Την πρόθεση του Διεθνούς Κεφαλαίου Αποζημίωσης Ζημιών Ρύπανσης από Πετρέλαιο (IOPC Funds) να εγκαταστήσει Γραφείο Αιτήσεων για Αποζημιώσεις από τη ρύπανση του δεξαμενόπλοιου «Αγία Ζώνη ΙΙ»
ανακοίνωσαν στην ηγεσία του Υπουργείου Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής, εκπρόσωποι του Ταμείου, που έχει δημιουργηθεί και λειτουργεί υπό την αιγίδα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (Δ.Ν.Ο. ή στ’ αγγλικά ΙΜΟ).

Το Ταμείο, που ιδρύθηκε το 1967, μετά από μια μεγάλη ρύπανση από πετρελαιοειδή στις ακτές του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας, έχει ουσιαστικά τρεις «ταχύτητες» αποζημιώσεων.

Η πρώτη «ταχύτητα» είναι η Διεθνής Σύμβαση του 1971 για τη σύσταση διεθνούς ταμείου αποζημίωσης για την πετρελαϊκή ρύπανση (σύμβαση του 1971 για το Ταμείο), που καθόριζε ένα συγκεκριμένο, το οποίο με την πάροδο του χρόνου κρίθηκε ανεπαρκές και για αυτό αποφασίστηκε, το 1992 η αύξησή του.
Μετά τα ατυχήματα των δεξαμενόπλοιων Erika και Prestige αποφασίστηκε η νέα αύξηση, με τη τρίτη «ταχύτητα» με τη «Συμπληρωματική Σύμβαση του 1992».

Ο Διευθυντής του Ταμείου κ. Jose Maura συνομιλώντας με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Ναυτιλίας ότι η Ελλάδα συμμετέχει σε όλα τα όργανα (και στις τρεις «ταχύτητες»), κατά συνέπεια έχει το μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό κάλυψης.

Από την ίδρυσή τους, το Ταμείο του 1992 και το προηγούμενο Ταμείο του 1971 έχουν συμμετάσχει σε 149 περιστατικά ρυπάνσεων διαφόρων μεγεθών ανά τον κόσμο. Στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, όλες οι απαιτήσεις έχουν διευθετηθεί εξωδικαστικώς.

Η ρύπανση που προκλήθηκε στον κόλπο της Ελευσίνας από τη βύθιση του μικρού εφοδιαστικού «Alfa I» ήταν το πρώτο περιστατικό, το οποίο συνέβη σε ένα κράτος μέλος του συμπληρωματικού «ενισχυμένου» ταμείου. Ωστόσο, θεωρείται, από την πλευρά του Ταμείου, απίθανο οι αποζημιώσεις να υπερβούν το όριο της Σύμβασης του 1992 για το Ταμείο.

Το «Alfa I» βυθίστηκε, στις 5 Μαρτίου 2012, αφού προσέκρουσε σε σημασμένο ναυάγιο στον κόλπο της Ελευσίνας και προκλήθηκε ρήγμα μήκους 30 μέτρων. Στο ναυάγιο έχασε τη ζωή του ένα μέλος του πληρώματος.
Το δεξαμενόπλοιο είχε κατασκευαστεί το 1972 και είχε φορτώσει από τις εγκαταστάσεις Ασπροπύργου των ΕΛ.ΠΕ 1.800 τόνους φορτίου, κυρίως μαζούτ.

Το πετρέλαιο έπληξε περίπου 13 χιλιόμετρα από την ακτή του κόλπου του Ελευσίνα, μολύνοντας αρκετές τοπικές παραλίες στο Λουτρόπυργο, στο Νεράκι και στη Νέα Πέραμο, καθώς και στη Σαλαμίνα (Φανερωμένης και Μπατσί). Επιπρόσθετα αναφέρεται ότι ορισμένα πετρέλαια επηρέασαν λιγότερο προσπελάσιμες περιοχές βραχώδεις ακτές και ναυτικές βάσεις.

Συνολικά, έχουν υποβληθεί από δύο εργολάβους έξι αιτήσεις σε βάρος του πλοιοκτήτη για αποζημίωση συνολικού ύψους 16,19 εκατ. € ενώ 222.000€ διεκδικούν από τον εφοπλιστή οι ελληνικές αρχές.

Να σημειωθεί ότι εάν ο εφοπλιστής δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στο σύνολο των απαιτήσεων το ποσό του Ταμείου της Σύμβασης του 1992 θα είναι η πρώτη φορά, που θα χρειαστεί να καλυφθεί μέρος αυτών από το Συμπληρωματικό Ταμείο 1992, στο οποίο είναι μέλος η Ελλάδα.

Πηγή: pireas2day.gr