του Στέφανου Πράσσου*

Πριν λίγες ημέρες, σε μια πανηγυρική τελετή στο Ζάππειο, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπόϊκο Μπορίσοφ «επισφράγησαν» την υπογραφή συμφωνίας μεταξύ των μετόχων της Βουλγαρικής εταιρείας Bulgartransgaz και της Ελληνικής Gastrade.

Η συμφωνία αφορά την είσοδο της Bulgartransgaz, με μετοχικό κεφάλαιο 20%, στην εταιρεία Gastrade που έχει ιδρυτή και βασικό μέτοχο τον όμιλο Κοπελούζου με 40% (συμμετέχει η ΔΕΠΑ με 20%, η Gaslog συμφερόντων Πίτερ Λιβανού με 20% ) και έχει αναλάβει την κατασκευή και λειτουργία του Τερματικού Σταθμού Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου Αλεξανδρούπολης, γνωστό ως Αλεξανδρούπολη FSRU. Η Gastrade αναπτύσσει στην θαλάσσια περιοχή της Αλεξανδρούπολης τον πλωτό σταθμό υποδοχής, προσωρινής αποθήκευσης και αεριοποίησης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) που θα αποτελέσει μια νέα πύλη εισόδου φυσικού αερίου στις αγορές της Νοτιανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης.

Ο σταθμός θα εγκατασταθεί 17,6 χλμ. νοτιοδυτικά του λιμένα της Αλεξανδρούπολης και θα έχει αποθηκευτικούς χώρους 170.000 m3 και δυνατότητα παροχής φυσικού αερίου που θα ξεπερνά τα 5,5 δισ. m3 ετησίως. Η πλωτή μονάδα θα συνδέεται με το Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ) με αγωγό μήκους 28 χλμ., μέσω του οποίου το αεριοποιημένο LNG θα προωθείται στις αγορές της Ελλάδας, της Βουλγαρίας αλλά και της ευρύτερης περιφέρειας, από τη Ρουμανία, τη Σερβία και τη Β. Μακεδονία, μέχρι την Ουγγαρία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία.

Είναι αλήθεια τόσο σοβαρή αυτή η συμφωνία των δυο εταιρειών ώστε έπρεπε να επισφραγιστεί σε τόσος υψηλό επίπεδο από τους Πρωθυπουργούς των δυο Χωρών; Για την οικονομία της Χώρας μας και τη Βουλγαρίας, ως κρατικές οντότητες, είναι δυσδιάκριτα τα οφέλη ενώ βαθαίνει την ενεργειακή, οικονομική και πολιτική εξάρτηση και των δυο χωρών.

Είναι βεβαίως πολύ «χρήσιμο» και κερδοφόρο για τους Επιχειρηματικούς Ομίλους που δραστηριοποιούνται σ αυτόν τον Τομέα (Κοπελούζος, Μυτιληναίος κ.α) και «πάρα πολύ Χρήσιμο» για το εφοπλιστικό κεφάλαιο της Χώρας μας που έχει επενδύσει 20 δις δολάρια στην κατασκευή ειδικών πλοίων δεξαμενών που θα κουβαλάνε το LNG από τις ΗΠΑ, την Αλγερία και τις άλλες Χώρες παραγωγής.

Δεν είναι τυχαία άλλωστε η συμμετοχή του εφοπλιστή Λιβανού με 20% στην Gastrade που διαχειρίζεται το FSRU Αλεξανδρούπολης αφού η Gaslog του Πίτερ Λιβανού έχει κάνει τεράστιες επενδύσεις και είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον Κόσμο που δραστηριοποιούνται στον τομέα μεταφοράς του LNG.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο όμιλος Κοπελούζου ξεκίνησε εκεί την κατασκευή μονάδας ηλεκτροπαραγωγής ισχύος 660 MW με καύσιμο φυσικό αέριο η οποία «θα συνδέεται μέσω ιδιόκτητου αγωγού 4 περίπου χιλιομέτρων με το FSRU της Αλεξανδρούπολης»… Σε ότι αφορά τη Χώρα μας η αλλαγή της ενεργειακής βάσης (μετάβαση) από τον λιγνίτη στο Φυσικό αέριο και κυρίως στο LNG σημαίνει: Ιδιωτικοποίηση της Παραγωγής Η/Ενέργειας, επί πλέον Ενεργειακή εξάρτηση κατά 10% περίπου (σήμερα βρίσκεται στο 75%) και νέες (αχρείαστες για το λαό) επενδύσεις 45 δις ευρώ στην Η/Ε, όπως έχουν εξαγγελθεί από τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση και έχουν αποτυπωθεί στο νέο ΕΣΕΚ.

Αυτή τη «θυσία» της Χώρας μας δεν παρέλειψε ο Κ. Μητσοτάκης να την υπενθυμίσει στους Αμερικάνους, τώρα που εκλιπαρεί για στήριξη στην Ελληνοτουρκική κρίση. Στις κοινές δηλώσεις με τον Μπόϊκο Μπορίσοφ, δήλωσε ότι «η Ελλάδα εφαρμόζει σχέδιο για οριστική απομάκρυνση από το λιγνίτη το αργότερο μέχρι το 2028» και «θα τροφοδοτείται με LNG κι από άλλες χώρες αλλά κυρίως από τις ΗΠΑ».

Άλλωστε δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι την αναγγελία κλεισίματος των λιγνιτκών μονάδων το 2023 ο Μητσοτάκης την έκανε το 2019 από τις ΗΠΑ… Εδώ ο Μητσοτάκης έδειξε μεγαλύτερη δουλικότητα ακόμα και από τη Βουλγαρική Κυβέρνηση η οποία δια της Υπουργού Ενέργειας, Τεμενούζκα Πέτκοβα δήλωσε: «Η Βουλγαρία σκοπεύει να συνεχίσει να χρησιμοποιεί άνθρακα για ηλεκτροπαραγωγή έως το 2050 λόγω της στρατηγικής αξίας των σταθμών παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα τόσο για την ενέργεια όσο και για την εθνική ασφάλεια».

