ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Μπορεί να μην μας αρέσει, καθώς καταρρίπτει τη… μεγάλη ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας ως σύγχρονη ισχυρή χώρα με μεγάλους φίλους και συμμάχους, αλλά ο Ερντογάν έχει ήδη καταφέρει να ανεβάσει τη χώρα του σε άλλη κατηγορία. Η Τουρκία «παίζει» στο γήπεδο των μεγάλων, συνδιαλέγεται και διαπραγματεύεται μαζί τους αντιμετωπίζοντας την Ελλάδα σαν ένα χαλίκι στο παπούτσι της, το οποίο έχει αποφασίσει να βγάλει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Μια ακόμη διαπίστωση που δεν είναι ευχάριστη για την Ελλάδα έχει να κάνει με το γεγονός ότι έχει μετατραπεί σε αντικείμενο του παζαριού της Τουρκίας με τους μεγάλους. Έτσι τουλάχιστον βλέπει την Ελλάδα ο Ερντογάν ή αυτή η εικόνα έχει επιτρέψει η ελληνική πολιτική ηγεσία να διαμορφωθεί. 

Τέλος, μια επιπλέον οδυνηρή διαπίστωση είναι ότι η χώρα, εξαιτίας παραλείψεων, αδιαφορίας και εσφαλμένων επιλογών δεκαετιών, δεν είναι σήμερα επαρκώς προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει με αποκλειστικά δικές της δυνάμεις την τουρκική στρατιωτική απειλή, η οποία προβάλλει απροσχημάτιστα.

Ο Ερντογάν ενημερώνει

Οι (υποτιθέμενες) αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας δεν πτοούν την τουρκική ηγεσία, η οποία ενημερώνει, μέσα από δημοσιεύματα, ότι σκοπεύει να συνεχίσει τις θαλάσσιες έρευνες μέχρι το σημείο των χωρικών υδάτων (6 μίλια) των ελληνικών νησιών. Όπως γράφει η φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Γενί Σαφάκ»:

«Το ερευνητικό πλοίο “Oruc Reis”, χωρίς να επηρεάζεται από την κλιμακούμενη ένταση μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας στην ανατολική Μεσόγειο, συνεχίζει τις δραστηριότητές του. Το πλοίο, το οποίο μέχρι τώρα έχει ερευνήσει μία περιοχή μεγαλύτερη από 2.000 τ.χλμ., θα συνεχίσει τα καθήκοντά του έως τις 12 Σεπτεμβρίου. Στη δεύτερη και τρίτη φάση των εργασιών του θα χαράξει την πορεία του προς τον Βορρά και θα ερευνηθούν συνολικά 15.000 τ.χλμ. μέχρι εκεί που τελειώνουν τα χωρικά ύδατα Καστελλόριζου και Ρόδου».

Η εν λόγω ανακοίνωση των τουρκικών προθέσεων δεν απευθύνεται τόσο στην Αθήνα όσο προς τον διεθνή παράγοντα, τον οποίο η Άγκυρα καλεί είτε να οδηγήσει την ελληνική κυβέρνηση στο τραπέζι ενός εφ’ όλης της ύλης διαλόγου είτε να αναλάβει τη διαχείριση του πολιτικού κόστους που συνεπάγεται μια θερμή ελληνοτουρκική αντιπαράθεση.

Ο Ερντογάν δείχνει για την ώρα να αγνοεί τις εκκλήσεις για αποκλιμάκωση από πλευρά της Ουάσιγκτον και τις απειλές της Κομισιόν ότι θα προχωρήσει σε κυρώσεις εναντίον της Άγκυρας εάν η χώρα του δεν αλλάξει… ρότα.

«Είναι αστείο»…

Ο Ερντογάν ακόμη μία φορά τα τελευταία 24ωρα μίλησε απαξιωτικά για την Ελλάδα αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτή δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της και πως είναι μια απλή μαριονέτα στα χέρια ξένων συμφερόντων που αντιμάχονται την τουρκική περιφερειακή ισχύ, η οποία ανατέλλει:

«Είναι αστείο», είπε, «να βλέπεις μια χώρα που πνίγεται σε μια κουταλιά νερό να θέλει να πλήξει την Τουρκία στη διεθνή αρένα, (…) πλέον ό,τι και να κάνουν δεν μπορούν να μας σταματήσουν. Κουραστήκαμε με αυτό το παιχνίδι σκιών. Είναι αστείο (άλλες χώρες) να χρησιμοποιούν την Ελλάδα, που είναι ανίκανη, ως δόλωμα κατά μίας περιφερειακής και παγκόσμιας δύναμης όπως η Τουρκία».

