Σήμερα: 25/07/2026

seb_29_05.jpg

Διαμαρτυρία πραγματοποίησαν το απόγευμα της Τρίτης 29 Μάη εργαζόμενοι-ες και νέοι-ες έξω από την ετήσια γενική συνέλευση του ΣΕΒ στο Μέγαρο Μουσικής.

Στην κινητοποίηση καλούσαν πρωτοβάθμια σωματεία (η ΠΕΝΕΝ, ο ΣΕΦΚ, το Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Παιανίας, ο σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε. Άνω Λιοσίων – Ζεφυρίου – Φυλής, ο σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε «Κ. Σωτηρίου», η Ε’ ΕΛΜΕ, η ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων – Ζεφυρίου – Φυλής κ.ά.). Καλούσαν επίσης η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων, η Κρίση + Κριτική, το ΕΕΚ, η Κόκκινη Γραμμή, η Ταξική Πορεία, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.ά.

Τους εργαζόμενους «υποδέχτηκαν» πολλές διμοιρίες ΜΑΤ. Μέσα στο Μέγαρο, στους βιομήχανους απευθυνόταν ο πρωθυπουργός Τσίπρας, ο ΥΠΕΞ της Γερμανίας, και άλλοι εκπρόσωποι του αστικού μπλοκ…

Η κινητοποίηση στην ετήσια συνέλευση του ΣΕΒ ήταν η δεύτερη ενάντια στην «κοινωνική συμμαχία». Είχε προηγηθεί διαμαρτυρία στις 21 Μάη στο Μέγαρο Μουσικής όπου η ΓΣΕΕ «γιόρτασε» τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της.

Η πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων ανανέωσε το ραντεβού της για την επόμενη μέρα, για την Τετάρτη 30 Μάη, στην συγκέντρωση καταγγελίας στην ΓΣΕΕ στις 10.30 πμ και σε διαδήλωση στο ΣΕΒ και στην Βουλή, ενάντια στην «κοινωνική συμμαχία».

Δείτε στιγμιότυπα από την κινητοποίηση στο βίντεο που ακολουθεί:

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Πέμπτη, 31 Μαϊος 2018 07:00

Ο τυφώνας Τραμπ πλήττει την ΕΕ

Γράφτηκε από τον

papakonstantinou-1.jpg

Από Πέτρος Παπακωνσταντίνου
 

Tο «τέλος της Δύσης» μέσα από ένα ιστορικό διαζύγιο Αμερικής – ηπειρωτικής Ευρώπης αποτελεί μία από τις πιο δημοφιλείς προφητείες των διεθνολόγων. Παρότι τα γεγονότα δεν έχουν δικαιώσει, μέχρι σήμερα, τις Κασσάνδρες, αυτό δεν τις εμποδίζει να επανέρχονται στο αγαπημένο τους μοτίβο – άλλωστε, η Κασσάνδρα αποδείχθηκε τελικά ότι είχε δίκιο και όσοι δεν την άκουσαν, κακό του κεφαλιού τους.

Τούτο το καλοκαίρι προσφέρεται για καταστροφολογικές προβλέψεις. Η τορπίλη Τραμπ στη διεθνή συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν έφερε τις ΗΠΑ σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης με την Ευρώπη. Παράλληλα, την 1η Ιουνίου εκπνέει το τελεσίγραφο της Ουάσιγκτον στους Ευρωπαίους για το άνοιγμα των αγορών τους στα αμερικανικά προϊόντα, υπό την απειλή εμπορικών πολέμων, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Τραμπ, «είναι καλό πράγμα και εύκολα κερδίζονται».

Τότε και τώρα

Δεν είναι η πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που η διατλαντική σχέση δοκιμάζεται από επικίνδυνους τρανταγμούς. Στην κρίση του Σουέζ, το 1956, η Αμερική του Ντουάιτ Αϊζενχάουερ δεν δίστασε να έρθει σε σύγκρουση με Βρετανία, Γαλλία και Ισραήλ, σε μια τακτική σύγκλιση με την ΕΣΣΔ, που έκανε σαφές σε όλο τον κόσμο ποιοι ήταν οι καινούργιοι άρχοντες του κόσμου. Στον πόλεμο του Βιετνάμ, ήρθε η σειρά της Αμερικής να απομονωθεί από όλους τους συμμάχους της, ακόμη και από τη Βρετανία του Χάρολντ Ουίλσον. Κάτι ανάλογο συνέβη το 2003 με τον πόλεμο του υιού Μπους εναντίον του Ιράκ, όταν το περιστασιακό μπλοκ Γαλλίας, Γερμανίας και Ρωσίας έβαλε φρένο στα σχέδια των νεοσυντηρητικών για έναν «Νέο Αμερικανικό Αιώνα». Σε όλες τις περιπτώσεις, όμως, το «Ρήγμα του Ατλαντικού» έκλεισε γρήγορα και το «Τέλος της Δύσης» εξοστρακίστηκε πέρα από τη γραμμή του ορίζοντα.

Τούτη τη φορά, όμως, τα πράγματα δεν αποκλείεται να εξελιχθούν διαφορετικά. «Στις προηγούμενες ρήξεις, Ηνωμένες Πολιτείες και Ευρώπη διαφωνούσαν για τα μέσα. Αυτή είναι η πρώτη φορά που η διαμάχη αφορά τους ίδιους τους σκοπούς», εκτιμά ο Τσαρλς Κάπτσαν, υπεύθυνος για τη διαχείριση των ευρωπαϊκών υποθέσεων στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των ΗΠΑ επί προεδρίας Ομπάμα. Οι ασυνήθιστα υψηλοί τόνοι των Ευρωπαίων ηγετών έναντι της κυβέρνησης Τραμπ ενισχύουν την άποψή του. «Με τέτοιους φίλους, τι ανάγκη έχουμε από εχθρούς», διερωτήθηκε τις προάλλες ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ. «Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να συμπεριφέρονται σαν οικονομική αστυνομία του πλανήτη», εξερράγη ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών, Μπρινό Λε Μερ. «Αν αποδεχθούμε ότι άλλες μεγάλες δυνάμεις, ακόμη κι αν είναι σύμμαχοί μας, μπορούν να αποφασίζουν για λογαριασμό μας, τότε δεν είμαστε πλέον κυρίαρχοι», προειδοποίησε ο Εμανουέλ Μακρόν στη πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε., στη Σόφια.

