Ο Άδωνις στις καθημερινές γύρες του στα κανάλια προβάλει ως κυρίαρχο λόγο για την ψήφιση του νομοσχέδιου για τα εργασιακά, ότι αυτή είναι η κατάσταση που υπάρχει ήδη στην αγορά εργασίας. Κι εμείς την θεσμοθετούμε, εφαρμόζοντας την κοινοτική οδηγία 2019/1152 της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 Με το νομοσχέδιο η κυβέρνηση στην αρχή της δεύτερης θητείας της, βάζει σε πλήρη εφαρμογή τα σχέδια του Χατζηδάκη που υλοποιούν τις απαιτήσεις χρόνιων αιτημάτων μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων κατά κύριο λόγο στην εστίαση τον τουρισμό, αλλά και μεγάλων κατασκευαστικών εταιρειών. Το παρουσιάζει μάλιστα σαν μεγάλη παροχή στους εργαζόμενους που επιτέλους θα μπορούν να δουλεύουν νόμιμα 12 ώρες που αν συνυπολογιστεί ο χρόνος μετακίνησης και οι απαιτήσεις για τσάμπα απλήρωτη εργασία είτε στον ένα εργοδότη είτε στον άλλο θα φτάνουν και θα ξεπερνούν και τις 16 ώρες όσο αρχικά είχε πει πριν το ανασκευάσει ο υπουργός.

 Η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο αυτό νομιμοποιεί τον υπάρχον εργασιακό μεσαίωνα μετατρέποντας τον σε «κανονικότητα». Εφαρμόζει την ελαστικοποίηση που δεν γνωρίζει όρια, την κλοπή των υπερωριών, τα εξοντωτικά ωράρια, το ξύλο από τα ΜΑΤ και τα πρόστιμα των 5.000 σε απεργούς και αλληλέγγυους όταν θα υπερασπίζονται το δικαίωμα της περιφρούρησης της απεργίας. Όλα αυτά και πολλά αλλά θα είναι το σύγχρονο εργασιακό τοπίο ιδιαίτερα για τους νέους εργαζόμενους.

 Με το γνωστό του θράσος ο Άδωνης Γεωργιάδης διαστρέφοντας την πραγματικότητα εμφανίζει την πολλαπλή απασχόληση ως «επιλογή» του εργαζόμενου, λέγοντας ότι «εάν το επιθυμεί ναι. Δική του απόφαση είναι αυτή, όχι δική μου»! Φυσικά δεν είναι επιλογή κανενός εργαζόμενου να δουλεύει 12, αλλά ακόμα και 10 ώρες με απλήρωτες υπερωρίες, όπως θέσπισε ο νόμος Χατζηδάκη. Οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να το κάνουν γιατί οι μισθοί είναι άθλιοι και δεν φτάνουν για να καλύψουν τις βασικές ανάγκες τους. Κι αυτό φαίνεται ολοκάθαρα από τα στοιχεία του ΕΦΚΑ που έδειξαν ότι πάνω από 1 στους 4 εργαζόμενους παίρνουν λιγότερα από τον κατώτατο μισθό και ότι ο μέσος μισθός για το σύνολο των εργαζομένων μετά βίας φθάνει τα 1.000 ευρώ μεικτά. Δηλαδή κάτω από 860 ευρώ καθαρά που δεν φτάνουν για να καλυφθούν οι βασικές ανάγκες όταν τα μισά και παραπάνω θα πρέπει να δοθούν για ενοίκιο. Επιπλέον με τις τόσες ώρες δουλειάς οι εργαζόμενοι εξουθενωμένοι από την δουλειά και τις μετακινήσεις θα είναι ακόμα περισσότερο ευάλωτοι σε εργατικά ατυχήματα και άλλες επαγγελματικές ασθένειες, όταν μάλιστα οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι ανύπαρκτοι μετά την διάλυση του ΣΕΠΕ.

Συμβάσεις «ευκαιρίας» κατά πως βολεύουν τους εργοδότες

 Βασική επιδίωξη του νομοσχέδιου είναι να νομιμοποιήσει παραπέρα την ελαστικοποίηση της εργασίας και κάθε άλλη μορφή ευέλικτης εργασίας με μοναδικό προαπαιτούμενο να ενημερώνεται έγκαιρα ο εργαζόμενος από τον εργοδότη του για τους όρους της κατά παραγγελία συμβάσης, δηλαδή την διάρκεια εργασίας την έναρξη, την λήξη τον τόπο εργασίας, την αμοιβή και τον τρόπο αμοιβής. Αυτές θα είναι οι νέες μορφές συμβάσεων για εργαζόμενους που απασχολούνται με «ακαθόριστες μορφές απασχόλησης», όπως είναι οι συμβάσεις εργασίας μηδενικών ωρών και οι κατά παραγγελία συμβάσεις.  Αυτής της μορφής συμβάσεις εργασίας εφαρμόστηκαν πρώτα το 1998 στην Μ. Βρετανία από την κυβέρνηση Μπλερ και στην συνέχεια εξαπλώθηκαν σε Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Στην Γερμανία μάλιστα προωθούνται μέσω των κρατικών γραφείων ευρέσεως εργασίας ως μέσο πίεσης σε μακροχρόνιους ανέργους για να δεχθούν την συγκεκριμένη σχέση εργασίας και στην περίπτωση που αρνηθεί κάποιος τότε του περικόπτεται και το επίδομα ανεργίας. Η συγκεκριμένη πρακτική είναι θέμα χρόνου να την εφαρμόσει ο Άδωνης επικαλούμενος την ευρωπαϊκή εμπειρία που θα τιμωρεί τους «τεμπέληδες» ανέργους που αρνούνται το καθεστώς δουλείας το οποίο επιβάλουν οι συγκεκριμένες συμβάσεις. Είναι συμβάσεις χωρίς συγκεκριμένα ωράρια και αμοιβές, ενώ ο εργαζόμενος ενημερώνεται, στην καλύτερη περίπτωση, μόλις 24 ώρες νωρίτερα για το πού θα δουλέψει, πόσες ώρες και με ποια αμοιβή. Όπως όμως γνωρίζουμε, ακόμα και αυτές οι δήθεν δικλίδες προστασίας πχ των 24 ωρών σε καμία περίπτωση δεν θα εφαρμόζονται, όταν οι εργοδότες γνωρίζουν καλά ότι οι εργαζόμενοι δεν θα μπορούν να αρνηθούν αν ειδοποιηθούν ένα τρίωρο πριν. Με αυτές τις συνθήκες ο εργαζόμενος δεν θα μπορεί να έχει προσωπική και οικογενειακή ζωή αφού θα είναι υποχρεωμένος να είναι συνεχώς σε αναμονή για το μεροκάματο.

Η αβεβαιότητα του να μην γνωρίζεις πότε θα εργαστείς εάν είναι νύχτα ή μέρα, πόσες ώρες θα εργαστείς, το να είσαι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμος για τον εργοδότη κυριολεκτικά σου διαλύει τη ζωή, η εργατική δύναμη ευτελίζεται και απαξιώνεται. Όπως αναφέρεται σε  έρευνα που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο theconversation οι συμβάσεις  μηδενικών ωρών έχουν τεράστιο ψυχικό και σωματικό κόστος για τους εργαζόμενους, δημιουργούν  προβλήματα,  άγχους,  στρες και  κατάθλιψης.

Αυτό τελικά είναι το μοντέλο εργαζόμενου που επιδιώκουν το οποίο δεν αφορά μόνο κάποιους κλάδους πχ εστίαση και τουρισμό αλλά και πολλούς άλλους μεταξύ αυτών και τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς όπως καταγγέλλει η ΟΙΕΛΕ: «Με οργή και κατάπληξη χιλιάδες ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί πληροφορήθηκαν σήμερα από δημοσιεύματα του Τύπου ότι το υπουργείο Εργασίας ετοιμάζει την οριστική ισοπέδωση των εργασιακών σχέσεων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Καθιερώνει συμβόλαια παραγγελίας (μηδενικών ωρών ή on demand), το οποίο σημαίνει ότι μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών σε Ιδιωτικά Σχολεία, Φροντιστήρια και Κέντρα Ξένων Γλωσσών δεν θα έχουν σταθερή εργασιακή σχέση, αλλά θα βρίσκονται στη διάθεση του εργοδότη για να δουλέψουν κάποιες ώρες ή ημέρες».

Το Υπουργείο Εργασίας ετοιμάζει τη διάλυση των εργασιακών μας σχέσεων με συμβόλαια μηδενικών ωρών!! Σε άμεσο κίνδυνο διοριστήρια και προϋπηρεσία, την παρέμβαση Πιερρακάκη ζητάει η ΟΙΕΛΕhttps://t.co/IyXuwUimIY

— ΟΙΕΛΕ (@OIELE) August 11, 2023

Επιπλέον, επεκτείνεται η δοκιμαστική περίοδος της μαθητείας για του νέους εργαζόμενους από δυο σε έξι μήνες. Αυτή η ρύθμιση είναι η εφαρμογή μιας ακόμα απαίτησής της μεγάλων επιχειρήσεων που θα μπορούν άνετα πια να ανακυκλώνουν εργαζόμενους για μεγαλύτερο διάστημα από αυτό των δυο μηνών που υπήρχε μέχρι σήμερα.

Επανέρχεται η 6ήμερη εργασία για όλους τους κλάδους των επιχειρήσεων πηγαίνοντας μας πιο πίσω και από την δεκαετία του 1980. Οι καθησυχαστικές διευκρινήσεις της κυβέρνησης ότι αυτό θα αφορά μόνο «έκτακτες ανάγκες» των επιχειρήσεων δεν πείθουν στο ελάχιστο αφού οι εργαζόμενοι από την εμπειρία τους γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει κανένας κρατικός μηχανισμός που να ελέγχει αν πράγματι είναι έκτακτες οι ανάγκες παρά μόνο η δήλωση του εργοδότη. Η ρύθμιση αυτή, κατά την πάγια τακτική της κυβέρνησης, είναι η προετοιμασία του εδάφους για την ολική επαναφορά της εξαήμερης εργασίας όταν όλο και περισσότερες επιχειρήσεις θα επικαλούνται «έκτακτες ανάγκες». Τότε θα προχωρήσει σε νομοσχέδιο που θα την καθιερώνει ισχυριζόμενη, όπως και με την δωδεκάωρη εργασία, ότι «αυτή είναι η κατάσταση στην αγορά εργασίας»

Η κυβέρνηση ρίχνει το γάντι στα συνδικάτα με το νομοσχέδιο Γεωργιάδη αφού αντιμετωπίζει την απεργία, τους απεργούς και τους αλληλέγγυους περίπου ως εγκληματίες! Στο άρθρο 31 αναφέρεται ότι όποιος συμμετέχει στην περιφρούρηση της απεργίας θα έχει ποινικές ευθύνες και θα τιμωρείται τουλάχιστον με φυλάκιση 6 μηνών και με χρηματική ποινή 5.000 ευρώ! Αν μάλιστα το ξανακάνει η παραπάνω ποινή θα διπλασιάζεται.

Η βασικότερη επιδίωξη της κυβέρνησης με αυτό το νομοσχέδιο δεν είναι φυσικά η προστασία των εργαζομένων από την μαύρη εργασία ούτε ότι θα βάζει το κράτος στα ταμεία του 3, 4 ένσημα παραπάνω που είναι αμφίβολο αν θα τα παίρνει και αυτά . Το πιο σοβαρό είναι ότι με αυτές τις ρυθμίσεις μπαίνουν οι βάσεις για την πλήρη απαξίωση των ΣΣΕ, όταν χρόνο με τον χρόνο οι επιχειρήσεις ιδιαίτερα σε εστίαση, τουρισμό, αλυσίδες σούπερ μάρκετ, πολυκαταστήματα, ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς κ.λπ., τις κατά «παραγγελία συμβάσεις» θα τις εφαρμόζουν σαν κύρια μορφή σύμβασης.

Από αυτή την άποψη σε σχετικά μικρό διάστημα θα διαμορφωθεί ένας νέος τύπος εργαζόμενου που η επιβίωσή του θα εξαρτάται από τις πολλές ώρες δουλειάς σε διαφορετικούς εργοδότες και θα βρίσκεται σε μόνιμο καθεστώς ανασφάλειας. Αυτή η κατάσταση, σε συνδυασμό με την ακρίβεια και τις περικοπές των κοινωνικών δαπανών, θα διαμορφώνουν ένα νέου τύπου εξαθλιωμένο πρεκαριάτο που χρόνο με τον χρόνο θα αυξάνεται. Η προοπτική περαιτέρω ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων θα πρέπει να προβληματίσει τα συνδικάτα που θα πρέπει να βρουν τρόπους προσέγγισης αυτής της κατηγορίας εργαζομένων γιατί είναι γνωστό ότι η ακροδεξιά και οι φασίστες αξιοποιούν τις διαμορφούμενες συνθήκες για να χύσουν το δηλητήριο του φασισμού και του ρατσισμού.