Στο ίδιο μοτίβο και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου αναφέρθηκε στην ανατολική Μεσόγειο υποστηρίζοντας ότι η τροφοδότηση της έντασης στην περιοχή θα βλάψει μόνο την Ελλάδα. Σύμφωνα με τη «Σαμπάχ», ο Τούρκος ΥΠΕΞ δήλωσε πως η χώρα του είναι υπέρ του διαλόγου «σχετικά με τα δικαιώματα και τους πόρους της Μεσογείου», ενώ σε ό,τι αφορά τη «στρατιωτικοποίηση» του Καστελλόριζου είπε πως «εάν υπάρχουν όπλα που υπερβαίνουν το όριο, η Ελλάδα θα χάσει».

Τουρκικό «δίκαιο»

Ο τρόπος με τον οποίο βλέπει τα πράγματα η Τουρκία σχετικά με τα ελληνοτουρκικά συνοψίζεται σε πρόσφατη επιστολή του μόνιμου αντιπροσώπου της Τουρκίας στον ΟΗΕ Φεριντούν Σινιρλίογλου προς τον γ.γ. του Οργανισμού. Στην εν λόγω επιστολή ο Σινιρλίογλου υποστηρίζει ότι:

● Η συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου της 6ης Αυγούστου αποδεικνύει την αναξιοπιστία της Ελλάδας, καθώς υπογράφτηκε μια μέρα πριν από την ανακοίνωση της διαδικασίας ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου.

● Τα θέματα αυτού του διαλόγου είχε συμφωνηθεί κατόπιν απαίτησης της ελληνική πλευράς να κρατηθούν μυστικά, πράγμα που σημαίνει ότι αντικείμενο των συνομιλιών δεν θα ήταν μόνο η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στην ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο.

● Παρότι, κατά την Τουρκία, η ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία δεν ισχύει, εν τούτοις αποδεικνύει – σύμφωνα πάντα με την επιστολή Σινιρλίογλου – ότι η Ελλάδα, μ’ αυτήν τη συμφωνία, αποδέχεται πως η Κρήτη, αν και είναι το πέμπτο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου, δεν διαθέτει πλήρη επήρεια σε ΑΟΖ. Και αν αυτό ισχύει για την Κρήτη, τότε προφανώς ισχύει και για τη Ρόδο, το Καστελλόριζο και τα υπόλοιπα ελληνικά νησιά.

Περίεργες επιλογές

Η τουρκική επιχειρηματολογία, όσο κι αν ενοχλεί, δεν είναι έωλη. Βασίζεται σε δεδομένα που έχουν διαμορφώσει αποφάσεις και αδράνειες δεκαετιών της Αθήνας και «περίεργες» επιλογές της σημερινής κυβέρνησης. Ως προς αυτές τις περίεργες επιλογές η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να πληροφορήσει τον ελληνικό λαό:

1. Ποιο ήταν το αντικείμενο της ελληνοτουρκικής συμφωνίας για το πλαίσιο του διαλόγου υπό γερμανική εποπτεία που θα ανακοινωνόταν αν δεν είχε υπάρξει η ελληνική «μονομερής ενέργεια» της συμφωνίας με την Αίγυπτο;
2. Ποιες δυνάμεις ήταν αυτές που «βοήθησαν» ώστε να ξεπεραστούν προβλήματα 15 ετών που εμπόδιζαν την υπογραφή ελληνοαιγυπτιακού συμφώνου για την ΑΟΖ;
3. Πώς θα αντιμετωπιστεί η «τρύπα» της μειωμένης επήρειας των νησιών (Κρήτης, Καστελλόριζου, Ρόδου κ.λπ.) που άφησε το ελληνοαιγυπτιακό σύμφωνο; Ή μήπως γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο υπογράφτηκε;

