Τι γλυκιά η συγκέντρωση των «παραιτηθείτε» (εκτός ενός, που νόμισε ότι μπορεί να βρισκόταν σε διαδήλωση και λιποθύμησε). Πολύς κόσμος (αλλά πάντα οι εκλεκτοί είναι λίγοι) – πλην όμως, άσπλαχνη η κάμερα του ΣΚΑΪ κατέγραφε τα παριστάμενα πρόσωπα, ένα προς ένα.

Την υλοποίηση 113 προαπαιτούμενων, έως και το β’ τρίμηνο του 2018, καλείται να κάνει πράξη η κυβέρνηση, όπως προκύπτει από την έκθεση συμμόρφωσης της Κομισιόν που εκδόθηκε μετά την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης του τρίτου προγράμματος, που παρουσιάζει σήμερα η «Ναυτεμπορική».

Μεταξύ των παρεμβάσεων που πρέπει να υλοποιηθούν, ώστε να ολοκληρωθεί επιτυχώς το πρόγραμμα, είναι η ευθυγράμμιση των αντικειμενικών αξιών με τις τιμές αγοράς έως τον Δεκέμβριο, οι νέες αλλαγές στο καθεστώς του ΦΠΑ,η αλλαγή στον συνδικαλιστικό νόμο ώστε οι απεργίες να προκηρύσσονται με το 50% των μελών των σωματείων, πλήρης ανατροπή του χάρτη των κοινωνικών επιδομάτων, καθώς και το άνοιγμα όσων επαγγελμάτων παραμένουν ακόμη κλειστά.

Στον τομέα της Υγείας, καθιερώνεται ο οικογενειακός γιατρός έως τον Δεκέμβριο του 2017 και αναθεωρείται το πλαίσιο ελέγχου των δαπανών του ΕΟΠΥΥ.

Επίσης, αυξάνονται οι ώρες διδασκαλίας για τους δασκάλους και τους καθηγητές, αλλάζουν οι όροι χορήγησης των αναπηρικών και των οικογενειακών επιδομάτων, ενώ ορίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις για την κινητικότητα στο Δημόσιο, καθώς και την επιλογή προϊσταμένων.

Ακόμη, εντός του Ιουλίου θα πρέπει να λήξει οριστικά το θέμα με τις χρεώσεις της ΔΕΗ για τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ).

Συνολικά ο κατάλογος περιλαμβάνει 113 προαπαιτούμενα, εκ των οποίων τα 95 θα πρέπει να υλοποιηθούν μέσα στο 2017 στο πλαίσιο της 3ης και της 4ης αξιολόγησης.

Ιούνιος 2017

1. Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων: Υπογραφή «συμβολαίου απόδοσης» ανάμεσα στον υπουργό Οικονομικών και τον επικεφαλής της ΑΑΔΕ μέχρι τον Ιούνιο του 2017.

2. ΕΦΚΑ: Σύνταξη μέχρι το τέλος Ιουνίου κειμένου με τις απαιτούμενες ενέργειες για τη συγχώνευση του μηχανισμού είσπραξης ασφαλιστικών εισφορών του ΕΦΚΑ με τον μηχανισμό είσπραξης της ΑΑΔΕ μέχρι το τέλος του 2017.

3. Δημόσιες συμβάσεις: Συγκρότηση του Σώματος Επανεξέτασης Προσφυγών (σε πρώτο βαθμό) με στόχο να τεθεί σε λειτουργία μέχρι τον Ιούνιο του 2017.

4. Δημόσιες συμβάσεις: Μέτρα για τη βελτίωση του συστήματος δικαστικών προσφυγών στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων.

5. Διαχείριση δημόσιων οικονομικών: Οι αρχές θα επιλέξουν μέχρι το τέλος Ιουνίου τον ανεξάρτητο ελεγκτή που θα ελέγξει τις πληρωμές του δημοσίου και τις καταβολές που έγιναν στο διάστημα από τον Ιούνιο του 2016 έως τον Δεκέμβριο του 2016 για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου.

6. Συντάξεις: Επανυπολογισμός του 30% των αιτήσεων συνταξιοδότησης που υποβλήθηκαν από τις 13 Μαΐου 2016 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2016 με βάση τα νέα δεδομένα του νόμου 4387/2016 (μέχρι το τέλος Ιουνίου 2017).

7. Εξορθολογισμός δαπανών υγείας: Σχέδιο αναδιάρθρωσης ακαδημαϊκών προγραμμάτων σπουδών και προγραμμάτων εκπαίδευσης στην ιατρική για να ενισχυθεί η εκπαίδευση στον χώρο της γενικής ιατρικής.

8. Επανεξέταση δαπανών: Ολοκλήρωση μελέτης για τον εξορθολογισμό των εκπαιδευτικών προνομίων και επιδομάτων μέχρι τον Ιούνιο του 2017.

9. Αναδιάρθρωση ληξιπρόθεσμων οφειλών: Μέχρι το τέλος Ιουνίου οι αρχές θα καλύψουν όλες τις θέσεις συντονιστών και θα εκδώσουν τις σχετικές αποφάσεις για να ενεργοποιηθεί ο νόμος του εξωδικαστικού συμβιβασμού.

10. Απλοποίηση εργατικής νομοθεσίας: Η τεχνική βοήθεια για την κωδικοποίηση της εργατικής νομοθεσίας θα ξεκινήσει τον Ιούνιο του 2017.

11. Αδήλωτη εργασία: Κατάρτιση νέου σχεδίου για στοχευμένους ελέγχους με βάση την ανάλυση κινδύνου.

12. Αγορές προϊόντων και επιχειρηματικό περιβάλλον: Μέχρι τον Ιούνιο οι αρχές θα υιοθετήσουν τις προτάσεις του ΟΟΣΑ για τη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές.

13. Κλειστά επαγγέλματα: Δημοσίευση του Προεδρικού Διατάγματος για την απελευθέρωση του επαγγέλματος των μηχανικών.

14. Κλειστά επαγγέλματα: Δημοσίευση του Προεδρικού Διατάγματος για την απελευθέρωση του επαγγέλματος των μηχανικών δημοσίων έργων.

15. Κλειστά επαγγέλματα: Οι αρχές θα υιοθετήσουν μέσα στον Ιούνιο ένα πρώτο πακέτο μέτρων για να καταργήσουν αδικαιολόγητους περιορισμούς.

16. Διαρθρωτικά ταμεία: Οι Αρχές θα υιοθετήσουν έως τον Ιούνιο του 2017 i) νομοθετικές και διοικητικές πράξεις ή και άλλα κατάλληλα μέσα με ισοδύναμο αποτέλεσμα για τον εξορθολογισμό των διαδικασιών απαλλοτρίωσης στο πλαίσιο ενός νέου ενοποιημένου νομοθετικού πλαισίου, (ii) υποβάλλει στη Γενική Γραμματεία Ψηφιακής Πολιτικής πρόταση σχεδίου για ολοκληρωμένο γεωγραφικό και κτηματολογικό σύστημα πληροφοριών για τη διαχείριση και παρακολούθηση των απαλλοτριώσεων, περιλαμβανομένων των δαπανών τους, (iii) εξορθολογισμό και απλούστευση των διαδικασιών που σχετίζονται με αρχαιολογικά έργα με κωδικοποίηση της νομοθεσίας ή / και με άλλα κατάλληλα μέσα με ισοδύναμο αποτέλεσμα, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής δεσμευτικών προθεσμιών για την έκδοση αδειών και iv) έκδοση κοινής υπουργικής απόφασης για τον καθορισμό, τη δημιουργία μητρώου εμπειρογνωμόνων για την εξασφάλιση της εποπτείας των συγχρηματοδοτούμενων έργων, όπως απαιτείται από το άρθρο 28.8 του νόμου 4314/2014.

17. Διαρθρωτικά ταμεία: Οι αρχές θα συμφωνήσουν με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή 15-20 μεγάλα εμβληματικά σχέδια για την περίοδο 2014-2020 για έγκριση και ολοκλήρωση.

18. Ενέργεια-ΔΕΗ: Όχι αργότερα από τον Ιούνιο θα γίνει προσαρμογή του ΥΚΩ κατόπιν πρότασης της ΡΑΕ ώστε το έλλειμμα της ΔΕΗ να καλυφθεί όχι αργότερα από τον Δεκέμβριο του 2022.

