Οι στρατιωτικές δαπάνες της ΕΕ ανήλθαν το 2022 σε 240 δισ. ευρώ, σημειώνοντας νέο ρεκόρ αύξησης 6% από την προηγούμενη χρονιά, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας (EDA). 20 από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ αύξησαν τις αμυντικές δαπάνες, με έξι να τις αυξάνουν κατά περισσότερο από 10% και συγκεκριμένα τη Σουηδία (+30,1%), το Λουξεμβούργο (+27,9%), τη Λιθουανία (27,6%), την Ισπανία (19,3%), το Βέλγιο (14,8%) και την Ελλάδα (13,3%), παρά το γεγονός πως η χώρα μας ήταν ήδη πρωταθλήτρια μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Η έκθεση για τα αμυντικά δεδομένα για το 2022 είναι η πρώτη που περιγράφει λεπτομερώς τις αμυντικές δαπάνες από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Με ένα ρεκόρ 240 δισεκατομμυρίων ευρώ, οι ευρωπαϊκές αμυντικές δαπάνες το 2022 αυξήθηκαν κατά 6% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, σηματοδοτώντας την όγδοη συνεχόμενη χρονιά αύξησης.

«Οι ένοπλες δυνάμεις μας πρέπει να είναι έτοιμες για μια πολύ πιο απαιτητική εποχή», δήλωσε ο επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Josep Borrell, ο οποίος ηγείται του EDA. «Η προσαρμογή σε αυτές τις νέες πραγματικότητες σημαίνει πρώτα και κύρια επένδυση περισσότερο στην άμυνα», πρόσθεσε. Όμως ο Μπορέλ προειδοποίησε ότι παρά τις αυξήσεις, η ένωση εξακολουθεί να αντιμετωπίζει «κενά σε βασικές δυνατότητες» και συνεχίζει να «υστερεί σε σχέση με άλλους παγκόσμιους παίκτες».

?€240 billion - Record European defence spending in 2022

?6% on previous year
?8th year of growth
?10%+ increase by 6 ????????????
?20 of 27?? increased spending

?Record €58 billion allocated to defence investments & procurement of new equipment.#EUdefence #EDAconf23

— European Defence Agency (@EUDefenceAgency) November 30, 2023

Πηγή: thepressproject.gr

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η συμπεριφορά του Βρετανού πρωθυπουργού μέσα στον κόσμο της πολιτικής διπλωματίας ήταν απαξιωτική, αλαζονική και προσβλητική, αλλά και το αυτονόητο παρακολούθημα της ιμπεριαλιστικής – αποικιοκρατικής βρετανικής ιστορίας, η οποία αποκρυσταλλώνεται και στο πως στήθηκε και δημιουργήθηκε το Βρετανικό Μουσείο… Διά της προκλητικής και κατάφωρης κλοπής των λαών.

Αυτό, όμως, είναι μόνο η μισή αλήθεια.

Η άλλη μισή αφορά στον Ελληνα πρωθυπουργό και όχι μόνο σε αυτόν…

Σε όλες τις κυβερνήσεις που  βρέθηκαν να διαχειρίζονται ένα εθνικό ζήτημα όχι ως τέτοιο, αλλά ως  ευκαιριακό εργαλείο εκλογικής διάσωσης ή προσωπικής αποθέωσης με αδιανόητες κινήσεις παζαριού,  υπονόμευσης και εκφυλισμού τους ζητήματος της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα, στο όνομα της πολιτικής διάσωσης, αλλά και της υλοποίησης μιας γενικότερης κατεύθυνσης που αντιμετωπίζει τα μνημεία ως “ανταλλάξιμα” είδη, με όρους αγοράς. 

Το δίκαιο αίτημα και η αυτονόητη απαίτηση της επιστροφής των Γλυπτών, στην πρόσφατη ελληνική πολιτική ιστορία έχει καταγραφεί ως εξής:

— Ως  κολυμβήθρα του Σιλωάμ και εκλογικό σωσίβιο, με παρακλητικούς όρους και μάλιστα προς έναν άλλο βρετανό πρωθυπουργό. Η περίφημος διάλογος, το μακρινό 2003 μεταξύ του Κ. Σημίτη και του Τ. Μπλερ,  20 χρόνια μετά έχει πλέον πάρει τη θέση του στην ιστορία των κυβερνητικών χειρισμών για την διεκδίκηση των Γλυπτών. 

Ας τον θυμηθούμε: 

«Μπλερ: «… Α… Κώστας…

Σημίτης: Πώς είσαι…;

Μπλερ: Είμαι πολύ καλά. Εσύ;

Σημίτης: Πολύ καλά. Νομίζω ότι πρέπει να αρχίσεις να σκέφτεσαι για τα Μάρμαρα και να μου πεις…

Μπλερ: Να σου πω δηλαδή ένα καλό νέο…

Σημίτης: Όχι καλό νέο, θέλω να μου πεις πως το σκέφτεσαι. Να μου πεις την προσωπική σου γνώμη, διότι υπάρχει δημοσιότητα στο θέμα. Θα ήθελα να ξέρω αν μπορούμε να κάνουμε κάτι. Ξέρεις, έχουμε εκλογές του χρόνου και ίσως αυτό μπορεί να φανεί χρήσιμο».

