Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Έρευνα: Σαχάρα του μέλλοντος η Ελλάδα λόγω της κλιματικής αλλαγής
Ένα ζοφερό μέλλον για την Ελλάδα τα επόμενα 30 χρόνια εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, εάν δεν ληφθούν μέτρα, αποκαλύπτει έρευνα του Ανεξάρτητου Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού διαΝΕΟσις.
Σύμφωνα με τα πιο μετριοπαθή κλιματικά σενάρια η μέση θερμοκρασία κατά τους θερινούς μήνες θα ανέβει έως 3,8 βαθμούς Κελσίου, ενώ οι ημέρες του καύσωνα θα αυξηθούν κατά 15 με 20 ετησίως.
Οι βροχοπτώσεις θα μειωθούν κατά 20 με 30% κατά τους θερινούς μήνες, γεγονός που θα πλήξει σημαντικά την αγροτική παράγωγη.
Η άνοδος της στάθμης θάλασσας, κατά μισό μέτρο θα οδηγήσει σε κατακλυσμό περιοχών, ενώ θα εξαφανιστούν ακόμη και δημοφιλείς παράλιες. Οι εκτιμήσεις δείχνουν πως κινδυνεύει να χαθεί 3,5% της έκτασης της χώρας, με κόστος 2% του ΑΕΠ.
Όπως είπε στον ΣΚΑΪ ο διευθυντής Περιεχομένου της διαΝΕΟσις Θοδωρής Γεωργακόπουλος ο Ορνός της Μυκόνου και ο Λαιμός της Βουλιαγμένης είναι δυο από τις παράλιες που θα κατακλυστούν.
Λύσεις υπάρχουν αρκεί να προωθηθούν έγκαιρα να δημιουργηθούν οι κατάλληλες υποδομές και κυρίως να υπολογιστεί σοβαρά ο κλιματικός σχεδιασμός σε όλες τις επιμέρους πολιτικές.
Μειώσεις-σοκ στις νέες συντάξεις με τον νόμο Κατρούγκαλου
Μειώσεις από 5,7% ως 13,15%, κατάργηση του επιδόματος συζύγου, κατάργηση της προσαύξησης βαρέων ενσήμων, αλλά και καταβολή αναπηρικών συντάξεων με ημερομηνία λήξεως στον ένα χρόνο από τη χορήγησή τους αποκαλύπτουν οι πρώτες οριστικές αποφάσεις συνταξιοδότησης με τα ποσά-σοκ που βγάζει ο νόμος Κατρούγκαλου για όσους υπέβαλαν αίτηση από τις 13/5/2016 και μετά.
Ο «Ελεύθερος Τύπος» εξασφάλισε και δημοσιεύει σήμερα τέσσερις αντιπροσωπευτικές αποφάσεις των νέων συντάξεων, οι οποίες, σημειωτέον, βγαίνουν με ρυθμούς χελώνας. Μέχρι τώρα έχουν εκδοθεί λιγότερες από 600 νέες συντάξεις, ενώ εκκρεμούν 65.000 αιτήσεις εδώ και ένα χρόνο! Η τρόικα περιμένει ως το τέλος Ιουνίου, δηλαδή σε λιγότερες από 15 μέρες, να έχει εκδοθεί το 10% των συντάξεων από τις 50.000 αιτήσεις που υποβλήθηκαν ως το τέλος του 2016. Με το δείγμα αυτό των 5.000 νέων συντάξεων θα πιστοποιήσει αν και κατά πόσο επιτυγχάνεται συγκράτηση της συνταξιοδοτικής δαπάνης και σε τι ποσοστό.
Στο περίμενε για μήνες θα μείνουν όσοι έχουν διαδοχική ασφάλιση, ενώ καμία οριστική απόφαση δεν έχει εκδώσει το Γενικό Λογιστήριο. Οι πρώτες αποφάσεις αφορούν όσους έχουν όλα τα ένσημα στο ΙΚΑ.
