ΜΠΡΑΖΙΛΙΑ: Πλούσια σε κοιτάσματα μετάλλων είναι η χώρα. Στη φωτογραφία, το ορυχείο σιδήρου στο  Μπρακούτου της επαρχίας Μίνας Γκερέις.

Η Iskra έχει μεγάλες ιδεολογικές αποστάσεις από τον Τάκη Μίχα. Αναδημοσιεύει όμως το κείμενο του από το Euro2day, διότι πιστεύουμε ότι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την δυνατότητα μια μικρή χώρα να ακολουθήσει μια εναλλακτική προοπτική απέναντι στους πιστωτές και τους δυνάστες της.

Tον Μάιο του 2010, στο πλαίσιο μιας διεθνούς συνάντησης, ο πρόεδρος του Εκουαντόρ Ραφαέλ Κορέα πήρε στην άκρη τον Ελληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και του είπε:

«Γιώργο, η λογική των δανειστών είναι: πέφτεις, με πληρώνεις κάθε φορά πιο ακριβά. Ενώ η λογική της ανάπτυξης θα πρέπει να είναι: πέφτεις, λοιπόν σε σηκώνω και μετά βλέπουμε πώς θα τα κανονίσουμε». Ταυτόχρονα τον συμβούλεψε να προχωρήσει σε στάση πληρωμών του χρέους.

Ο κ. Παπανδρέου δεν άκουσε τη συμβουλή του Ραφαέλ. Ομως πώς θα ήταν η Ελλάδα σήμερα αν την είχε ακολουθήσει; Αξίζει λοιπόν στο σημείο αυτό να κοιτάξουμε συνοπτικά πως αντιμετώπισε το Εκουαντόρ του Κορέα το ανάλογο πρόβλημα του χρέους.

Oπως και η Ελλάδα σήμερα, έτσι και το Εκουαντόρ πριν από μερικά χρόνια ήταν μια χώρα που δαπανούσε το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού του στην εξυπηρέτηση του χρέους. Το 2005 η χώρα δαπανούσε το 40% του προϋπολογισμού στο χρέος, ενώ οι δαπάνες για την υγεία και την παιδεία είχαν μειωθεί στο 15%.

Στόχος της πολιτικής ήταν η ικανοποίηση των πιστωτών σε βάρος των αναγκών του πληθυσμού. Kατά τη διάρκεια των ετών 1982-2006, το εξωτερικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) συνέχισε να αυξάνεται.

Οπως και στην Ελλαδα, έτσι και εκεί οι περίφημες «αναδιαρθρώσεις» ποτέ δεν κατάφεραν να σταματήσουν τη φρενήρη αύξηση: Από 241 εκατ. δολάρια το 1970 σε 17 δισ. το 2006, έφτασε να αντιπροσωπεύει το 61% του ΑΕΠ. Οι τόκοι του χρέους αντιπροσώπευαν το 2004 το 145% των εσόδων από τις πωλήσεις πετρελαίου και το 2006 το 200%. Από την άλλη πλευρά, μόνο το 14% των δανείων που πήρε η χώρα μεταξύ των ετών 1989 και 2006 χρησιμοποιήθηκαν για αναπτυξιακούς σκοπούς (εκπαίδευση, επικοινωνίες υποδομές κ.λπ.). Το υπόλοιπο 86% χρησιμοποιήθηκε για την εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους.

Το 2007 ήρθε στην εξουσία ο νεομαρξιστής οικονομολόγος Ραφαέλ Κορέα, ως αποτέλεσμα της λεγόμενης «Επανάστασης των Πολιτών», ένα κίνημα με αντιμπεριαλιστική ρητορική και σοσιαλδημοκρατική φιλοσοφία. Ο νέος πρόεδρος αποφάσισε αμέσως να ακολουθήσει μια εναλλακτική πορεία και να αφιερώσει τις κρατικές δαπάνες σε αναπτυξιακά και κοινωνικά έργα και να μειώσει σημαντικά το ποσοστό του προϋπολογισμού που πήγαινε στην εξυπηρέτηση του χρέους.

Η θέση του Κορέα -σε αντίθεση με τους Ελληνες ομολόγους του- ήταν ευθύς εξαρχής σαφής: Oι πληρωμές του χρέους θα λαμβάνουν χώρα μόνο στον βαθμό που δεν επηρεάζουν τις προτεραιότητες της οικονομικής ανάπτυξης, μια άποψη που ταυτόχρονα περιλάμβανε και την πιθανότητα της στάσης πληρωμών, αν το απαιτούσε η κατάσταση.

Επίσης -και αυτό είναι καθοριστικό- ο Κορέα ανακοίνωσε στους δανειστές ότι η κυβέρνησή του δεν επρόκειτο να ξεπληρώσει δάνεια που δεν χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος του λαού.

Τον Νοέμβριο του 2008 το Εκουαντόρ ανέστειλε την πληρωμή των ομολόγωνπου έληγαν, άλλα το 2012 και άλλα το 2030. Ο Κορέα πρότεινε αναδιάρθρωση του χρέους όχι επειδή η χώρα δεν είχε χρήματα αλλά επειδή έκρινε ότι ένα μέρος του χρέους δεν ετύγχανε νομιμοποίησης. Τον Ιούνιο του 2009, το Εκουαντόρ επαναγόρασε ομόλογα αξίας 3.5 δισ. δολαρίων έναντι μόλις 900 εκατ. -που αντιπροσώπευε μία μείωση 65%-70% της αρχικής αξίας. Υπολογίζεται ότι με την πράξη αυτή η χώρα εξοικονόμησε 7,5 δισ. δολάρια για τα επόμενα 21 έτη. Αυτό επέτρεψε στον Κορέα να αυξήσει τις δαπάνες για την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές, τις επικοινωνίες κ.λπ.

Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, το χρέος του Εκουαντόρ μειώθηκε από 17 δισ. το 2008 σε 13 δισ. τον Μάιο του 2011. Το σύνολο του δημόσιου εξωτερικού χρέους έπεσε στα 8,5 δισ. δολάρια

Από την άλλη πλευρά, μεταξύ του 2006 και του 2011 το ποσοστό του κρατικού προϋπολογισμού που πήγαινε στην εξυπηρέτηση του χρέους μειώθηκε από 24% σε 7%, ενώ αντίθετα οι κοινωνικές δαπάνες αυξήθηκαν από 12% σε 25%. Το ΑΕΠ αυξήθηκε το 2006 με 4% και το 2011 με 7%, κάτι που επέτρεψε στο κράτος να αυξήσει τους μισθούς, τις συντάξεις (ναι, τις συντάξεις!) και να βελτιώσει γενικώς τις συνθήκες της ζωής. Ετσι το 2011, συνολικά 650.000 άτομα διέφυγαν από το επίπεδο της φτώχειας.

Στην Ελλάδα, ακολουθήθηκε η ακριβώς αντίθετη πορεία, με αποτέλεσμα τα καταστροφικά αποτελέσματα που βιώνουμε σήμερα, με επίπεδα φτώχειας που δεν βλέπουμε καν στην Αφρική. Ποτέ η ντόπια συντεχνία των πολιτικών δεν έθεσε θέμα προτεραιότητας των αναγκών των πολιτών της χώρας έναντι της εξυπηρέτησης του χρέους. Ποτέ δεν έθεσε θέμα της μη πληρωμής καταστροφικών δανείων που δεν ωφέλησαν την χώρα.