19. Ενέργεια: Μέχρι τον Ιούνιο η ΔΕΗ θα εισφέρει το 51% των μετοχών του ΑΔΜΗΕ σε εταιρεία Συμμετοχών. Η εταιρεία συμμετοχών θα καταθέσει φάκελο στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ενώ η συναλλαγή θα γίνει γνωστή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τις σχετικές άδειες.

20. Δίκτυα ενέργειας: Νέος μηχανισμός για τη χωρητικότητα των δικτύων σύμφωνα με τις οδηγίες της βοήθειας για την Ενέργεια και το Περιβάλλον.

21. Δίκτυα ύδρευσης: Η Ειδική Γραμματεία Υδάτων θα ενεργοποιήσει καινούργιο σύστημα συλλογής πληροφοριών.

22. Ιδιωτικοποιήσεις: Πρόσληψη συμβούλων μέχρι τον Ιούνιο του 2017 για τα υπολειπόμενα περιουσιακά στοιχεία που περιλαμβάνονται στο σχέδιο αξιοποίησης περιουσιακών στοιχείων του ΤΑΙΠΕΔ.

23. Ιδιωτικοποιήσεις - Ελληνικό: Έγκριση του Αναπτυξιακού Πλάνου από το Κεντρικό Συμβούλιο και προώθηση στα αρμόδια υπουργεία για επεξεργασία.

24. Ιδιωτικοποιήσεις: Η κυβέρνηση θα λάβει οριστικές αποφάσεις για τη μεταφορά της ΕΑΒ στην ΕΔΗΣ (Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών).

25. Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας: Η Γενική Συνέλευση θα υιοθετήσει όσες ρυθμίσεις του εσωτερικού κανονισμού έχουν απομείνει σε εκκρεμότητα.

26. Δημόσια διοίκηση: Εκτέλεση της πρώτης άσκησης αξιολόγησης.

27. Δημόσια διοίκηση: Επιδόματα: Ευθυγράμμιση των επιδομάτων για τη βαριά και ανθυγιεινή εργασία με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό.

28. ΕΛΣΤΑΤ: Ενίσχυση της αυτονομίας του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΛΣΤΑΤ από το 2018 κ.λπ.

Ιούλιος 2017

29. Δημόσια έσοδα - Καταπολέμηση φοροδιαφυγής: Συνεργασία φορολογικών αρχών και δικαιοσύνης από το τέλος Ιουλίου του 2017.

30. Υγεία: Μείωση φαρμακευτικής δαπάνης: Συγκρότηση Επιτροπής Αξιολόγησης της Τεχνολογίας στην Υγεία με στόχο τη λειτουργία σχετικού Κέντρου Αξιολόγησης από τον Ιούλιο του 2018.

31. Αναδιάρθρωση ληξιπρόθεσμων οφειλών: Υιοθέτηση και των τελευταίων μέτρων για την ενεργοποίηση του νόμου για τον Εξωδικαστικό Συμβιβασμό σύμφωνα με τα όσα περιγράφονται στο Τεχνικό Μνημόνιο.

32. Αναδιάρθρωση ληξιπρόθεσμων οφειλών: Εγκαθίδρυση του επαγγέλματος του συντονιστή για τη διαχείριση των αιτήσεων στον μηχανισμό εξωδικαστικού συμβιβασμού και ολοκλήρωση του σχετικού μητρώου.

33. Επαγγελματική κατάρτιση: Συνεργασία υπουργείων Παιδείας και Εργασίας με ΟΑΕΔ για 4.000 θέσεις επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης τη διετία 2017-2018 και 2018-2019.

34. Επαγγελματική κατάρτιση: Αναθεώρηση του πλαισίου επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης.

35. Αγορές προϊόντων - επιχειρηματικό περιβάλλον: Υιοθέτηση όλων των προτάσεων της Εργαλειοθήκης 3 με εξαίρεση 11 προτάσεις.

36. Αγορές προϊόντων - επιχειρηματικό περιβάλλον: Νέα νομοθεσία για τα λατομεία.

37. Αγορές προϊόντων και επιχειρηματικό περιβάλλον: Εκ των υστέρων αξιολογήσεις επιπτώσεων. Έως τον Ιούλιο του 2017, η κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει τις εκκρεμούσες συστάσεις των εκ των υστέρων αξιολογήσεων που ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2015 και θα υιοθετήσει ανάλογα μέτρα, σε συμφωνία με τα θεσμικά όργανα.

38. Χρήσεις γης: Υποβολή στο Συμβούλιο της Επικρατείας του Προεδρικού Διατάγματος για την εναρμόνιση της παλαιότερης νομοθεσίας με τον νόμο 4269/2014.

39. Διαρθρωτικά ταμεία: Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για όλες τις θέσεις στα διαρθρωτικά και επενδυτικά ταμεία.

40. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνικό): Η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση.

41. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας): Συμπλήρωση εσωτερικού κανονισμού.

42. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας): Πλήρωση των κενών θέσεων στο Δ.Σ. του ΤΑΙΠΕΔ και διαχωρισμός των μελών σε εκτελεστικά και μη.

43. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας): Το Δ.Σ. θα εξετάσει το θέμα του Δ.Σ. της ΕΤΑΔ.

44. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας): Δημοσίευση του Στρατηγικού Πλάνου.

45. Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί: Ολοκλήρωση της πλατφόρμας των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ώστε να καταστεί πλήρως λειτουργική έως το τέλος Ιουλίου.

46. Ανεξάρτητες Αρχές: Νέα νομοθεσία για τον εσωτερικό κανονισμό των ανεξάρτητων αρχών.

Αύγουστος 2017

47. Υγεία: Εφαρμογή του clawback: συμψηφισμός για την περίοδο 2013-2015 με τις εκτιμώμενες ληξιπρόθεσμες οφειλές (50% μέσα στον Αύγουστο 2017).

48. Ιδιωτικοποιήσεις (ΔΕΣΦΑ): Επιλογή του προτιμητέου υποψήφιου αγοραστή.

49. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας): Ορισμός των μελών του Δ.Σ. της ΕΔΗΣ στα μέσα Αυγούστου.

50. Δημόσια διοίκηση (κινητικότητα): Περιγραφή επαγγελμάτων για την εφαρμογή του νέου σχεδίου κινητικότητας.

Σεπτέμβριος 2017

51. Δημόσια έσοδα (ΑΑΔΕ): Προσδιορισμός των οργανικών θέσεων σε μεσοπρόθεσμη βάση.

52. Δημόσια έσοδα (Τελωνεία): Εγκατάσταση των τριών scanners στα διεθνή αεροδρόμια.

53. Κοινωνική προστασία: Νομοθεσία για το επίδομα στέγασης.

54. Διατήρηση ρευστότητας: Λήψη μέτρων από την Τράπεζα της Ελλάδος αν τα ιδιωτικά κεφάλαια δεν καλύψουν τις κεφαλαιακές ανάγκες των λιγότερο συστημικών τραπεζών (LSIs)

55. Αγορές προϊόντων και επιχειρηματικό περιβάλλον: Νέα νομοθεσία μέσα στον Σεπτέμβριο για τους τομείς εξόρυξης.

56. Κτηματολόγιο: Νέα νομοθεσία μέσα στον Σεπτέμβριο για τα γραφεία Κτηματολογίου.

57. Ενέργεια-φυσικό αέριο: Το ΚΥΣΟΙΠ κατόπιν εισήγησης της ΡΑΕ θα υιοθετήσει το μεσοπρόθεσμο σχέδιο (2017-2020) για την αγορά φυσικού αερίου.

58. Δίκτυα ύδρευσης: Νέα επιχειρηματικά σχέδια για την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ με την υποστήριξη της Τεχνικής Βοήθειας.

59. Ιδιωτικοποιήσεις (Εγνατία): Υποβολή για έγκριση της νέας πολιτικής για τα διόδια στην Εγνατία και τους κάθετους άξονες.

60. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας): Αντικατάσταση των μελών του Δ.Σ. της ΕΤΑΔ αν κριθεί αναγκαίο.

61. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας): Μεταφορά του πρώτου «πακέτου» ακινήτων κατόπιν συμφωνίας με τις αρχές.

62. Δημόσια διοίκηση (κινητικότητα): Εφαρμογή του νέου πλαισίου κινητικότητας μέσα στον Σεπτέμβριο.

63. Δημόσια διοίκηση (εκσυγχρονισμός): Προκηρύξεις για όλες τις γραμματείες υπουργείων.

64. Δημόσια διοίκηση: Επιλογή γενικών διευθυντών μέσα στον Σεπτέμβριο.