Αυτό καθαυτό το Ιρανικό έχει μεγάλη σημασία για τους Ευρωπαίους. Δεν είναι μόνο τα διαφυγόντα κέρδη από τις προγραμματισμένες συμφωνίες μεγάλης κλίμακας με τους Ιρανούς στην ενέργεια, την αγορά Airbus, την αυτοκινητοβιομηχανία και άλλους τομείς – συμφωνίες που κινδυνεύουν να τιναχτούν στον αέρα υπό τη δαμόκλειο σπάθη των αμερικανικών κυρώσεων. Το χειρότερο είναι ότι η απόσυρση των ΗΠΑ από τη συμφωνία για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα και η λίστα – τελεσίγραφο των 12 αξιώσεων που διατύπωσε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο στην Τεχεράνη σηματοδοτούν μια υπερ-επιθετική πολιτική για την ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος, ακόμη και με πόλεμο. Εναν πόλεμο, τις άμεσες συνέπειες του οποίου θα μοιραστούν οι Ευρωπαίοι με τους λαούς της περιοχής και όχι βέβαια η μακρινή Αμερική, που απολαμβάνει την ασφάλεια των δύο ωκεανών της και έχει εξασφαλίσει εσχάτως ενεργειακή αυτάρκεια.

Σαν νέο 1914

Παρ’ όλη την αυτοτελή σημασία του, το Ιρανικό φαίνεται ότι έδρασε κυρίως ως «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι», όπως εκτιμούσε ο Κάπτσαν στο αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy. Το θεμελιωδώς καινούργιο στοιχείο με την κυβέρνηση Τραμπ είναι ότι βλέπει τον κόσμο ωσάν να βρίσκεται στα πρόθυρα ενός νέου 1914, με κύριο χαρακτηριστικό τη σύγκρουση –οικονομική και γεωπολιτική– μεταξύ μεγάλων δυνάμεων. Υπό αυτή την οπτική, οι κύριες απειλές για τις ΗΠΑ δεν είναι κράτη σαν το Ιράν ή τη Βόρεια Κορέα, ούτε ασύμμετρες απειλές όπως η διεθνής τρομοκρατία, αλλά η Κίνα, η Ρωσία και –στο οικονομικό πεδίο– η Γερμανία. Το ΝΑΤΟ είναι ένα παρωχημένο εργαλείο περιορισμένης αξίας χρήσης, ενώ η Ε.Ε. αποτελεί δυνητική απειλή και καλύτερα θα ήταν να εκλείψει ή να συρρικνωθεί. Από εδώ η ανοιχτή υποστήριξη Τραμπ στο Brexit και η συστηματική προσπάθεια διάσπασης της Ενωσης. Το είδαμε αυτό με αφορμή τη μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, στην οποία επιδιώκει να παρασύρει τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Το ίδιο σενάριο εκτυλίσσεται μέσω της απειλής εμπορικού πολέμου, που θίγει άμεσα τα θηριώδη πλεονάσματα της Γερμανίας, εκβιάζοντάς τη να υποταχθεί πολιτικά ή να αντιμετωπίσει επώδυνες οικονομικές συνέπειες.

Παρίσι, Βερολίνο και Μόσχα

Απέναντι στην πρόκληση Τραμπ, η Ε.Ε. δυσκολεύεται να βρει κοινό βάδισμα. Προβλέψιμα, η Γαλλία πρωτοστατεί στις προσπάθειες συγκρότησης ενιαίου ευρωπαϊκού μετώπου. Ο Εμανουέλ Μακρόν πιέζει για σθεναρή αντίσταση, ακόμη και αντίμετρα στην Αμερική προκειμένου να διασωθεί η συμφωνία με το Ιράν, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Ζαν-Πιερ Ραφαρέν δεν διστάζει να προτείνει τη συγκρότηση μιας ομάδας G4 από τη χώρα του, τη Γερμανία, τη Ρωσία και την Κίνα. Ωστόσο η Γερμανία, πάντα επιφυλακτική στις γκωλικού τύπου χειρονομίες και η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που θα θιγεί από ενδεχόμενο εμπορικό πόλεμο των ΗΠΑ, επιμένει στις πιο συντηρητικές παραδόσεις της Realpolitik. Ο υπουργός Οικονομικών Πέτερ Αλτμάιερ αναγνώρισε ότι η Ε.Ε. μπορεί μεν να καλύψει τις ευρωπαϊκές εταιρείες έναντι ενδεχόμενων προστίμων από τις ΗΠΑ για παραβίαση των κυρώσεων κατά του Ιράν, αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να αποτρέψει τον αποκλεισμό τους από το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Γεγονός είναι ότι η πρόκληση Τραμπ τείνει να φέρει πιο κοντά το γαλλογερμανικό ζεύγος με τη Ρωσία του Πούτιν, επαναφέροντας ένα σκηνικό τύπου 2003. Στα τέλη της περασμένης εβδομάδας η Αγκελα Μέρκελ φιλοξενήθηκε από τον Ρώσο ηγέτη στο Σότσι, ενώ στο τέλος αυτής της βδομάδας ήρθε η σειρά του Εμανουέλ Μακρόν να επισκεφθεί την Αγία Πετρούπολη. Η σύμπτωση στο Ιρανικό, αλλά και η στενή ενεργειακή σχέση Γερμανίας – Ρωσίας ευνοούν την ευρωρωσική προσέγγιση, αν και η ανοιχτή πληγή του Ουκρανικού στέκεται εμπόδιο στη διαμόρφωση μιας οικονομικής και πολιτικής συνεννόησης, που θα μπορούσε να αλλάξει τους συσχετισμούς στην Ευρασία.

Πηγή: Καθημερινή

boylh-proypologismos123-02.jpg

Έως τις 14 Ιούνη, σε ένα νόμο και με τη διαδικασία του επείγοντος, θα ψηφιστούν στη Βουλή τα εναπομείναντα αντιλαϊκά μέτρα για την ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης προκειμένου το Eurogroup στις 21 Ιούνη να την επικυρώσει. Αυτή την απόφαση έλαβε σήμερα Τρίτη η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, όπως την γνωστοποίησε ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης.