Δεν είναι μυστικό. Μια ματιά στην ιστορία της χώρας είναι αρκετή για να διαπιστώσει κάποιος ότι η Ελλάδα από την ημέρα της ύπαρξής της ως ανεξάρτητου κράτους αξιοποιήθηκε ως μοχλός (για να μην πούμε ως μαριονέτα) στα χέρια των «προστατών» της. Με αυτόν τον τρόπο η χώρα διπλασίασε την έκτασή της όταν οι μεγάλοι… χειρουργούσαν τον «μεγάλο ασθενή», αλλά και ακρωτηριάστηκε με την Καταστροφή και τον ξεριζωμό από τη Μικρά Ασία όταν επίσης οι μεγάλοι αποφάσισαν να «ποντάρουν» στον «εκσυγχρονιστή» Ατατούρκ.

Στην προκειμένη περίπτωση, σε ό,τι αφορά την τελική στάση των μεγάλων έναντι της Τουρκίας, η «μπίλια» δεν έχει «καθίσει» ακόμη…

Πηγή: Εφημερίδα «Το Ποντίκι»

πηγη: imerodromos.gr

Αϊλάν Κουρντί, ετών 3, προσφυγόπουλο από την Συρία. Ήταν 2 Σεπτέμβρη 2015, πριν πέντε χρόνια, όταν το μικρό κορμάκι του, που κείτονταν ξεβρασμένο από τα κύματα στις τουρκικές ακτές, έκανε το γύρο του κόσμου σοκάροντας την υφήλιο.

Ποιος δεν θυμάται τα δακρύβρεχτα πρωτοσέλιδα στην Ελλάδα και τον κόσμο και τους τίτλους των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων που μιλούσαν για «τραγωδία», «σοκ» και «δράμα»; Ποιος δεν θυμάται τις βαρύγδουπες επικλήσεις της Ε.Ε. και των κυβερνήσεων της στον «ευρωπαϊκό πολιτισμό» και τις «αξίες της Ευρώπης»;

Ωστόσο, πίσω από τα κροκοδείλια δάκρυα των αστικών επιτελείων για τον «άτυχο Αϊλάν» υπήρξε η προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών αιτιών που οδηγούν σε αυτήν τη βαρβαρότητα. Και, ασφαλώς, οι αιτίες δεν περιορίζονται, γενικά και αόριστα, στον «πόλεμο», στην «προσφυγική κρίση», στην «κρίση αξιών του δυτικού πολιτισμού», όπως επιχειρούν να μας πείσουν.

Στον κόσμο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες «Αϊλάν», θύματα στο βωμό του σφοδρού ανταγωνισμού των μονοπωλιακών ομίλων για το μοίρασμα του ενεργειακού πλούτου και τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς του.

Πόσοι «Αϊλάν» δεν σφαγιάστηκαν στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε μια σειρά χώρες, από το Ιράκ και την Συρία μέχρι τη Λιβύη και την Γιουγκοσλαβία, με πρόσχημα τη «δημοκρατία» και τα «ανθρώπινα δικαιώματα»;

Πόσοι «Αϊλάν» δεν πνίγηκαν στα παγωμένα νερά της Μεσογείου και του Αιγαίου στην προσπάθεια τους να ξεφύγουν από την κόλαση των ιμπεριαλιστικών πολέμων;

Πόσοι «Αϊλάν» δεν ζουν καθημερινά σε άθλιες, απάνθρωπες συνθήκες, μέσα σε σύγχρονα «Νταχάου» – hot spots – που έχει στήσει για πρόσφυγες και μετανάστες η Ε.Ε και οι κυβερνήσεις της;

Μπορεί να πέρασαν πέντε χρόνια από εκείνη τη μέρα. Ωστόσο, η εικόνα του νεκρού Αϊλάν Κουρντί θα θυμίζει για πάντα την βαρβαρότητα του εκμεταλλευτικού συστήματος που γεννά και αναπαράγει πολέμους, φτώχεια και στρατιές ξεριζωμένων ανθρώπων.