Είπε επίσης ότι «το μερίδιο της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα είναι 46% και κατά τους χειμερινούς μήνες σχεδόν το 60%» Για τις ΗΠΑ και το Αμερικανικό Κεφάλαιο όμως το συγκεκριμένο έργο, το FSRU Αλεξανδρούπολης, έχει τεράστια οικονομική, πολιτική και γεωπολιτική σημασία: 1. Πρώτα απ’ όλα το Αμερικάνικο Σχιστολιθικό Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο (LNG) βρίσκει τεράστια αγορά αφού από την Αλεξανδρούπολη και την Καβάλα θα διοχετεύεται σε όλες τις Χώρες της Νοτιανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης αλλά και σε χώρες της Κεντρικής Ασίας.

Στην Ελλάδα φυσικά το LNG έχει γίνει ήδη Κυρίαρχο καύσιμο αφού τον Μήνα Ιούλιο έφτασε στο 68% του φυσικού αερίου που ξοδεύτηκε στη Χώρα, μάλιστα εν μέσω Καλοκαιριού, οπότε το χειμώνα που το Φ. Αέριο των αγωγών θα πάει στην οικιακή και βιομηχανική κατανάλωση το LNG θα αγγίξει το 100%!!! Και έχει ακόμα «μέλλον λαμπρό» αφού η ΔΕΣΦΑ εξήγγειλε ότι θα κάνουν νέους Σταθμούς με καύσιμο LNG σε όλα τα νησιά που ανήκουν στο Μη Διασυνδεμένο Σύστημα. Δηλαδή Κρήτη, Ρόδο, Κω, Κάρπαθο, Σάμο Λέσβο, Λήμνο κλπ.

Η τροφοδοσία στα νησιά θα γίνεται με «εικονικούς αγωγούς», δηλαδή με πλοία-δεξαμενές μεταφοράς LNG. 2. Παράλληλα οι ΗΠΑ πετυχαίνουν τη σταδιακή εκτόπιση του Ρώσικου φυσικού αερίου αφού εκτός από τις προαναφερθείσες χώρες απαίτησαν από την ΕΕ και την ίδια τη Γερμανία να σταματήσει τις εισαγωγές φυσικού αερίου από τη Ρωσία. Ο Τράμπ δήλωσε, κυνικότατα, στη Μέργκελ: «Δεν γίνεται εμείς να σας φυλάγουμε τα σύνορα κι εσείς να δίνεται τα λεφτά σας στους Ρώσους»

Θυμίζουμε ότι η Γερμανία συνδέεται με έναν αγωγό φυσικού αερίου (Nord Stream 1) απ’ ευθείας με τη Ρωσία και κατασκευάζει και δεύτερο (Nord Stream 2) οι εργασίες του οποίου σταμάτησαν, παρότι βρισκόταν στο τελικό στάδιο, μετά από απαίτηση των ΗΠΑ. 3. Εκτός από τα ενεργειακά και οικονομικά οφέλη οι ΗΠΑ αξιοποιούν και στρατιωτικά το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης ενισχύοντας τη Γεωστρατηγική τους θέση στην Περιοχή. Έτσι, μετά και την υπογραφή της νέας συμφωνίας παραμονής των βάσεων, το Λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, μαζί με το Στεφανοβίκειο Βόλου είναι πλέον δυο νέες στρατιωτικές βάσεις των Αμερικάνων στη Χώρα μας.

Για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης παίζει κομβικό ρόλο αφού σχεδιάζεται να είναι σταθμός ανεφοδιασμού και μεταφοράς στρατιωτικού υλικού και μετεπιβίβασης στρατιωτικού προσωπικού. 4. Και φυσικά καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης μαζί με της Καβάλας βγήκαν με άμεση προτεραιότητα για πώληση μέσω ΤΑΙΠΕΔ.

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Τζέφρι Πάιατ, κατά την επίσκεψή του στην Αλεξανδρούπολη δηλώνει ότι «το λιμάνι αυτό είναι στρατηγικής σημασίας για τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και είναι βέβαιος πως θα υπάρξει ενδιαφέρον για εξαγορά από αμερικάνικες εταιρείες.» Όμως η πλωτή δεξαμενή της Αλεξανδρούπολη και η Ρεβυθούσα, το νησί δεξαμενή στον κόλπο των Μεγάρων δεν είναι αρκετά για τα σχέδια των Αμερικάνικων αφού ήδη «είκοσι εταιρείες εκδήλωσαν ενδιαφέρον για αγορά 12,2 δισ. κυβικά μέτρα/έτος ενώ η δυναμικότητα επαναεριοποίησης της Πλωτής Μονάδας Αποθήκευσης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (FSRU) είναι 5,5 δισ. κ.μ./έτος».

Έτσι το Ελληνικό κράτος με έξοδα της τάξης των 400 εκατομμυρίων Ευρώ, διαμόρφωσε την τεράστια υποθαλάσσια δεξαμενή αποθήκευσης LNG στη Νότια Καβάλα. Οι εργασίες στη δεξαμενή, (Υπόγεια Αποθήκη Φυσικού Αερίου (ΥΑΦΑ) της Νότιας Καβάλας) που πρώην «φιλοξενούσε» κοιτάσματα φυσικού αερίου και έχουν σχεδόν εξαντληθεί, πραγματοποιήθηκαν ήδη και είναι προς πώληση μέσω ΤΑΙΠΕΔ.