Για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών ο Νίκος Βούτσης επανέλαβε την κυβερνητική γραμμή ότι οι κάλπες θα στηθούν το 2019 και στο τέλος της 4ετίας της κυβέρνησης, επικαλούμενος τις διαδικασίες για την αναθεώρηση του Συντάγματος, για την οποία -όπως είπε- έχει δεσμευθεί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Ανέφερε επίσης ότι σε Θερινό Τμήμα δεν θα ψηφιστεί κανένα σοβαρό θέμα ή νομοσχέδιο, όπως η συμφωνία για τα Σκόπια ή το νομοσχέδιο για τον «Κλεισθένη», τονίζοντας ότι οτιδήποτε προβλέπεται από το Σύνταγμα θα ψηφιστεί κανονικά από την Ολομέλεια είτε πριν το κλείσιμό της στις 15 Ιούλη είτε με το άνοιγμά της αρχές Οκτώβρη. Ανέφερε ότι τα τρία Θερινά Τμήματα θα λειτουργήσουν κανονικά μέχρι τις 30 Σεπτέμβρη και θα είναι ανά 20ήμερο.

Κι ενώ τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης είναι προ των πυλών της Βουλής, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιχειρεί να συντηρήσει το ενδεχόμενο καταβολής κάποιου μερίσματος-ψίχουλα προς τους φτωχότερους των φτωχών. Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος δήλωσε στην ΕΡΤ ότι «και για το 2018 και για το 2019 και για το 2020, με βάση τις μεσοπρόθεσμες προβλέψεις που έχουμε κάνει για την ελληνική οικονομία, δημιουργείται αρκετός δημοσιονομικός χώρος για να ληφθούν μέτρα στήριξης της κοινωνίας».

Ρωτήθηκε και για τις εξελίξεις στην Ιταλία και απάντησε ότι «δεν έχει κανένα λόγο η Ευρώπη να συντηρεί δύο - τρία ή τέσσερα μέτωπα ανοιχτά. Και με αυτή την έννοια, παρά το γεγονός ότι βεβαίως παρακολουθούμε με προβληματισμό και αρκετή ανησυχία τα τεκταινόμενα στην Ιταλία, σε ό,τι αφορά την εξέλιξη του ελληνικού προγράμματος δεν νομίζω ότι θα το επηρεάσει αρνητικά».

Πηγή: 902.gr

antarktiki123.jpg

Βρετανοί γεωεπιστήμονες ανακάλυψαν κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής τρία τεράστια και βαθιά φαράγγια, καθένα από τα οποία έχει μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων και ελίσσεται ανάμεσα σε ψηλά βουνά, χωρίς να είναι ορατά πάνω από την καλυμμένη με χιόνια και πάγους επιφάνεια.

Οι ερευνητές του πολικού ερευνητικού προγράμματος PolarGAP, με επικεφαλής τη δρα Κέιτ Γουίντερ του Τμήματος Γεωγραφίας και Περιβαλλοντικών Επιστημών του βρετανικού Πανεπιστημίου Νορθάμπρια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωφυσικής «Geophysical Research Letters», πραγματοποίηαν την ανακάλυψη με τη βοήθεια ιπτάμενου ραντάρ, σύμφωνα με το BBC.

Όπως ανέφεραν, αν οι πάγοι της Ανταρκτικής λιώσουν κι άλλο λόγω της κλιματικής αλλαγής, τότε τα υπόγεια φαράγγια θα επιταχύνουν την μετακίνηση των λιωμένων πάγων προς τη θάλασσα, με συνέπεια την άνοδο της στάθμης των υδάτων.

«Τα φαράγγια αυτά λειτουργούν ως κανάλια του πάγου από το κέντρο της ηπείρου προς την ακτή. Συνεπώς, αν οι κλιματικές συνθήκες αλλάξουν στην Ανταρκτική, θα πρέπει να περιμένουμε τον πάγο να κυλήσει πολύ πιο γρήγορα προς τη θάλασσα. Αυτό τα κάνει πραγματικά σημαντικά και, παρόλα αυτά, δεν γνωρίζαμε την ύπαρξή τους έως τώρα» δήλωσε η Γουίντερ.

Το μεγαλύτερο από τα φαράγγια (Foundation Trough) έχει μήκος άνω των 350 χιλιομέτρων και πλάτος 35 χιλιομέτρων. Το δεύτερο (Patuxent Trough) έχει μήκος πάνω από 300 χιλιόμετρα και πλάτος πάνω από 15 χιλιόμετρα, ενώ το τρίτο φαράγγι (Offset Rift Basin) έχει μήκος άνω των 150 χιλιομέτρων και πλάτος περίπου 30 χιλιομέτρων.

Τα φαράγγια είναι θαμμένα κάτω από πολλές εκατοντάδες μέτρα πάγου. Έτσι, για να φθάσει κανείς στον πάτο του μεγαλύτερου φαραγγιού, θα πρέπει να κάνει γεώτρηση βάθους άνω των δύο χιλιομέτρων.

Το πρόγραμμα PolarGAP χρηματοδοτείται κυρίως από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA), που θέλει να συλλέξει στοιχεία για μια περιοχή του πλανήτη, την οποία οι δορυφόροι δεν μπορούν να δουν. Έτσι, ο μόνος τρόπος για να μην μείνει «τυφλή» αυτή η περιοχή, είναι να γίνει συλλογή στοιχείων από αεροπλάνα.

Αυτό έκανε η ομάδα της Γουίντερ, που χρησιμοποίησε αερομεταφερόμενο ραντάρ ικανό να δει κάτω από τον πάγο. Είναι πιθανό ότι αυτά τα γιγάντια φαράγγια κοντά στο Νότιο Πόλο δημιουργήθηκαν στη διάρκεια μιας προηγούμενης εποχής παγετώνων.

Πηγή: iskra.gr

Τετάρτη, 30 Μαϊος 2018 05:40

Έλληνες, οι πιο χρεωμένοι Ευρωπαίοι

Γράφτηκε από τον

sintaksiouxos-apognosi-ftoxeia123.jpg

Οι πιο χρεωμένοι μεταξύ των Ευρωπαίων είναι οι Έλληνες με σχεδόν τους μισούς να πληρώνουν με καθυστέρηση, στεγαστικά δάνεια, ενοίκια, λογαριασμούς ΔΕΚΟ ή άλλες υποχρεώσεις, όπως δόσεις για αγορές.

Eρευνα της Eurostat που δημοσιεύτηκε σήμερα καταδεικνύει ότι στην Ελλάδα, το 2016,  το 47,9%, δηλαδή σχεδόν το μισό του πληθυσμού είχε καθυστερήσεις σε αυτές τις υποχρεώσεις και μάλιστα σε μεγάλη απόσταση από τις επόμενες χώρες.

