Τα δύο τρίτα του ανθρώπινου σώματος αποτελούνται από νερό.

Η επαρκής κατανάλωση νερού είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία του οργανισμού, εξίσου σημαντικός όμως είναι και ο τρόπος κατανάλωσης.

Αν λοιπόν πίνετε νερό ενώ βρίσκεστε εν κινήσει, στέκεστε, περπατάτε ή τρέχετε, μπορεί να προκαλέσετε βλάβες στο σώμα σας και συγκεκριμένα στα νεφρά σας. Το ίδιο ισχύει και αν πίνετε νερό μετά από ένα πλούσιο γεύμα.

Σύμφωνα με τον Leonard Smith, γαστρεντερολόγο, αγγειοχειρουργό και γενικό χειρουργό, πρέπει να πίνετε αργά έως 100ml τη φορά.

Εάν μετά από έντονη άσκηση ή πολύωρη παραμονή σε εξωτερικούς χώρους, πιείτε υπερβολικά μεγάλη ποσότητα νερού, είναι πιθανό να πάθετε υπονατριαιμία, μια επικίνδυνη κατάσταση κατά την οποία μειώνονται απειλητικά τα επίπεδα νατρίου (άλατος) στο αίμα.

Τα συμπτώματά της είναι:
- ναυτία
- εμετός
- πονοκέφαλος

Στις σοβαρές περιπτώσεις προκαλείται οίδημα εγκεφάλου, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε νοητική σύγχυση, επιληπτικές κρίσεις και θάνατο.

Πηγή: Bright Side

Δεκάδες εκπαιδευτικά σωματεία, Σύλλογοι Εκπαιδευτικών ΠΕ και ΕΛΜΕ υιοθετούν την ανακοίνωση του Α΄ Συλλόγου Αθηνών Εκπαιδευτικών ΠΕ για το θέμα των εκλογών για την ανάδειξη του νέου ΔΣ του συλλόγου.

Στην ανακοίνωσή του ο Α΄ Σύλλογος Αθηνών Εκπαιδευτικών ΠΕ καταγγέλλει την ωμή και επαίσχυντη παρέμβαση στις συλλογικές διαδικασίες του Συλλόγου, από το Υπουργείο Παιδείας, τη διοίκηση και τις δημοτικές αρχές, με στόχο να ακυρώσουν το δημοκρατικό δικαίωμα να διενεργήσει εκλογές για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. (παρ’ ότι έχουν εξασφαλίσει την αυστηρότατη τήρηση των υγειονομικών μέτρων).

Για παράδειγμα, αναφέρει το γεγονός της μη παραχώρησης σχολείων του Ζωγράφου για να διενεργηθούν οι εκλογές από την Πρόεδρο της Σχολικής Επιτροπής, η οποία μάλιστα ήταν υποψήφια με συγκεκριμένο ψηφοδέλτιο που διανεμήθηκε στα σχολεία αλλά ανακοινώθηκε από την παράταξη ότι δεν θα κατατεθεί στις εκλογές, στις 3/6, λίγες ώρες πριν εκπνεύσει η προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων.

Τα σωματεία δεν μπαίνουν στον γύψο!

Στην κρίσιμη αυτή στιγμή ο Α΄ Σύλλογος Αθηνών Εκπαιδευτικών ΠΕ απευθύνει έκκληση σε όλους τους εκπαιδευτικούς για μαζική συμμετοχή στη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, την Τρίτη 8 Ιούνη, στις 18.30, στο προαύλιο του 1ου-19ου Δ.Σχ. Ζωγράφου και σε καθολική συμμετοχή στη Γενική Απεργία της 10ης Ιούνη.

Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, καθώς και το γεγονός ότι από τα πέντε εκλογικά τμήματα/σχολεία που αιτηθήκαμε, μας παραχωρήθηκαν για τις ώρες της ψηφοφορίας (13.30 – 19.00) μόνο τα δύο, οι εκλογές της Τετάρτης 9/6 αναβάλλονται.

Τα εκπαιδευτικά σωματεία καλούν όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, να παραχωρήσουν τις άδειες και τους χώρους που απαιτούνται για τη διενέργεια των εκλογών, να σταματήσουν εδώ και τώρα την πρωτοφανή, αντιδημοκρατική παρέμβασή τους στις εσωτερικές συλλογικές διαδικασίες του Α΄ Συλλόγου Αθηνών Εκπαιδευτικών ΠΕ.

