ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Θα χρειαστεί πολύς καιρός ακόμη για να μάθουμε τι ακριβώς έγινε, ή δεν έγινε, στις 11 Σεπτέμβρη του 2001. Το γεγονός παραμένει ότι το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης και το Πεντάγωνο έδωσε στην ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών την αφορμή να κηρύξει την «παγκόσμια αντιτρομοκρατική σταυροφορία», τον «πρώτο πόλεμο του 21ου αιώνα», όπως τον χαρακτήρισε ο πρόεδρος Μπους στις 11 Οκτώβρη του 2001.

Τα πρώτα ερωτήματα

Η εικόνα αυτή θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί όπως ομολογούν τώρα οι αμερικανικές αρχές

Μετά το πρώτο πάγωμα της παγκόσμιας κοινής γνώμης μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής και των ανθρώπινων απωλειών αρχίζουν να τίθενται τα πρώτα και εύλογα ερωτήματα. Μεταξύ των άλλων, ανακύπτει το ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν ένας μηχανισμός όπως αυτός που συγκροτούν το FBI, η CIA και τόσες άλλες επίσημες και μυστικές υπηρεσίες δεν εντόπισε έγκαιρα αυτούς που σχεδίαζαν μια τέτοιας έκτασης επιχείρηση; Ηταν, επομένως, δυνατόν να αποτραπεί αυτό το χτύπημα;

Τις πρώτες ώρες και τις πρώτες μέρες μετά το χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη οι αξιωματούχοι τόσο της αμερικανικής κυβέρνησης, όσο και των υπηρεσιών ασφαλείας, απαντούσαν με μισόλογα αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι υπηρεσίες είχαν λίγες και συγκεχυμένες πληροφορίες και ότι, επομένως, δεν ήταν δυνατόν να αποτραπεί το χτύπημα.

«Μπορούσαμε να το αποτρέψουμε..!»

Στις 30 Μάη του 2002, πριν περάσουν οκτώ μήνες από το χτύπημα, ο επικεφαλής του FBI Ρόμπερτ Μίλερ δήλωσε: «Είχαμε στα χέρια μας πληροφορίες που θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν στους αεροπειρατές. Υπήρχαν «κόκκινες σημαίες» και κομμάτια του παζλ, τα οποία θα μπορούσαμε να τα έχουμε ενώσει». Ηταν η πρώτη φορά που οι αμερικανικές υπηρεσίες ομολογούσαν ανοιχτά ότι το χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη μπορούσε να αποτραπεί.

Τζορτζ Μπους: Ηξερε από τον Αύγουστο του 2001

Της ομολογίας αυτής προηγήθηκε ένας καταιγισμός αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων, αμερικανικών, κυρίως, και βρετανικών εφημερίδων, με τα οποία αποδεικνυόταν ότι οι υπηρεσίες είχαν εντοπίσει εγκαίρως τις ύποπτες κινήσεις των αεροπειρατών και ότι είχαν εγκαίρως ενημερώσει τόσο τους πολιτικούς προϊσταμένους, όσο και την κυβερνητική ηγεσία. Μάλιστα, όπως αποκάλυψε η «Νιου Γιορκ Τάιμς», ο ίδιος ο πρόεδρος Μπους είχε ενημερωθεί στις 6 Αυγούστου του 2001 από έναν αξιωματούχο των κατώτερων κλιμακίων της CIA για επικείμενες αεροπειρατείες από μέλη της «Αλ Κάιντα». Και όμως, δεν έγινε τίποτα…

FBI και CIA γνώριζαν

Σύμφωνα, λοιπόν, με τις αποκαλύψεις του Τύπου, τον Ιούλιο του 2001, σημείωμα του FBI από την Αριζόνα προειδοποιούσε την κεντρική υπηρεσία ότι μεγάλος αριθμός Αράβων από τη Μέση

Ανατολή παίρνει μαθήματα πτήσεων, ασφάλειας και λειτουργίας αεροδρομίων. Το γραφείο Αριζόνας ζήτησε έρευνα σε όλες τις σχολές πιλότων, αλλά «τα κεντρικά» δεν ανταποκρίθηκαν. Αποκαλύφθηκε ακόμη ότι πληροφορίες για τις δραστηριότητες μελών της «Αλ Κάιντα» είχαν δώσει στη CIA και το FBI οι υπηρεσίες της Αιγύπτου, της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και των Φιλιππίνων.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η ολιγωρία υπηρεσιών και κυβέρνησης οφείλεται σε κακή εκτίμηση, στη γραφειοκρατία, σε ανικανότητα. Αυτά υποστηρίζουν σήμερα οι αμερικανικές αρχές. Ομως, αυτή η εκδοχή καταρρίπτεται με μια καταγγελία που έκανε η πράκτορας του FBI Κόλιν Ρόουλιν από τη Μινεάπολη, σχετικά με τις έρευνες για έναν από τους υπόπτους, τον Ζακαρία Μασαουί.

«Σταματήστε την έρευνα»

Ρ. Μίλερ, επικεφαλής του FBI: Μπορούσαμε να το αποτρέψουμε…

Στις 16 Αυγούστου, η Ρόουλιν γράφει στην αναφορά της προς τον επικεφαλής του FBI, Ρόμπερτ Μίλερ, αποσπάσματα της οποίας δημοσίευσε το περιοδικό «Νιούσγουικ» το Μάη του 2002, ότι ένας από τους εκπαιδευτές στη σχολή πιλότων της Μινεάπολης ενημέρωσε το FBI για τις υποψίες που είχε για τον Μασαουί. Την επόμενη μέρα ο Μασαουί συνελήφθη με κατηγορίες που αφορούσαν την είσοδό του στη χώρα. Δύο ημέρες αργότερα πράκτορες στη Μινεσότα ζήτησαν από την Ουάσιγκτον την έκδοση ειδικού εντάλματος για να ερευνήσουν το προσωπικό κομπιούτερ του Μασαουί, αίτημα το οποίο απερρίφθη επανειλημμένως από το αρχηγείο του FBI. Στην αναφορά της, η Ρόουλιν τονίζει ότι «κάποιος αξιωματούχος στο αρχηγείο του FBI ήταν αποφασισμένος να εμποδίσει τις προσπάθειές της να εξασφαλίσει το ένταλμα». Δηλαδή, δεν επρόκειτο για αβλεψία, ή κακή εκτίμηση, αλλά για ρητή διαταγή τερματισμού της έρευνας.

Τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται και οι απαντήσεις (όταν δίνονται) είναι ελάχιστα πειστικές. Παρ’ όλα αυτά η «μηχανή του πολέμου» συνεχίζει απρόσκοπτα τη λειτουργία της. Μαζί μ’ αυτήν συνεχίζει το έργο του, ως απαραίτητο συμπλήρωμα, ο μηχανισμός της παραπληροφόρησης και της χειραγώγησης. Ενας μηχανισμός που ποτέ δε σταμάτησε και κάθε φορά προσαρμόζεται στις ανάγκες και τους στόχους των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

Γραφείο Παραπληροφόρησης…

Στο πλαίσιο, λοιπόν, της καταπολέμησης του «κακού», η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε να βαφτίσει το ψέμα «τακτική παραπλάνηση». Οπως έγραψε στις 22 Φλεβάρη του 2002 η εφημερίδα «Ουάσινγκτον Ποστ», η κυβέρνηση Μπους αποφάσισε την ίδρυση «Γραφείου Στρατηγικής Επιρροής» στο Πεντάγωνο!

Στο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας αναφέρεται ότι αποστολή αυτής της υπηρεσίας είναι να «παραπλανά τον «εχθρό» για να προκαλεί σύγχυση στις τάξεις του, αλλά και να διοχετεύει παραπληροφόρηση ακόμη και σε φίλους και συμμάχους. Στόχος είναι τα ξένα Μέσα Ενημέρωσης, που επικρίνουν την αμερικανική πολιτική»..!

