Γράφει ο Μπάμπης Μιχάλης.

Σε μια πρωτοφανή για Αμερικανό πρόεδρο κίνηση, ο Τζο Μπάιντεν υποστήριξε ανοιχτά την προηγούμενη Κυριακή το δικαίωμα των εργαζομένων να διαπραγματεύονται συλλογικά και να ιδρύουν σωματείο. Σε μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του παρείχε την απόλυτη στήριξή του στους έξι και πλέον χιλιάδες εργαζόμενους της τεράστιας αποθήκης της Amazon στο Μπέσεμερ της Αλαμπάμα, που από τις αρχές Φεβρουαρίου ψηφίζουν την ίδρυση σωματείου.

Η δημιουργία του θα τους εντάξει στο παναμερικανικό συνδικάτο Λιανικού, Χονδρικού Εμπορίου και Πολυκαταστημάτων που έχει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ικανότητα έναντι του κολοσσού. Η ψηφοφορία που διαρκεί 7 εβδομάδες και ολοκληρώνεται στο τέλος Μαρτίου έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση της Amazon, η οποία προσέλαβε «ειδικούς» προκειμένου να αποθαρρύνει κυρίως με πράξεις εκφοβισμού τους εργαζόμενους.

«Δεν θα έπρεπε να υπάρχει κανένας εκφοβισμός, κανένας εξαναγκασμός, καμία απειλή και αντισυνδικαλιστική προπαγάνδα. Κανένας εποπτεύων δεν έχει το δικαίωμα να αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους βάσει των προτιμήσεών τους για τον συνδικαλισμό. Δεν είναι δουλειά μου να αποφασίσω αν κάποιος πρέπει να συμμετέχει στο σωματείο. Αλλά επιτρέψτε μου να είμαι ακόμη πιο σαφής: Δεν είναι ούτε δουλειά του εργοδότη. Η επιλογή της ένταξης σε ένα συνδικάτο εξαρτάται από τους εργαζόμενους - τελεία και παύλα», τόνισε ο Μπάιντεν.

Κάποιοι ιστορικοί μίλησαν για πρωτοφανή παρέμβαση Αμερικανού προέδρου, τονίζοντας ότι ακόμη και ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ (που στην προεδρία του τα συνδικάτα ήταν λόγω Νιου Ντιλ και οικονομίας του Πόλεμου πανίσχυρα) δεν είχε ποτέ παρέμβει φραστικά, και μάλιστα εν μέσω εκλογών υπέρ της δημιουργίας σωματείου.

Η κίνηση Μπάιντεν έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία, αν συνεκτιμηθεί ότι στις δεκαετίες του 1930 και 1940 τα συνδικάτα είχαν πολύ μεγαλύτερη ισχύ από σήμερα. Το 1953, το 35,7% των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα στις ΗΠΑ συμμετείχε σε κάποιο συνδικάτο, το 2020 μόλις το 6,3%.

Για να εκλεγεί πέρυσι ο Μπάιντεν στηρίχτηκε και στα μεγάλα συνδικάτα των ΗΠΑ. Υποσχέθηκε φιλικές προς τον συνδικαλισμό πολιτικές και φραστικά τουλάχιστον για την ώρα το πράττει. Το κυριακάτικο διάγγελμα συνιστά ώθηση για τη δημιουργία σωματείου όχι μόνο στην Αλαμπάμα, αλλά και για τις υπόλοιπες ΗΠΑ.

Βέβαια το ζητούμενο για τις ηγεσίες των συνδικάτων είναι με ποιες νομοθετικές παρεμβάσεις ο Μπάιντεν και η κυβέρνησή του θα στηρίξουν τον συνδικαλισμό και τα υπόλοιπα αιτήματα των εργαζομένων.

Αιχμή των τελευταίων αποτελεί αναμφίβολα η αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου από τα 7,5 δολάρια στα 15 δολάρια που την περασμένη Πέμπτη έφαγε… πόρτα από τη νομική σύμβουλο της Γερουσίας Ελίζαμπεθ ΜακΝτόναχ.

Η τελευταία έκρινε ότι η αύξηση του κατώτατου ωρομισθίου, στην οποία αντιδρούν οι Ρεπουμπλικανοί, δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στο νέο πακέτο τόνωσης 1,9 τρισ. δολαρίων για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της πανδημίας, αν αυτή επιζητήσει κοινοβουλευτική διαδικασία έγκρισης Reconciliation (συμφιλίωσης).