Παράλληλα, καλούν το Δ.Σ. της ΔΟΕ να τοποθετηθεί για αυτήν την προκλητική και ωμή παρέμβαση στο Σύλλογο που αποτελεί προοίμιο της εφαρμογής του ν/σχ Χατζηδάκη, πριν καν αυτό ψηφιστεί.

Πηγή: efsyn.gr, Χρήστος Κάτσικας - ergasianet.gr

Από P. T

Η κυβερνητική παράταξη που βουλιάζει στα χρέη και στην κακοδιαχείριση, μπορεί να σώσει τη χώρα;

Η Νέα Δημοκρατία είναι το πιο χρεωμένο κόμμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση με χρέη πάνω από 342 εκατομμύρια ευρώ. 

Σύμφωνα με τον τελευταίο ισολογισμό της Ν.Δ., ο οποίος είναι αναρτημένος στην κομματική ιστοσελίδα, τα τραπεζικά δάνεια στο τέλος του 2020 ανέρχονταν στα 342.950.583,94 ευρώ, έναντι 308.665.292,22 ευρώ το 2019, παρουσίασαν δηλαδή αύξηση μέσα σε έναν χρόνο κατά 34,28 εκατομμύρια ευρώ!

Δείτε τον ισολογισμό εδώ

Αν ανατρέξουμε λίγο πιο πίσω, τα στοιχεία είναι ακόμα πιο δραματικά και εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον πρωθυπουργό και πρόεδρο του κόμματος για την οικονομική διαχείριση. Το 2016, έτος που ανέλαβε ο Κυριάκος Μητσοτάκης την αρχηγία της Ν.Δ., τα δάνειά της ήταν 225,3 εκατομμύρια ευρώ, και από τότε αυξάνονται κατά 25-30 εκατομμύρια κάθε χρόνο.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την «Δημοκρατία», το 2017 ανέβηκαν στα 250,6 εκατομμύρια, το 2018 στα 278,9 εκατομμύρια, το 2019, όπως προαναφέραμε, στα 308,7 εκατομμύρια, για να φτάσουν το 2020 στα 343 εκατομμύρια. Συμπερασματικά, τα τραπεζικά χρέη της Ν.Δ. εκτοξεύθηκαν στα χρόνια αρχηγίας του κ. Μητσοτάκη από τα 225,3 στα 343 εκατομμύρια (+118 εκατομμύρια ευρώ ή ποσοστό αύξησης 65%). Με τον ρυθμό αυτόν, μέχρι να ολοκληρώσει τη θητεία του, θα έχει υπερδιπλασιάσει τα χρέη του κόμματος προς τις τράπεζες…

Τα παραπάνω στοιχεία εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον κ. Μητσοτάκη για τους εξής λόγους:

1. Πρώτον, επειδή είναι πρωθυπουργός της χώρας και έχει δεσμευτεί απέναντι στον ελληνικό λαό να βάλει τάξη στα οικονομικά της χώρας ύστερα από 10 χρόνια Μνημονίων… Πώς θα βάλει τάξη στα οικονομικά της χώρας, όταν στο κόμμα του απέτυχε και έχει σχεδόν διπλασιάσει το χρέος του;
2. Δεύτερον, επειδή είχε υποσχεθεί, μόλις εκλέχτηκε πρόεδρος της Ν.Δ., να βάλει τάξη στα οικονομικά της, την οποία όμως δεν έχει βάλει, όπως δείχνουν τα στοιχεία… Το 2016, ως νέος αρχηγός, είχε δηλώσει στο Μega, σε συνέντευξη στον Γιάννη Πρετεντέρη, πως είχε αναλάβει 193.000.000 χρέη (σύμφωνα με τον ισολογισμό ήταν τελικά 225.000.000 ευρώ), που δεν μπορεί να χρεωθεί ο ίδιος, ούτε είναι υπεύθυνος για αυτά. Υποσχέθηκε όμως πιο λιτή δομή της Ν.Δ. και λειτουργία μόνο με εισφορές μελών και ιδιωτών με διαφάνεια, λέγοντας ότι η κρατική επιχορήγηση θα πηγαίνει για την εξυπηρέτηση του χρέους. Ομως, από τότε μέχρι σήμερα το χρέος πήγε στα 343.000.000 ευρώ και χρεώνεται αυτή την εκτόξευση. Επομένως, για αυτά τα περίπου 118.000.000 ευρώ παραπάνω είναι υπόλογος, υπεύθυνος και τα χρεώνεται…
3. Τρίτον, επειδή τον Ιανουάριο του 2019, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, σε τηλεοπτική συνέντευξη, αφού είχε παραδεχτεί τα μεγάλα χρέη του κόμματός του, υποστήριξε ότι είχε βρει τη λύση για τη σταδιακή αποπληρωμή των χρεών μέσω των συνδρομών των 155.000 μελών του κόμματος, τα οποία θα κατέβαλλαν ένα ευρώ τον μήνα, 12 ευρώ τον χρόνο». Οποιος κάνει τον υπολογισμό θα δει ότι με τον τρόπο αυτόν μαζεύονται 1.860.000 ευρώ τον χρόνο, που σημαίνει ότι για να αποπληρωθούν μόνο τα 343.000.000 που χρωστά σήμερα η Ν.Δ. (και όχι όσα θα μαζευτούν και τα επόμενα χρόνια) χρειάζονται πάνω από 170 χρόνια! Ο τρόπος αυτός λοιπόν δεν αποδίδει, δεν θα αποδώσει ούτε «στον αιώνα τον άπαντα», και την αποτυχία πάλι ο ίδιος τη χρεώνεται. Απόδειξη είναι το γεγονός ότι στον τελευταίο ισολογισμό, για το 2020, τα έσοδα από εισφορές μελών και βουλευτών ήταν 1.465.950,85 ευρώ, ενώ υπάρχει κι ένα ποσό 343.080,85 ευρώ από χρηματοδότηση… λοιπών τρίτων!

Σύμφωνα με τα στοιχεία των ισολογισμών της Νέας Δημοκρατίας, το 2010 οι οφειλές από δάνεια ήταν 127,8 εκατομμύρια ευρώ και έκτοτε καταγράφουν ασταμάτητη αύξηση. Θα πει κανείς, επομένως, ότι αυτή είναι μια παγιωμένη κατάσταση και δεν οφείλεται μόνο στον κ. Μητσοτάκη, αλλά σε όλες τις ηγεσίες της Ν.Δ. πριν από αυτόν.

Όμως, σήμερα, ο κ. Μητσοτάκης είναι αρχηγός και ακολουθεί τα οικονομικά μονοπάτια των προκατόχων του, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις του.

Τα έξοδα τέσσερις φορές πάνω από τα έσοδα

Ας δούμε μερικά επιμέρους στοιχεία του ισολογισμού για να διαπιστώσουμε πού πάνε τα λεφτά:

1. Τα έξοδα της Ν.Δ. για το 2020 ήταν 41.209.702 ευρώ. Ξεχωρίζει το ποσό για «τόκους» και «έξοδα τραπεζών», που ανέρχεται στα 38.135.147 ευρω. Η ετήσια καταβολή της κρατικής χρηματοδότησης έχει εκχωρηθεί στις τράπεζες για την απόσβεση των δανείων. Οπως προκύπτει όμως από τους αριθμούς, δεν επαρκεί ώστε να καλύψει τις δόσεις του δανεισμού, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μεγεθύνονται οι υποχρεώσεις προς τις πιστώτριες τράπεζες. Επί της ουσίας, τα δάνεια δεν εξυπηρετούνται στο σύνολό τους ή δεν εξυπηρετούνται καθόλου, παρόλο που η κρατική χρηματοδότηση (7-8 εκατομμύρια ευρώ) έχει εκχωρηθεί στις τράπεζες, αφού οι ετήσιες καταβολές υπολείπονται κατά πολύ των υποχρεώσεων.
2. Τα έσοδα της Ν.Δ. για το 2020 ήταν 10.924.734,38 ευρώ, στα οποία περιλαμβάνονται, εκτός απο τις εισφορές μελών, η τακτική χρηματοδότηση από το κράτος, που ήταν 7,5 εκατομμύρια ευρώ, και η επιμορφωτική χρηματοδότηση από το κράτος 1.503.935 ευρώ (πρόκειται για έξτρα χρηματοδότηση, που δίνεται στα κόμματα εδώ και 20 χρόνια περίπου για σκοπούς επιμόρφωσης στελεχών ή άλλες παρόμοιες δραστηριότητες). Η Ν.Δ. το 2020 είχε δαπάνες επιμόρφωσης 1.508.303 ευρώ, φαίνεται δηλαδή ότι όλο το σχετικό ποσό το δαπάνησε. Βέβαια, τι είδους επιμόρφωση προσφέρεται στα στελέχη, με ποιον τρόπο, σε ποιους και από ποιους είναι κάτι που ούτε η Ν.Δ. ούτε άλλο κόμμα διευκρινίζει, όπως δεν διευκρινίζεται αν πράγματι η χρηματοδότηση για επιμόρφωση δαπανάται για τον σκοπό για τον οποίο δίνεται. Ως προς αυτό, αξίζει να σταθούμε σε παλαιότερα δημοσιεύματα του Vouliwatch.gr. Σύμφωνα με αυτά, τα έτη 2015, 2016 και 2017 προέκυψε ότι όχι μόνο η Ν.Δ., αλλά και άλλα κόμματα διέθεσαν χρήματα από το κονδύλι αυτό για άλλους λόγους. Από τη Ν.Δ. παρακρατήθηκε απευθείας από τις τράπεζες ποσό 876.000 ευρώ για πληρωμές δανείων, ενώ το ΠΑΣΟΚ και η ΔΡΑΣΗ παλαιότερα πλήρωσαν τους μισθούς του προσωπικού τους! – η ΔΡΑΣΗ 4.996 ευρώ και το ΠΑΣΟΚ 199.191,51 ευρώ… Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα, «ο νόμος είναι αυστηρός σχετικά με τη χρηματοδότηση αυτή και ορίζει ότι, εάν δεν διατεθούν τα χρήματα για επιμορφωτικούς σκοπούς, τα κόμματα οφείλουν να τα επιστρέψουν στο δημόσιο ταμείο και, εάν δεν το πράξουν, οφείλει η επιτροπή να τους ζητήσει να τα επιστρέψουν»!
3. Από τη σύγκριση εσόδων και εξόδων προκύπτει ότι η Ν.Δ. «μπήκε μέσα» το 2020 κατά 30.284.967 ευρώ, ενώ και τον προηγούμενο χρόνο το έλλειμμά της ήταν 30.704.592 ευρώ. Οσο πάει προς τα πίσω, η εικόνα δεν αλλάζει. Επί παραδείγματι, το 2016, το έλλειμμά της ηταν 27,5 εκατομμύρια ευρώ, έναντι 23 εκατομμυρίων ευρώ το 2015! Συγκεντρωτικά, το έλλειμμα προηγούμενης χρήσης, όπως αναφέρεται στον ισολογισμό του 2020, ήταν 318.957.080 ευρώ, που σημαίνει ότι το συνολικό έλλειμμα της Ν.Δ. (αφού προστίθεται και το έλλειμμα χρήσης του 2020) είναι 349.242.047 ευρώ!

Οι αριθμοί, όμως, δεν σταματάνε εδώ! Σύμφωνα με τον ισολογισμό, οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις της Ν.Δ. ανέρχονται στα 353.906.007 ευρώ. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται, εκτός από τα τραπεζικά δάνεια των 342.950.583,94 ευρώ, και μεγάλα χρέη προς προμηθευτές ύψους 10.691.875 ευρώ. Υπάρχουν και διάφορες άλλες υποχρεώσεις, πολύ μικρότερων ποσών.

Πτωχευμένη επιχείρηση, αλλά… πέρα βρέχει!

Αν η Ν.Δ. ήταν μια κλασική επιχείρηση, θα ήταν προ πολλού μια πτωχευμένη επιχείρηση, για την οποία θα είχαν ήδη δρομολογηθεί και οι σχετικές διαδικασίες του πτωχευτικού κώδικα!

Επίσης, αν ήταν ένας ιδιώτης και δεν είχε να πληρώσει το δάνειο του σπιτιού του, θα έβγαινε σε πλειστηριασμό, ιδίως μετά την άρση προστασίας της πρώτης κατοικίας, που ισχύει εδώ και λίγες μέρες. Ομως, τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει, και το ερώτημα είναι το εξής: Αφού το ετήσιο έλλειμμά της είναι τρεις φορές πάνω από τα έσοδά της, πώς τα βγάζει πέρα, δεδομένου ότι το καταστατικό της Ν.Δ. απαγορεύει τη λήψη νέων δανείων;

Τον περασμένο Νοέμβριο, 58 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ζητούσαν με γραπτή ερώτησή τους από τον υπουργό Οικονομικών να πληροφορηθούν, μεταξύ άλλων, αν η Ν.Δ. πληρώνει κανονικά τις δόσεις των ρυθμίσεων τις οποίες έχει συμφωνήσει και ζητούσαν να καταθέσει αναλυτικά όλα τα έγγραφα που αφορούν το σύνολο των ρυθμίσεων των δανείων της Ν.Δ. με τις τράπεζες, αλλά και των οφειλών σε Δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία. Η ερώτηση δεν απαντήθηκε ακόμα.

Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ: Πρώτοι σε όλη την Ευρώπη με 600.000.000 ευρώ!

Δεν είναι μόνο η Ν.Δ. υπερχρεωμένη, αλλά και το ΠΑΣΟΚ, το οποίο επί της ουσίας άλλαξε όνομα για αυτόν ακριβώς τον λόγο… Το συνολικό χρέος προς τις τράπεζες των δύο κομμάτων αγγίζει τα 600 εκατομμύρια ευρώ και είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη σε επίπεδο κομμάτων. Με βάση τους ισολογισμούς, η Ν.Δ. χρωστά 343 εκατομμύρια ευρώ (2020) και το ΠΑΣΟΚ 254 εκατομμύρια ευρώ (2018)…

Σύμφωνα με ευρωπαϊκή έρευνα που έχει δημοσιευθεί, μεταξύ 24 κομμάτων της Γερμανίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας και Ολλανδίας, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ καταλαμβάνουν τις δύο πρώτες θέσεις. Το τρίτο στη σειρά κόμμα SPD (Γερμανία) χρωστά 48,2 εκατομμύρια ευρώ. Στην τέταρτη και την πέμπτη θέση βρίσκονται δύο κόμματα από την Ισπανία (PSOE: 40,2 εκατομμύρια ευρώ, PP: 22,5 εκατομμύρια ευρώ). Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στη 14η θέση με χρέος 3,9 εκατομμύρια ευρώ.

πηγη: iskra.gr

Ο ΣΥΡΙΖΑ δύο χρόνια μετά τις βουλευτικές εκλογές όχι μόνο δεν κατάφερε να κερδίσει μέρος της δυσαρέσκειας της ΝΔ, αλλά βρίσκεται σε μεγαλύτερη κρίση, με χαμηλή αξιοπιστία, μεγάλη ασάφεια στην πολιτική και τις θέσεις του και σημαντικές αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό του σχετικά με το χαρακτήρα και τον προσανατολισμό του.

Η βασική αιτία αυτών των δυσκολιών δεν βρίσκεται σε κάτι διαφορετικό παρά  στο ίδιο το κόμμα που κυβέρνησε με εντολή  από το λαό να καταργήσει το μνημόνιο και να τερματίσει τη λιτότητα. Αντί γι’ αυτό, ψήφισε νέο και πιο αντιλαϊκό μνημόνιο και φυσικά ενέτεινε τη λιτότητα και τη φτωχοποίηση του λαού. Σήμερα είναι αναγκασμένος να κινείται πολιτικά στην ίδια κατεύθυνση με τη ΝΔ, να υποστηρίζει τα ίδια ταξικά και οικονομικά συμφέροντα σε βάρος των εργαζομένων και της προοπτικής τους.

Όσο η πολιτική του αυτή δεν τροποποιείται και πλέον φαίνεται ότι δεν μπορεί να τροποποιηθεί, θα έχει τις ίδιες δυσκολίες και θα αναζητά ανώδυνα θέματα να αντιπολιτευτεί την κυβέρνηση, ανεβάζοντας τους αντιπολιτευτικούς τόνους στα ύψη ή να προβάλλει ανώδυνες επιμέρους αντιπροτάσεις. Ακόμη περισσότερο που η δεξιά στροφή του εντείνεται -και από άποψη θέσεων και πολιτικής- και από τη μεγαλύτερη  στροφή  προς το κέντρο εντάσσοντας τμήματα του ΚΙΝΑΛ στις γραμμές του και πιέζοντας για απομάκρυνση από τη ΝΔ και συμπόρευση μαζί του.