• - Ως χολυγουντιανό σώου, το 2014, επί κυβέρνησης Αντ. Σαμαρά και πρωταγωνίστρια την Αμάλ Αλαμουντίν  από το οποίο εκτός από κάποια εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ προς το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε η εν λόγω νομικός, δεν άφησε τίποτα ως παρακαταθήκη και πλεονέκτημα διεκδίκησης. Αντίθετα, μπέρδεψε και συσκότισε σχετικά με το ενδεχόμενο της δικαστικής οδού, κάτι που μέχρι εκείνη τη στιγμή θεωρούνταν απορριπτέο και εξακολουθεί να είναι.  
• - Ως πεδίο άσκησης πολιτιστικής πολιτικής υποτέλειας, αφού το 2002 και 2003 με υπουργό Πολιτισμού τον Ευ. Βενιζέλο, το 2006 με υπουργό Πολιτισμού τον Γ. Βουλγαράκη, το 2010 με υπουργό Πολιτισμού τον Π. Γερουλάνο έμπαινε κατ’ επανάληψη στη συζήτηση με διάφορα γλωσσολογικά τερτίπια και φιοριτούρες η λύση του “μακροχρόνιου δανεισμού”, της “ανταπόδοσης”, της “φιλικής και συναινετικής λύσης”, της δημιουργίας “παραρτήματος” του Βρετανικού Μουσείου στο Μουσείο της Ακρόπολης!

Φυσικά οι Βρετανοί  «έπιασαν» από την αρχή το «υπονοούμενο». Το 2003, ο ΜακΓκρέγκορ στέλνει επιστολή του στους κυριακάτικους «Τάιμς» στην οποία έγραφε, μεταξύ άλλων: «η ελληνική πλευρά έχει αναγνωρίσει ότι το Βρετανικό Μουσείο έχει νόμιμο τίτλο ιδιοκτησίας για τα γλυπτά και πλέον η ελληνική πλευρά δεν αμφισβητεί την ιδιοκτησία»!

Ο Ευ. Βενιζέλος είχε προσπαθήσει να τα «μαζέψει»… επαναλαμβάνοντας τις ίδιες προτάσεις και χειρότερες, αφού στο δανεισμό προτείνονται και ανταλλάγματα: «Η ελληνική κυβέρνηση ουδέποτε δήλωσε ότι αναγνωρίζει τους νόμιμους τίτλους του Βρετανικού Μουσείου επί των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Η ελληνική κυβέρνηση δε θέτει το νομικό ζήτημα της ιδιοκτησίας των Μαρμάρων επειδή θέλει να βρεθεί μια φιλική και συναινετική λύση που θα επιτρέψει την ενιαία έκθεση των Μαρμάρων στο κτίριο του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης και σε άμεση οπτική επαφή με το ίδιο το μνημείο. Αυτό σύμφωνα με την πρότασή μας μπορεί να γίνει είτε με τη μορφή ενός μακροχρόνιου δανεισμού, είτε με τη μορφή ενός παραρτήματος του Βρετανικού Μουσείου μέσα στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Επιπλέον, η πρόταση προβλέπει ως αντιστάθμισμα τη διοργάνωση πολύ σημαντικών περιοδικών εκθέσεων με ελληνικές αρχαιότητες τόσο στο Βρετανικό Μουσείο όσο και σε άλλα περιφερειακά Μουσεία του Ηνωμένου Βασιλείου (…)».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όμως, πρόσθεσε ένα νέο στοιχείο. Αυτό του προσωπικού χειρισμού και των εν κρυπτώ συναντήσεων με τον διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου, διαπνεόμενος πιθανόν από φαντασιώσεις μελλοντικής αποθέωσης και βάζοντας ξανά στο τραπέζι το θέμα του “δανεισμού” αυτών που ανήκουν στον ελληνικό λαό και στο ίδιο το μνημείο!

Δηλαδή, ένας χυδαίος κατήφορος, που στο πίσω του μέρος έκρυβε την τέλεια απαξίωση σε βαθμό εκχυδαϊσμού ενός εθνικού ζητήματος διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς. 

Τον Σεπτέμβριο του 2019 στη βρετανική εφημερίδα Οbserver δήλωνε: «Ως μια πρώτη κίνηση, να σταλούν τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην Αθήνα, ως δάνειο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Από την πλευρά μας θα στείλουμε πολύ σημαντικά αντικείμενα, τα οποία δεν έχουν βγει ποτέ από τη χώρα μας, για να εκτεθούν στο Βρετανικό Μουσείο».