Την Ελλάδα ακολουθεί η Βουλγαρία με το ένα τρίτο του πληθυσμού να πληρώνει με καθυστέρηση τις υποχρεώσεις του και στην τρίτη θέση η Κύπρος με το αντίστοιχο ποσοστό να φτάνει το 26,6%.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο το 2016, το 10,4% – δηλαδή ένας στους δέκα – του πληθυσμού της ΕΕ πλήρωνε με καθυστέρηση υποχρεώσεις όπως το δάνειο, το ενοίκιο ή και άλλες οφειλές, όπως τους λογαριασμούς κοινής ωφέλειας ή δόσεις για αγορές. Αναφορικά με τις οφειλές για πληρωμές υποθηκών ή ενοικίων το ποσοστό ήταν 3,5%.

Και στις οφειλές σε στεγαστικά και ενοίκια η Ελλάδα είναι πρώτη με το 15,3% να έχει τέτοια χρέη. Αυτό το ποσοστό είναι το τριπλάσιο σε σχέση με το 2008 όπου μόλις το 5,5% καθυστερούσε δάνεια και ενοίκια.

Το ποσοστό της Ελλάδας, όπως φαίνεται και στο παραπάνω γράφημα ήταν το υψηλότερο από όλα τα άλλα κράτη μέλη της ΕΕ. Το επόμενο μεγαλύτερο ποσοστό καταγράφηκε στην Κύπρο (8,6%), ακολουθούμενη από την Ισπανία και τη Γαλλία (5,2%), την Ουγγαρία (5,1%), τη Φινλανδία (4,9%) και την Ιταλία (4,2%).

Αντίθετα, το ποσοστό του πληθυσμού σε καθυστέρηση ήταν κάτω από 2% σε επτά κράτη μέλη της ΕΕ: Εσθονία (1,8%), Γερμανία (1,6%), Ιρλανδία και Λιθουανία (και 1,4%), Κροατία και Πολωνία Ρουμανία (0,9%).

πηγή: iskra.gr

_ιταλικά_παλάτια_κόντρα_στο_δρόμο_ή_η_ειρωνεία_της_ιστορίας.jpg

του Αλέκου Αναγνωστάκη

Πάει ένας χρόνος περίπου από τότε που το γερμανικό περιοδικό Spiegel δημοσίευε το άρθρο «Έξι χώρες, έξι προβλήματα, έξι στρατηγικές».

Το Spiegel αναφερόταν στην Ελλάδα, Ισπανία, Κύπρο, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ιταλία.

Εκεί συμπύκνωνε την εκτίμηση της γερμανικής ελίτ πως η Ιταλία βρίσκεται με έντονα τραπεζικά προβλήματα, αναιμικούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης (γύρο στο 1%) παρά τα χαμηλά επιτόκια και τη σχετικά χαμηλή τιμή πετρελαίου και πως η πολιτική αβεβαιότητα οδηγεί πιθανόν σε πρόωρες εκλογές.

Οι εκλογές έγιναν η πολιτική αβεβαιότητα όμως παραμένει.

Η Ιταλία φυσικά δεν είναι Ελλάδα. Παρά την κατά 20% μείωση της βιομηχανίας της λόγω της κρίσης και την απώλεια 800.000 θέσεων εργασίας σε αυτήν, η Ιταλία παραμένει η δεύτερη μεγαλύτερη βιομηχανική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η έβδομη παγκόσμια.

Το ΑΕΠ της ανέρχεται στα 1,850 τρισ. δολάρια (2017), δέκα φορές πάνω της Ελλάδας. Η Ιταλία αποτελεί όχι απλά την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, μετά την Γερμανία και Γαλλία, αλλά μία υπερδύναμη από πολλές απόψεις.

Είναι η δωδέκατη χώρα σε στρατιωτική ισχύ με δική της αυτοκινητοβιομηχανία, αμυντική βιομηχανία, τράπεζες με παγκόσμιο ρόλο, σημαντικότατες εταιρίες στον χώρο της ένδυσης-υπόδησης, ισχυρό τουρισμό (πέμπτη θέση τουριστικής επισκεψημότητας μετά την Γαλλία, Αμερική, Ισπανία και Κίνα) και γεωργία.

Παράλληλα, όμως διαθέτει υψηλό, σε σχέση με το ΑΕΠ, δημόσιο χρέος (κοντά στο 135%), υψηλότερα από εκεί που βρίσκονταν η Ελλάς στην αρχή της κρίσης, έχει τράπεζες με σημαντικά κόκκινα δάνεια (360 δισ. ευρώ τουλάχιστον), ενώ επίσης οι μικρομεσαίες εταιρίες της έχουν δεχτεί ισχυρό πλήγμα

Οι ιταλικές κυβερνήσεις, παρότι επίσημα δεν έχουν δεχθεί την υπαγωγή σε καθεστώς μνημονίου, εφαρμόζουν σκληρή δημοσιονομική πολιτική, με συνεχόμενες περικοπές κοινωνικών υπηρεσιών, αύξηση φόρων, περιορισμό συντάξεων και δαπανών για την υγεία με αποτέλεσμα πάνω από το 30% των Ιταλών να κινδυνεύει να βρεθεί κάτω από το όριο της φτώχειας.

Άλλο όμως αυτό και άλλο η βίαιη και μαζική φτωχοποίηση που οδηγεί σε ραγδαίες και επώδυνες ανακατατάξεις ακόμη και για μερίδες του ιταλικού κεφαλαίου.

Η γερμανική ηγεσία και οι σύμμαχοι της (Ολλανδία, Λουξεμβούργο) το γερμανικό κεφάλαιο, οι σύμμαχοι του και οι κυβερνήσεις του, επιχειρούν, σε αυτήν ακριβώς τη δυναμική κατάσταση, να πετύχουν εκείνο που δεν κατάφερε η Γερμανική πολεμική μηχανή στον Β' παγκόσμιο πόλεμο.

Με πολιορκητικό κριό το νόμισμα, δηλαδή το πολιτικό εργαλείο ευρώ, και με αφορμή τα κριτήρια σταθερότητας, προωθούν αμείλικτα την πολιτική του πλήρη ελέγχου του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα και αποδυνάμωσης του ενδοευρωπαϊκού ανταγωνισμού εξασφαλίζοντας όχι απλά την ηγεμονία αλλά την οικονομική και πολιτική κυριαρχία.

Αυτό το σκοπό υπηρετεί η πολιτική της ελεγχόμενης φτωχοποίησης του Νότου ( ακόμη και της Ιταλίας) και ο έλεγχος, δι αυτής, του τραπεζικού τομέα και των μεγάλων βιομηχανιών.

Ο αιώνιος νόμος του καπιταλισμού, ο ανταγωνισμός, σε παροξυσμό.