Οι συνταξιοδοτικές αποφάσεις έχουν δύο ποσά σύνταξης, το «παλιό» και το «νέο»:
- Το «παλιό» ποσό σύνταξης είναι με τον τρόπο υπολογισμού που ίσχυε πριν από το νόμο Κατρούγκαλου, δηλαδή αναγράφεται η σύνταξη που θα έπαιρναν οι ασφαλισμένοι πριν από το νόμο 4387/2016. Αυτό το ποσό δεν καταβάλλεται αλλά χρησιμοποιείται ως δείκτης σύγκρισης για τη μείωση που προκύπτει στη νέα σύνταξη με το νόμο Κατρούγκαλου.
• Το «νέο» ποσό σύνταξης είναι και το καταβαλλόμενο για τον ασφαλισμένο και υπολογίζεται με το νόμο Κατρούγκαλου, δηλαδή με τις διατάξεις του ν. 4387/2016, όπου η σύνταξη διαχωρίζεται σε εθνική και ανταποδοτική και το άθροισμά τους είναι το τελικό καταβαλλόμενο ποσό για κάθε νέο συνταξιούχο. Στο ποσό αυτό επιβάλλεται η κράτηση ασθενείας 6% και ο φόρος που αναλογεί.
Τα ντοκουμέντα των αποφάσεων του ΕΦΚΑ που αποκαλύπτει ο «Ε.Τ.» δείχνουν ότι:
- Ασφαλισμένος 56 ετών υπέβαλε αίτηση στις 31 Μαΐου του 2016. Η σύνταξη βγαίνει σήμερα. Εχει 35 έτη (10.500 ένσημα), εκ των οποίων τα 7.500 στα «βαρέα» με συντάξιμες αποδοχές 2.373 ευρώ. Με τον παλιό τρόπο, πριν από το νόμο Κατρούγκαλου, θα έπαιρνε αρχική μικτή σύνταξη 1.932 ευρώ. Μετά τις μειώσεις του Μνημονίου και την κράτηση ασθενείας 6%, η καταβαλλόμενη σύνταξη θα ήταν 1.398 ευρώ. Με το νόμο Κατρούγκαλου και παρά την αναπροσαρμογή των συντάξιμων αποδοχών του με το δείκτη τιμών καταναλωτή στις 2.410 ευρώ, η σύνταξη βγαίνει στα 1.289,82 ευρώ. Από το ποσό αυτό τα 376,22 ευρώ είναι η εθνική σύνταξη (με μια μικρή μείωση λόγω ορίου ηλικίας κάτω από το πλήρες όριο) και τα 913,50 ευρώ είναι η ανταποδοτική σύνταξη που υπολογίστηκε με συντελεστή αναπλήρωσης 37,90% επί των αποδοχών των 2.410 ευρώ. Σύνολο μικτής σύνταξης 1.289 ευρώ (376 ευρώ η εθνική και 913 ευρώ ανταποδοτική). Μετά την εισφορά ασθενείας η σύνταξη περιορίζεται στα 1.212,43 ευρώ και έχει μείωση κατά 183,56 ευρώ, ή κατά 13,15%, από τη σύνταξη που θα έπαιρνε με τον παλιό τρόπο υπολογισμού και τις παλιές μνημονιακές κρατήσεις. Παρατηρείται δηλαδή ότι με αυξημένες συντάξιμες αποδοχές παίρνει μικρότερη σύνταξη ακόμη και από αυτή που θα προέκυπτε με τα «παλιά Μνημόνια». Ο νόμος Κατρούγκαλου, δηλαδή, είναι χειρότερος! Το σοκ από το νέο νόμο είναι ότι κόβεται και η προσαύξηση ενσήμων λόγω βαρέων. Στη σχετική στήλη που αναφέρεται η τυχόν προσαύξηση του ποσοστού αναπλήρωσης (λόγω βαρέων), το ποσοστό είναι 0%. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει την προσαύξηση του 0,075% κατ’ έτος γιατί καταργήθηκε με εμβόλιμη διάταξη σε άλλον μεταγενέστερο νόμο του «Κατρούγκαλου». Αν όμως ο ασφαλισμένος επέλεγε να αποχωρήσει με τα όρια ηλικίας της κανονικής ασφάλισης, δηλαδή στα 62, τότε θα υπολογιζόταν η προσαύξηση, αλλά θα έπρεπε να έχει 40 αντί 35 χρόνια.
