Μείωση 3% εμφάνισαν στην Ελλάδα το 2016 οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, σύμφωνα με νέα μελέτη του Κοινού Κέντρου Ερευνών (Joint Research Centre-JRC) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στην ΕΕ των 28, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, υπήρξαν πέρυσι μεγάλες αποκλίσεις ανάμεσα στις χώρες, όσον αφορά τις εκπομπές του άνθρακα, που κυμάνθηκαν από μειώσεις 6% στη Βρετανία και στη Βουλγαρία και 3% στην Ισπανία μέχρι αυξήσεις 5% στην Ιρλανδία και στη Δανία, καθώς και 4% στη Σουηδία και στη Φινλανδία.

Σύμφωνα με το JRC, οι ετήσιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ανά κεφαλή στην Ελλάδα ήταν 6,06 τόνοι το 2016, μειωμένοι κατά περίπου 21% από το 1990, όταν οι εγχώριες εκπομπές ήταν 7,66 τόνοι ανά κάτοικο της χώρας (ανάλογη ήταν και η μέση μείωση εκπομπών στην ΕΕ την ίδια χρονική περίοδο).

Οι παγκόσμιες εκπομπές διοξειδίου το 2016 παρέμειναν ουσιαστικά σταθερές για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, στους 35,8 γιγατόνους. Η οριακή αύξηση κατά 0,3% πέρυσι έναντι του 2015 αποδίδεται στο ότι το 2016 είχε μια πρόσθετη μέρα ως δίσεκτο έτος.

Μεγαλύτερος ρυπαντής και το 2016 παρέμεινε η πολυπληθής και ταχέως αναπτυσσόμενη Κίνα, ακολουθούμενη κατά σειρά από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, την Ινδία, τη Ρωσία και την Ιαπωνία. Οι εκπομπές των ΗΠΑ και της Ρωσίας εμφάνισαν μείωση περίπου 2%, της Ιαπωνίας μείωση 1%, ενώ της Κίνας (οριακή μείωση 0,3%) και της ΕΕ (οριακή αύξηση 0,2%) παρέμειναν ουσιαστικά σταθερές.

Σύμφωνα με τη μελέτη, πέρυσι οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήσαν 3,4 γιγατόνοι, κατά σχεδόν 21% χαμηλότερες σε σχέση με τα επίπεδά τους το 1990 και σχεδόν 18% μικρότερες έναντι του 2015. Οι εκπομπές της ΕΕ αποτελούσαν τόσο το 2015 όσο και το 2016 σχεδόν το ένα δέκατο (9,6%) των παγκοσμίων εκπομπών.

Σημαντική αύξηση εμφανίζουν οι εκπομπές διοξειδίου σε αρκετές αναπτυσσόμενες χώρες όπως στις Φιλιππίνες (12%), στο Πακιστάν (9%), στην Ουκρανία (8%), στην Ινδονησία (6%), στη Μαλαισία (6%), στην Ινδία (5%) και στην Τουρκία (5%), αλλά στη Βραζιλία υπήρξε μείωση ((6%).

Τα τρία κυριότερα ανθρωπογενή «αέρια του θερμοκηπίου» που παρακολουθούνται είναι το διοξείδιο του άνθρακα, το μεθάνιο και το οξείδιο του αζώτου. Από αυτά τα τρία, το διοξείδιο, σύμφωνα με το JRC, εμφανίζει επιβράδυνση στην αύξησή του διεθνώς μετά το 2012 και στασιμότητα μετά το 2014.

Οι διεθνείς στατιστικές για τα άλλα δύο αέρια (μεθάνιο και οξείδιο του αζώτου), τα οποία εκλύονται κυρίως από αγροτικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες, είναι διαθέσιμες μόνο έως το 2012. Έως τότε οι εκπομπές τους εμφάνιζαν σταθερή αύξηση παγκοσμίως (συνολικά 91% μεταξύ 1970-2012).

Στην Ευρώπη τα δύο τρίτα περίπου των εκπομπών «αερίων του θερμοκηπίου» αφορούν το διοξείδιο του άνθρακα και το υπόλοιπο ένα τρίτο τα άλλα δύο αέρια. Οι ευρωπαϊκές εκπομπές μεθανίου εμφανίζουν πτωτική τάση διαχρονικά.

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το JRC, οι συνολικές εκπομπές και των τριών «αερίων του θερμοκηπίου» αυξάνονταν συνεχώς από το 1970 και έφθασαν στο αποκορύφωμά τους το 2007. Έκτοτε όμως κάθε χρόνο εμφανίζουν συνεχή μείωση (έως το 2012 τουλάχιστον, όταν υπήρχαν τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία). Το 2007 υπήρξε έτος κορύφωσης στη χώρα μας και για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, τη μεγαλύτερη συνιστώσα μεταξύ των τριών «αερίων του θερμοκηπίου».