65. Δικαιοσύνη: Τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, του πτωχευτικού νόμου και άλλων σχετικών νόμων για να εξασφαλίσουν τα δικαιώματα των δανειστών σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές στην Ε.Ε.

66. Ανεξάρτητες αρχές: Προσαρμογή της νομοθεσίας για τις ανεξάρτητες αρχές συμπεριλαμβανομένων της Επιτροπής Ανταγωνισμού, της ΡΑΕ και της Ρυθμιστικής Αρχής Επιβατικών Μεταφορών.

Οκτώβριος 2017

67. Δημόσια οικονομικά: Ολοκλήρωση των λογιστικών της κεντρικής κυβέρνησης και υποβολής των νομικών κειμένων.

68. Κοινωνική προστασία: Εξορθολογισμός των εκπαιδευτικών επιδομάτων μέσα στον Οκτώβριο

69. Αγορά εργασίας: Ως βασικό προαπαιτούμενο για την επόμενη αξιολόγηση, θα απαιτείται η ψήφιση του 50% των μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων για να προκηρυχθεί απεργία.

70. Δίκτυα ύδρευσης: Προετοιμασία για την ανάπτυξη ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος από την Ειδική Γραμματεία Υδάτων.

71. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας): Ολοκλήρωση του εσωτερικού κανονισμού για θέματα μερισματικής και επενδυτικής πολιτικής μέσα στον Οκτώβριο.

72. Δημόσια διοίκηση - Συντονισμός: Συγκρότηση μηχανισμού συνεργασίας μεταξύ υπουργείων πριν από την υποβολή νομοθετικών προτάσεων.

Νοέμβριος 2017

73. Υγεία (Εφαρμογή του clawback): Συμψηφισμός για την περίοδο 2013-2015 με τις εκτιμώμενες ληξιπρόθεσμες οφειλές (ολοκλήρωση της διαδικασίας μέσα στον Νοέμβριο).

74. Κοινωνική προστασία: Μεταρρύθμιση των οικογενειακών επιδομάτων μέσα στον Νοέμβριο.

75. Κοινωνική προστασία: Μεταρρύθμιση αναπηρικών επιδομάτων - νέα νομοθεσία για τον καθορισμό των προϋποθέσεων απόδοσης των αναπηρικών επιδομάτων.

76. Κοινωνική προστασία: Μεταρρύθμιση των μεταφορικών επιδομάτων μέσα στον Νοέμβριο με εφαρμογή από το 2018 σε συνέχεια του ηλεκτρονικού εισιτηρίου.

77. Εκπαίδευση: Αλλαγή των ωρών διδασκαλίας ανά εκπαιδευτικό και της αναλογίας μαθητών ανά αίθουσα και μαθητών ανά δάσκαλο, με βάση τις βέλτιστες πολιτικές του ΟΟΣΑ.

78. Αγορά προϊόντων και επιχειρηματικό περιβάλλον (Εργαλειοθήκη 1): Υιοθέτηση όλων των προτάσεων για τα υλικά οικοδομών: συνολικά 372 τεχνικών προδιαγραφών σε υλικά οικοδομών.

79. Βιομηχανίες δικτύου (Ενέργεια): Τα δομικά μέτρα για την αποεπένδυση της ΔΕΗ στον τομέα λιγνίτη θα οριστικοποιηθούν μέσω της επίσημης κατάθεσης της συμφωνηθείσας δεσμευτικής προσφοράς από την Ελληνική Δημοκρατία στο DG COM.

80. Ιδιωτικοποιήσεις (Υπερταμείο): Η γενική συνέλευση θα εγκρίνει το στρατηγικό πλάνο.

81. Μάχη κατά της διαφθοράς. Οι αρχές θα τροποποιήσουν τη νομοθεσία για την εκπλήρωση των συστάσεων GRECO σχετικά με τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων και των προεκλογικών εκστρατειών σε διάστημα ενός μήνα από την κατάθεση της έκθεσης GRECO.

Δεκέμβριος 2017

82. Φορολογικοί κώδικες. Οι αρχές μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017 θα πρέπει:

α) να προβούν σε επανεξέταση με τη βοήθεια τεχνικής υποστήριξης όλων των φοροκινήτρων για επιχειρήσεις και την ενσωμάτωση των φοροαπαλλαγών, κατάργηση όσων χαρακτηρίζονται αναποτελεσματικές, ή άνισες,

β) αναθεώρηση με τη βοήθεια τεχνικής υποστήριξης του φορολογικού πλαισίου για τα οχήματα συλλογικών επενδύσεων και τους συμμετέχοντες βάσει των βέλτιστων πρακτικών στην Ε.Ε.,

γ) κωδικοποίηση και απλοποίηση της νομοθεσίας ΦΠΑ, ευθυγραμμίζοντάς τη με τον Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών και κατάργηση εκκρεμών κενών, περιλαμβανομένων όσων αναφέρονται στην αναθεώρηση της νομοθεσίας σχετικά με την επανεγγραφή και διαγραφή ΦΠΑ,

δ) ανάληψη τεχνικής αναθεώρησης των προβλέψεων μετά την τριετή εφαρμογή τους, καθορισμός προβλημάτων και κενών, προτάσεις τροποποιήσεων με στόχο την καλύτερη εφαρμογή και κατάργηση αντικρουόμενων προβλέψεων και

ε) αναθεώρηση προτιμητέας φορολογικής μεταχείρισης για τη ναυτιλιακή βιομηχανία υπό το φως των επισημάνσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τον Ιανουάριο 2018.

83. Φόροι ακινήτων. Οι αρχές με τη βοήθεια τεχνικής υποστήριξης θα νομοθετήσουν για τη διασφάλιση της ευθυγράμμισης του φόρου αντικειμενικών αξιών με τις τιμές αγοράς μέχρι τον Δεκέμβριο 2017.

84. Δημόσια έσοδα (ΑΑΔΕ): Όλο το προσωπικό που μετατίθεται στην ΑΑΔΕ θα εκτιμηθεί και τοποθετηθεί στις αρμόζουσες βαθμίδες.

85. Δημόσια χρηματοοικονομική διαχείριση. Προετοιμασία σχεδίου δράσης για τη βελτίωση της διαχείρισης των κρατικών εγγυήσεων βάσει διαγνωστικής έρευνας που θα προηγηθεί.

86. Συντάξεις. Ο ατομικός επανυπολογισμός των συντάξεων βάσει των νέων κανόνων θα πρέπει να οριστικοποιηθεί μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου.

87. Συντάξεις. Οι αρχές θα πρέπει να διασφαλίσουν πως μέχρι τον Δεκέμβριο το ΕΦΚΑ θα μπορεί να διατηρεί αυτόματα ηλεκτρονικά αρχεία για το ιστορικό υπηρεσίας των συνταξιούχων.

88. Συντάξεις: Να εκδοθούν μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017 οι υπουργικές αποφάσεις του άρθρου 70 παρ. 2 και το Π.Δ. του άρθρου 52 του Ν. Κατρούγκαλου. Το άρθρο 52 αφορά τη λειτουργία του ΕΦΚΑ (μεταφορά προσωπικού, σύσταση νέων θέσεων, αρμοδιότητες γενικών διευθύνσεων κ.λπ.). Το άρθρο 70 παρ. 2 αφορά τον διαχωρισμό της περιουσίας φορέων που εντάχθηκαν στον ΕΦΚΑ.

89. Επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση (ΕΕΚ): Η κυβέρνηση θα υιοθετήσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την ανάπτυξη του ανθρώπινου κεφαλαίου (με τεχνική βοήθεια) έως τον Δεκέμβριο του 2017.

90. Κλειστά επαγγέλματα: Άρση των περιορισμών για τα εναπομείναντα κλειστά επαγγέλματα, έως τον Δεκέμβριο του 2017.

91. Βιομηχανίες δικτύου (Ενέργεια): Κατανομή δυνατοτήτων και διαχείριση συμφόρησης. Για τη σύζευξη της αγοράς την επόμενη μέρα (Ιταλία - Ελλάδα και Βουλγαρία - Ελλάδα), η Ελλάδα θα ενταχθεί στο σχέδιο σύζευξης της αγοράς της Ε.Ε. μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017.

92. Εταιρείες ύδρευσης: Οι αρχές έως τον Δεκέμβριο του 2018 θα εκπονήσουν στρατηγικό σχέδιο για την ενίσχυση της διακυβέρνησης, της διοικητικής ικανότητας και της οικονομικής αυτονομίας των εταιρειών.

93. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνικό): Οι Αρχές θα εκδίδουν το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για το Ολοκληρωμένο Σχέδιο Ανάπτυξης όχι αργότερα από έξι μήνες από την επίσημη υποβολή του, σύμφωνα με τη σχετική διάταξη του Ν. 4062/2012.

94. Δημόσια διοίκηση: Ολοκλήρωση των αξιολογήσεων στελεχών έως τον Δεκέμβριο του 2017.

95. Δημόσια διοίκηση: Ολοκλήρωση των διορισμών των Γενικών Διευθυντών μέχρι το Δεκέμβριο του 2017.

Α’ τρίμηνο 2018

96. Υγειονομική περίθαλψη: Εξορθολογισμός των δαπανών για την υγεία. Ο ΕΟΠΥΥθα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο παρέχει πρωτοβάθμια ιατρική περίθαλψη, εισάγοντας την υποχρεωτική εγγραφή του ασθενούς σε οικογενειακό γιατρό, έως την 1η Ιανουαρίου 2018.

97. Δίκτυα κοινωνικής ασφάλειας: Μεταρρύθμιση των παροχών αναπηρίας. Το πιλοτικό πρόγραμμα του συστήματος αξιολόγησης της λειτουργικής αναπηρίας θα κυκλοφορήσει μέχρι τον Ιανουάριο του 2018.

98. Αγορά εργασίας (Διαιτησία): Οι αρχές, σε διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους, θα επανεξετάσουν τις τρέχουσες διαδικασίες για διαμεσολάβηση και διαιτησία έως τον Φεβρουάριο του 2018.

99. Αδήλωτη εργασία: Να ολοκληρωθεί μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018 η αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των βάσεων δεδομένων του υπουργείου Εργασίας, του υπουργείου Οικονομικών, του ΣΕΠΕ, του ΟΑΕΔ, του ΙΚΑ (ΕΦΚΑ) και της Ελληνικής Αστυνομίας.

100. Αγορά εργασίας: Το νέο πλαίσιο της Διαιτησίας, οι αρχές, αφού λάβουν υπόψη την ανεξάρτητη έκθεση, να δρομολογηθεί μέχρι τον Μάρτιο του 2018.

101. Βιομηχανίες δικτύου (Ενέργεια. NOME): Η πρώτη κοινή αξιολόγηση από τις αρχές και τα θεσμικά όργανα θα πραγματοποιηθεί τον Ιανουάριο του 2018.

102. Βιομηχανίες δικτύου (Ενέργεια): Το πλαίσιο κατανομής των δυνατοτήτων του δικτύου και των δυνατοτήτων και της διαχείρισης συμφόρησης, να ολοκληρωθεί έως την 1-1-2018.

103. Ιδιωτικοποιήσεις (Ελληνικό): Οι Αρχές θα ολοκληρώσουν όλες τις βασικές προϋποθέσεις (όπως καθορίζονται στη Συμφωνία Αγοράς Μετοχών), ώστε να ανοίξει ο δρόμος για το χρηματοοικονομικό κλείσιμο, εντός του πρώτου τριμήνου του 2018.

Β’ τρίμηνο 2018

104. Δημόσια οικονομικά: Ολοκλήρωση της ενσωμάτωσης του Συστήματος Πληροφόρησης για τη Δημοσιονομική Διαχείριση (FMIS) και του νέου Λογιστικού Σχεδίου, ώστε να εφαρμοστεί στον κρατικό προϋπολογισμό του 2019.

105. Κοινωνική ασφάλιση: Εναρμόνιση των κανόνων για τα επιδόματα αναπηρίας και κοινωνικής μέριμνας σύμφωνα και με τη μεταρρύθμιση των παροχών αναπηρίας έως τον Ιούνιο του 2018.

106. Κοινωνική ασφάλιση: Τον Μάιο του 2018 θα αναθεωρηθούν οι κανόνες παροχών αναπηρίας και κοινωνικής πρόνοιας, συμπεριλαμβανομένου του νόμου 4387/2016.

107. Κοινωνική ασφάλιση: Αναθεώρηση των παροχών αναπηρίας, με το νέο πλαίσιο να εφαρμόζεται μέχρι τα τέλη Ιουνίου του 2018.

108. Αγορές προϊόντων και επιχειρηματικό περιβάλλον. Οι αρχές θα επαναξιολογήσουν έως τον Ιούνιο του 2018 το νέο καθεστώς αδειοδότησης των επιχειρήσεων.

109. Ιδιωτικοποιήσεις (Εγνατία): Οι υπουργοί Υποδομών, Μεταφορών και Οικονομικών θα εκδώσουν, έως τον Απρίλιο του 2018, ΚΥΑ που θα καθορίζει τη νέα πολιτική διοδίων.

110. Δημόσια διοίκηση: Έως τον Απρίλιο του 2018 θα γίνει η επιλογή των νέων προϊσταμένων σε ολόκληρη τη δημόσια Διοίκηση.

111. Δημόσιες συμβάσεις: Οι αρχές θα συνεχίσουν να εφαρμόζουν τις δράσεις σχετικά με τις ηλεκτρονικές δημόσιες συμβάσεις στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης της Κομισιόν.

112. Ιδιωτικοποιήσεις (Εγνατία): Μέχρι την έγκριση της νέας πολιτικής τιμολόγησης διοδίων που θα εφαρμοστεί σε όλους τους σταθμούς διοδίων του αυτοκινητόδρομου και τους κάθετους άξονες, ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής οποιουδήποτε νέου σταθμού διοδίων, θα εκδώσει προσωρινή Υπουργική Απόφαση, με την οποία θα θέσει σε λειτουργία τους σταθμούς αυτούς, με την τρέχουσα τιμολόγηση.

113. Υπερταμείο Αποκρατικοποιήσεων: Το ΥΠΟΙΚ χρησιμοποιώντας την τεχνική βοήθεια του Υπερταμείου ή άλλου εμπειρογνώμονα, θα επανεξετάζει σε τακτική βάση το χαρτοφυλάκιο ακινήτων που ανήκουν στο κράτος, καθώς και το χαρτοφυλάκιο των κρατικών επιχειρήσεων (συμπεριλαμβανομένων των νεοσυσταθέντων). Το κράτος μεταβιβάζει στο Υπερταμείο τα περιουσιακά στοιχεία που πληρούν τις προδιαγραφές.

Πηγή: Ναυτεμπορική

Ακόμη και το διοξείδιο του άνθρακα «αθωώνει» η κυβέρνηση Τραμπ σε σχέση με τις επιπτώσεις του στην κλιματική αλλαγή.

Ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Ρικ Πέρι, υποστήριξε, σε αντίθεση με αμέτρητες έρευνες χιλιάδων επιστημόνων, εντός και εκτός ΗΠΑ, ότι δεν πιστεύει πως το διοξείδιο του άνθρακα είναι η βασική αιτία της κλιματικής αλλαγής.

«Το πιο πιθανό είναι ότι το βασικό κουμπί ελέγχου (για την κλιματική αλλαγή) είναι το νερό των ωκεανών και το περιβάλλον στο οποίο ζούμε», είπε στο CNBC ο πρώην κυβερνήτης του Τέξας, χωρίς να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις για το τι ακριβώς εννοεί.

Κατά το παρελθόν ο Αμερικανός υπουργός Ενέργειας έχει εκφράσει και πάλι αντίστοιχη άποψη όταν δήλωνε ότι «υπάρχει τεράστια διαφωνία για τον βαθμό επίπτωσης» του διοξειδίου του άνθρακα και άλλων αερίων στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Ο Ρικ Πέρι με κατάφερε να εμφανιστεί αντίθετος με τις έρευνες της NASA και άλλων αμερικανικών υπηρεσιών για το περιβάλλον, ακόμη και του υπουργείου Ενέργειας του οποίου προΐσταται.

Οι δηλώσεις του έρχονται μερικές εβδομάδες μετά την απόφαση του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ να άρει την συμμετοχή των ΗΠΑ από τη Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, την οποία υπέγραψαν σχεδόν 200 χώρες τον Δεκέμβριο του 2015 σε μία προσπάθεια να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Το βασικό επιχείρημα του προέδρου Τραμπ κατά της συμφωνίας, παρά το γεγονός ότι οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας, Ρεξ Τίλερσον και Τζέιμς Ματίς τον συμβούλευσαν να μην αποχωρήσει, ήταν ότι θέτει τους Αμερικανούς εργαζόμενους σε μία οικονομικά δυσχερή θέση. Αξιωματούχοι του υπουργείου Εξωτερικών δήλωναν τότε ανώνυμα ότι ο πρόεδρος θα μπορούσε να επιλέξει να παραμείνει η χώρα στη Συμφωνία του Παρισιού αλλά να θέσει λιγότερο φιλόδοξους στόχους για την μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τις ΗΠΑ.