- Γυναίκα 67 ετών με 15 χρόνια υπέβαλε αίτηση τον Αύγουστο του 2018. Με αποδοχές 928 ευρώ θα έπαιρνε σύνταξη 486,6 ευρώ και 457,4 ευρώ καθαρά μετά την εισφορά 6% για ασθένεια. Με το νόμο Κατρούγκαλου και με αναπροσαρμοσμένες αποδοχές στα 987 ευρώ παίρνει 458,84 ευρώ μικτά και 431,3 ευρώ καθαρά μετά το 6% για ασθένεια. Η μείωση είναι κατά 26 ευρώ, ή κατά 5,7%, και μάλιστα παρατηρείται ότι η παλιά κατώτατη σύνταξη των 486 ευρώ πάει ακόμη πιο κάτω, στα 458 ευρώ (431 ευρώ καθαρά) με το νόμο Κατρούγκαλου-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
πηγη: ergasianet.gr
Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα
«Είμαι από εκείνους που διακινδυνεύουν τη ζωή τους για να υπερασπιστούν τις αλήθειες τους» (από γράμμα του Τσε Γκεβάρα στους γονείς του).
Σαν σήμερα, 14 Ιουνίου, το 1928 γεννήθηκε ο κομμουνιστής επαναστάτης Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα, στο Ροσάριο της Αργεντινής. Η φράση που μόλις διαβάσατε (ή κάποια παραλλαγή της) γράφεται κάθε χρόνο, στις 14 Ιουνίου, αν και, όπως είναι γνωστό, υπάρχει μια ιστορία γύρω από την ημερομηνία γέννησης του Τσε Γκεβάρα, η οποία τοποθετείται, με βάση ορισμένες μαρτυρίες, ένα μήνα νωρίτερα.
Τα στοιχεία για τη ζωή του Τσε δημοσιεύονται και διαβάζονται διαρκώς, όχι μόνο στην Κούβα, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Το πρόσωπο του παραμένει σύμβολο σε διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις, σπίτια σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Παράλληλα, η γνωστή φωτογραφία του Τσε κι ό,τι αυτή συμβολίζει έχει γίνει αντικείμενο εμπορευματοποίησης (καμπάνιες επιχειρήσεων κ.α), ακόμα και σπίλευσης.
Πολιτικά πρόσωπα ή άλλα δημόσια πρόσωπα, που καμία σχέση δεν έχουν με την ιδεολογική πορεία του Γκεβάρα, επιδιώκουν απεγνωσμένα να πάρουν λίγο από τη λάμψη του, υποστηρίζοντας πως πρόκειται για ένα επαναστάτη διαφορετικό από άλλους κομμουνιστές. Όλα αυτά, βέβαια, μετά τον θάνατο του Τσε, διότι όταν ήταν ζωντανός οι πολιτικοί πρόγονοι των σημερινών «θαυμαστών» του, «απλά» τον δολοφόνησαν! Είχαν κι έχουν τον φόβο του οι (κάθε είδους) εκπρόσωποι της κυρίαρχης τάξης, γιατί ο Γκεβάρα στη σύντομη του ζωή πάλεψε, πολέμησε, ενέπνευσε κι εμπνέει.