Η εν λόγω διαδικασία λαμβάνεται με απλή πλειοψηφία (50+1 ψήφοι) και επιταχύνει την ψήφιση των νόμων στη Γερουσία που αφορούν όμως μόνο δαπάνες, έσοδα και ομοσπονδιακό όριο χρέους. Aποτελεί το αντίδοτο για διαδικασίες κωλυσιεργίας (filibuster) που υιοθετούνται συνήθως από την αντιπολίτευση και έχουν στόχο το μπλοκάρισμα της ψηφοφορίας επί ενός νομοσχεδίου. Οι νομοθετικές διαδικασίες filibuster απαιτούν ενισχυμένη πλειοψηφία 60 ψήφων στη Γερουσία. Αυτό σημαίνει ότι μετά τη γνωμοδότηση της Μακ Ντόναχ, για να περάσει η αύξηση του κατώτατου μισθού στη Γερουσία χρειάζονται οι ψήφοι τουλάχιστον 10 Ρεπουμπλικανών γερουσιαστών, κάτι απίθανο.

Ωστόσο υπάρχουν λύσεις, αρκεί τόσο ο Μπάιντεν όσο και κάποιοι γερουσιαστές του Δημοκρατικού Κόμματος να τις στηρίξουν. Η γνωμοδότηση της Μακ Ντόναχ δεν είναι δεσμευτική, έχει απλά συμβουλευτικό χαρακτήρα. Κατά συνέπεια, οι Δημοκρατικοί της Γερουσίας μπορούν απλά να την αγνοήσουν και να επικυρώσουν το νομοσχέδιο για το πακέτο των 1,9 τρισ. -με την αύξηση του κατώτατου μισθού με πλειοψηφία 50+1 ψήφων.

Ενδεχόμενη ένσταση των Ρεπουμπλικανών μπορεί να απορριφθεί από την Κάμαλα Χάρις ή τον εκάστοτε προεδρεύοντα των Δημοκρατικών στη Γερουσία. Μια τέτοια στρατηγική, που ακολουθήθηκε αρκετές φορές νωρίτερα τόσο από τους Δημοκρατικούς όσο και από Ρεπουμπλικανούς προκειμένου να ξεπεραστεί το μπλόκο του filibuster, δεν βρίσκει ωστόσο σύμφωνους τουλάχιστον δύο μετριοπαθείς γερουσιαστές των Δημοκρατικών. Ο Μπάιντεν θα έπρεπε ίσως να τους τραβήξει το αυτί.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει και η πρόταση του Μπέρνι Σάντερς και άλλων Δημοκρατικών γερουσιαστών, οι οποίοι προτείνουν θέσπιση φορολογικής ποινής για όσες μεγάλες επιχειρήσεις αμείβουν τους εργαζόμενους με λιγότερα από 15 δολάρια την ώρα και φοροελαφρύνσεις για τις μικρές επιχειρήσεις που θα το πράξουν.

Πηγή: efsyn.gr - ergatikosagwnas.gr

του Νίκου Σαμαρίνα

Η μετατροπή της απεργίας πείνας του φυλακισμένου εκτελεστή της 17Ν Δημήτρη Κουφοντίνα σε κυρίαρχο πολιτικό ζήτημα σήμερα έγινε με ευθύνη της ίδιας της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού που φαίνεται ότι ενεργεί με προσωπικά κίνητρα αντεκδίκησης και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών ως επικεφαλής συμμορίας.

Το πρόβλημα φτάνει στον πυρήνα του αστικού κράτους και της αστικής εξουσίας, καταρρίπτει τον μύθο του «κράτους δικαίου» και δημιουργεί την εικόνα του «κράτους εκδικητή». Η ουσία όμως είναι ότι η Δικαιοσύνη εξυπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες και συμφέροντα, είναι κάθε άλλο παρά ανεξάρτητη.

Οι φωτογραφικές διατάξεις του νόμου Άδωνη Γεωργιάδη που στερούν από τον κρατούμενο το δικαίωμα να επιστρέψει στις αγροτικές φυλακές δείχνουν ξεκάθαρα ότι το ζήτημα δεν είναι νομικό, αλλά πολιτικό. Η Δικαιοσύνη και ο Νόμος έρχονται να εξυπηρετήσουν τις πολιτικές επιλογές και αποφάσεις της κυβέρνησης. Γι’ αυτό και η απάντηση σε ένα πολιτικό ζήτημα δεν μπορεί παρά να είναι στην ουσία και το περιεχόμενό της πολιτική.

Πολύ λογικά ο Κουφοντίνας, άσχετα αν έχει ή δεν έχει εξαντλήσει τη νομική οδό, επέλεξε το μοναδικό πολιτικό όπλο που διέθετε, την απεργία πείνας, που είναι βέβαια εις βάρος της υγείας του, πολύ πιθανόν και της ζωής του.

Οι πολιτικές κόντρες σε επίπεδο κομμάτων στη Βουλή είναι αναμενόμενες, όπως και οι αντιδράσεις σε επίπεδο κινήματος, οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες, τα ψηφίσματα συμπαράστασης στο αίτημα του Κουφοντίνα.

Ο Κουφοντίνας για τα εγκλήματά του έχει καταδικαστεί και έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη. Ο Μητσοτάκης με την ομιλία του στην Βουλή τον ξαναδικάζει για τα ίδια εγκλήματα και τον καταδικάζει σε θάνατο. Φέρνει ακέραια, όχι μόνον την πολιτική ευθύνη της αντιδημοκρατικής εκτροπής, αλλά και την ηθική αυτουργία για τον ενδεχόμενο θάνατο του απεργού πείνας.

Ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του αποφάσισαν να παίξουν επικίνδυνα προκειμένου να επιβάλλουν ακόμα μεγαλύτερη καταστολή και κρατική τρομοκρατία. Δείχνουν να μην φοβούνται τις αντιδράσεις σε έναν ενδεχόμενο θάνατο του Κουφοντίνα. Θεωρούν προφανώς ότι όχι μόνον μπορούν να τις ελέγξουν, αλλά να τις αξιοποιήσουν κιόλας. Να βρουν «πατήματα» για περαιτέρω ποινικοποίηση των κοινωνικών αντιδράσεων και περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Θέλουν να επιβάλλουν σιωπή νεκροταφείου. Ελπίζουν ότι έτσι θα κερδίσουν την στήριξη των «νοικοκυραίων», του συνόλου του συντηρητικού και αντιδραστικού χώρου της ακροδεξιάς. Γι’ αυτούς τους λόγους είναι επικίνδυνοι.

Στον αντιδημοκρατικό εκτροχιασμό της κυβέρνησης όλος ο λαός και ιδιαίτερα ο κόσμος της αριστεράς πρέπει να αντιδράσει άμεσα με μαζικές κινητοποιήσεις και πολύμορφες δράσεις. Οι κινητοποιήσεις αυτές πρέπει να στηριχτούν από ολόκληρο τον δημοκρατικό κόσμο, διότι αν γίνουν μόνον για την «τιμή των όπλων» τότε τα αποτελέσματα θα είναι ολέθρια για το κίνημα και τα δημοκρατικά μας δικαιώματα.

πηγη: kommon.gr

Γιώργος Τσαντίκος

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν μια μικρή αναδρομή με ημερομηνίες και… ώρες συχνά, που η κυβέρνηση είπε ή νομοθέτησε κάτι και το άλλαξε πριν στεγνώσει το μελάνι. Η διαχείριση της πανδημίας χαρακτηρίστηκε από την επίμονη άρνηση της κυβέρνησης να στελεχώσει τις δημόσιες υγειονομικές δομές, να προσλάβει προσωπικό και να ακούσει τους ανθρώπους της υγείας. Αντ’ αυτού, τα lockdown συμπληρώνουν ένα χρόνο και έξοδος δεν διαφαίνεται.

«Κερδίσαμε τη μάχη», χάσαμε τον πόλεμο…

-Κυριάκος Μητσοτάκης, 20/5/2020: «Όπως κερδίσαμε τη μάχη της υγείας, θα νικήσουμε και στον πόλεμο της οικονομίας». Εννιά μήνες μετά καμία από τις δύο μάχες (ή πολέμους) δεν κερδήθηκε. Άφησε όμως πίσω της διάφορα… σπαρταριστά.

Οικονομική ύφεση

Ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας είναι αυτός που κατέχει μέχρι στιγμής το ρεκόρ αντιφατικών δηλώσεων για το μέγεθος της ύφεσης:

-5/4/20: «Περί το 4% τοποθετεί την ύφεση την οποία αναμένεται να προκαλέσει στην ελληνική οικονομία η πανδημική κρίση».

