Σύμφωνα με τα στοιχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού, σε τροποποιημένη ταμειακή βάση, για την περίοδο Ιανουαρίου – Αυγούστου 2018, παρουσιάζεται έλλειμμα στο ισοζύγιο του κρατικού προϋπολογισμού ύψους 1.220 εκατ. ευρώ έναντι στόχου για έλλειμμα 3.384 εκατ. ευρώ που έχει περιληφθεί στην επεξηγηματική έκθεση του ΜΠΔΣ 2019-2022, για το αντίστοιχο διάστημα του 2018 και ελλείμματος 1.271 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο διάστημα του 2017.

Το πρωτογενές αποτέλεσμα διαμορφώθηκε σε πλεόνασμα ύψους 3.157 εκατ. ευρώ, έναντι στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 917 εκατ. ευρώ και πρωτογενούς πλεονάσματος 3.544 εκατ. ευρώ για την ίδια περίοδο το 2017.

Το ύψος των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 31.869 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας αύξηση κατά 937 εκατ. ευρώ ή 3,0% έναντι του στόχου.

Τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 30.434 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 1.102 εκατ. ευρώ ή 3,8% έναντι του στόχου.

Ειδικότερα, την περίοδο Ιανουαρίου-Αυγούστου 2018 αύξηση έναντι του στόχου παρατηρήθηκε στις εξής κύριες κατηγορίες εσόδων:

α) Φόρος εισοδήματος ειδικών κατηγοριών κατά 39 εκατ. ευρώ ή 5,1%,

β) Φόροι στην περιουσία κατά 46 εκατ. ευρώ ή 5,8%,

γ) Άμεσοι φόροι ΠΟΕ κατά 111 εκατ. ευρώ ή 8,4%,

δ) ΦΠΑ πετρελαιοειδών κατά 107 εκατ. ευρώ ή 8,8%,

ε) ΦΠΑ λοιπών κατά 187 εκατ. ευρώ ή 2,2%,

στ) Λοιποί φόροι συναλλαγών κατά 26 εκατ. ευρώ ή 6,9%,

ζ) Τέλος ταξινόμησης οχημάτων κατά 24 εκατ. ευρώ ή 14,3%,

η) Λοιποί ΕΦΚ (καπνού, κλπ) κατά 16 εκατ. ευρώ ή 0,8%,

θ) Λοιποί φόροι κατανάλωσης κατά 38 εκατ. ευρώ ή 14,6%,

ι) Έμμεσοι φόροι ΠΟΕ κατά 159 εκατ. ευρώ ή 20,5%,

ια) Λοιποί έμμεσοι φόροι κατά 36 εκατ. ευρώ ή 13,1%,

ιβ) Απολήψεις από Ε.Ε. κατά 55 εκατ. ευρώ ή 23,3%,

ιγ) Λοιπά μη φορολογικά έσοδα κατά 270 εκατ. ευρώ ή 8,9%,

ιδ) Έσοδα καταργηθέντων ειδικών λογαριασμών κατά 32 εκατ. ευρώ ή 16,9%.

Μειωμένα έναντι του στόχου την ίδια περίοδο ήταν τα έσοδα στις κάτωθι βασικές κατηγορίες:

α) Φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων κατά 30 εκατ. ευρώ ή 0,6%,

β) Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων κατά 346 εκατ. ευρώ ή 23,7%, λόγω της παράτασης που δόθηκε στην προθεσμία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων,

γ) Λοιποί άμεσοι φόροι κατά 39 εκατ. ευρώ ή 3,0%,

δ) ΕΦΚ ενεργειακών προϊόντων κατά 19 εκατ. ευρώ ή 0,7%,

ε) Έσοδα αποκρατικοποιήσεων κατά 23 εκατ. ευρώ ή 9,1%.

Οι επιστροφές εσόδων (εξαιρουμένων των επιστροφών από το πρόγραμμα εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών) ανήλθαν σε 2.564 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας μείωση κατά 402 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (2.965 εκατ. ευρώ).

Τα έσοδα του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) ανήλθαν σε 1.435 εκατ. ευρώ, μειωμένα κατά 166 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου.

Ειδικότερα, τον Αύγουστο του 2018 το σύνολο των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε στα 4.480 εκατ. ευρώ αυξημένο κατά 624 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον μηνιαίο στόχο.

Τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 4.383 εκατ. ευρώ, αυξημένα έναντι του μηνιαίου στόχου κατά 594 εκατ. ευρώ.