Η χωρητικότητα της υποθαλάσσιας αποθήκης ΥΑΦΑ Καβάλας έχει πολλαπλάσια χωρητικότητα από αυτή της Αλεξανδρούπολης και τα αποθέματά της αρκούν για να τροφοδοτούν τις νέες αγορές των ΗΠΑ για μήνες. Επί της ουσίας, όλα αυτά εντάσσονται σε ένα μεγάλο «γιουρούσι» των ΗΠΑ στην Ευρώπη και στην Ασία με στόχο τις ενεργειακές αγορές αξιοποιώντας κυρίως τη στρατιωτική τους υπεροχή και πατώντας πάνω στα προβλήματα της κάθε χώρας που πολλές φορές τα δημιουργούν οι ίδιοι. Η Χώρα μας μέσω του Κυριάκου Μητσοτάκη, έπαιξε το ρόλο της Ιφιγένειας θυσιάζοντας μαζί με τη λιγνιτική παραγωγή Χιλιάδες θέσεις εργασίας (αύξηση 2,2% της πανελλαδικής ανεργίας), μείωση κατά 2,2% του Πανελλαδικού ΑΕΠ ή 2,5 δις ευρώ ετησίως προσθέτοντας 10% επιπλέον ενεργειακή εξάρτηση.

* Μέλος Π.Σ, εκπρόσωπος της «Αριστερής Συμπόρευσης για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ στη Δυτική Μακεδονία»

Πηγή: kommon.gr

Πριν λίγες ημέρες, σε μια πανηγυρική τελετή στο Ζάππειο, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Μπόϊκο Μπορίσοφ «επισφράγησαν» την υπογραφή συμφωνίας μεταξύ των μετόχων της Βουλγαρικής εταιρείας Bulgartransgaz και της Ελληνικής Gastrade.

Η συμφωνία αφορά την είσοδο της Bulgartransgaz, με μετοχικό κεφάλαιο 20%, στην εταιρεία Gastrade που έχει ιδρυτή και βασικό μέτοχο τον όμιλο Κοπελούζου με 40% (συμμετέχει η ΔΕΠΑ με 20%, η Gaslog συμφερόντων Πίτερ Λιβανού με 20% ) και έχει αναλάβει την κατασκευή και λειτουργία του Τερματικού Σταθμού Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου Αλεξανδρούπολης, γνωστό ως Αλεξανδρούπολη FSRU. Η Gastrade αναπτύσσει στην θαλάσσια περιοχή της Αλεξανδρούπολης τον πλωτό σταθμό υποδοχής, προσωρινής αποθήκευσης και αεριοποίησης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (LNG) που θα αποτελέσει μια νέα πύλη εισόδου φυσικού αερίου στις αγορές της Νοτιανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης.

Ο σταθμός θα εγκατασταθεί 17,6 χλμ. νοτιοδυτικά του λιμένα της Αλεξανδρούπολης και θα έχει αποθηκευτικούς χώρους 170.000 m3 και δυνατότητα παροχής φυσικού αερίου που θα ξεπερνά τα 5,5 δισ. m3 ετησίως. Η πλωτή μονάδα θα συνδέεται με το Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ) με αγωγό μήκους 28 χλμ., μέσω του οποίου το αεριοποιημένο LNG θα προωθείται στις αγορές της Ελλάδας, της Βουλγαρίας αλλά και της ευρύτερης περιφέρειας, από τη Ρουμανία, τη Σερβία και τη Β. Μακεδονία, μέχρι την Ουγγαρία, τη Μολδαβία και την Ουκρανία.

Είναι αλήθεια τόσο σοβαρή αυτή η συμφωνία των δυο εταιρειών ώστε έπρεπε να επισφραγιστεί σε τόσος υψηλό επίπεδο από τους Πρωθυπουργούς των δυο Χωρών; Για την οικονομία της Χώρας μας και τη Βουλγαρίας, ως κρατικές οντότητες, είναι δυσδιάκριτα τα οφέλη ενώ βαθαίνει την ενεργειακή, οικονομική και πολιτική εξάρτηση και των δυο χωρών.

Είναι βεβαίως πολύ «χρήσιμο» και κερδοφόρο για τους Επιχειρηματικούς Ομίλους που δραστηριοποιούνται σ αυτόν τον Τομέα (Κοπελούζος, Μυτιληναίος κ.α) και «πάρα πολύ Χρήσιμο» για το εφοπλιστικό κεφάλαιο της Χώρας μας που έχει επενδύσει 20 δις δολάρια στην κατασκευή ειδικών πλοίων δεξαμενών που θα κουβαλάνε το LNG από τις ΗΠΑ, την Αλγερία και τις άλλες Χώρες παραγωγής.

Δεν είναι τυχαία άλλωστε η συμμετοχή του εφοπλιστή Λιβανού με 20% στην Gastrade που διαχειρίζεται το FSRU Αλεξανδρούπολης αφού η Gaslog του Πίτερ Λιβανού έχει κάνει τεράστιες επενδύσεις και είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον Κόσμο που δραστηριοποιούνται στον τομέα μεταφοράς του LNG.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο όμιλος Κοπελούζου ξεκίνησε εκεί την κατασκευή μονάδας ηλεκτροπαραγωγής ισχύος 660 MW με καύσιμο φυσικό αέριο η οποία «θα συνδέεται μέσω ιδιόκτητου αγωγού 4 περίπου χιλιομέτρων με το FSRU της Αλεξανδρούπολης»… Σε ότι αφορά τη Χώρα μας η αλλαγή της ενεργειακής βάσης (μετάβαση) από τον λιγνίτη στο Φυσικό αέριο και κυρίως στο LNG σημαίνει: Ιδιωτικοποίηση της Παραγωγής Η/Ενέργειας, επί πλέον Ενεργειακή εξάρτηση κατά 10% περίπου (σήμερα βρίσκεται στο 75%) και νέες (αχρείαστες για το λαό) επενδύσεις 45 δις ευρώ στην Η/Ε, όπως έχουν εξαγγελθεί από τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση και έχουν αποτυπωθεί στο νέο ΕΣΕΚ.

