένα σημείο - στην κανονικοποίηση της τουρκικής κατοχής στη συλλογική συνείδηση. Ίσως και να δημιούργησε πρόσφορο έδαφος για να «ανθίσουν» εθνικιστικές τάσεις. Το σίγουρο είναι πως, καθώς δεν υπάρχει εν εξελίξει πόλεμος, θεωρούμε πως όλα είναι εντάξει. Το έχουμε συνηθίσει πια. Μένει να μας το υπενθυμίζει κάποιο ποίημα ή τραγούδι, ένα σύνθημα ξεχασμένο σε τοίχο, η τουρκική σημαία πάνω στον Πενταδάχτυλο στον αυτοκινητόδρομο προς την πόλη της Λευκωσίας, οι σειρήνες που ηχούν σε όλο το νησί τα ξημερώματα της 15ης Ιουλίου, που έγινε το πραξικόπημα και της 20ης Ιουλίου, ανήμερα της μαύρης επετείου, οι συνομιλίες για τη λύση του Κυπριακού, που πάντα φτάνουν σε αδιέξοδο.

Οι προβληματισμοί μεγαλώνουν αν σκεφτούμε τα παιδιά που θα γεννηθούν σε λίγα χρόνια από τώρα, τα δικά μας παιδιά: Η 20η Ιουλίου του 1974 θα είναι μια ημερομηνία καταχωνιασμένη στην ιστορία.

Πηγή: news247.gr

Ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών εκδηλώνονται στην Ευρώπη, αλλά τα δέντρα αποψιλώνονται και το περιβάλλον υποβαθμίζεται, ειδικά στις πόλεις.

Οι καύσωνες σαρώνουν την Ευρώπη

Με σαραντάρια «επελαύνει» το κύμα καύσωνα που σαρώνει ολόκληρη την Ελλάδα. Ο «Κλέων» μπορεί να καθορίζει τη δημόσια κουβέντα στην Ελλάδα, όμως δεν αποτελεί αμιγώς ελληνικό φαινόμενο. Ο αντικυκλώνας «Κέρβερος» που έρχεται από τη Σαχάρα και πλήττει τη Μεσόγειο έφερε ως απότοκο κύματα ακραίας ζέστης που επηρεάζουν μεγάλες επιφάνειες της Ευρώπης (κυρίως τις νότιες περιοχές). Σε πρώτη φάση, χειρότερα από όλους επλήγη η Ιταλία, όπου σημειώθηκαν ακραίες θερμοκρασίες, που έφτασαν κοντά στους 48 βαθμούς κελσίου. Από τον καύσωνα κατέρρευσε ένας 44χρονος εργαζόμενος στο οδικό δίκτυο και αργότερα ξεψύχησε, ενώ δύο παιδιά ηλικίας 6 και 7 ετών βρέθηκαν νεκρά μέσα σε δεξαμενή νερού, όπου πιθανότατα μπήκαν για να δροσιστούν. Ακόμα, αρκετοί τουρίστες, κυρίαρχα από τις βορειότερες χώρες, καταρρέουν λόγω θερμοπληξίας. Παρόμοιες καταστάσεις, αν και λίγο ηπιότερες, ζει και η Ισπανία, ενώ σε δεύτερη φάση το κύμα «οδεύει» προς τα Βαλκάνια και την Τουρκία.

Το τωρινό θερμό κύμα δεν αποτελεί κάποιου είδους μετεωρολογικό παράδοξο ούτε παρένθεση. Αντίθετα, ειδικοί έχουν προειδοποιήσει πως η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα από τα πιο καυτά καλοκαίρια στην ιστορίας της. Ήδη, πριν λίγες μέρες, η Γερμανία βίωσε έναν πρωτόγνωρο καύσωνα για τα δεδομένα της, με τις υψηλότερες θερμοκρασίες να φτάνουν έως και 40 βαθμούς, ενώ θερμοκρασίες ρεκόρ κατεγράφησαν σε όλη τη γερμανική επικράτεια. Με περισσότερους από 61.000 νεκρούς λόγω ζέστης στην Ευρώπη για το 2022 και σημαντικές ενδείξεις ότι ο φετινός αριθμός των θανάτων ενδέχεται να αυξηθεί, τα ευρωπαϊκά κράτη επικεντρώνονται κυρίαρχα στον τρόπο διαχείρισης των ακραίων καιρικών συνθηκών. Παρ’ όλα αυτά, έχει μια αυτοτελή σημασία να εξετάσουμε τη «μεγάλη εικόνα» πίσω από τα ακραία καιρικά φαινόμενα με τα οποία έρχεται αντιμέτωπη η ανθρωπότητα εξαιτίας της κλιματικής κρίσης.