Ήδη από το Νοέμβρη του 2016 ο David Folkerts-Landau, διευθυντής του τμήματος οικονομικών αναλύσεων της Γερμανικής υπερτράπεζας Deutsche Bank, τόνιζε σε συνέντευξη του πως η Ιταλία πρέπει να προχωρήσει σε ραγδαία μείωση μισθών, και να το κάνει κάθε χρόνο, για ορισμένα χρόνια και για χάρη της σταθερότητας της ΟΝΕ. Ό,τι δηλαδή ακριβώς έγινε και στην ελληνική περίπτωση όπου στα χρόνια των μνημονίων οποιαδήποτε εξέλιξη που αμφισβητούσε την παντοκρατορία του γερμανικού κεφαλαίου και των συμμάχων του, όπως το δημοψήφισμα του ΓΑΠ ή η έξοδος στις αγορές του Σαμαρά, ή η διαπραγμάτευση σε Γιουρογκρουπ (επί Βαρουφάκη) χτυπήθηκε αλύπητα.

Το ίδιο επιχειρείται στην Ιταλία. Σε κάθε χτύπημα βρίσκονται εθελοντές, το ντόπιο κεφάλαιο που εξασφαλίζει μια πλεγματώδη, ανισότιμη, αλλά όχι αμελητέα, εταιρική σχέση με τον εισβολέα και τα πολιτικά παρελκόμενα που το υπηρετούν όπως η κυβέρνηση Τσίπρα στην Ελλάδα.

Η πολιτική αυτή όμως οδηγεί σε υποβάθμιση του καπιταλιστικού σχηματισμού στον οποίο προωθείται με παράλληλη εκτίναξη της ανισότητας αλλά και ανισομέρειας ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου και σε ύφεση διάρκειας.

Η  ιταλική αστική τάξη, το ιταλικό κεφάλαιο, οικονομικά, ιστορικά και πολιτικά δεν είναι σαν το ελληνικό και το εργατικό κίνημα δεν βρίσκεται στη σημερινή υποχώρηση του ελληνικού. Η διαμάχη επομένως θα είναι σκληρή, με ανακωχές και αντεπιθέσεις και αβέβαια αποτελέσματα. Αυτά είναι και η βάση αντίδρασης στα σχέδια του Βορρά μερίδων του αστικού ιταλικού πολιτικού κόσμου.

Με γερμανική σκληρότητα και ο Ιταλός πρόεδρος Ματαρέλα αρνήθηκε να διορίσει τον ευρωσκεπτικιστή οικονομολόγο Πάολο Σαβόνα, 81 ετών, ως επικεφαλή του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών.

Ο Ματαρέλα κάλεσε το πρωί της Δευτέρας στο προεδρικό μέγαρο τον οικονομολόγο Κάρλο Κοταρέλι, πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου πιθανότατα για να του αναθέσει τον σχηματισμό «κυβέρνησης του προέδρου» που θα αναλάβει την οργάνωση των νέων εκλογών.

Η προεκλογική εκστρατεία στην Ιταλία λοιπόν όχι μόνο δεν τελείωσε αλλά φαίνεται πως αρχίζει τώρα και προβλέπεται σκληρή. «Il palazzo contre la piazza», «τα παλάτια της εξουσίας κόντρα στο δρόμο» αυτό θα είναι το μότο της επερχόμενης πολιτικής διαμάχης σημειώνουν Ιταλοί αναλυτές.

«Μείνετε στο πλευρό μας, έχουν εναντίον μας ανθρώπους στους επάνω ορόφους, αλλά και πολλούς άλλους που μας υποστηρίζουν», είπε απευθυνόμενος στους υποστηρικτές του ο επικεφαλής του Κινήματος των 5 Αστέρων, Λουίτζι Ντι Μάιο, που χαρακτήρισε «ακατανόητη» την άρνηση του προέδρου απευθυνόμενος στους του.

 «Είτε μπορούμε να εργασθούμε καλά για να ξαναδώσουμε ένα μέλλον στην χώρα αυτή και στα παιδιά μας ή τότε στην δημοκρατία, εάν είμαστε ακόμη σε δημοκρατία, δεν υπάρχει παρά ένα πράγμα για να γίνει: να δώσουμε τον λόγο στους Ιταλούς», δήλωσε ο αρχηγός της ακροδεξιάς Λίγκας του Βορρά Ματέο Σαλβίνι πριν ακόμη ο παραιτηθείς προτεινόμενος πρωθυπουργός Κόντε καταθέσει την εντολή.

«Εάν ένας υπουργός ενοχλεί τις ισχυρές εξουσίες που μάς κατάσφαξαν, υπογραμμίζει ο Σαλβίνι, αυτό σημαίνει ότι είναι ένας καλός υπουργός». Ειρωνεία της Ιστορίας…

Η ακροδεξιά αναρωτιέται αν υπάρχει Δημοκρατία στην Ιταλία και υπερασπίζεται λεκτικά «το μέλλον των παιδιών μας».

Σε αυτό το φόντο δρουν και τα διάφορα ρεύματα της Αριστεράς.

Η παρουσίαση της δράσης της και της κατάστασης της απαιτεί φυσικά ξεχωριστή προσέγγιση…

Πηγή: kommon.gr

Τετάρτη, 30 Μαϊος 2018 05:36

Υπέβαλαν τα ΣΕΒη τους

Γράφτηκε από τον

tsipras-mitsotakhs-sev.jpg

-του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Σε ένα διαγωνισμό παροχών προς τους βιομηχάνους επιδόθηκαν οι Αλέξης Τσίπρας και Κυριάκος Μητσοτάκης. Μιλώντας, στην ετήσια γενική συνέλευση των βιομηχάνων ο πρωθυπουργός αλλά και ο πρόεδρος της ΝΔ, έδωσαν πραγματικό ρεσιτάλ δεσμεύσεων απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο, επιχειρώντας να προσεταιριστούν την εύνοια της ηγεσίας του ΣΕΒ. Φοροελαφρύνσεις, κίνητρα, επιδοτήσεις, διευκολύνσεις, ενισχύσεις και κυρίως παροχή φτηνού εργατικού δυναμικού, πλαισίωσαν τις εξαγγελίες Τσίπρα και Μητσοτάκη. 

Την ίδια στιγμή τόσο ο πρωθυπουργός, όσο και ο πρόεδρος της ΝΔ, ξεκαθάρισαν ότι και μετά το τέλος του προγράμματος θα ακολουθήσουν δύσκολες μέρες για τα λαϊκά στρώματα.