Έχουμε, ειλικρινά, βαρεθεί τα αφιερώματα για τον «άλλον» Τσε, δηλαδή τον Γκεβάρα χωρίς τα επαναστατικά και κομμουνιστικά του χαρακτηριστικά. Γνωστή κι αυτή η τακτική: Αφαιρούμε από ένα πρόσωπο, που πέρασε στην ιστορία, ό,τι δεν μας αρέσει και διαμορφώνουμε μια άλλη όψη του. Αυτό εξυπηρετεί πλήρως την παραχάραξη της Ιστορίας, μια «δραστηριότητα», η οποία, τουλάχιστον τις δύο τελευταίες δεκαετίες, είναι το «χόμπι» πολλών διανοητών, με την πρόφαση της «διαφορετικής ματιάς».
Αντί μιας αναφοράς σε βιογραφικά στοιχεία και φράσεις του Τσε Γκεβάρα θα παρακινήσουμε για κάτι: Ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να διαβάσουμε ή να ξαναδιαβάσουμε ποιός ήταν ο Κομαντάντε. Ας διαβάσουμε τα κείμενα του. Ας μην είναι φέτος ένα «μνημόσυνο» για τη μέρα γέννησης του. Οι συνθήκες το «ευνοούν». Όπου και να κοιτάξει κανείς γύρω του αντιλαμβάνεται πως, στις μέρες μας, οι άθλιοι που ο Τσε πολέμησε, με τ’ όπλο ή και χωρίς αυτό, υπάρχουν ακόμα και κυριαρχούν, σμπαραλιάζοντας ανθρώπινες ζωές.
Εάν διαβάσει κανείς τα κείμενα ή ακούσει ομιλίες του Τσε Γκεβάρα θα αντιληφθεί πως ο επρόκειτο για έναν ολοκληρωμένο επαναστάτη, που συνδύασε μυαλό, γνώση και συναίσθημα, επιτυγχάνοντας ένα ξεχωριστό αποτέλεσμα. Συγκρούστηκε και αμφισβήτησε μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του και απέδειξε το ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που θέλουν ορισμένοι: Ο Τσε δεν ήταν «υπεράνθρωπος», ήταν άνθρωπος, με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους. Τον Γκεβάρα δεν μπορούμε να τον κοιτάμε «από μακριά». Εάν ασχολήθει κανείς, έστω και λίγο, με τη ζωή του θα καταλάβει πως κάτι τέτοιο το απεχθανόταν. Η ρεαλιστική προσέγγιση του θα αναδείξει το μεγαλείο της ύπαρξης του ιστορικού (πια) προσώπου του Τσε. Ο Γκεβάρα, από μικρή ηλικία, οργίστηκε με αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο, δεν άντεχε τη βαρβαρότητα. Με αυτό το «δόγμα» έζησε. Δεν έμεινε, όμως, στα λόγια κι έκανε μια αδιαμφισβήτητη επιλογή: Να πολεμήσει τη βαρβαρότητα ως κομμουνιστής. –
Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Τσε Γκεβάρα. Ο λόγος δικός του :
«Τώρα υπάρχουν βασιλιάδες χωρίς στέμματα: είναι τα μονοπώλια, αληθινοί αφέντες ολόκληρων χωρών, ακόμα και ηπείρων, σαν την περίπτωση της Αφρικής, ενός γερου τμήματος της Ασίας και δυστυχώς επίσης της Αμερικής μας. Κατά καιρούς προσπάθησαν να κυριαρχήσουν στον κόσμο. Όπως ο Χίτλερ, ο εκπρόσωπος των μεγάλων γερμανικών μονοπωλίων, που προσπάθησε να επιβάλει την ιδέα της ανωτερότητας μιας φυλής στον κόσμο, με έναν πόλεμο που στοίχισε τη ζωή 40 εκατομμυρίων ανθρώπινων υπάρξεων.
