Για τα εγχειρήματα πρώτων σοσιαλιστικών κινήσεων στην Ελλάδα είναι εξαρχής, που ουσιαστικά αποτέλεσαν τον πυρήνα της ίδρυσης του ΚΚΕ, έχουμε αναφερθεί.
Το τονίζουμε αυτό γιατί σαν σήμερα, 26/07/1909 δημιουργείται στη Θεσσαλονίκη η πολιτική – συνδικαλιστική οργάνωση της «Φεντερασιόν», μια από τις πιο μαχητικές, μαζικές και συνεπείς σοσιαλιστικές οργανώσεις, που που έβαλε σταθερά θεμέλια στην ίδρυση του ΚΚΕ και στην στελέχωση του, ειδικά στην Θεσσαλονίκη.

Η Φεντερασιόν, συσπείρωνε στις γραμμές της εκπροσώπους από εργάτες όλων των εθνικοτήτων της πόλης (Ελληνες Τούρκους, Εβραίους, Βούλγαρους) και είχε οργανώσει και καθοδηγήσει σημαντικούς  εργατικούς αγώνες στη Μακεδονία.

Ηταν ίσως η πρώτη οργάνωση τα στελέχη της οποίας είχαν είχαν  συνειδητοποιήσει απόλυτα την  ανάγκη οργάνωσης  κόμματος  της εργατικής τάξης της Ελλάδας και προπαγάνδιζαν γ’ αυτό.

Η Φεντερασιόν έτσι θα αποκτήσει συνεκτική λαϊκή βάση, θα εκδώσει δικό της δημοσιογραφικό όργανο (διαδοχικά: «Εφημερίς του εργάτου»,  «Εργατική Αλληλεγγύη», «Αβάντι!»), θα μεταφράσει Μαρξ και Ενγκελς, θα συνδεθεί με οργανώσεις που δρούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και στα Βαλκάνια και θα αναγνωριστεί (Νοέμβριος 1909) από το Διεθνές Σοσιαλιστικό Γραφείο ως τμήμα Θεσσαλονίκης.

Πρωτεργάτης σε αυτήν τη διαδικασία υπήρξε ο Αβραάμ Μπεναρόγια, σε στενή συνεργασία με τον Αλμπέρτο Αρδίττι, αρχισυντάκτη της «Εργατικής Αλληλεγγύης» και του «Αβάντι!».

Ετσι, πήρε την πρωτοβουλία της σύγκλησης, τον Απρίλη του 1915 στην Αθήνα, της πρώτης Πανελλαδικής Σοσιαλιστικής Συνδιάσκεψης, στην οποία συμμετείχαν αντιπρόσωποί της και αντιπρόσωποι της Σοσιαλιστικής Ενωσης, των Σοσιαλιστικών Κέντρων του Πειραιά,  του  Βόλου,  της  Κέρκυρας και της Μυτιλήνης, καθώς και των εφημερίδων «Αβάντι»  (Θεσσαλονίκης) και «Οργάνωσις».
Η Συνδιάσκεψη κατέληξε σε μια σειρά διακηρύξεις για τα δικαιώματα  της  εργατικής τάξης και την ανάγκη ίδρυσης δικού της κόμματος και ανέθεσε στη Σοσιαλιστική Ενωση να συγκαλέσει το ιδρυτικό συνέδριο, στο οποίο έπρεπε να πάρουν μέρος όλες οι σοσιαλιστικές οργανώσεις της Ελλάδας.

Τον Ιούνη του 1917 πραγματοποιήθηκε νέα Σοσιαλιστική Συνδιάσκεψη  στην Αθήνα, η οποία αποφάσισε τη σύγκληση, το Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς, συνεδρίου του πολιτικού κόμματος  του ελληνικού προλεταριάτου.
Οι διαφωνίες, όμως, που υπήρχαν, ιδιαίτερα ανάμεσα στο Σοσιαλιστικό Κέντρο και τη Φεντερασιόν εμπόδισαν τη σύγκλησή του.
Εδώ πρέπει να τονίσουμε τις προσπάθειες της εφημερίδας «Εργατικός Αγών», με επικεφαλής τον  Δημοσθένη Λιγδόπουλο, στην πάλη για την υπερνίκηση των διαφωνιών.

Η Οχτωβριανή Επανάσταση στη Ρωσία επιδρά αποφασιστικά στην επιτάχυνση των διαδικασιών και την ωρίμανση της ανάγκης ίδρυσης κόμματος του προλεταριάτου.

Στα τέλη του 1918 επαναλήφθηκαν στην Αθήνα οι εργασίες της Δεύτερης Σοσιαλιστικής Συνδιάσκεψης, στην οποία πήραν μέρος, εκτός από τους αντιπροσώπους της Φεντερασιόν, της Σοσιαλιστικής Εργατικής Ενωσης της Αθήνας και της Σοσιαλιστικής Οργάνωσης του Πειραιά, οι Σοσιαλιστικές Ενώσεις του Βόλου και της Κέρκυρας.
Το Σοσιαλιστικό Κέντρο του Γιαννιού δεν προσκλήθηκε, λόγω συνεργασίας του με την κυβέρνηση του Βενιζέλου.

Η Συνδιάσκεψη αποφάσισε να συνέλθει τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς συνέδριο, με σκοπό την ίδρυση πολιτικού κόμματος της εργατικής τάξης

Πηγή: vathikokkino.gr

Αυτό δεν είναι ενημέρωση και δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφία. Είναι προσφορά υπηρεσιών στην κυβερνητική εξουσία, με αντάλλαγμα τις διευκολύνσεις που παρέχει στους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ.

«Αν η κυβέρνηση θέλει να το μάθεις, πιθανότατα δεν είναι αλήθεια…»
GraigMurray, Βρετανός διπλωμάτης και ιστορικός

Ανατολική Αττική, Κορινθία, Ρόδος… Και στις τρεις περιπτώσεις το ίδιο φυσικό φαινόμενο είχε τα ίδια αποτελέσματα.

Πρώτο: τη μετατροπή δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων δάσους και καλλιεργειών, αλλά και εγκαταστάσεων σε στάχτες.. .

Δεύτερο: την ανάδειξη της γενικευμένης ανικανότητας του κράτους. Η καθυστερημένη παρέμβαση, η έλλειψη συντονισμού, η κακή διαχείριση μέσων και ανθρώπων, ήταν εμφανή και καταγγέλθηκαν «στο πεδίο».
Και τα δυο συνθέτουν την πλήρη αποτυχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Προσωπικά του Πρωθυπουργού: λίγες μέρες πριν εκδηλωθούν οι πυρκαγιές, μιλούσε αυτάρεσκα για την αρτιότητα της αντιπυρικής προστασίας που εξασφάλισε.

Όλα αυτά είναι πραγματικά περιστατικά. Γεγονότα που εξελίχθηκαν ενώπιον του ελληνικού πληθυσμού και όσων βρίσκονται επί ελληνικού εδάφους αυτή την περίοδο.

Δηλαδή είναι δημοσιογραφική ύλη. Πραγματικά περιστατικά που περιγράφουν καταστάσεις, δείχνουν ευθύνες και απαιτούν απαντήσεις από τους αρμοδίους:

-Γιατί η κυβέρνηση που συνέστησε το 2021 ειδικό υπουργείο για την έγκαιρη αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών- και έφερε μάλιστα και εξειδικευμένο υπουργό από άλλη χώρα,- αποδεικνύεται ο καλύτερος σύμμαχός τους;

Οι πρώτοι που πρέπει να θέσουν αυτά τα ερωτήματα και να βρουν και τις απαντήσεις ταυτόχρονα είναι τα μέσα ενημέρωσης. Οι πλέον αρμόδιοι να ερευνήσουν , να ασκήσουν έλεγχο, να κάνουν κριτική, να μεταφέρουν τη φωνή των πληγέντων είναι οι δημοσιογράφοι. Αυτή είναι η δουλειά τους.

Είναι η μόνοι που δεν δικαιούνται να καταπιούν αμάσητες τις κυβερνητικές δικαιολογίες, να σπεύσουν το πλευρό των υπουργών της και του Πρωθυπουργού και να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους -στρέφοντας αλλού την προσοχή.

Ολοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί, μεγάλα σάιτς και κάποιες εφημερίδες, διαγωνίζονται αυτές τις μέρες όχι για πουν την αλήθεια, αλλά για να την κρύψουν. Για να συνδράμουν τη κυβέρνηση σκεπάζουν την επικαιρότητα με τις στάχτες της δημοσιογραφίας.

Είναι πλέον συνήθεια να προβάλλεται ως ενημέρωση ότι επιθυμεί και υποβάλει η κυβέρνηση.

Στις πιο δύσκολες ώρες των ανθρώπων που έπληξε η θεομηνία, ο κύκλος των φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ θριαμβολογούσε για την ενεργοποίηση του …112!

Αναγόρευσαν την αυτονόητη προτεραιότητα προστασίας της ανθρώπινης ζωής , σε πέπλο συγκάλυψης των κυβερνητικών ευθυνών για το επιχειρησιακό χάος που μεγιστοποιούσε τις συνέπειες και έβαζε σε κίνδυνο την ανθρώπινη ζωή.

Εκαναν σημαία τις , προφανώς αναγκαίες, εκκενώσεις περιοχών ιδίως στη Ρόδο, αλλά δεν έλεγαν λέξη για την ολιγωρία και την ανικανότητα όσων είχαν την ευθύνη για την αντιμετώπιση της φωτιάς και αποδείχθηκαν ακατάλληλοι, αν όχι και επικίνδυνοι

Έπαιζαν με την ψυχική διάθεση όσων αγωνιούσαν για τις περιουσίες και τους ανθρώπους τους και όσων θρηνούσαν στα αποκαΐδια, προτάσσοντας σε θέμα της επικαιρότητας ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε …συνεχή ενημέρωση στο εξωτερικό που βρισκόταν. Ανέδειξαν ως κορυφαία πράξη …ευαισθησίας του , ότι ..επέστρεψε νωρίτερα.

Τις επόμενες μέρες έβαλαν όλη την τέχνη στις τηλεοπτικές λήψεις και τις φωτογραφίσεις, για να τον εικονίζουν αξύριστο- δίκην κινηματογραφικού αστέρα-δείγμα τάχα ενδιαφέροντος και λύπης.

Τον πρόβαλαν περιφερόμενο από τη μια εγκατάσταση στη άλλη, όπου το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν η απόσπαση του προσωπικού τους από το έργο του. Μόνο την αυτοπροβολή του Πρωθυπουργού εξυπηρετεί η παρουσία του στο Κέντρο Επιχειρήσεων.

Οι δημοσιογράφοι όφειλαν να μεταφέρουν ότι οι σύγχρονοι κανόνες πολιτικής προστασίας , αποκλείουν τη παρουσία πολιτικών παραγόντων στις επιχειρήσεις . Η διεύθυνσή τους είναι δουλειά των ειδικών.

Αντί να του ασκήσουν κριτική για την υποκρισία της παρουσίας του, συντονίσθηκαν ακόμη και για να αποσιωπήσουν το ανατριχιαστικό χιούμορ που έκανε στην Ελευσίνα, των ώρα που η Ελλάδα καιγόταν. Ποιος αποφάσισε ότι αυτή η σαχλή ατάκα «η Πελοπόννησος βγάζει δουλίτσα», δεν έπρεπε να μεταδοθεί;
ΜΜΕ και δημοσιογράφοι έγιναν- πάλι- μέρος της επικοινωνιακής διαχείρισης του πρωθυπουργικού προφίλ σε δύσκολες ώρες για τους κάτοικους περιοχών που είχαν παραδοθεί στις φλόγες.

Εστίαζαν τη «μεγαλύτερη επιχείρηση εκκένωσης που έγινε ποτέ στη χώρα» - σαν να ήταν … ατραξιόν, προσφορά της κυβέρνησης- και όχι στη μεγαλύτερη αποτυχία αντιμετώπισης των λόγων που οδήγησαν στην εκκένωση.

Για όποιον απορεί γι αυτή τη συμπεριφορά, οι απαντήσεις είναι προφανείς: την ώρα της εξέλιξης των δραματικών γεγονότων, κάποια ΜΜΕ και ορισμένοι δημοσιογράφοι, δεν είχαν κατά νου πώς θα τα καλύψουν, με ενημερωτικά κριτήρια. Είχαν έννοια πώς θα συμμορφωθούν με τις κυβερνητικές υποδείξεις, να αλλοιώσουν αυτό που πραγματικά συνέβαινε, ώστε να μην αναδειχθεί η κυβερνητική ολιγωρία.

Να μην φανεί στην πράξη, πόσο ανακόλουθη είναι η κυβέρνηση με όσα λέει και πώς καταρρέουν οι πρωθυπουργικές μεγαλοστομίες.

Αφού μιλάμε για μεγαλοστομίες μετά τον ίδιο τρόπο τα ίδια ΜΜΕ, συγκάλυψαν το μεγάλο πολιτικό- και εθνικό -θέμα, που προκάλεσαν οι συνεχόμενες δηλώσεις του ΤαγίπΕρντογάν για όσα συζήτησε στο Βίλνιους με τον Έλληνα Πρωθυπουργό.

Ο Τούρκος πρόεδρος είπε ο ίδιος ότι ετέθησαν θέματα Θράκης και αποστρατιωτικοποίησης των νησιών , το μέγαρο Μαξίμου απάντησε με διαρροές «κύκλων» του Γεραπετρίτη και τα ελληνικά ΜΜΕ δεν βγήκαν στα κάγκελα αναζητώντας την αλήθεια. Δέχθηκαν αυτό που δεν λέει καν επισήμως η κυβέρνηση.

Αυτό δεν είναι ενημέρωση και δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφία. Είναι προσφορά υπηρεσιών στην κυβερνητική εξουσία, με αντάλλαγμα τις διευκολύνσεις που παρέχει στους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ.

Ότι οι δημοσιογράφοι δεν μεταδίδουν ότι ακούν και βλέπουν, δεν σχολιάζουν και δεν ερευνούν, ούτε καταγγέλλουν όσους τους υποχρεώνουν να συγκαλύπτουν , είναι συμβολή στη μετατροπή της δουλειάς τους σε κυβερνητική προπαγάνδα.

Πηγή: kommon.gr

Η Συνθήκη της Λωζάννης μετρά εκατό χρόνια ζωής. Ανεξάρτητα από τις ειδικές πολιτικές συνθήκες υπό τις οποίες υπεγράφη, αποτελεί, σε συνδυασμό με το σύγχρονο διεθνές δίκαιο -δηλαδή το μετά β’ παγκόσμιο πόλεμο- θεμέλιο των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Ειδικότερα, περιλαμβάνει τέσσερεις σημαντικούς πυλώνες.

Η κυριαρχία των νησιών

Ο πρώτος αφορά στο καθεστώς κυριαρχίας των νησιών. Είναι γνωστό πως μια από τις σημαντικότερες διεκδικήσεις του αντιδραστικού καθεστώτος της Τουρκίας είναι η αμφισβήτηση της κυριαρχίας νησιών του Αιγαίου, οι λεγόμενες “γκρίζες ζώνες”. Κατά καιρούς η αμφισβήτηση αφορά από 100-150 μικρά νησιά μέχρι 3000 νησίδες και βράχους. Ένα μόνο από αυτά είναι τα γνωστά πλέον Ίμια.

Η Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 στα άρθρα 12 και 16 ξεκαθάριζε ότι στην Τουρκία περιέρχονται μόνο τα νησιά Ίμβρος, Τένεδος, Λαγούσες και όσα βρίσκονταν εντός 3 μιλίων από τις τουρκικές ακτές και δεν παραχωρούνταν ρητά στην Ελλάδα. Σε ό,τι αφορά στα Δωδεκάννησα, από την ιταλοτουρκική Συνθήκη του 1932 και τη Συνθήκη του Παρισιού του 1947 προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι τα νησιά περιήλθαν στην ελληνική επικράτεια αφού η Ελλάδα υπήρξε ο καθολικός διάδοχος της Ιταλίας στην περιοχή.

Η αποστρατιωτικοποίηση

Ο δεύτερος πυλώνας σχετίζεται με τις αιτιάσεις του αντιδραστικού καθεστώτος της Άγκυρας για τη στρατιωτικοποίηση των νησιών του Αιγαίου. Κατηγορεί την Ελλάδα ότι έχει εξοπλίσει τα νησιά παρότι οι σχετικές Συνθήκες δεν το επιτρέπουν. Πράγματι, η Συνθήκη της Λωζάννης στο άρθρο 13 όριζε τη μερική αποστρατιωτικοποίηση της Λέσβου, της Χίου, της Σάμου και της Ικαρίας, ενώ η προαναφερθεία Συνθήκη του Παρισιού όριζε την ολική αποστρατιωτικοποίηση των Δωδεκαννήσων.

Θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι η Τουρκία έχει δίκιο που διαμαρτύρεται για τη στρατωτικοποίηση των νησιών. Ωστόσο, πέρα από τις νομικές αμφισβητήσεις που προκύπτουν κατά τους διεθνολόγους από την ερμηνεία των ανωτέρω Συνθηκών, υφίσταται το δικαίωμα κάθε κράτους στην αυτοάμυνα. Πρόκειται για ένα αυτονόητο δικαίωμα συνυφασμένο με την έννοια της εθνικής κυριαρχίας. Για το λόγο αυτό κατοχυρώνεται εμφατικά στο άρθρο 51 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και, μάλιστα, υπερισχύει όποιων άλλων δεσμεύσεων έχει αναλάβει ένα κράτος στο πλαίσιο διεθνών συμφωνιών. Αυτό ενισχύεται, αν λάβει κανείς υπόψη την πραγματική κατάσταση των διαρκών απειλών της Τουρκίας καθώς και της ιστορικά πρόσφατης εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής μέρους της Κύπρου.

Οι μειονότητες

Ο τρίτος πυλώνας της Συνθήκης της Λωζάννης αφορά στις μειονότητες. Στο άρθρο 45 αναφέρεται -και ορθά- σε μουσουλμανικές μειονότητες στη δυτική (δηλαδή την ελληνική) Θράκη. Η αναφορά αυτή αφορούσε στους Τουρκογενείς, Πομάκους και Αθίγγανους (Ρομά), οι οποίοι συναποτελούσαν και συναποτελούν τις μουσουλμανικές μειονότητες της περιοχής. Με αυτή την έννοια η Συνθήκη της Λωζάννης θέτει νομικό φραγμό στην πάγια πολιτική των τουρκικών κυβερνήσεων να ταυτίζουν τις μουσουλμανικές μειονότητες μόνο με τους Τουρκογενείς.

Στην πραγματικότητα οι κυβερνήσεις της Τουρκίας κατορθώνουν και παρεμβαίνουν στις μειονότητες επειδή οι κυβερνήσεις της Ελλάδας τους έστρωσαν αντικειμενικά το έδαφος. Άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο, ακολούθησαν μια πολιτική διακρίσεων και καταπίεσης των μουσουλμανικών μειονοτήτων. Τις αντιμετωπίζουν σταθερά ως πολίτες β’ κατηγορίας ενώ κάποιες φορές αυτή η πολιτική πήρε ακραία χαρακτηριστικά. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι ίδιες οι ελληνικές κυβερνήσεις στέλνουν ένα μέρος των μειονοτήτων στην αγκαλιά του τουρκικού καθεστώτος.

Τα σύνορα

Ο τέταρτος πυλώνας καθορίζεται όχι τόσο από τη Συνθήκη καθεαυτή όσο από τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ. Η Συνθήκη προέβη στον καθορισμό των συνόρων με την εξαίρεση των Δωδεκαννήσων που περιήλθαν στην Ελλάδα με το β’ παγκόσμιο πόλεμο. Ο Καταστατικός Χάρτης -και η Τελική Πράξη του Ελσίνκι αργότερα- καθιέρωσε το απαραβίαστο των συνόρων, μια αρχή της οποίας η υπεράσπιση έχει πολύ μεγάλη σημασία στις μέρες μας. Οι μεγάλες παγκόσμιες (ή και περιφερειακές) δυνάμεις την αμφισβητούν έμπρακτα οδηγώντας τους λαούς στο σφαγείο με διάφορα εθνικιστικά ή άλλα προσχήματα, ενώ πίσω από αυτά βρίσκονται τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα.

Συμπερασματικά, η Συνθήκη της Λωζάννης, μαζί βέβαια με τις αρχές του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, αποτελούν σήμερα νομικά θεμέλια για την ειρήνη και το σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας. Οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας δεν έχουν κυριολεκτικά τίποτα να χωρίσουν. Αντίθετα, ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου μπορεί να διασφαλίσει την ειρήνη και τη δυνατότητα να χαράξουν το μέλλον τους όπως επιθυμούν. Οι ηγεμονικές επιδιώξεις, οι παρεμβάσεις στα εσωτερικά άλλου κράτους, η αμφισβήτηση των συνόρων, της κυριαρχίας, του διεθνούς δικαίου μπορούν μόνο να οδηγήσουν σε περιπέτειες, ακόμη και σε αδελφοκτόνες συγκρούσεις. Το μέλλον βρίσκεται στη συνεργασία και στην αλληλεγγύη των δυο λαών.

Πηγή: kommon.gr

Πηγή: In.gr

Ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας 3% για εφέτος και το 2024 προβλέπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην έκθεσή του με τις αναθεωρημένες προοπτικές. Το ποσοστό αυτό είναι κατά υψηλότερο κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τις προηγούμενες προβλέψεις του Απριλίου αλλά χαμηλότερο από το 3,5% που σημειώθηκε το 2022.

Για τον παγκόσμιο πληθωρισμό, το ΔΝΤ προβλέπει ότι θα μειωθεί στο 6,8% φέτος, κατά 0,2 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερο σε σχέση με την πρόβλεψη του Απριλίου, και στο 5,2% το 2024 από 8,7% το 2022.

Η επιβράδυνση της ανάπτυξης περιορίζεται στις αναπτυγμένες οικονομίες, όπου το ΑΕΠ αναμένεται μειωθεί από το 2,7% πέρυσι στο 1,5% φέτος και το 1,4% το 2024, ενώ για την Ευρωζώνη προβλέπεται μείωση του ΑΕΠ στο 0,9% από 3,5% πέρυσι. Αντίθετα, η ανάπτυξη στις αναδυόμενες αγορές και τις αναπτυσσόμενες οικονομίες αναμένεται να ενισχυθεί στο 4,1% φέτος και το 2024 από 3,1% το 2022.

Στην έκθεση, με τίτλο: «Η παγκόσμια οικονομία σε τροχιά αλλά δεν έχει βγει ακόμη από τις δυσκολίες», το ΔΝΤ σημειώνει τις ενδείξεις βελτίωσης της παγκόσμιας οικονομίας. Αναφέρει ότι η κρίση του κορονοϊού έχει τελειώσει επισήμως και η κατάσταση σχετικά με τις εφοδιαστικές αλυσίδες έχει επανέλθει στα προ πανδημίας επίπεδα, ενώ η οικονομική δραστηριότητα στο α' τρίμηνο του έτους έδειξε ανθεκτικότητα, παρά το δύσκολο περιβάλλον, εν μέσω απροσδόκητα ισχυρών αγορών εργασίας.

Αναφέρει ακόμη ότι οι τιμές ενέργειας και τροφίμων έχουν μειωθεί σημαντικά από τα υψηλά επίπεδά τους μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, επιτρέποντας στις παγκόσμιες πληθωριστικές πιέσεις να υποχωρήσουν ταχύτερα από το αναμενόμενο και ότι η χρηματοπιστωτική αστάθεια μετά την τραπεζική αναταραχή του Μαρτίου παραμένει περιορισμένη χάρη στα ισχυρά μέτρα των Αρχών των ΗΠΑ και της Ελβετίας.

Ωστόσο, παρατηρεί ότι πολλά προβλήματα εξακολουθούν να θολώνουν τον ορίζοντα και ο επικεφαλής οικονομολόγος του, Πιερ Ολιβιέ Γκουρινσά, δηλώνει χαρακτηριστικά ότι «είναι πολύ νωρίς για πανηγυρισμούς.

Από την άλλη πλευρά, το Ταμείο σημειώνει ότι το ισοζύγιο των κινδύνων παραμένει καθοδικό. Καταρχήν αυξάνονται οι ενδείξεις πως η παγκόσμια οικονομία χάνει δυναμική. Η σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής παγκοσμίως έχει αυξήσει τα επιτόκια σε περιοριστικό έδαφος και αυτό έχει αρχίσει να επηρεάζει αρνητικά τη δραστηριότητα, επιβραδύνοντας την αύξηση των δανείων στον μη χρηματοπιστωτικό τομέα και ασκώντας πίεση στις αγορές ακινήτων. Στις ΗΠΑ, οι πλεονάζουσες αποταμιεύσεις λόγω των μέτρων στήριξης στη διάρκεια της πανδημίας έχουν σχεδόν αναλωθεί. Στην Κίνα, η ανάκαμψη μετά το εκ νέου άνοιγμα της οικονομίας της δείχνει να χάνει δυναμική εν μέσω συνεχιζόμενων ανησυχιών για τον τομέα ακινήτων, με ευρύτερες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία.

Δεύτερον, ο δομικός πληθωρισμός, που δεν περιλαμβάνει τις τιμές της ενέργειας και των τροφίμων, παραμένει πολύ υψηλότερος σε σχέση με τους στόχους των κεντρικών τραπεζών και αναμένεται να μειωθεί σταδιακά από 6% φέτος στο 4,7% το 2024, με την πρόβλεψη να έχει αναθεωρηθεί ανοδικά κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες. Πιο ανησυχητικό θεωρείται ότι ο δομικός πληθωρισμός στις αναπτυγμένες οικονομίες αναμένεται να παραμείνει αμετάβλητος στο 5,1% εφέτος και να υποχωρήσει στο 3,1% το 2024. «Είναι ξεκάθαρο ότι η μάχη κατά του πληθωρισμού δεν έχει κερδηθεί ακόμη», σημείωσε ο Gourinchas, προσθέτοντας ότι οι εξελίξεις στην αγορά εργασίας και η δυναμική των μισθών και κερδών θα είναι κρίσιμης σημασίας για τη διάρκεια του πληθωρισμού.

Οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν 3,8% μεταξύ του α' τριμήνου 2022 και 2023 για τις αναπτυγμένες και τις μεγάλες αναδυόμενες οικονομίες, με τη μείωση αυτή να εξηγεί εν μέρει γιατί η αγορά εργασίας παρέμεινε ισχυρή παρά την επιβράδυνση της ανάπτυξης, αν και σε ορισμένες χώρες η αύξηση της απασχόλησης ξεπερνά το επίπεδο που θα δικαιολογούσε η μείωση του κόστους εργασίας.

Ο Γκουρινσά εκτιμά ότι υπάρχει περιθώριο να ανακάμψουν οι πραγματικοί μισθοί χωρίς να προκληθεί ένα σπιράλ αύξησης μισθών - τιμών καθώς τα περιθώρια κέρδους των εταιρειών έχουν αυξηθεί πολύ την τελευταία διετία.

Για τα επιτόκια, το ΔΝΤ αναφέρει ότι οι περισσότερες μεγάλες οικονομίες είναι λιγότερο πιθανό να χρειαστούν επιπλέον μεγάλες αυξήσεις, αλλά τονίζει ότι είναι σημαντικό να αποφευχθεί μία πρόωρη μείωσή τους, δηλαδή πριν ο δομικός πληθωρισμός παρουσιάσει ξεκάθαρα και διαρκή σημάδια υποχώρησης.

Όσον αφορά τη δημοσιονομική πολιτική, το Ταμείο αναφέρει ότι είναι πλέον καιρός για τη σταδιακή αποκατάσταση των δημοσιονομικών διαθεσίμων, αλλά σημειώνει ότι αυτό δεν σημαίνει μία γενικευμένη λιτότητα, προσθέτοντας ότι ο ρυθμός και η σύνθεση της δημοσιονομικής προσαρμογής πρέπει να εξαρτάται από το ύψος της ιδιωτικής ζήτησης και από την ανάγκη προστασία των πιο ευάλωτων. Σημειώνει επίσης ότι τα μέτρα στήριξης από την ενεργειακή κρίση πρέπει να καταργηθούν καθώς οι τιμές ενέργειας επανέρχονται στα προ πανδημίας επίπεδα.

Πηγή: efsyn.gr

Μπορείς να κερδίσεις αν βγεις δεύτερος; Στην πολιτική -και στον αθλητισμό ενίοτε- είναι εφικτό.

Μια τέτοια, χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί αυτή του νυν πρωθυπουργού της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ.

Οι δημοσκοπήσεις ήθελαν τον σοσιαλιστή ηγέτη πολιτικά «τελειωμένο», με το κόμμα του να υπολείπεται από τρεις έως έξι ποσοστιαίες μονάδες. Ευτυχώς για τον ίδιο, την Ισπανία και όσους καταλαβαίνουν την ανάγκη ενός αναχώματος απέναντι στην πανευρωπαϊκή επέλαση της Ακροδεξιάς τις διέψευσε.

Η εκλογική Κυριακή έβγαλε μεν πρώτο το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα και τρίτο το ακροδεξιό Vox αλλά το αριστερό μπλόκ έκανε το 2-4 (PSOE και Sumar αντίστοιχα), σε απόσταση αναπνοής από τους προπορευόμενους. Σε αυτό το ιδιότυπο, πολιτικό pit-stop η ευρύτερη Αριστερά βρίσκεται σε πιο ευνοϊκή θέση από τους αντιπάλους της, αφού μπορεί να ελπίζει ότι θα παραμείνει στην εξουσία εξασφαλίζοντας την υποστήριξη μικρών βασκικών και καταλανικών κομμάτων.

Στο πώς έγινε αυτό κατορθωτό η απάντηση επανέρχεται εκ νέου στον Σάντσεθ και την επιλογή του να εστιάσει στην κρισιμότητα να κρατηθεί ζωντανός σε επίπεδο κυβερνητικής προοπτικής ο αντιδεξιός πόλος. Ο ίδιος, επιδιδόμενος σε μια άνευ προηγουμένου μιντιακή εκστρατεία πέρα από μια αναδρομή στα πεπραγμένα της θητείας του διάλεξε να αντιπαρατεθεί ευθέως με τα επιχειρήματα των αντιπάλων του για το επίμαχο καταλανικό ζήτημα, επανασυσπειρώνοντας την προοδευτική ψήφο και θριαμβεύοντας στην επίμαχη περιφέρεια.

Ο δρόμος είναι ακόμη μακρύς και δύσβατος, με τη πιθανότητα συγκρότησης κυβέρνησης να περνάει μέσα από την συνεννόηση με το εθνικιστικό καταλανικό κόμμα Junts per Catalunya του αυτοεξόριστου στο Βέλγιο από το 2017 Κάρλος Πουτζδεμόν. Αλλά η αίσθηση ότι η κομπάζουσα μέχρι πρότινος Δεξιά εξασφάλισε μια πύρρειο νίκη αναπτερώνει το ηθικό του συνασπισμού PSOE-Sumar και αναδεικνύει τον γενικό γραμματέα των Σοσιαλιστών σε ουσιαστικό νικητή.

Κάθε ομοιότητα με την ελληνική περίπτωση -παρά τους ευσεβείς πόθους πολλών εξ ημών- κρίνεται ακατάλληλη. Πέρα από το όποιο διαθέσιμο imperium της προσωπικής ισχύος ο ευειδής πολιτικός είχε δύο επιπλέον ατού: σοβαρό κυβερνητικό εταίρο και κεντροαριστερό κόμμα με αναφορές στην κοινωνία. Στην ελληνική εκδοχή της συγκατοίκησης σοσιαλδημοκρατίας και ριζοσπαστικής Αριστεράς εκλείπουν αμφότερα, παρατείνοντας χρονικά (και βασανιστικά) την πιθανότητα μιας παρατεταμένης διακυβέρνησης Μητσοτάκη.

Πηγή: kosmodromio.gr

Υποχωρεί συνεχώς το λιμάνι του Πειραιά στην παγκόσμια κατάταξη με τα μεγαλύτερα 100 λιμάνια.

Αναλυτικότερα, το 2022 το λιμάνι τoυ Πειραιά βρέθηκε στην 38η θέση από την 33η που ήταν το 2021 και την 28η το 2020.

Το προηγούμενο έτος, το λιμάνι του Πειραιά διακίνησε κοντέινερ 5.000.948 teu, τα οποία είναι μειωμένα κατά 5,9% σε σύγκριση με τα 5.311.775 teu που διακίνησε το έτος 2021.

Επισημαίνεται ότι τα 100 μεγαλύτερα λιμάνια είχαν το 2022 αύξηση του συνολικού όγκου κατά 1,5%, με τη συνολική διακίνηση containers να φτάνει τα 685,8 εκατομμύρια teu.

Πηγή: mononews.gr

Κύμα καύσωνα πλήττει την χώρα και το air condition έχει γίνει η αγαπημένη μας ηλεκτρική συσκευή αυτές τις μέρες.  Το κλιματιστικό μπορεί να λειτουργήσει συνεχώς για 24 ώρες χωρίς να αντιμετωπίσει προβλήματα. Ωστόσο, είναι σημαντικό να μην το ρυθμίζουμε σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε βλάβες και υψηλότερους λογαριασμούς ρεύματος.

Επίσης, εάν το κλιματιστικό σας λειτουργεί συνεχώς για περισσότερες από 8 ώρες, είναι καλό να το σβήσετε για τουλάχιστον 30 λεπτά για να κρυώσει.
Κλιματιστικό: Οδηγίες για τη σωστή χρήση

«Μπορούν να δουλέψουν και ένα 24ωρο. Το βασικότερο πράγμα για να μην έχουμε προβλήματα και με την υγεία μας και με την κατάσταση των μηχανημάτων είναι η σωστή συντήρηση από τεχνικούς εξειδικευμένους, με πιστοποίηση και τα κατάλληλα χημικά, καθώς και ο υπόλοιπος τεχνικός έλεγχος που πρέπει να γίνεται στο μηχάνημα» είπε ο Δημήτρης Κοντούσιας, πρόεδρος της ομοσπονδίας ψυκτικών στο Action24, ενώ προειδοποίησε για ακατάλληλο ψυκτικό υγρό που διακινείται, το οποίο μπορεί να προκαλέσει ζημιά στο κλιματιστικό, ακόμη και έκρηξη.

«Τα κλιματιστικά οικιακού τύπου και οι μικρές μονάδες επαγγελματικού τύπου μπορούν να δώσουν μια διαφορά θερμοκρασίας 12-14 βαθμών στην καλύτερη περίπτωση από την εξωτερική θερμοκρασία. Άρα όταν βάλουμε ένα κλιματιστικό στους 20 βαθμούς, το μόνο που κάνουμε είναι να ταλαιπωρούμε το μηχάνημα και να πληρώνουμε περισσότερο ρεύμα.

Οι καλύτερες θερμοκρασίες για το κλιματιστικό είναι από 24 έως 26 βαθμούς. Καλό θα είναι να υπάρχουν κατεβασμένες τέντες και κλειστά παντζούρια. Ας αερίσουμε τον χώρο, αλλά να κλείσουμε τα παντζούρια για να μην αφήνουμε τον ήλιο να περνά μέσα στο σπίτι» τόνισε.

Τι πρέπει να προσέχουμε για να μην πάρουν φωτιά τα κλιματιστικά μας

Για το θέμα μίλησε στον ΣΚΑΪ και ο ενεργειακός επιθεωρητής Βαγγέλης Πάνος, ο οποίος επίσης υπογράμμισε την ανάγκη της σωστής συντήρησης και της επιλογής πιστοποιημένου ψυκτικού.

Πηγή: enikos.gr

Με τις θερμοκρασίες να εκτοξεύονται σε επίπεδα ρεκόρ σε όλη τη χώρα, οι ειδικοί συστήνουν να προσαρμόσουμε τη διατροφή μας ανάλογα.