Στο βιβλίο του Γκάι Στάντινγκ «Το Πρεκαριάτο – η νέα επικίνδυνη τάξη» εκδόσεις Τόπος που γράφτηκε το 2011 γίνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση του φαινομένου που και στην χώρα μας μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο εξ αιτίας της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και της κατάργησης των συμβάσεων.

 

Πηγή: kommon.gr

 Χωριάτες του θεσσαλικού κάμπου πνίγηκαν στις πλημμύρες. Ε, και; Λίγο το κακό. Αν, μάλιστα, είναι και ηλικιωμένοι μάλλον συμφέρει ο χαμός τους. Να γλιτώσει το κράτος και τα χρήματα που δαπανά για τις συντάξεις τους, όπως θα έλεγε ο ρεαλιστής υπουργός των Οικονομικών.  

 Χωριά ολόκληρα στην Καρδίτσα και στα Τρίκαλα βυθίζονται κάτω από το νερό, περιουσίες χάνονται, υποδομές καταστρέφονται. Ε, και; Ούτε Μύκονος είναι η Μεταμόρφωση, ούτε Σαντορίνη η Φαρκαδώνα για να έχουμε επιπτώσεις στον τουρισμό, όπως θα έλεγε  ο επιτυχημένος πρώην υπουργός Τουρισμού και νυν Πολιτικής Προστασίας.

Η αγροτική παραγωγή στη Θεσσαλία αφανίζεται. Ε, και; Θα φέρουμε φθηνότερα προϊόντα από το εξωτερικό για το «καλάθι της νοικοκυράς», ενώ αυτό θα είναι ένα ακόμα βήμα για να ξεκάνουμε μια και καλή τους Θεσσαλούς αγρότες που κάθε χρόνο μάς παιδεύουν με τα μπλόκα τους στην εθνική οδό, όπως θα έλεγε ο επίσης επιτυχημένος πρώην υπουργός Ανάπτυξης και νυν Εργασίας.

  Σας φαίνονται υπερβολικά όλα αυτά; Νομίζετε ότι νοιάζεται πολύ τούτη η κυβέρνηση για τους χωρικούς της Θεσσαλίας που πνίγονται αυτές τις μέρες;  Οσο νοιάστηκε για τους φοιτητές που σκοτώθηκαν στο «δυστύχημα» των Τεμπών, τους πρόσφυγες και μετανάστες που κάηκαν ζωντανοί στο δάσος της Δαδιάς στον Εβρο, τον μεροκαματιάρη Αντώνη που σκότωσαν σαν σκυλί «μπράβοι» της εφοπλιστικής εταιρείας στο λιμάνι του Πειραιά.

 Καθόλου δε νοιάζεται για τους φτωχούς ανθρώπους των θεσσαλικών χωριών η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Δε νοιάζεται καν αν θα υπάρχουν ή όχι χωριά στη χώρα μας. Μάλλον θέλει να τα σβήσει από το χάρτη της Ελλάδας, όπως δείχνουν οι θέσεις της για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι σχετικοί νόμοι – «Καλλικράτης, «Καποδίστριας» κλπ – που η ΝΔ ψήφισε και εφάρμοσε, μαζί με τα άλλα αστικά κόμματα. Μόνο για τους πλούσιους ενδιαφέρεται. Αν τυχόν πειραχτεί κάποιος από δαύτους – κάνας εφοπλιστής, βιομήχανος, γενικότερα «επενδυτής» –  ο πρωθυπουργός και όλοι οι υπουργοί του θα τρέξουν αμέσως να τον συνδράμουν.

Και μην σας ξεγελάει η κυβερνητική ανακοίνωση ότι θα στηθεί «κυβερνητικό επιτελικό στρατηγείο» στη Λάρισα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων από τις πλημμύρες στη Θεσσαλία. Το κάνουν εκ των υστέρων – αφού ήδη έχει γίνει η μεγάλη ζημιά – και «για τα μάτια του κόσμου», με την ελπίδα ότι έτσι μπορεί να ελαττώσουν το «πολιτικό κόστος» που θα πληρώσει η κυβέρνηση.

 Αν οι κυβερνώντες νοιάζονταν πραγματικά για τους χωρικούς της Θεσσαλίας, θα προχωρούσαν εδώ και καιρό στην κατασκευή των αντιπλημμυρικών και εγγειοβελτιωτικών έργων  που απαιτούνται, τα οποία θα μπορούσαν τώρα να σώσουν τα χωριά της περιοχής. Δεν το έκαναν, όχι γιατί τους διέφυγε, αλλά επειδή στην προτεραιότητα της πολιτικής τους είναι τα συμφέροντα των λίγων και όχι οι ανάγκες των πολλών.

 Ο γράφων έχει κάνει ρεπορτάζ και στις μεγάλες πλημμύρες του 1994 στην Καρδίτσα που τα νερά είχαν σκεπάσει και τότε τα σπίτια στη Μεταμόρφωση, στο Βλοχό και σε άλλα χωριά της περιοχής, όπως και στις πάρα πολλές άλλες μεγάλες καταστροφές από πλημμύρες σε όλο το θεσσαλικό κάμπο που ακολούθησαν έκτοτε. Όλα αυτά τα χρόνια οι αιτίες είναι ίδιες – κυρίως η έλλειψη έργων αντιπλημμυρικής θωράκισης και προστασίας – όπως ίδια είναι και η αντιμετώπιση από όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν των προβλημάτων και των επιπτώσεων που δημιουργούνται.

Εχω πάντα την ελπίδα ότι το τρομακτικό βουητό του νερού που ακούστηκε αυτές τις μέρες  απ’ άκρου σ’ άκρο στον κάμπο της Θεσσαλίας θα μείνει για πολύ καιρό στη μνήμη των κατοίκων της Θεσσαλικής υπαίθρου για να τους υπενθυμίζει ποιός και γιατί δεν οχύρωσε αντιπλημμυρικά τα χωριά τους και τους άφησε αβοήθητους να χάσουν το βιός τους, ακόμα και δικούς τους ανθρώπους.

 Αυτή η μνήμη ας κρατήσει τουλάχιστον μέχρι τις ερχόμενες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, όπου θα τους δοθεί η ευκαιρία να τιμωρήσουν όλους όσοι δε νοιάζονται γι’ αυτούς – και δεν είναι μόνο οι τωρινοί κυβερνώντες, αλλά και οι προηγούμενοι, όπως και όλοι οι υποψήφιοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες  που υπηρετούν αυτή την εγκληματική πολιτική – και να ενισχύσουν εκείνους που πάντα και παντού δουλεύουν για την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών, ερχόμενοι σε καθημερινή σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική και τους κάθε λογής υπηρέτες της.

 Κι αυτοί είναι οι υποψήφιοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης, της παράταξης που στηρίζει το ΚΚΕ σε όλους τους δήμους και την Περιφέρεια της Θεσσαλίας. Όχι για να αποκτήσουν οι υποψήφιοι κάποιο αξίωμα και να ελπίζουν οι ψηφοφόροι τους για κάποιο ρουσφέτι, αλλά για να έχουν περιφερειάρχη, δημάρχους, δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους που θα ενδιαφέρονται πραγματικά και θα παλεύουν γι’ αυτούς, θα βρίσκονται διαρκώς στο πλευρό τους….

Πηγή: imerodromos.gr

Εργατικά σωματεία και συλλογικότητες καλούν σε συγκέντρωση το Σάββατο 9 Σεπτέμβρη στις 6μμ

Σε συγκέντρωση στην Καμάρα και διαδήλωση καλούν πρωτοβάθμια σωματεία, εργατικές συλλογικότητες, και και αριστερές οργανώσεις το Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου, στις 6μμ, στα εγκαίνια της ΔΕΘ, στέλνοντας μήνυμα ότι αυτή η πολιτική που διαλύει τις ζωές μας δεν θα περάσει.

«Να διεκδικήσουμε την ανατροπή όλων των αντεργατικών νόμων της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων και να αντεπιτεθούμε στοχεύοντας τις σύγχρονες ανάγκες μας», «δε θέλουμε μισή ζωή με μηδενικά δικαιώματα», «διαδηλώνουμε ενάντια σε κυβέρνηση και εργοδοσία, για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, για ψωμί ελευθερία υγεία παιδεία ελευθερία» είναι μερικά από τα συνθήματα των σωματείων που καλούν στην κινητοποίηση.

Ανακοίνωση Γ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΣΗ ΖΩΗ ΜΕ ΜΗΔΕΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!!

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ

ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙΑ ΨΩΜΙ – ΥΓΕΙΑ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ στα ΕΓΚΑΙΝΙΑ της Δ.Ε.Θ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 9/9, 6μ.μ., στην ΚΑΜΑΡΑ

Στις 9 Σεπτέμβρη, στα εγκαίνια της ΔΕΘ, η κυβέρνηση διά στόματος πρωθυπουργού ετοιμάζεται να εξαγγείλει το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής της. Μια πολιτική αφαίμαξης του λαού.

· Νέο μισθολόγιο με αυξήσεις-κοροϊδία, αύξηση των φόρων, των λογαριασμών, περικοπές σε δημόσια αγαθά για να πιάσει η κυβέρνηση τους στόχους των δημοσιονομικών πλεονασμάτων που έχει ορίσει η Ε.Ε. και οι τράπεζες.

· 800.000 πλειστηριασμοί και υπέρογκες αυξήσεις των ενοικίων που απειλούν τη λαϊκή κατοικία.

· Νομοσχέδιο Γεωργιάδη: νόμιμη 16ωρη εργασία , μηδενικές συμβάσεις εργασίας, «δόκιμοι εργαζόμενοι-δούλοι», ποινικοποίηση της απεργίας, επιμήκυνση του εργασιακού βίου ως τα 74!

· Παραπέρα ιδιωτικοποίηση- εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών, πλήρης εγκατάλειψή και παράδοσή τους στα επιχειρηματικά συμφέροντα, που εκφράστηκε και με τα εκατομμύρια στρέμματα καμένης γης, μαζί και ζωής, από τη Ρόδο ως την Κέρκυρα, τον Έβρο και την Αθήνα , την καταστροφή της φύσης, της λαϊκής περιουσίας και ανθρώπινων ζωών

· Πολιτική και ρητορεία που δίνει αέρα στα πανιά της ακροδεξιάς, τροφοδοτεί τη ρατσιστική προπαγάνδα, νομιμοποιεί το χέρι των ταγμάτων εφόδου που έχουν βγει παγανιά ως αυτόκλητοι «πολιτοφύλακες», να συλλαμβάνουν μετανάστες και πρόσφυγες σε νέα πογκρόμ και επιθέσεις.

· Βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο στην Ουκρανία και στους ευρύτερους πολεμικούς ανταγωνισμούς του κεφαλαίου, φιλοδοξία της κυβέρνησης για αναβαθμισμένο ρόλο της χώρας στην περιοχή προς όφελος της αστικής τάξης και σε βάρος του λαού.

Στην εκπαίδευση, «εκσυγχρονιστική» επέλαση αντιεκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων με παλιά και νέα αντιεκπαιδευτικά μέτρα

· Παράδοση και υποταγή της εκπαίδευσης στην υπηρεσία των αναγκών του κεφαλαίου, λειτουργία του σχολείου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με καθεστώς απόλυτου ελέγχου της παιδαγωγικής λειτουργίας, σταδιακή κατάργηση των παιδαγωγικών ελευθεριών και εργασιακή εξόντωση και χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας των εκπαιδευτικών.

· Αξιολόγηση- κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών

· Παράκαμψη άρθρου 16 για ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων.

· Ελεύθερη επιλογή σχολείου.

· Διαγωνισμός ΑΣΕΠ για νέες προσλήψεις εκπαιδευτικών

· Εθνικό απολυτήριο με υπολογισμό των βαθμών και στις τρεις τάξεις του Λυκείου, με Τ.Θ και συνυπολογισμός του μαζί με ΕΒΕ στην εισαγωγή τριτοβάθμια εκπαίδευση.

· Άνοιγμα ιδιωτικοποίησης Προσχολικής αγωγής 0-6.

· Νέα νομοσχέδια για Επαγγελματική Εκπαίδευση και κατάρτιση, ειδική αγωγή.