Η σημασία των μεγάλων μονοπωλίων είναι τεραστία. Σε σημείο που να εξουδετερώνει την πολιτική ισχύ σε πολλές από τις δημοκρατίες μας. Πριν μερικά χρόνια διάβαζα ένα δοκίμιο του Παπινι, όπου ο ήρωας του, ο Γκογκ, αγοράζει μια δημοκρατία και λέει πως σκέπτεται να έχει πρόεδρο, βουλή, στρατο και αισθάνεται άρχοντας, ενώ στην πραγματικότητα έχει αγοράσει το αρχοντιλικι. Αυτή η καρικατούρα είναι απόλυτα ακριβής: υπάρχουν δημοκρατίες που έχουν όλα τα τυπικά στοιχεία για να είναι τέτοιες και που στην πραγματικότητα εξαρτώνται από την θέληση της πανταχού παρούσας Εταιρίας Φρούτων, από την Standard Oil ή από ένα μονοπώλιο πετρελαίων κι άλλες πάλι από τον βασιλιά του κασσίτερου ή από τους μεγαλέμπορους των καφέδων (και δεν δίνω ’δω παρά αμερικανικά παραδείγματα, για να μη μιλήσουμε για την Αφρική ή την Ασία). Με αλλά λόγια η πολιτική κυριαρχία είναι ένας όρος που δεν πρέπει να προσπαθούμε να εξηγήσουμε με επιφανειακούς ορισμούς. Πρέπει να εμβαθύνουμε περισσότερο και να ερευνούμε τις ρίζες. Όλες οι συνθήκες, όλοι οι κώδικες των νομών επιβεβαιώνουν ότι η εθνική πολιτική κυριαρχία είναι μια ιδέα αδιαχώριστη από την έννοια του κυρίαρχου Κράτους, του μοντέρνου Κράτους.
Αν δεν συνέβαινε αυτό, ορισμένες δυνάμεις δεν θα αισθάνονταν την υποχρέωση να αποκαλούν τις αποικίες τους ελευθέρα συνεταιρικά Κράτη προσπαθώντας με τον τρόπο αυτό να καμουφλάρουν την αποικιοποιηση με άλλους όρους. Το εσωτερικό καθεστώς του κάθε λαού που του επιτρέπει να εξασκεί την εξουσία του περισσότερο ή λιγότερο απόλυτα, είναι ένα θέμα που πρέπει να ρυθμίζεται απ’ αυτόν τον ίδιο το λαό. Αλλά εθνική κυριαρχία, κατ’ αρχήν, εξασφαλίζει σε μια χώρα το δικαίωμα να αρνείται οποιαδήποτε επέμβαση που θέτει σε κίνδυνο την ύπαρξη της, καθώς και το δικαίωμα να διαλέγει τον τρόπο της διακυβέρνησης που της ταιριάζει καλύτερα. Αυτό εξαρτάται από τη θέληση της και ο λαός της είναι ο μόνος που μπορεί ν’ αποφασίσει αν μια κυβέρνηση πρέπει ή όχι να αλλάξει. Άρα όλες αυτές οι αρχές περί πολιτικής και εθνικής ισχύος δεν είναι παρά κούφια λόγια, όταν δεν συνοδεύονται από οικονομική ανεξαρτησία.
Είπαμε στην αρχή ότι η πολιτική κυριαρχία και οικονομική ανεξαρτησία συμβαδίζουν. Μια χώρα που δεν έχει δική της οικονομία και στην οποία εισβάλλουν ξένα κεφαλαία δεν μπορεί να ξεφύγει από την κηδεμονία της χώρας απ’ όπου εξαρτάται. Και επί πλέον δεν μπορεί να επιβάλει τη θέληση της, αν βρεθεί σε αντίθεση με τα συμφέροντα της χώρας που την εξουσιάζει οικονομικά. Αυτό δεν είναι ακόμη πολύ ξεκάθαρο για τους Κουβανέζους και πρέπει να επιμείνω κι άλλο στο θέμα.