Αυτή τη «θυσία» της Χώρας μας δεν παρέλειψε ο Κ. Μητσοτάκης να την υπενθυμίσει στους Αμερικάνους, τώρα που εκλιπαρεί για στήριξη στην Ελληνοτουρκική κρίση. Στις κοινές δηλώσεις με τον Μπόϊκο Μπορίσοφ, δήλωσε ότι «η Ελλάδα εφαρμόζει σχέδιο για οριστική απομάκρυνση από το λιγνίτη το αργότερο μέχρι το 2028» και «θα τροφοδοτείται με LNG κι από άλλες χώρες αλλά κυρίως από τις ΗΠΑ».

Άλλωστε δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι την αναγγελία κλεισίματος των λιγνιτκών μονάδων το 2023 ο Μητσοτάκης την έκανε το 2019 από τις ΗΠΑ… Εδώ ο Μητσοτάκης έδειξε μεγαλύτερη δουλικότητα ακόμα και από τη Βουλγαρική Κυβέρνηση η οποία δια της Υπουργού Ενέργειας, Τεμενούζκα Πέτκοβα δήλωσε: «Η Βουλγαρία σκοπεύει να συνεχίσει να χρησιμοποιεί άνθρακα για ηλεκτροπαραγωγή έως το 2050 λόγω της στρατηγικής αξίας των σταθμών παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα τόσο για την ενέργεια όσο και για την εθνική ασφάλεια».

Είπε επίσης ότι «το μερίδιο της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται σε σταθμούς παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα είναι 46% και κατά τους χειμερινούς μήνες σχεδόν το 60%» Για τις ΗΠΑ και το Αμερικανικό Κεφάλαιο όμως το συγκεκριμένο έργο, το FSRU Αλεξανδρούπολης, έχει τεράστια οικονομική, πολιτική και γεωπολιτική σημασία: 1. Πρώτα απ’ όλα το Αμερικάνικο Σχιστολιθικό Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο (LNG) βρίσκει τεράστια αγορά αφού από την Αλεξανδρούπολη και την Καβάλα θα διοχετεύεται σε όλες τις Χώρες της Νοτιανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης αλλά και σε χώρες της Κεντρικής Ασίας.

Στην Ελλάδα φυσικά το LNG έχει γίνει ήδη Κυρίαρχο καύσιμο αφού τον Μήνα Ιούλιο έφτασε στο 68% του φυσικού αερίου που ξοδεύτηκε στη Χώρα, μάλιστα εν μέσω Καλοκαιριού, οπότε το χειμώνα που το Φ. Αέριο των αγωγών θα πάει στην οικιακή και βιομηχανική κατανάλωση το LNG θα αγγίξει το 100%!!! Και έχει ακόμα «μέλλον λαμπρό» αφού η ΔΕΣΦΑ εξήγγειλε ότι θα κάνουν νέους Σταθμούς με καύσιμο LNG σε όλα τα νησιά που ανήκουν στο Μη Διασυνδεμένο Σύστημα. Δηλαδή Κρήτη, Ρόδο, Κω, Κάρπαθο, Σάμο Λέσβο, Λήμνο κλπ.

Η τροφοδοσία στα νησιά θα γίνεται με «εικονικούς αγωγούς», δηλαδή με πλοία-δεξαμενές μεταφοράς LNG. 2. Παράλληλα οι ΗΠΑ πετυχαίνουν τη σταδιακή εκτόπιση του Ρώσικου φυσικού αερίου αφού εκτός από τις προαναφερθείσες χώρες απαίτησαν από την ΕΕ και την ίδια τη Γερμανία να σταματήσει τις εισαγωγές φυσικού αερίου από τη Ρωσία. Ο Τράμπ δήλωσε, κυνικότατα, στη Μέργκελ: «Δεν γίνεται εμείς να σας φυλάγουμε τα σύνορα κι εσείς να δίνεται τα λεφτά σας στους Ρώσους»

Θυμίζουμε ότι η Γερμανία συνδέεται με έναν αγωγό φυσικού αερίου (Nord Stream 1) απ’ ευθείας με τη Ρωσία και κατασκευάζει και δεύτερο (Nord Stream 2) οι εργασίες του οποίου σταμάτησαν, παρότι βρισκόταν στο τελικό στάδιο, μετά από απαίτηση των ΗΠΑ. 3. Εκτός από τα ενεργειακά και οικονομικά οφέλη οι ΗΠΑ αξιοποιούν και στρατιωτικά το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης ενισχύοντας τη Γεωστρατηγική τους θέση στην Περιοχή. Έτσι, μετά και την υπογραφή της νέας συμφωνίας παραμονής των βάσεων, το Λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, μαζί με το Στεφανοβίκειο Βόλου είναι πλέον δυο νέες στρατιωτικές βάσεις των Αμερικάνων στη Χώρα μας.

Για τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης παίζει κομβικό ρόλο αφού σχεδιάζεται να είναι σταθμός ανεφοδιασμού και μεταφοράς στρατιωτικού υλικού και μετεπιβίβασης στρατιωτικού προσωπικού. 4. Και φυσικά καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης μαζί με της Καβάλας βγήκαν με άμεση προτεραιότητα για πώληση μέσω ΤΑΙΠΕΔ.

Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Τζέφρι Πάιατ, κατά την επίσκεψή του στην Αλεξανδρούπολη δηλώνει ότι «το λιμάνι αυτό είναι στρατηγικής σημασίας για τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και είναι βέβαιος πως θα υπάρξει ενδιαφέρον για εξαγορά από αμερικάνικες εταιρείες.» Όμως η πλωτή δεξαμενή της Αλεξανδρούπολη και η Ρεβυθούσα, το νησί δεξαμενή στον κόλπο των Μεγάρων δεν είναι αρκετά για τα σχέδια των Αμερικάνικων αφού ήδη «είκοσι εταιρείες εκδήλωσαν ενδιαφέρον για αγορά 12,2 δισ. κυβικά μέτρα/έτος ενώ η δυναμικότητα επαναεριοποίησης της Πλωτής Μονάδας Αποθήκευσης Υγροποιημένου Φυσικού Αερίου (FSRU) είναι 5,5 δισ. κ.μ./έτος».

Έτσι το Ελληνικό κράτος με έξοδα της τάξης των 400 εκατομμυρίων Ευρώ, διαμόρφωσε την τεράστια υποθαλάσσια δεξαμενή αποθήκευσης LNG στη Νότια Καβάλα. Οι εργασίες στη δεξαμενή, (Υπόγεια Αποθήκη Φυσικού Αερίου (ΥΑΦΑ) της Νότιας Καβάλας) που πρώην «φιλοξενούσε» κοιτάσματα φυσικού αερίου και έχουν σχεδόν εξαντληθεί, πραγματοποιήθηκαν ήδη και είναι προς πώληση μέσω ΤΑΙΠΕΔ.

Η χωρητικότητα της υποθαλάσσιας αποθήκης ΥΑΦΑ Καβάλας έχει πολλαπλάσια χωρητικότητα από αυτή της Αλεξανδρούπολης και τα αποθέματά της αρκούν για να τροφοδοτούν τις νέες αγορές των ΗΠΑ για μήνες. Επί της ουσίας, όλα αυτά εντάσσονται σε ένα μεγάλο «γιουρούσι» των ΗΠΑ στην Ευρώπη και στην Ασία με στόχο τις ενεργειακές αγορές αξιοποιώντας κυρίως τη στρατιωτική τους υπεροχή και πατώντας πάνω στα προβλήματα της κάθε χώρας που πολλές φορές τα δημιουργούν οι ίδιοι. Η Χώρα μας μέσω του Κυριάκου Μητσοτάκη, έπαιξε το ρόλο της Ιφιγένειας θυσιάζοντας μαζί με τη λιγνιτική παραγωγή Χιλιάδες θέσεις εργασίας (αύξηση 2,2% της πανελλαδικής ανεργίας), μείωση κατά 2,2% του Πανελλαδικού ΑΕΠ ή 2,5 δις ευρώ ετησίως προσθέτοντας 10% επιπλέον ενεργειακή εξάρτηση.

* Μέλος Π.Σ, εκπρόσωπος της «Αριστερής Συμπόρευσης για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ στη Δυτική Μακεδονία»

Αρτεμις Σπηλιώτη

Η πρώτη κατοικία θα αποτελεί από την 1η Ιανουαρίου 2021 πτωχευτική περιουσία του οφειλέτη και θα μπορεί να εκποιηθεί στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας. Αυτό προβλέπει ο νέος Κώδικας Διευθέτησης Οφειλών και Παροχής Δεύτερης Ευκαιρίας που δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση.

Με το νέο πλαίσιο που φιλοδοξεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του ιδιωτικού χρέους, το οποίο λόγω της πανδημίας οδεύει προς τα 300 δισ. ευρώ, καμία προστασία πρώτης κατοικίας δεν προβλέπεται.

Και μπορεί το υπουργείο Οικονομικών να επιχειρεί να… αποδομήσει τον νόμο Κατσέλη αναδεικνύοντας τις αδυναμίες που επέτρεψε σε κάποιους να τον καταστρατηγήσουν (βλέπε στρατηγικούς κακοπληρωτές), ωστόσο η πραγματικότητα είναι ότι έσωσε χιλιάδες νοικοκυριά από τον εφιάλτη των πλειστηριασμών τα χρόνια της βαθιάς κρίσης. Αρχικά με τον νόμο Κατσέλη/Σταθάκη και στη συνέχεια με τον νόμο 4605/2019 που έδωσε τη δυνατότητα να προστατευθεί η πρώτη κατοικία με επιδότηση από το κράτος της μηνιαίας δόσης του δανείου.

Με τα νέα δεδομένα που θα ισχύσουν από την 1η Ιανουαρίου 2021, η όποια προστασία θα αφορά τους οικονομικά ευάλωτους, οι οποίοι θα λαμβάνουν επίδομα στέγασης.

Μόνο οικονομικά ευάλωτοι θα έχουν τη δυνατότητα να προστατεύσουν την κατοικία τους. Τα κριτήρια για να θεωρηθεί κάποιος «ευάλωτος» θα προσδιορίζει υπουργική απόφαση που θα εκδοθεί μετά την ψήφιση του Κώδικα. Και τότε χιλιάδες δανειολήπτες θα μάθουν αν θα μπορέσουν να λάβουν επίδομα στέγασης. Το ποιοι θα χαρακτηρίζονται «ευάλωτοι» καθώς και το ύψος της επιδότησης θα καθοριστούν με υπουργικές αποφάσεις.

Οι οικονομικά ευάλωτοι θα μπορούν να ζητήσουν τη μεταβίβαση της πρώτης κατοικίας τους στον Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης που θα συσταθεί ώστε να μπορούν να διαμένουν στο σπίτι τους καταβάλλοντας ενοίκιο –το οποίο θα αναπροσαρμόζεται κάθε χρόνο– και ύστερα από 12 χρόνια θα έχουν τη δυνατότητα να το επαναγοράσουν, με τίμημα που επίσης θα καθοριστεί με υπουργική απόφαση. Το ποσό της επιδότησης θα καταβάλλεται απευθείας από το Δημόσιο στον Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης.