-27/9/20: «Από τους πρόδρομους δείκτες της οικονομίας μάλλον επιβεβαιώνονται οι αρχικές εκτιμήσεις του υπουργείου Οικονομικών για ύφεση μέχρι 8%».

-10/11/20: «Ύφεση περί το 10% φέτος», κατέληξε τελικά ο υπουργός Οικονομικών.

Ύφεση στον τουρισμό

Η κυβέρνηση εκτιμάει με κάπως… σχετικούς μαθηματικούς όρους την ύφεση στον τουρισμό:

-13/4/20, υπουργός Τουρισμού Χάρης Θεοχάρης: «Μπορεί και να φτάσει το 50% η πτώση στον τουρισμό»

-4/2/21, Κυριάκος Μητσοτάκης: «Πέρυσι ήμασταν στο 20%-25% αυτού που θα είχαμε σε μια κανονική χρονιά. Αν φθάσουμε το 50% αυτού που θα είχαμε μια κανονική χρονιά, θα είναι και πάλι 100% καλύτερα από πέρυσι».

Η επιχείρηση «άνοιγμα τουρισμού» εξελίχθηκε σε ένα ακόμα κυβερνητικό φιάσκο. Αφενός γιατί τελικά η ζημιά παρέμεινε μεγάλη, αφετέρου γιατί τα ίδια τα κυβερνητικά στελέχη που πάσχιζαν να πείσουν το καλοκαίρι ότι «δεν κολλάει από τον τουρισμό», το χειμώνα έλεγαν άλλα.

-11/11/20, Άδωνις Γεωργιάδης: «Πέσαμε τελείως έξω κι εμείς ως προς τη σφοδρότητα του δεύτερου κύματος. Το σενάριο που είχαμε πιστέψει, κι εγώ είχα πιστέψει για να είμαι ειλικρινής, ήταν ότι όταν ανοίγαμε τον Ιούνιο λόγω υψηλών θερμοκρασιών οι επόμενοι μήνες μέχρι τον Οκτώβριο θα είναι σχετικά ήρεμοι».

-Ο ίδιος, την ίδια μέρα, λίγο αργότερα: «Αυτό που είπα είναι ότι ο ιός κινήθηκε διαφορετικά το 2020 απ’ ό,τι αναμέναμε τον Μάρτιο και τον Απρίλιο».

-Μια μέρα νωρίτερα, ο πρωθυπουργός επιχειρεί να τον καλύψει, ρίχνοντας ευθύνες στους λοιμωξιολόγους: «Η ταχύτητα της αύξησης των κρουσμάτων μας έδωσε τη δυνατότητα να πούμε, ναι πέσαμε έξω στην εκτίμησή μας» και ότι «πέσαμε έξω στην εκτίμηση της Θεσσαλονίκης, όχι στον τουρισμό, και όχι μόνο εμείς, όλοι οι ειδικοί, οι επιδημιολόγοι».

«Όπως κερδίσαμε τη μάχη της υγείας, θα νικήσουμε και στον πόλεμο της οικονομίας»

Τα πρόστιμα που άλλαξαν σε δύο ώρες

Η κυβερνητική τακτική της καταστολής και των προστίμων, η μόνη που ακολουθεί με συνέπεια η κυβέρνηση από την αρχή της πανδημίας, περιλαμβάνει τρεις τουλάχιστον περιπτώσεις ανάκρουσης πρύμνας ή απλής κυβερνητικής υποκρισίας:

-15/1, 11 π.μ., πρωτολογία Κ. Μητσοτάκη στη βουλή: «Το πρόστιμο για τους παραβάτες θα αυξηθεί από τα 300 ευρώ στα 500 ευρώ, ώστε να μπορούμε να ανοίξουμε την οικονομία χωρίς να βάλουμε σε κίνδυνο την υγεία με ένα τρίτο κύμα πανδημίας».

-Το μεσημέρι εκείνης της ημέρας, ο ίδιος: «Σε μια κίνηση να στείλουμε το μήνυμα ότι θέλουμε από τους πολίτες τη συμμόρφωση με γνώμονα την ευθύνη και όχι τον φόβο του προστίμου θα κρατήσουμε στα 300 ευρώ το πρόστιμο για τις επόμενες 10 μέρες».

-24/1, πρωί, υφυπουργός Παιδείας Ζέττα Μακρή: «Θα υπάρχει πρόστιμο στα παιδιά τα οποία δεν τηρούν  τους κανόνες οι οποίοι είναι κανόνες για όλο τον πληθυσμό».

-Το βράδυ εκείνης της μέρας, η ίδια: «Σε συνέχεια της σημερινής συζήτησης, διευκρινίζω ότι δεν υπάρχει πρόβλεψη για πρόστιμα συγκεκριμένα σε μαθητές».

Δημοσιογραφία υπό διωγμό

Πιο επικίνδυνες και υποκριτικές είναι οι θέσεις του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, υπουργού ΠροΠο. Ο προεξάρχων της καταστολής και της μαζικής αστυνομικής βίας κατά διαδηλωτών/τριών αλλά και αρμόδιος για τα χιλιάδες πρόστιμα που κόβονται σωρηδόν, πιάστηκε επ’ αυτοφώρω να ψεύδεται.

-12/1/21, πρωί, ανακοινώνει το σχέδιο της ΕΛΑΣ για περιορισμό των συγκεντρώσεις αλλά και της ελευθερίας του Τύπου: «Η αστυνομία θα οριοθετήσει ένα συγκεκριμένο χώρο για τους δημοσιογράφους και ένας ορισμένος εκ των προτέρων αξιωματικός θα λειτουργεί ως σύνδεσμος και δίαυλος επικοινωνίας μαζί τους καθ’ όλη τη διάρκεια της συνάθροισης, έχοντας ως στόχο τη συνεργασία και την αμοιβαία κατανόηση» λέει αυτολεξεί.

-Την ίδια μέρα, αργά το βράδυ, το υπουργείο ΠροΠο εκδίδει διάψευση: «Σε συνέχεια ανακοινώσεων επαγγελματικών ενώσεων δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ, σχετικά με την σημερινή παρουσίαση του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Δημοσίων Υπαίθριων Συναθροίσεων, διευκρινίζονται τα ακόλουθα:1) οι δημοσιογράφοι – φωτορεπόρτερ είναι ελεύθεροι να καλύπτουν με όποιον τρόπο θέλουν και να πηγαίνουν όπου θέλουν σε μια συνάθροιση, 2) επιπλέον ορίζεται χώρος προστασίας τους, πριν τη συνάθροιση, ώστε να γνωρίζουν, εάν θέλουν να προστατευτούν σε περίπτωση επεισοδίων, ότι μπορούν αυτοβούλως να καταφύγουν εκεί».

Φυσικά, λίγες μέρες αργότερα οι δυνάμεις της ΕΛΑΣ δεν επιτρέπουν σε δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ να κάνουν τη δουλειά τους σε συγκεντρώσεις, απωθώντας τους βίαια.

Σχολεία: Προτεραιότητες και «προτεραιότητες»

Η κυβέρνηση λειτουργεί σχεδόν εκδικητικά εις βάρος της δημόσιας εκπαίδευσης. Τα πανεπιστήμια παραμένουν ένα χρόνο κλειστά και θα συμπληρώσουν ενάμισι ακαδημαϊκό έτος χωρίς δια ζώσης λειτουργία το καλοκαίρι. Επίσης, έχει κάνει όλες τις πιθανές και απίθανες δηλώσεις που διέψευδαν η μια την άλλη, για το τι είναι προτεραιότητα και τι όχι.

-28/11/20, κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας: «Πιο ασφαλές είναι να ανοίξει η εκπαίδευση. Στη συνέχεια εξετάζεται το άνοιγμα του λιανεμπορίου, ενώ αργότερα οι υπόλοιπες δραστηριότητες».

-24/12/20, υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως: «Θα ακούσουμε την εισήγηση των ειδικών, είναι προτεραιότητα να ανοίξουν τα σχολεία».

-3/1/21, Στέλιος Πέτσας: «Στις 11 Ιανουαρίου ανοίγουν όλα τα σχολεία». Η δήλωση γίνεται πριν καν συνεδριάσει η επιτροπή λοιμωξιολόγων.

Τελικά, ανοίγει πρώτα το λιανεμπόριο και στις 11 Ιανουαρίου δεν ανοίγουν όλα τα σχολεία. Τα Γυμνάσια και Λύκεια ξεκινούν την 1^η Φεβρουαρίου δια ζώσης, για να ξανακλείσουν αργότερα, ανάλογα με τα μέτρα που επιβάλλονται ανά περιοχή. Αυτές τις μέρες, συζητιέται ταυτόχρονο άνοιγμα σχολείων και λιανεμπορίου, τις πρώτες εβδομάδες του Μαρτίου…

Λιανεμπόριο-ακορντεόν

Στην αρχή της χρονιάς, δύο υπουργοί, Γεωργιάδης και Πέτσας, συναγωνίζονταν στις διαφορετικές δηλώσεις για το ίδιο ζήτημα, του ανοίγματος του λιανεμπορίου.

