Γράφει ο Φώτης Γιαννάδης.

Εν μέσω αντιπερισπασμών αποπροσανατολισμού και κοκορομαχιών ανάμεσα στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και στη ΝΔ περί της ταυτότητας του  φύλου όπου τα κόμματα της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης αποκρύβουν με φύλλο συκής την κοινή ταυτότητα της αντιλαϊκής πολιτικής τους, προέκυψε και το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση, τώρα πια που οριστικοποιήθηκε και καθορίστηκε η επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, για τις 14 έως 18 Οκτώβρη, μετά από πρόσκληση του αμερικανού προέδρου Τραμπ, έχει επιδοθεί σε μια άνευ προηγουμένου προπαγάνδα που αναγάγει αυτήν την επίσκεψη σε ταξίδι σταθμό. Και το ανάγει σε σταθμό γιατί όπως διατείνεται, γίνεται με φόντο τις κόντρες Τουρκίας–ΗΠΑ, και άρα σε «εξαιρετικά ευνοϊκές συνθήκες υπέρ του πρωθυπουργού και της χώρας μας», αφήνοντας να υπονοούνται πρωτοφανή οικονομικά, πολιτικά και στρατηγικά οφέλη για τη χώρα μας. Έτσι νομίζει ότι βρήκε μια σανίδα σωτηρίας για να μπορέσει να αποπροσανατολίσει το λαό και να ξεφύγει από τη λαϊκή οργή που γεννά η ακραία αντιλαϊκή πολιτική της.  

Στην πραγματικότητα βέβαια πρόκειται για μια επίσκεψη που την λεγόμενη ατζέντα για όλα τα ζητήματα, τη βάζουν οι αμερικάνοι. Παρά ταύτα, τα κατευθυνόμενα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δημοσιεύματα στον τύπο μιλάνε για «ευτυχή συγκυρία», που αν την αξιοποιήσει η κυβέρνηση μπορεί να αποκομίσει πολλαπλά οφέλη για τη χώρα, προτάσσοντας ακόμα και τα ζητήματα του «χρέους» σε σχέση με το ΔΝΤ που, ως κυρίαρχος παράγοντας οι ΗΠΑ μέσα στο ΔΝΤ, υποτίθεται ότι θα μπορούσαν να το επηρεάσουν θετικά για τη χώρα μας, αν η ελληνική κυβέρνηση ποντάρει στις μεγάλες στρατιωτικές ανάγκες που δημιουργούνται στις ΗΠΑ μετά το  κλείσιμο της βάσης τους στο Ινστσιρλίκ στην Τουρκία. Αν, δηλαδή, δεχτεί να υποδεχτεί τις λειτουργίες και τα όπλα του Ινστσιρλίκ στη ΝΑΤΟϊκή βάση της Σούδας μετά από αναβάθμισή της αλλά και στον Άραξο, στην Κάρπαθο ή και όπου αλλού στην ελληνική επικράτεια. Βέβαια προτού προλάβει να στεγνώσει το μελάνι τέτοιων δημοσιευμάτων, το ΔΝΤ ανακοίνωσε, στην πρόσφατη έκθεσή του για την Ελλάδα στις 11/10/2017, ότι οι δημοσιονομικές προβλέψεις του για τη χώρα μας είναι άκρως αρνητικές πράγμα που σημαίνει πως οι απαιτήσεις του ΔΝΤ για πρόσθετα αντιλαϊκά μέτρα το 2018, μπορεί να ξεπεράσουν και το 2,3 δις €.

Παρόλα αυτά, τα κατά κυβερνητικό ευαγγέλιο δημοσιεύματα, επιμένουν ότι ανάμεσα στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, σε μια ευρεία γεωγραφική ζώνη που οι διάφοροι ανταγωνισμοί και ανακατατάξεις δημιουργούν μια γενικευμένη αστάθεια, η χώρα μας, ως περιοχή σταθερότητας, μπορεί να κερδίσει στις συζητήσεις επί όλων των θεμάτων που θα συζητήσει ο πρωθυπουργός με τον αμερικανό πρόεδρο Τραμπ και με τους αμερικανικούς επιχειρηματικούς ομίλους. Προκρίνουν δηλ. ως συμφέρουσα την εμπλοκή της χώρας μέσα σ’ αυτούς τους ανταγωνισμούς και από αυτήν την άποψη είναι χαρακτηριστικές οι εξελίξεις στην Ενέργεια, που οι κυβερνητικές πηγές μεταφέρουν ότι θα βρεθούν στο επίκεντρο των συζητήσεων στις συναντήσεις με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ.

Οι στόχοι για μετατροπή της χώρας σε «κόμβο ενέργειας» και τα αντίστοιχα, σχέδια για Ελλάδα «πύλη εισόδου» για τα εμπορεύματα προς την ΕΕ, οδηγούν ακόμα περισσότερο στη βαθύτερη εμπλοκή της στους σφοδρούς ανταγωνισμούς ανάμεσα σε αμερικανικά, ευρωπαϊκά, κινεζικά και ρωσικά μονοπώλια για το ποιος θα ελέγξει κρίσιμες υποδομές, λιμάνια, σιδηρόδρομους και αεροδρόμια, μια εμπλοκή που, λαμβάνοντας υπόψη τα ίδια τα μεγέθη των ανταγωνιστών, εγκυμονεί ανεξέλεγκτες επικίνδυνες καταστάσεις.

Επίσης οι επιλογές και της σημερινής κυβέρνησης για αδιαμφισβήτητη συνέχιση της ένταξης της χώρας μας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ που την κάνουν το αγκιστρωμένο ψάρι των ΗΠΑ και της ΕΕ, προδικάζουν και τα αποτελέσματα της επίσκεψης του έλληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ. Πρόκειται για μια επίσκεψη που θα επικυρώσει στη χώρα μας το ρόλο του μεταπράτη της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, με αντάλλαγμα, στην καλύτερη περίπτωση, ένα «καλύτερο» αλλά  αμφισβητήσιμο οικονομικό αντίτιμο που θα αποδίδεται εν όλω ή εν μέρει ως συνδρομή μας στο ΝΑΤΟ. (Σημειωτέον ότι η ετήσια συνδρομή μας στο ΝΑΤΟ ανέρχεται στα 4 δις).

 Σ’ αυτά τα πλαίσια θα είναι και η όποια ανανέωση της σύμβασης που θα υπογράψουν οι ΗΠΑ για την αναβαθμισμένη βάση της Σούδας, μια βάση που όλο και θα γίνεται μεγαλύτερος μαγνήτης ενός πυρηνικού ολέθρου καθώς και η σταθερή συμμετοχή της χώρας μας στις ΝΑΤΟϊκές αποστολές σε όλη την περιοχή, από την Κεντρική Μεσόγειο έως τη Μαύρη Θάλασσα.

Τέτοιες λοιπόν συναντήσεις του πρωθυπουργού με την ηγεσία των ΗΠΑ  και τέτοια «ταξίδια» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που μπλέκουν το λαό μας βαθύτερα σε τέτοιους επικίνδυνους σχεδιασμούς, πρέπει να σημάνουν συναγερμό για μια πάνδημη ενότητα του λαού μας σε ένα ανατρεπτικό μέτωπο για άμεση αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως βασική προϋπόθεση για τη διασφάλιση της υπόστασής μας, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την πάλη μας για να απαλλαγούμε ολοκληρωτικά από το βάρβαρο σύστημα της κεφαλαιοκρατίας που γεννά, διαιωνίζει και ενδυναμώνει τέτοιους ανθρωποβόρους ιμπεριαλιστικούς στρατιωτικοπολιτικούς οργανισμούς που απειλούν με αφανισμό την ανθρωπότητα.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

Η κυβέρνηση Τραμπ θα καταργήσει ένα από τα σημαντικότερα μέτρα του τέως προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, στην προσπάθειά της να επιτύχει την υλοποίηση μιας από τις προεκλογικές υποσχέσεις του Ρεπουμπλικάνου, την αναζωογόνηση του κλάδου των ορυχείων άνθρακα, γεγονός που επικρίνουν έντονα οικολόγοι.

Η εξέλιξη αυτή ακολουθεί την ανακοίνωση της απόφασης του Τραμπ στις αρχές του Ιουνίου οι ΗΠΑ να αποχωρήσουν από τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, με το επιχείρημα ότι η εφαρμογή της θα απέβαινε σε βάρος της αμερικανικής οικονομίας. Η συμφωνία εκείνη υπογράφτηκε τον Δεκέμβριο του 2015 από 195 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ του Ομπάμα, με σκοπό να περιοριστεί η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη.

Ο Ρεπουμπλικάνος αυτή τη φορά στρέφεται εναντίον του Σχεδίου για την Καθαρή Ενέργεια (Clean Power Plan), το οποίο είχε υπογράψει ο δημοκρατικός προκάτοχός του τον Αύγουστο του 2015. Το πακέτο μέτρων αυτό είχε στόχο να επιταχυνθεί η μετάβαση στην καθαρή ενέργεια και επέβαλε στους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς μειώσεις των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2) κατά 32% ως το 2030 σε σύγκριση με το 2005.

Το Σχέδιο θα οδηγούσε στο κλείσιμο πολλών ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων που χρησιμοποιούν λιγνίτη και άνθρακα, που είναι οι παλαιότερες και πιο ρυπογόνες. Ωστόσο την εφαρμογή του εμπόδιζε από τον Φεβρουάριο του 2016 το αμερικανικό ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο, στο οποίο προσέφυγαν τριάντα Πολιτείες όπου κυβερνούν κυρίως Ρεπουμπλικάνοι.

«Ο πόλεμος εναντίον του άνθρακα τέλειωσε», υπογράμμισε τη Δευτέρα ο επικεφαλής της ομοσπονδιακής υπηρεσίας προστασίας του περιβάλλοντος (EPA) Σκοτ Προύιτ, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Κεντάκι, μια Πολιτεία γεμάτη ορυχεία, στο ανατολικό τμήμα των ΗΠΑ.

«Σήμερα Τρίτη στην Ουάσινγκτον θα υπογράψω μια απόφαση για την κατάργηση του λεγόμενου Σχεδίου για την Καθαρή Ενέργεια της προηγούμενης κυβέρνησης», συνέχισε ο Προύιτ, ο οποίος έχει ξεκαθαρίσει πως δεν θεωρεί πως υπάρχει το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, ενώ είχε εναντιωθεί στις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης του Ομπάμα για το περιβάλλον.

Το σχέδιο, υποστήριξε, «είχε φτιαχτεί για να καθορίσει τους νικητές και τους χαμένους (...). Η προηγούμενη κυβέρνηση χρησιμοποίησε όλη της την εξουσία προκειμένου η EPA να καθορίσει τους νικητές και τους χαμένους και τον τρόπο που παράγεται η ενέργεια σε αυτή τη χώρα. Αυτό είναι λάθος», επέμεινε.

Το 2015, όταν ο Προύιτ ήταν υπουργός Δικαιοσύνης της Πολιτείας της Οκλαχόμας, είχε υποστηρίξει πως το σχέδιο του Ομπάμα αποτελούσε μια «παράνομη απόπειρα υφαρπαγής της εξουσίας των ομοσπονδιακών γραφειοκρατών ως προς τη διαμόρφωση της ενεργειακής πολιτικής των Πολιτειών».

Η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ και του Προύιτ αποτελεί «μια από τις πιο σοβαρές επιθέσεις εναντίον της δημόσιας υγείας, του κλίματός μας και της ασφάλειας κάθε κοινότητας στις ΗΠΑ», κατήγγειλε ο Μάικλ Μπρουν της Sierra Club, μιας από τις πιο γνωστές οικολογικές οργανώσεις στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το Σχέδιο για την Καθαρή Ενέργεια θα «απέτρεπε χιλιάδες πρόωρους θανάτους και κρίσεις άσθματος παιδιών κάθε χρόνο».

Ο Κεν Κίμελ, πρόεδρος της οργάνωσης Union of Concerned Scientists, έκρινε εξάλλου ότι η ανακοίνωση του επικεφαλής της EPA ακυρώνεται από τη «σύγκρουση συμφερόντων» του. «Ο κ. Προύιτ συμμετέχει σε αυτή την ιστορία σαν δικηγόρος του ενός από τα μέρη, δικαστής, σώμα ενόρκων και πλέον δήμιος» του σχεδίου του Ομπάμα, εξήγησε.

Η οργάνωσή του υπενθύμισε ότι πριν από το Σχέδιο Ομπάμα «δεν υπήρχε ουδείς κανόνας που να περιορίζει» τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς, που αποτελούν μια από τις «βασικές αιτίες της κλιματικής αλλαγής και της υπερθέρμανσης του πλανήτη».

Ο άνθρακας συνεχίζει να έχει σημαντική συμβολή στο αμερικανικό ενεργειακό τοπίο, αλλά αυτό το ορυκτό δεν αντιπροσώπευε πλέον το 2015 παρά το 21% του ενεργειακού μίγματος των ΗΠΑ, έναντι ενός 32% του φυσικού αερίου, ενός 28% του πετρελαίου και υποπροϊόντων του, ενός 11% των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ενός 9% των πυρηνικών εργοστασίων, σύμφωνα με τα στοιχεία της αμερικανικής ομοσπονδιακής υπηρεσίας ενέργειας (EIA).

Μόνο μέσα στο 2015 η εξόρυξη άνθρακα στις ΗΠΑ μειώθηκε κατά 10% και πλέον, πέφτοντας στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1986, ενώ ο αριθμός των εργαζόμενων στον τομέα μειώθηκε από τους 88.000 το 2008 στους 66.000 το 2015, σύμφωνα με την EIA.

Οι ΗΠΑ κατατάσσονται δεύτερες παγκοσμίως πίσω από την Κίνα στην εκπομπή των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Η εικόνα του Τσε Γκεβάρα, όπως φιλοτεχνείται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ κι ευρύτερα τη συστημική φιλολογία, συχνά παραπέμπει σε έναν μποέμ τυχοδιώκτη, ρομαντικό επαναστάτη, φωτογενές σύμβολο μιας περασμένης εποχής και τελικά λούζερ, ηττημένο από τις αυταπάτες του στα βουνά της Βολιβίας. Βολεύει μια παρόμοια προσέγγιση, που κρατά την εικόνα (που πουλάει εξάλλου) αδειάζοντας την από περιεχόμενο. Κι όμως, ο Τσε ήταν γέννημα της νικηφόρας κουβανέζικης επανάστασης. Και σαν όνομα (είναι οι κουβανοί που δίνουν αυτό το τρυφερό παρατσούκλι στον Ερνέστο Γκεβάρα) αλλά και σαν συγκεκριμένη επαναστατική συγκρότηση.

Μπαίνοντας στη φλεγόμενη δεκαετία του ΄60 ο Τσε Γκεβάρα (στο πλαίσιο της κουβανέζικης επανάστασης και σε αλληλεπίδραση με τον Φιδέλ) προσεγγίζει και αναπτύσσει μια συνολική διεθνή επαναστατική τακτική, με κύρια έμφαση την αμερικανική ήπειρο, αλλά και την Αφρική και την Ασία, που συγκλονίζονταν από αντιαποικιακά και αντιιμπεριαλιστικά κινήματα και εξεγέρσεις. Εκφράζει μια γνήσια επαναστατική αντίληψη κόντρα στις θλιβερές θεωρίες της «ειρηνικής συνύπαρξης των δύο συστημάτων» και του «ειρηνικού δρόμου για το σοσιαλισμό» που διαμόρφωνε η άρχουσα τάξη των εκμεταλλευτικού «υπαρκτού σοσιαλισμού» και η ρεφορμιστική ηγεσία των δυτικών ΚΚ. Σε μια περίοδο μεγάλων διαφωνιών μεταξύ ΕΣΣΔ, Κίνας και Γιουγκοσλαβίας, ο Γκεβάρα αναζητεί μια διεθνή επαναστατική τακτική, που να ενοποιεί τις μαχόμενες δυνάμεις των λαών απέναντι στον ιμπεριαλισμό, πρώτα και κύρια τον αμερικάνικο.

Πρώτο, ξεκαθαρίζει ότι βασικός σκοπός του κινήματος δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από την ανατροπή του συστήματος, με αρχή την συντριβή του αστικού κράτους, από ένα συνδυασμό ένοπλης πάλης και μαζικής εξέγερσης του εργατικού – λαϊκού κινήματος.

Δεύτερο, σε μια περίοδο που άνθιζαν οι θεωρίες για εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες και ενδιάμεσα στάδια και πολλοί ανακάλυπταν την δυνατότητα συμμαχίας με την «εθνική αστική τάξη» (ειδικά στα ΚΚ της Λατινικής Αμερικής, που είχαν ανακαλύψει πρώτα τον …ευρωκομμουνισμό), ο Τσε τόνιζε πως «η πραγματική απελευθέρωση των λαών θα πάρει αναπόφευκτα στην Αμερική τα χαρακτηριστικά σοσιαλιστικής επανάστασης. Οι εθνικές αστικές τάξεις δεν είναι πια καθόλου ικανές -αν ήταν και ποτέ- να αντιταχθούν στον ιμπεριαλισμό και αποτελούν τώρα την οπισθοφυλακή του. Δεν υπάρχουν πια να γίνουν άλλες αλλαγές: ή σοσιαλιστική επανάσταση ή καρικατούρα επανάστασης». Ταυτόχρονα, περιγελά τον κοινοβουλευτικό κρετινισμό. «Μια εκλογική νίκη από δω κι από κει& μια εκλογή που χάνεται για λίγους ψήφους& μια απεργία που κερδίζεται, δέκα που χάνονται& ένα βήμα μπροστά δέκα πίσω& Γιατί αυτή η σπατάλη της λαϊκής ενέργειας; Για έναν και μοναδικό λόγο: υπάρχει μια τρομερή σύγχυση ανάμεσα στους στόχους τακτικής και στρατηγικής», έγραφε.

Τρίτο, αναζητά ένα δρόμο κλονισμού της κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού. Σε μια κρίσιμη στιγμή, καθώς ο αγώνας του Βιετνάμ έχει ματώσει τις ΗΠΑ, ρίχνει το σύνθημα για «ένα, δύο, τρία, πολλά Βιετνάμ», με μήνυμά του στην Τριηπειρωτική συνάντηση το 1967. Είναι μια συγκεκριμένη πρόταση κλιμάκωσης και γενίκευσης του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, που βεβαίως δεν βρίσκει ανταπόκριση σε Μόσχα και Πεκίνο. Ο Τσε αναζητεί ένα δρόμο γενίκευσης της επαναστατικής πάλης. Η αποστολή στο Κονγκό είναι ένα πείραμα, που καταλήγει σε παταγώδη αποτυχία («όταν ένας λαός δεν θέλει να απελευθερωθεί δεν γίνεται τίποτα», θα γράψει ο Τσε). Έχει το ρεαλισμό να το αντιληφθεί, οι κουβανοί διεθνιστές αποχωρούν.

Η αποστολή στη Βολιβία δεν είναι μια ρομαντική φυγή από την Κούβα, αλλά η αγωνιώδης προσπάθεια για μεταλαμπάδευση της επανάστασης στη Λατινική Αμερική. Η επιλογή δεν είναι τυχαία: μια χώρα με ιδιαίτερα ανεπτυγμένο και σκληροτράχηλο εργατικό κίνημα, στο κέντρο της νότιας Αμερικής. Στον πρόλογο στην πρώτη έκδοση του Ημερολόγιου της Βολιβίας (1968) ο Φιντέλ Κάστρο κατακεραυνώνει τους «ψευτοεπαναστάτες, τους οπορτουνιστές και τους τσαρλατάνους όλων των ειδών, που θεωρούν τους εαυτούς τους μαρξιστές και κομμουνιστές και δεν δίστασαν να πουν πως ο Τσε απατήθηκε, πως ήταν τυχοδιώκτης ή –οι λιγότερο επιθετικοί- πως ήταν ιδεαλιστής. Είναι το κύκνειο άσμα, λένε, του ένοπλου αγώνα στη Λατινική Αμερική. Αυτά τα αξιοθρήνητα πλάσματα δεν κοκκινίζουν καν στη σκέψη πως η επιχειρηματολογία τους συμπίπτει με τη θέση των πιο αντιδραστικών ολιγαρχικών και του ιμπεριαλισμού».

Βεβαίως, ο Τσε δεν μπόρεσε να δώσει απάντηση στα θεμελιώδη ζητήματα που έθεσε με το σύντομο πέρασμα μιας φλεγόμενης ύπαρξης. Σημαντικές πλευρές της προσέγγισής του τίθενται αντικειμενικά με άλλους όρους, όπως η λογική της ένοπλης επαναστατικής εστίας, πρωτίστως σε αγροτική περιοχή. Αλλά η αναζήτηση επαναστατικών απαντήσεων, όχι μόνο στη θεωρία αλλά και στη (δική του) πράξη, είναι το ποιοτικό διαφορετικό και το αντίθετο με τον υποταγμένο κομφορμισμό, μιας Αριστεράς κατοικίδιο του συστήματος.

Η ακατάβλητη γοητεία του Τσε αναβλύζει από το ασίγαστο πάθος του κομμουνισμού, από τη διαρκή και αιρετική επαναστατική τοποθέτηση.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΛΑΦΡΟΣ

ΠΗΓΗ: prin.gr

Το 2018 θα είναι το έτος της «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια», διαβεβαιώνει ο Αλέξης Τσίπρας, που υιοθέτησε πλήρως το «δόγμα» του Αντώνη Σαμαρά και των προηγούμενων μνημονιακών πρωθυπουργών ότι θα βγούμε από την κρίση μέσα από τα μνημόνια. Όπως όμως αποδεικνύει το Προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2018 που κατατέθηκε στη Βουλή, αυτός ο προϋπολογισμός θα είναι όχι απλώς μνημονιακός, αλλά μνημονιακότερος των προηγούμενων! Απλούστατα, η «καθαρή έξοδος από τα μνημόνια» είναι άλλη μία κυβερνητική απάτη…

Καθαρή έξοδος από τα μνημόνια, θα ήταν μόνο η έξοδος από τις μνημονιακές πολιτικές: η μείωση των φορολογικών βαρών για τις εργαζόμενες τάξεις και η αύξηση της φορολογίας των κερδών, των υψηλών εισοδημάτων και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, σε συνδυασμό με την πλήρη (έστω και σταδιακή) αποκατάσταση των ζημιών από τις περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα κ.λπ. μέσα από τη γενναία αύξηση των δαπανών για το κοινωνικό κράτος. Τίποτε τέτοιο δεν συμβαίνει, αντίθετα η φορολεηλασία κατά των εργαζόμενων τάξεων συνεχίζεται και τα απομεινάρια του κοινωνικού κράτους δέχονται νέα πλήγματα.

Εμπέδωση και εμβάθυνση των μνημονιακών πολιτικών

Έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή το προσχέδιο του προϋπολογισμού, ενώ στα τέλη Νοεμβρίου κατατίθεται το πλήρες κείμενο του προϋπολογισμού, που ψηφίζεται στην Ολομέλεια της Βουλής το Δεκέμβριο, πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων. Το Προσχέδιο, ένα σύντομο κείμενο χωρίς λεπτομερή ανάλυση εσόδων και δαπανών, μπορεί να κρύψει πολλά – ο πλήρης προϋπολογισμός πολύ λιγότερα. Ωστόσο, παρά την προσπάθεια να κρυφτεί το βάθος των μνημονιακών πολιτικών, αυτό δεν είναι κατορθωτό ούτε στο προσχέδιο. Αντίθετα, αναδεικνύονται ανάγλυφα οι δύο βασικοί άξονες των μνημονιακών πολιτικών: η φορολεηλασία των εργαζόμενων τάξεων και η διάλυση του κοινωνικού κράτους…

Έτσι, τη χρονιά της υποτιθέμενης «καθαρής εξόδου» από τα μνημόνια, προβλέπονται νέες καθαρές περικοπές:

Στις δαπάνες για ασφάλιση, περίθαλψη και κοινωνική προστασία, που μειώνονται σε 19.490 εκατ. ευρώ, έναντι 19.649 εκατ. ευρώ του μνημονιακού στόχου που είχε τεθεί με το Μεσοπρόθεσμο. Η μείωση δεν είναι μεγάλη, είναι όμως ενδεικτική. Το κυριότερο: μπορεί να γίνει ακόμη μεγαλύτερη με το πλήρες σχέδιο του προϋπολογισμού, το οποίο θα συμπεριλάβει τις νέες απαιτήσεις των δανειστών. Σίγουρα πάντως, αν επρόκειτο για μια αντίστοιχα μικρή έστω αύξηση, οι επικοινωνιολόγοι της κυβέρνησης θα είχαν χαλάσει τον κόσμο ανακηρύσσοντάς την σε… απόδειξη της «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια».

Στις συνολικές πρωτογενείς δαπάνες, που μειώνονται για μία ακόμη χρονιά, από 43.691 εκατ. ευρώ που εκτιμάται ότι θα ανέλθουν το 2017 και 43.454 εκατ. ευρώ που προέβλεπε το Μεσοπρόθεσμο για το 2018, σε 43.157 εκατ. ευρώ. Και έπεται συνέχεια, αφού οι δανειστές ήδη έχουν εγείρει ζήτημα ότι οι στόχοι του 2018 δεν «βγαίνουν» – οπότε απαιτούνται νέα μέτρα = νέες περικοπές δαπανών.

Υπάρχει όμως και κάτι που αυξάνεται και είναι οι δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα: από 475 εκατ. ευρώ το 2017, σε 510 εκατ. ευρώ το 2018…

Προβλέπονται επίσης… καθαρές φοροεπιβαρύνσεις, αφού τα τακτικά έσοδα του προϋπολογισμού θα είναι αυξημένα από 52.218 που εκτιμάται ότι θα ανέλθουν το 2017, σε 52.495 το 2018. Το γεγονός ότι προβλέπονται λιγότερα από το στόχο του Μεσοπρόθεσμου για 52.938 εκατ. ευρώ, απλώς αφήνει τα περιθώρια για ακόμη μεγαλύτερη αύξησή τους στο τελικό σχέδιο προϋπολογισμού – ειδικά αν συναινέσουν οι δανειστές, όπως έχει σχεδόν προαναγγελθεί.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι τα έσοδα από τους κοινωνικά άδικους έμμεσους φόρους  προβλέπονται αυξημένα σε 27.652 εκατ. ευρώ, τόσο έναντι του 2017 (27.099 εκατ. ευρώ) όσο και έναντι του Μεσοπρόθεσμου (27.502 εκατ. ευρώ).

Λογικά και αναμενόμενα όλα αυτά, αφού όλα καθορίζονται από τους αμετακίνητους μνημονιακούς στόχους για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Η σκληρότητα και ο μνημονιακός χαρακτήρας των πολιτικών προκύπτει από τα υψηλά πλεονάσματα. Ο φετινός στόχος (2017) είναι πρωτογενές πλεόνασμα 1,75% του ΑΕΠ, αλλά η κυβέρνηση προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 2,21% του ΑΕΠ. Για το 2018, χωρίς σημαντικά νέα μέτρα, προβλέπει ότι αυτό θα εκτοξευτεί σε 3,57% του ΑΕΠ, αλλά αυτός ο διπλασιασμός δεν πείθει ότι είναι εφικτός χωρίς νέα μέτρα.

Αυτές οι λαθροχειρίες μάς αποκαλύπτουν τον κυβερνητικό σχεδιασμό: θα πάρουμε περισσότερα το 2017, ώστε να ανεβάσουμε τη γνωστή παράσταση περί επιστροφής ελάχιστου τμήματος των «κλοπιμαίων» με τη μορφή «κοινωνικού μερίσματος», κι ύστερα οι δανειστές θα εκτιμήσουν ότι χρειάζονται νέα μέτρα, τα οποία θα ληφθούν στο όνομα της «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια»…

Όσον αφορά το «κοινωνικό μέρισμα», το προσχέδιο προβλέπει δαπάνη για «δράσεις στήριξης της κοινωνικής συνοχής» ύψους 800 εκατ. ευρώ το 2017 (από εκτιμώμενη υπέρβαση του στόχου για το πλεόνασμα κατά 823 εκατ. ευρώ) και 320 εκατ. ευρώ το 2018 (από εκτιμώμενη υπέρβαση… 54 εκατ. ευρώ του στόχου για το πλεόνασμα). Όμως, οι δανειστές θέτουν με έμφαση το ζήτημα ότι το «μέρισμα» δεν θα πρέπει να είναι «κοινωνικό», αλλά «αναπτυξιακό»! Και καθώς η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ότι δεν θα μοιράσει ξανά «μέρισμα» χωρίς την έγκριση των δανειστών, ο κοινωνικός χαρακτήρας του αμφισβητείται ευθέως. Ήδη έχουν εμφανιστεί ρεπορτάζ που μιλούν για νέες κυβερνητικές ιδέες να κατευθυνθεί το «μέρισμα» στη στήριξη Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων!..