· Μείωση προσλήψεων αναπληρωτών με αιχμή την παράλληλη στήριξη, μείωση της χρηματοδότησης των σχολικών επιτροπών και του προϋπολογισμού για την παιδεία.

· Ψηφιοποίηση, χρήση νέων τεχνολογιών και συσκευών, ρομποτική, τεχνητή νοημοσύνη επανέρχονται διαρκώς, για όλες τις βαθμίδες, όχι σαν εποπτικά μέσα, αλλά σαν περιεχόμενο της εκπαίδευσης με ταυτόχρονη υποβάθμιση της ολοκληρωμένης γνώσης.

ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

· Το εργατικό, λαϊκό κίνημα, κόντρα στον υποταγμένο, εργοδοτικό συνδικαλισμό που θέλει να σκύψουμε το κεφάλι σε κυβέρνηση και εργοδοσία.

· Μέσα από τα πρωτοβάθμια σωματεία και τον συντονισμό τους, να οργανώσουμε την αντεπίθεση των εργαζομένων. Τέλος στην κοινωνική βαρβαρότητα.

· Διεκδίκηση μιας ζωής ολόκληρης, με τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μπροστά, με ανυποχώρητο αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης ,Ε.Ε.-κεφαλαίου.

· Οι μαζικές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων, οι αγώνες του υγειονομικού, εκπαιδευτικού και φοιτητικού κινήματος, καθώς και οι αντιστάσεις σε πολλούς κλάδους, αποτελούν σημαντική παρακαταθήκη.

Να διεκδικήσουμε -απαιτήσουμε:

· Μείωση του χρόνου εργασίας, 30ωρο-6ωρο-5μερο. Να καταργηθεί ο νόμος Χατζηδάκη και όλοι οι νόμοι για τη «διευθέτηση» και την ρευστοποίηση του χρόνου εργασίας. Να μην ψηφιστεί το νομοσχέδιο Γεωργιάδη για την εξαθλίωση των εργαζομένων.

· Μόνιμη, σταθερή και ασφαλισμένη εργασία για όλους/ες και νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων. Να καταργηθούν οι επισφαλείς, προσωρινές, ελαστικές σχέσεις εργασίας.

· Μόνιμοι μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών ΤΩΡΑ, για την κάλυψη όλων των αναγκών. Άμεσος διορισμός/μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των αναπληρωτών που έχουν έστω και μία σύμβαση αποκλειστικά με το πτυχίο και ολόκληρη την προϋπηρεσία. Καμία απόλυση αναπληρωτή/τριας. Όχι στο προσοντολόγιο και σε διαγωνισμό ΑΣΕΠ.

· Να ζούμε με αξιοπρέπεια από μία δουλειά! Αυξήσεις μισθών, συντάξεων και επιδομάτων ανεργίας, κανένας μισθός κάτω από 1000 ευρώ, πλήρη επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας .

· Ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική προαγωγή. Καμιά σύνδεση της αξιολόγησης με τον μισθό – μπλοκάρουμε τις αξιολογικές διαδικασίες. Επαναφορά του 13ου-14ου μισθού και σύνταξης. Κάλυψη των απωλειών της μνημονιακής περιόδου, και του τιμάριθμου.

· Αποκλειστικά δημόσια υγεία, παιδεία, πρόνοια ,κοινωνική ασφάλιση. Πλήρης προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και της φύσης. Καμία ιδιωτικοποίηση, εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών και παράδοση τους στα επιχειρηματικά συμφέροντα.

· Ελεύθερη συνδικαλιστική δράση. Συνδικάτα ελεύθερα από κράτος, κυβερνήσεις, εργοδοσία. Κατάργηση των απεργοκτόνων νόμων.

· Πλήρη Κοινωνική Ασφάλιση για όλους και όλες, δημόσια, δωρεάν και υποχρεωτική στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 60 και στα 55 για τα βαρέα.

· Προστασία του λαϊκού εισοδήματος. Μειώσεις των τιμολογίων σε ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, των τιμών στα βασικά διατροφικά αγαθά και στα καύσιμα. Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων για την εργατική – λαϊκή οικογένεια

· Δαπάνες για τη δημόσια και δωρεάν Υγεία, Παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες, καθολική ασφάλιση και κοινωνικά αγαθά αντί για πληρωμή του δημόσιου χρέους, επιδοτήσεις τραπεζών, φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο και voucher της ντροπής για τα φτωχά λαϊκά στρώματα

· Ενιαίο δωδεκάχρονο δημόσιο δωρεάν υποχρεωτικό σχολείο και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση για όλα τα παιδιά 4 έως 6 αποκλειστικά στο δημόσιο Νηπιαγωγείο στα πλαίσια του 14χρονου εκπαιδευτικού σχεδιασμού, για το σχολείο των όλων, των ίσων και των διαφορετικών. Με στόχο τη βαθιά και ολοκληρωμένη γνώση, την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης.

· Κατάργηση των νόμων για αξιολόγηση/ιδιωτικοποίηση του δημόσιου σχολείου και των εξεταστικών πλέγματων (ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων, PISA), της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής και της Τράπεζας Θεμάτων – Κατάργηση του νέου νόμου-πλαίσιου για τα ΑΕΙ και του νόμου Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη για την πανεπιστημιακή αστυνομία

· Πολιτικές ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα, κόντρα στην αστυνομοκρατία, τον αυταρχισμό και την καταστολή, τον κρατικό χαφιεδισμό. Κατάργηση της ΕΥΠ και του πλέγματος τρομονόμων που νομιμοποιούν τις παρακολουθήσεις πολιτών και της αγωνιστικής δράσης – Ανάκληση των διώξεων, δικών και ποινών για τους αγώνες του κινήματος – Κατάργηση νομοθετικού πλαισίου απαγόρευσης διαδηλώσεων – Φραγμός στον ρατσισμό, φασισμό, έμφυλες διακρίσεις, σεξισμό.

· Όχι στον πόλεμο και τους εξοπλισμούς. Να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Να σταματήσει τώρα η εισβολή της Ρωσίας και κάθε επέμβαση των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ! Καμία εμπλοκή της χώρας μας! Να κλείσουν όλες οι βάσεις! Έξω από ΝΑΤΟ – ΕΕ! Ειρήνη και Φιλία των Λαών!

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ, 6Μ.Μ., ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ, ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ, ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ.

Γι΄ αυτό η διαδήλωση στις 9 Σεπτέμβρη στα εγκαίνια της ΔΕΘ, πρέπει να δώσει το μήνυμα ότι αυτή η πολιτική που διαλύει τις ζωές μας δεν θα περάσει. Να διεκδικήσουμε την ανατροπή όλων των αντεργατικών νόμων της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων και να αντεπιτεθούμε στοχεύοντας τις σύγχρονες ανάγκες μας.
H ανακοίνωση της ΠΕΝΕΝ

87η ΔΕΘ: Αγωνιστικό ραντεβού στην συγκέντρωση της Καμάρας στην Θεσσαλονίκη

Η εργατική τάξη και ο λαός όλα τα τελευταία χρόνια βιώνουν στο πετσί τους μια αντιλαϊκή πολιτική η οποία συσσωρεύει πλούτο και προνόμια στους λίγους, στην οικονομική ελίτ της χώρας, ενώ αυτοί είναι αναγκασμένοι να ζουν με τα ψευτο-επιδόματα, τα διάφορα «pass», τους κατώτερους μισθούς στα όρια της φτώχειας, τις συντάξεις και τις ασφαλιστικές παροχές να έχουν υποστεί συντριβή και την ίδια στιγμή η ακρίβεια και η αισχροκέρδεια να καταβροχθίζουν τα υποβαθμισμένα εισοδήματα τους!
Αυτή η ταξική πολιτική δεν έχει πάτο… συνεχίζεται και κλιμακώνεται με το νέο αντεργατικό και αντι-απεργιακό νομοσχέδιο Γεωργιάδη που έχει βάλει στο στόχαστρο ό,τι έχει απομείνει όρθιο στα εργατικά δικαιώματα!
Το φετινό καλοκαίρι ο λαός μαρτύρησε και δεινοπάθησε από την ίδια κυβερνητική πολιτική που στο όνομα του κόστους άφησε απροστάτευτα τα δάση και τις λαϊκές περιουσίες να καταστραφούν επειδή πολύ απλά η κυβέρνηση δεν έλαβε όλα εκείνα τα μέτρα για την πρόληψη, την πυροπροστασία, την ενίσχυση σε ανθρώπινο δυναμικό, σε πυροσβέστες, στην δασική υπηρεσία, σε πλωτά και εναέρια μέσα πυρόσβεσης!
Οι κυβερνητικές προπαγανδιστικές κορώνες ότι φέτος το κράτος θα είναι προετοιμασμένοι αποδείχθηκαν όχι μόνο αέρας κοπανιστός αλλά και καταστροφικές για την χώρα μας η οποία διεκδικεί το τραγικό πανευρωπαϊκό ρεκόρ να κατέχει την πρώτη θέση με λιγότερες πυρκαγιές αλλά με πολλαπλάσια καταστροφικά αποτελέσματα!!
Αυτή την επαίσχυντη και επιζήμια για την χώρα και το λαό πολιτική εάν τους αφήσουμε θα την συνεχίσουν…
Μπροστά μας έχουμε έναν δύσκολο χειμώνα με την ακρίβεια να είναι ο μεγάλος βραχνάς για τα λαϊκά στρώματα που καθημερινά είναι αντιμέτωποι με τις αστρονομικές αυξήσεις σε βασικά καταναλωτικά αγαθά, στα καύσιμα και σε υπηρεσίες!
Στις συνθήκες αυτές μόνο η οργανωμένη, μαζική και αγωνιστική παρέμβαση μπορεί να βάλει φραγμό στην φτωχοποίηση του λαού στο παραπέρα χτύπημα των δικαιωμάτων μας!!
Οι κινητοποιήσεις στη φετινή ΔΕΘ, πρέπει να δώσουν ακριβώς αυτό το στίγμα, με την συμμετοχή χιλιάδων εργαζομένων, συνταξιούχων και της νεολαίας.
Δεν είμαστε διατεθειμένοι να ζήσουμε άλλο με τα pass της ντροπής που μοιράζει η κυβέρνηση αφήνοντας ασύδοτους τους επιχειρηματίες να καταληστεύουν τα λαϊκά και εργατικά εισοδήματα!
Παράλληλα πρέπει αμέσως μετά την ΔΕΘ να υπάρχει σχεδιασμός, προετοιμασία, οργάνωση, διεκδικητικό πλαίσιο και μορφές απεργιακών και αγωνιστικών κινητοποιήσεων με επίκεντρο το αντεργατικό έκτρωμα Μητσοτάκη – Γεωργιάδη να μην έρθει στην Βουλή.
Οποιαδήποτε άλλη γραμμή από αυτή θα οδηγήσει για πολλοστή φορά στην ήττα και το αποτέλεσμα θα είναι η επιτάχυνση και η διεύρυνση της απογοήτευσης με ό,τι αρνητικό συνεπάγεται για το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα…
Οι συμβολικές κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες δεν είναι μόνο αναντίστοιχες στη νέα επίθεση, αλλά έχουν εξαντλήσει προ πολλού τα όρια τους…
Η επανάληψη μια από τα ίδια θα επιφέρει, μια νέα ήττα όπως ακριβώς συνέβη πρόσφατα με την εκτίναξη των ορίων ηλικίας στα 74 χρόνια που πέρασε δυστυχώς αμαχητί…
Σε αυτή την άλλη γραμμή, στον άλλο δρόμο δεν μπορεί η απεύθυνση να γίνεται σε ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ (ηγεσίες) οι οποίες ο υπονομευτικός ρόλος τους είναι γνωστός στην εργατική τάξη της χώρας μας!
Σε αυτή την γραμμή της σύγκρουσης με την αντιλαϊκή πολιτική στο σύνολο της πρέπει να πρωτοστατήσουν οι αγωνιστικές δυνάμεις απευθύνοντας ανοιχτό κάλεσμα σε κάθε σωματείο, εργατικό κέντρο, ομοσπονδία στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα που θέλει και μπορεί να εναντιωθεί με τον αντεργατικό οδοστρωτήρα της κυβέρνησης!
Σε μια τέτοια κατεύθυνση καλεί η ΠΕΝΕΝ το αγωνιστικό σ.κ. να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλία συγκροτώντας ένα εργατικό κέντρο για τον αγώνα και πραγματοποιώντας αμέσως μετά τη ΔΕΘ μια Πανελλαδική Σύσκεψη που θα αποφασίσει την οργάνωση, την προετοιμασία, τις μορφές αγώνα και την κλιμάκωση τους!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Πηγή: prin.gr

Νέα, αναλυτικά στοιχεία της Eurostat για τον τουρισμό, τοποθετούν τους Έλληνες προτελευταίους στη λίστα των ευρωπαίων πολιτών, όσον αφορά τα ημερήσια έξοδα που δύνανται να διαθέσουν κατά τη διάρκεια των διακοπών τους.