Τελευταία ο πρόεδρος του διατύπωσε τη θέση ότι «είναι εμφανές ότι υπάρχει πλέον μία βαθιά διαιρετική τομή στην κοινωνία και την πολιτική ζωή, ότι έχουν διαμορφωθεί δύο αντιπαρατιθέμενα μέτωπα που έχουν σαφή ιδεολογικά χαρακτηριστικά, ότι έχουμε να κάνουμε με  δύο αντίθετες κοσμοθεωρίες και αυτή η διαίρεση υπάρχει  μέσα στην κοινωνία. Με δυο λόγια η πολιτική του δεν είναι τίποτε άλλο από την έκφραση των λαϊκών συμφερόντων στην πολιτική σκηνή».

Κατά  πρώτον με τη θέση αυτή ο ΣΥΡΙΖΑ μάς γυρίζει 35-40 πίσω όταν ο Μένιος Κουτσόγιωργας διατύπωνε τη θεωρία «του φωτός και του σκότους» όπου το «φως» ήταν το τότε ΠΑΣΟΚ και το «σκότος» η δεξιά όπως την εξέφραζε τότε η ΝΔ.  Τόσο σύγχρονη αντίληψη, μία απλή αντιγραφή του παρελθόντος. Στην ελληνική κοινωνία, αναρωτιέται κανείς, αν υπάρχουν μόνο δύο αντιλήψεις για την πολιτική για την αντιμετώπιση των λαϊκών προβλημάτων και αυτών της χώρας σε σχέση με τον ευρύτερο περίγυρό της. Αναρωτιέται μήπως  δεν υπάρχουν άλλες πολιτικές δυνάμεις με διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων και διαφορετικές ταξικές αναφορές. Μήπως περιορίστηκε η πολιτική ζωή μεταξύ δύο εκδοχών της ίδιας πολιτικής που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων κεφαλαιούχων και των συμμάχων τους εντός και εκτός της χώρας. Αν οι υποτελείς τάξεις και τα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας δεν έχουν πολιτική εκπροσώπηση και τις εκφράζει όλες  η σοσιαλφιλελεύθερη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ; Και, εν τέλει, ο ελληνικός λαός είναι πλέον αναγκασμένος να επιλέξει ανάμεσα στη Σκύλα που εκπροσωπεί η ΝΔ και τη Χάρυβδη που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ και που την παρουσιάζει ή και ενδεχομένως να είναι κάπως λιγότερο αρπακτική;

Το τελευταίο διάστημα σε δυο κυρίως σοβαρά  επίκαιρα ζητήματα εστιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ για να στηρίξει τους ισχυρισμούς του και αξίζει να ειπωθούν δύο λόγια.

Το πρώτο είναι σχετικό με τις απόψεις που εξέφρασε ο πρωθυπουργός για το εθνικό σύστημα Υγείας που πρέπει να διαμορφωθεί την επομένη κιόλας μέρα της πανδημίας. Δεν  χρειάζεται να αναφέρουμε ότι στην εκδήλωση που έκανε αυτές τις εξαγγελίες περίσσεψαν οι ύμνοι για την προσφορά των υγειονομικών και του κρατικού τομέα της υγείας στους 15 μήνες της πανδημίας. Η κατάληξη του όμως δεν ήταν η αποφασιστική ενίσχυση των νοσοκομείων και των υπόλοιπων δομών με προσωπικό που λείπει κατά δεκάδες χιλιάδες, ο επιστημονικός και εργαστηριακός εξοπλισμός, τα σύγχρονα κτίρια και πιο άνετες εγκαταστάσεις. Απλώς ανέφερε ότι το κράτος είναι υποχρεωμένο να παρέχει τις αναγκαίες υπηρεσίες Υγείας στο λαό ανεξαρτήτως μέσω ποιων φορέων γίνεται, του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα. Δεν χρειάζεται να είναι από το δημόσιο, ανέφερε, μπορεί να είναι από ιδιωτικά θεραπευτήρια και εργαστήρια και διαγνωστικά κέντρα τις οποίες υπηρεσίες το κράτος θα αγοράζει. Δεν υπάρχει σαφέστερη δήλωση σχετικά με τις κυβερνητικές προθέσεις για το μέλλον του  Εθνικού Συστήματος Υγείας και μάλιστα υπάρχουν πλέον και όλες οι αναγκαίες αποδείξεις για αυτό. Μέσα στη μεγαλύτερη Πανδημία ενός αιώνα, το αποδυναμωμένο ΕΣΥ από τη δεκαετία των μνημονίων με το λιγοστό προσωπικό  και τα τεράστια προβλήματα ενισχύθηκε ελάχιστα και μόνο με συμβασιούχους και επικουρικούς. Όταν πλέον ξεχείλιζαν  οι διάδρομοι των νοσοκομείων από διασωληνωμένους ασθενείς από κορονοϊό που πέθαιναν εκτός ΜΕΘ τότε δέησε με υπέρογκες αμοιβές να κλείσει συμφωνίες με ιδιωτικά θεραπευτήρια  ώστε να περιθάλψουν έναν αριθμό ασθενών  με άλλα νοσήματα.