Το ευρωπαϊκό έδαφος επηρεάζεται δραματικά από την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη.

Μπορεί τα ακραία καιρικά φαινόμενα να μην αποτελούν προϊόν αποκλειστικά της κλιματικής κρίσης και να προϋπήρχαν αυτής. Παρ’ όλα αυτά, η συχνότητα, η ένταση και η μεταξύ τους εναλλαγή, σε μεγάλο βαθμό οφείλονται σε αυτήν. Για παράδειγμα, όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, τα τωρινά κύματα καύσωνα που βιώνει η νότια Ευρώπη οφείλονται στην αύξηση της θερμοκρασίας στη Μεσόγειο, που με τη σειρά της εδράζεται στην ευρύτερη αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας. Ενδεικτικά, όπως εκτιμάται, οι χώρες της Μεσογείου έως το τέλος του 21ου αιώνα αναμένεται να βιώσουν μία αύξηση στα κύματα καύσωνα της τάξης του 70%, ποσοστό που μεταφράζεται σε 7 ημέρες παραπάνω καύσωνα ανά δεκαετία.

Ευρύτερα, όμως, το ευρωπαϊκό έδαφος επηρεάζεται δραματικά από την αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη. Η μέση ευρωπαϊκή θερμοκρασία, μάλιστα, εκτιμάται πως αυξάνεται με διπλάσιο ρυθμό από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός πως οι ακραίες θερμοκρασίες που βιώνει η περιοχή το τελευταίο διάστημα είναι αισθητά μεγαλύτερες από ό,τι προέβλεπαν τα προηγούμενα κλιματικά μοντέλα, χωρίς ακόμα να μπορούν να εντοπιστούν τα ακριβή αίτια γύρω από αυτή την απόκλιση. Σύμφωνα, με έκθεση της Υπηρεσίας Κλιματικής Αλλαγής της ΕΕ το καλοκαίρι του ’22 αποτέλεσε το θερμότερο που έχει καταγραφεί ποτέ στην ιστορία της Ευρώπης (μέχρι πιθανότατα το φετινό), με τους πρωτοφανείς καύσωνες να συνοδεύονται από ελάχιστες βροχοπτώσεις, πολλές ξηρασίες και χαμηλότερες ροές ποταμών. Ενδεικτικά της σχέσης μεταξύ της ακραίας ευρωπαϊκής ζέστης και της κλιματικής κρίσης είναι τα όσα αποκάλυψε έρευνα αναφορικά με τις θερμοκρασίες ρεκόρ που έπληξαν τη Δυτική Μεσόγειο τον περασμένο Απρίλη. Όπως δείχνει η έρευνα που δημοσίευσε η Guardian, η εμφάνιση των τότε κυμάτων καύσωνα που σάρωσαν χώρες όπως την Ισπανία και την Πορτογαλία κατέστη πιο πιθανή –κατά 100 φορές τουλάχιστον– λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Παλιότερα, ένα τέτοιο ακραίο φαινόμενο θα αναμενόταν μόλις μία φορά σε τουλάχιστον… 40.000 χρόνια.

Όπως είναι λογικό, το μεγαλύτερο βάρος της κλιματικής αλλαγής και της υπερθέρμανσης του πλανήτη πέφτει στις «πλάτες» των κατοίκων των πόλεων και ειδικότερα των μεγάλων. Σε αυτές, η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη γίνεται περισσότερο αισθητή, καθώς εκεί εντοπίζεται η αποκαλούμενη «αστική θερμική νησίδα», φαινόμενο σύμφωνα με το οποίο το εσωτερικό των αστικών περιοχών φτάνει σε αισθητά υψηλότερες θερμοκρασίες σε σχέση με αυτή των προαστίων ή αγροτικών περιοχών. Ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος προστασίας των πόλεων από τα επερχόμενα κύματα καύσωνα αποτελεί η προστασία των δέντρων που έχουν απομείνει στο αστικό περιβάλλον.

"Παρά τα «μεγάλα λόγια» περί πράσινης ανάπτυξης, οι επενδύσεις σε υδρογονάνθρακες καλά κρατούν"

Βέβαια, αντί ο δημόσιος διάλογος για το θέμα να επικαθορίζεται από την ανάγκη προστασίας του πρασίνου του περιβάλλοντος, το κεφάλαιο προσπαθεί να παρουσιάσει ως «αντίδοτο» της κλιματικής κρίσης, την «πράσινη ανάπτυξη». Το πρόβλημα εδώ δεν έγκειται μόνο στις επικρίσεις πολλών επιστημόνων όσον αφορά το πραγματικό περιβαλλοντικό όφελος των πράσινων επενδύσεων. Αλλά και στο ότι, παρά τα μεγάλα λόγια, ο βασικός προσανατολισμός του κεφαλαίου παραμένει προσηλωμένος στις παραδοσιακές μορφές εκμετάλλευσης ενέργειας.

Οι υδρογονάνθρακες όχι απλά φαίνεται πως θα συνεχίσουν να αξιοποιούνται ως βασική πηγή παραγωγής ενέργειας για αρκετές δεκαετίες ακόμα, αλλά οι σχετικές επενδύσεις ανά τον κόσμο αναμένεται να παρουσιάσουν μέχρι και αύξηση, ώστε να καλύψουν τις αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες των αναπτυσσόμενων οικονομιών της Ασίας, της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής. Ενδεικτικά, η κυβέρνηση των ΗΠΑ πρόσφατα επέτρεψε ένα γιγαντιαίο σχέδιο εξόρυξης πετρελαίου αξίας 8 δισ. δολάρια στην Αλάσκα, ενώ χώρες που έχουν άμεσο οικονομικό κίνητρο από τη συνέχιση των εξορύξεων υδρογονανθράκων, όπως το Κατάρ και η Νορβηγία, είτε συνεχίζουν είτε αυξάνουν τα σχέδια εκμετάλλευσης αυτών. Συνολικά, 30 χώρες έχουν εγκρίνει νέα σχέδια εξόρυξης υδρογονανθράκων τα τελευταία δύο χρόνια. Όπως φαίνεται, ο παγκόσμιος καπιταλισμός προσπαθεί να «ισορροπήσει» ανάμεσα σε δύο βάρκες. Ο ένας πόλος επενδύει τεράστια ποσά στην πράσινη ανάπτυξη, καθώς πιστεύει πως θα του επιστραφούν πίσω εκθετικά. Ο έτερος πόλος δίνει τον δικό του αγώνα ώστε να συνεχίσει η ανθρωπότητα στην ίδια ρότα ενεργειακής παραγωγής, παρότι αυτή φαίνεται πως καταστρέφει το περιβάλλον. Κοινό σημείο των δύο πόλων αποτελεί το γεγονός πως κανένας δεν επιδιώκει την έμπρακτη προστασία του περιβάλλοντος και της ανθρωπότητας.

Πηγή: prin.gr

Δύο ειδήσεις που πρέπει να διαβαστούν μαζί. Πρώτη, για την έλλειψη προσωπικού που αντιμετωπίζει η επιχειρηματικότητα συζήτησαν σήμερα η υφυπουργός Ανάπτυξης, Άννα Μάνη-Παπαδημητρίου, με την πρόεδρο του Συνδέσμου Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ), Λουκία Σαράντη. Δεύτερη, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ στην Ελλάδα σημειώθηκε μείωση 1,2% των πραγματικών μισθών το 2022 ενώ παράλληλα καταγράφηκε μεγάλη αύξηση των εταιρικών κερδών.

Δηλαδή βλέπουμε ταυτόχρονα δύο πράγματα, ότι ενώ οι βιομήχανοι και η κυβέρνηση διαπιστώνουν έλλειψη προσωπικού, αντί να δώσουν αυξήσεις, τουλάχιστον στο ύψος του πληθωρισμού, ώστε να προσελκύσουν εργαζόμενους, διατηρούν τους μισθούς σε χαμηλά επίπεδα και ανακαλύπτουν… πρόβλημα.

Σε έκθεσή του για την απασχόληση (Employment Outlook) ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης σημειώνει ότι η  απασχόληση έχει ανακάμψει πλήρως μετά την κρίση του κορονοϊού και η ανεργία κινείται στο χαμηλότερο επίπεδο από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, με την Ελλάδα να καταγράφει τη μεγαλύτερη αύξηση, περίπου 5 ποσοστιαίες μονάδες, στην περίοδο από το δ’ τρίμηνο του 2019 έως το α’ τρίμηνο του 2023, έναντι αύξησης περίπου μίας ποσοστιαίας μονάδας στο σύνολο του ΟΟΣΑ.