Η επόμενη μέρα του 3ου μνημονίου «δεν θα τα αλλάξει όλα απότομα και θεαματικά, οι αλλαγές θα έρχονται βήμα το βήμα». Με αυτόν τον τρόπο ο πρωθυπουργός κατέστησε σαφές ότι τα αντιλαϊκά μέτρα που έχουν ήδη ψηφιστεί θα εφαρμοστούν. «Θα ήταν λάθος και ανοησία» αν κάποιος πιστεύει ότι «με το ημερολογιακό τέλος του μνημονίου» οι αγορές «θα μας δανείζουν με χαμηλά επιτόκια», συνέχισε ξεκαθαρίζοντας ότι θα ακολουθηθεί πιστά η δημοσιονομική πειθαρχία και το πρόγραμμα λιτότητας. Η χώρα δεν θα χάσει την μεταρρυθμιστική της «ορμή», σημείωσε χαρακτηριστικά. 

«Η χώρα έχει ήδη δεσμευθεί σε βαριά μέτρα μετά τη λήξη του 3ου προγράμματος. Οι νέες μειώσεις των συντάξεων και η δραστική μείωση του αφορολόγητου συνιστούν επί της ουσίας ένα τέταρτο μνημόνιο και μάλιστα χωρίς χρηματοδότηση». Ανέφερε από την πλευρά του, ο Κ. Μητσοτάκης.

Μετά το πρόγραμμα θα παραμείνει η «αυξημένη εποπτεία» και η «αυστηρή τήρηση των ήδη ψηφισμένων μέτρων» , τόνισε από την πλευρά του και πρόεδρος του ΣΕΒ, Θ. Φέσσας, συνυπογράφοντας την συμφωνημένη συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας σε βάρος του λαού. 

Τα λαϊκά στρώματα πρέπει λοιπόν να συμβιβαστούν με τη φτώχεια, με τις νέες περικοπές των συντάξεων, με τους μισθούς πείνας.

Όμως για το κεφάλαιο, «λεφτά υπάρχουν». 

Οι δεσμεύσεις του Τσίπρα… 

Στην ομιλία του, ο πρωθυπουργός απέναντι στους εκπροσώπους του ντόπιου κεφαλαίου, δεσμεύτηκε για:

— Μείωση των φορολογικών βαρών με παράλληλη ενίσχυση των αναπτυξιακών ρυθμών

— Χρηματοδότηση των επιχειρήσεων από τα δισεκατομμύρια ευρώ του ΕΣΠΑ, το πακέτο Γιούνκερ και την Ευρωπαϊκή Επενδυτική Τράπεζα.

— Παροχή  κινήτρων προκειμένου η βιομηχανική παραγωγή να ανέλθει στο 12% του ΑΕΠ και στο 15% σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

— Διάθεση 300 εκατ. ευρώ μέχρι το 2021 για την ενεργειακή αναβάθμιση ενεργοβόρων βιομηχανιών και μεταποιητικών μονάδων, με στόχο την εξοικονόμηση ενέργειας και τη μείωση του κόστους παραγωγής τους.

— Απλοποίηση της διαδικασίας αδειοδότησης των επιχειρήσεων.

— Αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου τόσο για τις ανώνυμες εταιρείες όσο και τις εταιρείες περιορισμένης ευθύνης.

— Νέο νόμο για τις ανώνυμες εταιρείες

— Απλοποίηση της νομοθεσία για το χειρισμό υποθέσεων οικονομικού ενδιαφέροντος

— Καθολική εφαρμογή των ηλεκτρονικών συναλλαγών σε όλες τις οικονομικές δραστηριότητες.

— Παροχές για την υποστήριξη της εξαγωγικής τους δραστηριότητας και της παρουσίας τους στις διεθνείς αγορές.

— Επιδοτήσεις για την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών για ψηφιοποίηση των επιχειρήσεων.

…και η πλειοδοσία του Μητσοτάκη

Στο ρεσιτάλ των παροχών προς τοςυ βιομηχάνους, πλειοδότησε ο Κ. Μητσοτάκης, ο οποίος υποσχέθηκε:

— Συνέχιση των μνημονιακών αντεργατικών μέτρων και πολιτικών. Χαρακτήρισε  «παρενέργειες» που δημιουργούν πρόβλημα στη διεθνή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας « Της άνευ προϋποθέσεων επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων σε όλο το εύρος της οικονομίας, της δυνατότητας μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία και της αρχής της καθολικής υπερίσχυσης των κλαδικών συμβάσεων έναντι των επιχειρησιακών». Για Κυρ. Μητσοτάκη, «αυτό το τρίπτυχο καθιστούσε εξαιρετικά άκαμπτη την αγορά εργασίας» και επομένως η ΝΔ είναι αποφασισμένη να μην επιτρέψει αυτές οι ρυθμίσεις «να αναβιώσουν με τον τρόπο που τις σχεδιάζει η σημερινή κυβέρνηση». Την εφαρμογή των αντεργατικών πολιτικών την βάφτισε «μια win-win συμφωνία μεταξύ εργαζόμενων και εργοδοτών», ισχυριζόμενος: «Εμείς δουλεύουμε για να υπάρχουν νικητές και από τις δύο πλευρές του φράχτη»…

— Μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, στα μερίσματα και στον ΕΝΦΙΑ. 

— Διπλασιασμό της περιόδου συμψηφισμού ζημιών με κέρδη και μείωση της φορολογίας σε επενδύσεις σε έρευνα και τεχνολογία.

— Διαγραφή ανείσπρακτων οφειλών και χρεών των εταιρειών και πλήρης συμμόρφωση στις αποφάσεις του ΣτΕ για 5ετή παραγραφή

— Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των εργοδοτών. Μέσω ενός ασφαλιστικού συστήματος τριών πυλώνων, με μεγαλύτερη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα και στον τομέα της συμπληρωματικής σύνταξης, αλλά και της υγείας. 

— Αλλαγή στο πλαίσιο των βιομηχανικών περιοχών ώστε να ενθαρρύνουμε τη συγκέντρωση οικονομικής δραστηριότητας σε οργανωμένους υποδοχείς.

— Εξασφάλιση ρευστότητας προς τις επιχειρήσεις μέσω μόχλευσης των πόρων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Στρατηγικών Επενδύσεων (EFSI), σε συνδυασμό με τους πόρους του ΕΣΠΑ.