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Ένα διαρκές έγκλημα είναι σε εξέλιξη ενάντια στην πιο αδύναμη και ευάλωτη κατηγορία εργαζομένων του δημοσίου: τους ελαστικά εργαζόμενους συμβασιούχους. Ένα έγκλημα που αποδεικνύει τον κυνισμό με τον οποίο αλλεπάλληλες κυβερνήσεις εκμεταλλεύτηκαν την αγωνία μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας να μπορέσουν να βρουν εργασία

Στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του νεοελληνικού κράτους, οι κυρίαρχες τάξεις αντιμετώπισαν τον κρατικό μηχανισμό ως μέσο εξυπηρέτησης των συμφερόντων τους αλλά και ως μέσο οικοδόμησης κοινωνικών συμμαχιών. Η διαχείριση της πρόσβασης στην εργασία στον ευρύτερο δημόσιο τομέα αποτέλεσε ένα ιδιαίτερα ισχυρό πολιτικό εργαλείο. Το ρουσφέτι δεν ήταν μόνο στρέβλωση ως προς έναν ιδεότυπο αξιοκρατίας, ήταν και ένας τρόπος απόσπασης συναίνεσης και οικοδόμησης κοινωνικού μπλοκ γύρω από την κυρίαρχη στρατηγική. Οι πολιτικοί εκπρόσωποι των κυρίαρχων τάξεων παραχωρούσαν σε μερίδες των εργατικών, αγροτικών και μικροαστικών τάξεων δυνατότητα εργασίας στο δημόσιο, με την εξασφάλιση που αυτό προσέφερε, όχι όμως με όρους κοινωνικής κατάκτησης αλλά παραχώρησης και εκλογικής συναλλαγής. Στη μετεμφυλιακή περίοδο αυτό πήρε και μια ακόμα πιο έντονη διάσταση απαίτησης ιδεολογικής συμμόρφωσης, όχι μόνο με τη διαδικασία της «ανάνηψης» αλλά και με την πρόσδεση στον έναν ή τον άλλον πολιτευτή ή κομματάρχη.

Στη Μεταπολίτευση η κοινωνική πίεση αυξήθηκε –την ίδια ώρα που οι ανάγκες του ευρύτερου δημόσιου τομέα επεκτείνονταν– και είδαμε ένα νέο κύμα μαζικών διορισμών και επί Ν.Δ. αλλά και επί ΠΑΣΟΚ, όχι πάντα με διαφανείς και αξιοπρεπείς διαδικασίες. Ειδικά στην περίοδο του ΠΑΣΟΚ, αυτό αντανακλούσε –στρεβλά και ηγεμονευόμενα– και μια απαίτηση να δικαιωθούν τα κοινωνικά στρώματα που είχαν αδικηθεί στην προηγούμενη περίοδο.

Εξαίρεση αποτέλεσαν οι κλάδοι όπου το σύστημα διορισμών ήταν ούτως ή άλλως διάφανο και αντικειμενικό, όπως ήταν η εκπαίδευση, με το σύστημα της επετηρίδας. Η απουσία ρουσφετολογικών διορισμών σε αυτούς τους χώρους άφησε εξαρχής ένα χνάρι ιδιαίτερης αξιοπρέπειας και αγωνιστικότητας.

Οι σταδιακές μετατοπίσεις του κυρίαρχου λόγου και της κυρίαρχης στρατηγικής, ιδίως από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 και μετά, όταν η Ελλάδα μπήκε σε μια φάση καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης και όπου το αίτημα του «εκσυγχρονισμού» δεν είχε πια το πρόσημο του «προοδευτικού» αλλά διεκδικούσε ουσιαστικά την εισαγωγή νεοφιλελεύθερων πολιτικών, η πίεση ενάντια στο ρουσφέτι έγινε πολύ μεγαλύτερη. Την ίδια περίοδο βλέπουμε να αυξάνεται διαρκώς ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου, σταδιακά όλο και περισσότερο ορισμένου χρόνου. Για τις αστικές κυβερνήσεις γινόταν ολοένα και πιο βολικό να καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα μέσα από ελαστικές σχέσεις εργασίας, έτσι ώστε να διατηρούν τη δυνατότητα, άμα χρειαστεί, να απαλλαγούν από αυτούς. Στο ίδιο φόντο και με δεδομένη τη μεγάλη πίεση για διορισμό στο δημόσιο άρχισε να προβάλλεται η ανάγκη να εισαχθούν θεσμοί όπως οι διαγωνισμοί και να υπάρξει, υποτίθεται, διαφάνεια στην όλη διαδικασία. Αυτό ήρθε να εξυπηρετήσει η καθιέρωση του ΑΣΕΠ το 1994. Βέβαια, αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι η πρώτη μεγάλη εφαρμογή του νέου τρόπου διορισμού στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τον διαγωνισμό του 1998 θα οδηγήσει σε μια από τις μεγαλύτερες κοινωνικές συγκρούσεις στην Ελλάδα, την περίφημη «μάχη του εξεταστικών».

Από τη δεκαετία του 1990, η μετατόπιση του ιδεολογικού μέσου όρου θα βάλει στο στόχαστρο, όπως και σε όλες τις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, την εργασία στο δημόσιο. Είναι η γνωστή ρητορική για τους «τεμπέληδες» δημοσίους υπαλλήλους, το «βόλεμα» της μονιμότητας, την απουσία «παραγωγικότητας» σε αντιδιαστολή προς τον ιδιωτικό τομέα. Η ρητορική αυτή υπέκρυπτε τον κυνισμό μιας ταξικής στρατηγικής. Η απασχόληση στο δημόσιο, με την εργασιακή σταθερότητα που προσέφερε, λειτουργούσε ως ένας συνολικότερος τελεστής στις εργασιακές σχέσεις. Η δυνατότητα απασχόλησης στο δημόσιο, με μονιμότητα, έστω και με χαμηλότερες απολαβές, υποχρέωνε και τον ιδιωτικό τομέα, στις αντίστοιχες ειδικότητες, να πρέπει να προσφέρει αξιοπρεπείς συνθήκες και απολαβές. Επομένως, η ανάγκη μείωσης της απασχόλησης στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα αλλά και ο περιορισμός της μόνιμης απασχόλησης στο δημόσιο δεν αποτελούσαν απλώς οικονομικούς υπολογισμούς για τη μείωση του μισθολογικού κόστους· εντάσσονταν και σε μια συνολικότερη ταξική στρατηγική για την τροποποίηση του συσχετισμού δύναμης σε βάρος της εργασίας στο σύνολο της οικονομίας.

Την ίδια ώρα, από τη δεκαετία του 1990 και μετά γενικεύεται το φαινόμενο της μαζικής πρόσληψης προσωπικού που κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες με συμβάσεις έργου ή ορισμένου χρόνου, οι οποίες ανανεώνονταν διαρκώς συντηρώντας μια χωρίς προηγούμενο συνθήκη ομηρίας, καθώς σε ολόκληρους κλάδους δεν γίνονταν για πολλά χρόνια μόνιμοι διορισμοί αλλά διαρκείς προσλήψεις συμβασιούχων. Αυτό σε ορισμένες περιπτώσεις έπαιρνε σχεδόν τραγικές μορφές, εάν αναλογιστούμε ότι οι «συμβασιούχοι της μίας μέρας» του Ιπποδρόμου παρέμειναν σε αυτή την ακραία συνθήκη επισφάλειας για δεκαετίες και μόλις τώρα ολοκληρώνεται η πρόσληψή τους στο δημόσιο με συμβάσεις αορίστου χρόνου.

Σε αυτό το έδαφος ήταν που γεννιόταν και η διαρκής πίεση για μετατροπή συμβάσεων σε αορίστου ή των συμβάσεων αορίστου σε μόνιμους διορισμούς, που με τη σειρά της αποτελούσε και ένα πολιτικό εργαλείο στα χέρια των κυβερνήσεων για την απόσπαση συναίνεσης. Αυτό οδηγούσε σε διαδοχικά κύματα «μονιμοποιήσεων» που αποτελούσαν ταυτόχρονα κατάκτηση των εργαζομένων απέναντι στην επισφάλεια, αλλά και συντηρούσαν τον μηχανισμό των προσλήψεων από το παράθυρο με την ελπίδα μελλοντικής μονιμοποίησης.