Στην Ελλάδα, ο πραγματικός μισθός μειώθηκε 1,2% στο δ’ τρίμηνο του 2022 σε ετήσια βάση. Για την περίοδο από το δ’ τρίμηνο του 2019 έως το δ’ τρίμηνο του 2022, ο πραγματικός μισθός στην Ελλάδα εμφανίζεται επίσης μειωμένος κοντά στο 1%.

Ο ΟΟΣΑ, που δεν φημίζεται για την φιλοεργατική του στάση, αναφέρει ότι χρειάζεται στήριξη των χαμηλόμισθων είτε με αυξήσεις των κατώτατων μισθών και συλλογικές διαπραγματεύσεις είτε στοχευμένη στήριξη μέσω των φορολογικών συστημάτων και των επιδομάτων.

Ταυτόχρονα ο ΟΟΣΑ επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι τα κέρδη των επιχειρήσεων αυξήθηκαν περισσότερο από τις αυξήσεις των μισθών, με συνέπεια να μειωθεί το μερίδιο των εισοδημάτων από εργασία στο ΑΕΠ. Αυτά τα αυξημένα κέρδη των επιχειρήσεων επιβαρύνουν τον πληθωρισμό. Πρόκειται για το φαινόμενο Greedflation, τον πληθωρισμό της απληστίας, όπως καθιερώνεται να ονομάζεται διεθνώς, αν και ο ΟΟΣΑ δεν αναφέρει τον όρο.

Αύξηση κερδών

Στην περίοδο από το δ’ τρίμηνο του 2019 έως το α’ τρίμηνο του 2023, τα κέρδη ανά μονάδα προϊόντος στην Ελλάδα αυξήθηκαν περίπου 15%. Ο ΟΟΣΑ σημειώνει πως υπάρχει περιθώριο ώστε να επιχειρηματικά κέρδη να απορροφήσουν τις περαιτέρω αυξήσεις μισθών για την ανάκαμψη μέρους των απωλειών που είχαν στην αγοραστική δύναμή τους οι εργαζόμενοι, χωρίς αυτό να φέρει σημαντικές πιέσεις στις τιμές ή να οδηγήσει σε μείωση της ζήτησης εργασίας.

Μετά τη συνάντηση με την πρόεδρο του ΣΒΕ, η υφυπουργός Άννα Μάνη-Παπαδημητρίου δήλωσε: «Η έλλειψη προσωπικού, σε στελεχιακό και ανθρώπινο δυναμικό, αποτελεί ένα μείζον ζήτημα για την επιχειρηματικότητα, για το οποίο κυβέρνηση, επιχειρήσεις και σύνδεσμοι θα δουλέψουμε μεθοδικά για να λύσουμε. Η πρόθεση της κυβέρνησης να συνδράμει τη βιομηχανία είναι σταθερή και διαρκής. Με ρεαλιστικές θέσεις για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και με μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα για τη δημιουργία ενός σύγχρονου κράτους».

Ενα σύγχρονο κράτος παρακολουθεί και τις ανάγκες των εργαζόμενων, όχι μόνο των εργοδοτών…

Πηγή: documentonews.gr

Σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», η Νικαράγουα αντιτάχθηκε σθεναρά στη διατύπωση σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία, ωστόσο το κείμενο είχε ήδη αποδυναμωθεί από άλλες χώρες που είχαν αντιρρήσεις. Οι Βρυξέλλες έδωσαν μεγάλη μάχη να διασώσουν την παράγραφο στο τελικό κείμενο, επικαλούμενες τουλάχιστον ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί παραβίαση του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

«Επαναβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και στο Διεθνές Δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης για σεβασμό της κυριαρχίας, της πολιτικής ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας όλων των εθνών. Είναι ουσιώδες να υποστηριχθούν το Διεθνές Δίκαιο και το πολυμερές σύστημα που διασφαλίζει την ειρήνη και τη σταθερότητα», συνεχίζει το κοινό ανακοινωθέν. Οι ηγέτες υπογράμμισαν την υποστήριξή τους για την πρωτοβουλία για τα σιτηρά της Μαύρης Θάλασσας και τις προσπάθειες του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για τη διασφάλιση της επέκτασής της. «Υποστηρίζουμε όλες τις διπλωματικές προσπάθειες που αποσκοπούν σε μια δίκαιη και βιώσιμη ειρήνη, σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ», προσθέτουν.