Οπως π.χ. των δανείων που χρησιμοποιήθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Από πού και ως πού μια μίζερη τριτοκοσμική χώρα με τον υψηλότερο δείκτη διαφθοράς στην Ευρώπη όπως ήταν η Ελλάδα ανελάμβανε μια τέτοια πολυδάπανη διοργάνωση, που σαν μοναδικό στόχο είχε την ικανοποίηση κρατικο-επιχειρηματικών ματαιοδοξιών; Και στη βάση πoιας ακριβώς λογικής καλείται σήμερα ο φορολογούμενος βιοπαλαιστής να ξεπληρώσει αυτά τα δάνεια;

* Ο Τάκης Μίχας σπούδασε Ανθρωπολογία στη Δανία και εργάστηκε για πολλά χρόνια σε Ελευθεροτυπία και Καθημερινή. Υπήρξε αρθρογράφος της Wall Street Journal και άλλων διεθνών εντύπων καθώς και συγγραφέας βιβλίων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ζει στη Λατινική Αμερική, όπου γράφει βιβλίο για το φαινόμενο του Populismo.

Πηγή: iskra.gr

Το δημοσίευμα του zougla.gr σχετικά με το «ειδικό καθεστώς» που επικρατεί στον κόλπο της Ζωγεριάς στις Σπέτσες και την παράλογη όσο και πρωτόγνωρη απαγόρευση από το Λιμεναρχείο προσέγγισης και αγκυροβολίας πλωτών μέσων, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Το αποκαλυπτικό δημοσίευμα έφερε στην επιφάνεια το περιβόητο ΦΕΚ του Νοεμβρίου 2016 σύμφωνα με το οποίο ο Λιμενάρχης Σπετσών Ευάγγελος Ζούζιας με την πλήρη κάλυψη των προϊσταμένων του της φυσικής και πολιτικής ηγεσίας του Υπ. Ναυτιλίας απαγόρευσε την αγκυροβολία σκαφών στον κόλπο ώστε να «προστατευθούν» οι λουόμενοι.

Πλην όμως αποκαλύφθηκε επίσης πώς στο δεξιό άκρο του κόλπου δεσπόζει η εντυπωσιακή εξοχική βίλα του γνωστού επιχειρηματία κ. Λασκαρίδη ο οποίος συμπτωματικά και κατά αξιόπιστες πληροφορίες τυγχάνει προσωπικός φίλος με τον αρχηγό του Λιμενικού Σώματος Αντιναύαρχο Ράπτη. Στον κόλπο δεν έχει ποντιστεί κάποιο υποθαλάσσιο καλώδιο της ΔΕΗ ώστε να συντρέχουν λόγοι ασφαλείας και να απαγορεύεται η αγκυροβολία. Το Λιμεναρχείο Σπετσών επαίρεται για την πρωτοβουλία που ισχυρίζεται ότι έλαβε να εισηγηθεί την λήψη μέτρων «προστασίας των λουομένων» στον επίμαχο κόλπο.

Το Υπ. Ναυτιλίας με την σειρά του επικαλείται παλαιότερη νομοθεσία και παραπέμπει στο Λιμενικό Σώμα. Με λίγα λόγια το «τέλειο ρουσφέτι» ώστε και ο επιχειρηματίας να έχει την ησυχία του τις ημέρες των διακοπών του και ο κόλπος να παραμένει υπό πλήρη έλεγχο ώστε κάποια στιγμή να υποδεχθεί εκ του ασφαλούς την όποια «επένδυση». Πρόκειται για μία βήμα προς βήμα ιδιωτικοποίηση ενός παραθαλάσσιου και δημόσιου χώρου.

Οι κάτοικοι των Σπετσών οι οποίοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα αντιδρούν και εξηγούν στο zougla.gr τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες ενήργησε το Λιμεναρχείο Σπετσών. Όσο για το περιβόητο ΦΕΚ του 2016, η λεπτομερής ενασχόληση με το περιεχόμενο του πείθει και τον πλέον αφελή πώς σε αυτήν την περίπτωση (όπως και σε άλλες) το ψάρι αποσυντίθεται από το κεφάλι. Στο ΦΕΚ προηγείται μία απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών για μία επιτροπή της Αρχής Δημοσίων Εσόδων που υπογράφεται από τον Ευκλείδη Τσακαλώτο. Ως δεύτερο θέμα στο συγκεκριμένο Φύλλο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως φιγουράρουν οι διατάξεις περί του κόλπου Ζωγεριάς στις Σπέτσες. Προφανώς το εδάφιο αυτό ακολουθεί τεχνηέντως ένα σοβαρό θέμα του Υπ. Οικονομικών προκειμένου να περάσει απαρατήρητο.

Ο υπουργός Ναυτιλίας κ. Κουρουμπλής είναι πλήρως ενημερωμένος για όλες τις διαστάσεις του ζητήματος καθώς και ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος. Ο κόλπος της Ζωγεριάς εξακολουθεί να είναι άβατο για την ελεύθερη προσέγγιση και αγκυροβολία σκαφών.

Τι ισχυρίζεται το λιμεναρχείο

Κύκλοι του λιμεναρχείου, μιλώντας στο zougla.gr, ανέφεραν ότι ενώ επιτρέπεται η προσέγγιση και η διέλευση σκαφών στον όρμο απαγορεύτηκε η αγκυροβολία λόγω της ασφάλειας των λουομένων, όπως γίνεται, όπως πρόσθεσαν, και σε ακόμη δύο παραλίες του νησιού.

Ειδικότερα, επεσήμαναν πως υπάρχει διαταγή από το 1993 η οποία ορίζει ότι κάθε καλοκαίρι πρέπει να γίνεται με μέριμνα των Λιμενικών Αρχών έρευνα στους όρμους και ανάλογα με τα χαρακτηριστικά, τη μορφολογία και την επισκεψιμότητα τους, να παίρνονται αποφάσεις για την προστασία των λουομένων και του περιβάλλοντος.

Όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά: «Ο όρμος χωρίζεται στα δύο. Στη μικρή και τη μεγάλη Ζωγεριά. Στο μικρό κομμάτι βρίσκεται μια οργανωμένη παραλία, υπάρχει μια ταβέρνα εκεί και ξαπλώστρες. Μέχρι πρότινος αγκυροβολούσαν σκάφη, θαλάσσια ταξί και περνούσαν ημερόπλοια. Όλα αυτά στη μικρή Ζωγεριά δεν χωράνε καθώς η αγκυροβολία μεγάλων σκαφών ημερόπλοιων και άλλων δημιουργούσαν ένα τοπίο αρκέτα επικίνδυνο. Θα έπρεπε λοιπόν κάτι να γίνει. Οπότε βγήκε ο περιορισμός αγκυροβολίας μέσα στον μικρό όρμο και υπάρχει η εναλλακτική με τον μεγάλο όρμο στον οποίο επιτρέπεται.»

Στην ερώτηση γιατί το Λιμεναρχείο αντί να απαγορεύσει την αγκυροβολία δεν οριοθέτησε την περιοχή με σημαδούρες, κύκλοι της υπηρεσίας τόνισαν ότι σημαδούρες μπαίνουν μόνο σε παραλίες που πληρούν τα κριτήρια να χαρακτηριστούν πολυσύχναστες. Κάτι το οποίο, όπως τονίζουν, δεν ισχύει στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Στα κάγκελα οι τοπικοί παράγοντες

Οι εξηγήσεις ωστόσο του Λιμεναρχείου δεν είναι ικανές να κατευνάσουν την οργή των κατοίκων και των παραγόντων του νησιού. Ο πρώην δήμαρχος του νησιού, κ. Βασίλης Καρδιασμένος, μιλώντας στο zougla.gr, έκανε λόγο για πρωτοφανή απόφαση η οποία εκδόθηκε χωρίς να προηγηθεί συζήτηση ούτε με τον Δήμο του νησιού, ούτε όμως και με τους τοπικούς παράγοντες.

«Μέχρι πρότινος δεν ενοχλούνταν κανείς. Το βράδυ πήγαιναν στον όρμο ψαράδες, ψαρεύανε και στη συνέχεια καθόντουσαν σε ένα μαγαζάκι και έτρωγαν. Ξαφνικά βγήκε μια απόφαση και λέει ότι απαγορεύεται ο λιμενισμός παντός σκάφους. Το Λιμεναρχείο στέλνει φουσκωτό και κάνουν συνεχώς ελέγχους, λέγοντας ότι τα απόβλητα από τα σκάφη λιμαίνουν τον όρμο. Ποιος είναι αυτός που βγάζει αποφάσεις χωρίς τον Δήμο Σπετσών ή τους τοπικούς παράγοντες;» διερωτάται.

Την αντίθεση του στην εν λόγω απόφαση εξέφρασε και ο πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου του νησιού, κ. Γιώργος Θυμαράς, ο οποίος, μιλώντας στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα, ανέφερε πως για την προστασία των λουόμενων δεν θα έπρεπε να υπάρξει απαγόρευση αλλά να οριοθετηθεί ο χώρος. «Η απόφαση εκδόθηκε κατόπιν εισηγήσεως του Λιμενάρχη στο υπουργείο Ναυτιλίας και κοινοποιήθηκε χωρίς να υπάρξει συζήτηση με τους αρμόδιους φορείς» σημείωσε μεταξύ άλλων. 

Και η «ουρά» του Άδωνι Γεωργιάδη

Στην υπόθεση ενεπλάκη και ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Άδωνις Γεωργιάδης ο οποίος μάλιστα μέσω Twitter ζήτησε και λεπτομέρειες υποσχόμενος να χειριστεί το ζήτημα εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Πλην όμως όταν πληροφορήθηκε πώς η υπόθεση αφορά τον επιχειρηματίας κ. Λασκαρίδη ανέκρουσε πρύμναν.

Είναι κοινό μυστικό πώς ο κ. Λασκαρίδης είναι παραδοσιακά μέγας χορηγός της συντηρητικής παράταξης. Διαβάστε την αλληλουχία ηλεκτρονικών μηνυμάτων του Άδωνι Γεωργιάδη με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο.

Πηγή: zougla.gr

Ο απολογισμός μακάβριος… Έντεκα εργάτες σε 30 μέρες. Έντεκα άνθρωποι άφησαν την τελευταία τους πνοή στο χώρο εργασίας τους. Η εργατική τάξη, χύνει το αίμα της, σε γιαπιά, εργοστάσια, δρόμους. Σε συνθήκες υπερεκμετάλλευσης, σε χώρους δουλειάς με ανύπαρκτες υποδομές ασφάλειας και υγιεινής, με αφεντικά που απαιτούν και επιβάλλουν εντατικοποίηση της εργασίας, δουλεύουν χιλιάδες εργαζόμενοι οι οποίοι δεν γνωρίζουν ποτέ αν με τη λήξη της βάρδιας θα επιστρέψουν σπίτι τους…

Ο Αύγουστος του 2017, είναι «μαύρος» για την εργατική τάξη της χώρας. Από την 1η Αυγούστου μέχρι τις 3ο Αυγούστου 2017, έχασε έντεκα παιδιά της, την ώρα του μεροκάματου. Σχεδόν ένας άνθρωπος κάθε τρεις μέρες.  Τα θύματα, γίνονται «αριθμοί» που έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι το 2017 παρατηρείται αύξηση των εργατικών ατυχημάτων

Ο κατάλογος των νεκρών εργατών, που παραθέτει ο «Ημεροδρόμος», δεν έχει στόχο να καταγράψει τους «αριθμούς», αλλά να αναδείξει το διαρκές έγκλημα σε βάρος του εργαζόμενου λαού.

— Τρίτη 1η Αυγούστου, εργατικό δυστύχημα με δύο νεκρούς και δύο τραυματίες σημειώθηκε κατά τη διάρκεια εργασιών σε αντλιοστάσιο αποχέτευσης του δήμου Ευρώτα στη Σκάλα Λακωνίας. Νεκροί ένα Βούλγαρος εργαζόμενος και ένας Έλληνας, που εργάζονταν σε ιδιωτικό συνεργείο καθαρισμού. Οι εργάτες μπήκαν στο αντλιοστάσιο χωρίς να λάβουν κανένα μέτρο προστασίας!

— Δευτέρα 7 Αυγούστου, ένας εργαζόμενος έχασε τη ζωή του στην άσφαλτο, όταν το φορτηγό που οδηγούσε συγκρούστηκε με νταλίκα, στην Εθνικό οδό Αθηνών – Λαμίας, στο ύψος της Μαλακάσας. Ο οδηγός ήταν εργαζόμενος στις πτηνοτροφικές επιχειρήσεις «ΣΚΑΛΕΖΑ», «ΜΑΖΑΡΑΚΙ», «ΚΕΛΑΪΔΙΤΗΣ ΕΠΕ» (πρώην «ΒΟΚΤΑΣ»).

— Τρίτη 8 Αυγούστου εργάτης, έχασε τη ζωή του στην περιοχή Νήες Σούρπης της Μαγνησίας. Ο 43χρονος εργαζόμενος στο ιχθυοτροφείο που λειτουργεί στην περιοχή, καταπλακώθηκε από το κλαρκ που οδηγούσε σε χωματόδρομο, κοντά στις εγκαταστάσεις του ιχθυοτροφείου και τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι. Ο άτυχος άνδρας βρήκε φρικτό θάνατο κάτω από το βαρύ μηχάνημα και χρειάστηκε την επέμβαση των πυροσβεστών για να απεγκλωβιστεί το σώμα του.

— Τρίτη 8 Αυγούστου 44χρονος εργαζόμενος, υπάλληλος της εταιρείας υπηρεσιών εδάφους «Swissport», ένιωσε δυσφορία κατά τη βάρδιά του και ενώ η θερμοκρασία άγγιζε του 43 βαθμούς Κελσίου και έχασε τις αισθήσεις του. Διακομίσθηκε με το ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο του νησιού, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Ο Κερκυραϊκός Σύνδεσμος Ιδιωτικών Υπαλλήλων καταγγέλλει συνθήκες εντατικοποίησης στο συγκεκριμένο χώρο και κάνει λόγο για λιποθυμικά επεισόδια που έχουν σημειωθεί πολλές φορές με θύματα εργαζόμενους στην καθαριότητα των αεροσκαφών και άλλα πόστα.

— Σάββατο 19 Αυγούστου, ένας 34χρονος, εργάτης χειριστής ανυψωτικού μηχανήματος (κλαρκ), τραυματίζεται θανάσιμα, στο ορυχείο Καρδιάς της ΔΕΗ, όταν κατά τη διάρκεια προπαρασκευαστικών εργασιών εργολάβου, καταπλακώθηκε από το μηχάνημα.

— Πέμπτη 24 Αυγούστου, μετά από 24 ημέρες νοσηλείας στη ΜΕΘ του Θριάσιου Νοσοκομείου, εξέπνευσε ο 22χρονος εργάτης που είχε διακομιστεί σε σοβαρή κατάσταση μετά το εργατικό δυστύχημα, στο αντλιοστάσιο αποχέτευσης του δήμου Ευρώτα στη Σκάλα Λακωνίας.

— Σάββατο 26 Αυγούστου, 44χρονος συμβασιούχος εργαζόμενος στο Δήμο Μαραθώνα έχασε τη ζωή του όταν την ώρα, που με το συνάδελφό του φόρτωναν κάδο στο απορριμματοφόρο, ένα ΙΧ αυτοκίνητο έπεσε πάνω τους. Το δυστύχημα σημειώθηκε στη λεωφόρο Μαραθώνος, στη Νέα Μάκρη. Ο άτυχος εργαζόμενος μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας Νέας Μάκρης, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του. Ήταν ένας από τους συμβασιούχους που σήκωσαν το βάρος των πρόσφατων κινητοποιήσεων των εργαζομένων στους ΟΤΑ. Η παράταση της σύμβασής του έληγε τον ερχόμενο Σεπτέμβριο…

— Δευτέρα 28 Αυγούστου, 45χρονος εργάτης, ο οποίος δούλευε από τον Ιούνη στην Cosco στο εμπορικό λιμάνι του Πειραιά, σκοτώθηκε, όταν αργά το βράδυ της Κυριακής έχασε τις αισθήσεις του κατά τη διάρκεια της εργασίας του. Ο θάνατός του διαπιστώθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας.

— Δευτέρα 28 Αυγούστου, ένας 47χρονος υλοτόμος άφησε την τελευταία του πνοή, κατά τη διάρκεια της εργασίας του, όταν καταπλακώθηκε από οξιά. Εργαζόταν σε εργολαβική εταιρεία που συνεργάζεται με την «Ελληνικός Χρυσός» στις Σκουριές Χαλκιδικής. Η εταιρεία μετά το ατύχημα εξέδωσε ανακοίνωση, για να ισχυριστεί ότι στις εγκαταστάσεις της, τηρούνται τα μέτρα ασφαλείας…

— Τετάρτη 30 Αυγούστου, εργαζόμενη στην καθαριότητα του Δήμου Πύργου βρήκε φρικτό θάνατο. Η γυναίκα βρισκόταν στο πίσω μέρος του απορριματοφόρου, έπεσε και βρέθηκε κάτω από τις ρόδες του οχήματος. Για να απεγκλωβιστεί χρειάστηκαν εργαζόμενοι του ΕΚΑΒ και πυροσβέστες που έσπευσαν στο σημείο. Η εργάτρια μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο, με τραύματα στο πρόσωπο και στα πόδια.Παρά τις προσπάθειες των γιατρών η εργαζόμενη υπέκυψε στα τραύματα της και έχασε τη ζωή της. 

Τα συγκεκριμένα εργατικά δυστυχήματα που στοίχησαν τη ζωή σε έντεκα εργαζόμενους, είναι απόρροια των εκατοντάδων εργατικών ατυχημάτων που συμβαίνουν κάθε μέρα στους χώρους δουλειάς. «Είδηση», συνήθως γίνονται μόνο οι θάνατοι των εργατών. Υπάρχουν όμως εκατοντάδες εργαζόμενοι που τραυματίστηκαν, σακατεύτηκαν και έμειναν εκτός παραγωγής για πολλούς μήνες ή ακόμα και την υπόλοιπη ζωή τους… Το αίμα της εργατικής τάξης, δεν σταματά να «τρέχει» σε γιαπιά, εργοστάσια, δρόμους.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 2016, υπήρξαν 6.515 εργατικά «ατυχήματα», από τα οποία τα 73 ήταν θανατηφόρα. Κάθε μήνα άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους. «Δολοφονούνται» από ένα σύστημα και ένα κράτος που αδιαφορεί για τη ζωή του εργάτη. 

Ολόκληρη νομοί της χώρας όπως στη Λακωνία που σκοτώθηκαν τρεις εργάτες, δεν διαθέτουν τμήμα Υγιεινής και Ασφάλειας Εργασίας.  Ακόμα και τα πενιχρά μέτρα υγιεινής και ασφαλείας στους χώρους εργασίας, δεν τηρούνται από εκατοντάδες μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας, ακόμα και από δήμους, όπως καταγγέλλουν τα σωματεία εργαζομένων. 

Στην καπιταλιστική Ελλάδα των μνημονίων και της κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων,  από τα κέρδη των αφεντικών, δεν γίνονται περιττά «έξοδα» για την προστααία της ανθρώπινης ζωής των εργατών…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή: imerodromos.gr