Το χειροκρότημα των βιομηχάνων στο τέλος των ομιλιών, Τσίπρα και Μητσοτάκη, ήταν το επιστέγασμα στις προσπάθειες των δύο πολιτικών. Φαίνεται ότι δεν έδωσαν άδικα τα ΣΕΒη τους…

Πηγή: imerodromos.gr

_μεταναστες.jpg

Το μέγεθος της μετανάστευσης ελλήνων εργαζομένων στις χώρες της Ε.Ε. αποκαλύπτουν τα στοιχεία από έρευνα της Eurostat για την κινητικότητα και την εσωτερική μετανάστευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με όσα δόθηκαν στη δημοσιότητα, το 6% των Ελλήνων παραγωγικής ηλικίας (20-64 ετών) ζουν σε άλλες χώρες της Ε.Ε., ενώ το ποσοστό απασχόλησης στους Έλληνες που βρίσκονται σε άλλη χώρα της Ε.Ε., είναι κατά 19,5% υψηλότερο από ό,τι στους κατοίκους της Ελλάδας.

Ειδικότερα, τo 6% των Ελλήνων ηλικίας 20-64 ετών κατοικούσαν το 2017 σε άλλες χώρες-μέλη της Ε.Ε., ενώ το 2012 το εν λόγω ποσοστό ήταν 4,7%, όπως και το 2007.

Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ συνολικά σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ποσοστό των πολιτών, κατά μέσο όρο, που κατοικούσαν σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος της ιθαγένειάς τους το 2017 είναι αυξημένο κατά 2,5% σε σχέση με πριν από δέκα χρόνια (έφτασε το 3,8%), είναι σημαντικά χαμηλότερο από το αντίστοιχο της Ελλάδας.

Τα ποσοστά αυτά ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ των κρατών-μελών, από 1% για τους πολίτες της Γερμανίας έως 19,7% για τους πολίτες της Ρουμανίας. Επίσης υψηλά ποσοστά καταγράφηκαν στη Λιθουανία (15,0%), στην Κροατία (14,0%), στην Πορτογαλία (13,9%), στη Λετονία (12,9%) και στη Βουλγαρία (12,5%).

Η μεγαλύτερη κινητικότητα παρατηρείται στους απόφοιτους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ε.Ε. Αποτελούν το 32,4% του συνόλου των πολιτών που έχουν μετοικήσει σε άλλο κράτος-μέλος, ενώ στην Ελλάδα, το ποσοστό αυτό είναι 31,4%.

Πολύ σημαντική είναι και η διαφορά στα ποσοστά απασχόλησης μεταξύ των Ελλήνων που ζουν σε άλλες χώρες της Ε.Ε. σε σχέση με τους κατοίκους της χώρας μας. Σύμφωνα με τη Eurostat, το ποσοστό απασχόλησης στους Έλληνες που βρίσκονται σε άλλη χώρα της Ε.Ε., είναι 77,3%, έναντι 57,8% με τους κατοίκους της Ελλάδας, δηλαδή 19,5% υψηλότερο.

Συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η διαφορά είναι 4% (76,1% σε άλλες χώρες σε σχέση με 72,1% στις πατρίδες τους).

πηγή: iskra.gr

gaza-e1523091215142.jpg

Νέα αποτρόπαια και άνανδρη αεροπορική επιδρομή με στόχο θέσεις της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας πραγματοποίησε το βράδυ του Σαββάτου η ισραηλινή αεροπορία, λίγες ημέρες μετά τον θάνατο 61 Παλαιστινίων κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων.

Σύμφωνα με τις παλαιστινιακές πηγές, μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν πληροφορίες για την ύπαρξη νεκρών ή τραυματιών.

Ένας από τους στόχους του Ισραήλ ήταν μία μονάδα της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς, στο νότιο τμήμα του παλαιστινιακού θύλακα, ενώ ένας δεύτερος στόχος αφορούσε την εγκατάσταση μίας ισλαμικής οργάνωσης, στο κέντρο του θύλακα.

«Πολεμικά αεροσκάφη έπληξαν στρατιωτικούς στόχους σε μια μονάδα που ανήκει στην τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας» ανέφερε, σε ανακοίνωσή του, ο ισραηλινός στρατός, δίχως ωστόσο να επιβεβαιώσει τη δεύτερη αεροπορική επιδρομή.

Το Τελ Αβίβ υπογράμμισε, επίσης, ότι οι βομβαρδισμοί πραγματοποιήθηκαν σε αντίποινα για μια -σύντομης διάρκειας- παραβίαση των συνόρων από ομάδα Παλαιστίνιων διαδηλωτών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις 30 Μαρτίου έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά τουλάχιστον 116 Παλαιστίνιοι, ενώ μόνο την 14η Μαΐου ο αριθμός των νεκρών ανήλθε σε 61.

Η ανάφλεξη της βίας στην περιοχή συνιστά απόρροια της απόφασης των ΗΠΑ να μεταφέρουν την έδρα της πρεσβείας τους από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.

Η κίνηση αυτή, η οποία ευθυγραμμίζεται πλήρως με την επιθυμία της ισραηλινής κυβέρνησης για αλλαγή της πρωτεύουσας της χώρας, θεωρήθηκε ως casus belli από τους Παλαιστίνιους, οι οποίοι εποφθαλμιούν την Ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του ελεύθερου παλαιστινιακού κράτους.

Οι ογκώδεις διαδηλώσεις των Παλαιστινίων αντιμετωπίστηκαν με μεγάλη ωμότητα και εχθρότητα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν από ισραηλινά πυρά 61 άτομα.

Δεκάδες Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν μετά από νέες διαδηλώσεις στην Λωρίδα της Γάζας

Δεκάδες Παλαιστίνιοι που διαδήλωναν την Παρασκευή (25/5) στα σύνορα με τη Γάζα τραυματίστηκαν από ισραηλινά πυρά και δακρυγόνα σήμερα, ενώ στις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στη μεθόριο συμμετείχαν αρκετές χιλιάδες διαδηλωτές.

Οι περισσότεροι από τους διαδηλωτές σήμερα δεν προσέγγισαν τον φράκτη ασφαλείας και παρέμειναν σε απόσταση περίπου 800 μέτρων. Ωστόσο, σε ένα σημείο, δεκάδες νέοι προχώρησαν σε μια απόσταση 300 μέτρων και έβαλαν φωτιά σε ελαστικά. Την ίδια ώρα ανατολικά της πόλης της Γάζας νεαροί πήγαν ακριβώς δίπλα από τον φράκτη και επιχείρησαν να τον ξηλώσουν.

Οι Ισραηλινοί στρατιώτες έκαναν χρήση δακρυγόνων και πραγματικών πυρών.

Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας της Γάζας τουλάχιστον 109 διαδηλωτές τραυματίστηκαν. Γιατροί επισημαίνουν ότι τουλάχιστον 10 εξ αυτών τραυματίστηκαν από πραγματικές σφαίρες.

Ο ηγέτης της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγιε, και ο επικεφαλής της οργάνωσης στη Γάζα, Γιάχια αλ Σινουάρ, συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις προκαλώντας τις επευφημίες του κόσμου.

«Οι πορείες της επιστροφής δεν έχουν τελειώσει. Μπορεί να μην είναι τόσο μαζικές αλλά συνεχίζουμε» είπε ο Άλι, ένας διαδηλωτής που είχε κρύψει το πρόσωπό του με ένα μπλουζάκι και συμμετείχε στην πορεία ανατολικά της Χαν Γιούνες στη νότια Λωρίδα της Γάζας.

Από την έναρξη των κινητοποιήσεων την 30η Μαρτίου, 113 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από ισραηλινά πυρά.

Ακόμη δυο Παλαιστίνιοι νεκροί στη Γάζα-Σκοτώθηκαν από βλήμα άρματος μάχης

Δύο Παλαιστίνιοι έπεσαν νεκροί σήμερα από πλήγμα του ισραηλινού στρατού κατά θέσης παρατήρησης της οργάνωσης Ισλαμικός Τζιχάντ στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, όπως ανακοίνωσε σχετικά το υπουργείο Υγείας της Γάζας.

Οι δύο άνδρες, ο 25χρονος Χουσέιν αλ Αμούρ και ο 28χρονος Άμπντελ Χαλίμ Αλ Νάκα, σκοτώθηκαν από βλήμα άρματος μάχης στα δυτικά της Ράφα, η οποία βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, πρόσθεσε.

Ο ισραηλινός στρατός ανακοίνωσε ότι το άρμα μάχης άνοιξε πυρ προς την κατεύθυνση θέσης του Ισλαμικού Τζιχάντ λίγο μετά την εξουδετέρωση από Ισραηλινούς πυροτεχνουργούς εκρηκτικού μηχανισμού που είχε τοποθετηθεί κοντά στην μεθόριο μεταξύ του Ισραήλ και της Λωρίδας της Γάζας και αποσκοπούσε στο να προκαλέσει βλάβη στον ισραηλινό στρατό.

Επίκαιρη η πρόταση της ΛΑ.Ε. και της Επιτροπής για την Ειρήνευση στην Συρία να στείλει η κυβέρνηση αεροπλάνο

Με δήλωση του ο Παν. Λαφαζάνης επανέρχεται στην πρόταση που έχουν κάνει από την Βηρυτό, την οποία επισκέφτηκε πρόσφατα, από κοινού ΛΑ.Ε. και Επιτροπή για την Ειρήνευση στην Συρία, με την οποία γίνεται έκκληση στην κυβέρνηση να στείλει επειγόντως αεροπλάνο στο αεροδρόμιο Ελ Αρίς στην Ράφα, δίπλα στην Γάζα, το οποίο παραχωρεί η κυβέρνηση της Αιγύπτου, με σκοπό να παραλάβει τραυματισμένους Παλαιστίνιους που έχουν ανάγκη περίθαλψης και να σώσει, έτσι, ζωές στα ελληνικά νοσοκομεία, στέλνοντας ένα μεγάλο ανθρωπιστικό μήνυμα στην Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη και τον κόσμο.

«Δεν είναι δυνατόν η κυβένηση», συνέχισε ο Παν. Λαφαζάνης, « να συνεχίζει να κωφεύει στην έκκληση μας και να αφήνει να χάνονται ζωές που μπορεί να σώσει, μόνο και μόνο για να μην ενοχλήσει τα γεράκια του Ισραήλ».

«Ντροπή για την ιστορία της χώρας μας», κατέληξε ο Παν. Λαφαζάνης.

πηγή: iskra.gr

-κυρώσεις.jpg

Το Κρεμλίνο εξέφρασε σήμερα ανησυχία όσον αφορά δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, σύμφωνα με τα οποία η Πολωνία έχει ζητήσει μόνιμη αμερικανική στρατιωτική παρουσία στο έδαφός της, τονίζοντας πως η επέκταση του ΝΑΤΟ προς τα σύνορα της Ρωσίας θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα στην Ευρώπη.

Η Βαρσοβία θα μπορούσε να προσφέρει μέχρι και 2 δισεκατομμύρια δολάρια για να χρηματοδοτηθεί μια τέτοια στρατιωτική παρουσία, σύμφωνα με την πρόταση του πολωνικού υπουργείου Άμυνας που δημοσιοποίησαν πολωνικά μέσα ενημέρωσης.

Κυβερνητική πηγή στην Πολωνία επιβεβαίωσε στο πρακτορείο Ρόιτερ πως έχει γίνει τέτοια πρόταση. Το πολωνικό υπουργείο Άμυνας δεν απάντησε άμεσα σε αίτημα για σχόλιο.

Ερωτηθείς σχετικά με την κίνηση αυτή, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε πως τέτοιες αποφάσεις εντάσσονται στην κυριαρχία κάθε χώρας, όμως βλάπτουν τη συνολική ατμόσφαιρα στην ήπειρο.

«Όταν βλέπουμε τη σταδιακή επέκταση των στρατιωτικών δομών του ΝΑΤΟ προς τα σύνορά μας…, αυτό φυσικά δεν δημιουργεί με κανέναν τρόπο ασφάλεια και σταθερότητα στην ήπειρο», δήλωσε σήμερα ο Πεσκόφ στη διάρκεια ενημέρωσης δημοσιογράφων.

«Αντιθέτως αυτές οι επεκτατικές ενέργειες οδηγούν φυσικά σε αντίμετρα από τη ρωσική πλευρά ώστε να αποκατασταθεί η ισορροπία που παραβιάζεται κάθε φορά μ’ αυτόν τον τρόπο», δήλωσε ο Πεσκόφ.

Η Πολωνία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ το 1999 μαζί με την Ουγγαρία και την Τσεχική Δημοκρατία και έκτοτε πολλές άλλες πρώην κομμουνιστικές χώρες –περιλαμβανομένων των τριών δημοκρατιών της Βαλτικής που συνορεύουν με τη Ρωσία– εντάχθηκαν .σε διαδοχικά κύματα, παρά την ισχυρή αντίδραση της Μόσχας.

πηγή: iskra.gr

Σελίδα 1144 από 1527
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή