Ένας έντονος πόνος στο στήθος συνήθως παραπέμπει σε έμφραγμα.

Το σοβαρό σύμπτωμα ωστόσο, μπορεί να συνδέεται και με άλλες παθήσεις και καταστάσεις.

Αν αισθανθείτε έντονο πόνο στο στήθος και δεν γνωρίζετε πού μπορεί να οφείλεται, είναι σημαντικό να σας δει άμεσα γιατρός.

Δείτε ποιες παθήσεις μπορούν να προκαλέσουν πόνο στο στήθος.

×

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση: Είναι το πιο συνηθισμένο αίτιο και συμβαίνει όταν τα οξέα του στομάχου παλινδρομούν στον οισοφάγο. Εκδηλώνεται με αίσθημα καύσου και πόνου στο στήθος.

×

Μυϊκή καταπόνηση: Αν είστε αδρανείς για μεγάλο χρονικό διάστημα και καταπονήσετε το σώμα σας, π.χ. μέσω έντονης γυμναστικής, είναι πιθανό να εκδηλώσετε τόσο έντονους μυϊκούς πόνους, ώστε να νομίζετε ότι πρόκειται για πόνο στο στήθος που οφείλεται σε έμφραγμα. Κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί αν σηκώσετε ένα πολύ βαρύ έπιπλο. Για να καταλάβετε τη διαφορά κάντε το εξής: Εάν πιέσετε έντονα το στήθος σας και πονάτε ακόμη περισσότερο, το πιθανότερο είναι ότι οφείλεται σε μυοσκελετικό πόνο και όχι σε έμφραγμα.

×

Πλευροχονδρίτιδα: Πρόκειται για άγνωστης αιτιολογίας πάθηση που προσβάλλει συχνότερα εφήβους και παιδιά και αποδίδεται σε γενετικούς παράγοντες, προδιάθεση, ιογενείς λοιμώξεις και κακώσεις ή ιδιοπαθή φλεγμονή. Μπορεί να συνδυάζεται με άλλα νοσήματα, όπως ινομυαλγία, ψωριασική αρθρίτιδα, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, αντιδραστική αρθρίτιδα και φλεγμονώδεις εντεροπάθειες και χαρακτηρίζεται από πόνο και ευαισθησία στο πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα, λόγω φλεγμονής των πλευροχόνδρινων ή πλευροστερνικών διαρθρώσεων. O πόνος είναι διαξιφιστικός και σχετίζεται με την θέση ή την βαθιά εισπνοή.

×

Έρπης: Ο ιός του έρπητα ζωστήρα που ευθύνεται για την ανεμοβλογιά, παραμένει στο σώμα μετά τη υποχώρηση του εξανθήματος και μπορεί να ενεργοποιηθεί ξανά στην ενήλικη ζωή. Οι περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν από καυστικό, διαπεραστικό πόνο στην περιοχή του εξανθήµατος που µπορεί να είναι σταθερός ή διαλείπων. Μερικές φορές, ακόµη και απαλά ερεθίσµατα, όπως η αφή των ρούχων ή ένα ελαφρύ αεράκι κατά µήκος του δέρµατος µπορεί να προκαλέσει πόνο. Στις σοβαρές περιπτώσεις, ο πόνος είναι αφόρητος.

×

Περικαρδίτιδα: Πρόκειται για το οίδημα και τον ερεθισμό (φλεγμονή) των πετάλων του περικαρδίου (σπλαγχνικό και τοιχωματικό), δηλαδή του υμένα που περιβάλλει την καρδιά. Η αρχική εκδήλωση της νόσου είναι το έντονο οπισθοστερνικό άλγος. Ανάλογα με τον τύπο και τα σημεία, στα συμπτώματα της περικαρδίτιδας περιλαμβάνεται ο ξαφνικός, οξύς πόνος στο στήθος, κυρίως πάνω από το κέντρο ή την αριστερή πλευρά του στήθους, ο οποίος είναι γενικά πιο έντονος όταν αναπνέετε. Όταν ο ασθενής σκύβει λίγο τον κορμό του προς τα εμπρός επέρχεται ελαφρά ανακούφιση.

×

Παγκρεατίτιδα: Η οξεία παγκρεατίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή του παγκρέατος. Αποτελεί μία πολύ σοβαρή κατάσταση, η οποία μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές επιπλοκές από το πάγκρεας, αλλά και από άλλα όργανα και συστήματα γενικότερα. Η οξεία παγκρεατίτιδα εμφανίζεται ξαφνικά με ήπιο έως έντονο πόνο στο άνω μέρος της κοιλιάς «σαν ζωνάρι» που μπορεί να αντανακλά στην πλάτη και το στήθος. Ο πόνος μπορεί να είναι σταθερός για ώρες ή και μέρες και είναι πιθανόν να χειροτερεύει με το φαγητό ή το αλκοόλ.

×

Στεφανιαία νόσος: Ο πόνος στο στήθος µπορεί να είναι σηµάδι στεφανιαίας νόσου, στην οποία τα αιµοφόρα αγγεία της καρδιάς (στεφανιαία αγγεία) παρουσιάζουν στενώσεις λόγω της συσσώρευσης λίπους, δηλαδή λόγω της αθηροσκλήρωσης. Η παροχή αίµατος προς την καρδιά µειώνεται και αυτό µπορεί να προκαλέσει σταθερή στηθάγχη, ασταθή στηθάγχη ή έµφραγµα µυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή). Η γρήγορη διάγνωση και η θεραπεία για τους πάσχοντες από πόνο στο στήθος εξαιτίας στεφανιαίας νόσου βοηθούν στην αποµάκρυνση των επιπλοκών της πάθησης.

×

Κρίση πανικού: Η κατάσταση εκδηλώνεται με συμπτώματα που μοιάζουν με αυτά του εμφράγματος, στα οποία περιλαμβάνεται ο πόνος στο στήθος. Το άτομο αισθάνεται ότι πρόκειται να πεθάνει, ενώ εκτός από ισχυρό πόνο στο στήθος, εκδηλώνει εφίδρωση, μούδιασμα, ακανόνιστη αναπνοή και ναυτία.

Πηγή: health.com - onmed.gr

Χριστίνα Κοψίνη

Μπορεί η κυβέρνηση να επεκτείνει το δικαίωμα αναστολής συμβάσεων για ορισμένους κλάδους που βρίσκονται στον πυρήνα της κρίσης, αλλά άλυτα παραμένουν πολλά προβλήματα που έθεσαν μεγάλο αριθμό εποχικά εργαζομένων εκτός και από τα επιδόματα των προηγούμενων μηνών.

Το θέμα αναδεικνύεται και με καταγγελίες που έχουν φτάσει από αναγνώστες της «Εφ.Συν.». Σε αυτές αναφέρεται ότι όσοι εργάστηκαν τον χειμώνα και η σύμβασή τους λύθηκε με απόλυση ή οικειοθελή αποχώρηση το διάστημα από την 1η έως τις 20 Μαρτίου του 2020, μπορεί να έλαβαν την ειδική αποζημίωση των 800 ευρώ για τον Μάρτιο, αλλά στη συνέχεια δεν συμπεριελήφθησαν στο πρόγραμμα στήριξης. Ενώ διατηρούν το δικαίωμα επαναπρόσληψης, η πληρωμή τους δεν εγκρίνεται γιατί στο σύστημα φαίνεται ότι λαμβάνουν ειδική αποζημίωση λόγω αναστολής! Στην πράξη, όμως, δεν την λαμβάνουν.

Το πρόβλημα κοινοποιήθηκε ήδη και στο Γραφείο του Πρωθυπουργού με επιστολή της Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Τουρισμό και τον Επισιτισμό. «Για άλλη μια φορά αναγκαζόμαστε με αυτόν τον τρόπο να επικοινωνήσουμε μαζί σας καθώς η κατάσταση στον κλάδο του επισιτισμού-τουρισμού δυστυχώς για τους εργαζόμενους είναι τραγική! Βρισκόμαστε αρχές Αυγούστου και υπάρχουν χιλιάδες συνάδελφοι που δεν μπαίνουν στις ρυθμίσεις και είναι μήνες χωρίς εισόδημα» αναφέρει η Ομοσπονδία στην επιστολή της και εστιάζει στα εξής τρία προβλήματα:

1. Xωρίς οικονομική υποστήριξη παραμένουν όλοι όσοι αποκλείστηκαν από τη δυνατότητα αναστολής σύμβασης και τα 534 ευρώ επειδή το lockdown τους βρήκε σε άλλον εργοδότη, ο οποίος τους είχε προσλάβει τη χειμερινή περίοδο. Αποτέλεσμα, μετά τη λήξη της σύμβασής τους στη χειμερινή εργασία να μην μπορούν να ενταχθούν στην έκτακτη ρύθμιση για την αναστολή σύμβασης.
2. Οι εργαζόμενοι στην εστίαση που δεν βρήκαν δουλειά δεν μπορούν να πάρουν το έκτακτο επίδομα του ΟΑΕΔ καθώς οι όροι και οι προϋποθέσεις που προβλέπονται θέτουν εκτός ρύθμισης χιλιάδες από αυτούς.
3. Η εργοδοτική αυθαιρεσία έχει χτυπήσει κόκκινο καθώς οι κλαδικές συμβάσεις δεν εφαρμόζονται, οι μισθοί κατρακυλάνε στα επίπεδα των 650 ευρώ.

Εκβιασμοί

Η Ομοσπονδία στην επιστολή της προς τον κ. Μητσοτάκη καταγγέλλει ως καθημερινότητα «την τρομοκρατία, τους εκβιασμούς και τα εξαντλητικά ωράρια χωρίς ρεπό».

«Η Ομοσπονδία μας όλο αυτό το διάστημα επέδειξε σοβαρότητα και αγωνιστικότητα ώστε οι συνάδελφοί μας να βγουν όσο γίνεται αλώβητοι από αυτή τη δύσκολη συγκυρία που έχουμε βρεθεί. Δεν είναι στις προθέσεις μας να κάνουμε μια συνάντηση μαζί σας όντας περαστικός από κάπου και να βγάλουμε μια φωτογραφία μαζί σας. Τα προβλήματα είναι πολλά και απαιτούν λύσεις. Είναι επιτακτική πλέον ανάγκη μια συνάντηση μαζί σας, μαζί και με τους συναρμόδιους υπουργούς, ώστε πραγματικά να μπουν τα ζητήματα στο τραπέζι και να βρεθούν λύσεις» σημειώνουν οι κ. Χότζογλου και Κούκος, πρόεδρος και γενικός γραμματέας, αντιστοίχως, της Ομοσπονδίας.

Aναστολές συμβάσεων μέχρι και τον Σεπτέμβριο

Αναστολή συμβάσεων εργασίας στο προσωπικό επιχειρήσεων που πλήττονται σημαντικά λόγω Covid-19 και για τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο 2020 προβλέπει η νέα Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που δημοσιεύτηκε χθες σε ΦΕΚ.

Σύμφωνα με τη νέα ΠΝΠ «Επιχειρήσεις-εργοδότες του ιδιωτικού τομέα που ανήκουν στους κλάδους του τουρισμού, εποχικής ή μη λειτουργίας, των αεροπορικών και ακτοπλοϊκών μεταφορών, των χερσαίων μεταφορών επιβατών, του επισιτισμού, του πολιτισμού και του αθλητισμού, καθώς και κάθε άλλου κλάδου που πλήττεται σημαντικά, όπως αυτοί ορίζονται από το υπουργείο Οικονομικών, βάσει ΚΑΔ, δύνανται να θέτουν σε αναστολή ή να παρατείνουν την αναστολή συμβάσεων των εργαζομένων τους, που έχουν ήδη τεθεί σε αναστολή ή και να θέτουν για πρώτη φορά σε αναστολή συμβάσεις εργασίας μέρους ή του συνόλου των εργαζομένων τους, που έχουν προσληφθεί έως και τη δημοσίευση της παρούσας, για τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο 2020, κατ’ ανώτατο χρονικό διάστημα έως 30 ημέρες ανά μήνα και πάντως όχι πέραν της 30ής Σεπτεμβρίου 2020».

Επίσης με την ίδια ΠΝΠ επανέρχονται συγκεκριμένοι περιορισμοί στο λιανεμπόριο για τα προϊόντα δειγματισμού. Ειδικότερα η νέα ρύθμιση προβλέπει τα εξής:

Εφόσον εξακολουθεί να υφίσταται άμεσος κίνδυνος διασποράς του κορονοϊού Covid-19, η έλλειψη του οποίου βεβαιώνεται με απόφαση του υπουργού Υγείας, και πάντως για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει την 31η Δεκεμβρίου 2020, πάσης φύσεως επιχειρήσεις λιανικής πώλησης προϊόντων, ιδίως καλλυντικών, επιτρέπεται να διαθέτουν σε καταναλωτές προϊόντα δειγματισμού μόνο υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Στην περίπτωση των αρωμάτων, εφόσον αυτά εφαρμόζονται απευθείας στο δέρμα από τον υπάλληλο, με τήρηση των κανόνων τήρησης αποστάσεων και πάντως χωρίς να αγγίζονται από τον καταναλωτή και χωρίς τη χρήση χαρτιών δειγματισμού ή (β) με τη χρήση ατομικών σφραγισμένων δειγμάτων που μεταχειρίζεται αποκλειστικά ο καταναλωτής και τα οποία δεν επιστρέφονται, χωρίς τη διαμεσολάβηση υπαλλήλου. Με τον όρο «προϊόντα δειγματισμού» νοούνται τα προϊόντα, τα οποία διατίθενται εντός των επιχειρήσεων με σκοπό τη δειγματοληπτική τους χρήση από τον καταναλωτή στον ίδιο χώρο. Σε περίπτωση οποιασδήποτε διάθεσης προϊόντων δειγματισμού που δεν πληροί τις προϋποθέσεις του παρόντος, επιβάλλεται με απόφαση της αρμόδιας αρχής διοικητικό πρόστιμο πεντακοσίων (500) ευρώ για κάθε παράβαση, εφαρμοζομένης αναλόγως της υπ’ αρ. 34077/30.3.2020 απόφασης του υφυπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων (Β΄ 1116)».

Μπορείτε να δείτε το κείμενο της ΠΝΠ και του ΦΕΚ στον κόμβο του κέντρου ενημέρωσης εργαζομένων και ανέργων της ΓΣΕΕ:

https://www.kepea.gr/uplds/file/2020/PNP157.pdf

πηγη: efsyn.gr

Τάσος Σαραντής

Αυτό που κυρίως έφταιξε ώστε να σημειωθεί μια ακόμη τραγωδία, όπως αυτή στην Εύβοια, είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης και αποφάσεων που θα σώσουν τους ανθρώπους και τη φύση από τις πλημμύρες, τις φωτιές και άλλες καταστροφές (που δύσκολο να τις ονομάσει κανείς «φυσικές»). Αποφάσεις ανεξάρτητες από πολιτικό κόστος, ψηφοθηρία, εξυπηρέτηση οικονομικών/εργολαβικών συμφερόντων, διατήρηση των λόμπι ανάμεσα σε δημόσιο-μελετητές-εργολάβους, τονίζουν σε ανακοίνωσή τους οι Φορείς και Κινήσεις για την Προστασία των Ρεμάτων, «Ρεματτική». Σύμφωνα με τη «Ρεματτική», «επειδή δεν πρέπει να θρηνήσουμε άλλα θύματα, επειδή δε θέλουμε να καταλήξουμε να προσευχόμαστε στον Θεό για τη σωτηρία μας από τις υποτιθέμενες «θεομηνίες», επειδή δεν πρέπει να κυριαρχήσει η αντίληψη ότι για όλα φταίνε οι πολίτες και για τίποτα οι κυβερνώντες (φωτιές, πλημμύρες, εξάπλωση covid κ.λπ.), θα πρέπει κατά τόπους αλλά και όλοι μαζί να <<απαιτήσουμε>>: Για τα ποτάμια και τα ρέματα: α) Απομάκρυνση όλων των αυθαιρέτων ή «νόμιμων» κατασκευών μέσα και γύρω από τα ρέματα σε επαρκή απόσταση που θα προσδιοριστεί από την οριοθέτησή τους. Οι αλλαγές στις κλιματολογικές συνθήκες επιβάλλουν σε κάθε κυβέρνηση που θέλει να προστατέψει την ανθρώπινη ζωή να μη «χαϊδεύει τα αυτιά» πολιτών που εύλογα θέλουν να προστατέψουν τα σπίτια τους, αλλά δεν γνωρίζουν ότι παραμένοντας στις περιοχές αυτές θα βάλουν σε κίνδυνο τόσο τα σπίτια τους όσο και τις ζωές τους. Με απαλλοτριώσεις όσων κατέχουν «νόμιμες» άδειες και καθαιρέσεις αυθαιρέτων (με παράλληλη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης των αποδεδειγμένα οικονομικά ευπαθών ομάδων) θα πρέπει όλες οι κατασκευές να απομακρυνθούν, δίνοντας τον απαραίτητο χώρο στα ρέματα για πλημμύρα ακόμη και 1000ετίας. Το κόστος των απαλλοτριώσεων θα είναι άπαξ. Αντίθετα, το κόστος των εκ των υστέρων αποζημιώσεων πληγέντων και αποκατάστασης δημόσιων υποδομών, διαρκώς θα επαναλαμβάνεται με παράλληλη διακινδύνευση της ζωής των πολιτών. β) Να σταματήσουν οι εγκιβωτισμοί ρεμάτων γιατί δεν προστατεύουν, αντίθετα αυξάνουν τις πιθανότητες καταστροφικών πλημμυρών όπως της Εύβοιας και της Μάνδρας. Διαχρονικά στην Ελλάδα κυβερνήσεις, δήμοι και περιφέρειες υπόσχονται «αντιπλημμυρικά έργα». Τα «αντιπλημμυρικά» είναι πάντοτε εγκιβωτισμοί που εξυπηρετούν εργολαβικά συμφέροντα και εξασφαλίζουν ψήφους με την υπόσχεση της νομιμοποίησης αυθαιρέτων ή της μη κατεδάφισής τους. Οι προδιαγραφές με τις οποίες γίνονται τα επονομαζόμενα «αντιπλημμυρικά» έργα είναι για εξασφάλιση της ομαλής απορροής του νερού για πλημμύρα 50ετίας. Στις περιπτώσεις μεγαλύτερης πλημμύρας, π.χ. 300ετίας όπως ήταν η Μάνδρα και η Εύβοια, τα εγκιβωτισμένα ρέματα όχι μόνο δεν προστατεύουν κανέναν αλλά η υπερχείλισή τους είναι δεκάδες φορές πιο ορμητική και καταστροφική από ότι αν υπερχείλιζε ένα φυσικό/μη εγκιβωτισμένο ρέμα. γ) Να σταματήσουν τα αποσπασματικά έργα σε διάφορα σημεία των ρεμάτων (κλασικές μικροεργολαβίες, π.χ. άρσης καταπτώσεων πρανών). Είναι πάντα εργολαβικά, αντιπεριβαλλοντικά, χωρίς μελέτες και περιβαλλοντική αδειοδότηση και πάντοτε μεταφέρουν το «πρόβλημα» από ένα σημείο του ρέματος σε ένα άλλο (ανάντη ή κατάντη). Αντ’ αυτών να γίνουν μελέτες ολόκληρης της υδρολογικής λεκάνης των ρεμάτων από ομάδες μελετητών (με αναζήτηση Know-how από τα πανεπιστήμια στο εσωτερικό, αλλά και στο εξωτερικό που υπάρχει ανάλογη εμπειρία), με μοναδικό στόχο σημειακές παρεμβάσεις, εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο, και με μεθόδους «Διαχείρισης Κινδύνου με Φυσικά μέσα (NFM)» και «οικο-μηχανικής/bioengineereing». δ) Οριοθετήσεις ρεμάτων με κριτήριο την ασφάλεια των πολιτών και την περιβαλλοντική προστασία των ρεμάτων ως οικοσυστημάτων, τέτοιες ώστε οι οριογραμμές να ταυτίζονται κατά το δυνατό με τις οριογραμμές της ιστορικής τους κοίτης. Να σταματήσουν οι οριοθετήσεις όπως γίνονται σήμερα, με καθαρά οικονομικά κριτήρια (αποδέσμευση δημόσιων εκτάσεων που ανήκουν στα ρέματα για οικιστική ανάπτυξη και επενδύσεις). Οι φυσικές πλημμυρικές ζώνες των ρεμάτων και ποταμών πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις γραμμές οριοθέτησης και να απαγορεύεται οποιαδήποτε δόμηση σε αυτές γιατί λειτουργούν ως ζώνες εκτόνωσης των πλημμυρικών φαινομένων και σώζουν τις περιοχές που βρίσκονται κοντά στις εκβολές τους. Το ίδιο ισχύει και με τις εκβολές των ποταμών όπου οποιαδήποτε στένωση από ανθρώπινες παρεμβάσεις λειτουργεί σαν τάπα στην ελεύθερη απορροή του νερού προς τη θάλασσα. Για τα δάση και τους ορεινούς όγκους: α) Έργα ορεινής υδρονομίας με φυσικά υλικά από τις δασικές υπηρεσίες για συγκράτηση νερού, εδάφους, σπόρων και φερτών υλικών στα ορεινά, με παράλληλη επιτήρηση και ελεγχόμενη επισκεψιμότητα, ώστε να διασφαλίζεται η φυσική αναγέννηση των καμένων αλλά και η προστασία των υγειών δασών. Ειδικά σε καμένες περιοχές τα έργα αυτά πρέπει να πραγματοποιούνται άμεσα και κατόπιν μελέτης μέσα στον πρώτο χρόνο από τη φωτιά και πριν από τις μεγάλες βροχές. β) Αναβάθμιση, οικονομική στήριξη και στελέχωση των δασικών υπηρεσιών με στόχο την υλοποίηση όλων των παραπάνω, την υποστήριξη των υπηρεσιών πυροπροστασίας και τη γενικότερη προστασία του δασικού πλούτου της χώρας μας. γ) Απαγόρευση οποιασδήποτε δόμησης και εκμετάλλευσης σε καμένες δασικές εκτάσεις και εκτός οριοθετημένων οικισμών. Για την κλιματική αλλαγή: α) Προστασία του περιβάλλοντος με κατάργηση των πρόσφατα ψηφισθέντων αντιπεριβαλλοντικών νόμων Χατζηδάκη (4685/2020) και Οικονόμου (4688/2020), που ανοίγουν τον δρόμο στην καταστροφή του φυσικού πλούτου της χώρας (βουνά, δάση, ποτάμια/ρέματα, ακτές, προστατευόμενες περιοχές) προς εξασφάλιση πρόσκαιρων οικονομικών συμφερόντων στο όνομα της «ανάπτυξης». β)Σταμάτημα όλων των αντιπεριβαλλοντικών έργων που βρίσκονται σε εξέλιξη (εγκιβωτισμοί ρεμάτων, εγκατάσταση ΑΠΕ και εξορύξεις σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές, τουριστικές επενδύσεις σε παρθένες περιοχές (π.χ. Ερημίτης) ή περιοχές που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε πνεύμονες πρασίνου (π.χ. Ελληνικό). γ) Μέτρα αποκατάστασης του περιβάλλοντος όπου έχει ήδη θιγεί από «φυσικές» καταστροφές, έργα ή ανεξέλεγκτη δόμηση (δασικές και παραρεμάτιες εκτάσεις, περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές, Μάτι-Κόκκινο Λιμανάκι, Εύβοια κ.λπ.). δ) Αναβάθμιση και στελέχωση των δασικών υπηρεσιών, των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και όλων των υπηρεσιών που μπορούν να συμβάλουν στην προστασία του περιβάλλοντος, την αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας και την επίβλεψη των όποιων προστατευτικών μέτρων. «Χρειαζόμαστε λύσεις με πλήρη αλλαγή πλεύσης στα θέματα διαχείρισης των ρεμάτων, των δασών, του περιβάλλοντος και είμαστε πρόθυμοι να συμβάλλουμε σε αυτό. Πρέπει να σταματήσουμε να μαχόμαστε ενάντια στη φύση αλλά να την ακούσουμε, να τη σεβαστούμε και να συμπλεύσουμε μαζί της ως αναπόσπαστο κομμάτι της, αν θέλουμε η ανθρωπότητα να έχει μέλλον», καταλήγει η «Ρεματτική».

Πηγή:syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.com

πηγη: redtopia.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ

ΕΛΛΟΓΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ

«ΈΧΟΥΜΕ ΗΣΥΧΗ τη συνείδησή μας. Με τα μέσα που διαθέτουμε, μπορούμε να πούμε ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να σώσουμε ζωές», ισχυρίστηκε ο πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαίρ Μπολσονάρο, κατά τη διάρκεια  τελετής που μεταδόθηκε ζωντανά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ότι οι εθνικολαϊκιστές μισούν να βρίσκονται στο περιθώριο. Αυτός είναι ένας από τους  λόγους που φάνηκαν ανίκανοι να διαχειριστούν την πανδημία του κορωνοϊού. Βλέπεις, δεν υπήρχε χρόνος για ένα από τα γνωστά τους «show». Άσε που οι… άσχημες ειδήσεις: οι θάνατοι χιλιάδων ανθρώπων(ΗΠΑ: 159.930, Βραζιλία 99.572), οι τρομακτικές ανεπάρκειες στο Σύστημα Υγείας, η οικονομική δυσπραγία έδωσαν πολιτικό χώρο και επιχειρήματα στους αμφισβητίες τους.

ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ τώρα. Το διακριτικό χαρακτηριστικό της προσέγγισης των Τράμπ-Μπολσονάρο, όσον αφορά την Covid-19 είναι η υποταγή της πραγματικότητας των πολλών στις κερδοσκοπικές ανάγκες των λίγων. Μια προσπάθεια, ακόμη και σε συνθήκες εκτάκτου ανάγκης, να διατηρηθεί απρόσκοπτα το αλά Κομπλέρ laissez-faire. Έτσι, φτάσαμε να βλέπουμε τον πρόεδρο των ΗΠΑ να αγνοεί επιδεικτικά για τρεις συνεχόμενους μήνες  (Ιανουάριος, Φεβρουάριος και Μάρτιος) την έκρηξη των κρουσμάτων εντός των ΗΠΑ. Μάλιστα, τον ακούσαμε να λέει ότι ο ιός θα εξαφανιζόταν ως δια μαγείας καθώς και ότι τα κοκτέιλ με απολυμαντικό ενδεχομένως να αποτελούν καλή θεραπεία.

Ο ΜΠΟΛΣΟΝΑΡΟ, ο γνωστός λαϊκιστής και νοσταλγός της Χούντας, με κάποιες… καλές κατά τον Economist ιδέες επέδειξε ακόμη μεγαλύτερη ανευθυνότητα : Υποτίμησε την πανδημία υποστηρίζοντας ότι είναι ένα απλό συνάχι, εναντιώθηκε στο lock down και απέπεμψε δύο υπουργούς Υγείας . Μέχρι τη στιγμή που προσβλήθηκε και ο ίδιος από την Covid-19. Όχι ότι άλλαξαν και πολλά στις δημόσιες τοποθετήσεις του. Απλά, δίπλα στο χαρακτηρισμό «δικτάτορες» που απέδωσε πρόσφατα σε όσους κυβερνήτες και δημάρχους έλαβαν μέτρα καραντίνας πρόσθεσε και τη λύπη του για τους σχεδόν 100 χιλιάδες νεκρούς. Εξέλιξη που δεν θα πρέπει βέβαια να επηρεάσει την… εξέλιξη της ζωής, καθώς «πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για να εξέλθουμε», είπε.

ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ, ο Μπόρις Τζόνσον κατάφερε εν τέλει να συμβιβαστεί με τα επιστημονικά δεδομένα. Ωστόσο, κανείς δεν ξεχνά ότι στις αρχές της κρίσης, κι ενώ το ένα μετά το άλλο τα ευρωπαϊκά κράτη κλείδωναν τους πολίτες στα σπίτια τους και μαζί και τις οικονομίες τους, ο ένοικος στο νούμερο 10 της Downing Street δήλωνε ότι ζει «σε μια χώρα ελευθερίας», καθυστερώντας να αναλάβει δράση. Το αποτέλεσμα; Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει τον μεγαλύτερο αριθμό θανάτων από Covid-19 στην Ευρώπη: 46.511.

ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ πληρώνουν τώρα το μάρμαρο για την ανικανότητάς τους. Ο Τραμπ- έπειτα και από το κύμα οργής που ξεσήκωσε η δολοφονία του Φλόυντ-  βρίσκεται πίσω στις δημοσκοπήσεις, ενόψει των προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου. Ο Μπολσονάρο έχει, επίσης, δει πτώση της δημοτικότητάς του— εν μέσω διώξεων και ερευνών για διαφθορά στον εσωτερικό του κύκλο, ενώ μείωση στα ποσοστά αποδοχής του παρουσιάζει και ο Βρετανός πρωθυπουργός.

ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ στις εξελίξεις, ο  Φράνσις Φουκουγιάμα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ δήλωσε πρόσφατα στο BBC: «Η επιδημία του Covid-19 μπορεί στην πραγματικότητα» να αντιμετωπίσει «την έξαρση του λαϊκισμού». Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά δεν θα αναγκαστεί να αναθεωρήσει τις απόψεις του…

ΕΝΩ ο Μάθιου Γκούντγουιν, συν-συγγραφέας του National Populism — The Revolt Against Liberal Democracy, παρουσίασε μια αλυσίδα γεγονότων, τα οποία θα αλλάξουν την παγκόσμια πολιτική τα επόμενα χρόνια. Αυτά θα περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων  την εκλογική ήττα των Τραμπ, Μπολσονάρο και Τζόνσον, καθώς και μια πτώση της υποστήριξης του ακροδεξιού AFD στη Γερμανία. Κοιτώντας την ευρύτερη εικόνα, ο Γκούντγουιν υποστηρίζει ότι αυτό θα σημάνει την επιστροφή του φιλελευθερισμού και την ήττα του λαϊκισμού. Αισιόδοξο; Νομίζω κομμάτι αποπροσανατολιστικό και σίγουρα εκτός της διεθνούς πραγματικότητας.

ΉΤΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ  η αντιμετώπιση της πανδημίας από το μαύρο μέτωπο του καιρού μας; Προφανώς, ναι. Για να δούμε όμως και τα αμέσως επόμενα ερωτήματα:

• Πώς θα καταπολεμηθεί ο λαϊκισμός της άκρας Δεξιάς όταν τα αίτια πυροδότησης του είναι ακόμη ενεργά (φτώχεια, βάθεμα της εργασιακής ανασφάλειας και εκμετάλλευσης, αύξηση της ανεργίας, ανισότητα);
• Ποια δύναμη της αστικής δημοκρατίας μπορεί να σταθεί ως αντίπαλο δέος απέναντι στους αμετροεπείς θεατρινισμούς των κωμικών που καμώνονται τους πολιτικούς όταν ομνύουν εξίσου στους «ιερούς κανόνες» των γερακιών της Αγοράς;

ΡΩΤΩ ΤΑ ΠΡΟΦΑΝΗ. Ρωτώ ρητορικά. Το ξέρω. Μα πρέπει να το κάνω.  Βλέπεις, οι καιροί το επιτάσσουν…

Η ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ του φθινοπώρου θα είναι μαγειρεμένη με τα ίδια μπαγιάτικα υλικά της προηγούμενης. Με τα«super» των δελτίων ειδήσεων να προβάλλουν  το σαθρό δίπολο: Νεοφιλελευθερισμός με φινέτσα ή αρπακτικός καπιταλισμός σε κιτς φόντο, (άραγε αυτό δεν είναι και το ελληνικό δικομματικό μοντέλο;).  Με τους πολίτες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού να πληρώνουν το μάρμαρο και αυτής της κρίσης. Σε υγειονομικό πρωτίστως επίπεδο και δευτερευόντως σε οικονομικό. Είναι όμως άσχετο το ένα από το άλλο; Ρητορικό και πάλι το ερώτημα, φίλε αναγνώστη. Είπαμε: Οι καιροί. Το προφανές…

Ο ΜΠΟΛΣΟΝΑΡΟ ήταν ξεκάθαρος: Έχει τη συνείδησή του καθαρή. Τον πιστεύω. Το ίδιο πιστεύω και για τον Τράμπ. Τον Τζόνσον. Για ένα σημαντικό κομμάτι της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Είναι άλλωστε τόσο μόνοι στα σαλόνια της εξουσίας. Πώς να φτάσει η φωνή των μη προνομιούχων στα αυτιά τους;  Το πρόβλημα είναι όταν οι μη προνομιούχοι βιώνουν αυτή την κατάσταση και είναι εντάξει με τη δική τους, ταξική συνείδηση.

πηγη: imerodromos.gr