Θα θυμίζει για πάντα την ατέλειωτη υποκρισία της αστικής τάξης και των επιτελείων της, η «συμπόνια» και «ευαισθησία» των οποίων αρχίζει και τελειώνει στο σημείο που θίγονται ζωτικά της συμφέροντα.

Πάνω απ’ όλα, όμως, θα αποτελεί διαρκή υπενθύμιση των στίχων του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη: «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δε θα πάψεις ούτε στιγμή να αγωνίζεσαι για το δίκιο».

    Νίκος Μόττας Γεννήθηκε το 1984 στη Θεσσαλονίκη. Είναι υποψήφιος διδάκτορας (Phd) Πολιτικής Επιστήμης, Διεθνών Σχέσεων και Ιστορίας. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Westminster του Λονδίνου και είναι κάτοχος δύο μεταπτυχιακών τίτλων (Master of Arts) στις διπλωματικές σπουδές (Παρίσι) και στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις (Πανεπιστήμιο Τελ Αβίβ). Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε ελληνόφωνα και ξενόγλωσσα μέσα.

πηγη: atexnos.gr

Με καταγγελία της η ΠΕΝΕΝ αναδεικνύει ένα σοβαρότατο θέμα, το γεγονός πως Έλληνες ναυτικοί παραμένουν εγκλωβισμένοι στο Χονγκ Κονγκ και, σαν να μην έφτανε αυτό, δεν έχουν λάβει την αμοιβή τους από την εταιρεία.
 
Πρόκειται για ναυτεργάτες των πλοίων ANGELIC GLORY και ANGELIC POWER της εταιρείας DIAMLEMOS SHIPPING COMPANY LTD, τα οποία βρίσκονται στην θαλάσσια περιοχή της Κίνας, 40 ναυτικά μίλια από το Χονγκ Κονγκ, για διάστημα πάνω από ένα μήνα, με αρκετούς από αυτούς να έχουν υποβάλει την παραίτησή τους και να ζητούν με αυτήν την αντικατάστασή τους για πάνω από τρεις έως τέσσερις μήνες, δυστυχώς, χωρίς απάντηση, με αποτέλεσμα να είναι πλέον όχι μόνο οργισμένοι αλλά και απελπισμένοι.
 
Σύμφωνα με την ΠΕΝΕΝ, η εταιρεία όλο αυτό το διάστημα επικαλείται την πανδημία, τη μη λειτουργία των αεροπορικών πτήσεων και συνδέσεων και με τον τρόπο αυτό δεν καθίσταται δυνατή η παλιννόστησή τους.
 
Επιπλέον, τις τελευταίες μέρες στα δύο πλοία διαπιστώνονται σοβαρές ελλείψεις στην τροφοδοσία των πλοίων και των πληρωμάτων και τα προβλήματα αυτά καθιστούν ακόμη πιο αφόρητη την διαβίωσή τους.
 
Στο μεταξύ, σύμφωνα με καταγγελία των ναυτεργατών, δεν έχουν πληρωθεί – εξοφληθεί για τον μήνα Ιούλιο και τον τρέχοντα Αύγουστο.
 
Στο πρώτο πλοίο εργάζονται 7 και στο δεύτερο άλλοι 6 Έλληνες ναυτεργάτες από τα 20 συνολικά άτομα που επανδρώνουν το κάθε πλοίο.
 
Μάλιστα, το σύνολο των ναυτεργατών του 1ου πλοίου έχει ξεπεράσει τον χρόνο παραμονής του, όπως αυτός προβλέπεται από την ΣΣΕ, και μάλιστα κατά πολλούς μήνες.
 
Κατόπιν των παραπάνω,

Ερωτάται ο κ Υπουργός:

1. Ποιες πρωτοβουλίες άμεσης αντιμετώπισης του προβλήματος θα λάβει;
2. Ποιες κινήσεις για τον επαναπατρισμό των Ελλήνων ναυτικών θα γίνουν;
3. Ποια βήματα επίλυσης του φαινομένου της ελλιπούς τροφοδοσίας θα γίνουν;
4. Τι θα γίνει με τις οφειλές προς τους ναυτεργάτες; Ποια μέτρα άμεσης καταβολής τους θα ληφθούν;  

Η ερωτώσα βουλευτής
Φωτεινή Μπακαδήμα