Το δικαίωμα επαναγοράς δεν μεταβιβάζεται, εκτός από την περίπτωση καθολικής διαδοχής του.

Οποιος οφειλέτης καταβάλει το σύνολο των μισθωμάτων για τη διάρκεια της μίσθωσης, τότε θα δικαιούται τη μεταβίβαση της κυριότητας της κύριας κατοικίας στον ίδιο ή στους νόμιμους διαδόχους του, έναντι τιμήματος επαναγοράς που, όπως προαναφέρθηκε, θα καθοριστεί σύμφωνα υπουργική απόφαση.

Σε περίπτωση που το δικαίωμα αυτό ασκηθεί πριν από τη συμβατική λήξη της μίσθωσης, τότε επιπλέον του ανωτέρω τιμήματος επαναγοράς ο οφειλέτης θα οφείλει να καταβάλει στον Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης την τρέχουσα αξία των μισθωμάτων που οφείλονται μέχρι τη λήξη της μισθωτικής περιόδου. Για παράδειγμα, αν ο οφειλέτης έχει τη δυνατότητα επαναγοράς ύστερα από 10 έτη, τότε θα πρέπει να καταβάλει και τα ενοίκια 2 ετών ώστε να συμπληρωθούν τα 12 έτη.

Η μίσθωση καταγγέλλεται εφόσον ο μισθωτής είναι υπερήμερος ως προς την καταβολή τριών μισθωμάτων και η υπερημερία δεν θεραπευθεί ως προς το σύνολό της εντός μηνός από τη σχετική όχληση του μισθωτή. Η καταγγελία επέρχεται αυτοδικαίως με την άκαρπη παρέλευση της παραπάνω προθεσμίας ενός μηνός. Η μίσθωση καταγγέλλεται επίσης σε περίπτωση που κριθεί από το αρμόδιο πτωχευτικό δικαστήριο ότι ο οφειλέτης δεν απαλλάσσεται από τις οφειλές του.

Στο νομοσχέδιο προβλέπεται και η επιδότηση στεγαστικών δανείων ευάλωτων δανειοληπτών, οι οποίοι έχουν προβεί σε αναδιάρθρωση οφειλών με τους πιστωτές τους.

Παράταση καταβολής βεβαιωμένων οφειλών

Επιμηκύνεται μέχρι τις 30 Απριλίου 2021 η παράταση της προθεσμίας καταβολής και αναστολής είσπραξης των βεβαιωμένων στις ΔΟΥ και στα Ελεγκτικά Κέντρα οφειλών των φυσικών και νομικών προσώπων που έχουν πληγεί από τις επιπτώσεις της πανδημίας.

Επίσης, προβλέπεται η παράταση, μέχρι τις 30 Απριλίου 2021, της προθεσμίας καταβολής και αναστολής είσπραξης για τις δόσεις των ρυθμίσεων και των τμηματικών διευκολύνσεων, οι οποίες τελούν ήδη σε καθεστώς αναστολής.

Η κυβέρνηση έχει προαναγγείλει, εξάλλου, ότι θα θεσπιστεί ένα νέο πλαίσιο ρυθμίσεων για αυτές τις οφειλές με ευνοϊκές διατάξεις, προκειμένου να δοθεί σε όλους η δυνατότητα να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους. Συγκεκριμένα, το πλαίσιο αυτό θα προβλέπει την εξόφληση των εν λόγω οφειλών σε 12 δόσεις άτοκα ή σε 24 δόσεις με εξαιρετικά χαμηλό επιτόκιο 2,5%.

Πτωχευτική Διαδικασία για Φυσικά Πρόσωπα

Σε ποιους απευθύνεται

Οφειλέτες: φυσικά πρόσωπα, με οφειλές σε τράπεζες – servicers – Δημόσιο – ΕΦΚΑ (ή/και σε έναν από αυτούς τους πιστωτές), που δεν έχουν κανέναν τρόπο να εξυπηρετήσουν τις οφειλές τους ή έχει αποτύχει η εξωδικαστική διαδικασία ρύθμισης οφειλών τους

Δικαίωμα κατάθεσης αίτησης πτώχευσης, όταν ο οφειλέτης βρίσκεται σε «παύση πληρωμών» από:

● Οφειλέτη
● Πιστωτή
● Εισαγγελέα Πρωτοδικών

Κήρυξη πτώχευσης από το αρμόδιο δικαστήριο προβλέπεται και απλοποιημένη διαδικασία πτωχεύσεων «μικρού αντικειμένου», στην οποία είναι απλοποιημένη η αίτηση και η διαδικασία

Ανάληψη περιουσίας από πιστοποιημένο διαχειριστή αφερεγγυότητας, ο οποίος αναλαμβάνει τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, προβαίνει στη ρευστοποίηση αυτών, τη συγκέντρωση των απαιτήσεων των πιστωτών και τη διανομή των ποσών που προκύπτουν από τη ρευστοποίηση στους πιστωτές

Χρονικό διάστημα απαλλαγής οφειλέτη από τις οφειλές του:

1 έτος για τους οφειλέτες που πρόκειται να ρευστοποιηθεί η κύρια κατοικία τους ή άλλα περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν το 10% των υποχρεώσεών τους και είναι αξίας τουλάχιστον 100.000 ευρώ

3 έτη για τις υπόλοιπες κατηγορίες οφειλετών

Σε περίπτωση που οι οφειλέτες ανήκουν σε ευάλωτη κοινωνική ομάδα

▶ Δυνατότητα να καταφύγουν σε Ιδιωτικό Φορέα Απόκτησης & Επαναμίσθωσης με σκοπό να αποφευχθεί η έξωσή τους. Ο φορέας αγοράζει την πρώτη κατοικία πριν βγει στον πλειστηριασμό, ακόμη και στην περίπτωση που δεν κηρύσσεται πτώχευση αλλά πραγματοποιείται αναγκαστική εκτέλεση

▶ Ο οφειλέτης παραμένει στην κατοικία του, καταβάλλοντας μίσθωμα στον φορέα για 12 έτη, και λαμβάνει επίδομα ενοικίου από το κράτος

▶ Εντός 12 ετών ο οφειλέτης έχει τη δυνατότητα να επαναγοράσει το ακίνητό του, αφού αποπληρώσει τα μισθώματα της δωδεκαετίας και την αξία του ακινήτου, κατά τον χρόνο άσκησης του δικαιώματος επαναγοράς

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

▸Η αγωνίστρια Εμπρού Τιμτίκ, μέλος του Νομικού Γραφείου του Λαού, που έκανε απεργία πείνας για 238 ημέρες μετά την άδικη καταδίκη της πέρυσι για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση πέθανε χθες Πέμπτη σε νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολη.  Η κατηγορία για την οποία και καταδικάστηκε για «τρομοκρατία» όπως και οι υπόλοιποι συνάδελφοί της δικηγόροι. Το «έγκλημα της ήταν ότι υπερασπίστηκε ως συνήγορος την οικογένεια της 25χρονης Ντιλέκ Ντογκάν και του 15χρονου Μπερκίν Ελβάν που δολοφονήθηκαν από την τουρκική αστυνομία καθώς και πλήθος άλλους αγωνιστές. Είναι η τέταρτη νεκρή απεργός πείνας στην Τουρκία σε λιγότερο από ένα χρόνο μετά τη Χελίν Μπολέκ, τον Ιμπραήμ Γκιοκτσέκ και τον Μουσταφά Κοτσάκ. Τρεις ακόμα αγωνιστές συνεχίζουν την απεργία μέχρι θανάτου με τη ζωή τους να βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο.  Το τελευταίο μήνυμα της Εμπρού Τιμτίκ πριν από μερικές μέρες ήταν: «Τα χέρια μας είναι δεμένα, θέλουμε δικαιοσύνη. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε. Αυτό είναι που καίει την ψυχή μας»

Αγωνιζόμαστε για να προφτάσουμε την αυγή και το αύριο, για να δημιουργήσουμε νέους χρόνους κι εποχές, στο μπόι των ονείρων μας, στο μπόι των ανθρώπων

Ν. Μπελογιάννης

Την Πέμπτη 27/8/2020, έπεσε μάρτυρας, στις 238 μέρες απεργίας πείνας μέχρι θανάτου, η συντρόφισσά μας, μέλος του Νομικού Γραφείου του Λαού, Ebru Timtik. Δολοφονήθηκε από τον ιμπεριαλισμό και το φασισμό γιατί αντιστάθηκε στην αδικία, την εκμετάλλευση και την καταπίεση που έχει επιβάλλει ο Ερντογάν και το κόμμα του το AKP, στους αγωνιστές και τους λαούς της Τουρκίας. Αγωνίστηκε με σθένος και αυταπάρνηση, για το δικαίωμα στη δίκαιη δίκη, το οποίο είναι και το κύριο αίτημα της μεγάλης Αντίστασης της απεργίας πείνας μέχρι θανάτου. Μια μαχήτρια της δικαιοσύνης, πάντα στο πλευρό των φτωχών, της εργατικής τάξης, των λαών και της νεολαίας. Γι’ αυτό φυλακίστηκε και δολοφονήθηκε από το φασιστικό καθεστώς του ΑΚΡ, γιατί δε σταμάτησε ποτέ, ούτε για μια στιγμή να υπερασπίζεται είτε ως δικηγόρος, είτε ως αγωνίστρια τους καταπιεσμένους λαούς της Τουρκίας. Γιατί μαζί με τους υπόλοιπους απεργούς πείνας μέχρι θανάτου, έβαλε το σώμα της ανάχωμα απέναντι στην καταστολή, την αδικία, τη φίμωση, χωρίς να διστάσει μπροστά στα βασανιστήρια, τις επιθέσεις και τις φυλακίσεις.  Η κατηγορία για την οποία και καταδικάστηκε ως “τρομοκράτης”, όπως και οι υπόλοιποι συνάδελφοί της, δικηγόροι του Νομικού Γραφείου του Λαού, ήταν ότι υπερασπίστηκε ως συνήγορος, την οικογένεια του Berkin Elvan και της Dilek Doğan, που δολοφονήθηκαν από την Τουρκική αστυνομία, του Hasan Ferit, που δολοφονήθηκε από μαφιόζους, αγωνιζόμενος ενάντια στα ναρκωτικά, τους 301 εργάτες που δολοφονήθηκαν από το κεφάλαιο στα ορυχεία Soma, τους απολυμένους εκπαιδευτικούς, την Nuriye Gülmen και τον Semih Özakça , που απολύθηκαν από το καθεστώς έκτακτης ανάγκης, καθώς και άλλες υποθέσεις κοινωνικής και ταξικής αδικίας. Την απεργία πείνας μέχρι θανάτου συνεχίζει ο Δικηγόρος του Λαού, Aytaç Ünsal, για 207 μέρες και οι πολιτικοί κρατούμενοι Didem Akman και Özgür Karakaya, για 191 μέρες. Η κατάσταση της υγείας του συντρόφου Αytaç ολοένα και επιδεινώνεται, καθώς κρατείται δέσμιος στο νοσοκομείο, υπό την απειλή της αναγκαστικής σίτισης, των σωματικών και ψυχολογικών βασανιστηρίων. Η μεγάλη αντίσταση της απεργίας πείνας μέχρι θανάτου ανέδειξε σε όλο τον κόσμο την αδικία και την τρομοκρατία που επικρατεί στο εσωτερικό της Τουρκίας. Μα και συνάμα ανέπτυξε ένα τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης σε όλα τα μέρη της γης, που έδωσε δύναμη στον αγώνα των απεργών. Από την Τουρκία μέχρι την Ευρώπη και από τη Λατινική Αμερική μέχρι τη Μέση Ανατολή, ο αγώνας ενάντια στο φασισμό, την αδικία, την ιμπεριαλιστική και ταξική εκμετάλλευση, δε γνωρίζει σύνορα. Στην αντίσταση αυτή πέσανε μάρτυρες 4 σύντροφοί μας, η Helin Bolek, o İbrahim Gökçek, μέλη του επαναστατικού συγκροτήματος Grup Yorum, o σύντροφος Mustafa Koçak και η Δικηγόρος του Λαού Ebru Timtik. Στα ονόματά τους ορκιστήκαμε εκδίκηση, ο αγώνας συνεχίζεται. Ebru αθάνατη συντρόφισσα μας, γενναία γυναίκα της Dersim, φλογερή μαχήτρια της δικαιοσύνης, σου υποσχόμαστε από το AKP θα ζητήσουμε λογαριασμό.

HELİN,İBRAHİM, MUSTAFA, EBRU, ΑΘΑΝΑΤΟΙ! ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΔΕΚΤΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟYΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ Ο AYTAÇ ÜNSAL ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΒİZE ÖLÜM YOK ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 28/8 19:00 ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ, 19:30 ΓΡΑΦΕΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Λαϊκό Μέτωπο

ΠΗΓΗ: prin.gr

Μια εξαιρετικά μεγάλη διαδήλωση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στον Μαυρίκιο με τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων πολιτών, οι οποίοι βγήκαν στους δρόμους του Πορτ Λούις για να απαιτήσουν έρευνα για την πετρελαιοκηλίδα που προκάλεσε ιαπωνικό πλοίο και για τον μυστηριώδη θάνατο τουλάχιστον 40 δελφινιών που βρέθηκαν νεκρά κοντά στην τοποθεσία της διαρροής.

Ένα πλήθος πρωτοφανoύς μεγέθους για το νησί του Μαυρίκιου τα τελευταία σχεδόν 40 χρόνια,-- μεταξύ 50.000 και 75.000 πολίτες σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των διοργανωτών και του τοπικού Τύπου -- εισέβαλαν στην πλατεία του Καθεδρικού Ναού το μεσημέρι, στην καρδιά της πρωτεύουσας για να καταγγείλουν τη διαχείριση από την κυβέρνηση της πετρελαιοκηλίδας που έπληξε τη νοτιοανατολική ακτή του νησιού τους στις αρχές του μήνα.

Στην πορεία οποία συμμετείχαν όλες οι συνιστώσες της κοινωνίας του Μαυρικίου, ανάμεσά τους πολλές γυναίκες και νέοι και οι περισσότεροι φορούσαν μαύρα για να παραπέμψουν στις καταστροφές από τη διαρροή του καυσίμου. Η κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε για να εκφράσουν οι πολίτες τη δυσαρέσκειά τους απέναντι στις σοβαρές οικολογικές και οικονομικές συνέπειες της διαρροής αυτής.

"Η διαδήλωση αυτή είναι η ευκαιρία για να σταλεί το μήνυμα (στον πρωθυπουργό) Πραβίντ Τζουγκναούθ ότι έκανε λάθος στον τρόπο που διαχειρίστηκε το ναυάγιο του Wakashio", δήλωσε η 35χρονη Ζοσελίν Λενγκ, υπάλληλος γραφείου.

Το ιαπωνικό πλοίο μεταφοράς χύδην φορτίου MV Wakashio εξόκειλε σε ύφαλο στις 25 Ιουλίου νοτιοανατολικά του νησιού. Τρεις εβδομάδες αργότερα, το ναυάγιο έσπασε στα δύο, έπειτα από μια μάχη με τον χρόνο που έδωσαν τα συνεργεία για την άντληση του καυσίμου που περιείχε.

Στο μεταξύ, από το πλοίο διέρρευσαν τουλάχιστον 1.000 τόνοι καυσίμου που ρύπαναν την ακτή -- κυρίως προστατευόμενες περιοχές στις οποίες υπάρχουν μαγκρόβια δάση και απειλούμενα είδη -- και τα κρυστάλλινα νερά που είναι δημοφιλή στους τουρίστες.

Καμία συγκέντρωση δεν είχε τόσο κόσμο στο νησί έπειτα από τη συγκέντρωση που είχε γίνει μετά τη νίκη της αντιπολίτευσης στις βουλευτικές εκλογές του 1982. Η εκδήλωση αυτή είχε σηματοδοτήσει το τέλος της εποχής Σιγουσάγκουρ Ραμγκούλαμ, ο οποίος είχε οδηγήσει την πρώην βρετανική αποικία στην ανεξαρτησία το 1968 πριν γίνει ο πρώτος αρχηγός της κυβέρνησής της.

"Είναι η πρώτη φορά που μια διαδήλωση πολιτών συγκεντρώνει ένα τόσο μεγάλο πλήθος", δήλωσε ο Ατζέι Γκανίς, ηγετικό στέλεχος του Μαυριτανικού Μαχητικού Κινήματος (MMM), κόμματος της αντιπολίτευσης, τονίζοντας ότι το 1982 ήταν μια "πολιτική συγκέντρωση".

Εάν οι δημόσιες συγκεντρώσεις στον Μαυρίκιο είναι γενικά κομματικές, αυτή τη φορά η πορεία προοριζόταν να είναι απολιτική, ακόμη και αν συμμετείχαν σε αυτήν ηγετικά στελέχη της αντιπολίτευσης.