Νέα μέτρα πλησιάζουν 

Το Προσχέδιο «παραδέχεται» το προφανές: ότι στους 5 μήνες από τη δημοσιοποίηση του Μεσοπρόθεσμου έχει δημιουργηθεί «τρύπα» στα δημόσια έσοδα ύψους 1,86 δισ. ευρώ στο φετινό στόχο, που ανεξήγητα θα μειωθεί το 2018 σε 580 εκατ. ευρώ. Και παρ’ όλα αυτά, το 2017 προβλέπεται υπέρβαση του στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα, ενώ για το 2018 (που ο στόχος για το πλεόνασμα διπλασιάζεται) προβλέπεται «απλώς» η επίτευξή του.

Είναι προφανές ότι πρόκειται για λαθροχειρία και «δημιουργική λογιστική» που δεν πείθει κανέναν. Η κλιμακούμενη από μήνα σε μήνα μεγέθυνση της «τρύπας» στα δημόσια έσοδα δεν είναι αποτέλεσμα συγκυριακών λόγων, αλλά της επίσης κλιμακούμενης αδυναμίας όλο και ευρύτερων στρωμάτων ανέργων, συνταξιούχων και φτωχών εργαζόμενων να αντεπεξέλθουν στα δυσβάστακτα φορολογικά βάρη.

Το ακόμη εντυπωσιακότερο είναι ότι οι αισιόδοξες προβλέψεις του προσχεδίου προϋπολογισμού για το 2018 στηρίζονται σε πρόβλεψη για αύξηση των ρυθμών ανάπτυξης από 1,8% το 2017 (πρόβλεψη αμφισβητούμενη) σε 2,4% το 2018 – αύξηση μόλις 0,6%.

Στις δύο αξιολογήσεις που απομένουν μέχρι το τέλος του τρέχοντος προγράμματος (την τρίτη και την τέταρτη-συνολική), η λεγόμενη «δημοσιονομική μεταρρύθμιση» θα ολοκληρωθεί με νέα μέτρα. Διακωμωδώντας την κυβερνητική εξαγγελία περί «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια».

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Όπως αποκαλύπτει ο ομότιμος καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Σάββας Ρομπόλης, σήμερα, ένας στους δύο από τα 2.650.000 συνταξιούχους παίρνει μηνιαία κύρια σύνταξη κάτω από 660 ευρώ καθαρά. Με τα νέα μνημονιακά μέτρα από το 2019 συν την ελαστικοποίηση της εργασίας, συν τη μείωση της κρατικής επιχορήγησης που έχει το ΔΝΤ από 18 δισ. ευρώ να πάει στα 12 δισ. ευρώ, τότε ένας στους δύο συνταξιούχους θα παίρνει κύρια σύνταξη στα 550 ευρώ καθαρά το μήνα και τελικά, εάν πάρουμε υπόψη ότι από 1-1-2020 έχει νομοθετηθεί και η μείωση του αφορολόγητου κατά 40%, θα φτάσουμε γύρω στα 480 ευρώ.

Ο κ. Ρομπόλης είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικός για το μέλλον των συντάξεων λέγοντας ότι έως το 2055 θα μειωθούν συνολικά 55% και αυτό για δύο λόγους. Ο πρώτος αφορά την κλιμάκωση της μερικής απασχόλησης, που κόβει έσοδα από τα ταμεία και ο δεύτερος η γήρανση του πληθυσμού, που θα αυξάνει συνεχώς τον λόγο συνταξιούχων προς εργαζόμενους με αποκορύφωμα τη δεκαετία 2020-2030.

Την ίδια ώρα νέα στοιχεία-σοκ για τις συντάξεις φέρνει μελέτη της αντιπροέδρου της Εθνικής Αναλογιστικής ΑρχήςΜαριάννας Παπαμιχαήλ, με τίτλο «Ακτινοσκόπηση ασφαλιστικών μεταρρυθμίσεων με τον δείκτη ανταποδοτικότητας συντάξεων».

Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη συντάξεις που αναλογούν στο μισό των καταβαλλόμενων εισφορών είναι η νέα οδυνηρή πραγματικότητα για εκατομμύρια ασφαλισμένους. Πρόκειται για τη μεγάλη ανατροπή στη σχέση συντάξεων – εισφορών, που επέφεραν οι μνημονιακοί αντιασφαλιστικοί νόμοι από το 2010 μέχρι σήμερα, η οποία θα ολοκληρωθεί το 2019 με το μαχαίρι στην προσωπική διαφορά για όλους τους συνταξιούχους.

Μετά τις άγριες περικοπές και τα χαράτσια στις εισφορές που επιβλήθηκαν από τις μνημονιακές κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και την νεομνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, η πλειοψηφία των ασφαλισμένων θα λαμβάνει συντάξεις πολύ χαμηλότερες από τα ποσά που θα έχει καταβάλλει ως εισφορές. Οι ασφαλισμένοι αυτοί δεν πρόκειται να πάρουν πίσω τα λεφτά των εισφορών τους στα ασφαλιστικά ταμεία, καθιστώντας το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης της χώραςαναλογιστικά άδικο και ληστρικό.

Επισημαίνεται ότι σήμερα περίπου 1,5 εκατομμύριο συνταξιούχοι (με εισόδημα 4.500 ευρώ τον χρόνο) «βουλιάζουν» στη φτώχεια, τη στιγμή που οι νέες περικοπές στις σημερινές συντάξεις το 2019 θα οδηγήσουν σε συνολική μνημονιακή απώλεια εισοδημάτων για τους συνταξιούχους έως 70%. Οι 8 στους 10 συνταξιούχους έχουν φθάσει πια στο στάδιο της εξαθλίωσης. Δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε τα φάρμακά τους, ενώ δεν έχουν χρήματα ούτε για τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού και του τηλεφώνου.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ – ΠΕΕΜΑΓΕΝ – ΠΕΣ/ΝΑΤ, καταδικάζουν την φασιστική επίθεση της «Χρυσής Αυγής» σε βάρος αφισοκολλητών της ΠΕΝΕΝ.

Αποτελεί συνέχεια των πρόσφατων δολοφονικών επιθέσεων τους, σε βάρος των μεταναστών – εργατών στο Ασπρόπυργο, των εργατών και στελεχών του ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ στο Πέραμα και άλλων εγκληματικών ενεργειών όπως η δολοφονία του Π.Φύσσα.

Το δηλητήριο του φασισμού πρέπει να το απομονώσουν οι εργάτες, η λαϊκή οικογένεια σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά.

Καλούμε τα σωματεία, τους εργαζόμενους, να καταδικάσουν τις δολοφονικές επιθέσεις της Χρυσής Αυγής, με οργάνωση, αγώνα, αλληλεγγύη, να δυναμώσει η ταξική πάλη ενάντια στην πολιτική του κεφαλαίου που γεννάει και εκτρέφει τους απόγονους του ναζισμού.

ΟΙ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

• · ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
• · ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΑΤΩΤΕΡΩΝ ΠΛΗΡΩΜΑΤΩΝ ΜΗΧΑΝΗΣ   Ε.Ν. «Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ»
• · ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΑΓΕΙΡΩΝ Ε.Ν
• · ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΝΑΤ

Η κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες στα ελληνικά νησιά περιγράφεται σε επιστολή του Χρήστου Χρήστου, προέδρου του Ελληνικού Τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, στον πρωθυπουργό και σε έκθεση με τίτλο «Κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την ψυχική υγεία στη Σάμο και τη Λέσβο». Διαβάστε τα συγκλονιστικά στοιχεία της έκθεσης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα ΕΔΩ.

Στην επιστολή σημειώνεται (οι υπογραμμίσεις δικές μας): 

«Αν γυρίσουμε το χρόνο πίσω, θα δούμε ότι χρειάστηκε μια σειρά από θανάτους στη Μόρια, στα τέλη του περασμένου Ιανουαρίου, για να μεταφερθούν οι κάτοικοι του καταυλισμού από τις θαμμένες στο χιόνι σκηνές όπου διέμεναν σε αξιοπρεπείς συνθήκες.

Προφανώς, το γεγονός ότι περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι υπέφεραν επί μήνες στο κρύο πριν από αυτούς τους θανάτους, δεν αποτελούσε αναγκαία συνθήκη για να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα.

Και τώρα συμβαίνει ξανά το ίδιο. Οι συνθήκες για τους πρόσφυγες στα νησιά επιδεινώνονται διαρκώς τους τελευταίους μήνες. Καθώς βασικές ανθρώπινες ανάγκες δεν καλύπτονται ακόμα, παρατηρούμε τη δυστυχία των ανθρώπων αυτών να γίνεται ολοένα και πιο έντονη. Ένα τεράστιο κύμα αβεβαιότητας και φόβου έχει κατακλύσει τα νησιά, βυθίζοντας ανθρώπους στην απελπισία.

Οι συνάδελφοί μου που εργάζονται στη Λέσβο και τη Σάμο βλέπουν μόνο συντετριμμένους ανθρώπους. Στη διάρκεια του καλοκαιριού, κάθε εβδομάδα η κλινική των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Μυτιλήνη δεχόταν κατά μέσο όρο 6-7 σοβαρότατα περιστατικά ψυχικής υγείας, όπως απόπειρες αυτοκτονίας, αυτοτραυματισμούς και ψυχωσικά επεισόδια.

Όλα αυτά τα περιστατικά έχουν όνομα και μια τραγική ιστορία να διηγηθούν.

Η Γκλόρια, αφού έπεσε θύμα βιασμού στο Κονγκό και στην Τουρκία, προσπάθησε στη Λέσβο να δώσει τέλος στη ζωή της πίνοντας υγρό καθαρισμού.

Την ίδια ημέρα, η Ράνια από τη Συρία, σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, έκανε μια απελπισμένη απόπειρα αυτοκτονίας πιάνοντας ηλεκτρικά σύρματα.