Οι κυριότερες κατηγορίες εσόδων στις οποίες σημειώθηκε αύξηση έναντι του στόχου τον Αύγουστο 2018, είναι οι κάτωθι:

α) Φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων κατά 19 εκατ. ευρώ,

β) Φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων κατά 173 εκατ. ευρώ,

γ) Άμεσοι φόροι ΠΟΕ κατά 30 εκατ. ευρώ,

δ) Λοιποί άμεσοι φόροι κατά 16 εκατ. ευρώ,

ε) ΦΠΑ πετρελαιοειδών κατά 27 εκατ. ευρώ,

στ) ΦΠΑ καπνού κατά 13 εκατ. ευρώ,

ζ) ΦΠΑ λοιπών κατά 47 εκατ. ευρώ,

η) Τέλος ταξινόμησης οχημάτων κατά 13 εκατ. ευρώ,

θ) Λοιποί ΕΦΚ (καπνού, κλπ) κατά 35 εκατ. ευρώ,

ι) Λοιποί φόροι κατανάλωσης κατά 15 εκατ. ευρώ,

ια) Έμμεσοι φόροι ΠΟΕ κατά 35 εκατ. ευρώ,

ιβ) Λοιπά μη φορολογικά έσοδα κατά 91 εκατ. ευρώ,

ιγ) Έσοδα καταργηθέντων ειδικών λογαριασμών κατά 11 εκατ. ευρώ.

Αντίθετα, μειωμένες έναντι του στόχου ήταν τον Αύγουστο 2018 κυρίως οι εξής κατηγορίες εσόδων:

α) Φόρος εισοδήματος ειδικών κατηγοριών κατά 14 εκατ. ευρώ,

β) Έσοδα αποκρατικοποιήσεων κατά 10 εκατ. ευρώ.

Τα έσοδα του ΠΔΕ ανήλθαν σε 98 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 30 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου.

Οι επιστροφές εσόδων του Αυγούστου 2018 (εξαιρουμένων των επιστροφών από το πρόγραμμα εκκαθάρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών) ανήλθαν σε 234 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας μείωση κατά 68 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου (302 εκατ. ευρώ).

Οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για την περίοδο Ιανουαρίου - Αυγούστου 2018 ανήλθαν στα 33.089 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 1.227 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (34.316 εκατ. ευρώ). Ειδικότερα, οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 31.612 εκατ. ευρώ και είναι μειωμένες κατά 304 εκατ. Ευρώ έναντι του στόχου. Μειωμένες έναντι του στόχου ήταν κυρίως οι δαπάνες για εξοπλιστικά προγράμματα ΥΠΕΘΑ κατά 159 εκατ. ευρώ και οι επιδοτήσεις γεωργίας κατά 92 εκατ. ευρώ.

Οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού παρουσιάζονται αυξημένες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2017 κατά 386 εκατ. ευρώ. Έχουν καταβληθεί επιπλέον 218 εκατ. ευρώ για το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης και 230 εκατ. ευρώ για οικογενειακά επιδόματα.

Οι δαπάνες του ΠΔΕ διαμορφώθηκαν σε 1.477 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας μείωση έναντι του στόχου κατά 923 εκατ. ευρώ.

Ειδικά για τον μήνα Αύγουστο oι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 4.097 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 536 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου, ενώ oι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 3.853 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 370 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου. Οι δαπάνες του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) ανήλθαν σε 244 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες έναντι του μηνιαίου στόχου κατά 166 εκατ. ευρώ.

πηγη: enikonomia.gr

Σε  ετήσια βάση εκτιμάται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξάνεται κατά 83 εκατ. άτομα, φτάνοντας σήμερα περίπου τα 7,6 δις.

Μέχρι το 2050 υπολογίζεται λοιπόν ότι ο πληθυσμός στην γη θα έχει αγγίξει τα 10 δις. Πέραν όμως της αύξησης του συνολικού πληθυσμού παρατηρούνται ορισμένες τάσεις αύξησης ή μείωσης του πληθυσμού ανα χώρα οδηγώντας το έκαστο κράτος να έρθει αντιμέτωπο με ζητήματα (υπο)γεννητικότητας, πρόωρης θνησιμότητας καθώς και μετανάστευσης.

Σύμφωνα με το World Economic Forum και με στοιχεία της τελευταίας έκθεσης «World Population Prospects» των Ηνωμένων Εθνών, έχουν προκύψει ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα για το πως θα διαμορφωθεί τα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός παγκοσμίως και ποιες θα είναι οι αλλαγές που θα επέλθουν.

1. Μέχρι το 2024 η Ινδία θα αποτελεί την πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, αφήνοντας στην δεύτερη θέση την Κίνα.

2. Η Νιγηρία χαρακτηρίζεται από την πιο ταχεία αύξηση του πληθυσμού της σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η Νιγηρία αποτελεί την 7η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, ενώ μέχρι το 2050 εκτιμάται ότι θα ανέλθει στην τρίτη θέση ξεπερνώντας τις ΗΠΑ.

3. Ο δείκτης γεννητικότητας έχει μειωθεί παγκοσμίως.

Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι από το 1960 ο παγκόσμιος δείκτης γεννητικότητας κυμαίνεται σε 2,5 γέννες ανά γυναίκα κατά μέσο όρο, παρουσιάζοντας πτώση, συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια. Ωστόσο ο συγκεκριμένος δείκτης χαρακτηρίζεται από έντονες διακυμάνσεις (4,7 γέννες ανά γυναίκα στην Αφρική εν αντιθέσει με τις 1,6 γέννες ανά γυναίκα στην Ευρώπη).

4. Το 50% της αύξησης του πληθυσμού τις επόμενες δεκαετίες θα καταγραφεί σε μόλις 9 χώρες.