Οι βάσεις της πολιτικής κυριαρχίας που θεμελιώσαμε την 1η του Γενάρη του 1959 δεν θα σταθεροποιηθούν απόλυτα παρά μόνον όταν θα έχουμε επιτύχει μιαν απόλυτη οικονομική ανεξαρτησία. Και μπορούμε να πούμε πως βρισκόμαστε σε καλό δρόμο, αν κάθε μέρα λαμβάνουμε κι ένα μέτρο που εξασφαλίζει την οικονομική μας ανεξαρτησία. Αν τα κυβερνητικά μέτρα διακόψουν αυτή την πρόοδο ή κάνουν έστω κι ένα βήμα προς τα πίσω, όλα χάνονται και ξαναγυρίζουμε αμετάκλητα στο σύστημα της αποικιοποιησης λίγο πολύ συγκαλυμμένα, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της κάθε χώρας και της κάθε κοινωνικής στιγμής». Εκτενές απόσπασμα από ομιλία του Τσε που μεταδόκε από το ραδιόφωνο στις 20 Μαρτίου 1960, στο πλαίσιο των εκπομπών «Λαϊκό Πανεπιστήμιο» (Τσε Γκεβάρα, Άπαντα, τόμος 4 -Πολιτικά κείμενα Α , σ.22 -σ.24, Εκδόσεις Καρανάση).
ΕΝΥΠΕΚΚ: Μακελειό στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα! Στα 586 € όλοι οι νέοι μισθοί
Ψήφισαν και τη «βουλγαροποίηση» των μισθών!
Ιδού η διάταξη !
Ι.Αναστολή επ’αόριστον των συλλογικών διαπραγματεύσεων
Πρωτοφανές! Δεν υπάρχει προηγούμενο!
Με το άρθρο 16 του συμπληρωματικού Μνημονίου (ν. 4472/19-5-2017) η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ «πάγωσε» για αόριστο χρόνο τον μηχανισμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην πατρίδα μας, αφού ανέστειλε την εφαρμογή των δυο πιο βασικών του αρχών:
α.της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης όταν συρρέει επιχειρησιακή σύμβαση με κλαδική και
β.της αρχής της επεκτασιμότητας των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων.
Έτσι, με την υπερίσχυση των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων αποκόπτεται ο «ομφάλιος λώρος» των ιδιωτικών μισθών με τα ανώτερα επίπεδα των κλαδικών και ομοιοεπαγγελματικών συμβάσεων, αφού οι μισθοί των επιχειρησιακών συμβάσεων καθ’όλη τη μνημονιακή περίοδο, αλλά ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια, κινούνται σε καταφανώς κατώτερα επίπεδα από τα αντίστοιχα των κλαδικών-ομοιοεπαγγελματικών.
Συμπέρασμα της ανωτέρω ρύθμισης είναι ότι, εφεξής και για αόριστο χρόνο, οι μισθοί των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων δεν θα μπορούν να εξομοιωθούν (θα υπολείπονται) με τους μισθούς των κλαδικών-ομοιοεπαγγελματικών!
ΙΙ.«Ρήτρα βουλγαροποίησης» («κατωτατοποίησης») των μισθών του ιδιωτικού τομέα. Όλοι οι νέοι μισθοί στο ύψος του κατώτατου (586 € μικτά)!
Με το άρθρο πέμπτο του εφαρμοστικού νόμου 4475/2017 του συμπληρωματικού Μνημονίου ν. 4472/2017, που ψηφίστηκε χτες 12-6-2017 (ΦΕΚ Α 83) με τίτλο «Κύρωση της τροποποιημένης Συμφωνίας για την ίδρυση της Γενικής Επιτροπής Αλιείας για τη Μεσόγειο. Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου και άλλες διατάξεις», η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε συνεννόηση με την τρόικα και αιφνιδιάζοντας Συνδικάτα, πολιτικά κόμματα και επιστήμονες, ψήφισε και τη «βουλγαροποίηση» («κατωτατοποίηση») των μισθών του ιδιωτικού τομέα μέχρι του ύψους της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με την πρόβλεψη ότι αυτοί μπορούν να μειώνονται μέχρι του ύψους της ΕΓΣΣΕ.