Η θέση αυτή της ΝΔ αποδυναμώνει το ΕΣΥ όσο μπορεί περισσότερο, δημιουργεί τεράστια κενά για να αναπτυχθεί ο ιδιωτικός τομέας που πουλώντας υπηρεσίες υγείας στο κράτος θα θησαυρίζει απομυζώντας τα κρατικά ταμεία. Η νεοφιλελεύθερη διαχείριση στο μεγαλείο της. Μπορεί να αποδείχτηκε περίτρανα στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο ότι χωρίς τα κρατικά νοσοκομεία θα ερχόταν πρωτοφανής καταστροφή και άρα ένα ισχυρό ΕΣΥ είναι εντελώς αναγκαίο. Παρόλα αυτά, η ΝΔ απαντά ρίχνοντας όλο το βάρος της στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα της υγείας και στην αύξηση των κερδών τους.

Πόσο διαφέρει όμως η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για την Υγεία, πέρα από την απόρριψη ορισμένων νεοφιλελευθέρων ακροτήτων που κάποιες από αυτές ενδεχομένως να μπουν στο τραπέζι, όταν χρειαστούν; Ποια είναι η ολοκληρωμένη πολιτική που θα εφαρμόσει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν και αν κυβερνήσει και ποιες είναι οι βαθύτερες επιδιώξεις του σχετικά με το ΕΣΥ;

Η Υγεία είναι κοινωνικό αγαθό και πρώτη φροντίδα του κράτους και ως κοινωνικό αγαθό πρέπει να παρέχεται από το δημόσιο στο πιο ολοκληρωμένο επίπεδο. Επί της  ουσίας δηλαδή δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης ο ιδιωτικός τομέας παρά μόνο υψηλού επιπέδου δημόσια θεραπευτήρια άρτια στελεχωμένα και εξοπλισμένα και συνολικά ένα υψηλού επιπέδου υγειονομικό σύστημα. Πέρα όμως από το να ζητά επίταξη του ιδιωτικού τομέα με έντονο τρόπο και φοβόμαστε για αντιπολιτευτικούς λόγους δεν ψέλλισε κάτι άλλο. Και όμως ήταν και είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για να τεθεί  και να διεκδικηθεί το αίτημα κρατικοποίησης του ιδιωτικού τομέα της Υγείας. Σε αυτό τσιμουδιά. Αν όμως πράγματι εννοεί ότι οι διαφορές του από τη ΝΔ είναι ιδεολογικές και κοσμοθεωρητικές, ένα τέτοιο αίτημα έπρεπε να θέσει. Τέλος, πρέπει να ξεκαθαρίσει τι προτίθεται να κάνει με τον ιδιωτικό τομέα της Υγείας συγκεκριμένα και όχι «θα τον ενισχύσουμε, θα προσλάβουμε προσωπικό». Αν προτίθεται δηλαδή να δημιουργήσει  ένα τέτοιο δημόσιο τομέα Υγείας από τη μία και τέτοιες συνθήκες λειτουργίας στον ιδιωτικό τομέα πού σταδιακά να κάνει περιττή και όχι κερδοφόρα για το κεφάλαιο την ύπαρξη του.

Ένα δεύτερο  ζήτημα το οποίο μάλιστα έχει ανάγει σε “μητέρα των μαχών” είναι το σχέδιο  νόμου που καταργεί το οκτάωρο και θέτει νέα μεγάλα εμπόδια στην οργάνωση, τη λειτουργία και τη δράση του συνδικαλιστικού κινήματος. Εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ είναι περισσότερο εκτεθειμένος. Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και ο ημερήσιος χρόνος εργασίας ως 10 ώρες ψηφίστηκε το 2011 από την κυβέρνηση Σαμαρά. Στις διατάξεις του νόμου αυτού λίγα προσέθεσε η σημερινή κυβέρνηση με το νέο νόμο της με κύριο και πολύ σημαντικό όμως την ατομική διαπραγμάτευση των εργαζομένων με την επιχείρηση, χωρίς δηλαδή την παρουσία του σωματείου. Σχεδόν πέντε χρόνια στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάργησε τις διατάξεις αυτές αντίθετα  αυτές εφαρμόστηκαν πλήρως.

