Παναγιώτης Μαυροειδής

Σε ένα σημείωμά του στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (Σάββατο 29/7), ο Π.Κ. Ιωακειμίδης, καθηγητής της ευρωπαϊκής πολιτικής και ενοποίησης στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. γράφει:

«Η χρήση του δημοψηφίσματος στον ευρωπαϊκό χώρο δεν έγινε «με φειδώ και περίσκεψη». Αντίθετα, έγινε με πολιτική απερισκεψία και με πολιτικές σκοπιμό­τητες, γεγονός που είχε ως συνέπεια να υπονομεύσει τελικά τη νομιμοποίηση της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ενοποίησης».

Τι αφορούσαν όμως τα δημοψηφίσματα για τα οποία ο αρθρογράφος καταλογίζει «απερισκεψία»;

Η διενέργεια των δημοψηφισμάτων αυτών αφορούσε στην (εκ των υστέρων έστω) επικύρωση Συνθηκών (Συνθήκη Ευρωπαϊκής Ένωσης – Maastricht, Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, Συνθήκη Νίκαιας, Συνθήκη Λισαβόνας) ή για την προσχώρηση ή μη χώρας σε ενο­ποιητικά σχήματα όπως αυτό της Οικο­νομικής και Νομισματικής Ένωσης – ΟΝΕ (Σουηδία, Δανία). O αρθρογράφος αναφέρεται επίσης  στο ελληνικό δημοψήφισμα τον Ιούλιο του 2015.

Με λίγα λόγια ο κόσμος κλήθηκε, όπου και όταν κλήθηκε να επικυρώσει ή να απορρίψει σοβαρότατες αποφάσεις που καθόριζαν τη ζωή γενεών ολόκληρων.

Ακριβώς για αυτό το λόγο όμως ο αρθρογράφος, γίνεται επικριτικός ως προς τη χρήση τους:

«Εκτίμηση μου είναι ότι όλα αυτά τα θέματα δεν είναι επιδεκτικά μιας δημοψηφισματικής απάντησης με ένα «ναι» ή «όχι». Είναι θέματα που απαι­τούν ενδελεχή, ορθολογική συζήτηση που μπορεί να διεξαχθεί μόνο στο πλαίσιο των αντιπροσωπευτικών κοινοβουλευτικών σωμάτων».

Ο κύριος καθηγητής πριν απ’ όλα  ψεύδεται, μιας και δεν τον ενόχλησε η «περιοριστική» λογική του ΝΑΙ/ΟΧΙ (την οποία άλλωστε είχαν καθορίσει οι αντίστοιχες κυβερνήσεις και η γραφειοκρατία της ΕΕ), αλλά ακριβώς το αποτέλεσμα που ήταν ένα ηχηρό ΌΧΙ στις περισσότερες των παραπάνω περιπτώσεων.

Αποκαλύπτεται μόνος τους ανάγλυφα όταν αναφερόμενος στην περίπτωση του BREXIT, γράφει:

«στην περίπτωση αυτή δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι η δημοψηφισματική διαδικασία επέτρεψε την προβολή ενός απλουστευτικού και εν πολλοίς δημαγωγικού και λαϊκίστικου λόγου, κυρίως από τους υποστηρικτές της εξόδου (Brexiteers)».

Με λίγα λόγια τα δημοψηφίσματα είναι αρνητικά, ακριβώς τότε που το αποτέλεσμά τους είναι αντίθετο με τη …θεόσταλτη επιλογή και προσταγή των αρχουσών τάξεων και της ελίτ του συνασπισμού τους που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση!

Πρόκειται για ανοιχτή εξύμνηση της πολιτικής απολυταρχίας. Είναι δείγμα σήψης της αστικής δημοκρατίας, απέκδυσής της από το τυπικό δημοκρατικό της περιεχόμενο. Ειδικότερα,  αποτελεί σημάδι απόλυτης αντιδραστικής κατάληξης της λεγόμενης «ευρωπαϊκής ιδέα;» που δήθεν ενσαρκώνει η ΕΕ.

Οι εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης, μαζί και οι κονδυλοφόροι τους που κατά παραγγελία αναπαράγουν την αντίληψη που άλλοι γεννήθηκαν να αποφασίζουν και να διατάζουν και άλλοι για να υπακούσουν και να εκτελούν, δε μπορούν να κρύψουν το μίσος τους, μα και το φόβο τους για κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας και παρέμβασης. Ακόμη και σε εκείνες τις μορφές που ως τώρα ήταν αποδεκτές εντός της αστικής δημοκρατίας.

Πρόκειται για μια σημαντική πλευρά που υποδηλώνει μια γενικότερη τάση απόλυτης πολιτικής αντιδραστικοποίησης του σύγχρονου καπιταλισμού, που δίνει διαφορετική διάσταση στη διεκδίκηση για τη δημοκρατία από μεριάς των εργατικών και κομμουνιστικών δυνάμεων.

Αξίζει να δούμε την υστερία με τις Βαρουφακιάδες, ακριβώς από αυτή τη σκοπιά.

Με την επικέντρωση σε σεξοπιπεράτες λεπτομέρειες του βιβλίου του Υπουργού Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή του αρχιτέκτονα της διαδικασίας υποταγής στις αποφάσεις του EUROGROUP και της προετοιμασίας του κόσμου για τη μνημονιακή συνέχεια, είναι πολλοί αυτοί που επιχειρούν να συσκοτίσουν την ουσία.

Μεταξύ τους, ο ίδιος ο Βαρουφάκης που θα του άξιζε ένα λαϊκό Γουδή για εκείνη την επαίσχυντη συμφωνία του EUROGROUP της 20^ης Φεβρουαρίου του 2015.

Ανάμεσά τους, ο ίδιος ο πρωθυπουργός Τσίπρας που του αξίζει όλη η λαϊκή χλεύη όταν προσπαθεί να παρουσιάσει την επιλογή «μνημόνια και ότι να ναι, αρκεί εμείς να κυβερνάμε» ως απλή «φαιδρότητα» του Υπουργού του.

Δεν μπορεί φυσικά να πάρει κανείς στα σοβαρά το δήθεν μεγάλο έγκλημα της έκδοσης «παράλληλου» νομίσματος  (καμία σχέση με έξοδο από την ευρωζώνη) στην μορφή των IOUs του ελληνικού δημοσίου για τις πληρωμές του. Αλήθεια οι πληρωμές με ομόλογα, με επιταγές, με απλές λογιστικές τραπεζικές εγγραφές, μα και με τα ίδια τα χαρτάκια του ευρώ (χαρτονομίσματα), είναι και όλα αυτά …ασέβεια προς το θεό που ονομάζεται Ευρώ;

Τι πυροβολούν στα αλήθεια;

Αυτό που θέλουν να στήσουν στον τοίχο και να εξευτελίσουν, είναι κάθε μορφή και θεσμό (όπως το δημοψήφισμα), που ενέχει μεγαλύτερους για την κυρίαρχη πολιτική κινδύνους να χρησιμεύσει στην αμφισβήτησή της.

Μα και να εξαφανίσουν από τη λαϊκή μνήμη μια σημαντική στιγμή έκφρασης λαϊκών διαθέσεων αντίστασης στην ΕΕ , ταυτίζοντάς τες ακριβώς με περσόνες στυλ Βαρουφάκη και υποτακτικούς τύπου Τσίπρα.

Πηγή: pandiera.gr

Το 48% των νέων Ελλήνων (18-35) δηλώνουν σήμερα ως τη βασική πηγή του εισοδήματός τους την «οικονομική στήριξη από γονείς ή άλλους συγγενείς». Επίσης, μόνο το 15% αυτών θεωρεί πιθανό να βρει δουλειά τους επόμενους 6 μήνες.

Αυτά είναι δύο από τα αποτελέσματα της μεγάλης ποσοτικής έρευνας που δημοσιεύει σήμερα η διαΝΕΟσις. Η έρευνα διεξήχθη στο πλαίσιο του CUPESSE, ενός μεγάλου ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου για τη χαρτογράφηση της ανεργίας των νέων, το οποίο διεξάγεται ταυτόχρονα σε 11 χώρες με τον συντονισμό του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.

Η διαΝΕΟσις είναι ο φορέας που διεξάγει το ελληνικό σκέλος του ,  το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από έρευνες και δράσεις που θα δημοσιευτούν σταδιακά τα επόμενα χρόνια. Η πρώτη έρευνα που δημοσιεύει είναι μια ποσοτική δημοσκόπηση που ως στόχο έχει να διερευνήσει τις πεποιθήσεις και τις στάσεις των νέων ηλικίας 18-35 σε μια σειρά από θέματα, όπως η οικονομική τους κατάσταση, οι στάσεις τους απέναντι στην επιχειρηματικότητα, την απασχόληση και την ανεργία. Ταυτόχρονα, όμως, η δημοσκόπηση καταγράφει και τις στάσεις των γονιών τους πάνω σε αυτά τα θέματα.

Αναλυτικότερα:

Οι μισοί Έλληνες ηλικίας 18-35 ετών δηλώνουν ότι υποστηρίζονται οικονομικά από τους γονείς ή άλλους συγγενείς τους. Μόνο το 15% των άνεργων νέων θεωρούν αρκετά ή πολύ πιθανό να βρουν δουλειά τους επόμενους έξι μήνες, ενώ το 41% δηλώνει έτοιμο να μετακομίσει σε άλλη χώρα για να δουλέψει. Παράλληλα, οι Έλληνες νέοι δείχνουν λιγότερο πρόθυμοι να αναλάβουν ρίσκο σε σχέση με τους γονείς τους, εμπιστεύονται λιγότερο τους θεσμούς, συμμετέχουν σε λιγότερες συλλογικές δράσεις και υιοθετούν μια πιο παθητική στάση απέναντι στην απασχόληση και το μέλλον τους.

Πρώτα απ’ όλα, έχει ενδιαφέρον η χαρτογράφηση της κατάστασης των Ελλήνων ηλικίας 18-35 μετά από 7 χρόνια κρίσης. Μεταξύ άλλων:

• 38% των νέων ζουν στην Αθήνα.
• 60% των νέων είναι ελεύθεροι. Μόνο 22% έχουν παιδιά.

Οι Έλληνες νέοι δηλώνουν λίγο περισσότερο αριστεροί, πολύ λιγότερο θρησκευόμενοι (31% έναντι 54%) από τους γονείς τους. Έχουν λίγο καλύτερο επίπεδο εκπαίδευσης από αυτούς, αλλά, παραδόξως, συμμετέχουν λιγότερο σε εθελοντικές ή συλλογικές δράσεις από ό,τι οι γονείς τους (πλην των πολιτικών δράσεων), εμπιστεύονται λιγότερο τους θεσμούς και συμμετέχουν λιγότερο σε πολιτιστικά δρώμενα (43% έναντι 57%).

Ενδιαφέρον είναι και το οικονομικό τους προφίλ: 48% των Ελλήνων νέων δηλώνουν ως πηγή εισοδήματός τους «οικονομική στήριξη από γονείς ή άλλους συγγενείς».

Είναι η πιο συχνή πηγή εσόδων –πιο συχνή από τη «μισθωτή εργασία», που είναι στο 45%.

Αυτή η πραγματικότητα απεικονίζεται και με έμμεσο τρόπο. Στην ερώτηση για το αν μπόρεσαν να αποταμιεύσουν χρήματα τους τελευταίους 12 μήνες, το 76% των γονέων απάντησαν «ποτέ». Το αντίστοιχο ποσοστό των παιδιών ήταν 48%.

Περίπου ένας στους δύο νέους είχε βρει μέχρι σήμερα μισθωτή εργασία για τουλάχιστο ένα χρόνο. Βρήκε αυτή τη δουλειά κατά μέσο όρο στα 22, και σ’ αυτή δούλευε περίπου 40 ώρες την εβδομάδα.

Σ’ αυτούς που είναι άνεργοι, ωστόσο, είναι διάχυτη η απαισιοδοξία: Μόνο ένα 15% των νέων ανέργων θεωρεί πιθανό να βρει δουλειά τους επόμενους 6 μήνες.

Οι νέοι θεωρούν πως οι φορείς που μπορούν να μειώσουν την ανεργία είναι κατά σειρά η Κυβέρνηση/Βουλή (78%), η Ευρωπαϊκή Ένωση (73%) και τρίτον, με μεγάλη διαφορά, οι επιχειρήσεις/εργοδότες (52%).

Παρ’ όλο που οι νέοι δηλώνουν απογοητευμένοι σε πολλές από τις ερωτήσεις, εμφανίζονται πιο αισιόδοξοι από τους γονείς τους όταν πρόκειται για το μέλλον τους. Το 29% των νέων πιστεύουν ότι το βιοτικό τους επίπεδο στο μέλλον θα είναι χειρότερο από το βιοτικό επίπεδο των γονιών τους. Το αντίστοιχο όμως ποσοστό στους γονείς που πιστεύουν ότι τα παιδιά τους θα έχουν χειρότερο βιοτικό επίπεδο από τους ίδιους φτάνει το 55%.

Γενικά οι γονείς φαίνονται πιο πρόθυμοι να αναλάβουν ρίσκο, πιο ενεργά συμμετέχοντες σε συλλογικές δράσεις ή στον εθελοντισμό, με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στους θεσμούς (και τα δύο δείκτες κοινωνικού κεφαλαίου, στο οποίο οι νέοι υστερούν σημαντικά) ενώ οι νέοι μοιάζουν να πιστεύουν περισσότερο ότι το περιβάλλον (ό,τι κι αν περιλαμβάνει ο όρος) πρέπει να λειτουργήσει γι’ αυτά, αντίθετα με τους γονείς τους που πιστεύουν περισσότερο στην ατομική πρωτοβουλία και ευθύνη.

Πάντως, το 41% των νέων δηλώνει διατεθειμένο να μετακομίσει σε άλλη χώρα για να βρει δουλειά (κι ένα 34% απαντά «ίσως»). Παρόμοιο είναι το ποσοστό που δηλώνει διατεθειμένο να μετακομίσει σε άλλη περιοχή της Ελλάδας (46%).

Βεβαίως, η παρουσίαση αυτών των στοιχείων είναι μόνο η πρωτογενής προσέγγιση του φαινομένου. Στο site της διαΝΕΟσις είναι δημοσιευμένα όλα τα αποτελέσματα των δεκάδων ερωτήσεων με πλήρεις πίνακες και διαγράμματα. Η επεξεργασία αυτών των δεδομένων, όμως, είναι αυτή που θα οδηγήσει στα βαθύτερα, πιο σημαντικά συμπεράσματα που θα χαρτογραφούν την διάχυση ιδεών και αντιλήψεων από τους γονείς στα παιδιά, και θα αποκρυπτογραφούν τις συνέπειες αυτής της διάχυσης στα θέματα της απασχόλησης και της εν γένει συμμετοχής των παιδιών στην οικονομική δραστηριότητα.

Η ανάλυση και επεξεργασία των αποτελεσμάτων διεξάγεται αυτή την εποχή από τους ερευνητές της διαΝΕΟσις αλλά και τους υπόλοιπους ερευνητές του CUPESSE στις άλλες χώρες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.

Σε αυτή τη φάση, όμως, οι ερευνητές της MRB έκαναν μια πρώτη απόπειρα επεξεργασίας των αποτελεσμάτων, φιλοδοξώντας να ταυτοποιήσουν ευδιάκριτες “φυλές” ανάμεσα στους Έλληνες γονείς και τα παιδιά τους. Πράγματι, οι ερευνητές ταυτοποίησαν τέσσερις διακριτές ομάδες αναλύοντας τις απαντήσεις τους σε εννέα κατηγορίες ερωτήσεων, από αυτές που είχαν να κάνουν με τη συμμετοχή σε συλλογικές δράσεις και την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, μέχρι αυτές που είχαν να κάνουν με τις οικογενειακές σχέσεις και τις απόψεις περί οικονομικής κατάστασης των ερωτηθέντων. Οι ερευνητές ταυτοποίησαν τις τέσσερις κατηγορίες πρώτα στους γονείς, και μετά χαρτογράφησαν τις αντίστοιχες κατηγορίες και στα παιδιά. Προέκυψαν ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Οι κατηγορίες αυτές ορίστηκαν ως «Παραδοσιακοί» («Family traditionalists»), «Κοινωνικά ενεργοί» (Socially Active), «Καλοβαλμένοι συστημικοί» («Well off systemics») και «Καλοβαλμένοι προοδευτικοί» («Well off experiencers»). Αυτές οι ειδικές ομάδες έχουν   κάποια χαρακτηριστικά τα οποία μπορούν να συνοψιστούν στα εξής:

Σύμφωνα με τα ευρήματα της MRB, σε όποια κατηγορία κι αν ανήκουν οι γονείς, αν τα παιδιά τους ανήκουν στις κατηγορίες «παραδοσιακοί» ή «κοινωνικά ενεργοί» εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά ανεργίας (άνω του 18% -έως και 39%). Ανεξαρτήτως κατηγορίας των γονέων -πλην μιας-, δε, τα παιδιά που ανήκουν στις κατηγορίες «καλοβαλμένοι συστημικοί» ή «καλοβαλμένοι προοδευτικοί», εμφανίζουν ποσοστά ανεργίας κάτω του 7,5%. Μόνη εξαίρεση στον κανόνα, οι «κοινωνικά ενεργοί» γονείς. Πρόκειται για τους γονείς που δεν είναι ιδιαίτερα μορφωμένοι, δεν δίνουν μεγάλη έμφαση στις οικογενειακές συλλογικότητες σε σύγκριση με τις άλλες ομάδες, έχουν οικονομικά προβλήματα και αναπτύσσουν κοινωνική ή πολιτική δράση. Τα παιδιά τους, όπως έδειξε η ανάλυση της MRB, είναι σε πολύ υψηλό ποσοστό (άνω του 23%) άνεργα, ανεξάρτητα από το σε ποια κατηγορία ανήκουν.

Γενικότερα φαίνεται πως ο συνδυασμός χαμηλής μόρφωσης, οικονομικής ανεπάρκειας και έλλειψης εμπιστοσύνης στους θεσμούς στους γονείς έχει ως αποτέλεσμα πολύ υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στα παιδιά τους, σε σχέση με τα παιδιά γονέων με διαφορετικά χαρακτηριστικά.

«Οι νέοι που εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας» συμπληρώνει ο Δημήτρης Μαύρος της MRB, «ανεξάρτητα από ποιους γονείς προέρχονται, είναι κυρίως νέοι οι οποίοι δεν θεωρούνται «ενεργοί πολίτες», αντιδρούν απέναντι στους θεσμούς, δεν είναι ιδιαίτερα μορφωμένοι και δεν «αφιερώνουν χρόνο στον πνευματική καλλιέργεια».

Η ανάλυση των πυκνών και πλούσιων αποτελεσμάτων της έρευνας θα παράγει σημαντικά και πολύτιμα συμπεράσματα στο επόμενο διάστημα. Οι ερευνητές της διαΝΕΟσις θα συνεχίσουν να τα επεξεργάζονται με σκοπό να χαρτογραφήσουν το πρόβλημα της ανεργίας των Ελλήνων νέων, να εντοπίσουν ομοιότητες ή διαφορές με το φαινόμενο όπως εμφανίζεται στις άλλες χώρες που συμμετέχουν στην έρευνα, και να διατυπώσουν μια σειρά από προτάσεις για την αντιμετώπισή του.

Μπορείτε να βρείτε όλα τα αρχεία της έρευνας στους παρακάτω συνδέσμους:

• Έκθεση αποτελεσματων ΝΕΩΝ 18-35 (.PDF)
• Έκθεση αποτελεσματων ΓΟΝΕΩΝ (.PDF)
• Ερωτηματολόγιο Νέων 18-35 (.doc)
• Ερωτηματολόγιο Γονεων (.doc)
• Αποτελέσματα Ποσοτικής Έρευνας – Νέοι 18-35 (.XLS)
• Αποτελέσματα Ποσοτικής Έρευνας – Γονείς

Πηγή: ergasianet.gr

Σημαντικό ποσοστό Ελλήνων πολιτών δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πάει διακοπές ούτε για ένα επταήμερο ταξίδι κατά τη διάρκεια του έτους, σύμφωνα με στοιχεία έρευνας της Eurostat.

Στις 28/7/2017 πραγματοποιήθηκε στο ΥΕΝ κοινή συνάντηση του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας κ. Π. Κουρουμπλή και του Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής ασφάλισης Α. Πετρόπουλου με την Διοίκηση της ΠΝΟ.