Οι Έλληνες, σύμφωνα με τη Eurostat, δαπανούν για τις διακοπές τους ποσό που δεν αγγίζει καν τα 40 ευρώ ανά ημέρα. Την ίδια στιγμή ο μέσος όρος στην ΕΕ φτάνει τα 70 ευρώ. Από ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, μόνο οι πολίτες της Τσεχίας δαπανούν λιγότερα για τις διακοπές τους από ότι οι Έλληνες, με βάση τα στοιχεία του 2021.

Ακόμη, η έρευνα φανερώνει, ως λογικό επακόλουθο των χαμηλών εισοδημάτων, πως οι Έλληνες ταξιδεύουν στο εξωτερικό λιγότερο από τους υπόλοιπους ευρωπαίους.

Πηγή: thepressproject.gr

Μόλις το 9,7% των ασφαλιστικών χρεών είναι ρυθμισμένο • Αδιέξοδη η πολιτική της κυβέρνησης, οδηγεί σε γιγάντωση του χρέους • Επιμένει η συγκέντρωση πλήθους οφειλετών στις χαμηλότερες κλίμακες

Λιγότερο από το 10% των οφειλών προς το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας είναι ενταγμένο στις ενεργές ρυθμίσεις, την ώρα που τα στοιχεία επιμένουν πως το ιδιωτικό (ασφαλιστικό) χρέος αυξάνεται, η αναβίωση της ρύθμισης των 72 δόσεων δεν κάλυψε τους οφειλέτες, ενώ η κυβέρνηση επιμένει να αντιμετωπίζει το πρόβλημα μόνο με διοικητικά μέτρα σχεδιάζοντας μπαράζ κατασχέσεων. Μέτρα τα οποία το μόνο που επιφέρουν είναι να αυξάνονται τα πρόσθετα τέλη, να πριμοδοτούν τις «μαύρες συναλλαγές», να οδηγούν σε αυτοαναπαραγωγή και γιγάντωση των οφειλών και να ευνοούν μόνο εκείνους που έχουν μεγάλη ρευστότητα και υψηλές εισπράξεις.

Αφορμή δίδουν και πάλι τα στοιχεία από την τριμηνιαία έκθεση του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) για το δεύτερο τρίμηνο του 2023. Το συνολικό χρέος στο ΚΕΑΟ στις 31/3/2023 ήταν 45.928.413.949 ευρώ και από αυτό το ποσό το ρυθμισμένο ποσό ήταν 4.462.107.610 ευρώ, (9,7% του συνόλου των οφειλών), ενώ οι ολοκληρωμένες ρυθμίσεις ήταν συνολικά 598.472 για οφειλές ύψους 2.762.724.738 ευρώ. Στο τέλος Ιουνίου 2023 οι ενεργές και ολοκληρωμένες ρυθμίσεις στο ΚΕΑΟ έφτασαν σε πλήθος τις 938.800 για οφειλές ύψους 7,22 δισ. ευρώ.

Επίσης είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα στο δεύτερο τρίμηνο το χρέος αυξήθηκε κατά 618.178.056 ευρώ. Η μεταβολή αφορούσε αύξηση κατά 214.244.806 ευρώ στις κύριες οφειλές και κατά 403.933.251 ευρώ στα πρόσθετα τέλη. Αυτή η αύξηση προκύπτει από την ένταξη 83.439 οφειλετών με χρέη ύψους 27.126.868 ευρώ (κύριες οφειλές και πρόσθετα τέλη). Αναλυτικότερα, οι οφειλέτες προήλθαν από τα εξής πρώην Ταμεία που εντάχθηκαν στον ΕΦΚΑ: 58.211 οφειλέτες από τον e-ΕΦΚΑ Μισθωτών/τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, 24.436 οφειλέτες από τον e-ΕΦΚΑ Μη Μισθωτών, 170 οφειλέτες από τον τ. ΟΑΕΕ, 236 οφειλέτες από το τ. ΕΤΑΑ, 339 οφειλέτες από το τ. ΕΤΕΑΕΠ και 47 οφειλέτες από φορείς εκτός e-ΕΦΚΑ.

Είναι δε χαρακτηριστικό ότι από τις 259.910 ρυθμίσεις για ασφαλιστικές οφειλές που απολέσθηκαν, μόλις 18.667 αναβίωσαν μέχρι τις 31 Ιουλίου που έληξε η προθεσμία ένταξης στη ρύθμιση με την υπό προϋποθέσεις επαναφορά στις 72 δόσεις. Δεδομένου δε ότι το μόνο που απομένει στους οφειλέτες, για να αποφύγουν τις κατασχέσεις, είναι η πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων, γίνεται αντιληπτό ότι το υπέρμετρο ύψος των δόσεων πολύ δύσκολα μπορεί να διατηρήσει ενεργή ακόμη κι αυτήν τη ρύθμιση.

Οι συνολικές εισπράξεις του ΚΕΑΟ εντός του τριμήνου (Απρίλιος-Ιούνιος 2023) ανήλθαν σε 392.849.122 ευρώ, ενώ μέσα στην τελευταία δεκαετία, δηλαδή από την έναρξη λειτουργίας του ΚΕΑΟ το 2013, έχουν εισπραχθεί συνολικά 10.352.850.708 ευρώ.

Eνα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό από την ανάγνωση των στοιχείων, που επαναλαμβάνεται σε όλες ανεξαιρέτως τις εκθέσεις προόδου είσπραξης ασφαλιστικών εσόδων, είναι ότι επιμένει η συγκέντρωση πλήθους οφειλετών στις χαμηλότερες κλίμακες.

Η πλειονότητα, 1.753.769 οφειλέτες (76,29% των οφειλετών), έχουν οφειλή έως 15.000 ευρώ ο καθένας. Το 89,21% των οφειλετών (2.050.641 οφειλέτες) έχουν οφειλή έως 30.000 ευρώ ο καθένας, ενώ μεγάλο μέρος του υπολοίπου οφειλών αφορά 93.991 οφειλέτες που έχουν οφειλή από 50.000-100.000 ευρώ (14,19% του τρέχοντος υπολοίπου).

Επίσης, όπως σημειώνεται και στην έκθεση του ΚΕΑΟ, το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών αφορά λίγους μεγαλοοφειλέτες με χρέη άνω του 1 εκατ. ευρώ (2.578 οφειλέτες συγκεντρώνουν το 23,71% του υπολοίπου οφειλών).

Πηγή: efsyn.gr

Όλα άρχισαν με τη σύλληψη Άραβα στρατιωτικού διοικητή από Κούρδους μαχητές. Μετά, οι συγκρούσεις κλιμακώθηκαν αναδεικνύοντας τα παζάρια ενός συνεχιζόμενου πολέμου.

Η ανάφλεξη σφοδρών συγκρούσεων από την περασμένη Δευτέρα, 28 Αυγούστου, στην βορειοανατολική επαρχία Ντέιρ Εζόρ της Συρίας σε συνδυασμό με τις 15ήμερες διαδηλώσεις Δρούζων στις νότιες επαρχίες Νταράα και Σουέιντα και τις σποραδικές αλλά συνεχιζόμενες ρωσικές επιδρομές στη βορειοανατολική επαρχία Ιντλίμπ (όπου έχουν περιοριστεί τα τελευταία χρόνια μετά την ήττα τους οι περισσότερες δυνάμεις τζιχαντιστών της Αλ Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους μαζί με χιλιάδες αμάχους της περιοχής) διαταράσσουν την φαινομενική εικόνα ομαλότητας καλλιεργείται εδώ και μήνες σε μία χώρα που παραμένει σε εμπόλεμη κατάσταση από το Μάρτιο του 2011, αλλά υφίσταται σημαντικές οικονομικές πιέσεις έπειτα και από τον καταστροφικό σεισμό της 6ης Φλεβάρη 2023. Αυτά παρά την ανοιξιάτικη επανεμφάνιση της Συρίας στη σύνοδο κορυφής του Αραβικού Συνδέσμου στη Σαουδική Αραβία (Μάιος 2023).

Οι στρατιωτικές νίκες του συριακού στρατού που επιτεύχθηκαν τα τελευταία οκτώ χρόνια χάρη και στην καθοριστική (όπως αποδείχθηκε) στρατιωτική συνδρομή της Ρωσίας (από το Σεπτέμβρη του 2015), των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης ιδιαίτερα επί των ημερών και την καθοδήγηση του Ιρανού σπουδαίου δολοφονηθέντος (από τις ΗΠΑ) στρατηγού Κασέμ Σουλεϊμανί και της Λιβανέζικης σιιτικής Χεζμπολάχ, εδραίωσαν την ισχύ της συριακής κυβέρνησης του Προέδρου Μπασάρ Άσαντ περίπου στο 80% της χώρας. Ωστόσο, εξαίρεση αποτελεί το βορειοανατολικό και ανατολικό τμήμα που τελεί κυρίως υπό την διοίκηση Κούρδων μαχητών των «Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων» (SDF) και Αράβων φυλάρχων που συνεργάζονται με τον αμερικανικό στρατό και το λεγόμενο «διεθνή συνασπισμό κατά του Ισλαμικού Κράτους».

Εκτός δικαιοδοσίας του συριακού στρατού παραμένουν και περιοχές της Βόρειας Συρίας κοντά στα σύνορα με την Τουρκία που τελούν υπό τη διοίκηση αχυρανθρώπων της Άγκυρας και φιλότουρκων ενόπλων μισθοφόρων του υποτιθέμενου «Συριακού Εθνικού Στρατού» (που δεν είναι ούτε συριακός, ούτε εθνικός) και ομάδων τζιχαντιστών μισθοφόρων που πολεμούν πρόθυμα με όποιον τους τάξει περισσότερα χρήματα ή μερτικό από τα λάφυρα πολέμου.

Ωστόσο, μοιραία, το κέντρο βάρος των σημαντικών εξελίξεων εδώ και μία βδομάδα δίνουν οι ενδιαφέρουσες εξελίξεις που διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες στη βορειοανατολική Συρία και δη στην επαρχία Ντέιρ Εζόρ με αφορμή τη σύλληψη του διοικητή του «Αραβικού Στρατιωτικού Συμβουλίου» της περιοχής, Άχμαντ αλ Χάμπιλ (Ahmed Al-Khabil) και τεσσάρων άλλων από Κούρδους μαχητές των «Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων» (Syrian Democratic Forces, SDF).

Η σύλληψη των πέντε με την κατηγορία εμπλοκής στο λαθρεμπόριο ναρκωτικών και εκβιασμών πολιτών και άλλων αξιόποινων πράξεων προκάλεσε σφοδρές συγκρούσεις ανάμεσα σε υποστηρικτές του Αραβικού Στρατιωτικού Συμβουλίου της επαρχίας Ντέιρ Εζόρ, Άραβες φυλάρχους της περιοχής με Κούρδους μαχητές των δυνάμεων SDF με αποτέλεσμα από τις 28 Αυγούστου (μία μέρα μετά τη σύλληψή τους) ως την 1η Σεπτέμβρη να έχουμε τουλάχιστον 54 νεκρούς (οι περισσότεροι Άραβες και Κούρδοι μαχητές, και πέντε πολίτες) και πολλές δεκάδες (πάνω από 50) τραυματίες.

??#Clashes erupt between #SDF and forces of Military Council of #DeirEzzor. Militia of Deir Ezzor publicated a video claiming the establishment of a movement which is aimed at kicking SDF out of the Govenorate.#Syria #War #Conflict pic.twitter.com/ZLM3zwRxIB

— ShamS (@sham_syrianews) August 29, 2023

Το ενδιαφέρον των ΗΠΑ

Οι σφοδρές συγκρούσεις προκάλεσαν την 1η Σεπτέμβρη ανακοίνωση της επιχείρησης «Inherent Resolve» της «Συνδυασμένης Διακλαδικής Δύναμης Κρούσης – Επιχείρηση Εγγενής Λύση» του αμερικανικού στρατού που διατηρεί στην περιοχή δύναμη περίπου 1000 στρατιωτικών.