Πηγή: Ριζοσπάστης (23/6/2002)

Γιάννης Αγγέλης

Καθώς η ΕΚΤ κινείται στα βήματα της Fed, οι ευρω-τράπεζες ανησυχούν

Πρόσφατα, ένας από τους κεντρικούς τραπεζίτες που είχαν βρεθεί στην καρδιά της κρίσης το 2008 ως επικεφαλής της ΕΚΤ, ο Ζαν Κλοντ Τρισέ, ρωτήθηκε πόσο επικίνδυνη εκτιμά ότι είναι η κατάσταση σήμερα, δέκα χρόνια μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers. H απάντησή του ήταν εκπληκτικά… σαφής: «Τόσο επικίνδυνη όσο και την στιγμή της κατάρρευσης της αμερικάνικης τράπεζας, τον Σεπτέμβριο του 2008».

Όπως ο ίδιος θύμισε, ένα περίπου μήνα πριν την κατάρρευση της Lehman, στις 9 Αυγούστου 2008, κάπου 50 ευρωπαϊκές τράπεζες με διασυνοριακή δραστηριότητα ζητούσαν από την ΕΚΤ ρευστότητα 95 δισ. ευρώ… για να μη κλείσουν. Και τα πήραν. Ηταν η πρώτη φορά που η ΕΚΤ είχε υποχρεωθεί να κινηθεί έξω από κάθε όριο για να εμποδίσει την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, καθώς δεν υπήρχε πλέον καμία κανονική δραστηριότητα, καμία συναλλαγή ανάμεσα σε τράπεζες, ούτε επιτόκια στην αγορά…

Γιατί όμως ο Τρισέ προειδοποιεί με τόσο σαφή τρόπο για την αμεσότητα των κινδύνων σήμερα; Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι οι κεντρικές τράπεζες – πρώτη η Fed και η ΕΚΤ ακολουθεί – προχωρούν με την αναστροφή της νομισματικής τους πολιτικής (τέλος ποσοτικής χαλάρωσης, αύξηση των επιτοκίων) σε μία χωρίς προηγούμενο στην ιστορία του καπιταλισμού συρρίκνωση της διαθέσιμης ρευστότητας, επιχειρώντας να ανακτήσουν τον έλεγχο εργαλείων που θα τους επιτρέψουν να αντιμετωπίσουν το σκάσιμο της φούσκας του χρέους. Έχουν δρομολογήσει, δηλαδή, την μεγαλύτερη κεφαλαιακή άμπωτι, που προκαλεί μαύρες τρύπες και «καταπίνει» χώρες ολόκληρες, με πρώτες στην λίστα τις αποκαλούμενες αναδυόμενες οικονομίες που έχουν τα μεγαλύτερα ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, όπως η Αργεντινή, η Τουρκία, αλλά και η Ν. Αφρική, η Ινδία, το Πακιστάν.

Υπενθυμίζεται ότι η ΕΚΤ άνοιξε τον κύκλο της ποσοτικής χαλάρωσης όταν η Fed έκλεινε την «κάνουλα» της ρευστότητας, το 2014-’15, προσπαθώντας (με επιτυχία, είναι αλήθεια) να καλύψει τις ανάγκες των ευρωπαϊκών τραπεζών – οι οποίες ήδη, είχαν απορροφήσει άμεσα και έμμεσα το μεγαλύτερο μέρος του τρίτου προγράμματος της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας. Τα προγράμματα αυτά είχαν χρησιμοποιηθεί ως το πλέον αποτελεσματικό ανάχωμα απέναντι στο τσουνάμι της κρίσης στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα μετά την κατάρρευση της Lehman και άλλων μεγάλων ομίλων στις ΗΠΑ. Συνολικά εκτιμάται ότι οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες έχουν ρίξει από το 2008 περί τα 15 τρισ. δολάρια, τα οποία έκτοτε έχουν «μοχλευθεί» από το σύστημα σύστημα δεκάδες φορές, προκαλώντας μία τρομακτικής έκτασης επέκταση του κρατικού και κυρίως του ιδιωτικού χρέους…

Το μεγάλο ερώτημα για τις κυβερνήσεις και τους υπουργούς Οικονομικών είναι αν οι ευρω-οικονομίες είναι σήμερα σε θέση να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες αυτής της διακοπής της «τροφοδοσίας» από την ΕΚΤ, στα τέλη του 2018, με μηδενικού ή και αρνητικού κόστους χρηματοδότηση. Σημειώνεται ότι το ποσό που έχει διαθέσει η ΕΚΤ είναι κάτι περισσότερο από 2,4 τρισ. ευρώ, που αποτελούν και την βάση του ιδιωτικού και κρατικού χρέους της Ευρωζώνης, για όσο διάστημα η κεντρική τράπεζα εξακολουθεί να αγοράζει τα ομόλογά τους και να αναχρηματοδοτεί το χρέος τους (πλην της Ελλάδας).

Η ίδια η ΕΚΤ δεν έχει ξεκαθαρίσει πότε θα σταματήσει να ανακυκλώνει στην ευρωπαϊκή αγορά τα ποσά των τίτλων που έχει ήδη αγοράσει όταν λήγουν. Εχει όμως προειδοποιήσει ότι είναι πολύ πιθανό να αρχίσει να αυξάνει το βασικό επιτόκιο από τα μέσα του 2019. Για τις διεθνείς αγορές, όπως έχει αποδείξει η εμπειρία της Fed, το σημείο εκείνο θα αποτελέσει την εκκίνηση μιας μεγάλης αναστροφής στην συμπεριφορά τους σε δύο κατευθύνσεις. Αφενός, θα διαφοροποιήσουν την στάση τους έναντι της τιμολόγησης του ρίσκου κάθε χώρας, αφού πλέον δεν θα τα «καλύπτει» όλα η ΕΚΤ και αφετέρου θα αρχίσουν να κινούνται – όπως συνέβη και με τις ΗΠΑ – σε πεδία μεγαλύτερων αλλά ασφαλέστερων αποδόσεων, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο την ασφυκτική πίεση που ήδη εκδηλώνεται στις αναδυόμενες αγορές.

Η Αργεντινή και η Τουρκία είναι μόνο η προειδοποίηση για το τσουνάμι που έρχεται.

πηγη: prin.gr

Η επαρχία Ιντλίμπ υπήρξε τα τελευταία χρόνια του πολέμου στη Συρία η μοναδική επιλογή που έδινε ο Μπασάρ Αλ Άσαντ στους αντικαθεστωτικούς για να διαφύγουν. Κοινώς το δίλημμα που τους έθετε κατά την επέλαση του Συριακού στρατού για την ανακατάληψη της χώρας ήταν «Ιντλίμπ ή θάνατος».

Έτσι πλήθος αντικαθεστωτικών, τζιχαντιστές ή μαχητές της αντιπολίτευσης, κατέφυγαν, μέσα από διαδρομές ασφαλείας που προσφέρονταν, στην βορειοδυτική επαρχία της Συρίας, η οποία έχει εξελιχθεί στο τελευταίο μέτωπο του Συριακού πολέμου, το τελευταίο οχυρό των αντικαθεστωτικών. Τα Ηνωμένα Έθνη εκτιμούν πως στην επαρχία βρίσκονται σήμερα περισσότεροι από 2,9 εκατομμύρια άνθρωποι, εκ των οποίων 1,4 εκατομμύρια είναι αντικαθεστωτικοί από άλλες περιοχές.

Η συγκέντρωση των αντικαθεστωτικών στην Ιντλίμπ δεν ήταν συγκυριακή. Αντίθετα αποτέλεσε ένα καλά οργανωμένο σχέδιο, ώστε σε πρώτη φάση να στριμωχτούν όλοι οι αντικαθεστωτικοί στα σύνορα με την Τουρκία. Η δεύτερη φάση του σχεδίου είναι ξεκάθαρη: Η ανακατάληψη της Ιντλίμπ με όποιο κόστος. Και ο Μπασάρ Αλ Άσαντ γνωρίζει πως αυτό το κόστος θα είναι πολύ μεγάλο, καθώς στην περιοχή βρίσκονται πλέον ισχυρές αντικαθεστωτικές δυνάμεις, καλά εξοπλισμένες, αλλά και ο τουρκικός στρατός, που έχει άλλες «διαθέσεις».

Μέχρι τώρα τα χτυπήματα στην επαρχία Ιντλίμπ είναι πολύ προσεκτικά. Αναλυτές σημειώνουν πως η «τελική επιχείρηση» μόνο απλή υπόθεση δεν είναι και κυρίως οι τελικές αποφάσεις δεν λαμβάνονται στη Δαμασκό αλλά μάλλον στη Μόσχα. Πρόκειται για μια περιοχή στην οποία έχει ενεργή παρουσία η Τουρκία και τα συμφέροντα της Άγυρας είναι αντικρουόμενα. Την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ εμφανίζονται να ενδιαφέρονται επίσης για τις εξελίξεις και να αναζητούν μια αφορμή για να παρέμβουν.

Παράλληλα ο Βλαντιμίρ Πούτιν, κατά ορισμένους αναλυτές, ενδέχεται να έχει ένα ακόμη σχέδιο στο πίσω μέρος του μυαλού του: Η διατήρηση των εγκλωβισμένων αντικαθεστωτικών στην Ιντλίμπ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πίεση προς την ΕΕ. Η έναρξη της επιχείρησης θα δημιουργούσε ένα προσφυγικό κύμα, που θα περνούσε από την Τουρκία και θα κατέληγε στην Ευρώπη.

Ο Πούτιν, σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτή την «απειλή» για να προωθήσει τα δικά του συμφέροντα. Επιπλέον η Ρωσία δεν φαίνεται διατεθειμένη να συγκρουστεί με την Τουρκία σε αυτή τη φάση και στη Δαμασκό υπάρχει η ανησυχία πως η Μόσχα θα μπορούσε να εγκαταλείψει την περιοχή, γεγονός που θα άλλαζε δραματικά την εξέλιξη του πολέμου. Εξάλλου για τη Ρωσία η Ιντλίμπ δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Όμως και η Τουρκία, που πλήττεται από την οικονομική κρίση και βρίσκεται σε ανοιχτή ρήξη με τις ΗΠΑ, δεν έχει μεγάλο περιθώριο ελιγμών και σίγουρα δεν έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει διπλό μέτωπο με Ουάσινγκτον και Μόσχα. Όμως θα ήθελε να χρησιμοποιήσει τουλάχιστον ένα μέρος της Ιντλίμπ ως ορμητήριο κατά των Κούρδων στη Βόρεια Συρία, ενώ παράλληλα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την περιοχή για τον έλεγχο των προσφυγικών ροών.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, ο Βλαντιμίρ Πούτιν φαίνεται πως δεν απορρίπτει ένα σχέδιο για κατάτμηση της Ιντλίμπ. Βάσει αυτού του σχεδίου η Τουρκία θα ελέγχει το βόρειο μέρος της επαρχίας, δημιουργώντας ένα ακόμη προτεκτοράτο αντίστοιχο με αυτό που έχει αναπτύξει ήδη στο βόρειο Χαλέπι. Το νότιο τμήμα της επαρχίας θα περάσει στον έλεγχο του συριακού καθεστώτος, ενώ το κεντρικό τμήμα, θα βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Ρώσων, ως μια ζώνη ασφαλείας ανάμεσα σε Συρία και Τουρκία.

Το εν λόγω σχέδιο, σύμφωνα με τις πληροφορίες, έχει συζητηθεί αρκετές φορές στις τριμερής Συνόδους (Ρωσία, Ιράν, Τουρκία) ωστόσο μέχρι τώρα δεν θα επιτευχθεί συμφωνία και κυρίως δεν είναι σαφές εάν η Ρωσία έχει καταλήξει για τις προθέσεις της σχετικά με το μέλλον της περιοχής.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο τουρκικός στρατός, με τη ρωσική ανοχή, έχει εισχωρήσει σε βάθος στην επαρχία, αναπτύσσοντας δυνάμεις και καταλαμβάνοντας συγκεκριμένες στρατηγικές θέσεις. Στα ανταλλάγματα για τη συναίνεση του Κρεμλίνου, ήταν η Τουρκία, κατά την προώθησή της, να πολεμήσει την τζιχαντιστική οργάνωση Hayat Tahrir al-Sham (HTS), η οποία γεννήθηκε από την Αλ Νούσρα και αποτελεί τη δεύτερη ισχυρότερη δύναμη στο Ιντλίμπ μετά τους μαχητές της αντιπολίτευσης του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου.

Η οργάνωση HTS έμοιαζε ως ένας κοινός εχθρός για όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές. Ακόμη και οι αντάρτες της αντιπολίτευσης εμφανίζονται διατεθειμένη να στραφούν για κάποιο διάστημα στην μάχη για τη διάλυση της τζιχαντιστικής οργάνωσης. Όμως οι Τούρκοι μέχρι τώρα έχουν αποδειχθεί απρόθυμοι να εφαρμόσουν αυτό το μέρος της συμφωνίας. Αυτό ίσως να αλλάξει, ακόμη και στο άμεσο μέλλον, καθώς η Τουρκία έχει συμφέρον να ικανοποιήσει τα αιτήματα των Ρώσων και η Μόσχα ενδιαφέρεται να συνεργαστεί στενότερα με την Άγκυρα, όσο αυτή απομακρύνεται από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.

Όμως σήμερα υπάρχουν πληροφορίες ακόμη και για στενές σχέσεις των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας με την εν λόγω οργάνωση. Παρατηρητές εκτιμούν πως ενδεχομένως ο Ερντογάν επιθυμούσε να χρησιμοποιήσει τους μαχητές της HTS ως μυστική εφεδρική δύναμη εναντίον των Κούρδων στη Βόρεια Συρία. Εξάλλου μετά το Ιντλίμπ, η προσοχή όλων θα στραφεί στους Κούρδους στις βορειοανατολικές περιοχές της Συρίας - που εδώ και καιρό έχουν την υποστήριξη των ΗΠΑ - και στο εάν θα διατηρήσουν την αυτονομία τους ή αν θα καταλήξουν και πάλι υπό την κυριαρχία του Μπασάρ Αλ Άσαντ.

Η επίθεση στην Ιντλίμπ, η «τελική μάχη», όπως πολλοί την αποκαλούν, ίσως τελικά να μην πραγματοποιηθεί σε αυτή τη φάση καθώς δεν συμφέρει κανέναν. Αντίθετα η «ισορροπία τρόμου» στην περιοχή φαίνεται να τους εξυπηρετεί όλους. Υπάρχει όμως και ο κίνδυνος της κατάρρευσης, μέσα από δύο σενάρια:

1. Το πρώτο είναι αν οι αντικαθεστωτικοί αρνηθούν να τεθούν υπό τον έλεγχο και την καθοδήγηση της Τουρκίας και κυρίως αν αρνηθούν να τερματίσουν τον πόλεμο κατά του συριακού καθεστώτος. Ο Μπασάρ Αλ Άσαντ θα αναγκαζόταν σε αυτήν την περίπτωση να ξεκινήσει μια επιχείρηση που θα δημιουργούσε νέα δεδομένα και θα προκαλούσε γενικευμένη σύρραξη.
2. Το δεύτερο σενάριο προβλέπει την άρνηση του Άσαντ να παραδώσει μέρος της Ιντλίμπ στην Τουρκία. Αυτό το σενάριο προβλέπει και τη συμμετοχή του Ιράν, καθώς η Ρωσία στην παρούσα φάση αναμένεται να επέλεγε την ουδετερότητα. Όμως η Τεχεράνη έχει αρκετά προβλήματα αυτή την περίοδο, μετά τις αμερικανικές κυρώσεις και τις εσωτερικές αντιδράσεις για την πορεία της οικονομίας, και δεν φαίνεται να έχει την «πολυτέλεια» να σπαταλήσει δυνάμεις σε μια σύγκρουση εκτός συνόρων.

πηγη: tvxs.gr

Απάντηση στον Νίκο Χουντή

Μύθος οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για διατήρηση της δημόσιας περιουσίας που βρίσκεται στο Υπερταμείο. Από το 2022 θα αρχίσει το ξεπούλημα και των δημόσιων επιχειρήσεων που κατέχει η ΕΕΣΥΠ, όπως ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, ΟΑΣΑ, 23 περιφερειακά αεροδρόμια κ.α. Αυτό προκύπτει από απάντηση του Επιτρόπου Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, Πιερ Μοσκοβισί, σε γραπτή ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ) Νίκου Χουντή, που είναι αποκαλυπτική των δεσμεύσεων που συνοδεύονται με το τέλος του 3ου Μνημονίου.

Πιο συγκεκριμένα, σε σχετική ερώτηση, ο Νίκος Χουντής αφού σημείωνε ότι «σχεδόν όλη η περιουσία του ελληνικού δημοσίου σε τομείς όπως η ενέργεια, η ύδρευση, οι υποδομές, οι μεταφορές και ο τουρισμός» βρίσκεται στο Υπερταμείο, ρωτούσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εάν υπάρχουν και ποια περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου που βρίσκονται στο Υπερταμείο, για τα οποία έχει αποφασισθεί ότι «δεν πρόκειται να ιδιωτικοποιηθούν, αλλά θα παραμείνουν υπό τον έλεγχο του Δημοσίου»

Στην απάντησή του ο κ. Μοσκοβισί, αφού υπογραμμίζει ότι στόχος είναι η υλοποίηση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων που συμφωνήθηκε τον Αύγουστο του 2015, καθώς και η συνέχισή του και κατά την περίοδο μετά το 3ο Μνημόνιο, αποκαλύπτει ότι οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για διατήρηση του δημόσιου ελέγχου μιας σειράς επιχειρήσεων που έχουν ενταχθεί στο Υπερταμείο,έχουν χρονικό ορίζοντα το 2022, μετά τον οποίο αυτές οι δημόσιες επιχειρήσεις θα μπορούν να βγουν στο σφυρί για να πουληθούν.

Τονίζει επί λέξει ο Επίτροπος: «Όσον αφορά τις κρατικές επιχειρήσεις, οι πιθανές πηγές εσόδων της ΕΕΣΥΠ είναι η εκποίηση συμμετοχών ή η διανομή μερισμάτων στην ΕΕΣΥΠ ως μέτοχο. Το Δημόσιο έχει δώσει οδηγίες βάσει των οποίων οι θέσεις (σ.σ. ποσοστό ιδιοκτησίας) της ΕΕΣΥΠ στις περισσότερες κρατικές επιχειρήσεις δεν πρέπει να περιοριστούν στην περίοδο του σημερινού στρατηγικού σχεδίου (!!!) που έχει ορίζοντα τριών ετών)», δηλαδή, εώς το 2022.

Υπενθυμίζεται ότι το Υπερταμείο έχει ως άμεσες θυγατρικές το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου ΑΕ (ΤΑΙΠΕΔ), την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου ΑΕ (ΕΤΑΔ), το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) και τις ακόλουθες συμμετοχές σε δημόσιες επιχειρήσεις:

• ΔΕΗ (34,12%)
• ΕΥΔΑΠ (50%+1)
• ΕΥΑΘ (50%+1)
• Folli – Follie (0.9%)
• ΕΤΒΑ Βιομηχανικές Περιοχές (35%)
• Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (25%)
• ΟΑΣΑ, ΟΣΥ, ΣΤΑΣΥ (100%)
• Ανώνυμος Εταιρεία Διώρυγος Κορίνθου (100%)
• ΕΛΤΑ (90%)
• Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας (100%)
• Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης (100%)
• ΔΕΘ Helexpo (100%)
• Ελληνικές Αλυκές (55,19%)
• 23 περιφερειακά αεροδρόμια (Αλεξανδρούπολη, Άραξος, Αστυπάλαια, Ικαρία, Ιωάννινα, Καλαμάτα, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Κάσος, Καστελόριζο, Καστοριά, Κοζάνη, Κύθηρα, Λέρος, Λήμνος, Μήλος, Νέα Αγχίαλος, Νάξος, Πάρος, Σητεία, Σκύρος, Σύρος, Χίος).

Ακολουθεί η πλήρης ερώτηση και απάντηση:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-002324/2018

προς την Επιτροπή

Άρθρο 130 του Κανονισμού

Nikolaos Chountis (GUE/NGL)

Θέμα:Πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα

Ένας από τους βασικούς πυλώνες του τρίτου ελληνικού προγράμματος οικονομικής προσαρμογής είναι το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Για τον σκοπό αυτό έχει ιδρυθεί η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ), που συμπυκνώνει τις εταιρείες ΤΧΣ, ΤΑΙΠΕΔ, ΕΤΑΔ και διάφορες ΔΕΚΟ και στόχο έχει την αύξηση της αξίας της δημόσιας περιουσίας και τη δημιουργία εσόδων για το ελληνικό δημόσιο.

Σύμφωνα με το ενεργητικό της εταιρείας, όλη σχεδόν η περιουσία του ελληνικού δημοσίου σε τομείς όπως η ενέργεια, η ύδρευση, οι υποδομές, οι μεταφορές και ο τουρισμός, κινδυνεύει να «εξυγιανθεί» και να «αξιοποιηθεί» με τις «βέλτιστες επιχειρηματικές πρακτικές», ούτως ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι του τρίτου προγράμματος.

Με δεδομένο ότι στη γλώσσα των θεσμών και της τρόικα, η λέξη «αξιοποίηση» ισοδυναμεί με ιδιωτικοποιήσεις, ερωτάται η Επιτροπή:

Ποια περιουσιακά στοιχεία της ΕΕΣΥΠ δεν πρόκειται να ιδιωτικοποιηθούν, αλλά θα παραμείνουν υπό τον έλεγχο του Δημοσίου;

Με ποια κριτήρια θα αποφασίζεται εάν ένα περιουσιακό στοιχείο θα ιδιωτικοποιείται;

Σε περίπτωση που δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι των ιδιωτικοποιήσεων, θα απαιτούνται περισσότερες εκποιήσεις δημόσιας περιουσίας;

EL

E-002324/2018

Απάντηση του κ. Moscovici εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(3.8.2018)

Ο γενικός στόχος της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ) είναι να διαχειρίζεται ελληνικά περιουσιακά στοιχεία σημαντικής αξίας και να προστατεύει, να δημιουργεί και εν τέλει να μεγιστοποιεί την αξία τους.

Το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων καθορίζεται σύμφωνα με το σχέδιο αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων που εγκρίθηκε από την Ελλάδα¹. Οι άμεσες πωλήσεις είναι μια επιλογή, ενώ ορισμένα μεγάλα έργα στο σχέδιο αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων υλοποιούνται μέσω συμβάσεων παραχώρησης, όπου η κυριότητα παραμένει στο Ελληνικό Δημόσιο. Στόχος είναι η συνεχής εφαρμογή του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας το οποίο υπεγράφη τον Αύγουστο του 2015, καθώς και κατά την περίοδο μετά το πρόγραμμα. Η πώληση των περιουσιακών στοιχείων από την ΕΕΣΥΠ δεν συνδέεται με τις επιδόσεις του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων.