Ο Αφράν, Κούρδος από τη Συρία και πατέρας τριών παιδιών, βασανίστηκε στη Συρία, απ’ όπου διέφυγε για να φτάσει στη Σάμο, όπου ζει τους τελευταίους 11 μήνες. Αν και έχει πιστοποιητικό που βεβαιώνει ότι είναι θύμα βασανιστηρίων, ο Αφράν παραμένει εγκλωβισμένος και μπορεί να απελαθεί ανά πάσα στιγμή στην Τουρκία, καθώς η αίτηση ασύλου του απορρίφθηκε για δεύτερη φορά.

Τον Αύγουστο βρέθηκα στη Μοσούλη, στο Ιράκ, σε αποστολή ως χειρουργός. Είδα μπροστά μου τις φρικτές συνέπειες ενός πολέμου χωρίς τέλος. Μίλησα με τους ανθρώπους και προσπάθησα να καταλάβω τι περνούν. Ως πατέρας δύο παιδιών, όπως κι εσείς κύριε πρωθυπουργέ, είμαι βέβαιος ότι θα έκανα ακριβώς το ίδιο. Θα προσπαθούσα να σώσω την οικογένειά μου αναζητώντας ασφάλεια όπου αυτό θα ήταν δυνατό. Οι ομάδες μας διαπιστώνουν ότι όλο και περισσότερες οικογένειες από το Ιράκ και τη Συρία έρχονται στα ελληνικά νησιά τους τελευταίους μήνες. Τον περασμένο Ιούλιο, το 40% των ανθρώπων που έφτασαν στα ελληνικά νησιά ήταν παιδιά.

Οι άνθρωποι αυτοί μάζεψαν όλες τις δυνάμεις και τις ελπίδες τους και κατάφεραν με πολλές δυσκολίες, ακόμα και με ανθρώπινες απώλειες, να φτάσουν στην Ευρώπη. Κι όμως, είναι εδώ στην Ευρώπη όπου συνθλίβονται οι ελπίδες τους.

Σήμερα δημοσιεύουμε έκθεση με τίτλο «Κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την ψυχική υγεία στη Σάμο και τη Λέσβο» Όπως αντιλαμβάνεστε, τα ευρήματα είναι αποκαρδιωτικά. Το βαθύ ψυχικό τραύμα είναι εξαιρετικά σύνηθες πλέον στα νησιά. Συχνά συνοδεύεται από συναισθήματα ντροπής και ταπείνωσης. Για να αναπνεύσει το τραύμα και να θεραπευτεί χρειάζεται ένα ασφαλές περιβάλλον. Οι άνθρωποι βιώνουν έντονα την απουσία ενός τέτοιου φιλόξενου χώρου όταν φτάνουν στα ελληνικά νησιά με αποτέλεσμα να επιδεινώνεται η ψυχική υγεία τους. Από την πρώτη στιγμή αντιλαμβάνονται την Ευρώπη να τους λέει «δεν σας θέλουμε εδώ, θα σας στείλουμε πίσω στην Τουρκία».

Η ανάσχεση των προσφυγικών ροών αποτελεί σταθερή επιδίωξη των Ευρωπαίων ηγετών. Προκειμένου η Ευρώπη να επιτύχει την αποτροπή των αφίξεων, επιφυλάσσει άθλιες συνθήκες στους ανθρώπους που τελικά θα φτάσουν στην Ελλάδα. Πολλοί αιτούντες άσυλο μας εκμυστηρεύονται «αν ήξερα πως θα είναι έτσι στην Ευρώπη, θα είχα προτιμήσει να πεθάνω στην πατρίδα μου». Είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτό ως Έλληνες και Ευρωπαίοι, κύριε πρωθυπουργέ;

Η υπαγορευόμενη από τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας πολιτική του εγκλωβισμού στα νησιά είναι απάνθρωπη, ανεδαφική και επικίνδυνη. Και δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Οι αιτούντες άσυλο, όπως η Γκλόρια, η Ράνια και ο Αφράν, που φτάνουν στις  ελληνικές ακτές πρέπει να μπορούν να μετακινηθούν στην ηπειρωτική χώρα. Είναι ανθρωπιστική επιταγή.

Κύριε πρωθυπουργέ, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα σας ζητάμε να κάνετε ένα γενναίο βήμα προς την κατεύθυνση του ανθρωπισμού και της αλληλεγγύης. Σε αυτό το σημείο που βρισκόμαστε δεν υπάρχουν άλλες δικαιολογίες. Σας καλούμε να επιτρέψετε τον απεγκλωβισμό των ανθρώπων από τα νησιά και την μεταφορά τους στην ηπειρωτική Ελλάδα διασφαλίζοντας αξιοπρεπείς συνθήκες και πρόσβαση σε εξειδικευμένη φροντίδα που τόσο χρειάζονται».

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Τριπλασιασμός εισαγωγών με εισαγγελική παραγγελία στα χρόνια των Μνημονίων. 12.000 εισαγωγές κατ’ έτος εκ των οποίων 7800 εισαγγελικές εντολές.
3500 κατ’ έτος οι αυτοκτονίες όταν πριν τα Μνημόνια ήταν 500
Απερίγραπτες συνθήκες νοσηλείας στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία. Καθηλωμένοι Ασθενείς. Διακίνηση ναρκωτικών. Ξυλοδαρμοί. Τραυματισμοί εργαζομένων και Ασθενών.
35 Ασθενείς σε κάθε τμήμα Νοσηλεύονται από μία ή δύο Νοσηλεύτριες. Μεταξύ των Ασθενών βρίσκονται κακοποιοί, διεγερτικοί, τοξικομανείς.
18000 αποκλείονται από εισαγωγή λόγω έλλειψης κλινών οξέων περιστατικών.
2000 περιστατικά κατ’ έτος εισάγονται για να βρουν φαγητό, στέγη και φάρμακα.
20000 Ασθενείς δεν φιλοξενούνται σε θεραπευτικές μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης.
Σε κάθε εφημερία καθηλώνονται 10-15 Ασθενείς.
Ασθενείς από όλη τη χώρα εισάγονται στο ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ και ΔΑΦΝΙ με εντολές Εισαγγελέων.
Βάλτωσε η Ψυχιατρική μεταρρύθμιση λόγω έλλειψης θέσεων εργασίας. 30% των Ασθενών που νοσηλεύονται είναι νεοχρονιοι Ασθενείς
Μικρά άσυλα οι ξενώνες.
Φυλακές τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία
Τοξικομανείς, νοητική υστέρηση, αλκοολικοί, κακοποιοί νοσηλεύονται στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία.
Τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία για τους Εισαγγελείς θεωρούνται φυλακές και όχι χώροι νοσηλείας.
60% – 70% κενές οι οργανικές θέσεις για τους νοσηλευτές, γιατρούς και άλλους επαγγελματίες υγείας.
Οι Νοσηλευτές τακτικά οδηγούνται στα δικαστήρια και τους επιβάλλονται ποινές φυλάκισης. Τα δικαστήρια θεωρούν τους Νοσηλευτές δεσμοφύλακες και όχι θεραπευτές.
Τοξικομανείς κάνουν διακίνηση ναρκωτικών στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία.
Περιφέρονται Ασθενείς, τοξικομανείς, κακοποιοί με πιστόλια και μαχαίρια εντός των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων. Πλημμελής η φύλαξη.
75% των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας προσφέρουν τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία.
Και όμως η κυβέρνηση θέλει να τους βάλει λουκέτο
Η πλήρης κατάρρευση.
Και του χρόνου!!!

Με βάση τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, 1.200.000 άτομα όλων των ηλικιών πάσχουν από ψυχικές ασθένειες στη χώρα μας. Με βάση τις καταγραφές στις Μονάδες Ψυχικής Υγείας, Πρωτοβάθμιες, εισαγωγών οξέων περιστατικών και ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, δημόσιες και ιδιωτικές μόνο 300.000 Ψυχικά πάσχοντες κατ’ έτος αναζητούν βοήθεια και προσφεύγουν σε γιατρό. Οι υπόλοιποι υποφέρουν και καθίστανται πολλές φορές επικίνδυνοι για τον εαυτό τους και τους γύρω τους.
Παρά τα χρήματα που δαπανήθηκαν και είναι εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, εθνικά και κυρίως κοινοτικά κονδύλια, τα αποτελέσματα στην οργάνωση της Ψυχικής Υγείας είναι τραγικά.
Το Σύστημα Ψυχικής Υγείας βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση κατάρρευσης.
Δεν κατάφερε η χώρα να συστήσει στοιχειώδες δίκτυο υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, με λειτουργία επαρκών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης εισαγωγών οξέων περιστατικών και Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης που να καλύπτει έστω στο ελάχιστο συγκεκριμένο πληθυσμό αναφοράς. Δεν διαθέτουμε επαρκή αριθμό τμημάτων οξέων περιστατικών, Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (ξενώνες, διαμερίσματα, οικοτροφεία) και κυρίως δουλειές για τους ψυχικά πάσχοντες ασθενείς.
Έτσι οι ψυχικά πάσχοντες κάνουν το κύκλο επισκεπτόμενοι Πρωτοβάθμιες Μονάδες, Νοσηλευόμενοι σε τμήματα οξέων (Ψυχιατρικών Νοσοκομείων ή Ψυχιατρικές Κλινικές Γενικών Νοσοκομείων) και επιστρέφουν σπίτι ή τα παγκάκια άστεγοι χωρίς υποστήριξη. Τις περισσότερες φορές ξανακαταλήγουν νοσηλευόμενοι στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία ή τις Ψυχιατρικές Κλινικές Γενικών Νοσοκομείων. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχει επαρκές δίκτυο στεγαστικών Μονάδων για να απορροφήσει τους εν’ λόγω ασθενείς και κυρίως δεν υπάρχουν δουλειές.
Οι ελάχιστες ΚΟΙΣΠΕ (περίπου 20 τον αριθμό) βοηθάνε, δεν λύνουν όμως το πρόβλημα της επαγγελματικής αποκατάστασης των ασθενών όταν οι ΚΟΙΣΠΕ φυτοζωούν και ελάχιστα χρήματα περισσεύουν και μοιράζονται στους απασχολούμενους Ασθενείς. Δεν λύνεται έτσι η επαγγελματική αποκατάσταση των Ασθενών. Χρειάζεται η προώθηση προγραμμάτων εργασίας για τους Ψυχικά Πάσχοντες με κρατική επιδότηση των θέσεων εργασίας.
ΟΞΕΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ
Υπάρχει μεγάλη έλλειψη κλινών οξέων περιστατικών. Τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία, οι ψυχιατρικοί τομείς των Γενικών Νοσοκομείων εισάγουν πολύ περισσότερους Ασθενείς από τις διαθέσιμες κλίνες. Τους νοσηλεύουν σε ράντζα, σε κρεβάτια ασθενών που λείπουν με άδεια, σε χρόνια τμήματα. Για φανταστείτε την κατάσταση. Ασθενείς οξέα περιστατικά νοσηλεύονται σε κλίνες ασθενών που λείπουν με άδεια. Είναι καθηλωμένοι στο κρεβάτι και την ίδια ώρα επιστρέφει από την άδεια ο ασθενής και ψάχνει το κρεβάτι του και δεν υπάρχει!!! Στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία εισάγονται ασθενείς σε χρόνια τμήματα λόγω έλλειψης κλινών. Για φανταστείτε ασθενείς που νοσηλεύεται για πρώτη φορά νέοι σε ηλικία, να εισάγονται για νοσηλεία σε τμήματα που νοσηλεύονται ηλικιωμένοι, κατάκοιτοι, ανοϊκοί. Ποιο θα είναι το θεραπευτικό αποτέλεσμα;
Λόγω έλλειψης Μονάδων ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης, το 30% των κλινών οξέων περιστατικών, καλύπτονται από ασθενείς που νοσηλεύονται πάνω από ένα έτος. Δημιουργείται νέα γενιά νεοχρόνιων ασθενών. Εισάγονται πολλοί Ασθενείς σε ψυχιατρικά Νοσοκομεία και οι συγγενής τους ξεχνάνε. Οι γιατροί δεν έχουν δυνατότητα έκδοσης εξιτηρίου όταν δεν είναι σε θέση να αυτοσυντηρηθούν στην κοινότητα. Μπορεί να βρεθούν κατηγορούμενοι στα Δικαστήρια.
ΑΠΟΑΣΥΛΟΠΟΙΗΣΗ
Οι στεγαστικές προστατευόμενες δομές του Δημοσίου Τομέα Ψυχικής Υγείας φιλοξενούν 3500 χρόνιοι ασθενείς και 1500 φιλοξενούν οι Μ.ΚΟ. Οι ανάγκες για στεγαστικές θεραπευτικές δομές είναι πάνω από 20.000 κλίνες φιλοξενίας για να αποσυμφορηθούν τα ψυχιατρικά Νοσοκομεία από χρόνιους και νεοχρόνιους ασθενείς και να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των οικογενειών. Που να βρεθούν τα χρήματα. Πολλοί ιδιοκτήτες Μ.ΚΟ λαμβάνουν χρήματα χιλιάδες ευρώ, δυσανάλογα από τα θεραπευτικό αποτέλεσμα που προσφέρουν. Όταν ο φιλοξενούμενος Ασθενείς στο ΜΚΟ παρουσιάσει διέγερση προκαλούν εισαγγελική εντολή για εισαγωγή στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία κάτι που απαγορεύεται.
Οι ΚΟΙΣΠΕ που υποτίθεται προσφέρουν δουλειά στους ψυχικά ασθενείς δεν είναι σε θέση να σταθούν στον ανταγωνισμό και να έχουν κέρδη τα οποία θα μοιράζονται οι ασθενείς.
Κοινωνικά περιστατικά που έχασαν τη δουλειά τους, το σπίτι τους, αναζητούν την εισαγωγή τους στα ψυχιατρικά Νοσοκομεία για να εξασφαλίσουν φαγητό, στέγη και φάρμακα.

ΕΦΗΜΕΡΙΑ
Σε κάθε εφημερία ψυχιατρικών Νοσοκομείων 10 κοινωνικά περιστατικά αναζητούν την εισαγωγή τους και το πετυχαίνουν οι 5 κατά μέσο όρο εξ’ αυτών. Μάλιστα προκαλούν επίτηδες φασαρίες για να συλλαμβάνονται από την αστυνομία και με εντολή εισαγγελέα να πετυχαίνουν τον εγκλεισμό τους στα ψυχιατρικά Νοσοκομεία. Εγκλεισμό το λένε οι Εισαγγελείς και όχι Νοσηλεία.
Λόγω έλλειψης Προνοιακών Μονάδων στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία και τους Ψυχιατρικούς τομείς των Γενικών Νοσοκομείων, εισάγονται κατά τις εφημερίες ασθενείς χωρίς να διαθέτουν υποδομή και αντίστοιχα τμήματα νοσηλείας, επειδή δεν έχουν που αλλού να πάνε. Εισάγονται αλκοολικοί, νοητική υστέρηση, τοξικομανείς, άλτσχάιμερ, κλπ. Λόγω οικονομικής κρίσης, αλλά και λόγω μακροχρόνιων Νοσηλειών, οι ψυχικά πάσχοντες ασθενείς και οι οικογένειές τους έχουν εξαντληθεί οικονομικά. Επειδή δεν έχουν πια οικονομική δυνατότητα να απευθυνθούν στον Ιδιωτικό Τομέα, όλο και περισσότεροι ασθενείς επιδιώκουν την εισαγωγή τους στα Τμήματα οξέων των Δημόσιων Μονάδων Ψυχικής Υγείας.
Η έλλειψη κλινών και η ταλαιπωρία που υφίστανται οι ασθενείς, την διακρίνει κανείς στα εκούσια περιστατικά. Τα εκούσια περιστατικά που προσέρχονται στις εφημερίες των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων ή των Ψυχιατρικών τμημάτων των Γενικών Νοσοκομείων διαπιστώνουν ότι δεν υπάρχει δυνατότητα εισαγωγής τους, λόγω έλλειψης κλινών. Οι κλίνες που είναι διαθέσιμες φυλάσσονται για τα περιστατικά που θα προσέλθουν με εισαγγελική παραγγελία για εγκλεισμό.
Εξετάζονται οι ασθενείς εκούσια περιστατικά και με θεραπευτική αγωγή φεύγουν και ας έχουν απόλυτη ανάγκη να νοσηλευτούν.
Πολιτική Ψυχικής Υγεία στη χώρας μας κάνουν οι εισαγγελείς. Οι εισαγωγές στα τμήματα οξέων περιστατικών με εισαγγελική παραγγελία για εγκλεισμό υπερβαίνουν το 60%. Από τις 12.000 εισαγωγές οξέων περιστατικών κατ’ έτος οι 7.800 είναι με εισαγγελική παραγγελία για εγκλεισμό.
Το αντίστοιχο ποσοστό στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 5% επί των εισαγωγών. Αυτό από μόνο του το στοιχείο δείχνει ότι δεν υφίσταται σύστημα Ψυχικής Υγείας στη χώρα μας. Οι Εισαγγελείς εισάγουν στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία και στις Ψυχιατρικές Κλινικές των Γενικών Νοσοκομείων ότι κάνει φασαρία στην κοινότητα ακόμη και μη ψυχιατρικό περιστατικό.
Συνεχίζεται να υφίσταται η αντίληψη ότι τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία είναι φυλακές. Οι ασθενείς εγκλείονται με βάση την υφιστάμενη Νομοθεσία. Όποιος ασθενής εξέρχεται χωρίς άδεια του γιατρού από το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο, θεωρείται ότι δραπέτευσε για τις εισαγγελικές αρχές και δίδεται σήμα δραπέτευσης για να συλληφθεί από την αστυνομία. Στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία εισάγονται ασθενείς του άρθρου 69 του ποινικού κώδικα. 150 άτομα είναι εγκλεισμένα αυτή τη στιγμή. Το νούμερο αυξάνεται ημέρα με την ημέρα. Οι δικαστικές αποφάσεις τους αποδίδουν αξιόποινες πράξεις, εγκλήματα, κακουργήματα και λόγω ακαταλόγηστου όπως λένε διατάσσουν τον εγκλεισμό τους στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία για φύλαξη.
Τελικά για τις δικαστικές αρχές τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία είναι χώροι Νοσηλείας ή φυλακές; Πότε θα ξεκαθαρίσει το θεσμικό πλαίσιο; Πότε θα υπάρξουν ειδικοί χώροι Νοσηλείας και φύλαξης για τα εν λόγω άτομα που διέπραξαν σοβαρά ποινικά αδικήματα;
Οι Νοσηλευτές είναι δεσμοφύλακες ή παρέχουν νοσηλευτική φροντίδα και θεραπεία ως μέλη θεραπευτικών ομάδων; Για τους Εισαγγελείς, τους Δικαστές είναι δεσμοφύλακες. Μια γυναίκα Νοσηλεύτρια για 35 Ασθενείς. Δεσμοφύλακας που ακούστηκε;

ΑΡΙΘΜΟΣ ΝΟΣΗΛΕΥΟΜΕΝΩΝ
Τα νούμερα σοκάρουν.
12.000 εισαγωγές κατ’ έτος γίνονται στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία και στους Ψυχιατρικούς τομείς των Γενικών Νοσοκομείων. Οι 8.000 εξ αυτών εισάγονται στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία. 4.000 είναι επανεισαγωγές από μια έως δεκάδες φορές.
Οι επαναεισαγωγές επιβεβαιώνουν την απουσία δικτύου υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης και Κοινωνικής επανένταξης των ασθενών. 2.000 εκ των εισαγωγών κατ’ έτος είναι κοινωνικά περιστατικά. Εισάγονται για να βρουν στέγη, φαγητό και φάρμακα προκαλώντας οι ίδιοι την εισαγγελική παραγγελία.
Επίσης 2.000 περιστατικά εισάγονται στα τμήματα οξέων περιστατικών που θα έπρεπε να Νοσηλεύονται, να φιλοξενούνται σε προνοιακές ή άλλες Μονάδες Νοσηλείας και φιλοξενίας (αλκοολικοί, άστεγοι, τοξικομανείς, προνοιακά περιστατικά κλπ). Οι στεγαστικές δομές εξελίσσονται σε μικρά άσυλα, με χρόνιους ασθενείς. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχουν δουλειές για να απασχοληθούν οι ασθενείς και να ολοκληρωθεί η κοινωνική τους επανένταξη.
Μεγάλη είναι η έλλειψη κλινών οξέων περιστατικών. Λειτουργούν 500 στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία και τα Γενικά Νοσοκομεία. Εισάγονται 12.000 οξέα περιστατικά κατ’ έτος ενώ οι ανάγκες είναι για τουλάχιστον 30.000.
18.000 ψυχικά πάσχοντες ασθενείς ψάχνονται οι ίδιοι και οι συγγενείς τους και δεν βρίσκουν κρεβάτι για να εισαχθούν σε Ψυχιατρικό Νοσοκομείο ή Ψυχιατρική Κλινική Γενικού Νοσοκομείου. Επειδή η ζήτηση για κλίνες οξέων περιστατικών είναι πολύ πάνω από τις διαθέσιμες εκτός των αποκλεισμένων, που δεν επιχειρούν την εισαγωγή τους, έχουμε την ανάπτυξη ράντζων ή την εισαγωγή τους σε τμήματα χρόνιων περιστατικών ή σε κλίνες αδειούχων ασθενών. Η πληρότητα είναι 150%
Πάνω από 100.000 ασθενείς (50.000 στο καθένα) εξετάζετε στα εξωτερικά ιατρεία των δύο ψυχιατρικών Νοσοκομείων (ΔΑΦΝΙ – ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ). 150 άτομα που διέπραξαν κακουργήματα, φόνους, ληστείες, σωματέμποροι, βρίσκονται έγκλειστοι στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία με βάση το άρθρο 69 του Ποινικού Κώδικα.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ
Από τα στοιχεία προκύπτει ότι το Δημόσιο Σύστημα Ψυχικής Υγείας, στηρίζεται κατά 75% από τα εναπομείναντα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία. Τα Περιφερειακά Ψυχιατρικά Νοσοκομεία καταργήθηκαν και λειτουργούν ως Ψυχιατρικοί Τομείς στα Γενικά Νοσοκομεία των πόλεων που είναι ανεπτυγμένα. Και όμως η Κυβέρνηση σχεδιάζει την κατάργηση και των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων ΔΑΦΝΙ, ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ και ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Εάν αυτό συμβεί, οι ψυχικά πάσχοντες ασθενείς θα φιλοξενούνται στις στάσεις του ΜΕΤΡΟ και τα παγκάκια. Αυτή την τύχη επιφυλάσσει στους ασθενείς που έχουν εξαντληθεί οικονομικά από τις μακροχρόνιες νοσηλείες και δεν έχουν δυνατότητα να απευθυνθούν στον Ιδιωτικό Τομέα.
Τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία ΔΑΦΝΙ, ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ στις ημέρες των εφημεριών θυμίζουν κρατητήρια, φυλακές, ΓΑΔΑ
Εισάγονται 30-40 ασθενείς σε κάθε εφημερία εκ των οποίων οι 20-25 είναι με εισαγγελική παραγγελία για εγκλεισμό. Ασθενείς διεγερτικοί, επικίνδυνοι, κακοποιοί του άρθρου 69 του ποινικού κώδικα.
ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ
ΨΝΑ ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ: Έτος 2010 οι εισαγωγές ήταν 1.784 εκ των οποίων οι εισαγγελικές εντολές 550. Το έτος 2015 οι εισαγωγές ήταν 2403 εκ των οποίων εισαγγελικές εντολές 1000. Το έτος 2016 οι εισαγωγές ήταν 2483 εκ των οποίων εισαγγελικές εντολές 1300. Η εκτίμηση του έτους 2017 είναι για 2600 εισαγωγές εκ των οποίων 1500 με εισαγγελική εντολή. Αντίστοιχα τα νούμερα στο ΔΑΦΝΙ. Στα χρόνια των Μνημονίων διπλασιάστηκαν οι εισαγωγές και τριπλασιάστηκαν οι εισαγωγές με εισαγγελική παραγγελία για εγκλεισμό.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ
Τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία ΔΑΦΝΙ, ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ, ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ στην προοπτική ότι θα καταργηθούν έχουν να προσλάβουν προσωπικό 10 χρόνια. Αποδεκατίστηκαν στην κυριολεξία. Το 50% με 70% των οργανικών θέσεων είναι κενές.
Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ, ΔΑΦΝΙ, ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.
ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ: Στις 1083 οργανικές θέσεις υπηρετούν 390 μόνιμοι υπάλληλοι όλων των ειδικοτήτων. Το 2010 υπηρετούσαν 600 υπάλληλοι. 210 λιγότεροι. Γιατροί: προβλεπόμενες οργανικές θέσεις 47, υπηρετούν 34. Νοσηλευτικό προσωπικό προβλεπόμενες θέσεις 553 υπηρετούν 180. Ίδια κατάσταση σε όλες τις ειδικότητες.
ΔΑΦΝΙ: Νοσηλευτική υπηρεσία, από τις 1173 οργανικές θέσεις υπηρετούν 507 μόνιμοι και 143 ΙΔΑΧ. Τεχνική υπηρεσία, από τις 129 οργανικές θέσεις υπηρετούν 21. Διοικητική Υπηρεσία, από τις 477 οργανικές θέσεις υπηρετούν 139 μόνιμοι και 91 ΙΔΑΧ. Ιατρική υπηρεσία, από τις 111 οργανικές θέσεις υπηρετούν 60 και 6 επικουρικοί.
ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: Στις 726 οργανικές θέσεις υπηρετούν 419. Στις 920 συνολικά οργανικές και συνιστώμενες θέσεις υπηρετούν 606 υπάλληλοι.
Τραγική υποστελέχωση.
Δεν εκδίδονται νέοι οργανισμοί λόγω ειλημμένης απόφαση της Κυβέρνησης να καταργηθούν. Αυτό θα είναι η ολική καταστροφή της Δημόσιας Ψυχικής Υγείας.
Οι νέες εισαγωγές Ασθενών με εισαγγελική παραγγελία προσέρχονται με περιπολικά στην εφημερία των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων με συνοδεία τριών αστυνομικών. Στα νοσηλευτικά τμήματα οξέων περιστατικών, που νοσηλεύονται 35 – 40 τέτοιοι Ασθενείς. Νοσηλεύονται (φυλάσσονται κατά τους Εισαγγελείς) από 1 Νοσηλεύτρια και 1 Νοσηλεύτρια ΟΑΕΔ (2 στο σύνολο) σε κάθε βάρδια.
Πόσο ασφαλής είναι η Νοσηλεία και η εργασία; Επεισόδια, ξυλοδαρμοί, σοβαροί τραυματισμοί, φωτιές, διακίνηση ναρκωτικών είναι στην ημερήσια διάταξη. Χθες 9/10/2017 στο ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ. Εισαγγελική παραγγελία τοξικομανής έκοψε τους ιμάντες από το κρεβάτι που ήταν καθηλωμένος και έφυγε (δραπέτευσε κατά τους Εισαγγελείς). Γύρισε πίσω κρυφά και έκανε διακίνηση Ναρκωτικών. Χθες 9/10/2017 πάλι στο ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ άλλος τοξικομανής εισαγγελική παραγγελία έφυγε από το Νοσηλευτικό Τμήμα και γύρισε πίσω στο περιβάλλοντα χώρο του Νοσοκομείο με αιχμηρό αντικείμενο και κυνήγαγε να σκοτώσει Ασθενείς και προσωπικό. Όλα τα Νοσηλευτικά Τμήματα στο ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ είναι ανοικτά.
Φεύγει ένας Ασθενείς για τους Εισαγγελείς θεωρείται δραπέτευση και είναι ποινικά έκθετοι οι Νοσηλευτές βάρδιας. Ασθενής έφυγε πριν δύο χρόνια από ένα τμήμα του Δρομοκαϊτείου δόθηκε σήμα αμέσως για την η εξαφάνισή του από τους Νοσηλευτές βάρδιας, κλήθηκαν και τον έψαχναν καθημερινά οι άνδρες της ΕΜΑΚ. Βρέθηκε μετά ένα μήνα νεκρός και οι Νοσηλευτές βάρδιας καταδικάστηκαν με δύο χρόνια φυλακή!!! Τι έπρεπε να κάνουν;
ΔΑΦΝΙ χθες 9/10/2017: Ασθενής με νοητική υστέρηση, πνίγηκε στο φαγητό. Οι δύο Νοσηλευτές βάρδιας που έκαναν και τον τραπεζοκόμο, προσπάθησαν να τον σώσουν από τον πνιγμό. Ο ασθενής κατέληξε παρότι έβγαλαν το φαγητό οι Νοσηλευτές και βρέθηκαν στη ΓΑΔΑ κατηγορούμενοι με αυτόφωρη διαδικασία!!!
ΚΑΘΗΛΩΣΕΙΣ
Η καθήλωση των ασθενών είναι μια ακραία νόμιμη πράξη που πρέπει να πραγματοποιείται σε κάθε κλινική σε έκτακτες περιπτώσεις για λίγες ώρες, με βάση πρωτόκολλο και εντολή ιατρού.
Στα τμήματα οξέων περιστατικών των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων οι καθηλώσεις είναι κανόνας και όχι εξαίρεση λόγω έλλειψης προσωπικού. Από τους 25-40 ασθενείς οξέα περιστατικά που εισάγονται, οι 10-15 καθηλώνονται στα κρεβάτια τους με ιμάντες και λουκέτα!!! Αν είναι δυνατόν.
Στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία, ΔΑΦΝΙ, ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ, εισάγονται ασθενείς από όλη την χώρα. Δεν υφίσταται τομεοποίηση. Ξεκινάει ασθενής εισαγγελική παραγγελία από την Ήπειρο και λόγω έλλειψης κλινών οξέων περιστατικών στα Γιάννενα, στο ΡΙΟ, την Τρίπολη, καταλήγουν στα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία ΔΑΦΝΙ – ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ. Από όλα τα νησιά οι Εισαγγελείς τα δύσκολα περιστατικά τα στέλνουν για εισαγωγή στο ΔΑΦΝΙ και το ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ
Τροποποιήθηκε το Σύστημα Εφημεριών από το Υπουργείο Υγείας.
Στο μεταβατικό στάδιο από σήμερα έως τον Ιανουάριο 2018, προστίθενται εφημερίες στο ΔΑΦΝΙ και το ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ και μεταφέρονται σε ημέρες αργιών (Σαββατοκύριακο) χωρίς να υπάρχει υποδομή και ασφάλεια Νοσηλείας. Δεν υπάρχουν εργαστήρια, ιατροί γενικών ειδικοτήτων Ψυχίατροι, Νοσηλευτικό προσωπικό.
Από τον Φεβρουάριο 2017, υποτίθεται ότι θα ισχύει η τομεοποίηση των υπηρεσιών χωρίς όμως να δημιουργηθούν νέες Μονάδες. Τα Ψυχιατρικά Νοσοκομεία ΔΑΦΝΙ και ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ θα εφημερεύουν κάθε ημέρα για συγκεκριμένο πληθυσμό αναφοράς υποτίθεται.
Επειδή δεν υπάρχουν κλίνες οξέων περιστατικών και πολιτική Ψυχικής Υγείας κάνουν οι εισαγγελικές αρχές τα δύο Ψυχιατρικά Νοσοκομεία θα επιβαρυνθούν με πολύ περισσότερες εισαγωγές ασθενών οξέα περιστατικά με εισαγγελική εντολή.

ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
Συγκαλύπτεται ο πραγματικός αριθμός αυτοκτονιών κατ’ έτος, από την ΕΛ ΣΤΑΤ και την ΕΛΑΣ. Δεν υπάρχει αντικειμενικός τρόπος καταγραφής των αυτοκτονιών. Το βέβαιο είναι ότι ο αριθμός των αυτοκτονιών είναι σημαντικά μεγαλύτερος από την επίσημη καταγραφή.
Με τα στοιχεία της ΕΛ ΣΤΑΤ οι αυτοκτονίες στα χρόνια των Μνημονίων χρόνο με τον χρόνο αυξάνουν. Το έτος 2010 ήταν 377, το 2013 613, το έτος 2016 650. Τα στοιχεία της ΕΛΑΣ δίνουν διπλάσιο αριθμό αυτόχειρων κατ’ έτος από όσους δίνει η ΕΛΣΤΑΤ. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ο αριθμός των αυτόχειρων είναι υποτιμημένος. Στα πιστοποιητικά θανάτου (Διοικητικό έγγραφο) στις ιατροδικαστικές εκθέσεις δεν αναγράφονται οι εξωτερικές αιτίες θανάτου ή δεν μπορούν να ανιχνευθούν.
Οι συγγενείς πιέζουν να μην αναγράφεται ως αιτία θανάτου η αυτοκτονία για λόγους κοινωνικούς, θρησκευτικούς και οικονομικούς. Το στίγμα ειδικά σε μικρές κοινωνίες είναι μεγάλο. Η θρησκεία αρνείται να κηδέψει τους αυτόχειρες. Επίσης δεν δηλώνονται για να λάβουν αποζημιώσεις από ασφαλιστικές εταιρίες σε περίπτωση που διαθέτουν ασφάλεια ζωής. Σε αυτόχειρες δεν δίδονται αποζημιώσεις από ασφάλεια ζωής.
Η ΕΛ ΣΤΑΤ δίνει πάνω από 20.000 θανάτους κατ’ έτος από αδιευκρίνιστη αιτία ή άλλη αιτία χωρίς να περιγράφεται η ακριβής αιτία θανάτου. Παραδείγματα: θάνατος από πνιγμό, από πτώση, από τροχαίο, ατύχημα κ.λπ.
Ακόμη και τα στοιχεία της ΕΛ ΣΤΑΤ όμως δείχνουν διπλασιασμό των αυτοκτονιών στα χρόνια των Μνημονίων. Ο αριθμός αυξάνεται συνεχώς και κατά τα έτη διακυβέρνησης της χώρας από ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ. Η ραγδαία αύξηση οφείλεται σε κοινωνικά, επαγγελματικά, οικονομικά προβλήματα που δημιούργησαν τα Μνημόνια, καθώς επίσης και η απουσία ολοκληρωμένου δικτύου υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας και κοινωνικής προστασίας.
Με βάση στοιχεία Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, ο αριθμός των αυτοκτονιών είναι πάνω από 3.500 κατ’ έτος στη χώρα μας όταν πριν την κρίση το έτος 2010 δεν υπερέβαιναν τους 500. Η τάση είναι αυξητική χρόνο με το χρόνο.
Τι έχει να μας πει γι’ αυτό η Κυβέρνηση που όταν ήταν στην αντιπολίτευση ήταν σημαία τους οι αυτοκτονίες. Τότε που έσκιζαν τα Μνημόνια. Δείτε φωτογραφίες από Ψυχιατρικές Μονάδες για να διαπιστώσετε την τραγική κατάσταση που περιήλθαν οι υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας σήμερα!!!

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Χαμηλότερα του στόχου βλέπει το πρωτογενές πλεόνασμα του επόμενου έτους το ΔΝΤ, δίνοντας στίγμα προθέσεων για τη στάση που θα τηρήσει στην τρίτη αξιολόγηση. Ζοφερές οι προβλέψεις για την ανάπτυξη μετά το 2020.

Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αναμένονται νέα πρόσθετα και σκληρά μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων εντός του 2018.

Στο 2,221% του ΑΕΠ υπολογίζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το πρωτογενές πλεόνασμα του 2018 και στο 1,696% του ΑΕΠ για το 2017, όπως δείχνουν τα στοιχεία τα οποία ενσωματώνονται στη βάση δεδομένων της έκθεσης World Economic Outlook, η οποία δόθηκε χθες στη δημοσιότητα.

Το Ταμείο εκτιμά ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα διαμορφωθεί σε επίπεδα κοντά στο 3,5% τόσο το 2019 όσο και την περίοδο ως το 2022.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, το δημόσιο χρέος θα αυξηθεί φέτος στα 326,38 δισ. και το 2018 θα διαμορφωθεί στα 346,11 δισ. ευρώ, για να παραμείνει κοντά σε αυτά τα επίπεδα ως το 2022.

Στο μέτωπο των συνολικών επενδύσεων, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, το Ταμείο βλέπει μικρή αύξηση φέτος στο 10,84% και περαιτέρω ελάχιστη άνοδο στο 11,84% του ΑΕΠ το 2018.

Η τελευταία επικαιροποίηση αυτών των στοιχείων έχει γίνει τον περασμένο Ιούλιο, μετά την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, όπου το ΔΝΤ είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να εφαρμοσθούν νωρίτερα, αν κριθεί απαραίτητο, οι ψηφισμένες ήδη για το 2019 και το 2020 περικοπές στις συντάξεις και στο αφορολόγητο.

Με ενδιαφέρον αναμένεται αργότερα το μεσημέρι η έκθεση Fiscal Monitor του Ταμείου, στην οποία θα αποτυπώνονται οι προβλέψεις με τις οποίες αναμένεται να φτάσει στην Αθήνα στο τέλος της ερχόμενης εβδομάδας η Ντέλια Βελκουλέσκου για την έναρξη της τρίτης αξιολόγησης.

Υπενθυμίζεται ότι το Ταμείο, με τις χθεσινές του προβλέψεις, έθεσε τον πήχη της ανάπτυξης για το 2018 στο 2,6% του ΑΕΠ, υψηλότερα από το 2,4% που προβλέπει ο προϋπολογισμός, ευθυγραμμίστηκε με την κυβερνητική πρόβλεψη για ρυθμό ανάπτυξης 1,8% φέτος, αλλά διατήρησε αμετάβλητη την εκτίμησή του ότι το 2022 η ελληνική οικονομία θα πετύχει ρυθμό ανάπτυξης κοντά στο 1% (βλέπει ανάπτυξη 1,89% το 2019, 1,94% το 2020, 1,78% το 2021 και 1,03% το 2022), δείχνοντας έτσι ότι θα επιμείνει στη γνωστή του θέση για κινήσεις σε δύο αντιφατικά μέτωπα: υλοποίηση μεταρρυθμίσεων από τη μία πλευρά και μέτρα για τη διευθέτηση του χρέους, από την άλλη.

Δείγμα προθέσεων για τη στάση του ΔΝΤ στην επικείμενη αξιολόγηση αναμένεται να αλιεύσουν το Σάββατο σε συνάντηση με την Christin Lagarde στην Ουάσινγκτον ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο αναπληρωτής υπουργός Γιώργος Χουλιαράκης.

ΠΗΓΗ: iskra.gr