Η Ουκρανία δεν ήταν το μόνο επίμαχο ζήτημα. Με μια τόσο ετερογενή ομάδα χωρών, κάθε πρωτεύουσα πιέζει να προσθέσει τις δικές της εθνικές προτεραιότητες, με την τελική δήλωση να θυμίζει λίγο... ποτ πουρί: από την κλιματική αλλαγή μέχρι τα θεμελιώδη δικαιώματα και την άνοδο του ΑΕΠ των χωρών.

Ειδική αναφορά γίνεται στο δουλεμπόριο, ακόμα ένα ακανθώδες θέμα που συζήτησαν οι ηγέτες. «Αναγνωρίζουμε και λυπούμαστε βαθύτατα για τον ανείπωτο πόνο που προκλήθηκε σε εκατομμύρια ανθρώπους, γυναίκες και παιδιά ως αποτέλεσμα του υπερατλαντικού δουλεμπορίου», αναφέρεται στο κείμενο. «Η δουλεία και το δουλεμπόριο, συμπεριλαμβανομένου του υπερατλαντικού δουλεμπορίου, αποτέλεσαν τρομακτικές τραγωδίες στην ιστορία της ανθρωπότητας όχι μόνο λόγω της αποτρόπαιας βαρβαρότητας, αλλά και από την άποψη του μεγέθους τους, της οργανωμένης φύσης τους και κυρίως της άρνησης της ουσίας των θυμάτων, και ότι η δουλεία και το δουλεμπόριο αποτελούν έγκλημα κατά της ανθρωπότητας», σημειώνεται, για να προστεθεί το αίτημα για επανορθωτική δικαιοσύνη. Αλλά στο κείμενο δεν γίνεται καμία αναφορά σε τυχόν αποζημιώσεις.

Πάντως, η σύνοδος κορυφής χρησίμευσε πάνω απ’ όλα για την επανεκκίνηση των εμπορικών σχέσεων μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποσχέθηκε επενδύσεις ύψους 45 δισεκατομμυρίων ευρώ σε συγκεκριμένα έργα, ενώ υπεγράφησαν αρκετές συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένου ενός μνημονίου κατανόησης με τη Χιλή για τη σύναψη εταιρικής σχέσης στον τομέα των πρώτων υλών - θέμα που τόσο πολύ «καίει» την Ε.Ε.

Πηγή: efsyn.gr

Ενημερώθηκε, πρωινές ώρες χθες, το Κεντρικό Λιμεναρχείο Κέρκυρας, από τον ναυτικό πράκτορα του Κ/Ζ “CELEBRITY INFINITY” σημαίας Μάλτας, το οποίο βρίσκεται ελλιμενισμένο στον λιμένα Κέρκυρας, ότι 48χρονος αλλοδαπός ναυτικός μέλος πληρώματος (ειδικότητας βοηθός ψυκτικού), κατά την εκτέλεση εργασιών συντήρησης σε ψυκτικό μηχάνημα, τραυματίστηκε σε δάκτυλο του δεξιού άνω άκρου.

Ο ανωτέρω μεταφέρθηκε σε ιδιωτική κλινική για την παροχή των πρώτων βοηθειών, ενώ το εν λόγω Κ/Ζ πλοίο, απέπλευσε με προορισμό λιμένα του εξωτερικού.

Προανάκριση διενεργείται από την οικεία Λιμενική Αρχή.

Πηγή: mononews.gr

Τι αναφέρει ο νευροβιολόγος καθηγητής δρ Χέρμπερτ Χέρτζογκ, από το Ινστιτούτο Ιατρικών Ερευνών Garvan στο Σίδνεϊ.

Σε αγχωτικές καταστάσεις, πολλοί άνθρωποι αρέσκονται να τρώνε και να καταναλώνουν σοκολάτα, ξηρούς καρπούς, πατατάκια και άλλα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες. Αυτό μπορεί να γίνει πρόβλημα, ιδίως κατά τη διάρκεια παρατεταμένου στρες.

"Το στρες απενεργοποιεί την περιοχή του εγκεφάλου που μας σηματοδοτεί ότι έχουμε φάει αρκετά", εξηγεί ο νευροβιολόγος καθηγητής δρ Χέρμπερτ Χέρτζογκ από το Ινστιτούτο Ιατρικών Ερευνών Garvan στο Σίδνεϊ. Ο Herzog και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν ποντίκια για να μελετήσουν πώς το χρόνιο στρες επηρεάζει τη διατροφική συμπεριφορά και το βάρος.

"Αποδείξαμε ότι το χρόνιο στρες σε συνδυασμό με μια δίαιτα υψηλής θερμιδικής αξίας μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της πρόσληψης τροφής και σε προτίμηση των γλυκών, αλμυρών τροφών, γεγονός που με τη σειρά του προάγει την αύξηση του βάρους και την παχυσαρκία", δήλωσε ο Herzog.

"Τα στρεσαρισμένα ποντίκια που ακολουθούσαν δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά πήραν διπλάσιο βάρος από τα ποντίκια που ακολουθούσαν την ίδια δίαιτα και δεν ήταν στρεσαρισμένα", εξηγεί ο συνάδελφος ερευνητής δρ Kenny Chi Kin Ip.

Άλλα επιστημονικά δεδομένα έδειξαν επίσης ότι το στρες μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη κατανάλωση υψηλής θερμιδικής αξίας και ανθυγιεινών τροφών, λέει ο καθηγητής Dr. André Kleinridders από το Πανεπιστήμιο του Πότσνταμ.

Ωστόσο, δεν έχει ακόμη κατανοηθεί επαρκώς γιατί ορισμένοι άνθρωποι είναι ευαίσθητοι στο στρες και άλλοι όχι. Ούτε υπάρχει επαρκής έρευνα για το γιατί κάποιοι άνθρωποι τρώνε περισσότερο όταν είναι στρεσαρισμένοι - και άλλοι λιγότερο.

Το φαγητό ηρεμεί

Ψυχολογικά, η συνήθεια του φαγητού μπορεί να εξηγηθεί από την καθυσηχαστική της επίδραση, λέει ο ψυχολογικός ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας καθηγητής Dr. Michael Macht ("Hunger, Frustration and Chocolate").

Η ηρεμιστική επίδραση εξασφαλίζει ότι οι άνθρωποι τρώνε. Σε περίπτωση συναισθηματικού στρες, η επίδραση αυτή χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς, δηλαδή για την καλύτερη αντιμετώπιση του στρες. "Πρόκειται για ένα μοτίβο που βασίζεται σε μαθησιακές διαδικασίες", λέει ο Macht.

Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι το να πηγαίνουν στο ψυγείο ή να ανοίγουν χέρι τους στο συρτάρι με τα γλυκά είναι ανθυγιεινό. Και όμως το κάνουν ξανά και ξανά.

Ο Kleinridders το εξηγεί ως εξής: "Γνωρίζουμε ότι οι διανοητικές μας ικανότητες μειώνονται σε στρεσογόνες καταστάσεις και ότι είναι πιο πιθανό να πάρουμε λανθασμένες αποφάσεις. Η παρορμητικότητα αυξάνεται", λέει ο καθηγητής μοριακής και πειραματικής διατροφικής ιατρικής.

"Η καλή γεύση, το φαγητό υψηλής ενέργειας έχει από μόνο του ένα μεγάλο ερέθισμα και μια ισχυρή συναισθηματική επίδραση. Επιπλέον, η διαθεσιμότητα είναι πολύ μεγάλη", προσθέτει ο Michael Macht. Για πολλούς ανθρώπους, λέει, το φαγητό είναι επομένως ένας ιδιαίτερα εύκολος τρόπος αντιμετώπισης του στρες.

Σύμφωνα με τον Kleinridders, η ζάχαρη και άλλες τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες εξασφαλίζουν την απελευθέρωση της ορμόνης της ευτυχίας ντοπαμίνης ακόμη και σε κατάσταση κορεσμού. "Αυτό δεν λειτουργεί με το μπρόκολο". Οι ορμόνες της ευτυχίας παρείχαν βραχυπρόθεσμη βελτίωση, είπε. "Αλλά αν συνεχίζετε να έχετε αρνητικό στρες και να φτάνετε στα γλυκά και τα λιπαρά τρόφιμα, μπαίνετε σε έναν φαύλο κύκλο που οδηγεί σε παχυσαρκία και αντίσταση στην ινσουλίνη", δήλωσε ο Kleinridders.

Πηγή: iatronet.gr