Προφανώς και το ταξικό αίτημα ήταν και παραμένει η κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και η κατοχύρωση ενιαίου καθεστώτος μονιμότητας σε όλο το δημόσιο, παράλληλα με μαζικούς διορισμούς με βάση αντικειμενικά και διάφανα συστήματα. Ωστόσο, οι πολιτική προτεραιότητα των κυβερνήσεων ήταν η διατήρηση της ομηρίας και παράλληλα η κατά περιόδους πολιτική εκμετάλλευση της όποιας «λύσης».

Την ίδια στιγμή, γίνεται ένα κρίσιμο θεσμικό πια έγκλημα: η αναθεώρηση του Συντάγματος του 1998-2001. Στο όλο κλίμα που περιγράφηκε, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος στο άρθρο 103: «Νόμος ορίζει τους όρους και τη χρονική διάρκεια των σχέσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, για την κάλυψη είτε οργανικών θέσεων και πέραν των προβλεπομένων της παραγράφου 3 είτε πρόσκαιρων είτε απρόβλεπτων και επειγουσών αναγκών κατά το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2. Νόμος ορίζει επίσης τα καθήκοντα που μπορεί να ασκεί το προσωπικό του προηγούμενου εδαφίου. Απαγορεύεται η από το νόμο μονιμοποίηση προσωπικού που υπάγεται στο πρώτο εδάφιο ή μετατροπή των συμβάσεών του σε αορίστου χρόνου. Οι απαγορεύσεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και ως προς τους απασχολουμένους με σύμβαση έργου».

Η αθλιότητα αυτής της ρύθμισης έγκειται στο ότι ουσιαστικά πηγαίνει το θεσμικό καθεστώς των εργαζομένων στο δημόσιο πιο πίσω και από την εργατική νομοθεσία του 1920, όταν και κατοχυρώθηκαν τα δικαιώματα που προκύπτουν από τη σύμβαση αορίστου χρόνου. Η παραδοχή ότι οι επαναλαμβανόμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου αποτελούν καταχρηστική πρακτική και ότι σε αυτή την περίπτωση επιβάλλεται η αντιμετώπιση της εργασιακής σχέσης ως αορίστου χρόνου αποτέλεσε ακρογωνιαίο λίθο της εργατικής νομοθεσίας, τον οποίο ήρθε να παραβιάσει το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας!

Η θεσμική αυτή εξέλιξη δεν ανέκοψε την πίεση από τους ελαστικά απασχολούμενους στο δημόσιο. Διαμορφώθηκε μάλιστα ένα πολύ μεγάλο κίνημα συμβασιούχων σε όλο το διάστημα, με πρωτοπόρο ρόλο συνδικαλιστριών και συνδικαλιστών της ριζοσπαστικής αριστεράς. Ανάμεσα στα άλλα το κίνημα αυτό εκμεταλλεύτηκε και το γεγονός ότι υπήρχε Ευρωπαϊκή Οδηγία που σαφώς επέβαλλε τη μετατροπή των συνεχόμενων συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Ο συνδυασμός ανάμεσα σε πολύ μεγάλες και διαρκείς κινητοποιήσεις και δικαστικές αποφάσεις που δικαίωναν τους εργαζόμενους που κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες οδήγησε τελικά στο ΠΔ 164/2004 («ΠΔ Παυλόπουλου») που επέτρεψε σε χιλιάδες συμβασιούχους να αποκτήσουν επιτέλους σύμβαση αορίστου χρόνου, σε μια από τις μεγαλύτερες νίκες του εργατικού κινήματος ενάντια στην ελαστική εργασία.

Ωστόσο, οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ επιχείρησαν αυτό να αποτελέσει το τελευταίο μεγάλο κύμα μονιμοποιήσεων και να επεκταθούν ακόμα περισσότερο οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Προς τούτο, εκμεταλλεύονταν και το γεγονός ότι ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του έργου που παρήγαγε το δημόσιο και για το οποίο χρειαζόταν επιπλέον προσωπικό αφορούσε έργα χρηματοδοτούμενα από ευρωπαϊκούς πόρους, που είχαν ημερομηνία λήξης. Την ίδια στιγμή, οι διαρκείς μετοχοποιήσεις και ιδιωτικοποιήσεις και η λειτουργία, ούτως ή άλλως, με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, είχαν γενικεύσει τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Παράλληλα, μια σειρά νομοθετήματα κυρίως των κυβερνήσεων Σημίτη είχαν κάνει εντός του δημοσίου υποχρεωτική την ανάθεση της καθαριότητας, της φύλαξης και άλλων δραστηριοτήτων σε εργολαβικά συνεργεία, που λειτουργούσαν με συνθήκες πρωτοφανούς εργοδοτικής ασυδοσίας, όπως έδειξε και η δολοφονική επίθεση ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα τον Δεκέμβριο του 2008.

Με τον ερχομό των μνημονίων, η κατάσταση των συμβασιούχων επιδεινώθηκε ακόμα περισσότερο. Η πρόβλεψη για μείωση κατ’ έτος του αριθμού των συμβασιούχων οδήγησε σε χιλιάδες περικοπές θέσεων. Μεγάλο μέρος της μείωσης του συνολικού αριθμού των απασχολούμενων στο δημόσιο προήλθε ουσιαστικά από μαζικές απολύσεις συμβασιούχων. Προφανώς και ένας αριθμός συμβασιούχων διατηρήθηκε αλλά με πολύ πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας, είτε μιλάμε για τα ΕΣΠΑ (π.χ. αναπληρωτές στην εκπαίδευση, όπου έχουν σταματήσει ουσιαστικά οι μόνιμοι διορισμοί) είτε, ακόμα χειρότερα, για τα πεντάμηνα αρχικά και οχτάμηνα μετά των «ωφελούμενων» κύρια στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Την ίδια ώρα, πρακτικά οι εκπρόσωποι της τρόικας απαγορεύουν στους περισσότερους κλάδους τους μαζικούς διορισμούς, κάνοντας την καταφυγή σε συμβασιούχους αναγκαστική. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στο πλαίσιο της γενικότερης συνθηκολόγησής της, δεν μπόρεσε να κάνει κάτι διαφορετικό επί της ουσίας και αποδέχτηκε το μνημονιακό πλαίσιο.

Αυτό πήρε ιδιαίτερα δραματική μορφή στον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπου χιλιάδες εργαζόμενες/οι στην καθαριότητα κινδύνευαν να πεταχτούν στον δρόμο εάν δεν υπήρχαν παρατάσεις των συμβάσεών τους. Εκεί υπήρξαν και κάτω από την πίεση μαζικών κινητοποιήσεων δύο νομοθετικές παρεμβάσεις που δεν έλυναν μεν το πρόβλημα συνολικά αλλά τουλάχιστον εξασφάλιζαν τη μη απόλυση. Η πρώτη ήταν το άρθρο 16 του Ν.4429/2016, που παρέτεινε όλες τις συμβάσεις μέχρι το τέλος του 2017, και η παράγραφος 1 του άρθρου 25 του Ν. 4456/2017, που θεωρούσε σύννομες τις σχετικές δαπάνες για να προσπεραστούν προβλήματα που υπήρχαν.

Τώρα έρχεται το Ελεγκτικό Συνέδριο και με μια απόφασή του που δημοσιεύτηκε στις 16 Ιουνίου του 2017 κρίνει αντισυνταγματικές τις παρατάσεις και ταυτόχρονα θέτει και ζήτημα για τις μέχρι τώρα πληρωμές των εργαζομένων. Η απόφαση αυτή δεν αντανακλά μόνο τον ιδιότυπο κυνισμό που αναπτύσσεται στις κορυφές του δικαστικού σώματος (όταν φυσικά δεν πρόκειται για τις δικές του απολαβές) – ας θυμηθούμε εδώ την προκλητική νομιμοποίηση των μνημονίων από το ΣτΕ. Αντανακλά και τις πραγματικές συνέπειες της συνταγματικής μεταρρύθμισης του 1998-2001 καθώς προσφέρει το συνταγματικό πρόσχημα για τις απολύσεις συμβασιούχων. Την ίδια ώρα αναδεικνύεται ότι δεν αποτελούν λύση τα διάφορα θεσμικά μπαλώματα που δοκιμάζει η κυβέρνηση, παραμένοντας όμως εντός της μνημονιακής λογικής. Αντίθετα, αυτό που απαιτείται είναι όντως συνολική και οριστική νομοθετική ρύθμιση που να εξασφαλίζει όχι την παράταση της ομηρίας αλλά τη μόνιμη και αξιοπρεπή εργασία των εργαζομένων στην καθαριότητα σε ρήξη με τους μνημονιακούς περιορισμούς και τις δεσμεύσεις τους. Άλλωστε, ακόμη και το Ελεγκτικό Συνέδριο αναγνωρίζει στην απόφασή του ότι πρόκειται για εργαζόμενους που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

                  Οι πρόσφατες δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού Πάνου Σκουρλέτη επιβεβαίωσαν τις καταστροφικές επιπτώσεις αυτών των πολιτικών. Ουσιαστικά παραδέχτηκε ότι αναγκαστικά πάμε για περίπου 6.500 απολύσεις (η ΠΟΕ-ΟΤΑ εκτιμά ότι ο πραγματικός αριθμός θα είναι μεγαλύτερος και θα ξεπεράσει τις 10.000) και ως λύση πρότεινε δίμηνες παρατάσεις κάποιων συμβάσεων και την προοπτική 2.400 μονίμων διορισμών, όταν και εάν γίνουν. Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι μαζικές απολύσεις αλλά και το γεγονός ότι αυτή η αποδιάρθρωση των υπηρεσιών καθαριότητας των δήμων θα μεγαλώνει και την πίεση να επεκταθούν πρακτικές ιδιωτικοποίησης αυτών των υπηρεσιών.

Ο αγώνας των εργαζομένων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι ούτε συντεχνιακός ούτε κλαδικός. Είναι κομμάτι μιας μεγάλης μάχης ενάντια στην επέλαση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στο δημόσιο και όχι μόνο. Γι’ αυτό και πρέπει να νικήσει. Γι’ αυτό και πρέπει να στηριχτεί από όλες και όλους μας.

ΠΗΓΗ: ektosgrammis.gr

Αναμφισβήτητα το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της απόφασης του πρόσφατου Eurogroup είναι το πρωτοφανές βάθος χρόνου της συμφωνίας: ως το 2060! Και το περιεχόμενο αυτής; Λιτότητα!

Το παιχνίδι της «υπομονής» παίζουν η νέα διοίκηση του ΟΛΠ ΟΛΠ με τους εργαζόμενους, προκειμένου να διαμορφωθεί η νέα εποχή για τα εργασιακά δεδομένα στο μεγάλο λιμάνι.

Ο νέος μεγαλομέτοχος του ΟΛΠ, η Cosco, θέλει να πετύχει τρεις στρατηγικής σημασίας στόχους: να ρίξει το εργατικό κόστος από το 55% περίπου του τζίρου που είναι σήμερα, να αλλάξει τον κανονισμό εργασίας προκειμένου να εξασφαλίσει μεγαλύτερες αποδόσεις, αλλά και να κρατήσει σε καλό επίπεδο τις σχέσεις με τους εργαζόμενους, να έχει δηλαδή εργασιακή ειρήνη.

Οι διαφορές ανάμεσα στις δύο πλευρές παραμένουν μεγάλες σε όλα τα επίπεδα και σύμφωνα με πληροφορίες της αγοράς, αν δεν αλλάξει κάτι τους επόμενους μήνες είναι πολύ πιθανό η υπόθεση να καταλήξει στη διαιτησία, προκειμένου να διατηρηθεί η εργασιακή ειρήνη. Σημειώνεται, πάντως, ότι η μείωση του κόστους σε όλα τα επίπεδα, αποτελεί κεντρική απόφαση της διοίκησης του ΟΛΠ. Καταβάλλεται εντατική προσπάθεια να πειστούν συνεργάτες, χρήστες αλλά και διάφοροι εργολάβοι με τους οποίους συνεργάζεται ο ΟΛΠ να δώσουν μεγάλες εκπτώσεις στις χρεώσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις έχει ζητηθεί κάτι ανάλογο ακόμα και για εργασίες που ολοκληρώνονται εντός ολίγου ή έχουν ήδη ολοκληρωθεί.

Τα μισθολόγια

Η νέα διοίκηση του ΟΛΠ, που εκπροσωπεί τον κινεζικό όμιλο Cosco, σε καμία περίπτωση δεν επιθυμεί να μειώσει τα υπάρχοντα μισθολόγια. Προκειμένου να πετύχει όμως τη μείωση του κόστους προσπαθεί να πείσει μια μερίδα εργαζομένων που είναι κοντά στη σύνταξη να φύγουν με εθελούσια. Μέχρι στιγμής όμως το ποσό που καταβάλλει θεωρείται μικρό ως «πριμ» εξόδου και δεν έχει βρει ανταπόκριση (περίπου 4.500 ευρώ τον χρόνο).

Αλλά και οι μετατάξεις, μια δυνατότητα που είχε δεσμευτεί η κυβέρνηση να προσφέρει στους εργαζόμενους που θα ήθελαν να αφήσουν τον ιδιωτικό πλέον ΟΛΠ, δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα.

Το υπουργείο Ναυτιλίας, πάντως, διαβεβαιώνει ότι θα ξεκινήσουν πολύ σύντομα. Η επιτυχία του μέτρου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τα μισθολόγια με τα οποία θα αμείβονται στις νέες υπηρεσίες όσοι επιλέξουν να μεταταχθούν. Σε περίπτωση που οι δύο δράσεις βρουν ανταπόκριση τελικά, στον Οργανισμό θεωρούν ότι θα μειώσουν σημαντικά το κόστος. 

Τα δώρα

Η μετάλλαξη του ΟΛΠ από δημόσια σε ιδιωτική εταιρεία αλλάζει τα δεδομένα και σε ό,τι αφορά τα δώρα Χριστουγέννων - Πάσχα και το επίδομα άδειας. Με το παλαιότερο σύστημα, η καταβολή του 13ου και του 14ου μισθού είχε καταργηθεί, όπως έγινε σε όλο το δημόσιο τομέα, αλλά με την αλλαγή των δεδομένων οι εργαζόμενοι έχουν ζητήσει να τους καταβληθούν ξανά. Η πρόταση του ΟΛΠ για τη νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, σύμφωνα με τις πληροφορίες της «Ν», είναι να διατηρηθούν οι αμοιβές στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα χρόνια, αλλά να περιλαμβάνουν και τα δώρα. Πρόταση που ακόμα δεν έχει γίνει δεκτή.
Το θέμα των δώρων έχει γίνει περισσότερο περίπλοκο εξαιτίας της απόφασης κάποιων εργαζομένων να διεκδικήσουν αποζημιώσεις για τα δώρα που δεν τους έχουν καταβληθεί τα προηγούμενα χρόνια. Υποστηρίζουν ότι ποτέ ο ΟΛΠ δεν ήταν δημόσια εταιρεία.

Νομικοί κύκλοι σημειώνουν ότι σε άλλες περιπτώσεις ανώνυμων εταιρειών που είχαν υπαχθεί στο καθεστώς κατάργησης των δώρων, οι εργαζόμενοι κατέθεσαν προσφυγές και τις κέρδισαν.

Υπολογίζεται ότι αν χρειαστεί να επιστραφούν τα δώρα για όλους τους εργαζόμενους του ΟΛΠ από το 2010 και μετά, θα βγουν από το ταμείο περίπου 100 εκατ. ευρώ, ποσό αντίστοιχο με τον ετήσιο τζίρο της εταιρείας ή το κόστος μισθοδοσίας δύο ετών.

Κατάργηση κανονισμών

Η διοίκηση του ΟΛΠ κινείται και για τις αλλαγές στον κανονισμό εργασίας. Έχει προτείνει, μεταξύ άλλων, την κατάργηση όλων των ειδικών κανονισμών. Έτσι, για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι στο car terminal αν βγάλουν περισσότερα από 35 αυτοκίνητα την ημέρα λαμβάνουν μπόνους. Η νέα διοίκηση έχει προτείνει την κατάργηση του κανονισμού αυτού και θεωρεί ότι πρέπει να ανέβει το όριο υποχρεωτικών κινήσεων, γεγονός που έχει προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις.

Του Αντώνη Τσιμπλάκη
Πηγή: naftemporiki.gr

«Οι αριθμοί ευημερούν αλλά οι άνθρωποι δυστυχούν» είχε πει ο Γεώργιος Παπανδρέου, αναφερόμενος στους οικονομικούς δείκτες της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Σήμερα στην Ελλάδα των Μνημονίων και της επιτροπείας των δανειστών, άνθρωποι και αριθμοί δυστυχούν αντάμα.

Το πολιτικό και οικονομικό σκηνικό στη χώρα καθορίζουν δηλώσεις, προτάσεις, σχέδια, επικοινωνιακές τακτικές και άφθονη προπαγάνδα για το πώς η Ελλάδα θα μπορέσει να βγεί από τη βαθιά ύφεση στην οποία την έχουν οδηγήσει. Όλα επιδιώκουν να καλλιεργήσουν την ψευδαίσθηση ότι τα χειρότερα και δυσκολότερα είναι πίσω μας και ότι ένα ελπιδοφόρο μέλλον ανοίγεται μπροστά μας αν εφαρμόσουμε τις «σωτήριες μεταρρυθμίσεις» του γερμανικού Imperium και του ΔΝΤ. Ουσιαστικά αποσκοπούν στο να μετασχηματιστεί όχι μόνο η οικονομική συμπεριφορά των πολιτών αλλά και ο τρόπος που σκέπτονται, αξιολογούν και κατανοούν την πραγματικότητα, ώστε να διαμορφωθεί ένας «μνημονιακός ιδιότυπος» παγκοσμιοποιημένου ραγιά, που, χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις, θα υποταχθεί.

Την αμφιβολία και τη σύγχυση, μεταξύ των πολιτών, εντείνει και η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) με τον τρόπο και το χρόνο που ανακοινώνει τα στοιχεία για την ελληνική οικονομία. Την  Παρασκευή 2 Ιουνίου 2017,  η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε ότι το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας, το πρώτο τρίμηνο του 2017, αυξήθηκε κατά 0,4% σε σχέση με το τελευταίο τρίμηνο του 2016. Πρόκειται για προσωρινά στοιχεία σε τρέχουσες τιμές με εποχική και ημερολογιακή διόρθωση.

Δεκαοκτώ  μέρες πριν, στις 15 Μαϊου, η ΕΛΣΤΑΤ είχε ανακοινώσει ότι το ΑΕΠ, το πρώτο τρίμηνο του έτους είχε μειωθεί κατά 0,5%.  Η ανακοίνωση αυτή αποτέλεσε «βούτυρο στο ψωμί» της αντιπολίτευσης, πολλών οικονομικών παραγόντων και όλων των συστημικών μέσων ενημέρωσης που κατηγόρησαν, για ακόμη μια φορά, την κυβέρνηση ότι με την πολιτική της οδηγεί τη χώρα σε βαθύτερη ύφεση. Μόνο που η οικονομική πολιτική δεν καθορίζεται από την ελληνική κυβέρνηση αλλά από τους  δανειστές. Στελέχη της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ, μέχρι σήμερα, όπου σταθούν κι’ όπου βρεθούν, ισχυρίζονται ότι επί διακυβέρνησης των κομμάτων τους είχε αρχίσει η ανάπτυξη που στη συνέχεια, λόγω της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, αντιστράφηκε σε ύφεση. Τί  κι’ αν τα στοιχεία καταγράφουν για το 2014 μείωση του ΑΕΠ κατά 1,5% (βλέπε πίνακα) σημασία έχει η επικοινωνία που διαστρεβλώνει την πραγματικότητα.

Η αρχική εκτίμηση της ΕΛΣΤΑΤ προκάλεσε άφθονη πολιτική σπέκουλα και προπαγάνδα. Αλλά και η κυβέρνηση που υποστήριζε, όλο το προηγούμενο διάστημα, ότι η οικονομία  έχει μπει ήδη σε πορεία ανάπτυξης, είδε τους ισχυρισμούς της να διαψεύδονται και να γελοιοποιούνται επί δεκαοκτώ μέρες. Η διαφορά μεταξύ της πρώτης εκτίμησης για μείωση του ΑΕΠ κατά 0,4% και της δεύτερης για αύξησή του κατά 0,5% είναι πολύ μεγάλη για να αποδοθεί σε στατιστικές προσαρμογές. Η ΕΛΣΤΑΤ στην τελευταία ανακοίνωσή της παραδέχεται ότι στην αρχική εκτίμησή της δεν είχαν ενσωματωθεί τα στοιχεία για το εξωτερικό Ισοζύγιο Πληρωμών του μηνός Μαρτίου, οι τριμηνιαίοι δείκτες εργασιών του κλάδου των υπηρεσιών καθώς και τα στοιχεία έρευνας του εργατικού δυναμικού. Αφού, όμως, δεν υπήρχαν όλα αυτά τα στοιχεία γιατί έπρεπε να εκδοθεί η πρώτη ανακοίνωση; Μετά δεκαοκτώ μέρες είναι τώρα η σειρά της κυβέρνησης να «πανηγυρίζει» για μια πολύ μικρή και άνευ ουσίας αύξηση του ΑΕΠ, σε ένα μόνο τρίμηνο. Σημειώνουμε ότι το τελευταίο τρίμηνο του 2016 το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 1,1%.  Όπως είπαμε,  οι επικοινωνιακές εντυπώσεις και η προπαγάνδα κυριαρχούν και επικαλύπτουν τη δυστυχία ανθρώπων και αριθμών.

Από το 2010 που η Ελλάδα μπήκε στα Μνημόνια έχει απωλέσει πάνω από το ένα τέταρτο του πλούτου της. Το ΑΕΠ από το 2010 μέχρι το 2016 έχει μειωθεί κατά 26,12% και από 237,6 δις. ευρώ έχει περιοριστεί στα 175,6 δις. (βλέπε πίνακα). Μέσα σε επτά χρόνια, που οι δανειστές σε συνεργασία με τις εγχώριες μνημονιακές κυβερνήσεις ανέλαβαν να σώσουν τη χώρα, οι Έλληνες έγιναν κατά 62 δις. ευρώ φτωχότεροι το χρόνο. Αν διαιρέσουμε το ποσό αυτό με τα περίπου δέκα εκατομμύρια του ελληνικού πληθυσμού τότε αναλογούν 6.200 ευρώ σε κάθε άτομο – από τα νήπια μέχρι τους υπερήλικες – δηλαδή, μια τετραμελής οικογένεια έγινε φτωχότερη κατά 24.800 ευρώ, κατά μέσον όρο, το χρόνο. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή μιας χώρας σε καιρό ειρήνης.

Η πραγματική μείωση του ΑΕΠ είναι ακόμη μεγαλύτερη αν υπολογίσουμε ότι σ’ αυτό περιλαμβάνονται όλοι οι έμμεσοι φόροι (όχι οι άμεσοι όπως π.χ. ο φόρος εισοδήματος) που επιβαρύνουν την παραγωγή και την κατανάλωση. Ο βασικός συντελεστής ΦΠΑ αυξήθηκε κατά 26,32%,  από το 19% στο 24%. Ο χαμηλός συντελεστής ΦΠΑ αυξήθηκε κατά 44,44%, από το 9% στο 13%. Παράλληλα έγιναν αλλεπάλληλες αυξήσεις στον ειδικό φόρο κατανάλωσης καυσίμων (βενζίνες, πετρέλαιο κίνησης, πετρέλαιο θέρμανσης, φυσικό αέριο, υγραέριο κλπ.).  Αυξήθηκαν επίσης οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης στα αλκοολούχα ποτά, τον καπνό και σ’ άλλα προϊόντα. Πρόσφατα, ειδικός φόρος κατανάλωσης επιβλήθηκε στον καφέ και το κρασί. Η αύξηση των φόρων αυξάνει το ονομαστικό ΑΕΠ. Αν υποθέσουμε ότι δεν είχε γίνει καμιά αύξηση των έμμεσων φόρων από το 2009,  η μείωση του ΑΕΠ θα ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από το 26,12% που καταγράφεται μέχρι σήμερα.

Οι πολιτικές των Μνημονίων, της λιτότητας, της εσωτερικής υποτίμησης, της φοροεπιδρομής και των «μεταρρυθμίσεων» πρέπει να σταματήσουν άμεσα πριν διαλύσουν οριστικά την Ελλάδα και πριν οι δανειστές λαφυραγωγήσουν όλη τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία της χώρας.

*Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου «Η Επανάσταση του Grexit – Το Σχέδιο», εκδόσεις Α.Α.Λιβάνη, καθώς και του Δοκιμίου «Το νόμισμα και τα φετίχ του» που έχει αναρτηθεί στο http://greekattack.wordpress.com

 **Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» στις 9-6-2017