Στην σχετική σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε αλλά και στο δελτίο τύπου που εξέδωσε αμέσως μετά το Γραφείο Τύπου του ΥΕΝ ο κ. Κουρουμπλής, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του, ο ίδιος στα θέματα της αρμοδιότητάς του απέφυγε για πολλοστή φορά να δώσει απάντηση και λύσεις αλλά όπως φαίνεται και να ψελλίσει το παραμικρό για τα οξυμένα και συσσωρευμένα ναυτεργατικά προβλήματα, όπως είναι η ανεργία, η κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων, η κατάργηση του φιλοεφοπλιστικού νόμου 4150/2013 (θεσμικό πλαίσιο ακτοπλοΐας), για την μαύρη ανασφάλιστη εργασία στην ποντοπόρο ναυτιλία καθώς και τα αντιδραστικά νομοθετήματα που αφορούν τον περιορισμό στην άσκηση του δικαιώματος απεργίας, επιχειρησιακές συμβάσεις, καθώς και το όργιο της εφοπλιστικής αυθαιρεσίας στην καταστρατήγηση της ναυτικής νομοθεσίας και των ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.

Μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ και πολύ πριν ολοκληρωθεί η σύσκεψη αποχώρησε από αυτήν προκειμένου να μιλήσει σε ραδιοφωνική συνέντευξη.......

Παράλληλα ο Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης κατέστησε σαφές ότι οι επιχειρούμενες αλλαγές στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα των ναυτεργατών θα οδηγήσουν σε νέες μειώσεις και περικοπές συντάξεων και κάλεσε την ΠΝΟ και τα ναυτεργατικά σωματεία να αποδεχτούν το μικρότερο κακό (όχι της εφαρμογής του νόμου Κατρούγκαλου 4387/2016) αλλά έναν νέο μαθηματικό τύπο σύμφωνα με τον οποίο οι μειώσεις θα είναι κάπως μικρότερες από το νόμο Κατρούγκαλου.

Για τον σκοπό αυτό κάλεσε την Διοίκηση της ΠΝΟ να πάρει μέρος σε σχετική συνάντηση που θα γίνει στο Υπουργείο Εργασίας στις 2/8/2017 με αποκλειστικό αντικείμενο την συζήτηση για την αποδοχή και συναίνεση των εκπροσώπων της ΠΝΟ στον νέο σχεδιασμό του Υπουργείου το οποίο επεξεργάζεται το παραπάνω μοντέλο για τον επανυπολογισμό των συντάξεων των Ναυτικών και του ποσοστού αναπλήρωσης.

Ο Γενικός Γραμματέας της ΠΕΝΕΝ Νίκος Κροκίδης που εκπροσωπούσε την Διοίκηση της Ένωσής μας στην σύσκεψη του ΥΕΝ κατήγγειλε την αντεργατική και αντιασφαλιστική κυβερνητική πολιτική στον χώρο της Ναυτιλίας και ειδικότερα της ναυτεργασίας και υπογράμμισε την κοροϊδία και τον εμπαιγμό που υφίστανται από αυτήν την πολιτική οι Ναυτεργάτες και οι απόμαχοι του κύματος και καταδίκασε απερίφραστα την αποχώρηση από την συνάντηση του κυρίου Κουρουμπλή ο οποίος επέλεξε αντί της σύσκεψης με τα ναυτεργατικά σωματεία και την ΠΝΟ να δώσει συνέντευξη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, χωρίς ωστόσο να έχει δεσμευτεί σε κανένα απολύτως από τα ναυτεργατικά αιτήματα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ, παίρνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω δεδομένα, θεωρεί ως προκλητική την στάση της κυβέρνησης και των συναρμόδιων υπουργών και εκτιμάει ότι ο σχεδιασμός της κυβέρνησης ήταν και παραμένει να προσπεράσει την κρίσιμη καλοκαιρινή περίοδο χωρίς αγωνιστικές- απεργιακές κινητοποιήσεις και ταυτόχρονα να εγκλωβίσει την πλειοψηφία της ΠΝΟ σε ένα στημένο διάλογο μέσα από τον οποίο θα προωθήσει τις αλλαγές τα συνταξιοδοτικά προβλήματα των ναυτεργατών, για τα οποία επιφυλάσσει νέες δρακόντειες μειώσεις και περικοπές και ταυτόχρονα να επενδύσει ότι αυτές δήθεν δεν εναρμονίζονται με τα ισχύοντα του νόμου Κατρούγκαλου.