Εντύπωση προκαλεί η γεωγραφική ανισορροπία της αύξησης του πληθυσμού μέχρι το 2050, καθώς το 50% αυτής θα καταγραφεί σε Ινδία, Νιγηρία, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Πακιστάν, Τανζανία, ΗΠΑ, Ουγκάντα και Ινδονησία.

5. Ο πληθυσμός της Ευρώπης θα μειωθεί, καθώς ο δείκτης της γεννητικότητας θα πέσει κάτω από 2,1 γέννες ανά γυναίκα.

6. Το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε χώρες με χαμηλό ρυθμό γεννητικότητας.

Μεταξύ των ετών 2010 και 2015 το 46% του παγκόσμιου πληθυσμού εκτιμάται ότι ζούσε σε 83 χώρες στις οποίες ο δείκτης γεννητικότητας ήταν κάτω του 2,1.

7. Ο παγκόσμιος πληθυσμός χαρακτηρίζεται από γήρανση.

Το 1950 οι νέοι ήταν περισσότεροι από τους γηραιούς ανθρώπους. Σήμερα συμβαίνει το αντίθετο. Ωστόσο μέχρι το 2050 τα νούμερα αυτά φαίνεται ότι θα εξισορροπήσουν.

8. Επιμηκύνεται η διάρκεια ζωής της ζωής των ανθρώπων.

Σε παγκόσμιο επίπεδο το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί κατά περίπου 4 χρόνια, μεταξύ του 2000 και του 2015. Το μέσο προσδόκιμο ζωής αναμένεται να φτάσει τα 77 χρόνια μεταξύ του 2045 και του 2050 και τα 83 χρόνια μεταξύ του 2095 και του 2100.

9. Αμβλύνονται οι διαφορές στο προσδόκιμο ζωής ανά γεωγραφική περιοχή.

Μέχρι πρόσφατα το προσδόκιμο ζωής στην Αφρική ήταν περίπου 60 χρόνια, ενώ στην Β. Αμερική ανερχόταν σε 79. Σήμερα ωστόσο σημειώνεται μεγαλύτερη αύξηση του προσδόκιμου ζωής στην Αφρική απ’ ότι για παράδειγμα στην Ευρώπη.

10. Η Αφρική χαρακτηρίζεται από νεαρό σε ηλικία πληθυσμό, εν αντιθέσει με αυτόν της Ευρώπης.

Το 60% του αφρικανικού πληθυσμού είναι κάτω των 25 ετών, ενώ μόλις το 5% είναι 60 και άνω. Στην Ευρώπη το ¼ του πληθυσμού είναι κάτω των 25, ενώ το ¼ είναι 60 και άνω.

11. Η καθαρή μεταναστευτική ροή μειώνεται.

Μεταξύ 1950 και 2015 η Ευρώπη, η Β. Αμερική και η Ωκεανία δέχθηκαν μεγαλύτερο όγκο μεταναστών από αυτούς που έφυγαν από εκείνες. Το αντίθετο συνέβη σε Αφρική, Ασία, Λατινική Αμερική και Καραϊβική.

Η μεταναστευτική ροή ανήλθε σε 4,5 εκατ. ανθρώπους ετησίως την περίοδο 2005-2010, ενώ σημείωσε πτώση αγγίζοντας τους 3,2 εκατ. μεταξύ του 2010 και του 2015.

πηγη: naftikachronika.gr

Γράφει η Γιώτα Ιωαννίδου.

Ο μαθητής καλείται να ενσωματώσει και να βιώσει ως δική του προσωπική επιλογή την απόρριψη ή τον δεύτερο ρόλο. Αυτή είναι η μεγάλη αλλαγή που φέρνει το σχέδιο Γαβρόγλου, συνδυαστικά με άλλα νομοθετήματα.

Η πραγματική ζωή εξορίζεται από το σχολείο χάριν της αγοράς που καμώνεται πως την αντιπροσωπεύει.

Ο Κ. Γαβρόγλου «καταφέρνει να ξαναδώσει ζωή σε μια κατά γενική ομολογία νεκρή τάξη» ή το «Γαβρόγλειο κατασκεύασμα» είναι ο δρόμος για να μπαίνουν τα απόλυτα «κούτσουρα» σε αζήτητες Πανεπιστημιακές Σχολές; Έτσι ή αλλιώς η συζήτηση γύρω από τις εξαγγελίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για το «νέο Λύκειο» διασχίζεται από δύο παραδοχές που τείνουν να αποκτήσουν ισχύ φυσικού νόμου στην κοινωνική συνείδηση. Η πρώτη παραδοχή θεωρεί ότι υπάρχουν κάποια παιδιά «που παίρνουν τα γράμματα» και άλλα που αδυνατούν ή/και δεν θέλουν. Με άλλα λόγια η παιδεία και η δυνατότητα εκπαίδευσης εξαρτώνται από το αν ένα παιδί «έχει κλίση στα γράμματα» ή είναι «κούτσουρο». Βαθύ μίσος και απαξίωση αλήθεια αποκαλύπτουν ακόμη και οι λέξεις που επιλέγει κάποιος για να μιλήσει για τη νέα γενιά. Αλλά, εδώ έγκειται η δεύτερη παραδοχή: για όσα παιδιά έχουν «κλίση στα γράμματα», η προσέλκυση και η τελική εκπαίδευσή τους, δεν μπορεί παρά να «ζωντανεύει» μόνο όταν υπάρχει μια εξεταστική, ανταγωνιστική διαδικασία που θα τα κατατάσσει σε ανεπαρκείς, καλούς και αρίστους.