Η επέμβαση στη λειτουργία και τη δράση των συνδικάτων δεν άρχισε σήμερα και κατά τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υπήρξαν εξίσου σκληρές επεμβάσεις. Η τρόικα και ο ΣΕΒ κατέθεταν τις απαιτήσεις τους και η κυβέρνηση Τσίπρα της υλοποιούσε.  Γιατί λοιπόν να πειστεί ο εργαζόμενος  από τις εξαγγελίες του κόντρα στα γεγονότα που έζησε και στην πείρα που  έχει συγκεντρώσει.

Είναι σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δυσκολεύεται να ανακάμψει και καρκινοβατεί συνεχώς παρά την επιθετική νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη που δεν διστάζει, πριν βγει η χώρα από την Πανδημία, να κηρύξει την συρρίκνωση του δημοσίου συστήματος Υγείας, την κατάργηση του 8ωρου και τη θεσμοθέτηση του 10ωρού και άλλα πολλά.

Όχι μόνο δεν διαμορφώνονται δύο ριζικά διαφορετικά μέτωπα ένα με επίκεντρο τη ΝΔ και ένα με επίκεντρο το ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα με ριζικά διαφορετικές ιδεολογικές βάσεις, αλλά πρόκειται για την πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δύο διαφορετικές εκδοχές στις οποίες οι διαφοροποιήσεις περιορίζονται σε δευτερεύουσες πλευρές της.

Οι στόχοι του ΣΥΡΙΖΑ είναι σαφείς. Θέλει, καταρχήν, να αποκαταστήσει τις κλονισμένες σχέσεις του με ευρύτερα λαϊκά και εργατικά τμήματα που είχαν διαρραγεί από την κυβερνητική του θητεία και να αρχίσει η διαμόρφωση συμμαχιών με πολιτικές ομάδες και οργανώσεις. Θέλει  να εκφράσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια και οργή και αυτό πάνω σε μία αντιλαϊκή βάση, να διαμορφώσει ένα αντιδεξιό, αντί-ΝΔ μέτωπο. Όλοι  μαζί εναντίον  των νεοφιλελεύθερων επιλογών της ΝΔ από θέσεις υπέρ του κεφαλαίου και εναντίον των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων.

Το ζητούμενο για  την εργατική τάξη και το λαό δεν είναι μόνο να ηττηθεί η ΝΔ. Πρέπει να ηττηθεί η πολιτική της, πολιτική που εξυπηρετεί τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τους ευρωπαίους και υπερατλαντικούς συμμάχους της, πρέπει να ακυρωθούν τα σχέδια για εναλλαγή αστικών κομμάτων στην κυβέρνηση και η παγίωση του δικομματισμού. Σε διαφορετική περίπτωση ουσιαστικές κατακτήσεις υπέρ των εργαζομένων δεν πρόκειται να υπάρξουν, το κεφάλαιο, οι “έχοντες και κατέχοντες” δεν πρόκειται να πληρώσουν και πάλι τα βάρη η λαϊκή πλειοψηφία θα τα επωμιστεί.

Πρέπει να αλλάξει ουσιαστικά ο ταξικός συσχετισμός υπέρ της εργατικής τάξης ώστε μία μονιμότερη πορεία αναγέννησης της χώρας να υπάρξει.

Το βάρος αυτό πέφτει πρωτίστως στους κομμουνιστές και τον αριστερό και προοδευτικό κόσμο γενικότερα, κανείς άλλος δεν μπορεί να το  αναλάβει αυτό το βάρος, αυτό όμως απαιτεί μία ριζική αλλαγή στον τρόπο σκέψης, στην πολιτική, τις σχέσεις μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων και τις επιδιώξεις τους.

Απαιτεί να σταθούν οι κομμουνιστές στο ύψος των περιστάσεων.

                                                                                                         Τ. Κ.

πηγη: ergatikosagwnas.gr