Πρόκειται για μία άθλια απόπειρα παγίδευσης αλλά και εξαπάτησης του ναυτεργατικού μας κόσμου στην οποία η ΠΕΝΕΝ θα σταθεί αποφασιστικά απέναντι για να οδηγήσει τα επικοινωνιακά αυτά κυβερνητικά τεχνάσματα σε αποτυχία.

Για τον σκοπό αυτόν δηλώνουμε ότι η ΠΕΝΕΝ δεν θα πάρει μέρος σε αυτόν τον κακοστημένο διάλογο ο οποίος αποσκοπεί να διαμορφώσει νέα αρνητικά τετελεσμένα καθώς επίσης να παρέχει επικοινωνιακά επιχειρήματα προκειμένου η κυβέρνηση να υλοποιήσει τις αντεργατικές της επιλογές.

Παράλληλα θέλουμε να καταστήσουμε σαφές ότι η τακτική της κυβέρνησης και του αρμόδιου επί της Ναυτιλίας Υπουργού είναι επικίνδυνη για την αντιμετώπιση των εργασιακών - ναυτεργατικών προβλημάτων αφού επί ένα περίπου χρόνο ο κ. Κουρουμπλής αρνείται επίμονα να δεχτεί, να υιοθετήσει και πολύ περισσότερο να δώσει ουσιαστικές λύσεις στα δίκαια αιτήματα των ναυτεργατών. Η στάση και η τακτική των δυνάμεων του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΠΝΟ αντικειμενικά διευκολύνει και εξυπηρετεί τους χειρισμούς της κυβέρνησης, οδηγεί τους ναυτεργάτες να μετατρέπονται σε θεατές αυτών των κρίσιμων εξελίξεων και τελικά να ανοίγεται ο δρόμος για να περάσει η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση και οι αρμόδιοι υπουργοί απορρίπτουν συλλήβδην τα δίκαια αιτήματα των ναυτεργατών, προσφέρουν γη και ύδωρ στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και από κοινού συμπορεύονται στην επιχείρηση για το τσάκισμα και την υπονόμευση των ναυτεργατικών δικαιωμάτων. Αυτή είναι η ουσία της ταξικής κυβερνητικής πολιτικής στον χώρο της Ναυτιλίας.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα επανειλημμένα η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ πήρε πρωτοβουλίες μέσα και έξω από την ΠΝΟ προκειμένου να δοθεί αγωνιστική απάντηση του ναυτεργατικού μας κόσμου στην επίθεση κυβέρνησης- εφοπλιστών και να εμποδιστεί με κάθε δυνατό τρόπο να περάσουν τα νέα σκληρά και επώδυνα μέτρα, τόσο στον τομέα της ναυτικής εργασίας όσο και στα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματά μας.

Σε αυτή την κατεύθυνση Θα συνεχίσουμε με σταθερότητα και συνέπεια επιδιώκοντας την ευρύτερη συσπείρωση αλλά και την κοινή δράση με τους Ναυτεργάτες όλων των κλάδων μέσα και έξω από τα καράβια, έτσι ώστε να συγκροτηθεί ένα ισχυρό ναυτεργατικό μέτωπο σύγκρουσης, ρήξης και ανατροπής της ασκούμενης εφοπλιστόδουλης κυβερνητικής ναυτιλιακής πολιτικής.

Καλούμε τους Ναυτεργάτες σε αγωνιστική ετοιμότητα για να κλιμακώσουμε τους αγώνες μας με νέες αγωνιστικές και απεργιακές κινητοποιήσεις.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Από την στιγμή που επίσημα η κυβέρνηση θέτει ως προαπαιτούμενο ενός διαλόγου μειώσεις και περικοπές συντάξεων με τον νέο υπολογισμό, κανείς από την Διοίκηση της ΠΝΟ και των Ναυτεργατικών Σωματείων δεν έχει δικαίωμα ή νομιμοποίηση να συνδιαλέγεται, να παζαρεύει με οποιονδήποτε τρόπο την περαιτέρω συρρίκνωση των συνταξιοδοτικών μας δικαιωμάτων και κατακτήσεων.