Οι ΗΠΑ παραμένουν, ως γνωστόν, σε περιοχές της Συρίας με πρόσχημα τη συνέχιση των επιχειρήσεων κατά των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους και της αλ Κάιντα, την δημιουργία ερεισμάτων που να δικαιολογούν την παρουσία τους στην περιοχή (π.χ. στο πλαίσιο πιθανού, μελλοντικού σχεδίου δημιουργίας κουρδικού κρατικού θύλακα) ενώ υπό την δική τους προστασία και με τη συμμετοχή αμερικανικής πετρελαϊκής εταιρίας συνεχίζεται η κλοπή του συριακού πετρελαίου από πηγές της περιοχής ώστε να στερηθεί η κυβέρνηση και ο στρατός της Συρίας σημαντικά έσοδα για τον (διψασμένο για πόρους) κρατικό προϋπολογισμό.

Τι έλεγε η ανακοίνωση του αμερικανικού στρατού;

Ότι οι ΗΠΑ παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στη βορειοανατολική Συρία ενώ επικεντρώνονται στην συνεργασία τους με τις «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις» για να «εξασφαλίσουν την διαρκή ήττα του Νταές (σ.σ. Ισλαμικού Κράτους) με (υποτιθέμενο στόχο) την υποστήριξη «της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας».

Οι ΗΠΑ ζήτησαν δε «τερματισμό» της βίας στην περιοχή και απηύθυναν έκκληση για τη επαναφορά προσπαθειών με στόχο τη δημιουργία «ειρήνης και σταθερότητας στη Βορειοανατολική Συρία, που να είναι ελεύθερη από την απειλή του ΝΤΑΕΣ». Η ανακοίνωση αυτή έκλεινε (προς δυσαρέσκεια της Άγκυρας) με την ακόλουθη χαρακτηριστική φράση:

 

Ορισμένες λέξεις εδώ έχουν την σημασία τους. Όπως το ρήμα «επικεντρώνει» (που αφήνει περιθώρια και για άλλες στρατιωτικές, και όχι μόνον, δραστηριότητες) και η φράση «διαρκής ήττα» που δείχνει πρόθεση ή επιθυμία παρατεταμένης, μακροπρόθεσμης παρουσίας του αμερικανικού στρατού στο συριακό έδαφος…

Με άλλα λόγια ο αμερικανικός στρατός παρακολουθεί αλλά μένει αμέτοχος, επί του παρόντος, στις συγκρούσεις του Ντέιρ Εζόρ αλλά αν χρειαστεί θα επέμβει με πρόσχημα την «διαρκή ήττα του ΝΤΑΕΣ».

Βεβαίως, οι ΗΠΑ μπορεί να θέλουν (μαζί με τους στρατιωτικούς και πολιτικούς διοικητές των κουρδικών δυνάμεων SDF) να παραμείνουν στο έδαφος της βορειοανατολικής ή ανατολικής Συρίας αλλά αυτό τον πόθο δεν τον συμμερίζονται ούτε η Συρία (για ευνόητους λόγους), ούτε η Τουρκία (που φοβάται χρόνια τώρα τη δημιουργία κουρδικού κρατικού θύλακα στα νοτιοανατολικά σύνορά της), ούτε η Ρωσία που χάρη και στη δική της στρατιωτική συνδρομή (και την αυτοθυσία Σύρων στρατιωτών) ηττήθηκαν οι τζιχαντιστές και οι ηθικοί αυτουργοί τους. Αυτοί οι ηθικοί αυτουργοί ήταν ως επί το πλείστον, δυτικές δυνάμεις επέμβασης και πρώην αξιωματούχοι σε πετρελαϊκές μοναρχίες του Περσικού Κόλπου που είχαν ευθυγραμμίσει τότε τα συμφέροντά τους με την ανατροπή του Σύρου Προέδρου Άσαντ ενάντια στη δημιουργία του λεγόμενου «Ισλαμικού Αγωγού» Ιράν –Ιράκ –Συρίας επειδή ο Άσαντ είχε απορρίψει το ενδεχόμενο να περάσει από τη χώρα του το σχέδιο κατασκευής του αγωγού του Κατάρ-Σαουδικής Αραβίας-Ιορδανίας-Τουρκίας που είχε καταστρωθεί σε συνεννόηση με τις ΗΠΑ.

Ποιοι συγκρούονται

Οι σφοδρές συγκρούσεις στο Ντέιρ Εζόρ, μία επαρχία που βρίσκεται στα ΒΑ της Συρίας κοντά στα σύνορα με το Ιράκ, συμπίπτουν με την νέα κλιμάκωση των τουρκικών στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ που συντελείται με την αγαστή συνεργασία της Τουρκίας με τις κουρδικές κυβερνήσεις που συγκροτούν, εναλλασσόμενα, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα με τη στήριξη της ντόπιας ελίτ που κυβερνά εδώ και λίγες δεκαετίες το αυτόνομο Κουρδιστάν.

Θα πρέπει επίσης να παρατηρήσει πως η αιφνιδιαστική ανάφλεξη συγκρούσεων διαδραματίζεται παράλληλα με την εντεινόμενη προσπάθεια της Τουρκίας να εξομαλύνει (με τη βοήθεια της Ρωσίας) τις σχέσεις με την κυβέρνηση του Σύρου Προέδρου Μπασάρ Άσαντ ο οποίος δεν δείχνει να πείθεται από τις ανέξοδες ανακοινώσεις της κυβέρνησης του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για «σεβασμό» των συριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων και της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας ενώ η Άγκυρα προωθεί (δίχως ουσιαστικό αποτέλεσμα λόγω της απροθυμίας ΗΠΑ και Ρωσίας εδώ και περίπου δύο χρόνια) μία νέα χερσαία στρατιωτική εισβολή στη βόρεια Συρία τάχα για την
«καταπολέμηση της τρομοκρατίας» έναντι του ΡΚΚ και των Σύρων Κούρδων της οργάνωσης YPG που αντιμετωπίζει στυγνά σαν «παράρτημα τρομοκρατικής οργάνωσης».

Το παζάρι μεταξύ Μόσχας Δαμασκού και Άγκυρας

Οι σφοδρές συγκρούσεις στο Ντέιρ Εζόρ διαδραματίζονται επίσης σε μία κρίσιμη περίοδο σκληρών διπλωματικών παζαριών μεταξύ Ρωσίας, Συρίας και Τουρκίας που ξεκίνησαν επίσημα στις 28 Δεκέμβρη 2022 με την αιφνιδιαστική συνάντηση των υπουργών Άμυνας και των επικεφαλής μυστικών υπηρεσιών Ρωσίας, Συρίας, Τουρκίας και Ιράν στη Μόσχα. Στόχος έκτοτε παρέμεινε, κυρίως από τη μεριά της Ρωσίας, η εξομάλυνση των σχέσεων Συρίας-Τουρκίας. Συρία και Τουρκία συμφωνούν πως η αποκατάσταση των σχέσεών τους είναι «αναπόφευκτη». Ωστόσο, διαφωνούν στο τρόπο και στις προϋποθέσεις με τις οποίες μπορεί να επιτευχθεί η εξομάλυνση.

Η Συρία προτάσσει ως απαράβατο όρο την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από το έδαφός της καθώς τα αντιμετωπίζει (και πολύ σωστά) ως δυνάμεις κατοχής. Οι συχνές χάρτινες ή λεκτικές διαβεβαιώσεις της τουρκικής ηγεσίας πως «σέβεται» την συριακή εδαφική ακεραιότητα και τα συριακά κυριαρχικά δικαιώματα δεν λένε στην πράξη τίποτε όσο παραμένουν τα άρβυλα τουρκικών στρατιωτών στο συριακό έδαφος που με κάθε λογής προσχήματα και αφορμές έχουν δρομολογήσει τα τελευταία χρόνια την αλλαγή της δημογραφικής σύνθεσης του πληθυσμού προωθώντας τουρκόφιλους Άραβες και Τουρκμάνους ώστε να αποτρέψουν μελλοντικά αυτονομιστικές ή αποσχιστικές κινήσεις Κούρδων.

Η Ρωσία δεν κρύβει πως θέλει οι δύο σύμμαχοί της στην περιοχή (Συρία και Τουρκία) να τα βρουν μεταξύ τους. Η ρωσική διπλωματία καταβάλλει άοκνες προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση (επίσημα) από το χειμώνα του 2022 (ανεπίσημα πολύ παλιότερα) αλλά θέλει η έκβαση αυτή να γίνει με την σύμφωνη γνώμη της συριακής κυβέρνησης και όχι με εκβιαστικά διλήμματα, απειλές ή βία (που θα δοκίμαζαν σε ανάλογη περίπτωση δυτικές δυνάμεις).

Το θέμα άλλωστε συζητήθηκε αυτή τη βδομάδα κατά τις συναντήσεις που είχαν στη Μόσχα την Πέμπτη και την Παρασκευή οι υπουργοί Εξωτερικών Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ και Τουρκίας, Χακάν Φιντάν αλλά και κατά τη συνάντηση που είχαν την Πέμπτη, 31 Αυγούστου, στη Δαμασκό ο Σύρος Πρόεδρος Μπασάρ Άσαντ και ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Χοσεΐν Αμίρ Αμπντολαχιάν.

Σε ό,τι αφορά τη συνάντηση των Λαβρόφ-Φιντάν ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε την 1^η Σεπτέμβρη ξεκάθαρα (στο πλαίσιο συνάντησης με φοιτητές του Κρατικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας σύμφωνα με ρεπορτάζ του πρακτορείου ειδήσεων TASS) πως η διαδικασία εξομάλυνσης των συρο-τουρκικών σχέσεων επιδιώκει την «προετοιμασία συνόδου». Τόνισε πως στη σύνοδο της διαδικασίας Αστάνα που έγινε στις 20 και 21 Ιουνίου στο Καζακστάν οι διπλωμάτες Συρίας, Ρωσίας, Ιράν και Τουρκίας συμμερίστηκαν την ίδια θέση και πως συζήτησαν και τότε εκτενώς τις προσπάθειες χάραξης ενός «οδικού χάρτη».

«Είναι σε εξέλιξη διάδραση στη διαμόρφωση ενός θέματος στο οποίο όλοι μπορούν να συμφωνήσουν» είπε τότε ο Λαβρόφ θυμίζοντας ότι και κατά την τετραμερή συνάντηση του περασμένου Απρίλη μεταξύ ανώτερων διπλωματών Συρίας-Ρωσίας-Ιράν και Τουρκίας εγκρίθηκε δήλωση «που εκφράζει το ενδιαφέρον μας για έναν οδικό χάρτη εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ Συρίας και Τουρκίας».

Την ίδια μέρα ο Λαβρόφ επανήλθε στο θέμα επιβεβαιώνοντας πως η Ρωσία «προτείνει η Συρία και η Τουρκία να επιστρέψουν στη συμφωνία των Αδάνων του 1998» που επέτρεπε την ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων στο έδαφος της βόρειας Συρίας για την πάταξη της τρομοκρατίας. Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ του πρακτορείου TASS, ο Λαβρόφ ανέφερε πως έχουν προτείνει «στις ανεπίσημες επαφές» επιστροφή στη φιλοσοφία της συμφωνίας του 1998, όταν υπογράφηκε η συμφωνία των Αδάνων, που ανέφερε πως σε περίπτωση «τρομοκρατικής απειλής η Τουρκία έχει το δικαίωμα, σε συμφωνία με τη Δαμασκό, να στείλει αντιτρομοκρατικές δομές σε συγκεκριμένη περιφέρεια εντός του συριακού εδάφους…αυτή η συμφωνία παραμένει σε ισχύ, καθώς κανείς δεν έχει αποχωρήσει».

Ο έμπειρος υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας αξιοποίησε την αφορμή για να στηλιτεύσει την παράνομη παρουσία και δράση του αμερικανικού στρατού στο συριακό έδαφος, τονίζοντας:

 

Ο όρος του Άσαντ στην Τουρκία

Ωστόσο, οι ενστάσεις της Συρίας ως προς τον τρόπο που θα μπορούσε να γίνει  η εξομάλυνση των σχέσεων με την Τουρκία διαφάνηκαν κατά τη συνάντηση που είχαν την Πέμπτη στη Δαμασκό ο Σύρος Πρόεδρος  Μπασάρ Άσαντ και ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Χοσεΐν Αμίρ Αμπντολαχιάν.

 

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του συριακού πρακτορείου ειδήσεων SANA,  ο Πρόεδρος Άσαντ αρχικά τόνισε πως οι εξελίξεις στην περιοχή επιβεβαιώνουν πως «υπερασπιστήκαμε τα θέματα με σωστές πολιτικές» και πως οι εξελίξεις στη διεθνή σκηνή ενισχύουν την «αυτοπεποίθηση» για την «προσέγγισή μας». Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο θέμα «αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων από το συριακό έδαφος» που είναι «απαραίτητος όρος» για την «αναπόφευκτη επαναφορά φυσικών σχέσεων μεταξύ Δαμασκού και Άγκυρας».