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Κατά τον επίσημο ορισμό, «απεργοσπάστης» είναι εκείνος που αντί να απεργεί συνεχίζει να εργάζεται ή προσφέρεται να εργαστεί προς αντικατάσταση των απεργών. 

Στις συνθήκες της πραγματικής ζωής, σε συνθήκες μισθωτής σκλαβιάς, κεφαλαιοκρατικής βίας και τρομοκρατίας, «απεργοσπάστης» είναι αυτός που όταν οι συνάδελφοί του πάνε να σηκώσουν κεφάλι, εκείνος υπηρετώντας και γλείφοντας με τον πιο χυδαίο και με τον πιο γλοιώδη τρόπο το αφεντικό του, τους μαχαιρώνει πισώπλατα. 

Είναι αυτό το πισώπλατο μαχαίρωμα που καθιστά τον «απεργοσπάστη» συνώνυμο του ξεφτίλα, που υπονομεύει τον αγώνα των υπόλοιπων εργαζομένων.

Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει λέξη που να περιγράφει το ποιόν του απεργοσπάστη. 

Εν προκειμένω, μιας και μιλάμε για τον χώρο του Τύπου, αναφέρομαι ειδικά στον απεργοσπάστη που δεν ανήκει στην κατηγορία των εργαζομένων που λύγισαν στον εξαναγκασμό του «Πολίτη Κέιν», αλλά στα καλοταϊσμένα γιουσουφάκια του «Πολίτη Κέιν». 

Αυτός δεν είναι ούτε τσιράκι της εργοδοσίας (μόνο), ούτε τσανακογλείφτης του εκάστοτε κυβερνητισμού (μόνο), ούτε πεμπτοφαλαγγίτης (μόνο), ούτε τιποτένιος χαρτογιακάς μιας «εργατικής» αριστοκρατίας που λυμαίνεται θώκους (μόνο).

Αυτός είναι κάτι πολύ χειρότερο. Που μόνο μια λέξη μπορεί να περιγράψει: «Απεργοσπάστης»! 
Ένα είδος, δηλαδή, φτιαγμένο – όπως έλεγε ο Τζακ Λόντον – από την πιο αηδιαστική ουσία που είχε περισσέψει του Θεού.

Τα σημερινά θρασίμια, λοιπόν, οι πρωτοσαλταδόροι της γλίτσας, τα φερέφωνα των εγχώριων και διεθνών «Γερούν γερά» που επιχείρησαν να σπάσουν την απεργία των δημοσιογράφων όταν 
• 300 συνάδελφοί τους ζουν με συσσίτια, 
• όταν συνάδελφοί τους καρκινοπαθείς στερούνται ακόμα και τα φάρμακά τους,
• όταν χιλιάδες συνάδελφοί τους λιώνουν στην ανεργία κι άλλοι τόσοι στις γαλέρες της απληρωσιάς, 
ένα πράγμα κατέκτησαν: 

Κατέκτησαν – επαξίως – τον «τίτλο» που αρμόζει σε ό,τι πιο ποταπό, ό,τι πιο χυδαίο, ό,τι πιο γλοιώδες μπορεί να βρει απέναντί του ο εργαζόμενος που παλεύει για μισθό, για δουλειά, για ζωή: Απεργοσπάστες.
Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο: Απεργοσπάστες!

Από Σάββας Ρομπόλης

Σε ένα σπιράλ συνεχών μειώσεων έχουν εισέλθει οι επικουρικές συντάξεις στη χώρα μας, με το ενδεχόμενο η μέση παροχή να συρρικνωθεί ακόμη και κάτω από τα 100 ευρώ τον μήνα, να είναι πλέον ισχυρότατο.

Μελέτη του ομότιμου καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου Σάββα Ρομπόλη και του αναλογιστή, υποψήφιου διδάκτορα Βασίλη Μπέτση, αποκαλύπτει στοιχεία σοκ για το μέλλον των επικουρικών στη χώρα μας. Σύμφωνα με το πλέον πιθανό σενάριο, λόγω της έκρηξης των συνταξιοδοτήσεων της γενιάς των baby boomers την περίοδο 2023-2029 και της γήρανσης του πληθυσμού, σε συνδυασμό με το σύστημα νοητής κεφαλαιοποίησης βάσει του οποίου λειτουργεί από το 2016 (μετά το νόμο Κατρούγκαλου) και στη χώρα μας η επικουρική ασφάλιση, η μέση σύνταξη την επόμενη 10ετία αναμένεται να διαμορφωθεί ακόμη και κάτω από τα 100 ευρώ μεικτά, όταν σήμερα, έπειτα από συνεχείς περικοπές η μέση επικουρική σύνταξη κινείται στα επίπεδα των 170 ευρώ μεικτά τον μήνα.

Σύμφωνα με τους κ. Ρομπόλη και Μπέτση, τον Σεπτέμβριο του 2017 η επικουρική σύνταξη καλύπτει 1,650 εκατ. ασφαλισμένους με ετήσια δαπάνη που προσεγγίζει τα 2,7 δισ. ευρώ. Αν ληφθούν υπόψη και 120.000 επικουρικές σε εκκρεμότητα που δημιουργούν υποχρεώσεις ύψους επιπλέον 250 εκατ., τότε η ετήσια δαπάνη προσεγγίζει τα 2,95 δισ. Η μέση επικουρική σύνταξη τον Σεπτέμβριο του 2017 εκτιμάται στα 170 ευρώ (μεικτά) μειωμένη κατά 20% σε σχέση με τα 210 ευρώ του 2015.

Τα επόμενα χρόνια, οι ετήσιες εισφορές εκτιμώνται στα 2,35 δισ. (με 2.250.000 μισθωτούς και 90.000 αυτοαπασχολουμένους) και το μέσο επίπεδο ισορροπίας των επικουρικών συντάξεων θα φτάσει στα 130 ευρώ, καθώς οι αναλυτές εκτιμούν ετήσιο έλλειμμα της τάξεως των 600 εκατ. Οπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν οι κ. Ρομπόλης και Μπέτσης, το ΕΤΕΑΕΠ (Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης & Εφάπαξ Παροχών) λειτουργεί με το σύστημα νοητής κεφαλαιοποίησης (NDC) και δεν χρηματοδοτείται από το κράτος. Το NDC είναι ένα σύστημα που υιοθετεί αυτόματους σταθεροποιητές, οι οποίοι ενεργοποιούνται κάθε φορά που υπάρχουν ελλείμματα, ώστε να διατηρείται η μακροχρόνια χρηματοοικονομική ισορροπία ενός ασφαλιστικού ταμείου, αγνοώντας την επάρκεια του επιπέδου των συνταξιοδοτικών παροχών.

Σύμφωνα με τις μακροοικονομικές και αναλογιστικές παραδοχές των μελετητών, για να εξαλειφθεί το έλλειμμα και να παραμείνει η μέση σύνταξη στα σημερινά επίπεδα των 170 ευρώ, απαιτείται να εισέλθουν στην αγορά εργασίας 650.000 νέοι απασχολούμενοι πλήρους απασχόλησης από τους 1.017.000 ανέργους. Δηλαδή, θα πρέπει η ανεργία να μειωθεί στο 8%. Βέβαια, η επίτευξη αυτού του στόχου προϋποθέτει μια μακροχρόνια περίοδο. Αν θεωρήσουμε ότι η ανεργία θα μειωθεί στο 8% μέχρι το 2028, τότε απαιτείται μέσος ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ 3% ετησίως για μια 10ετία. Αν, βέβαια, ληφθεί υπόψη και η ραγδαία αύξηση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, οι οποίες το 2028 εκτιμάται ότι θα έχουν φτάσει στο 30%-35% της συνολικής απασχόλησης, τότε για να διατηρηθεί η επικουρική σύνταξη στο σημερινό μέσο επίπεδο των 170 ευρώ, απαιτούνται 750.000 νέες θέσεις εργασίας. Δηλαδή, η ανεργία θα πρέπει να μειωθεί στο 6%. Και για να συμβεί αυτό απαιτείται μέχρι το 2028 ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ ίσος με 4%.

Σε διαφορετική περίπτωση, και υπό την προϋπόθεση ότι στο ενδιάμεσο δεν θα εξασφαλιστούν άλλες πηγές χρηματοδότησης, θα πρέπει το μέσο επίπεδο της επικουρικής σύνταξης να φτάσει στα 112 ευρώ, δηλαδή να μειωθεί επιπλέον 15% λόγω των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, της αναιμικής ανάπτυξης και της διατήρησης υψηλού επιπέδου ανεργίας. Τέλος, αν ληφθούν υπόψη η έκρηξη συνταξιοδοτήσεων λόγω του αναμενόμενου baby booming την περίοδο 2023-2029 και η γήρανση του πληθυσμού, η οποία λειτουργεί αρνητικά στην ανάπτυξη μιας οικονομίας, τότε η μέση επικουρική σύνταξη εκτιμάται ότι θα προσεγγίσει περίπου τα 100 ευρώ μεικτά.

Με δεδομένο το αδιέξοδο στην κοινωνική ασφάλιση, με τις τουλάχιστον 25 διαδοχικές μνημονιακές μειώσεις, που συρρίκνωσαν κατά 45% το επίπεδο των συντάξεων (κύριων και επικουρικών), οι κ. Ρομπόλης και Μπέτσης επισημαίνουν, ότι το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης δεν θα μπορεί να εξυπηρετεί τις ανάγκες των ασφαλισμένων μετά το 2020 με 2021.

Μάλιστα, οι μελετητές εκτιμούν ότι επιβάλλεται η επανεξέταση και κατάργηση του μνημονιακού θεσμικού πλαισίου, καθώς βέβαια και η εκπόνηση μιας νέας αναλογιστικής μελέτης για την εξέταση της μακροχρόνιας βιωσιμότητάς του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και την προώθησή της ανακεφαλαιοποίησής του.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Ο Περ Ρόγκερ Βίτκεν λύνει τα καραβόσκοινα, ο Χανς Μίχαελ Άμτσεν κρατάει στιβαρά το πηδάλιo. Το θαλασσοδαρμένο καίκι «Tommy Junior» εξορμά για μία ακόμη ψαριά στις ακτές του οικισμού Ναπ. Δύο ολόκληρες ώρες θα χρειαστεί για τον καλό ψαρότοπο. Ένας στους τέσσερις κατοίκους στα νησιά Λοφότεν ζει από την αλιεία. Η θάλασσα είναι χρυσωρυχείο, υποστηρίζουν οι ντόπιοι. «Ρέγγα, μπακαλιάρος, στα Λοφότεν έχουμε τα πάντα. Εδώ έρχονται τα ψάρια για να βρουν τροφή και να αφήσουν τα αυγά τους πριν διασκορπιστούν και πάλι στις νορβηγικές ακτές και στη Θάλασσα του Μπάρεντς» λέει ο Βίτκεν.

Φαίνεται απίστευτο ότι αυτή ακριβώς την ειδυλλιακή γωνιά της Σκανδιναβίας επέλεξε η κυβέρνηση της Νορβηγίας για να αρχίσει γεωτρήσεις, αναζητώντας νέα κοιτάσματα πετρελαίου. «Μεγάλωσα σε οικογένεια ψαράδων, δώδεκα χρονών ήμουν όταν μπήκα πρώτη φορά στη βάρκα με τον πατέρα μου. Και πάντα πίστευα ότι έχει μέλλον το επάγγελμα. Αλλά αν φύγουν τα ψάρια τώρα με τις γεωτρήσεις, εμείς τι θα απογίνουμε;» αναρωτιέται ο Βίτκεν.

Υπέρ των γεωτρήσεων τα μεγάλα κόμματα 

Οι πολιτικοί έχουν διαφορετική άποψη. «Αν θέλουμε να διατηρήσουμε την πετρελαϊκή βιομηχανία στη Νορβηγία, πρέπει να αξιοποιήσουμε νέα κοιτάσματα και πουθενά αλλού δεν έχουμε τόσες πολλές πιθανότητες να τα ανακαλύψουμε όσο στα νησιά Λοφότεν» λέει ο Τζόνυ Φίνσταντ, επιφανές στέλεχος του συντηρητικού κόμματος Høyre, που συμμετέχει στην κυβέρνηση της πρωθυπουργού Έρνα Σόλμπεργκ. Ο Φίνσταντ ισχυρίζεται ότι η απόφαση για τη διεξαγωγή ή όχι των γεωτρήσεων θα πρέπει να ληφθεί με λογική σκέψη και με βάση τη διαδικασία που οι Νορβηγοί αποκαλούν konsekvensutredning. Πρόκειται για μία νηφάλια στάθμιση συμφερόντων και επιχειρημάτων, στην προκειμένη περίπτωση της πετρελαϊκής βιομηχανίας και της περιβαλλοντικής προστασίας.

Τα τρία μεγάλα κόμματα, δηλαδή το συντηρητικό Høyre, οι σοσιαλδημοκράτες και οι εθνολαϊκιστές, είναι κατ΄αρχήν υπέρ των γεωτρήσεων. Ωστόσο, μία συμπαγής πλειοψηφία προϋποθέτει και τη συγκατάθεση των μικρότερων κομμάτων στο κοινοβούλιο του Όσλο. «Η παραγωγή πετρελαίου στη Νορβηγία μας θα μειωθεί δραστικά, αν δεν καταφέρουμε να εντοπίσουμε και να αξιοποιήσουμε νέα κοιτάσματα» προειδοποιεί ο Φίνσταντ. Έχει κι αυτό το επιχείρημα τη σημασία του σε μία χώρα, η οποία οφείλει τον πλούτο της στο πετρέλαιο. Τα κέρδη αποδίδονται στους πολίτες, καθώς ένα δραστήριο κρατικό επενδυτικό ταμείο τα επανεπενδύει στην παιδεία, στην υγεία και σε σύγχρονες υποδομές. Γεωτρήσεις γίνονται παντού, στις ακτές της Βόρειας Θάλασσας, αλλά και στη Θάλασσα του Μπάρεντς, στον Αρκτικό Ωκεανό. Μοναδική εξαίρεση αποτελούσαν μέχρι σήμερα τα νησιά Λοφότεν.

Αντιδράσεις από οικολογικές οργανώσεις

«Το 70% των ψαριών που αλιεύονται στις νορβηγικές ακτές έχουν περάσει από τα νησιά μας. Αν γίνει διαρροή πετρελαίου, μπορεί να χάσουμε τόσα πολλά μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα...» προειδοποιεί ο Βενς Κάμινγκ, εκπρόσωπος πρωτοβουλίας πολιτών στα Λοφότεν, που αντιτίθεται στην εξόρυξη πετρελαίου. Ενστάσεις, σύμφωνα με δημοσίευμα της deutche welle,  διατυπώνει και ο Φρόντε Βίκεμπο, ερευνητής στο Ινστιτούτο Θαλασσίων Ερευνών του Μπέργκεν, καθώς, όπως υποστηρίζει, οι γεωτρήσεις προκαλούν στον πυθμένα της θάλασσας ωστικά κύματα που απομακρύνουν τα ψάρια. Προτείνει μάλιστα να απαγορευθεί κάθε είδους γεώτρηση ή σεισμολογική έρευνα σε απόσταση είκοσι ναυτικών μιλίων από τοποθεσίες, στις οποίες αναπαράγονται τα ψάρια.

Τη δική του άποψη καταθέτει ο Κγέιλ Γκιέβερ, εκπρόσωπος του λόμπι της πετρελαιοβιομηχανίας Petroarctic. «Ας μην κάνουμε λοιπόν συμβιβασμούς κι ας μη γίνουν γεωτρήσεις, αν θεωρούμε ότι προκαλούν τόσο σοβαρές επιπλοκές», επισημαίνει. Για να προσθέσει ωστόσο στην αμέσως επόμενη πρόταση: «Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο πάντα αποτελούσαν- και θα συνεχίσουν να αποτελούν- σημαντικό κομμάτι στο ενεργειακό μείγμα της χώρας μας. Σήμερα έχουμε τις υψηλότερες προδιαγραφές ασφαλείας από όλες τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες. Γιατί λοιπόν πρέπει να είμαστε η πρώτη χώρα που κλείνει τον διακόπτη και περιορίζει τις γεωτρήσεις; Αντιθέτως, πιστεύω ότι θα έπρεπε να είμαστε η πρώτη χώρα που αποδεικνύει ότι μπορούν να γίνουν γεωτρήσεις με απόλυτη ασφάλεια...».

Πηγή: newsbeast.gr

– του Νίκου Μπογιόπουλου

Πριν περάσει εβδομάδα από το προσκύνημα Τσίπρα στον «συνεχιστή των αξιών της ελευθερίας και δημοκρατίας» Τραμπ, ο ΣΥΡΙΖΑ διοργάνωσε εκδρομή «προσκυνηματικού χαρακτήρα» στη Μακρόνησο…

Ανάμεσα στους άλλους «προσκυνητές»,που πόζαραν και φωτογραφήθηκαν στη Μακρόνησο για να ανανεώσουν το «αριστερό» τους λεύκωμα, κι ο Ρήγας, ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ. Κι ο Κατρούγκαλος (φωτό). Και άλλοι.

Φυσικά δεν έχει νόημα, πια, να μιλήσεις για τσίπα.

Ούτε να χαραμίσεις πολλές κουβέντες για να υπερασπιστείς τη Μακρόνησο και τον ύψιστο συμβολισμό της από την ξετσιπωσιά των ξετσίπωτων. Ο λόγος είναι απλός:

Το χώμα της Μακρονήσου είναι στέρεο. Αντέχει πολλά. Είναι το «υλικό» του. Αίμα, το λένε. Και από το αίμα, «υλικό» πιο αδιάβροχο στην πολιτική αλητεία, πιο αδιαπέραστο από τον πολιτικό τσογλανισμό, δεν υπάρχει.

Το αίμα που πότισε τη Μακρόνησο και την έκανε συνώνυμη της συνέπειας, της αξιοπρέπειας, της λεβεντιάς και της αλήθειας δεν λερώνεται από κάπηλους.

Το χώμα της Μακρονήσου ήταν, είναι και θα είναι ανέγγιχτο.

Ο λόγος στον Ελύτη:

«Ήρθαν ντυμένοι  «φίλοι» 

αμέτρητες φορές οι εχθροί μου

το παμπάλαιο χώμα πατώντας.

        Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους».

Πηγή: imerodromos.gr

Μειώσεις έως και 54% βγάζουν οι «προσωπικές διαφορές» από τον επανυπολογισμό των επικουρικών συντάξεων,που βρίσκεται σε εξέλιξη για 1,1 εκατομμύριο δικαιούχους από το ΕΤΕΑ.

Ο επανυπολογισμός κατεβάζει επικουρική σύνταξη με χαρακτηριστική περίπτωση να είναι αυτή της ανάπηρης γυναίκας,που θα δει την σύνταξη να μειώνεται από τα 92 στα 43 ευρώ.

Από αυτά εκ των οποίων τα 23 είναι το επίδομα αναπηρίας, ενώ η καθαρή επικουρική αναπροσαρμόζεται σε μόλις 17 ευρώ!

Από τα 92 ευρώ δηλαδή που ήταν η σύνταξη, επανυπολογίστηκε με το νόμο Κατρούγκαλου στα 17 ευρώ.

Το επίδομα αναπηρίας από 46 ευρώ κόπηκε στη μέση, δηλαδή 23 ευρώ.

Το υπόλοιπο ποσό (46 ευρώ) είναι η προσωπική διαφορά, δηλαδή η τελική μείωση που προέκυψε από τον επανυπολογισμό της σύνταξης.

Η συνταξιούχος θα εξακολουθήσει να παίρνει τα 92 ευρώ κάθε μήνα μέχρι τις 31-12-2018, από αυτά τα 92 ευρώ, όμως, η καθαρή αναπροσαρμοσμένη επικουρική της σύνταξη, όπως φαίνεται στο ενημερωτικό σημείωμα του Οκτωβρίου του 2017, είναι μόλις 17 ευρώ.

Αυτό σημαίνει ότι για αυτή – και για κάθε παλαιό συνταξιούχο σαν αυτή -έρχεται το μεγάλο πραγματικό πλέον τσεκούρωμααυτής της προσωπικής διαφοράς της από 1-1-2019, που με βάση τη νομοθεσία που ψηφίστηκε στα πλαίσια της αξιολόγησης από τη νεομνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, περικοπεί από 1-1-2019 με πλαφόν το 18%, όχι της προσωπικής διαφοράς αλλά της συνολικής επικουρικής σύνταξής της.

Πηγή: iskra.gr

Η αθηναϊκή συμμαχία μετατράπηκε σε ηγεμονία, μας υπενθυμίζει ο Θουκυδίδης αιώνες πριν προσεγγίζοντας την έννοια και το ρόλο της μεγάλης δύναμης στην αρχαιότητα.  Τούτο  ισχύει και για τους δεσμούς που υπάρχουν  ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ελλάδα, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από αυτό που  ιστορικά διέπει τη σχέση του δυνατού με τον αδύναμο. Ο πρώτος από  θέση ισχύος επιβάλλει τη θέληση του, ενώ ο δεύτερος  αποδέχεται ό,τι του ζητούν και μάλιστα κάποιες  φορές προσφέρει περισσότερα για να αποδείξει πόσο πιστός και υπάκουος σύμμαχος είναι. Στα ανταλλάγματα μια δήλωση συμπόνιας και λίγα ψίχουλα για τα οποία ο ανίσχυρος πανηγυρίζει.

Αυτό συνέβη και στο τελευταίο ταξίδι του κ. Τσίπρα. Κάποιοι αναλυτές, πριν ακόμη πραγματοποιηθεί, προεξοφλούσαν την επιτυχία του. Δεν είναι δα και μικρό πράγμα να συναντιέσαι με τον πλανητάρχη. Πόσω μάλλον, όταν ολοκληρώθηκε. Στο Μαξίμου θριαμβολογούν, γιατί υποτίθεται ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις ανέβηκαν επίπεδα και η χώρα ενίσχυσε τη θέση της στο διεθνή χώρο και στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Σχεδόν καθημερινά σχολιαστές στα κρατικά ΜΜΕ εκθειάζουν τη διπλωματία της ελληνικής κυβέρνησης και το ρεαλισμό του πρωθυπουργού.

Αλήθεια από πού προκύπτουν τα παραπάνω; Μάλλον «ξέχασαν» γρήγορα ότι ο κ. Τραμπ   εμφανώς ικανοποιημένος ξεκίνησε τις δηλώσεις του αμέσως μετά τη συνάντηση με τον κ. Τσίπρα κάνοντας αναφορά στην άνοδο του χρηματιστηρίου και στη συμφωνία για την αναβάθμιση των F16. Μια απόφαση η οποία θα στοιχίσει στη χώρα 2,4 δισ. σε μια περίοδο που, όπως είπε ο κ. Φίλης, δεν υπάρχουν χρήματα για την αγορά ανταλλακτικών για τα πυροσβεστικά και τα ασθενοφόρα. Η κυβέρνηση κάνει τις επιλογές της και ιεραρχεί προτεραιότητες για να ικανοποιήσει τον αμερικανικό παράγοντα και όχι για να ανακουφίσει, έστω προσωρινά,  μέρος της κοινωνίας που εξαθλιώθηκε από τις μνημονιακές πολιτικές. Επιπλέον, αξιολογούνται ως πολύ σημαντικά γεγονότα η αναβάθμιση της βάσης στη Σούδα, η πιθανολογούμενη μεταφορά των δραστηριοτήτων της βάσης του Ιντσιρλίκ και η φημολογούμενη δημιουργία μιας νέας βάσης στη νότια Κρήτη. Το πάρτε ό,τι θέλετε και η μεγαλύτερη υποτέλεια, η οποία θα εμπλέξει τη χώρα στους  πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, θεωρείται ότι μας δίνει πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας. Αποσιωπάται, βεβαίως, ότι η ισορροπία και η πολιτική των ίσων αποστάσεων που ακολουθεί η Αμερική στο Αιγαίο δεν πρόκειται να μεταβληθεί σε βάρος της γειτονικής χώρας για πολλούς λόγους (γεωπολιτική θέση στον ισλαμικό κόσμο, μεγάλη δύναμη στο ΝΑΤΟ, τεράστια εμπορική αγορά κ.ά.) .  Αυτό, εξάλλου, φάνηκε και από τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος δεν έκανε καμιά ουσιαστική αναφορά σε Ελληνοτουρκικά και Κυπριακό. Πού βρίσκεται, επομένως, η επιτυχία; Στο γεγονός ότι η Κρήτη μετατρέπεται σε ένα αεροπλανοφόρο του 6^ου στόλου και η χώρα σε ένα πολεμικό εξάρτημα των ΗΠΑ; Ας μας πουν, εν πάση περιπτώσει, οι πανηγυρίζοντες ποια χώρα και πότε έφτασε στην πρόοδο και την ευημερία  ακολουθώντας το δρόμο της υποταγής και της υποτέλειας.

Μέσα σ’ αυτό το νέο πλαίσιο που σιγά-σιγά  διαμορφώνεται η Αριστερά αλλά και κάθε προοδευτικός άνθρωπος χρειάζεται να τραβήξει μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή και να κάνει σαφές ότι δεν μπορεί να μοιράζεται τις ίδιες αξίες με τον κ. Τραμπ, ο οποίος είναι γνωστός για τις ρατσιστικές και ακραίες θέσεις του. Σε μια εποχή που προσπαθούν να μας πείσουν ότι η εγκατάλειψη θεμελιωδών προγραμματικών δεσμεύσεων και η realpolitik  αποτελούν τη μοναδική λύση, οι αριστερές φωνές πρέπει να προβάλλουν ξανά επιτακτικά  στρατηγικά αιτήματα, όπως η αποδέσμευση της χώρας από το ΝΑΤΟ, το κλείσιμο των βάσεων, η απεμπλοκή της  Ελλάδας από τις κατακτητικές επιδιώξεις των ΗΠΑ κ.ά. Τέλος, ας γίνει σαφές ότι η «Αριστερά» του ρεαλισμού, η οποία βαφτίζει την υποτέλεια επιτυχία, απλώς δεν είναι Αριστερά.

*Εκπαιδευτικός στο 6^ο Λύκειο Καλαμάτας

Πηγή: iskra.gr

Κάποιο από τα πιο εφιαλτικά σενάρια των περασμένων ετών για την κλιματική αλλαγή και τις συνέπειες της, είναι πλέον γεγονός.

Του ανταποκριτή μας από το flashnews.gr στην Κρήτη

Με την ανομβρία των τελευταίων ετών υπάρχει έντονη έλλειψη νερού για την άρδευση και ο κίνδυνος να καταστραφούν δεκάδες χιλιάδες στρέμματα με καλλιέργειες, θερμοκήπια και ελαιόδεντρα στην ευρύτερη περιοχή του κάμπου της Μεσαράς, γύρο από το «στεγνό» φράγμα της Φανερωμένης Νότια του Ηρακλείου Κρήτης.

Μόνο απογοήτευση μπορούν να προκαλέσουν οι εικόνες με τον ''ξερό'' και αυλακωμένο πυθμένα της λίμνης, που θυμίζει Αφρικανική έρημο.....

Από τα 19 εκατομμύρια κυβικά νερού η ποσότητα μειώθηκε στις 800 χιλιάδες, με το ελάχιστο νερό που έχει απομείνει να μην μπορεί να καλύψει ούτε το χαμηλό κτίσμα και τα δέντρα στο κέντρο της άλλοτε γεμάτης λίμνης του φράγματος.

Η τραγική αυτή κατάσταση ανάγκασε τους υπεύθυνους διαχείρισης, πριν μερικές μέρες, να κλείσουν το φράγμα για πρώτη φορά από τότε που κατασκευάστηκε το 2005.

«Φονιάδες των λαών, τσαλαπετεινοί». Πρόκειται για μία γενναία (κάπως) προσπάθεια των 53+του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να διαφοροποιηθούν από τη realpolitik του Τσιπράκου. Επικροτώ.

(Επικροτώ, αν και αναρωτιέμαι τι λένε μεταξύ τους στα μπαράκια που συχνάζουν αυτά τα αριστερόπαιδα τα ατίθασα, ώστε να μπορέσουν καταπιούν όσα πρέπει να κάνουν γαργάρα. Φαντάζομαι, στον φτηνιάρικο κυνισμό θα το ’χουν ρίξει και στις μπόμπες με μοχίτο)…

***

Θεός ο Κυριάκος – τι Θεός; Δαρβίνος! Αποφάνθηκε ότι η ισότητα δεν συνάδει με την ανθρώπινη φύση – και τη φύση γενικότερα, όπου ο γορίλας κατραπακώνει τον makaka (είδος πολύ εξελιγμένου πιθήκου) και το λιοντάρι τρώει τον λαγό (όσες μαλακίες κι αν του πει ο καημένος).

Βεβαίως, όλη η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού είναι ακριβώς η προσπάθεια να μην είναι η ανθρώπινη κοινωνία ζούγκλα, να μην τρώει ο (υπερ)άνθρωπος τον άνθρωπο και ο «νόμος του ισχυρότερου» να αμβλύνεται από την ισονομία, την ισηγορία και τη δικαιοσύνη. Τώρα,

αν οι κοινωνίες κινούνται αργά προς τα ιδανικά της ισότητας και της ελευθερίας, αν συχνά οπισθοδρομούν (κυρίως για λόγους ανωτέρας βίας – της εξουσίας), αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνουμε makakes και να μας γλεντάνε οι γορίλες.

Η κινητήριος ουτοπία (ώσπου να γίνει πραγματικότητα) ισότητα, προϋποθέτει παιδεία και παιδεία και παιδεία. Για αυτό και η εξουσία κρατά την εκπαίδευση στα μέτρα που την ωφελούν.

Όμως, ακόμα κι αυτή η χειραγωγημένη παιδεία δύσκολα παράγει φωστήρες σαν τον κ. Μητσοτάκη, οίτινες πιστεύουν ότι η φύση των ανθρώπων είναι πιο κοντά στον makaka παρά (έστω) στον Θεό, που έλεγε ο Πλάτων, ή στο αγαθό, όπως διέκρινε ο Αριστοτέλης.

Αλλά, θα μου πείτε, θέλει και ο Αριστοτέλης τον επενδυτή του! Σωστόν! Το ίδιο θα έλεγε και ο Αδώνιδας που παίζει την αρχαία γραμματεία στα δάκτυλα…

***

  Ένας βόθρος στο Υπουργικό Συμβούλιο. Πολάκης. Tweet (για πιθανότητα χολέρας στο νερό νοσηλευτικού ιδρύματος): «Χολέρα, πανούκλα, σφαή και τραμουντάνα σ έχει πιάσει Γιαννάκο που χάνεις την πλειοψηφεία. Ψάξε στους υπονόμους κάτω Απ το βοθροκάναλο του Φαλήρου να δεις μικρόβια και σαπρόφυτα που θα βρεις… …λοιμωξιολόγε της παπαρολογίας» (σ.σ.: διατηρείται η ορθογραφία, η σύνταξη και η στίξη, προς μελέτη των ειδικών – του ιατρικού κλάδου).

Όμως το πρόβλημα δεν είναι η βαθιά αγραμματοσύνη αυτού του προσώπου, ούτε καν το περιεχόμενο του tweet, έχει γράψει πολύ χειρότερα. Το πρόβλημα είναι ότι ο άνθρωπος αυτός είναι υπουργός και απευθύνεται στους έλληνες πολίτες σαν μεθυσμένος μαχαιροβγάλτης.

Μπορεί ο κ. Πολάκης να θεωρεί τους πολίτες μουζίκους και να τους απευθύνεται με την αγένεια που έμαθε στο σπίτι του, αλλά είναι αδιανόητο και συνάμα ανεπίτρεπτο ένας υπουργός(μιας έστω υποτελούς κυβέρνησης) να ομιλεί με τέτοιον αήθη – πρώτη φορά τόσον αήθη – τρόπο,

που έως τώρα μόνον Χρυσαυγίτες και οι αρουραίοι στους υπονόμους μετέρχονται. Είναι αξιοδάκρυτο οι υπόλοιποι υπουργοί να κάνουν την πάπια με αυτό το βοθρόστομα, αν και είναι κατανοητό να κάνει τα στραβά μάτια (και τα κουφά αυτιά) ο Τσίπρας – όμοιος ομοίω αεί πελάζει. (Αλλιώς θα τον είχε διώξει απ’ το Υπουργικό Συμβούλιο με τις κλωτσιές)…

***

  Η πιθανότητα να σοβαρευτούμε είναι δύσκολη, αλλά, όχι ακόμα απίθανη – ελπίζω. Το πρόβλημα με τον εκσυγχρονισμό των F-16 δεν είναι πόσο κοστίζει, σε ποιο βάθος χρόνου θα επισυμβεί και πώς θα εγγραφεί στον προϋπολογισμό, αλλά το ότι είναι σαν να εκσυγχρονίζεις Σπίφαϊρ για να αντιμετωπίσουν Φάντομ.

Θα μου πείτε «και τα Σπίφαϊρ έχουν ψυχή», βεβαίως! Αλλά δεν μπορούν να μετακινήσουν βουνά. Τι να κάνει, όσο και αν αναβαθμιστεί, ένα F-16 μπροστά στα αεροσκάφη πέμπτης γενεάς;  (Μάλιστα μια εφημερίδα έγραφε χθες ότι αυτή η αναβάθμιση προκαλεί «εκνευρισμό στην Άγκυρα») – ομηρικούς γέλωτες προκαλεί, αλλά

αυτό είναι μια άλλη ιστορία, όμως καθόλου διαφορετική από την υποχρέωσή μας να χρηματοδοτούμε (F-16) τις ΗΠΑ για να μας παίρνουν τη Σούδα τζάμπα…

*Πηγή: pontiki.gr