Το 2021 στη βρετανική εφημερίδα The Telegraph, ο  Κ. Μητσοτάκης, ξεδιπλώνει αναλυτικότερα την πολιτική του σκέψη αναφορικά με τα Γλυπτά του Παρθενώνα: «Είμαι βέβαιος ότι εάν υπήρχε βούληση εκ μέρος της κυβέρνησης (του Ηνωμένου Βασιλείου) για αλλαγή στάσης θα μπορούσαμε να καταλήξουμε σε μία διευθέτηση με το Βρετανικό Μουσείο για να δανείσουμε στο εξωτερικό πολιτιστικούς θησαυρούς οι οποίοι δεν έχουν βρεθεί ποτέ εκτός Ελλάδας (…) Δεν θέλω να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες όσον αφορά μία διευθέτηση, διότι αυτές οι συζητήσεις είναι ευαίσθητες, αλλά θέλω να πω ανοιχτά ότι πρόθεσή μου είναι να θέσω το θέμα στον Boris Johnson κι ότι πιστεύω πως η βρετανική κυβέρνηση έχει να παίξει ρόλο».

Κάθε φορά, όμως που ανοίγει θέμα δανεισμού αυτό σημαίνει εξ αντικειμένου αναγνώριση του… κλεπταποδόχου ως νόμιμου ιδιοκτήτη. Δεν μπορείς να δανειστείς κάτι αν θεωρείς πως δεν ανήκει σε αυτόν από τον οποίο το ζητάς  και επιπλέον οι Βρετανοί έχουν καταστήσει σαφές ότι δανείζουν μόνο με αναγνώριση ακριβώς της κυριότητας.

Από την άλλη, ο δανεισμός αρχαίων από τα ελληνικά μουσεία, εκτός από τους εύλογους κινδύνους που εμπεριέχει για τις αρχαιότητες, συνιστά σιωπηρή «αποδοχή» του «δικαιώματος» του Βρετανικού Μουσείου να απαιτεί «αντίδωρα» για να αποκαταστήσει μια καραμπινάτη αρχαιοκαπηλία.

Αλλά, ο Ελληνας πρωθυπουργός, στην  συνέντευξή του στο BBC, αυτή που έδωσε την περασμένη Κυριακή και προκάλεσε το διπλωματικό επεισόδιο και εν τέλει το φιάσκο με τον Βρετανό ομόλογό του, πόσο ξεκάθαρα έθεσε ως πάγια θέση της χώρας μας πως δεν αναγνωρίζει στο Βρετανικό Μουσείο νομή, κατοχή και κυριότητα των Γλυπτών, καθώς αποτελούν προϊόν κλοπής από τον Έλγιν;

Ας δούμε τί ακριβώς δήλωσε: “Θεωρούμε ότι τα γλυπτά αυτά ανήκουν στην Ελλάδα και ότι ουσιαστικά εκλάπησαν, άρα αυτό δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα ζήτημα ιδιοκτησίας, το ζήτημα είναι η επανένωσή τους”. 

Αλλά ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες….

Ο πρωθυπουργός δεν θέτει “ζήτημα ιδιοκτησίας”, αντίθετα το προσπερνάει και επιλέγει να μιλήσει μόνο για επανένωση, χωρίς όρους…. Μήπως με ανταλλάγματα; 

Και από πότε η διαπραγματευτική στάση που συνοψίζεται στο παρακλητικό “έστω και δανεικά, ρε παιδιά!” μπορεί να συνιστά σοβαρή πολιτική διπλωματία και όχι ασπόνδυλο ραγιαδισμό; 

Αυτή την πολιτική επί 20 και πλέον χρόνια υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις. 

Διότι, στην πραγματικότητα, αυτό που συζητείται δεν είναι η ηθική υποχρέωση επιστροφής των μνημείων χωρίς όρους και υποσημειώσεις και η επανατοποθέτησή τους επί του μνημείου, δηλαδή επί του Παρθενώνα, αλλά ένα εμπορικό deal, μία εμπορική πράξη που θα περιλαμβάνει δύο “μεγάλα καταστήματα”… Το Βρετανικό Μουσείο και το Μουσείο της Ακρόπολης.

Το πρώτο είναι ένα αρχαιοκαπηλικό “πολιτιστικό ίδρυμα” που αντιμετωπίζει τις συλλογές του ως χρηματιστηριακό προϊόν και το δεύτερο είναι εκείνο που άνοιξε το δρόμο για την εμπορευματοποίηση των αρχαιολογικών μουσείων. 

Κατόπιν όλων αυτών και ύστερα από το επεισόδιο μεταξύ των δύο πρωθυπουργών… όταν βρυχώνται ένα λιοντάρι και ένα ποντίκι…. ποιος νομίζετε ότι νικάει; 

Πηγή: imerodromos.gr

Στο 3% ο πληθωρισμός στην Ελλάδα, στο 7,7% ο πληθωρισμός των τροφίμων

Κοντά στον στόχο της ΕΚΤ για πληθωρισμό 2% βρίσκεται ο πληθωρισμός της ευρωζώνης, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Eurostat για τον Νοέμβριο. Έπεσε στο 2,4%, έναντι 2,9% τον Οκτώβριο. Ωστόσο, ψηλά εξακολουθεί να κινείται ο πληθωρισμός τροφίμων και ποτών, που στο σύνολο της ευρωζώνης σε ετήσια βάση τρέχει με 7,1%.

Το ποσοστό 2,4% του Νοεμβρίου είναι το χαμηλότερο σε περισσότερα από δύο χρόνια (10,9% τον Οκτώβριο του 2022), καθώς η πτώση του ενεργειακού κόστους έχει μειώσει την κρίση κόστους ζωής, με το βασικό πλέον πρόβλημα για την ανάπτυξη της οικονομίας να είναι τα υψηλά επιτόκια δανεισμού, που πλήττουν τόσο τις επιχειρήσεις, που θέλουν να επενδύσουν, αλλά και όσους πολίτες έχουν στεγαστικά δάνεια.

Σημαντική εξέλιξη είναι η πτώση των τιμών ενέργειας, που υποχωρούν 11,5% σε σχέση με ένα χρόνο νωρίτερα. Γεγονός που δημιουργεί ελπίδες ότι η ΕΚΤ θα διατηρήσει σταθερά τα επιτόκια για δεύτερη συνεχή φορά στην επόμενη συνεδρίασή της στις 14 Δεκεμβρίου.

Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα

Στον γενικό πληθωρισμό στην Ελλάδα επιβεβαιώνεται η πτωτική τάση, καθώς σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat τον Νοέμβριο ήταν 3%, από 3,8% τον Οκτώβριο. Ωστόσο, ο πληθωρισμός των τροφίμων επιμένει, καθώς διαμορφώθηκε στο 7,7% σε ετήσια βάση.

Πηγή:.efsyn.gr

Μόνο ως υπενθύμιση της παταγώδους αποτυχίας της διεθνούς κοινότητας μπορεί να αντιμετωπιστεί η Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό.

Μόνο ως υπενθύμιση της παταγώδους αποτυχίας της διεθνούς κοινότητας για επίλυση του  Παλαιστινιακού ζητήματος, μπορεί να αντιμετωπιστεί η Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό (29 Νοεμβρίου).

Το χειρότερο, το πλέον επώδυνο, είναι η συνειδητοποίηση ότι μέρος της αποτυχίας βαρύνει όλους μας. Όλους τους πολίτες. Παγκοσμίως. Όσους ανέχονται ακόμη να παρακολουθούν κάποιους να μεταφέρουν φέρετρα, όταν -την ίδια στιγμή- άλλοι μεταφέρουν βαρύτιμες δερμάτινες βαλίτσες με κέρδη δισεκατομμυρίων.

Η πολυθρύλητη «βιομηχανία του πολέμου», δεν είναι αστικός μύθος. Οι εταιρείες όπλων ανθίζουν μέσα από τον μαρασμό κοινωνιών και κρατών. Οι διεθνείς εταιρείες κατασκευών και υποδομών, αναλαμβάνουν με το αζημίωτο τη ρυμοτομία των νέων πόλεων-νεκροταφείων, στα  θεμέλια των οποίων κείτονται χιλιάδες άψυχα κορμιά.

Και κάπου στο βάθος της αίθουσας συσκέψεων των ακριβών κοστουμιών και γούστων, χαμογελούν οι bangsters. Golden boys, τα οποία λόγω και έργω ακροβατούν μεταξύ του τραπεζίτη (banker) και του κακοποιού (gangster).

Η κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν υπέβαλε αίτημα στο Κογκρέσο των ΗΠΑ για βοήθεια ύψους 105 δισ. δολαρίων. Εξ αυτών 75 δισ. θα κατευθυνθούν σε Ουκρανία και Ισραήλ και ακόμα 30 δισ. για τη Γάζα, με το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων να πηγαίνει σε στρατιωτικές ανάγκες.

Τράπεζες όπως η TDbang και η Morgan Stanley, αναμένουν νέα κέρδη, τεράστια έσοδα για εταιρείες της πολεμικής βιομηχανίας με τις οποίες συνεργάζονται, καθώς  έχουν επενδύσει σε αυτές.

Οι βιομηχανίες όπλων και ο τομέας αεροναυπηγικής έχουν εμφανίσει άνοδο +7%.

Τα στελέχη των τραπεζικών κολοσσών διαπιστώνουν ότι «η Χαμάς έχει δημιουργήσει επιπλέον ζήτηση σε όπλα.Υπάρχει τεράστια ζήτηση και ευκαιρία για περαιτέρω ανάπτυξη», σημειώνουν.

Μετρημένα. Ζυγισμένα.

«Τέλεια εξέλιξη» για το portfolio της Raytheon Defence, μετοχές της οποίας διαθέτει ο τραπεζικός κλάδος των ΗΠΑ, καθώς μόνο η Morgan Stanley, έχει επένδυση της τάξεως των 3 δισ. δολαρίων.

«Ακούσατε-ακούσατε»

Άνοδος και για τη  μετοχή της General Dynamics. Ο μεγαλύτερος παραγωγός βλημάτων πυροβολικού των ΗΠΑ είχε ήδη αυξήσει την παραγωγή πυροβολικού για να καλύψει τις ανάγκες εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία Τώρα, η εταιρεία εργάζεται για να αυξήσει την παραγωγή έως και τις 100.000 μονάδες το μήνα, από 14.000!

«Νομίζω ότι η κατάσταση στο Ισραήλ θα ασκήσει μόνο ανοδική πίεση σε αυτή τη ζήτηση», δήλωσε ο οικονομικός διευθυντής της εταιρείας κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης για τα κέρδη της General Dynamics.

Περισσότεροι από 14.000 οι νεκροί στη Γάζα. Ανάμεσα τους, περισσότερα από 5.000 παιδιά.

Όταν η «νόμιμη αυτοάμυνα» τρομάζει περισσότερο από την επίθεση. Όταν  η ανθρώπινη ζωή, αντιμετωπίζεται ως εκπτωτικό προϊόν στο χρηματιστήριο του πολέμου και μετέπειτα της αποκατάστασης των ρημαγμένων πόλεων και υποδομών.

Όταν η «σωστή πλευρά της ιστορίας», δείχνει τόσο διαστρεβλωμένη. Τόσο τραγικά λάθος…

29 Νοεμβρίου: Διεθνής Ημέρα Αλληλεγγύης (;) προς τον Παλαιστινιακό λαό 

Όταν έβλεπα τον Αλαντίν στην Disney με το τζίνι
τα αδέλφια μου γαζώνανε κάτω στην Παλαιστίνη
Μα σε ευχαριστώ Θεέ, που έχω και έναν ΟΗΕ
και να ενδιαφερθώ για αυτά δεν χρειάστηκε ποτέ

Να είναι καλά και το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες
της θρησκείας το αδελφάτο, όλες τις παιδεραστίες
Μα όμως πάνω από όλα τα άλλα, στου μεγάρου μας τη σάλα
δεν θα είχες την κουτάλα, αν δεν ήσουν καπιτάλα.

Σε αυτή την μηχανή, του κόσμου οι λαοί
αντί για λάδι καίνε ανθρώπου αίμα
μα αλλάζουν οι καιροί και θα έρθει και η στιγμή
και ο δούλους θα είναι αυτός που βάζει στέμμα.

Πηγή: kosmodromio.gr

Τους τελευταίους 12 μήνες, το τοπίο των παραγγελιών έχει μεταβληθεί σημαντικά, τουλάχιστον από την «οπτική πλευρά» των ναυπηγείων. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της ναυλομεσιτικής Allied, η αναλογία μεταξύ νοτιοκορεατικών και κινεζικών ναυπηγείων όσον αφορά την εξασφάλιση παραγγελιών είναι λίγο λιγότερο από ένα προς πέντε τους τελευταίους 12 μήνες. Δηλαδή, για κάθε πλοίο που αναμένεται να κατασκευάσει η Νότια Κορέα, βάσει των παραγγελιών των τελευταίων 12 μηνών, η Κίνα αναμένεται να κατασκευάσει πέντε.

Σύμφωνα με τα δεδομένα της Allied, τους τελευταίους 12 μήνες, τα κινεζικά ναυπηγεία έχουν εξασφαλίσει παραγγελίες για την κατασκευή 901 πλοίων, ενώ τα νοτιοκορεατικά παραγγελίες για την κατασκευή 178 πλοίων. Μάλιστα, τα νοτιοκορεατικά ναυπηγεία βρίσκονται στην τρίτη θέση, καθώς τα ιαπωνικά ναυπηγεία έχουν εξασφαλίσει παραγγελίες για την κατασκευή 243 πλοίων τους τελευταίους 12 μήνες.

Η συγκεκριμένη εξέλιξη οφείλεται στην ελλιπή διαθεσιμότητα slots. Τα περασμένα έτη, άλλωστε, έλαβαν χώρα παραγγελίες για την κατασκευή εκατοντάδων πλοίων, τα περισσότερα εκ των οποίων containerships, μειώνοντας τα διαθέσιμα slots των ναυπηγείων, και δη εκείνων της Νότιας Κορέας.

Πηγή: naftikachronika.gr

Η παρουσία άλλων ανθρώπων στη ζωή μας και η κοινωνική επαφή αποδεικνύονται τελικά πολύ πιο σημαντικά απ' όσο γνωρίζαμε για την υγεία και την ευημερία μας

Σε έναν κόσμο που κυριαρχείται από τα κοινωνικά δίκτυα και τις πλατφόρμες επικοινωνίας, που έχει ενισχύσει την επαφή μεταξύ των ατόμων με όλους τους δυνατούς τρόπους, οι άνθρωποι μοιάζουν να νιώθουν πιο μόνοι από ποτέ. Ίσως γι’ αυτό η σύγχρονη επιδημία μοναξιάς και κοινωνικής απομόνωσης να θεωρούνται πιο επικίνδυνες για την υγεία από ποτέ. Η σύγχρονη τεχνολογία διευκολύνει την επαφή, όμως αυτή η επαφή παραμένει συχνά επιφανειακή, τυπική, δεν εμβαθύνει και αδυνατεί πολλές φορές να γίνει ουσιαστική. Το φαινόμενο αυτό ενισχύει την κοινωνική απομόνωση και την αίσθηση της μοναξιάς, προκαλώντας επιπτώσεις πολύ πιο σοβαρές απ’ όσο πιστεύαμε έως τώρα, υποστηρίζουν οι ειδικοί.

Σε πρόσφατη ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο Nature Human Behaviour, διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι που αισθάνονται μόνοι ή κοινωνικά αποκλεισμένοι αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από όλα τα αίτια. Σύμφωνα με τους ερευνητές από το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Harbin της Κίνας, υπάρχουν πολλές θεωρίες που πιθανώς εξηγούν αυτή τη συσχέτιση.

Για παράδειγμα, οι μοναχικοί άνθρωποι είναι πιο πιθανό να μην ασκούνται, να μην τρέφονται σωστά και να μην αναζητούν βοήθεια όταν χρειάζονται κάτι. Παράλληλα, είναι πιο επιρρεπείς σε ανθυγιεινές συνήθειες, όπως το κάπνισμα και το αλκοόλ. Προγενέστερο ερευνητικό έργο έχει συσχετίσει, επιπλέον, την κοινωνική απομόνωση με φλεγμονή και αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα.

Για τις ανάγκες της μελέτης, η ερευνητική ομάδα προχώρησε στην ανασκόπηση 90 μελετών, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά περισσότεροι από 2,2 εκατομμύρια άνθρωποι από όλο τον κόσμο. Τα αποτελέσματα της ανασκόπησης έδειξαν ότι οι άνθρωποι που αισθάνονταν μοναξιά ή βίωναν κοινωνική απομόνωση αντιμετώπιζαν υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από οποιοδήποτε αίτιο, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Επιπροσθέτως, η κοινωνική απομόνωση συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρδιοπάθεια.

Πηγή: ygeiamou.gr

Τη δυνατότητα ψήφου μέσω επιστολής ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στη σημερινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ενόψει των ευρωεκλογών της άνοιξης του 2024, «απογειώνοντας» έτσι τους σχεδιασμούς για αλλοίωση του εκλογικού σώματος.

Μάλιστα, ο Κυρ. Μητσοτάκης ανέφερε ότι αυτή η τελείως διάτρητη διαδικασία της επιστολική ψήφος θα ισχύει όχι μόνο για τους κατοίκους του εξωτερικού που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, αλλά και για όσους κατοικούν εντός Ελλάδας!

Ο πρωθυπουργός έκανε λόγο για «ιστορική τομή», λέγοντας ότι «εμπλουτίζεται και αλλάζει η εκλογική διαδικασία», ενώ στη δυνατότητα άσκησης των εκλογικών δικαιωμάτων μέσω επιστολικής ψήφου συμπεριέλαβε… σχεδόν όλο το εκλογικό σώμα! Συγκεκριμένα εκτός από τους απόδημους, αναφέρθηκε σε ηλικιωμένους, ασθενείς, ΑμεΑ, φοιτητές, μαθητές, εποχικούς εργαζόμενους και άλλους εργαζόμενους που δουλεύουν τη μέρα των εκλογών.

Ως πρόσχημα επικαλέστηκε την ανάγκη να χτυπηθεί τάχα η αποχή, αν και στην πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετικοί οι λόγοι που πυροδοτούν την αποχή. Άλλωστε, η κυβέρνηση που τώρα κόπτεται δήθεν για αυτούς που δεν μπορούν να ψηφίσουν, στις τελευταίες εκλογές απέρριψε την τροπολογία του ΚΚΕ για να μπορούν να ψηφίζουν οι εποχικοί εργαζόμενοι του τουρισμού στους τόπους που εργάζονται, καθώς και σειρά άλλων μέτρων για την διευκόλυνση των ψηφοφόρων. 

Η επιστολική ψήφος είναι μια διαδικασία που μόνο το ΚΚΕ έχει καταγγείλει επανειλημμένα, προειδοποιώντας για τους τεράστιους κινδύνους αλλοίωσης του εκλογικού σώματος και άρα του εκλογικού αποτελέσματος. 

Ακόμα, σχετικά με τις επερχόμενες ευρωεκλογές, ο Κυρ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι στο σύστημα ανάδειξης ευρωβουλευτών θα ισχύσει ο σταυρός προτίμησης, με μια ενιαία περιφέρεια, καθώς «τον πρώτο λόγο έχει ο πολίτης, όχι ο αρχηγός κάθε κόμματος», για την εκλογή.

Επίσης, ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, με κορωνίδα το φορολογικό-λαιμητόμο για τους αυτοαπασχολούμενους. Έκανε ξανά προκλητικά λόγο για «11 ρυθμίσεις κοινωνικής δικαιοσύνης εναντίον της φοροδιαφυγής», ενώ όπως είναι κατανοητό τοις πάσι στόχος είναι η φοροαφαίμαξη και ο εξοβελισμός των μικρών επαγγελματιών.

Σχετικά με τις περιβόητες αλλαγές στο νομοσχέδιο μετά τη δημόσια διαβούλευση, ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης τόνισε ξανά ότι «δεν αλλοιώνεται ο πυρήνας του νομοσχεδίου» και πώς «δεν υπακούει η κυβέρνηση σε καμία συντεχνία», δείχνοντας ότι η κυβέρνηση γράφει στα παλιότερα των υποδυμάτων της τις αγωνίες χιλιάδες κόσμου που απειλείται με λουκέτο.

Μίλησε ακόμα για τις παρεμβάσεις στον Ποινικό Κώδικα, αναφερόμενος σε «επιτάχυνση έκδοσης αποφάσεων», «φυλάκιση για πλημμελήματα» και αυστηροποίηση σε εκτέλεση ποινών.

Από 902.gr

Πηγή: imerodromos.gr

Ο Χένρι Κίσινγκερ “είχε στα χέρια του” το αίμα εκατομμυρίων ανθρώπων. Μεταξύ τους και τα θύματα της Χούντας και της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.

Σε γενικές γραμμές, η γνώμη μου για το φορολογικό νομοσχέδιο, όσο το έχω δει, είναι ότι δεν αποσκοπεί καθόλου στην αύξηση των δημοσίων εσόδων αλλά στην, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, κοινωνική εκκαθάριση του δικηγορικού επαγγέλματος, αλλά και άλλων, από τους «αποτυχημένους» με όρους καθαρά αγοράς πάντοτε, ιδίως στους ελεύθερους επαγγελματίες. Δεν θα μπω στο θέμα των μισθωτών δικηγόρων σε άλλους δικηγόρους που έχει πολλές ιδιομορφίες και σχέσεις εκμετάλλευσης βέβαια, αλλά δεν είναι εδώ το κύριο ζήτημα. Επίσης, οι μεγάλες εταιρείες, η πολυτελής η και η ανώτερη μεσαία δικηγορία, ακόμη κι αν πιεσθούν, θα τα βγάλουν πέρα, λόγω σημαντικού τζίρου, ευκαιριών, σχέσεων με το κράτος, τους μηχανισμούς και το κεφάλαιο και διασυνδέσεων. Στην απεργία του 2016, αν και δεν το καταλάβαμε τότε εγκαίρως, πιο πολύ αυτών τα συμφέροντα πλήττονταν, ήταν μια εύθραυστη συμμαχία.

Στην τωρινή φάση, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά λόγω σημαντικών κοινωνικών αναδιαρθρώσεων. Τα μνημόνια, η πτώχευση της κοινωνίας, η δυσκολία των πολλών να ζητήσουν σε λογικές τιμές αποτελεσματική δικαστική προστασία, η ακρίβεια, ο σκληρός ανταγωνισμός, η διαλυτική τριετία κόβιντ, έχουν συσσωρεύσει πλήθος προβλημάτων για τον μη εύπορο δικηγόρο. Πολλοί από εμάς από το 2010 και μετά, υποχρεωθήκαμε να κάνουμε δύο και τρεις φορές reset και σχεδόν να ξαναρχίσουμε από την αρχή.

Τώρα μας λένε ότι κακώς κάναμε αυτές τις προσπάθειες. Έπρεπε νωρίς να το εγκαταλείψουμε και να γίνουμε ....ντελιβεράδες ( κατηγορία συμπαθέστατη και αγαπητή και για την εργασία της και για τους αγώνες της, η χρήση της από την βέβηλη εξουσία είναι προσβλητική). Και απασχολήσιμοι.

Τα πάγια έξοδα άσκησης του ελεύθερου επαγγέλματος είναι πια ασφυκτικά μεγάλα, και μάλιστα πολλά από αυτά δεν καλύπτονται ούτε από την τωρινή κατάσταση συνυπολογισμού. Με το νέο νομοσχέδιο: πηγαίνοντας με πολλά χρόνια δικηγορίας σε ένα ουσιαστικά αμαχητό τεκμήριο 15.000 ευρώ ετήσιου καθαρού εισοδήματος, και χωρίς την δυνατότητα υπολογισμού εξόδων, και με την απειλή μια μικρή έστω αύξηση του τζίρου ή η ύπαρξη ενός μόνο συνεργάτη ή ασκούμενου να επιδεινώσει τα πράγματα, η κατάσταση για τον μικρό και μικρομεσαίο ελεύθερο δικηγόρο, δεν βγαίνει σε καμία περίπτωση, είναι απαγορευτική. Εκτός αν κάνει άλλη δουλειά η έχει άλλο εισόδημα και η άσκηση δικηγορίας είναι κυρίως χόμπυ. Για πολλούς από εμάς, δεν υπάρχει αυτή η διέξοδος. Και είναι και αργά να αλλάξουμε επαγγελματικό σχέδιο. Άρα όποιος δεν μπορεί να " προσαρμοσθεί" στις νέες μορφές αγοράς " πεθαίνει". Κλασσικός κοινωνικός δαρβινισμός. Και μάλιστα σε συνθήκες που η μικρή φοροδιαφυγή με βάση τις τεχνολογικές δυνατότητες ελέγχου είναι όλο και λιγότερο ευχερής.

Ουσιαστικά, το κράτος τι κάνει; Χωρίς η αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης μάλιστα να επιφέρει οποιανδήποτε ωφέλεια στην διοίκηση η το κοινωνικό κράτος, όπου όλα ξεπουλιούνται, το κράτος επιταχύνει την πληβειοποίηση ή την «μαυροποίηση» πολλών έμπειρων δικηγόρων (οι εταιρείες δεν θα προσλάμβαναν έναν δικηγόρο μεγάλης προϋπηρεσίας και με σημαντική εμπειρία, θεωρώντας τον ως ασύμφορα overqualified, υπερπροσοντούχο) και στην εκμεταλλευτική μισθωτοποίηση των πιο νέων. Για τα μεγάλα δικηγορικά σχήματα, τα μέτρα αυτά είναι πολύ ωφέλιμα και λόγω των προς τα πάνω πλαφόν της φορολόγησης αλλά και λόγω του ότι οι μικροί ανταγωνιστές τους - σε κάποιες περιπτώσεις με υψηλή εξειδίκευση και αποτελεσματικότητα αλλά χωρίς ισχυρές διασυνδέσεις, οι «νέοι μικρομαστορες» - θα φύγουν από το προσκήνιο. Επίσης, η ύπαρξη μεγάλης πληβειοποίησης στην πιάτσα και υποαπασχόλησης θα δημιουργήσει έναν εφεδρικό στρατό που θα μειώσει τις αξιώσεις και όσων συναδέλφων, ιδίως νέων σε ηλικία, δεν είναι partners στα σχήματα αυτά αλλά δουλεύουν για ένα μισθωτό μεροκάματο.

Γιατί να πάρω τον Γιώργο για α πόσο ενώ υπάρχουν τρεις Γιάννηδες έξω που προσφέρονται για α/3 ; Κλασσική οικονομική δυναμική, όχι φιλοσοφία. Τα έγραφε ο Μαρξ το 1860.

Όπως γράφει ο Φουκώ στην Γέννηση της Βιοπολιτικής, η ουσία του νεοφιλελευθερισμού ως νέου τύπου φιλελευθερισμού δεν είναι καθόλου το laisse faire και η ανεμπόδιστη από το κράτος, παλιά ελεύθερη ανταγωνιστικότητα μόνο, αλλά κυρίως η συστηματική κρατική παρέμβαση για να διασφαλίζεται - χωρίς θεσμική προστασία, ανάσχεση και αντίβαρα - η εκτόπιση των πιο ασθενών από την αγορά. Να λειτουργούν δηλαδή αμείλικτα και απρόσκοπτα οι αγοραίοι μηχανισμοί που οδηγούν στο οικονομικό ολιγοπώλιο. Στο όνομα πάντα της "αποφυγής των μονοπωλίων" με την έννοια εδώ των προστατευτικών ρυθμίσεων για την κοινωνική συνοχή.

Υπάρχει βέβαια και η εναλλακτική του συνεταιρισμού των μικρομεσαίων. Δεν είμαι βέβαιος ότι έχουμε στην Ελλάδα όντως μια κουλτούρα " κοινών" και συνεταιρισμού με γνήσιες προθέσεις. Ούτε ότι το φορολογικό σύστημα θα το ευνοούσε. Θα δούμε.

Αυτή η εκκαθάριση συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και είναι και η απόλυτη διάψευση όσων πίστεψαν ότι ψηφίζοντας Νέα Δημοκρατία θα περιληφθούν στην «μεσαία τάξη» και θα σώσουν το κεφάλι τους. Χωρίς κοινωνικό κράτος για κανέναν, με μισθούς πείνας ή επιδόματα πείνας για την πλειονότητα των μισθωτών, και με την καταστροφή όψεων της μικροϊδιοκτησίας ή του μικρού επιχειρείν, η ελίτ είτε την πούμε υπερκαπιταλιστική είτε τεχνοφεουδαλική θα ελέγχει τους πάντες. Μόνο οι κοινωνικές συμμαχίες και η καταγγελία του τεχνητού αυτοματισμού των μεν κατά των δε που πλήττονται μπορεί να γίνει εργαλείο αντίστασης.

Ανεξάρτητα από την διαχείριση της, η αποχή των δικηγόρων και των άλλων ελεύθερων επαγγελματιών είναι δίκαιη,ιδίως για τα ασθενέστερα στρώματα τους.

ΥΓ Αυτά συμβαίνουν, όμως, για όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες και επιχειρήσεις και οδηγούν σε μια τεράστια συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της καπιταλιστικής οικονομίας και μάλιστα με όρους ξένης εξάρτησης. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, αν αυτό προχωρήσει αρκετά, ο Μητσοτάκης θα γίνει ως το 2026 - 27 αναλώσιμος. Ίσως για αυτό και η φούρια να φτιαχτούν νέοι ηγέτες και επόμενες εναλλακτικές διακυβέρνησης. Τίποτε δεν είναι τυχαίο.

Ο Δημήτρης Μπελαντής είναι δικηγόρος - Διδάκτορος Συνταγματικού Δικαίου

Πηγή: kommon.gr