Συγκεκριμένα ψήφισε ότι: «Έως το τέλος του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής η επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας υπερισχύει σε περίπτωση συρροής με κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας και πάντως δεν επιτρέπεται να περιέχει όρους εργασίας δυσμενέστερους για τους εργαζόμενους από τους όρους εργασίας Εθνικών Συλλογικών Συμβάσεων.».
Συμπερασματικά, σύμφωνα με την ανωτέρω ρύθμιση, οι μισθοί των επιχειρησιακών συμβάσεων εργασίας που είναι μέχρι σήμερα ανώτεροι των μισθών της ΕΓΣΣΕ, θα μπορούν εφεξής να μειώνονται και μέχρι τα 586 ευρώ μικτά!!
ΙΙΙ.Η «βουλγαροποίηση» του ιδιωτικού μισθολογίου, δομική ρήτρα του Μνημονίου
Έτσι, με τις παραπάνω δύο διατάξεις, συνδυαστικά εφαρμοζόμενες, άνοιξε διάπλατα ο δρόμος της «βουλγαροποίησης» («κατωτατοποίησης») των μισθών του ιδιωτικού τομέα, όπως θεσπίστηκε από το β’ Μνημόνιο (ν. 4046/2012 σελ. 713) ως δομική υποχρέωση της χώρας μας («ρήτρα Βουλγαρίας» ή «ρήτρα Παπαδήμου»).
Δανειστές και μνημονιακές κυβερνήσεις συνεχίζουν να έχουν σταθερή προσήλωση στη συνεχή συμπίεση του ιδιωτικού μισθολογίου μέσω της «ρήτρας βουλγαροποίησης» των μισθών του ιδιωτικού τομέα όπως καταφαίνεται και από τον συνδυασμό των άρθρων των δύο παραπάνω νόμων.
IV.Φτωχός εργαζόμενος («workingpoor»): Το νέο υπόδειγμα του Έλληνα εργαζόμενου
Είναι προφανές ότι τρόικα και μνημονιακές κυβερνήσεις στο σύνολό τους έχουν ως εργατικό «πρότυπο» τον φτωχό εργαζόμενο («working poor»), έναν δηλαδή εργαζόμενο που θα εργάζεται αλλά ταυτόχρονα θα είναι και φτωχός, που θα παλινδρομεί μεταξύ της ψευδαίσθησης της εργασίας και της οριακής διαβίωσης… Έναν εργαζόμενο που η επιβίωση στο επίπεδο του χαμηλού μισθού θα είναι ισόβιο άγχος και βάσανο!
Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί κυβέρνηση, κόμματα και Συνδικάτα να ζητήσουν άμεσα την κατάργηση της πρωτοφανούς στα κοινοβουλευτικά χρονικά αυτής διάταξης, που οδηγεί σε εξαθλίωση τα μεσαία και κατώτερα μισθολογικά στρώματα του πολύπαθου ιδιωτικού τομέα.
Η ΕΝΥΠΕΚΚ θεωρεί ότι οι δύο παραπάνω διατάξεις είναι ονειδιστικές, αφού προσβάλλουν ευθέως και καταρρακώνουν τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, ολόκληρη γενικώς την Εργατική Τάξη, στην πατρίδα μας!
Η ψήφισή τους από Έλληνες βουλευτές συνιστά πράξη ντροπής και απαξίωσης του παρηκμασμένου και παραδομένου στους δανειστές Ελληνικού Κοινοβουλίου!
πηγη: iskra.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή