Ένα βίντεο σε κείμενα Χρήστου Αβραμίδη και μοντάζ Αλέξανδρου Λιτσαρδάκη, για το info-war.

Πηγή: info-war.gr - imerodromos.gr

του Βασίλη Λιόση

«Κακομαθημένα» κατά Γεωργιάδη, «αλητάκια» κατά Καλλιάνο και «φίδια και πίθηκοι» κατά Μπογδάνο, είναι οι μαθητές που αγωνίζονται στην παρούσα φάση. Ο ειρωνικός χαρακτηρισμός περί τεθλιμμένων συγγενών δεν είναι ακριβής, είναι η αλήθεια. Γιατί η αγωνιστική έξαρση του μαθητικού κινήματος δεν προκαλεί θλίψη στο σύστημα αλλά ΜΙΣΟΣ. Μίσος άσβεστο και ταξικό. Άνθρωποι που έχουν άποψη, που αμφισβητούν, που σκέφτονται, που ασκούν κριτική σε ό,τι μας κονιορτοποιεί τη ζωή δεν έχουν θέση κατά τους ταγούς του έθνους. Θέλουν μιαν άλλη νεολαία. Μια νεολαία που:

1)      Όσο είναι μαθητιώσα δεν θα μορφώνεται επί της ουσίας. Θα παπαγαλίζει, θα διδάσκεται την υποταγή, θα είναι παθητικός δέκτης ενός όγκου πληροφοριών ασύνδετων μεταξύ τους. 

2)      Θα παρακολουθεί αποχαυνωμένη το Big Brother που διδάσκει τη βλακεία και την κατάδοση. Το Bachelor που διαμορφώνει άθλιους κλαρινογαμπρούς και γυναίκες κότες.  

3)      Όταν γίνει φοιτητική νεολαία θα οργανώνεται στις νεολαίες που παρτάρουν στη Μύκονο και κάνουν εκδηλώσεις με στριπτίζ. Και θα πουλάει εκδούλευση στους υπόλοιπους με τους ημέτερους καθηγητές και διακίνηση σημειώσεων.

4)      Στον στρατό θα αποδέχεται κάθε είδους εθνικοφροσύνη και παραλογισμού που ως σκοπό έχει να επιβάλει μία τυραννική πειθαρχία.

5)      Όταν βγει στην αγορά εργασίας θα γλύφει το χέρι που της δίνει ξεροκόμματα και θα νιώθει απέραντη ευγνωμοσύνη στους από πάνω.

6)      Όταν θα κληθεί να ψηφίσει θα ακολουθεί το κυρίαρχο σύστημα όπως τα πρόβατα τον βοσκό. Αλίμονο στα μαύρα πρόβατα! 

7)      Μέχρι να φτάσει στο τέλος της ζωής της όταν και δεν θα είναι πια νεολαία, θα πορεύεται εσαεί με σκυμμένους ώμους και κλειδωμένα στόματα και θα αφήσει τον κόσμο χωρίς ποτέ να έχει πει ποτέ ένα όχι.

Απόδειξη του μίσους των «αρμόδιων» που είναι οι πλέον αναρμόδιοι για το μέλλον της νεολαίας, είναι και η εξοργιστική απόφαση του υπουργείου παιδείας απαγόρευσης παρακολούθησης των διαδικτυακών μαθημάτων για τους μαθητές που συμμετέχουν στις καταλήψεις. Η καλύτερη απάντηση σε όλον αυτό τον συρφετό ανθρώπων που λυσσωδώς καταφέρονται κατά της νεολαίας, είναι τούτοι οι στίχοι του γνωστού τραγουδιού:

ΓΥΡΙΖΩ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΝΕΤΕ ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ.

Μπάμπης Μιχάλης

Δραματική άνοδο σημειώνει η φτώχεια στη Γαλλία μετά το χτύπημα του κορονοϊού καθώς τα μέτρα στήριξης της κυβέρνησης Μακρόν αποδείχθηκαν λίγα. Σύμφωνα με το Βαρόμετρο Φτώχειας 2020 που συνέταξε η εταιρεία Ipsos για λογαριασμό της ανθρωπιστικής οργάνωσης Secours Populaire, οι Γάλλοι πολίτες που ζουν στη φτώχεια ή κινδυνεύουν από αυτήν εκτοξεύτηκαν το πρώτο οκτάμηνο του έτους στα 9,3 εκατομμύρια ή το 15% του πληθυσμού.

Ενας στους τρεις Γάλλους μεταξύ Φεβρουαρίου και Αυγούστου είδε το εισόδημά του να συρρικνώνεται. Την απώλεια αυτή δεν υπέστησαν μόνον όσοι λόγω της πανδημίας και καραντίνας έχασαν τη δουλειά τους αλλά και οι εργαζόμενοι. Συγκεκριμένα περίπου οι μισοί από αυτούς που είδαν το εισόδημά τους να μειώνεται συνέχισαν να εργάζονται. Αρκετοί εξ αυτών, όπως επισημαίνει η Secours Populaire, εξαναγκάστηκαν σε μερική απασχόληση χωρίς η εταιρεία τους να καλύψει τη διαφορά στις αποδοχές τους. 

Η οικονομική στενότητα υποχρέωσε μεγάλο μέρος του πληθυσμού σε περικοπές των δαπανών τους. «Ανέβαλαν επισκέψεις σε οφθαλμίατρους, οδοντίατρους, ανέβαλαν αιματολογικές εξετάσεις, ενώ αρκετοί περιόρισαν και το φαγητό. Ενας στους 4 Γάλλους σύμφωνα με το Βαρόμετρο περιόρισε την ποσότητα τροφής στο πιάτο του ή παρέλειψε γεύματα.

Το 38% των νοικοκυριών δήλωσε ότι τα φέρνει βόλτα μόνον ώς το τέλος του μήνα και ότι οι λογαριασμοί του στην τράπεζα είναι μονίμως στο «κόκκινο». Το 33% δήλωσε ότι το εισόδημά του αρκεί μόνο για τα βασικά, ενώ το 18% ότι δεν αρκεί ούτε καν γι’ αυτά. Διόλου τυχαία το 57% του πληθυσμού ζει πλέον με τον φόβο διολίσθησης στη φτώχεια.

Πικρή διαπίστωση όλων είναι ότι ο κατώτατος μισθός των 1.219 ευρώ δεν προφυλάσσει τους εργαζομένους από τη φτώχεια. Η κυβέρνηση Μακρόν, πιστή στα νεοφιλελεύθερα οικονομικά της ιδεώδη, δεν φαίνεται διατεθειμένη όμως να πράξει ουσιαστικό κάτι επ’ αυτού.

Αντίθετα, το γειτονικό ελβετικό καντόνι της Γενεύης, που είδε την οικονομία του να βάλλεται αγρίως από την πανδημία (καθώς εξαρτάται από τον τουρισμό και τους επισκέπτες επιχειρηματίες), ακολούθησε διαφορετικό δρόμο. Οι 500 χιλιάδες ψηφοφόροι του υπερψήφισαν (με 58%) την πρόταση των τοπικών συνδικάτων και των κομμάτων της Αριστεράς για αύξηση του κατώτατου μισθού στα 4.086 ελβετικά φράγκα ή 3.727 ευρώ που είναι ο υψηλότερος στον κόσμο και υπερδιπλάσιος του αντίστοιχου γαλλικού. Η αύξηση του κατώτατου μισθού στη Γενεύη είχε απορριφθεί δύο φορές στο παρελθόν, το 2011 και 2014.

Οι αυξανόμενες ουρές έξω από τις τράπεζες τροφίμων άλλαξαν όμως τη στάση των ψηφοφόρων. Ο Covid φανέρωσε ότι ένα αρκετά σημαντικό τμήμα του ελβετικού πληθυσμού δεν μπορεί να ζήσει στη χώρα των τραπεζών και την πανάκριβη Γενεύη. Αξίζει να σημειωθεί ότι περίπου 300 χιλιάδες υπάλληλοι που εργάζονται στη Γενεύη ζουν στη Γαλλία και καθημερινά διασχίζουν τα σύνορα.

πηγη: efsyn.gr