Με λίγα λόγια ο Πρόεδρος Άσαντ δεν θέλει την αναβίωση της συμφωνίας των Αδάνων. Θέλει, ορθά-κοφτά, την άμεση αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από τη χώρα του νιώθοντας πως μπορεί (μόνος ή με τους Ρώσους, Ιρανούς και Λιβανέζους συμμάχους) να αντιμετωπίσει τις κατά τόπους απειλές. Εδώ δηλαδή υπάρχει φάνερη αντίθεση μεταξύ Δαμασκού και Μόσχας όχι αναφορικά με τις μεταξύ τους (αγαστές είναι η αλήθεια) σχέσεις συνεργασίας αλλά σε συνάρτηση αυτών με την Τουρκία…

Σε αυτό το φόντο έχουμε την ανάφλεξη των συγκρούσεων στο Ντέιρ Εζόρ, που έκανε τους Κούρδους διοικητές των δυνάμεων SDF να επιβάλουν από τις 5.00 το πρωί, σήμερα, 2 Σεπτέμβρη 2023, απαγόρευση κυκλοφορίας για έναν 48ωρο στις περιοχές που ελέγχουν για να σταματήσουν οι συγκρούσεις και να αποφευχθούν περαιτέρω πλήγματα σε βάρος αμάχων. «Το Στρατιωτικό Συμβούλιο του Ντέιρ Εζόρ και οι Δυνάμεις Εσωτερικής Ασφάλειας ανακοινώνουν απαγόρευση κυκλοφορίας από τις 5.00 το πρωί (02.00 π.μ. ώρα Γκρίνουιτς) στις 2 Σεπτεμβρίου, για 48 ώρες» ανέφερε η ανακοίνωση που έφερε την ακόλουθη επισήμανση: «ένοπλες ομάδες σε συνεργασία με τις υπηρεσίες ασφαλείας της κυβέρνησης στη Δαμασκό, καθώς και πυρήνες του Ισλαμικού Κράτους, προσπάθησαν να προκαλέσουν εμφύλιες συγκρούσεις και να παρασύρουν τους πολίτες στα βρώμικα σχέδιά τους».

Το ίδιο διάστημα ο επικεφαλής του συριακού αντικυβερνητικού «Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» Ραμί Αμπντέλ Ραχμάν, που έχει την έδρα του στο Λονδίνο, είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο πως Άραβες μαχητές «υποστηριζόμενοι από το Ιράν» επωφελήθηκαν από τις συγκρούσεις στο Ντέιρ Εζόρ και πέρασαν από «περιοχές που ελέγχει ο συριακός στρατός στην επαρχία Ντέιρ Εζόρ σε δύο χωριά που ελέγχονται από τους Κούρδους». Εκεί οι ένοπλοι («με τη στήριξη του Ιράν») συγκρούστηκαν με κουρδικές δυνάμεις με αρχηγό τους να δημοσιοποιεί βίντεο που να καλεί τις φυλές Αράβων να στραφούν κατά των κουρδικών αρχών, που συνεργάζονται (ας μην ξεχνάμε!) με τον αμερικανικό στρατό και τον λεγόμενο «διεθνή συνασπισμό» κατά του Ισλαμικού Κράτους. Αυτά τα ισχυρίζεται ο Ραχμάν που δεν έχει παίξει μεροληπτικό ρόλο σε αυτό τον καταστροφικό, όσο και βρώμικο πόλεμο.

Ο επικεφαλής του συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τάχα δεν είδε για παράδειγμα τις ορδές ισλαμιστών (και τζιχαντιστών…) μισθοφόρων του «Συριακού Εθνικού Στρατού» (SNA) που εισρέουν τις τελευταίες μέρες στο Ντέιρ Εζόρ για να πολεμήσουν τους Κούρδους μαχητές των δυνάμεων SDF. Κινήσεις που μπορεί να δει κανείς παρατηρώντας τα βίντεο που αναρτούν οι ίδιοι οι μισθοφόροι ή οι υποστηρικτές τους σε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης όπως το Χ (πρώην Twitter).

#Syria
? A huge convoy of #SNA fighters was spotted in #Idlib province heading towards front lines in #DeirEzZor to support tribal forces in their fight with #SDF / #PKK militias #عاجل #سوريا #إدلب #ديرالزور #العشائر_العربية #قسد #الجيش_الوطني pic.twitter.com/m0sQ23LQNu

— Idlib Calling (@IdlibCallingSy) September 1, 2023

Σε αυτή τη σειρά γεγονότων, την 1^η Σεπτέμβρη, πηγές προσκείμενες στους τουρκόφιλους μισθοφόρους του υποτιθέμενου «Συριακού Εθνικού Στρατού» (SNA) δήλωσαν στην αραβική διαδικτυακή εφημερίδα Al-Araby Al-Jadeed  πως ομάδα ενόπλων που στηρίζεται από την Τουρκία άνοιξε το μεθοριακό πέρασμα Σατζούρ «για να αποφύγει την κατηγορία πως εμποδίζουν Άραβες φυλάρχους που μάχονται κατά των Κούρδων των δυνάμεων SDF στο Ντέιρ Εζόρ».

Cui bono

Έχοντας όλα τα παραπάνω υπόψη ας σκεφτούμε ποιος ή καλύτερα ποιοι επωφελούνται από την αιφνίδια ανάφλεξη συγκρούσεων στο Ντέιρ Εζόρ.

Σχεδόν σίγουρα, δεν επωφελούνται οι Κούρδοι διοικητές των δυνάμεων SDF  που κατά το παρελθόν είχαν επιχειρήσει να προσεγγίσουν τον συριακό στρατό και την κυβέρνηση Άσαντ ζητώντας ανοχή ή συνεργασία (παράλληλα με εκείνη που έχουν εδώ και αρκετά χρόνια με τον αμερικανικό στρατό, ήδη από την εποχή του προέδρου Ομπάμα).

Η ανάφλεξη συγκρούσεων με αφορμή τη σύλληψη Άραβα διοικητή του λεγόμενου «Στρατιωτικού Συμβουλίου του Ντέιρ Εζόρ» ενδεχομένως να σχετίζεται και με την αναδιανομή της «πίτας» μεταξύ διεθνών ή περιφερειακών δικτύων λαθρεμπορίας ναρκωτικών (που αποφέρει κέρδη δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο σε διάφορες φανερές και μη πλευρές). Μπορεί, βεβαίως, να συνδέεται ενδεχομένως και με ευρύτερο «ξεκαθάρισμα λογαριασμών».

Εντούτοις, επί του παρόντος, ευνοεί στη συγκεκριμένη φάση την Τουρκία που επιχειρεί να αυξήσει τα επιχειρήματά της για την εξαπόλυση μίας νέας χερσαίας εισβολής στη βόρεια Συρία, την οποία πασχίζει ή απειλεί να πραγματοποιήσει εδώ και δύο χρόνια δίχως το παραμικρό αποτέλεσμα (ακριβώς επειδή δεν έχει το «πράσινο φως» ούτε από τις ΗΠΑ, ούτε και από τη Ρωσία).

Ενδεχομένως οι συγκρούσεις να ρίχνουν νερό και στο μύλο των σχεδιασμών του συριακού στρατού και της κυβέρνησης Άσαντ για εξελίξεις που μεσοπρόθεσμα θα μπορούσαν να αυξήσουν τις πιέσεις για περαιτέρω μείωση, συρρίκνωση και εν τέλει αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων κατοχής από το έδαφος της βορειοανατολικής Συρίας. Αυτό κουμπώνει με την κοινή επιθυμία της Ρωσίας για αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από την περιοχή, που δε σταματά να μετρά ως σήμερα, μέρα με τη μέρα, τις παραβιάσεις του συριακού εναέριου χώρου από αμερικανικά αεροσκάφη, παραλείποντας τεχνηέντως από την λίστα καταμέτρησης τις παραβιάσεις του συριακού εναέριου χώρου από τα ισραηλινά αεροσκάφη που πραγματοποιούν συχνά πυραυλικές επιθέσεις σε συριακά αεροδρόμια και υποτιθέμενες αποθήκες και βάσεις «τρομοκρατών».

Με λίγα λόγια η ανάφλεξη συγκρούσεων στο Ντέιρ Εζόρ έχει υπόβαθρο σκληρά παζάρια μεταξύ ντόπιων και ξένων δυνάμεων όπως επίσης και αντιπαραθέσεις κατά τις προβολές ισχύος σε πεδία συγκρούσεων που συμπίπτουν και σε σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές (π.χ. στο Ντέιρ Εζόρ υπάρχουν πετρελαιοπηγές, αλλά και σημαντική αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή, κ.α.).

Κρίσιμοι παράγοντες εξελίξεων

To θέμα είναι πόση διάρκεια θα έχουν και πού θα οδηγήσουν.

Μπορεί να σταματήσουν σε λίγες μέρες ή βδομάδες.

Μπορεί όμως και να οδηγήσουν σε κλιμάκωση ευρύτερων συγκρούσεων δεδομένης της σφοδρής επιθυμίας του συριακού και του ρωσικού στρατού να «στεφανώνουν» τις σημαντικές νίκες στα πεδία των συγκρούσεων με την αποχώρηση του αμερικανικού ή και του τουρκικού στρατού και τον οριστικό τερματισμό του 12ετούς πολέμου. Μετά, θα μπορεί να ανοίξει το άλλο μεγάλο (να μην πούμε τεράστιο…) κεφάλαιο της μεταπολεμικής και μετασεισμικής ανοικοδόμησης σε μία χώρα με τεράστιες ανάγκες σε υποδομές παντός είδους που θα προσελκύσει μοιραία πολλές ξένες πολυεθνικές και μεγάλες εταιρίες, καθώς όλες τους θα θελήσουν ένα γενναίο κομμάτι από μία πίτα αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων…

Υπό αυτή  την έννοια οι συγκρούσεις στο Ντέιρ Εζόρ θα μπορούσαν να συνδυαστούν με τις 15ήμερες διαδηλώσεις και επεισοδιακές εισβολές στα γραφεία του συριακού κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ στις νότιες επαρχίες Νταράα και Σουέιντα από χιλιάδες Δρούζους διαδηλωτές  που διαμαρτύρονται για την άσχημη οικονομική κρίση.

Incredible, despite the brutality of the regime, there are suddenly huge anti-Assad protests in Syria. The biggest in Suweida and Daraa, where the Arab Spring uprising began. pic.twitter.com/VjtzoA0VOE

— Frida Ghitis (@FridaGhitis) August 28, 2023

Οι Δρούζοι διαδηλωτές θεωρούν υπεύθυνη την κυβέρνηση Άσαντ και γι ‘αυτό ζητούν την παραίτησή της. Περιέργως, αυτοί οι διαδηλωτές δεν καταλογίζουν ευθύνες σε ξένες δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ, χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κ.α., που επέβαλαν ληστρικές οικονομικές κυρώσεις και καταστροφικές επεμβάσεις σε βάρος της Συρίας. Και έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την άσχημη οικονομική κρίση που ταλανίζει πάνω από 10ετία τη Συρία…

Κοντολογίς, οι τελευταίες ενδιαφέρουσες εξελίξεις δείχνουν ότι ο πόλεμος στη Συρία δεν έχει τελειώσει ακόμη και πως μέχρι να ξεκαθαρίσει ο «λογαριασμός» και να μπει ο επίλογος σε αυτή την καταστροφική σύρραξη έχουμε ακόμη «δρόμο»…

Πηγή: kosmodromio.gr

Στον αριθμό ρεκόρ των 5,6 εκατ. επιβατών έφτασε η επιβατική κίνηση της φετινής θερινής περιόδου από και προς τα λιμάνια του Πειραιά, της Ραφήνας και του Λαυρίου, που ισοδυναμεί με αύξηση 8,59% σε σύγκριση με την περσινή χρονιά.

Ειδικότερα, από τις αρχές Ιουνίου έως το τέλος του Αυγούστου (1.6.2023 έως και 31.8.2023) μετακινήθηκαν συνολικά 5.613.856 επιβάτες, όταν την ίδια χρονική περίοδο το 2022 είχαν μετακινηθεί 5.169.646. Εξ’ αυτών, τα 3.007.125 επιβάτες ήταν από και προς το λιμάνι του Πειραιά, αύξηση 4,84% σε σχέση με την αντίστοιχη θερινή περίοδο του 2022.