Όσον αφορά τις κρατικές επιχειρήσεις, οι πιθανές πηγές εσόδων της ΕΕΣΥΠ είναι η εκποίηση συμμετοχών ή η διανομή μερισμάτων στην ΕΕΣΥΠ ως μέτοχο. Το Δημόσιο έχει δώσει οδηγίες βάσει των οποίων οι θέσεις της ΕΕΣΥΠ στις περισσότερες κρατικές επιχειρήσεις δεν πρέπει να περιοριστούν στην περίοδο του σημερινού στρατηγικού σχεδίου (που έχει ορίζοντα τριών ετών). Ως εκ τούτου, τα έσοδα από μερίσματα αναμένεται να αποτελέσουν την κύρια πηγή εσόδων της ΕΕΣΥΠ για το άμεσο μέλλον.

Η έμφαση της ΕΕΣΥΠ είναι να αυξηθεί η αξία και η αποδοτικότητα κυρίως μέσω της βελτιωμένης διακυβέρνησης και επαγγελματικής διαχείρισης των κρατικών επιχειρήσεων. Οι κρατικές επιχειρήσεις υπόκεινται σε μηχανισμό συντονισμού, ούτως ώστε να διασφαλιστεί ότι οι δραστηριότητές τους αντικατοπτρίζουν την κοινωνική τους σημασία. Το κέρδος αποτελεσματικότητας και η βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών αναμένεται να αποφέρουν μακροπρόθεσμα ικανοποιητική οικονομική απόδοση συγκρίσιμη με αντίστοιχες επιχειρήσεις σε άλλες χώρες.

Όσον αφορά τα ακίνητα περιουσιακά στοιχεία, ο στόχος θα πρέπει να είναι επίσης η μεγιστοποίηση της οικονομικής τους αξίας, καθώς και μέσω της εκμίσθωσης ακινήτων, μισθώσεων ή άμεσων πωλήσεων. Τα έσοδα της ΕΕΣΥΠ θα είναι εκ νέου υπό τη μορφή διανομής μερισμάτων από τη θυγατρική της στον τομέα των ακινήτων (Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ).

Πηγή: iskra.gr

Ο κόσμος έχει στη διάθεσή του δύο χρόνια για να δράσει προκειμένου να αποφευχθεί η κλιματική αλλαγή και ο κίνδυνος ο πλανήτης να βρεθεί αντιμέτωπος με «καταστροφικές συνέπειες», προειδοποίησε ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες τη Δευτέρα, καλώντας την κοινωνία των πολιτών να ζητήσει από τους ηγέτες του «να δώσουν λόγο», να κατανοήσουν την «επείγουσα φύση» του προβλήματος και να τερματίσουν «την παράλυση».

«Αν δεν αλλάξουμε κατεύθυνση μέχρι το 2020, κινδυνεύουμε (...) να υπάρξουν καταστροφικές συνέπειες για τους ανθρώπους και για τα οικοσυστήματα που μας υποστηρίζουν», τόνισε ο Γκουτέρες.

Η ομιλία του Γκουτέρες στον ΟΗΕ καταγράφηκε τρεις ημέρες πριν από μια παγκόσμια σύνοδο χωρίς προηγούμενο για την κλιματική αλλαγή στο Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ με τη συμμετοχή χιλιάδων αιρετών, δημάρχων, στελεχών ΜΚΟ και επιχειρήσεων.

«Είναι επιτακτική ανάγκη η κοινωνία των πολιτών — οι νέοι, οι οργανώσεις των γυναικών, ο ιδιωτικός τομέας, οι θρησκευτικές κοινότητες, οι επιστήμονες και τα οικολογικά κινήματα στον κόσμο — να απαιτήσει από τους ηγέτες να δώσουν λόγο», επέμεινε ο ΓΓ του ΟΗΕ.

Ο Γκουτέρες διαβεβαίωσε ότι θα ασκήσει και ο ίδιος πίεση στους ηγέτες στην επικείμενη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, αργότερα τον Σεπτέμβριο. «Θα τους πω ότι η κλιματική αλλαγή είναι η πιο καθοριστική πρόκληση της εποχής μας», ανέφερε.

Σκιαγραφώντας με μελανά χρώματα τις απειλές για τη διατροφική αλυσίδα και την πρόσβαση στο νερό, ο Αντόνιο Γκουτέρες προειδοποίησε πως ο πλανήτης διατρέχει κινδυνο να βρεθεί αντιμέτωπος με «μια υπαρξιακή απειλή».

«Η κλιματική αλλαγή κινείται πιο γρήγορα απ' ό,τι εμείς» και «πρέπει να τερματίσουμε την παράλυση», εξήγησε. «Έχουμε τα εργαλεία για να κάνουμε αποτελεσματικές τις ενέργειές μας αλλά μας λείπει — ακόμη και μετά τη συμφωνία του Παρισιού — η ηγετική πρωτοβουλία κι η φιλοδοξία για να κάνουμε αυτό που οφείλουμε να κάνουμε», συνέχισε.

«Πρέπει να σταματήσουμε την καταστροφή των δασών, να αποκαταστήσουμε τα δάση που έχουν αποψιλωθεί, να αλλάξουμε τον τρόπο που καλλιεργούμε», απαρίθμησε ο Γκουτέρες. Πρέπει επίσης να επανεξεταστεί «ο τρόπος που θερμαίνουμε, ψύχουμε και φωτίζουμε τα κτίριά μας για να κατασπαταλάμε λιγότερη ενέργεια».

Ο ΓΓ του ΟΗΕ υπενθύμισε ότι θα οργανώσει μια παγκόσμια σύνοδο για το κλίμα τον Σεπτέμβριο του 2019, έναν χρόνο πριν από την προθεσμία που είχε οριστεί στις χώρες που υπέγραψαν τη συμφωνία του Παρισιού για να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους.

Η ομιλία του Γκουτέρες έγινε μία ημέρα μετά το αδιέξοδο στη σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα στην Μπανγκόκ, με έναν αξιωματούχο να επικαλείται για αυτό την «περίπλοκη από πολιτική άποψη» φύση των διαπραγματεύσεων προκειμένου να υπάρξει συμφωνία για τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ απέσυρε τη χώρα του από τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα πέρυσι, αλλά η κυβέρνησή του συμμετέχει στις συνομιλίες, καθώς η απόφασή του δεν θα ισχύσει παρά το 2020.

Ο επόμενος γύρος των συνομιλιών για τη συμφωνία προγραμματίζεται να διεξαχθεί στην Πολωνία τον Δεκέμβριο.

πηγη: newsbeast.gr

Πρόκληση από την εργοδοσία της «Τοξότης», η οποία έχει αφήσει απλήρωτους τους εργαζομένους, οι οποίοι βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας. Όπως καταγγέλλει το κλαδικό συνδικάτο ενέργειας, η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας, μιας και η εταιρεία δεν τους καταβάλλει δεδουλευμένα πολλών μηνών. Η εργοδοσία έκανε πρόσφατα αγωγή εναντίον 101 (!) εργαζομένων σε όλη την Ελλάδα «για να βγάλει την επίσχεσή τους καταχρηστική και επιπλέον απαιτεί η αποχή τους από την εργασία να θεωρηθεί ως παραίτηση, για να γλιτώσει την πληρωμή για τη διάρκεια της επίσχεσης και τις αποζημιώσεις!»

Οι τακτικές και της συγκεκριμένης εργοδοσίας τα τελευταία 6 χρόνια είναι γνωστές σε όλους, και μάλιστα έχει την πλήρη στήριξη και κάλυψη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που συνεχίζει να δίνει αντεργατικά όπλα στο κεφάλαιο. Συνεχώς καθυστερούσε να πληρώσει τα δεδουλευμένα, είχε προχωρήσει σε αγωγές εναντίον του Σωματείου για να βγουν οι απεργίες παράνομες, έχει στήσει εργοδοτικό σωματείο, προσπάθησε να επιβάλλει την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς στέλνοντας μπράβους στις πύλες των εργοταξίων σε ημέρες απεργίας κ.τλ. Ωστόσο, όλα αυτά όμως έπεσαν στο κενό! Οι εργάτες δεν ξεγελάστηκαν, δεν τρομοκρατήθηκαν. Έδωσαν την απάντησή τους με τη συσπείρωση στο Σωματείο τους, με την αλληλεγγύη μεταξύ τους, με το συλλογικό και μακροχρόνιο αγώνα τους.

«Άλλο ένα τερτίπι της εργοδοσίας και της νομικού εκπροσώπου της, είναι η προσπάθεια να ρίξει το φταίξιμο στους εργάτες για το γεγονός ότι η εταιρεία «δεν κατάφερε» να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της προς τον ΔΕΔΔΗΕ και κηρύχθηκε έκπτωτη. Δηλαδή ήθελε και οι εργάτες να δουλεύουν απλήρωτοι και να μην διαμαρτύρονται. Ήθελε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο! Είναι ξεκάθαρο ότι οι εργοδότες με τη στήριξη των κυβερνήσεών τους κάνουν τα πάντα για να προασπίσουν τα συμφέροντά τους. Δεν έχουν κανένα ηθικό φραγμό», υπογραμμίζει το συνδικάτο.

«Δυστυχώς όμως για τους εργοδότες, οι εργάτες, που παράγουν με τον ιδρώτα τους τον πλούτο, διεκδικούν ό,τι τους ανήκει και δεν κάνουν πίσω! Οργανώνονται, παλεύουν και στο τέλος θα νικήσουν! Αυτό οι εργάτες πρέπει να το έχουν ξεκάθαρο μέσα στο μυαλό τους!», συμπληρώνει και καταλήγει: «Κανείς να μη λυγίσει στις απειλές και τις αγωγές της ΤΟΞΟΤΗΣ Α.Ε. Οι εργάτες έχουν τη δύναμη να διεκδικούν αυτά που τους αξίζουν, ενωμένοι με τους συναδέλφους τους, οργανωμένοι στο Σωματείο τους!»

πηγη: ergasianet.gr

Το δικό τους «Τρίγωνο των Βερμούδων» φαίνεται να αποκτούν πλέον και οι θάλασσες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Allianz Global Corporate & Specialty (AGCS) για τις ναυτασφαλίσεις, η μία στις τρείς περιπτώσεις ολικής ζημιάς (total loss) πλοίου που αναφέρθηκαν για το 2017, κατεγράφη στην περιοχή της μεταξύ της Νότιας Κίνας, της Ινδοκίνας, της Ινδονησίας και των Φιλιππίνων.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Ναυτεμπορικής, τις τελευταίες δεκαετίες το «τρίγωνο των Βερμούδων» στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό έχει «καταπιεί» μυστηριωδώς εκατοντάδες πλοία ακόμη και αεροπλάνα αναφέρει η AGCS. Τώρα η Ασία φαίνεται  να έχει το δικό της «Τρίγωνο των Βερμούδων», προσθέτει, διευκρινίζοντας βέβαια ότι δεν υπάρχει κάτι μυστηριώδες σχετικά με την αύξηση κατά 25% των ναυτιλιακών ζημιών στην Ασία. Η αυξημένη κίνηση στις θάλασσες, τα χαμηλότερα πρότυπα ασφαλείας σε μερικά εσωτερικά δρομολόγια και ο Τυφώνας Damrey, ο οποίος έπληξε το Βιετνάμ τον Νοέμβριο του 2017, συνέβαλαν στην ετήσια αύξηση των ναυτιλιακών ζημιών στην Ασία κατά 25%, αναφέρεται στην έκθεση.

Το δεύτερο στατιστικό στοιχείο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον που περιλαμβάνεται στην ετήσια έκθεση της AGCS για τις απώλειες πλοίων και φέρει το τίτλο «AGCS Safety & Shipping Review 2018: Freaky Fridays» αφορά στα ανθρώπινα θύματα στα θάλασσα τους ναυτικούς. Όπως επισημαίνεται, η Παρασκευή φέρεται να αποτελεί μια ιδιαίτερα «επικίνδυνη» μέρα για τους ναυτικούς καθώς 175 από τις 1.129 συνολικά περιπτώσεις «total loss» που έχουν σημειωθεί την τελευταία δεκαετία συνέβησαν τη συγκεκριμένη ημέρα. Ειδικά το 2012 τρία πλοία χάθηκαν την συγκεκριμένη ημέρα εκείνη την χρονιά, συμπεριλαμβανομένου του Costa Concordia, που αποτελεί τη μεγαλύτερη απώλεια στη ναυτασφαλιστική αγορά.

Συνολικά, ωστόσο, τα θαλάσσια ταξίδια φαίνεται να έχουν γίνει ασφαλέστερα. Οι μεγάλες ζημιές μειώθηκαν συνολικά κατά 38% κατά την τελευταία δεκαετία, σημειώνει η AGCS.
Επίσης το 2017 χαρακτηρίστηκαν ως «total loss» 94 πλοία -μειωμένα κατά 4% σε σύγκριση με το 2016- και είναι ο δεύτερος μικρότερος αριθμός ατυχημάτων μετά τα 89 που καταγράφηκαν το 2014.

πηγη: zougla.gr

 Ο Ανδρέας Λοβέρδος, υπουργός των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Σαμαρά, το είχε πει άγαρμπα:

 «Οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν κιόλας. Ζούνε πολλά χρόνια μετά τη συνταξιοδότηση τους».

  Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, χθες, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη ΔΕΘ το είπε λίγο πιο …γλυκά, αφού άλλωστε δηλώνει «αριστερός». Περιέγραψε πώς θα υπερασπιστεί στους «εταίρους στην Κομισιόν» τους συνταξιούχους και τις συντάξεις τους: 

«Είναι ένα μέτρο αντιαναπτυξιακό και μη διαρθρωτικό, γιατί αφορά στην προσωπική διαφορά. Αφορά δηλαδή κάποια μερίδα συνταξιούχων, οι οποίοι είναι πάνω από 70 ετών οι περισσότεροι. Άρα η όποια – ας το πούμε έτσι – περικοπή δαπανών δεν είναι μια μόνιμη περικοπή. Θα σβήσει με το πέρασμα του χρόνου» 

  Ανεξαρτήτως, πάντως, από τον τρόπο του καθενός το συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει κανείς είναι πως…κοστίζει οι συνταξιούχοι να ζούνε και μέχρι τα βαθιά γεράματα…

   Πραγματικά, απορούμε:

• Πώς βρίσκουν τον τρόπο και τα λένε αυτά (είτε άγαρμπα, είτε… γλυκά και «αριστερά»);
• Πώς τα καταφέρνουν κι επιχειρηματολογούν για το χρόνο ζωής των συνταξιούχων και για το εάν πεθαίνουν ή …δεν πεθαίνουν;;;

Πηγη: imerodromos.gr

Γράμμα από Βρετανία

Νίκος Καπιτσίνης

Η διαδικασία των διαπραγματεύσεων για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την  Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν βέβαιο πως θα προξενήσει σοβαρούς τριγμούς στον πολιτικό κόσμο. Κι αν για τους Συντηρητικούς τα πράγματα ήταν εξαρχής και αντικειμενικά δύσκολα, αφού βρίσκονται στην εξουσία κι έχουν τον πρώτο λόγο στις διαπραγματεύσεις,  με σαφή προσανατολισμό προς ένα ξενοφοβικό και φιλο-επιχειρηματικό Brexit, η κατάσταση στους Εργατικούς έχει γίνει με τον καιρό πολύπλοκη.