-2/1/21, Άδωνις Γεωργιάδης: «Αν όλα πάνε καλά, είναι πιθανό να ανοίξει το λιανεμπόριο ακόμα και σε ζώνες».

-2/1/21, δύο ώρες αργότερα, Στέλιος Πέτσας: Αναστολή υπηρεσιών και δραστηριοτήτων σε ένα ακόμα lockdown.

-3/1/21, Άδωνις Γεωργιάδης προσπαθεί να ανασκευάσει με μια από τις πιο… απίθανες δηλώσεις αυτής της περιόδου: «Βεβαίως το ήξερα, ναι. Από την Πέμπτη το είχαμε αποφασίσει, από την παραμονή της Πρωτοχρονιάς».

Εμβολιασμός των υποσχέσεων και της ασάφειας

Ο εμβολιασμός είναι επίσης ένα από τα αγαπημένα… «ασαφή» θέματα της κυβέρνησης που επιμένει ότι μέχρι το καλοκαίρι θα επιτευχθεί η συλλογική ανοσία, παρά το φιάσκο της AstraZeneca και τις προπληρωμές εμβολίων από την ΕΕ που δεν παραλήφθηκαν, αλλά και τις κατά καιρούς αισιόδοξες υποσχέσεις υπουργών.

-11/1/21, γενικός γραμματέας του Υπουργείου Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους: «Περιμένουμε 400.000 από AstraZeneca αρχές Φεβρουαρίου». Ακολούθησε το γνωστό φιάσκο με την εταιρία και τις αγορές που… προπλήρωσε η ΕΕ.

-1/2/2021, ο ίδιος: «Επικοινωνήσαμε με την εταιρία (σ.σ. την AstraZeneca) και περιμένουμε 540.000 τον Μάρτιο».

Κοντά σε αυτά προσθέστε την αριθμολογία Κικίλια που από τον Αύγουστο του ’20 υποσχόταν «700.000 δόσεις τον Δεκέμβριο» (ήρθαν τελικά 10.000), ενώ το Νοέμβριο του ’20, η κυβέρνηση υποσχόταν «2.117.440 εμβολιασμούς το μήνα» (Β. Κικίλιας, 18/11/20). Τελικά, όλα αυτά, καταλήγουν στη σημερινή, αργή εξέλιξη του εμβολιασμού.

Άλλα… ενδιαφέροντα με τις χιονοπτώσεις στην Αττική

-12/2/21, μέλος της επιτροπής λοιμωξιολόγων Βάνα Παπαυεαγγέλου, στην απογευματινή ενημέρωση: «Δεν θα αναβληθούν οι εμβολιασμοί, θα υπάρξει μέριμνα, ενώ σε περίπτωση προβλημάτων θα γίνει προσπάθεια να εμβολιαστούν άλλα άτομα της εκάστοτε περιοχής για να μην χαθούν δόσεις».

16/2/21: Αναβάλλονται οι εμβολιασμοί στη χιονισμένη Αττική…

πηγη: prin.gr

Σκίτσο του Γιώργου Καπράνου

Άρθρο - Παρέμβαση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ

Η πρόσφατη 3ήμερη απεργία των Ναυτεργατών στην οποία η ΠΕΝΕΝ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην λήψη της απόφασης, προετοιμασία, την οργάνωση και την επιτυχή έκβασή της είχε ορισμένα χαρακτηριστικά που την ξεχωρίζουν μιλώντας για την χρονική περίοδο της πανδημίας.

Αυτά είναι: 1) Η διάρκειά της, αφού είναι η μοναδική που κράτησε για 3 μέρες, 2) Η συμμετοχή σε αυτήν που ήταν σχεδόν καθολική και μαζική και έγινε υπόθεση συνολικά των Ναυτεργατών. 3) Τα αιτήματα που έφερε στο προσκήνιο αυτή και τα οποία (ιδιαίτερα από την πλευρά της ΠΕΝΕΝ) συνιστούν ευθεία σύγκρουση με κυβέρνηση - εφοπλιστές και την πολιτική τους όπως αυτή υλοποιείται στον χώρο της Ναυτιλίας.

Από αυτή την σκοπιά αποτελεί ένα θετικό - αγωνιστικό παράδειγμα στις συνθήκες της πανδημίας, που η εργατική τάξη, το αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να δρομολογήσουν ανάλογους σχεδιασμούς και να βάλουν μπροστά την ανάγκη κινητοποίησης και ανάπτυξης των αγώνων για τα εργατικά προβλήματα και την απόκρουση της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής.

Από την άλλη ο περιορισμός της απεργίας πρακτικά στην επιβατηγό Ναυτιλία (Η ΠΕΝΕΝ πρότεινε αυτή να γίνει και στην ποντοπόρο ναυτιλία (48ωρη) για τα πλοία που προσεγγίζουν για τους επόμενους δύο μήνες λιμάνια στην Ελλάδα και η οποία απορρίφθηκε από τα δύο μπλοκ (8+3) Σωματείων) σήμαινε στην πράξη, με δεδομένη την επιτυχία της, τον πλήρη αποκλεισμό των θαλάσσιων ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών.

Προφανώς κάθε απεργία και μάλιστα πολυήμερη στον τομέα των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών παράγει πολύπλευρες συνέπειες, αν και οφείλουμε να σημειώσουμε ότι λόγω των περιορισμών με την πανδημία η επίπτωση στο επιβατηγό κοινό αντικειμενικά ήταν περιορισμένη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η επίδραση στην αναβολή στα δρομολόγια των πλοίων δεν έχει πάντα και σε όλες τις περιπτώσεις την σημασία της.

Με δεδομένο ότι ο λόγος γίνεται για το Ακτοπλοϊκό συγκοινωνιακό δίκτυο, την εξυπηρέτηση των νησιών - Φ/Γ και Επιβατηγών Οχημάτων - εμπορευμάτων και βεβαίως του επιβατηγού κοινού προκύπτει αντικειμενικά η ανάγκη ενημέρωσης για τους χρήστες των Ακτοπλοϊκών πλοίων από τα ΜΜΕ και αυτό ανεξάρτητα από τα αιτήματα, τους στόχους και τις διεκδικήσεις της απεργίας των Ναυτεργατών.

Εξάλλου εάν ανατρέξουμε σε προγενέστερες απεργίες μικρής ή μεγάλης διάρκειας, εκείνο στο οποίο εστίαζαν τα συστημικά ΜΜΕ ήταν να ενημερώσουν για τα της απεργίας, για την αναβολή των δρομολογίων, βεβαίως για την ταλαιπωρία που πρόκειται να υποστούν οι επιβάτες..., τις ζημιές στα αποκαλούμενα ευπαθή προϊόντα και τις συνέπειες στην τροφοδοσία των νησιών....!!!!

Στις σπάνιες και εντελώς μεμονωμένες περιπτώσεις που ελάχιστα από αυτά τα ΜΜΕ έκαναν και σχετικό ρεπορτάζ, αυτό ήταν κομμένο και ραμμένο στην αναπαραγωγή κλίματος κοινωνικού αυτοματισμού και η καλύτερη των περιπτώσεων ήταν όταν ο όποιος εκπρόσωπος των Ναυτεργατών, και ειδικά της ΠΕΝΕΝ, κατόρθωνε να αρθρώσει δύο λέξεις, όταν το επέτρεπε το κανάλι, η πολιτική του αλλά και ο παρουσιαστής του....

Όμως στην περίπτωση της πρόσφατης απεργίας η αθλιότητα των συστημικών ΜΜΕ έχει ξεπεράσει κάθε όριο, σε βαθμό που η σιωπή τους μεταφράζεται ως σκανδαλώδης, με προφανή στόχο να μην θιγεί η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική στην Ναυτιλία, ο ρόλος των εφοπλιστών, οι ευθύνες κυβέρνησης - ΥΕΝ και με τον τρόπο αυτό να θαφτούν κυριολεκτικά τα οξυμένα Ναυτεργατικά προβλήματα που είναι απόρροια αυτής της πολιτικής.

Η απόλυτη σιωπή τόσο πριν όσο και κατά την διάρκειά της ακόμη και η απουσία της είδησης περί απεργίας, δείχνει ότι το μιντιακό συστημικό κατεστημένο λειτουργεί συντονισμένα - συστοιχισμένα για την στήριξη της πολιτικής εφοπλιστών - κυβέρνησης.

Εάν αυτό συμβαίνει σε ένα χώρο όπως είναι η απεργία των Ναυτεργατών στις Ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, γίνεται αντιληπτό ποιά είναι η σημασία για αυτά τα ΜΜΕ μιας απεργίας σε ένα εργοστάσιο, σε μια επιχείρηση, σε έναν κλάδο που δεν επηρεάζεται η λειτουργία των ΜΜΜ και κατ' επέκταση η ομαλή μετακίνηση των εκατοντάδων χιλιάδων επιβατών....

Πώς θα μπορούσε όμως να είναι διαφορετικά τα πράγματα αφού οι μεγαλοϊδιοκτήτες των ΜΜΕ, π.χ στα τηλεοπτικά κανάλια είναι Βαρδινογιάννης - Κυριακού - Αλαφούζος - Μαρινάκης αλλά και πλήθος άλλων μεγαλόσχημων επιχειρηματιών που η πολιτική τους είναι η στήριξη του αστικού συστήματος, της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντά τους και ειδικότερα στην Ναυτιλία, που όλοι οι παραπάνω έχουν χρόνια επιβάλει την φίμωση κάθε διαφορετικής θέσης που αμφισβητεί το δόγμα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους;

Καθίσταται σαφές ότι οι παραδοσιακές αρχές και οι κανόνες που διέπουν το δημοσιογραφικό επάγγελμα και την δεοντολογία του (πλουραλισμός, αντικειμενικότητα, ισότιμη προβολή των απόψεων) έχουν πεταχτεί προ πολλού στον κάλαθο των σκουπιδιών, την σκυτάλη την έχουν πάρει απόλυτα και ασφυκτικά στα χέρια τους τα ίδια τα αφεντικά των ΜΜΕ (εφοπλιστές και μεγαλοεπιχειρηματίες) για να προωθούν τα συμφέροντά τους, την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, αφού η τελευταία, εν μέσω οικονομικής και υγειονομικής κρίσης, έχει σπρώξει εκατομμύρια ευρώ στους ιδιοκτήτες καναλιών - ραδιοφώνων - εφημερίδων και ιστοσελίδων!

Επισφράγιση αυτής της ανήθικης και χυδαίας διαπλοκής (κράτους - ιδιοκτητών) είναι η καταβαράθρωση της ενημέρωσης του λαού, των εργαζομένων, των αγώνων και των κινητοποιήσεών τους, στο όνομα της εξυπηρέτησης των συμφερόντων και της πολιτικής τους.

Λίγο φαίνεται να τους απασχολεί το γεγονός ότι η αξιοπιστία κυρίως των καναλιών έχει πέσει στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων χρόνων.

Πρόσφατη δημοσκόπηση της PALMOSANALYSISέφερε στο προσκήνιο και αποκαλύπτει την κατρακύλα σε ότι αφορά την αξιοπιστία των καναλιών και των ραδιοφώνων στην κοινή γνώμη η οποία είναι στο επίπεδο του 9%!!!! Λίγο παραπάνω της κρατικής TV, ενώ στο 17% είναι τα socialmedia και πιο πάνω τα sites στο 22%.

Μέσα σε αυτό το τοπίο της φίμωσης, της αποσιώπησης, της διαστρέβλωσης, της ακραίας κυβερνητικής προπαγάνδας και της προβολής του καπιταλιστικού μονόδρομου, θύματα δεν είναι μόνο η ίδια αυτή καθ' αυτή η ενημέρωση αλλά και μεγάλο κομμάτι του δημοσιογραφικού κόσμου που ασφυκτιά από αυτή την πολιτική, εκτίθεται στα μάτια και στην συνείδηση της κοινής γνώμης αλλά το αρμόδιο συνδικαλιστικό τους όργανο περί άλλων τυρβάζει.....

Η ιδιωτικοποίηση των ΜΜΕ, η κυριαρχία και επιβολή των επιχειρηματικών συμφερόντων σε αυτά και η στήριξη των αντιλαϊκών πολιτικών είναι τα μέσα του συστήματος να ελέγχει, να κατευθύνει και να εξουσιάζει τον ευαίσθητο τομέα της ενημέρωσης και με τον τρόπο αυτό να διαιωνίζει την εξουσία της αστικής τάξης.

Πειραιάς 4/3/2021

Αντώνης Νταλακογεώργος

Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