Ενδεικτικό, της ανοδικής τάσης είναι ότι και τους τρεις θερινούς μήνες καταγράφεται αύξηση και στα τρία μεγάλα λιμάνια της Αττικής. Εκτός από τον Πειραιά, η Ραφήνα εμφανίζει αύξηση +5,76% (955.051 επιβάτες) ενώ το Λαύριο με 405.941 επιβάτες εκτοξεύεται στο +27,99%! Εντυπωσιακή είναι η αύξηση από και προς τα νησιά του Αργοσαρωνικού με 1,2 εκατ. επιβάτες και αύξηση 15,23% σε σχέση με το 2022.

Αναλυτικότερα, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο μετακινήθηκαν 4,3 εκατ. επιβάτες (αύξηση 6,08%) σε σύγκριση με πέρυσι, ενώ τον Ιούνιο 1.3 εκατ. επιβάτες (αύξηση 17,74%) σε σύγκριση με το 2022.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι το δίμηνο Ιουλίου – Αυγούστου καταγράφεται σημαντική αύξηση και στον αριθμό των δρομολογίων (10.222, +4,4%), των ΙΧ (706.771, +5,24%), των φορτηγών (92.035, +4,51%) και των δικύκλων (114.797, +4,86%) και στα τρία λιμάνια Πειραιά, Ραφήνας και Λαυρίου.

Πηγή: naftikachronika.gr

Δυσάρεστα τα νέα για τους μεσήλικες με κοιλίτσα που, σύμφωνα με έρευνα, θα πρέπει σύντομα να την... μειώσουν αν θέλουν να ξανακερδίσουν τα χρόνια ζωής που θα τους «κόψει» η παχυσαρκία

Χαρακτηρισμούς όπως «καραμελίτσα» και «μαξιλαράκι» που αποδίδονται στην κοιλίτσα έρχεται να επισκιάσει μελέτη από το Πανεπιστήμιο Northwestern του Σικάγο, σύμφωνα με την οποία τα παραπάνω κιλά θα στοιχίσουν χρόνια ζωής. Συγκεκριμένα, η μελέτη που δημοσιεύεται στο JAMA Network Open κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στους παχύσαρκους πενηντάρηδες για τους οποίους το προσδόκιμο ζωής κινείται αντίστροφα με τον δείκτη της ζυγαριάς.

Η επιστημονική ομάδα ανέτρεξε στα στοιχεία από την ασφάλιση υγείας 29.621 ατόμων άνω των 65 κατά το 2015 που είχαν συμμετάσχει παλαιότερα σε μια μακροχρόνια μελέτη υγείας τις δεκαετίες ’60 και ’70. Έως τον Δεκέμβριο του 2015, 13.000 είχαν αποβιώσει. Για να διερευνήσουν τη σύνδεση σωματικού βάρους με τη θνητότητα, οι ερευνητές αξιοποίησαν τον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) και διέκριναν τους συμμετέχοντες σε άτομα με νοσογόνο παχυσαρκία (ΔΜΣ 40 και άνω), παχύσαρκα (ΔΜΣ 30-39,9), υπέρβαρα (ΔΜΣ 25-29,9) και υγιούς βάρους (ΔΜΣ 18,5-24,9).

Τα αποτελέσματα έδειξαν μικρότερη ζωή κατά πέντε χρόνια για τα άτομα με νοσογόνο παχυσαρκία, ενώ δύο σχεδόν χρόνια φάνηκε ότι στοιχίζει η σοβαρή παχυσαρκία. Τα ευρήματα κρίνονται μετριοπαθή συγκριτικά με παλαιότερες μελέτες που είχαν διαπιστώσει μείωση της ζωής κατά ολόκληρη δεκαετία. Τέλος, στα υπέρβαρα άτομα το προσδόκιμο ζωής δεν παρουσίασε μείωση, έκπτωση ωστόσο παρατηρήθηκε στα χρόνια ζωής με καλή υγεία. Ειδικότερα:

• - μεσήλικες με νοσογόνο παχυσαρκία ζουν κατά μέσο όρο 77,7 χρόνια, τα 10,32 εκ των οποίων με κακή υγεία
• - τα παχύσαρκα άτομα ζουν περίπου 80 χρόνια και τα 9,8 με κακή υγεία
• - για τους υπέρβαρους το διάμεσο προσδόκιμο ζωής ορίστηκε στα 82,1 χρόνια, τα 7,22 με κακή ποιοτικά υγεία
• - το υγιές βάρος συνδέθηκε με 82,3 χρόνια ζωής και 6,1 μόλις με έκπτωση υγείας.

Η εξήγηση για την κακή υγεία των παχύσαρκων ατόμων αναδείχθηκε από μια άλλη διαπίστωση, ότι έφεραν περισσότερες συννοσηρότητες. Το περιπλέον βάρος, εξηγούν οι ειδικοί, προάγει τη φλεγμονή και την εναπόθεση λίπους στις αρτηρίες, καταπονώντας την καρδιά και άλλα ζωτικά όργανα.

Πηγή: ygeiamou.gr

Ο τρόπος που γίνεται η ανακύκλωση στην Ελλάδα κάνει περισσότερο κακό από ό,τι καλό. Κάνε το τεστ που θα αποκαλύπτει την αλήθεια για τα λάθη μας.

Θέλω να μοιραστώ μαζί σου το δράμα που έζησα έως ότου 'κλειδώσω' στον εγκέφαλο μου το πού πετάω τι, όταν ήμουν στη Γερμανία των τεσσάρων διαφορετικών κάδων για τα σκουπίδια, στο ευρύτερο πρόγραμμα της ανακύκλωσης.

Και του προστίμου των εκατοντάδων ευρώ αν κάνεις λάθος, όταν μεταφέρεις στα απορρίμματα από το σπίτι σου στους κάδους που έχει κάθε κτίριο και ο καθένας έχει τον προορισμό του.

Μετά υπάρχουν οι ειδικοί κάδοι στους δρόμους για μπουκάλια (έχουν και υποκατηγορίες) και έπειτα τα ηλεκτρονικά και οι μπαταρίες.

Όταν κατάλαβα πως αγχώνομαι, τα έγραψα σε ένα χαρτί και έσβησα άγχος και πονοκέφαλο.

Προφανώς είχα ήδη ουρλιάξει ένα "και τι με νοιάζουν όλα αυτά;" πριν θυμηθώ το χάλι στο οποίο έχουμε καταντήσει τον πλανήτη, με την ασυδοσία μας.

Ό,τι δημιουργείται, χρειάζεται πόρους και ενέργεια και όπως θα ξέρεις δεν έχουμε πολλά από δαύτα πια. Άρα και για την επιβίωση μας είναι χρήσιμο να επαναχρησιμοποιούμε ό,τι μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί. Δηλαδή, τουλάχιστον τα μισά από όσα πετάς.

Σκέψου πως 25 μπουκαλάκια νερού μπορούν να γίνουν μια πετσέτα θαλάσσης, την οποία έχω σπίτι και ακόμα αισθάνομαι δέος για τους ανθρώπους που είχαν την ιδέα και βρήκαν τρόπους να την πραγματοποιήσουν.
30 χρόνια αποτυχίες

Η ανακύκλωση είναι ένα ζήτημα με το οποίο ασχολούνται οι άνθρωποι από τους αρχαίους πολιτισμούς. Για παράδειγμα, οι αρχαίοι επαναχρησιμοποιούσαν υλικά όπως είναι το μέταλλο και το γυαλί. Επανήλθε στο προσκήνιο, ας πούμε πιο οργανωμένα, στα τέλη του 20οου αιώνα.

Το ‘70 εμφανίστηκε το περιβαλλοντικό κίνημα που αύξησε την προσοχή στη σημασία της ανακύκλωσης και σε συνάρτηση με την ανάγκη για μείωση των απορριμάτων -και τη διατήρηση των πόρων.

Για να βοηθηθεί η κατάσταση, καθιερώθηκε και η Παγκόσμια Ημέρα της Γης.

Χρειάστηκε ωστόσο, να περάσει μια 20ετια για να καταλάβουν όλοι πως δεν επρόκειτο για trend, αλλά για μέσο που θα μας βοηθούσε να διατηρήσουμε την ύπαρξη μας σε αυτόν τον πλανήτη.

Παρ’ όλα αυτά, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει επαρκής ενημέρωση για τις πρακτικές ανακύκλωσης και σωστή ταξινόμηση.

Είχε γίνει μια σχετική προσπάθεια το ‘90, παρ’ όλα αυτά τα λάθη δεν διορθώθηκαν. Αυτό οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων, όπως τη σύγχυση που υπάρχει σχετικά με το τι μπορεί να ανακυκλωθεί, την έλλειψη συνέπειας στις οδηγίες μεταξύ των διαφορετικών περιοχών, αλλά και στην απάθεια και την αδιαφορία που μας χαρακτηρίζουν ως είδος.

Πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν μάς είχε μεταξύ των 18 κρατών μελών που «κινδυνεύουν να μην επιτύχουν έναν ή κανέναν από τους στόχους» που είχαν τεθεί το 1999 «για την επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση των αστικών αποβλήτων και των συνολικών απορριμάτων συσκευασίας έως το 2025 και το στόχο υγειονομικής ταφής έως το 2035».

Με ένα click μπορείς να δεις το χάλι μας, συγκριτικά με τις άλλες χώρες μέλη της ΕΕ, σε επίπεδο παραγωγής αποβλήτων και απορριμάτων (πρέπει να επαναχρησιμοποιούμε και να ανακυκλώνουμε το 55% των αστικών αποβλήτων έως το 2025) αλλά και διαχείρισης (πρέπει να ανακυκλώνουμε το 65% των απορριμάτων συσκευασίας έως το 2025).

Η Ελλάδα είχε το 2019 παραγωγή αστικών αποβλήτων ελαφρώς υψηλότερη από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (524 κιλά αντί 501 κατά κεφαλήν). Τα απορρίματα συσκευασίας ήταν λιγότερα του ήμισυ του μ.ο. της ΕΕ (81 κιλά, έναντι 177 κατά κεφαλήν).

Κάτι που υποδηλώνει ότι σημαντικές ποσότητες συσκευασιών που διατίθενται στην αγορά και θεωρούνται 'ποσότητα των παραγόμενων απορριμάτων συσκευασίας' δεν αναφέρονται.

Επίσης, εξακολουθούμε να έχουμε

• - υψηλή εξάρτηση από την υγειονομική ταφή,
• - ανεπαρκή ικανότητα επεξεργασίας βιολογικών αποβλήτων,
• - ζητήματα ποιότητας των δεδομένων που δίνουμε (και δη σε ό,τι αφορά την αναφερόμενη ποσότητα των παραγόμενων απορριμάτων συσκευασίας) και
• - ανεπαρκείς υπηρεσίες χωριστής συλλογής για μη οικικαά αστικά απόβλητα και βιολογικά απόβλητα.

Γενικά, δεν πρέπει να υπάρχει πίνακας της Κομισιόν που να μην είμαστε 'κοκκινισμένοι'.

Ως προς το πόσο λάθος γίνεται η ανακύκλωση, δεδομένα θα βοηθούσε μια τυποποίηση στις κατευθυντήριες γραμμές για όλη την Ευρώπη. Αλλά δεν την έχουμε ζήσει ακόμα.

Στην 30ετια που μεσολάβησε από την οριοθέτηση των στόχων, ξεχάστηκε και ο λόγος που είναι χρήσιμο να είμαστε ευαισθητοποιημένοι.

Τα πιο συνηθισμένα λάθη που εξακολουθούμε να κάνουμε με την ανακύκλωση

1) Ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα στην ανακύκλωση είναι η μόλυνση. Αυτό συμβαίνει όταν τα μη ανακυκλώσιμα υλικά αναμειγνύονται με ανακυκλώσιμα. Για παράδειγμα, η τοποθέτηση υπολειμμάτων τροφίμων σε κάδο ανακύκλωσης (αν δεν έχεις καθαρίσει δηλαδή, τις συσκευασίες που πετάς) μολύνει τα χαρτιά και τα χαρτόνια και προσελκύει παράσιτα.

2) Είναι πολλοί εκείνοι που εξακολουθούν να βάζουν αντικείμενα στον κάδο ανακύκλωσης, για τα οποία δεν είναι και τόσο σίγουροι πως πρέπει να τα πετάξουν εκεί. Κι έτσι μολύνουν ό,τι υπάρχει μέσα στον κάδο. Nα δώσω κι ένα παράδειγμα: ο παλιός σωλήνας που καθαρίζεις το μπαλκόνι (ευρέως γνωστό ως λάστιχο) συνήθως πετιέται σε κάδο ανακύκλωσης. Δεν ανήκει όμως, εκεί αφού είναι κατασκευασμένος από υλικά όπως το καουτσούκ και το πλαστικό που δεν είναι εύκολα ανακυκλώσιμα μέσω τυπικών διαδικασιών ανακύκλωσης. Τέτοιου είδους μόλυνση μπορεί να οδηγήσει και σε πρόσθετο κόστος για τη διαλογή και την απόρριψη, μειωμένη απόδοση ανακύκλωσης και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την απόρριψη ολόκληρων παρτίδων ανακυκλώσιμων υλικών.

3) Το χαρτί γενικά, είναι ανακυκλώσιμο. Το χαρτί όμως, που έχεις κάνει κομμάτια μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα, αφού είναι δύσκολο να ταξινομηθεί σε εγκαταστάσεις ανακύκλωσης. Μπορεί να καταλήξει ως υπόλειμμα στη διαδικασία ανακύκλωσης, εάν δεν το βάλεις σε μια διάφανη πλαστική σακούλα, την οποία θα δέσεις καλά -αφού τα χαλαρά τεμάχια μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα στις εγκαταστάσεις ανακύκλωσης.

4) Πολλοί τοποθετούν κατά λάθος πλαστικές σακούλες στους κάδους ανακύκλωσης. Τα περισσότερα προγράμματα δεν δέχονται το μαλακό πλαστικό, κατηγορία στην οποία ανήκουν οι σακούλες αυτές. Θα πρέπει να ανακυκλώνονται χωριστά. Αν μπουν στις μηχανές διαλογής, μπορεί να τυλιχθούν γύρω από τα γρανάζια και να προκαλέσουν ζημιά.

5) Πετάς ένα πλαστικό μπουκάλι, μαζί με το καπάκι. Ήλθε η ώρα να θυμηθείς πως είναι φτιαγμένα από διαφορετικά πλαστικά. Άρα δεν τα πετάμε παρέα, αλλά χωριστά. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ετικέτες που υπάρχουν πάνω στα μπουκάλια. Τις βγάζουμε πριν απορρίψουμε το προϊόν.

6) Το χάρτινο κουτί που είχε το γάλα ή το χυμό σου (ή ό,τι άλλο) δεν το πετάς στη φυσική του κατάσταση. Το ‘ισοπεδώνεις’ για να εξοικονομηθεί χώρος και να διευκολυνθεί η επεξεργασία τους από τις εγκαταστάσεις ανακύκλωσης.

7) Τα ηλεκτρονικά απόβλητα, όπως οι παλιοί υπολογιστές και τα τηλέφωνα, περιέχουν συχνά επικίνδυνα υλικά. Άρα δεν πετιούνται στον κανονικό κάδο απορριμμάτων ή στον κάδο ανακύκλωσης. Πού πετιούνται; Στους κάδους που φέρουν τη σχετική σήμανση -για την ανακύκλωση ηλεκτρονικών απορριμμάτων.

8) Αντικείμενα όπως μπαταρίες, λαμπτήρες φθορισμού και χημικά επίσης, δεν πρέπει να τοποθετούνται σε κανονικούς κάδους ανακύκλωσης. Επειδή απαιτούν ειδικές μεθόδους απόρριψης λόγω των πιθανών περιβαλλοντικών κινδύνων τους, τα εναποθέτουμε στους ειδικούς κάδους (μην κάνεις πως δεν τους έχεις δει ποτέ μπροστά σου).

9) Το γυαλί δεν είναι ανακυκλώσιμο. Άρα σταμάτα να το πετάς στον κάδο ανακύκλωσης. Υπάρχουν ειδικοί χώροι. Αν πρόκειται για σπασμένο γυαλί, σε περίπτωση που το βάλεις στον μπλε κάδο θα προκληθούν προβλήματα σε όλη τη διαδικασία ανακύκλωσης. Μπορεί να χαλάσει και κάποιο μηχάνημα.

10) Οι συσκευασίες από αλουμίνιο έχουν μεγάλη αξία ανακύκλωσης. Όταν τα βάζεις στους ειδικούς κάδους που έχουν οι δήμοι, βοηθάς στην εξοικονόμηση πόρων και στη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας. Έχει εκτιμηθεί πως η ανακύκλωση του αλουμινίου μας γλιτώνει από το 95% της ενέργειας που χρειάζεται για να φτιάξουμε το μέταλλο από πρώτες ύλες.

Πάμε τώρα, να δούμε τι έμαθες.
Πού πετάμε μια πλαστική σακούλα;

Εκεί όπου πετάμε τα περιτυλίγματα ψωμιού, τις πλαστικές σακούλες δημητριακών, περιτύλιγμα με φυσαλίδες αέρα, σακούλες με ziploc ή γενικά φαγητού: όχι στον μπλε κάδο. Σε χώρες που είναι κάπως πιο προηγμένες από τη δική μας υπάρχουν ειδικοί κάδοι έξω από τα σούπερ μάρκετ. Ένα μεγάλο κουτί με την ένδειξη ‘πλαστικές σακούλες’.
Πού πετάμε τη βιοδιασπώμενη σακούλα του σούπερ μάρκετ

Όχι στον κάδο ανακύκλωσης! Εξεπλάγης; Είναι χρήσιμο να ξέρεις πως μπορούν να διαταράξουν τις προσπάθειες επαναχρησιμοποίησης των γενικών πλαστικών. Επιπλέον, αυτά τα υλικά μπορεί στην πραγματικότητα να μην διασπώνται αρκετά όταν τοποθετούνται σε οικιακούς κάδους βιολογικών προϊόντων. Έτσι, εκτός εάν η ετικέτα λέει ότι το προϊόν είναι πιστοποιημένο για οικιακή κομποστοποίηση, είναι συχνά καλύτερο να το πετάτε στον κλασικό κάδο.
Πού πετάμε το κουτί της πίτσας;

Είναι κατασκευασμένο από κυματοειδές χαρτόνι, επομένως θα έλεγες πως είναι ανακυκλώσιμο. Έχεις δίκιο. Έχεις όμως, κι άδικο αφού έχει απορροφήσει λάδι και λίπος από την πίτσα. Στοιχεία που θεωρούνται σοβαρές μολύνσεις. Εφόσον λοιπόν, χαρτί έχει εμποτιστεί με άλλα στοιχεία δεν είναι ανακυκλώσιμο. Το βάζουμε στον μεταλλικό κάδο.

Πού πετάμε ένα χαρτί που έχει εκτυπωμένο περιεχόμενο ή μια εφημερίδα;

Το τυπωμένο χαρτί (εφημερίδες, περιοδικά, χαρτιά γραφείου, συσκευασίες από χαρτόνι κα) συνήθως πετιέται στον κάδο ανακύκλωσης. Υπάρχουν προγράμματα που απαιτούν το διαχωρισμό των διαφορετικών τύπων. Για παράδειγμα, των εφημερίδων από το χαρτόνι. Εάν έχει πέσει καφές ή λάδι ή ό,τι άλλο στο χαρτί, το βάζουμε στο ‘γενικό’ κάδο.
Πού πετάμε μια πλαστική συσκευασία που έχει υπολείμματα τροφίμων;

Όπως διάβασες ακριβώς από πάνω, η όποια συσκευασία φέρει υπολείμματα φαγητού (υγρά ή στερεά) δεν θεωρείται ανακυκλώσιμη. Εφόσον τη βάλεις στον μπλε κάδο, καταστρέφεις όλο το περιεχόμενο του. Μπορείς βέβαια, να καθαρίσεις τη συσκευασία. Ένα κουτί με γάλα ξεπλένεται με νερό. Ένα μπουκάλι με φυτικό έλαιο χρειάζεται ξέβγαλμα, αλλά και πλύσιμο για να εξαφανιστεί το περιττό λάδι. Τα στερεά τρόφιμα (ρύζι κ.α.) ξεπλένονται. Εάν υπάρχει λιπαρότητα, πλένουμε με σαπούνι.
Πού πετάμε το ποτήρι με τον καφέ μας;

Όταν παραγγέλλουμε καφέ, μας τον φέρνουν σε είδος απορριμάτων που ονομάζεται ‘μικτό υλικό’, γιατί αποτελείται από περισσότερες από μία ουσίες. Το εξωτερικό είναι χάρτινο, το εσωτερικό έχει επένδυση με με μια λεπτή μεμβράνη από πολυαιθυλένιο (πλαστικό), ώστε να μην υπάρχουν διαρροές και ως εκ τούτου το πετάμε στα σκουπίδια. Εάν υπάρχει πλαστικό το αφήνουμε στην ανακύκλωση. Εκεί αφήνουμε και το πλαστικό ποτήρι, αφού το καθαρίσουμε.
Πού πετάμε τα φελιζόλ;

Το φελιζόλ είναι αφρός πολυστερενίου. Στοιχείο που μπορεί να ανακυκλωθεί. Τις περισσότερες φορές όμως, δεν ανήκει στον μπλε κάδο. Σε άλλες χώρες υπάρχουν κάδοι για αυτό το υλικό.
Πού πετάμε τις μπαταρίες;

Οποιαδήποτε επαναφορτιζόμενη μπαταρία ή μπαταρία μολύβδου-οξέος δεν μπορεί να πεταχτεί στα σκουπίδια, καθώς αποτελούν κίνδυνο για την ασφάλεια του περιβάλλοντος. Έξω από καταστήματα τεχνολογίας ή ηλεκτρικών ειδών υπάρχουν ειδικοί κάδοι.
Πού πετάμε το αλουμινόχαρτο;

Αυτή είναι ερώτηση παγίδα, καθώς έρευνες που γίνονται έχουν πάντα το αλουμινόχαρτο σε κορυφαίες θέσεις της λίστας με τα υλικά που οι περισσότεροι δεν ξέρουμε πού πρέπει να πετάξουμε. Κατ’ αρχάς πρέπει να είναι καθαρό (το μολυσμένο δεν ανακυκλώνεται -απορρίπτεται). Δεύτερον, θα πρέπει να το ‘χουμε κάνει μια μπάλα που δεν θα ξεπερνά κατά πολύ το μέγεθος αυτής του τένις. Αν ‘ανοίξει’ δεν ανακυκλώνεται. Αν μείνει μπάλα, ανακυκλώνεται.

Γενικά, δεν πετιούνται στον μπλε κάδο τα φαγητά που πετάμε (και δεν θα έπρεπε), τα laminate, οι σακούλες με τα γαριδάκια, τα πλαστικά παιχνίδια, το βαμβάκι, τα σωληνάρια της οδοντόκρεμας, το χαρτί περιτυλίγματος, τα χαρτομάντιλα και τα ποτήρια κρασιού (έχουν υποστεί θερμική επεξεργασία).

Όταν αμφιβάλεις για το πού ανήκει αυτό που θες να πετάξεις, άφησε το στον μεταλλικό γκρι κάδο. Μάλλον είναι προτιμότερο, από το να μολύνεις όλο το περιεχόμενο του μπλε κάδου.

FYI

Παρεμπιπτόντως, υπάρχουν χώρες (όπως η Κορέα) που έχουν νικήσει το μεγάλο θηρίο των υπολειμμάτων τροφίμων, εκ των οποίων 1.400.000.000 τόνοι καταλήγουν κάθε χρόνο σε χωματερές.

Όπως σαπίζουν εκεί, μολύνουν το νερό και το έδαφος και απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες μεθανίου. Δηλαδή, ενός εκ των πιο ισχυρών αερίων του θερμοκηπίου.

Τα υπολείμματα τροφίμων ανήκουν στους παράγοντες που συμβάλλουν πιο πολύ στην κλιματική αλλαγή, λόγω του μεθανίου, αλλά και επειδή σπαταλιούνται η ενέργεια και οι πόροι που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή και τη μεταφορά τους.

Η Κορέα λοιπόν, έχει σύστημα που μελετάται από πολλές άλλες κυβερνήσεις, το οποίο κρατά το 90% του food waste εκτός χωματερών. Είναι ‘χτισμένο’ πάνω στο «πληρώνουμε για ό,τι φαγητό πετάμε».

Για κάθε 20 λίτρα φαγητού δίνουν κάτι περισσότερο από 2 δολάρια, ώστε να αποκτήσουν το δικαίωμα να τα πετάξουν στον ειδικό κάδο (όπου κολλάνε το ειδικό αυτοκόλλητο που παίρνουν, όταν πληρώνουν).

Τη συνέχεια την αναλαμβάνουν οι εταιρίες που αδειάζουν τους κάδους.

Εμείς βέβαια, δεν έχουμε καν τους βασικούς κάδους στους δρόμους.

Πηγή: news247.gr