Έτσι, αν και κατ’ επίφαση το κόμμα πλέον ελέγχεται από «αριστερούς», και με τον αξέχαστο πολεμοχαρή Τόνι Μπλερ να σημειώνει πως είναι εξαιρετικά δύσκολο οι… σώφρονες να πάρουν το κόμμα πίσω από τον Κόρμπιν, πρέπει να ξεκαθαριστεί πως η επίσημη θέση των Εργατικών είναι η παραμονή στην ενιαία αγορά της ΕΕ. Παρ’ όλη τη διάσπαση στο εσωτερικό τους, καθώς πολλά στελέχη δεν θέλουν την παραμονή στην ενιαία αγορά, το επιχείρημα για την παραπάνω θέση που έχει επιβάλει η κυρίαρχη «αριστερή» τάση είναι θα προστατέψει τους εργαζόμενους και τις θέσεις εργασίας. Κι αυτό μέσω μιας ενιαίας αγορά που είναι η βάση της καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, που διευκολύνει την πρόσβαση των πολυεθνικών σε μεγάλες αγορές προϊόντων κι εργασίας, που στήνει τις βάσεις για την αύξηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και που τελικά παίζει κυρίαρχο ρόλο στη δομή της ΕΕ, στον πυρήνα και την περιφέρειά της.

Από την άλλη, ο Μπλερ, άλλοι Εργατικοί και κάποιοι εργατοπατέρες, που είναι εναντίον του Brexit, έχουν αρχίσει καμπάνια διεκδίκησης ενός νέου δημοψηφίσματος, πάνω στην τελική πρόταση και συμφωνία – αν αυτή υπάρξει, μεταξύ της κυβέρνησης και της ΕΕ – με πολλούς πολίτες να τους στηρίζουν πιστεύοντας (λανθασμένα) πως έτσι υπερασπίζονται τα συμφέροντα των εργαζομένων και των μεταναστών. Κι ενώ οι Συντηρητικοί, μέσω της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι, έχουν απορρίψει κάτι τέτοιο, πάλι οι Εργατικοί εμφανίζονται διχασμένοι και διστακτικοί, με τον Κόρμπιν να παραδέχεται πως πρακτικά δεν υπάρχει επίσημη θέση. Από την άλλη, για ακόμη μια φορά, η αριστερά και το εργατικό κίνημα συνεχίζουν να υπογραμμίζουν τη ηχηρή τους απουσία. Όσες φορές κι αν το γράψουμε, όσο μονότονο κι αν ακούγεται, είναι ένα τρομερά σημαντικό γεγονός στη διαδικασία του Brexit, που συνεχίζεται εδώ και δύο χρόνια

ΠΗΓΗ: prin.gr

του Βασίλη Γάτσιου

Ανάγκη συλλογικής εργατικής αντιμετώπισης!

Η ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ επιβεβαίωσε ότι το «μνημονιακό κεκτημένο» αποτελεί στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης.

Όπως αποκάλυψε για πρώτη φορά ο Α. Τσίπρας, το μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνησή του με την ευρωαμερικάνικη τρόικα το 2015 ήταν «η μόνη ορθή επιλογή». Αυτό αποτελεί ένα νέο «ποιοτικό» δεδομένο. Μια δημόσια αποδοχή της συντηρητικής στροφής που έχει ήδη συντελεσθεί στην πολιτική της κυβέρνησης.

Από την καταδίκη και το «σκίσιμο» των μνημονίων όταν ήταν στην αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ, πέρασε στη μη ενεργητική στήριξη αλλά στην απολογητική αποδοχή των μνημονίων ως «αναγκαίου κακού» και το φόρτωμα της ευθύνης σε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Και τώρα, που «τέλειωσαν» τα μνημόνια, περνά στην ανοιχτή στήριξη των μνημονίων, με τη στρατηγικού χαρακτήρα επιλογή της «μόνης ορθής επιλογής».

Αυτό μετατοπίζει συνολικά πιο δεξιά την αστική πολιτική. Χαρακτηριστικό, η έλλειψη αναφοράς στην ομιλία του Α. Τσίπρα για την καπιταλιστική κρίση.

Τα μνημόνια λοιπόν τέλειωσαν, αλλά έμεινε η λογική τους, η φιλοσοφία τους: Σύμφωνo Δημοσιονομικής σταθερότητας, Σύμφωνο για το ευρώ, επιτηρήσεις, ευέλικτες μορφές εργασίας, περικοπή κοινωνικών δαπανών, ιδιωτικοποιήσεις, τσάκισμα εργατικών κατακτήσεων και δημοκρατικών ελευθεριών, κλπ.

Τα βασικά χαρακτηριστικά της ομιλίας του πρωθυπουργού ήταν:

• Η πλήρης στοίχιση και ενεργή στήριξη στα αμερικάνικα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην περιοχή των Βαλκάνιων, της Μ. Ανατολής και ευρύτερα.
• Οι φοροαπαλλαγές και εισφοροαπαλλαγές προς το κεφάλαιο.
• Οι «εγκάρδιες ευχαριστίες» στα ιδρύματα Νιάρχου και Ωνάση που με τις δωρεές τους «δείχνουν την έμπρακτη στήριξή τους στην προσπάθεια που καταβάλλει η κυβέρνηση για την αναβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας».
• Η επιμονή για τη «βιωσιμότητα του ελληνικού δημόσιου χρέους».
• Η δέσμευση προς τους ευρωπαίους εταίρους και δανειστές της χώρας ότι « είμαστε αποφασισμένοι να τηρήσουμε τους συμφωνημένους στόχους και για τα επόμενα χρόνια».
• Η δέσμευση για αύξηση του κατώτατου μισθού εντός του 2019 αλλά (προσοχή!) …«μετά την ολοκλήρωση της διαβούλευσης με όλους τους εμπλεκομένους φορείς (βλέπε ΕΕ-ΕΚΤ-ΣΕΒ-ΓΣΕΕ).
• Και πάνω απ’ όλα κενού περιεχομένου αόριστες γενικότητες του στυλ: Όραμα για την αναγέννηση της Ελλάδας. Να κάνουμε την Ελλάδα δική μας ξανά, το νέο παγκόσμιο πρότυπο, το νέο εναλλακτικό παράδειγμα ανάπτυξης και ευημερίας. Με αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς και αμοιβής για άνδρες και γυναίκες και τη μείωση εντός της επόμενης 5ετίας της ανεργίας στο 10%, κ.λπ., κ.λπ.
• Η προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων, μέσα από την εμβάθυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων σε κράτος και οικονομία, την «ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, όχι με τη μείωση του μισθολογικού κόστους, αλλά την αναβάθμιση της ποιότητας του παραγόμενου προϊόντος, την ανέλιξη της χώρας μας στην αλυσίδα παραγωγής αξίας, την ενίσχυση της θέσης μας στο διεθνή καταμερισμό εργασίας».

Αλλά, τι σόι πράγμα είναι αυτός ο διεθνής καταμερισμός εργασίας και η ένταξη της χώρας σ’ αυτόν και τι σόι πράγμα είναι η αλυσίδα παραγωγής αξίας δεν μας το εξήγησε ο πρωθυπουργός .

Το «Σχέδιο ολιστικής αναπτυξιακής στρατηγικής», όπως το ονόμασε ο πρωθυπουργός, θα περιλαμβάνει τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων, που ήδη έχουν ξεκινήσει, σε 6 τομείς:

1.     Δημόσια διοίκηση (νέο σύστημα επιλογής προϊσταμένων, κινητικότητα, διαφάνεια στις προμήθειες).

2.     Σύσταση και λειτουργία επιχειρήσεων (ηλεκτρονική σύσταση και αδειοδότηση επιχειρήσεων).

3.     Δικαιοσύνη (ηλεκτρονική επιτάχυνση απονομής δικαιοσύνης).

4.     Χωροταξικός σχεδιασμός (δασικοί χάρτες εντός του 2019 και ολοκλήρωση του εθνικού κτηματολογίου το 2021).

5.     Ενίσχυση των «δυναμικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων» που δραστηριοποιούνται στους τομείς της καινοτομίας και της έρευνας με 500 εκ. ευρώ.

6.     Στήριξη νέων επιστημόνων με εισφοροαπαλλαγές και φοροαπαλλαγές που θα επιστρέψουν στην Ελλάδα από το 2019.

Τα σχέδιο ολιστικής ανάπτυξης θα δίνει έμφαση στον τουρισμό, την ενέργεια (συνεργασία με Κύπρο, Ισραήλ, Αίγυπτο) στην καθετοποίηση της αγροτικής παραγωγής, στις μεταφορές και τις υποδομές (λιμάνια Θεσ/νικης, Καβάλας, Αλεξανδρούπολης).

Άμεσα (προεκλογικά) μέτρα που εξάγγειλε ο πρωθυπουργός είναι:

- Μείωση του ΕΝΦΙΑ ως 50% για σχεδόν 1,2 εκατ. μικρής αξίας ιδιοκτησίες και 30% μεσοσταθμικά σε δυο φάσεις, το '19 και το '20. Αλλαγή στη δομή του φόρου ώστε να γίνει πιο αναλογικός και ελαφρύτερος για τη λαϊκή κατοικία με μεγαλύτερη επιβάρυνση στη μεγάλη ακίνητη περιουσία.

- Από 1/1/19 μειώνονται οι ασφαλιστικές εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών, με εισόδημα πάνω από 7.000 ευρώ, έως και 35%, μειώνοντας το συντελεστή για την κύρια σύνταξη από 20% σε 13,3%.
Αντίστοιχη μείωση έως και 35% θα ισχύει και για τους αγρότες.
- Για μηχανικούς, γιατρούς, δικηγόρους, μειώνονται οι εισφορές για επικουρική σύνταξη και εφάπαξ στο ελάχιστο που ισχύει σήμερα, δηλαδή τα 64,5 ευρώ/μήνα.

- Από 1/1/19 μείωση κατά 4% της φορολογίας επιχειρήσεων, από 29% στο 25%, σταδιακά και σε βάθος τετραετίας.

- Από 1/1/19 επιδότηση ενοικίου από 70 έως και 200 ευρώ το μήνα, με εισοδηματικά κριτήρια για τουλάχιστον 300.000 οικογένειες.

- Καταβολή εντός του 2018 σχεδόν 1 δισ. ευρώ για αναδρομικά σε ένστολους, δικαστικούς, πανεπιστημιακούς.

- 3.000 προσλήψεις μόνιμου εξειδικευμένου προσωπικού, άμεσα ώστε μέσα στον επόμενο χρόνο να ενισχυθεί το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι».

- 4.500 άμεσες προσλήψεις εκπαιδευτικών και εξειδικευμένου προσωπικού για την ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής στα δημόσια σχολεία.

- Από 1/1/’19 κατάργηση του φόρου επιτηδεύματος για συνεταιρισμένους αγρότες, συνεταιρισμούς- ΚΟΙΝΣΕΠ καθώς και για ανενεργές επιχειρήσεις.

- Από 1/1/’19 επιδότηση του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών για νέους μισθωτούς ως 25 ετών στον ιδιωτικό τομέα κατά 50% και από 1/1/’20 κατά 100%.

- Από 1/1/’21 μείωση των συντελεστών του ΦΠΑ από 24% σε 22% και από 13% σε 12%.

- Εκκίνηση των διαδικασιών για την αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου στις αρχές του 2019.

Για το φλέγων θέμα της ήδη νομοθετημένης μείωσης των συντάξεων από 1/1/’19 ο πρωθυπουργός δεν επανέλαβε την ως πρότινος βεβαιότητά του για αναβολή της εφαρμογής του μέτρου για μερικούς μήνες, αλλά αρκέστηκε στο ότι η κυβέρνηση θα παρουσιάσει την πρότασή της στους ευρωπαίους εταίρους χωρίς δέσμευση στο τι θα πράξει η κυβέρνηση αν η απάντηση είναι αρνητική.

Στην περίπτωση αρνητικής απάντησης από τη μεριά των εταίρων δεν πρέπει να θεωρείται απίθανη η αιφνιδιαστική προσφυγή στις κάλπες ως επικοινωνιακό «ατού» της κυβέρνησης.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της 3ης Σεπτεμβρίου του συντονιστικού συμβουλίου της πολιτικής κίνησης για ένα Σύγχρονο κομμουνιστικό σχέδιο:

«Οι κυβερνητικές εξαγγελίες “κοινωνικών” μέτρων στηρίζονται στην –έστω και αναιμική- ανάκαμψη της οικονομίας και στην εκτινασσόμενη καπιταλιστική κερδοφορία. Αποσκοπούν, όμως, να ενσωματώσουν τη βαθιά λαϊκή δυσαρέσκεια, να διορθώσουν ακραίες - αβίωτες καταστάσεις φτώχιας, σε συνεργασία με τον ΣΕΒ, όπως ειπώθηκε, για να παραμείνει αδιατάρακτο το μνημονιακό κεκτημένο και η καπιταλιστική κερδοφορία. Επιχειρούν να θρέψουν αυταπάτες στο λαϊκό κίνημα, στην αρχή μιας προεκλογικής περιόδου, που θα διανθίζεται από αποπροσανατολιστικές δίκες σκανδάλων. Επιχειρούν να φρενάρουν τις μικρές, ηγεμονευόμενες ακόμη, αλλά αναπτυσσόμενες εργατικές, λαϊκές και δημοκρατικές διεκδικήσεις. Για να οδηγήσουν σε συσχετισμούς δυνάμεων, που θα επιτρέψουν μια νέα αυταρχική - αντιλαϊκή επίθεση των αστικών δυνάμεων, στην οποία ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί να τεθεί επικεφαλής σε ένα κίβδηλο “αντιδεξιό μέτωπο”, με την υπόσχεση για μια πιο φιλολαϊκή διαχείριση, η οποία θα εξανεμιστεί την επομένη των εκλογών.

Η μαχόμενη Αριστερά χρειάζεται να ανιχνεύσει πρωτοπόρους δρόμους παρέμβασης σε αυτή τη γεμάτη δυσκολίες, αλλά δυναμική πολιτική πραγματικότητα. Η άρνηση της υποταγής, η αποκάλυψη των σχεδιασμών της κυβέρνησης και η αντίσταση είναι κοινό χαρακτηριστικό όλων των αριστερών, αντικαπιταλιστικών και κομμουνιστικών δυνάμεων. Είναι όμως, μόνο η αφετηρία.

Προβάλλεται επιτακτικά και διαρκώς η ανάγκη επεξεργασίας και έμπρακτης προώθησης ενός προγράμματος άμεσων στόχων με προοπτική ανατροπής, που να αντιστοιχούν στις επείγουσες ανάγκες και τη διαμορφούμενη συνείδηση της εργαζόμενης πλειοψηφίας, ως προϋπόθεση για τη διάδοση βαθύτερων αναγκαίων κοινωνικών στόχων και νέων κομμουνιστικών οραμάτων».

Γίνεται δε κάλεσμα ώστε στην παραπάνω λογική να κινηθούν συντονισμένα και με πολιτικές συμφωνίες οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΚΚΕ και της ΛΑΕ.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν συλλογικά και ατομικά να γίνουν τα παραπάνω πράξη.

ΠΗΓΗ: kommon.gr