Η βαθιά οπισθοδρομικότητα και ταξικότητα των εξαγγελιών Γαβρόγλου για το νέο λύκειο, δε βρίσκεται μόνο στο ότι έχουν ως κέντρο τους αυτές τις δύο παραδοχές, ακριβώς όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ. Το σχολείο και η εκπαίδευση στον καπιταλισμό, διατηρώντας την ουσία της αναπαραγωγής της φτηνής εργατικής δύναμης αλλά και στελεχών της καπιταλιστικής παραγωγής και του αστικού κράτους, φιλοξενούσε πάντα οριακά και μια διορθωτική δυνατότητα για τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων. Κάτω από την πίεση των διεκδικήσεων του εργατικού κινήματος, η δημόσια εκπαίδευση έδινε θεωρητικά τη δυνατότητα, σε ένα παιδί της εργατικής τάξης -αν και όχι με ίση αφετηρία- να ξεπεράσει τα κληρονομημένα ταξικά ελλείμματα και να σπουδάσει σπάζοντας κάποια ταξικά όρια στη μόρφωση και στην επιστήμη.

Η μεγάλη αλλαγή που φέρνει ο νόμος Γαβρόγλου -αθροιστικά και συνδυαστικά με άλλα νομοθετήματα- είναι ακριβώς στην πλήρη ανατροπή αυτού του μερικού διορθωτικού ρόλου. Ο μαθητής καλείται να ενσωματώσει και να βιώσει ως δική του προσωπική επιλογή την απόρριψη ή τον δεύτερο ρόλο. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που επιχειρεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αποτελεί στην ουσία της μια αστική αντεπανάσταση μέσα στο σύγχρονο καπιταλισμό. Στη μορφή της δε, κινείται σε νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση καθώς διεκδικεί να αποτελεί προϊόν ατομικής επιλογής και συναίνεσης.

Οι παραπάνω απαντήσεις αντιστρατεύονται πλήρως το ερώτημα ενός σχολείου που θα μορφώνει όλα τα παιδιά πλήρως μέχρι τα δεκαοκτώ τους χρόνια. Ένα σχολείο που θα αναζητά τρόπους για να το πετύχει αυτό κι όχι για να πιστοποιήσει ποια παιδιά δεν μπορούν, εσωτερικεύοντας σε αυτά την ενοχή της αποτυχίας. Στους μαχόμενους εκπαιδευτικούς γίνεται κάθε ημέρα όλο και πιο καθαρό ότι όλα τα παιδιά είναι υποκείμενα δυνατοτήτων, που το αστικό σχολείο αδυνατεί να αναπτύξει. Όχι μόνο λόγω κρίσης: Από πρόθεση διαστρέφει το ταξικά λειψό, μορφωτικό, πολιτισμικό κεφάλαιο με το οποίο έρχονται τα πιο φτωχά παιδιά στο σχολείο, σε λόγο μόνιμης κατωτερότητας τους.

Το ότι το περιεχόμενο της εκπαίδευσης μένει εκτός συζήτησης δεν είναι απλά ατόπημα βιασύνης. Είναι «έγκλημα εκ προμελέτης», της γνωστής ευρωπαϊκής και κατά ΟΟΣΑ επιχειρηματικής λογικής: να ασχολούμαστε με τις «εκροές» κι όχι τις «εισροές». Είναι απόρροια της εξεταστικίτιδας, της αντίληψης που θεωρεί για παράδειγμα ότι το μάθημα της χημείας θα αναβαθμιστεί αν είναι εξεταζόμενο, ενώ την ίδια στιγμή τα εργαστήρια καταργούνται. Η πραγματική ζωή εξορίζεται από το σχολείο χάριν της αγοράς που καμώνεται πως την αντιπροσωπεύει.

Παιδεία όμως είναι ο λόγος, η φιλοσοφία, η ιστορία, οι τέχνες και οι επιστήμες. Είναι η αρμονική ανάπτυξη των χεριών, των κλίσεων και των αισθήσεων. Της γνώσης και της επαφής με την παλλόμενη κοινωνία και τους κλάδους παραγωγής κάτω από την μπαγκέτα των εργατικών αναγκών κι όχι με ότι προστάζει το γούστο, το κέρδος ή/και το καμουτσίκι του εργοδότη. Είναι η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και της ικανότητας να εξηγούμε, να επιδρούμε, να επηρεάζουμε και να αλλάζουμε τον κόσμο γύρω μας και μέσα μας. Όλα αυτά που σέβονται τη νέα γενιά που θα τα ψηλώσει στο μπόι της ελευθερίας της ανθρωπότητας και τους δασκάλους που θα την ορμηνεύσουν γι αυτό. Απέναντι στα «κούτσουρα» και τα «μορμολύκεια» της αστικής πολιτικής που ταυτίζουν με το δικό τους θάνατο, το μέλλον.

πηγη: ergatikosagwnas.gr

Η ιλιγγιώδης αύξηση των απορριμμάτων και των αποβλήτων σε όλη την υφήλιο εγείρει μια επιπρόσθετη απειλή για την ανθρώπινη υγεία και για το περιβάλλον, που ήδη διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, τόνισε η Παγκόσμια Τράπεζα σε έκθεσή της που δόθηκε στη δημοσιότητα την Πέμπτη.

Εάν δεν ληφθούν μέτρα επειγόντως, ο όγκος των σκουπιδιών σε παγκόσμια κλίμακα θα αυξηθεί κατά 70% ως το 2050, φθάνοντας τα 3,4 δισεκατομμύρια τόνους, από 2,01 δισ. τόνους το 2016, τόνισε ο θεσμός της Ουάσινγκτον.

«Η κακή διαχείριση των σκουπιδιών βλάπτει την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, κάτι που προστίθεται στο πρόβλημα του κλίματος», σχολίασε η Λόρα Τακ, αντιπρόεδρος της ΠΤ αρμόδια για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

«Δυστυχώς, είναι συχνά οι πιο φτωχοί εκείνοι που υφίστανται τις συνέπειες της ανεπαρκούς διαχείρισης των απορριμμάτων», πρόσθεσε η ίδια.

Αν και στις πλούσιες χώρες δεν ζει παρά το 16% του παγκόσμιου πληθυσμού, αυτές πετούν πάνω από το ένα τρίτο (34%) των σκουπιδιών του πλανήτη. Η Ανατολική Ασία και η περιοχή του Ειρηνικού ευθύνονται, από την πλευρά τους, για περίπου το ένα τέταρτο (23%) του συνόλου των απορριμμάτων, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα.

Ενώ ως το 2050, στην υποσαχάρια Αφρική ο όγκος των σκουπιδιών αναμένεται να τριπλασιαστεί και στη Νότια Ασία να υπερδιπλασιαστεί.

«Η καλύτερη διαχείριση των απορριμμάτων έχει οικονομική λογική», παρατήρησε η Σίλπα Κάζα, ειδικός για την αστική ανάπτυξη στην Παγκόσμια Τράπεζα, υπογραμμίζοντας ότι θα είναι πολύ πιο δαπανηρό να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα για την υγεία και για το περιβάλλον από το να βρεθούν λύσεις στη διαχείριση των σκουπιδιών.

Η Παγκόσμια Τράπεζα ανησυχεί ιδιαίτερα για την κακή διαχείριση των πλαστικών απορριμμάτων, κάτι εξαιρετικά προβληματικό καθώς αυτό το υλικό μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις, μολύνοντας οικοσυστήματα για εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες χρόνια.

Το 2016, ο κόσμος παρήγαγε 242 εκατομμύρια τόνους πλαστικών σκουπιδιών, ποσότητα που αντιστοιχεί στο 12% του συνόλου των στερεών σκουπιδιών.

Εξάλλου, ενώ οι πλούσιες χώρες ανακυκλώνουν περίπου το ένα τρίτο των απορριμμάτων τους, μόλις το 4% των σκουπιδιών ανακυκλώνεται στις φτωχότερες χώρες.

Η Παγκόσμια Τράπεζα συνιστά μεταξύ άλλων να προσφερθεί χρηματοδότηση στις χώρες που την έχουν μεγαλύτερη ανάγκη για να αναπτύξουν δημόσια συστήματα διαχείρισης των απορριμμάτων, να υποστηριχθούν πρωτοβουλίες για τη μείωση της κατανάλωσης ειδών από πλαστικό ή με πλαστικές συσκευασίες, να μειωθούν τα διατροφικά σκουπίδια και να γίνουν εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των καταναλωτών.

Από το 2000, η ΠΤ έχει επενδύσει πάνω από 4,7 δισ. δολάρια σε προγράμματα διαχείρισης απορριμμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο.

πηγη: newsbeast.gr

Την πεποίθησή του ότι οι τιμές αργού πετρελαίου δεν ανταποκρίνονται αυτή τη στιγμή στην πραγματικότητα, εξέφρασε την Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου ο Ρώσος υπουργός Ενέργειας Alexander Novak.

Όπως τόνισε χαρακτηριστικά ο Ρώσος υπουργός, οι ισχύουσες τιμές αργού μεταξύ $70- $80 το βαρέλι είναι παροδικές και αποτελούν απόρροια της ευμετάβλητης αγοράς και των κινδύνων που διατρέχει το αργό από την κλιμάκωση των εντάσεων ΗΠΑ-Κίνας. Παράλληλα, εκτίμησε ότι μακροπρόθεσμα οι τιμές θα διαμορφωθούν κοντά στα $50/βαρέλι.

Όσον αφορά την ρωσική παραγωγή, ο Alexander Novak προέβλεψε ότι θα ανέλθει στα επίπεδα ρεκόρ των 11,445 εκατ. βαρελιών ημερησίως το 2021.

Τέλος, να σημειωθεί ότι η Ρωσία αύξησε την παραγωγή της τον περασμένο μήνα στα 11,21 εκατ. βαρέλια/ημερησίως.

πηγη: naftikachronika.gr

Γιάννης Μακρυγιάννης

Παρακολουθώντας κανείς τις εμφανίσεις του Αλέξη Τσίπρα και του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, εύκολα βγάζει το εξής συμπέρασμα: και οι δύο προσπάθησαν να μην εξαγριώσουν τις αγορές, να μην δυσαρεστήσουν τους δανειστές, να μην προκαλέσουν την αντίδραση της τρόικας.

του Νίκου Γουρλά

Το ερώτημα που τίθεται είναι πολύ απλό: Αν η τροπολογία για τον κατώτατο μισθό  που έφερε η κυβέρνηση στη βουλή στις 19 Σεπτεμβρίου ισοδυναμεί με αύξησή του, τότε γιατί σύσσωμο το μνημονιακό μπλοκ καταψήφισε την τροπολογία του ΚΚΕ που προέβλεπε την αύξηση του στα 751 ευρώ; Ο λόγος είναι απλός: η τροπολογία της κυβέρνησης δεν σημαίνει αυτόματη αύξηση του κατώτατου μισθού!

Για να καταλάβουμε τη νέα πολιτική απάτη του ΣΥΡΙΖΑ αξίζει να δούμε τι ακριβώς προβλέπει η τροπολογία που ήρθε να αλλάξει το περίφημο άρθρο 103 του νόμου 4172/2013 στα επουσιώδη και δευτερεύοντα σημεία του. Ο νόμος εκείνος που είχε ψηφιστεί από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ προέβλεπε τα εξής:

Πρώτο, μια νέα διαδικασία διαμόρφωσης νομοθετικώς καθορισμένου νόμιμου κατώτατου μισθού όλης της χώρας που θα ενεργοποιούταν όχι πριν τις 1/1/2017. (παρ. 2). Ο χρονικός αυτός ορίζοντας γίνεται κατανοητός αν πάρουμε υπ’ όψη μας ότι ο νόμος συντάχθηκε και ψηφίσθηκε επί δεύτερου Μνημονίου.

Δεύτερο, ότι το ύψος του νομοθετημένου κατώτατου μισθού και ημερομισθίου θα καθορίζεται λαμβάνοντας υπ’ όψη τους εξής εννέα παράγοντες: Την κατάσταση της οικονομίας, τις προοπτικές ανάπτυξης από την άποψη της παραγωγικότητας, των τιμών, και της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης, του ποσοστού ανεργίας, των εισοδημάτων και των μισθών. (παρ. 3).

Τρίτο, ότι για τον ορισμό του νομοθετημένου κατώτατου μισθού και ημερομισθίου διεξάγεται διαβούλευση μεταξύ των κοινωνικών εταίρων και της κυβέρνησης (παρ. 4), η οποία συντονίζεται από τον πρόεδρο του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας, έναν εκπρόσωπο του υπουργείου Οικονομικών κι έναν ακόμη εκπρόσωπο του υπουργείου Εργασίας.  (παρ. 5) Στην επιτροπή συντονισμού της διαβούλευσης συμμετέχουν εκπρόσωποι της Τράπεζας της Ελλάδας, της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, κλπ, κλπ.

Τέταρτο, ο νόμος περιέγραφε με θαυμαστή ακρίβεια το χρονοδιάγραμμα, ορίζοντας για παράδειγμα  ότι η αποστολή έγγραφης πρόσκλησης από την επιτροπή συντονισμού της διαβούλευσης γίνεται εντός του τελευταίου δεκαημέρου του Φεβρουαρίου (5β, αα). Ότι η διαβίβαση του υπομνήματος και της τεκμηρίωσης κάθε διαβουλευόμενου προς τους λοιπούς εκπροσώπους των κοινωνικών εταίρων γίνεται το αργότερο μέχρι την 15η Απριλίου κάθε έτους (5β, γγ). Ότι, το σχέδιο του πορίσματος διαβούλευσης ολοκληρώνεται το αργότερο μέχρι την 31η Μαΐου κάθε έτους (5β, εε), κ.λπ, κ.λπ.

Πέμπτο και τελευταίο ότι ο υπουργός Εργασίας εκδίδει απόφαση καθορισμού του κατώτατου μισθού μετά από σύμφωνη γνώμη του υπουργικού συμβουλίου.

Ταφόπλακα στις διαπραγματεύσεις

Δε χρειάζεται κάποιος να είναι εργατολόγος ούτε να έχει μακρά συνδικαλιστική εμπειρία για να καταλάβει ότι αν ο νόμος που ψηφίστηκε όταν υπουργός Εργασίας ήταν ο Βρούτσης είναι βαθιά αντιδραστικός για έναν πολύ απλό λόγο: επειδή καταργεί τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και εκχωρεί το δικαίωμα καθορισμού του μισθού και του ημερομισθίου στον υπουργό, που θα αποφασίζει ελέω …ΣΕΒ. Αν επομένως η κυβέρνηση ήθελα να ανατρέψει το μνημονιακό κεκτημένο έπρεπε να επαναφέρει το καθεστώς της προμνημονιακής περιόδου, όταν οι λεγόμενοι κοινωνικοί εταίροι αποφάσιζαν στο πλαίσιο ελεύθερων διαπραγματεύσεων το ύψος του μισθού και των ημερομισθίου και ευρύτερα για τις εργασιακές σχέσεις. Συζητούσαν, συμφωνούσαν, διαφωνούσαν, παζάρευαν και κάπου στη μέση τα έβρισκαν. Αυτό συνέβαινε επί δεκαετίες!

Τι αλλάζει όμως η τροπολογία της Αχτσιόγλου; Από τα πέντε παραπάνω σημεία αλλάζει το τέταρτο, που αφορά τις ημερομηνίες ώστε να ξεκινήσει η διαδικασία επανακαθορισμού και πιθανότατα αύξησης των αμοιβών από σήμερα! Τα υπόλοιπα μένουν απαράλλαχτα, κατά  παραγγελία όχι μόνο του προέδρου του ΣΕΒ, του Θ. Φέσσα αλλά και των θεσμών που στο πλαίσιο της πρώτης τους επίσκεψης με την οποία εγκαινίασαν την «επαυξημένη επιτήρηση» κατέστησαν σαφές ότι απορρίπτουν κάθε σκέψη επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων! Κι η κυβέρνηση υπάκουσε πειθήνια!

Προς επίρρωση, αναφέρει η τροπολογία στις τρεις  τελευταίες παραγράφους της τελευταίας, τρίτης στη σειρά σελίδας: «για την εκκίνηση της διαδικασίας εντός του 2018, με την προτεινόμενη διάταξη τίθενται ειδικά χρονοδιαγράμματα για την έναρξη και ολοκλήρωση της διαδικασίας, έτσι ώστε αυτή να ξεκινήσει εντός του τελευταίου δεκαημέρου του μηνός Σεπτεμβρίου του 2018 και να ολοκληρωθεί εντός του τελευταίου δεκαπενθημέρου του μηνός Ιανουαρίου 2019. Ακολουθεί δε κατά τα προβλεπόμενα στην περ. β’ της παρ. 7 του άρθρου 103 του ν. 4172/2013 η έκδοση απόφασης του υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης… με την οποία καθορίζονται ο κατώτατος μισθός και το κατώτατο ημερομίσθιο. Σημειώνεται ότι με τη προτεινόμενη διάταξη διατηρούνται όλα τα ενδιάμεσα στάδια της διαδικασίας του άρθρου 103 του ν. 4172/2013 και προβλέπονται ισόχρονα διαστήματα διάρκειας κάθε επιμέρους σταδίου, δίχως να επέρχεται ουδεμία αλλαγή πέραν των ρητώς προβλεπομένων ημερομηνιών». Για να μη μείνει καμία αμφιβολία δε, ότι το μνημονιακό κεκτημένο της κατάργησης των διαπραγματεύσεων μένει ανέγγιχτο και θωρακίζεται μάλιστα, τελειώνει με τα εξής η τροπολογία: «Τέλος, διευκρινίζεται ότι η προτεινόμενη διάταξη αφορά στην εκκίνηση του μηχανισμού ειδικά και μόνο για το έτος 2018, ενώ από τα επόμενα έτη θα εφαρμόζονται κανονικά οι ημερομηνίες που τίθενται από το άρθρο 103 του ν. 4172/2013»!

Τούτου δοθέντος, το νέο τοπίο στις εργασιακές σχέσεις δεν ισοδυναμεί με αναίρεση των μνημονιακών κεκτημένων, αλλά με  θωράκισή και διαιώνισή τους! Γι’ αυτό και η τροπολογία της Αχτσιόγλου ψηφίσθηκε από ΝΔ και τα ξέφτια του ΠΑΣΟΚ, χωρίς καμία αντίρρηση…

Προαιρετική η συλλογική σύμβαση!

Έρχονται όμως και χειρότερα. Όπως κατ’ επανάληψη έχει δηλώσει ο ΣΕΒ, στη νέα συλλογική σύμβαση θέλει να περιληφθεί το δικαίωμα κάθε επιχείρησης ή κλάδου να ζητάει εξαίρεση από τα συμφωνηθέντα, υπό την επίκληση οικονομικών ή άλλων λόγων. Κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει ποτέ ξανά στην Ελλάδα! Στην Αγγλία, αντίθετα, είναι καθεστώς. Εάν δε, περάσει θα αποτελεί τεράστια οπισθοδρόμηση γιατί κάθε απατεώνας βιομήχανος θα μπορεί να ζητάει εξαίρεση επικαλούμενος μείωση κερδών, άνοδο των επιτοκίων ή τη χασούρα του στο καζίνο! Για να κάνει μάλιστα το αίτημά του να φαίνεται πιο δικαιολογημένο θα μπορεί να το συνοδεύει κι από την συγκατάνευση των εργαζομένων του, που υπό το φόβο της απόλυσης θα ομονοούν για να μην εφαρμοστεί η συλλογική σύμβαση.

Τα παραπάνω δεδομένα θέτουν πρωτόγνωρα καθήκοντα για το εργατικό κίνημα καθώς (πλάι σε όλα τα αιτήματα της αύξησης των μισθών, της μείωσης των ωρών εργασίας κ.α.) θα πρέπει να προτάξει το αίτημα της επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Δηλαδή, της ακύρωσης του νόμου Βρούτση και της τροπολογίας Αχτσιόγλου. Επίσης να διεκδικήσει το αυτονόητο: καθολική εφαρμογή του νόμου για τη συλλογική σύμβαση εργασίας, χωρίς καμία εξαίρεση, για όλους τους κλάδους, για όλες τις επιχειρήσεις, για όλους τους εργαζόμενους, για όλες τις περιφέρειες της Ελλάδας!

Όταν λέμε συλλογική σύμβαση, εννοούμε συλλογική σύμβαση…

πηγη: kommon.gr

Είναι κυνικοί. Ξεδιάντροπα ωμοί. Πολιτικοί τυχοδιώκτες που επιδιώκουν να πείσουν ότι θέλουν δήθεν να μην προχωρήσουν στην περικοπή των συντάξεων – τις οποίες έχουν συμφωνήσει από το 2017 – όπως τους «κάρφωσε» το ΔΝΤ. 

Στο πόπολο πουλούν …κοινωνικό πρόσωπο. Αλλά την ίδια στιγμή δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν χυδαία επιχειρήματα. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος  σε ομιλία του στο Λονδίνο, την Πέμπτη, σε επενδυτές κατά το 13ο ελληνικό Roadshow με μια ντροπιαστική δήλωση…πέθανε τους παλιούς συνταξιούχους προκειμένου να πείσει το ακροατήριο και τους δανειστές ότι δεν χρειάζονται περικοπές, αφού η φύση θα «λύσει» τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού.

«Δεν υπάρχει κομψός τρόπος για να το διατυπώσω, αλλά αυτοί οι άνθρωποι -οι παλαιοί συνταξιούχοι- θα τεθούν εκτός συστήματος με φυσικό τρόπο. Μέχρι το 2020, το 2030 ή το 2040 δεν θα βρίσκονται πια εδώ. Συνεπώς δεν θα υπάρχει κάποια επίπτωση στην μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος», είπε χωρίς ίχνος ντροπής, ο υπουργός Οικονομικών. 

Βέβαια πριν το Τσακαλώτο, είχε φροντίσει ο Τσίπρας, από τη ΔΕΘ να ξεστομίσει ότι το ασφαλιστικό θα λυθεί με …φυσικό τρόπο λόγω θανάτου των απομάχων της δουλειάς. Τότε κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι ήταν …φραστική «γκάφα» του πρωθυπουργού. 

Ωστόσο φαίνεται ότι στα κυβερνητικά επιτελεία έχουν κάνεις του μακάβριους υπολογισμούς τους… 

Ο «αριστερός» …Χάρος βγήκε παγανιά και δεν γλυτώνει τίποτα από το δρεπάνι του…

πηγη: imerodromos.gr

Σε τρία από τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια που διαχειρίζεται η Fraport Greece επιβάλλει απαράδεκτες αυξήσεις στα τέλη ανά επιβάτη από την 1η Απριλίου 2019.

Πρόκειται για αυτά των Χανίων, της Ζακύνθου και της Καβάλας, στα οποία θα έχουν ολοκληρωθεί τα έργα.

Συγκεκριμένα από τα 13 ευρώ ανά επιβάτη που είναι τώρα τα τέλη θα αυξηθούν στα 18,5 ευρώ. Αυτό προβλέπεται από τη σύμβαση παραχώρησης που έχει η εταιρεία με το Δημόσιο.

Όπως είπε και ο CEO της Fraport Greece Alexander Zinell σε συζήτηση που είχε με δημιογράφους στο αεροδρόμιο Μακεδονία η Fraport έχει ήδη ενημερώσει τις αεροπορικές εταιρείες, αλλά και τους tour operators για τις νέες χρεώσεις. Εξάλλου όπως συμπλήρωσε πρόκειται για μία διαδικασία που δεν γίνεται αυτόματα, καθώς πρώτα πρέπει να υπάρξει η έκδοση πιστοποιητικού από ανέξαρτητο μηχανικό ότι έχουν ολοκληρωθεί τα έργα.

Πάντως η αύξηση αυτή αναμένεται να ανεβάσει και τις τιμές των εισιτηρίων. Ενδεχομένως να μην περάσει όλο το ποσοστό της αύξησης στους επιβάτες, αφού αυτό θα το αποφασίσουν οι αεροπορικές εταιρείες και με βάσει τον ανταγωνισμό.

Αυξήσεις στα τέλη διαχείρισης θα προκύψουν και στα υπόλοιπα αεροδρόμια όπως στη Ρόδο, στη Σάμο, στη Σκιάθο, στο Άκτιο και στη Μύκονο, μόλις ολοκληρωθούν και σε αυτά τα έργα που έχουν συμφωνηθεί, πιθανότατα τον Απρίλιο του 2020.

Σε ότι,τι αφορά το αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης που μόλις χθες εγκαινιάστηκαν τα έργα για το νέο τερματικό, τα τέλη ανάγκη επιβάτη θα αυξηθούν από τον Απρίλιο του 2021 οπότε και αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί το έργο.

πηγη: iskra.gr