Δεκάδες διασωληνωμένοι ασθενείς σε λίστα αναμονής για ΜΕΘ

Ιωάννα Καρδάρα

Έναν χρόνο μετά και η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έχει κάνει σχεδόν τίποτα για τη στελέχωση του συστήματος υγείας αλλά προσπαθεί με πατέντες και παρακαλώντας τους κλινικάρχες και τους ιδιώτες γιατρούς — δίνοντας παράλληλα «τρελές» αποζημιώσεις — να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Μέχρι την Πέμπτη 18 Μαρτίου ο αριθμός των διασωληνωμένων ασθενών ήταν 645, με τις κλίνες ΜΕΘ να έχουν γεμίσει ειδικά στην Αττική και δεκάδες νοσηλευόμενοι να περιμένουν πότε θα αδειάσει ένα κρεβάτι.

Συγκεκριμένα, μέχρι το βράδυ της Πέμπτης, στις πτέρυγες νοσηλείας Covid του Νοσοκομείου Νίκαιας έξι διασωληνωμένοι ασθενείς βρίσκονταν εκτός ΜΕΘ σε κοινούς θαλάμους ο ένας εξ’ αυτών εδώ και 3 μέρες. Παράλληλα στο Νοσοκομείο «Αττικόν» και οι 43 κλίνες ΜΕΘ ήταν γεμάτες με ασθενείς, ενώ στο Σισμανόγλειο που διαθέτει 300 κρεβάτια για Covid μέχρι τις 17 Μαρτίου υπήρχαν 256 εισαγωγές, 14 ασθενείς σε ΜΕΘ και 13 διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ. Συνολικά μέχρι την Τετάρτη, 125 διασωληνωμένοι ασθενείς βρίσκονταν σε λίστα αναμονής την ώρα που το αργότερο σε 48 ώρες, έπρεπε να εισαχθούν σε ΜΕΘ. Η Αττική βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης φτάνοντας στο επίπεδο της Θεσσαλονίκης την περίοδο του Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου.

Μέχρι τα μέσα του περασμένου Μαρτίου οι διαθέσιμες κλίνες ΜΕΘ που λειτουργούσαν σε όλη τη χώρα ήταν 565, την ώρα που οι διεθνείς οδηγίες προέβλεπαν ότι το 10%  του συνόλου των νοσοκομειακών κλινών πρέπει να είναι κλίνες εντατικής θεραπείας ή αυξημένης φροντίδας. Δηλαδή να υπήρχαν 2.000 κλίνες ΜΕΘ συν άλλες 1.500 κλίνες ΜΑΦ οι οποίες ανά πάσα στιγμή μπορούν να μετατραπούν σε ΜΕΘ. Άρα 3.500 συνολικά!

Όμως, το σύνολο των κλινών ΜΕΘ, σύμφωνα με στοιχεία του ΕΚΑΒ και του ΕΚΕΠΥ στα τέλη Φεβρουαρίου 2021 έφτασε στις 1.092, εκ των οποίων 459 στην Αττική. Όλες οι κλίνες ΜΕΘ στην Αττική αυτή τη στιγμή είναι γεμάτες, με περίπου 370 να έχουν μετατραπεί σε Covid, ενώ απέμειναν μόλις 90 για όλα τα υπόλοιπα νοσήματα. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι στις συνολικά 1.092 κλίνες ΜΕΘ που διαθέτει το ΕΣΥ υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός που μπορούν να μετατραπούν από non Covid σε Covid για κατασκευαστικούς λόγους, καθώς υπάρχουν περιπτώσεις για παράδειγμα που δεν το επιτρέπει το σύστημα εξαερισμού. Πέρα ωστόσο από τις ΜΕΘ, ελλείψεις πλέον παρουσιάζονται και στους αναπνευστήρες καθώς πολλοί είναι οι γιατροί που αναφέρουν έλλειμμα στον εξοπλισμό.

Παράλληλα εδώ κι έναν χρόνο, η κυβέρνηση δεν έχει δείξει την παραμικρή πρόθεση να ικανοποιήσει το διαχρονικό αίτημα των υγειονομικών για προσλήψεις, το οποίο είναι πιο επιτακτικό από ποτέ, καθώς οι κλίνες χρειάζονται προσωπικό. Πρόβλημα που δεν μπορεί να λυθεί με αναγκαστικές μετακινήσεις γιατρών σε άλλα νοσοκομεία. Στις βάρδιες χρειάζεται πάνω από ένας εξειδικευμένος γιατρός (εντατικολόγος) ανά κλίνη και τουλάχιστον τρεις νοσηλευτές. Τα νοσοκομεία συνεχίζουν να είναι υποστελεχωμένα σε ιατρονοσηλευτικό επίπεδο την ώρα που η κυβέρνηση ρίχνει το μπαλάκι στους υγειονομικούς, οι οποίοι προσπαθούν να σώσουν ό,τι σώζεται.

Από την άλλη, η συνεισφορά των ιδιωτικών κλινικών φαίνεται να αποτελεί μία σταγόνα στον ωκεανό καθώς δύο νοσοκομεία έχουν δώσει από 70-80 κρεβάτια απλές κλίνες, εκ των οποίων το ένα (Κλινική «Λητώ») ζήτησε να στελεχωθεί με ειδικευόμενους γιατρούς από το Νοσοκομείο «Λαϊκό» και το Ιπποκράτειο. Μάλιστα, σύμφωνα με την ΟΕΝΓΕ, η απόφαση αυτή προσκρούει στο άρθρο 80 του Ν. 4745/20 και αυτό γιατί δεν πρόκειται για μετακίνηση ιατρικού προσωπικού σε πληττόμενη περιοχή από μη πληττόμενη, καθώς όλη η Αττική είναι πληττόμενη περιοχή.

Για το λόγο αυτό η ΕΙΝΑΠ σε ανακοίνωσή της απαιτεί την άμεση, επίταξη των ιδιωτικών θεραπευτηρίων για τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες και την εξασφάλιση ΜΕΘ τόσο για non Covid όσο και για Covid ασθενείς, ενώ υπογραμμίζει για ακόμη μία φορά την ανάγκη για προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού με κατεπείγουσες διαδικασίες για την άμεση στελέχωση και λειτουργία ικανού αριθμού νέων κλινών.

πηγη:  prin.gr

Με την κατάσταση στα δημόσια Νοσοκομεία να έχει χτυπήσει κόκκινο η κυβέρνηση συνεχίζει να μην παίρνει ουσιαστικά μέτρα ενίσχυσης των δημόσιων νοσοκομείων σε υποδομές και προσωπικό και να μετατρέπει Νοσοκομεία της Αττικής σε "μιας νόσου".
Το έγκλημα αυτό συνεχίζεται στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Μεταξά» σε βάρος των ογκολογικών ασθενών, καθώς εκκενώθηκε από τους ογκολογικούς ασθενείς που περιμένουν για θεραπείες και χειρουργεία. Εγινε αναβολή των χειρουργείων, αναστολή των τακτικών εξωτερικών ιατρείων, των απογευματινών ιατρείων, των μικρών χειρουργείων και των αιμοληψιών, αναστολή των εισαγωγών στον 7ο όροφο του Παθολογικού Τμήματος και στον 3ο όροφο του Αιματολογικού Τμήματος με σκοπό να μετατραπεί σε νοσοκομείο για Covid περιστατικά.
Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά καλεί τα σωματεία και τα συνδικάτα του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα στον Πειραιά, τους συλλόγους αυτοαπασχολουμένων, τους συλλόγους γονέων, γυναικών, άλλους τοπικούς φορείς των γειτονιών του Πειραιά σε συντονισμένη αγωνιστική δράση.
Καλούμε σε συγκέντρωση στο Νοσοκομείο Metropolitan, την Τρίτη 23 Μαρτίου στις 6:00 μ.μ.
Διεδκικούμε την επίταξη του Νοσοκομείου Metropolitan και συνολικά του ιδιωτικού τομέα υγείας και όλων των δομών του, χωρίς καμιά αποζημίωση των ιδιοκτητών αυτών των δομών.

Η Διοίκηση του ΕΚΠ

Του Αλέξανδρου Κόντη

Μια σιωπηρή αλλά τεράστια απειλή για τη δημόσια υγεία στη χώρα μας κρύβουν οι υψηλές ποσότητες των νιτρικών που περιέχονται στο πόσιμο νερό. Η ρύπανση από τα νιτρικά προέρχεται από την υπερβολική χρήση λιπασμάτων και διεθνώς αναφέρεται ως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα επιβάρυνσης των υδάτων, με πραγματικό κίνδυνο για τον ανθρώπινο οργανισμό, ειδικά για εγκύους, βρέφη και μικρά παιδιά.

Στην πλέον πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα νιτρικά, που δημοσιεύθηκε στις 4 Μαΐου του 2018, αναφέρεται πως «περίσσεια νιτρικών σε πόσιμα ύδατα μπορεί να έχει επιπτώσεις στην υγεία, συγκεκριμένα την πρόκληση μεθαιμοσφαιριναιμίας, που εμποδίζει την κανονική μεταφορά οξυγόνου από το αίμα στους ιστούς, με αποτέλεσμα να προκαλεί κυάνωση και, σε υψηλότερες συγκεντρώσεις, ασφυξία που μπορεί να αποδειχθεί θανάσιμη για τα βρέφη».

Τα στοιχεία που προκύπτουν για το πόσιμο νερό σε μια σειρά από περιοχές της Ελλάδας είναι απογοητευτικά. Σύμφωνα με τα στοιχεία από την Ένωση Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχετεύσεων (ΕΔΕΥΑ), αλλά και τις κατά τόπους ΔΕΥΑ, τα οποία είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο, σε τουλάχιστον τρεις περιοχές της χώρας υπάρχει υπέρβαση του ορίου των 50 mg/L.

Σε μέτρηση που έγινε στην περιοχή Μιδέα του Ναυπλίου, μόλις στις 18/2/2021, η ποσότητα που βρέθηκε ήταν 137 mg/L, σχεδόν τριπλάσια της επιτρεπόμενης. Στην κοντινή Ερμιόνη, σε μέτρηση του 2019, εντοπίστηκαν 65 mg/L, ενώ πρόβλημα φαίνεται να υπάρχει και στο Άργος, καθώς τον Ιούνιο του 2020 στην περιοχή Κουτσοπόδι τα νιτρικά μετρήθηκαν στα 88 mg/L.

Υπέρβαση του ορίου των 10 mg/L εντοπίζεται και σε συνολικά 24 περιοχές ακόμα, οι οποίες βρίσκονται κυριολεκτικά σε όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδας.

Σε μετρήσεις του 2019 και του 2020, σε πόλεις και οικισμούς, έχουν βρεθεί τα εξής επίπεδα νιτρικών:

-Πυλαία-Χορτιάτης (Ασβεστοχώρι) 29,1 mg/L

-Θέρμη 19,94 mg/L

-Πάτρα (κέντρο πόλης) 14 mg/L

-Κομοτηνή 21,1 mg/L

-Θήβα 21,1 mg/L

-Θάσος 23,9 mg/L

-Εδεσσα 12,9 mg/L

-Δράμα 14,4 mg/L

-Αλμωπία (Κοιμητήρια) 18,06 mg/L

-Αλεξανδρούπολη 14 mg/L

-Αίγιο 40,8 mg/L

-Καβάλα (Φίλιπποι) 46 mg/L

-Κιλκίς (Λεβεντοχώρι) 35,1 mg/L

-Σέρρες 24,1 mg/L (28/1/2020)

-Πάρος (Κακάπετρα) 19 mg/L

-Λάρισα (Γιαννούλη) 14 mg/L

-Χαλκίδα (Αγιος Νικόλαος) 36,5 mg/L

-Αγιος Νικόλαος Κρήτης (Βρύσες) 15,9 mg/L

-Ηράκλειο (Κάτω Φορτέτσα) 28,3 mg/L

-Λαμία (Αφανός) 14,6 mg/L

-Πλατανιάς (Βουκολιές) 19,1 mg/L

-Aγρίνιο (Παράβολα) 12 mg/L

-Τρίκαλα 12,6 mg/L

-Γιαννιτσά 11,4 mg/L

πηγη: enikos.gr

του Θανάση Σκαμνάκη

Όσο οι ειδήσεις των 7, των 8, των 9 (έχουμε πλουραλισμό πλέον στο χρόνο καθώς (και γιατί) δεν έχουμε στο περιεχόμενο) πέφτουν στην ανυποληψία, τόσο ανεβαίνει η πυκνότητα των ριάλιτι στις μικρές μας οθόνες, και πιθανόν η θεαματικότητα τους.

 Παντός είδους. Σκουπίδια ή λιγότερο σκουπίδια, ακόμη και, σπανίως, αξιοπρεπείς εκπομπές. Μια μαζική παραγωγή και αναπαραγωγή του υποβιβασμού, αντίστοιχη ή κατ’ αναλογία και επίδραση των όσων συμβαίνουν στο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό πεδίο. Ποιο προηγείται ως αιτία και ποιο ακολουθεί ως αποτέλεσμα είναι συζητημένο θέμα το οποίο ωστόσο συσκοτίζεται, μαζί με όλα τα άλλα, μυστικοποιείται και τελικά αποδίδεται σε κάποιους αόρατους νόμους, οι οποίοι καταλήγουν στο απόφθεγμα πως αυτό θέλει το κοινό.

Στους παροικούντες την αριστερή μας Ιερουσαλήμ αυτά είναι κοινός τόπος. Κι αν επανέρχομαι είναι με αφορμή την ατμόσφαιρα αδυσώπητου ανταγωνισμού που κυριαρχεί στη ζωή μας καθώς και με τη ρέουσα αστυνομική βία, απευθείας εμπνευσμένη από τα αμερικανικά μοντέλα της δεκαετίας του 80, εκείνα τα περί μηδενικής ανοχής, που άθροιζαν και αθροίζουν νεκρούς κυρίως μαύρους στα οδοστρώματα των γκρίζων μεγαλουπόλεων της πλανητικής υπερδύναμης. Και παρέχουν ινδάλματα στους εγχώριους «σκληρούς του Μαϊμάμι», οι οποίοι καβαλούν τη μηχανή και εφορμούν κατά παντός... 

Η γενική λογική, μαζί αλλά και πέραν της αστυνομικής αντίληψης, είναι πως ο κόσμος έγινε σκληρός. Αν δεν τους φας θα σε φάνε. Αυτό δεν μας διδάσκει η τηλεοπτική …εμπειρία μας; Ο ανταγωνισμός στην οικονομία, στην εργασία, στην παιδεία, στον αθλητισμό, στην μαγειρική, στις διακοπές, στην κηπουρική, στον έρωτα, στην επιβίωση. Δεν υπάρχει ο άλλος. Υπάρχεις εσύ. Να είσαι ο εαυτός σου και να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου.

Η αλληλεγγύη είναι έννοια όχι μόνο οπισθοδρομική αλλά και επικίνδυνη, θανάσιμα επικίνδυνη. Όσο μάλιστα επελαύνει ο κορονοϊός και η καραντίνα πολλαπλασιάζει τη χρήση ψυχοφαρμάκων, τόσο η μοναξιά χρειάζεται επιβεβαίωση και δικαίωση. Ο διπλανός είναι πιθανός φορέας, εχθρός. Όταν τον συναντάς στο δρόμο καλά είναι να απομακρύνεσαι. Δεν έχει ξαναεμφανιστεί ιός ή άλλη φυσική καταστροφή τόσο υποστηρικτική στην κυρίαρχη ιδεολογία.

Υπό αυτή την έννοια κατακτημένοι με κόπους πολιτικοί, κοινωνικοί, αισθηματικοί δεσμοί καταλύονται. Οπότε στην αρμονία του καιρού τα ριάλιτι (και οι καλά επιλεγμένες ταινίες καταστροφής, δεν περνάει βράδυ που σε ένα τουλάχιστον κανάλι να μην υπάρχει ταινία με φυσική καταστροφή, απειλή, εχθρική εισβολή κ.λπ.) συνεισφέρουν ως προπομπός και ως ακόλουθος του μεγάλου κοινωνικού ατομισμού και αυτοματισμού. Χρειαζούμενου και στις επελαύνουσες νέες εργασιακές σχέσεις – κι αυτές βρίσκουν αφορμή τον ιό για να επεκταθούν και να δικαιωθούν ηθικά και κοινωνικά.

Το ρεύμα του ανταγωνισμού είναι συνυφασμένο με τον καπιταλισμό, απ’ όταν ο τελευταίος έκανε την εμφάνισή του στο κοινωνικό στερέωμα. Περίπου πέντε αιώνες την ανθρώπινης πορείας χαρακτηρίστηκαν από αυτή την αδυσώπητη αναμέτρηση, όπου οι πάνω, οι έχοντες την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και την ιδιοκτησία της εξουσίας, έπρεπε να επιβάλλουν στους κάτω τη λογική του ασυγκράτητου ατομιστικού ανταγωνισμού. Στην πραγματικότητα η ιστορία των καπιταλιστικών αιώνων είναι η ιστορία αυτής της αναμέτρησης. Καθώς οι κάτω αντιπαρέθεταν την αλληλεγγύη τους, την ενοποίηση τους, τη δική τους κουλτούρα, το δικό τους κόσμο, τη δική τους ηθική. Οι εργατικές γειτονιές, οι οικογένειες, οι συνήθειες, τα τραγούδια, οι χοροί, εκδήλωναν αυτή την  αλληλεγγύη, και την ηθική της ενότητάς τους. Κυρίως η οργάνωσή τους, συνδικαλιστική και πολιτική. Μια αναμέτρηση ενάντια στους απεργοσπάστες, στην απεργία, ενάντια στους ρουφιάνους του εργοδότη στην καθημερινή δουλειά. Οι ελληνικές ταινίες της δεκαετίας του 50 και του 60 δεν μπορούσαν να μιλήσουν για εργασιακά δικαιώματα μέσα στο ζόφο του μετεμφυλιακού κράτους, αλλά το ρουφιάνο τον είχαν αναγάγει σε σύμβολο απέχθειας.

Αυτή η αδιάκοπη αναμέτρηση ήταν εκείνη που έδωσε όλες τις μεγάλες στιγμές στην ιστορία του εργατικού κινήματος, της κοινωνικής δικαιοσύνης, επέβαλε δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές οι οποίες δεν ήταν ποτέ το ζητούμενο του κυρίαρχου μηχανισμού εξουσίας, το οποίο μονίμως επεδίωκε την «ελευθερία της αγοράς», όπως διατυπώθηκε και από τον πατριάρχη της πολιτικής οικονομίας του φιλελεύθερου καπιταλισμού, τον Άνταμ Σμιθ.  Κάθε κομμάτι κοινωνικής γης που κατακτήθηκε ήταν αποτέλεσμα σκληρών και αναμετρήσεων διαρκείας, συχνότατα αιματηρών. Ο ήρωας της εργατικής τάξης που τραγουδούσε ο Τζον Λένον (Working Class Hero) δεν είναι μόνο εκείνος που κέρδισε το μεροκάματο του, αλλά κέρδιζε αδιάκοπα τη ζωή του και τη ζωή όλων μας.  

Η επίθεση του νεοφιλελευθερισμού είναι η αποκατάσταση του μοντέλου στην παλιά μορφή της επιθυμίας των αφεντικών με τη συνδρομή της νέας τεχνολογίας και των μέσων διαμόρφωσης της ενιαίας μαζικής κουλτούρας. Ο ανταγωνισμός μέχρις εσχάτων. Κατάρρευση του μοντέλου των συνδικάτων, των πολιτικών κομμάτων, της πολιτικής ως διέγερσης της κοινωνικής ευαισθησίας.

Όπως γράφει και ο Ρίτσαρντ Σέννετ στο βιβλίο του «Ο ελαστικοποιημένος άνθρωπος» (εκδ. Πεδίο): «Πως αποφασίζουμε τι έχει μόνιμη αξία στον εαυτό μας σε μια κοινωνία που είναι ανυπόμονη, που εστιάζεται στην τωρινή στιγμή; Πως μπορούμε να επιδιώξουμε μακροπρόθεσμους στόχους σε μια οικονομία προσηλωμένη στο βραχυπρόθεσμο; 

Πως μπορούμε να συντηρούμε την αμοιβαία αφοσίωση και τις αμοιβαίες δεσμεύσεις εντός θεσμών που διαλύονται συνεχώς και επανασχεδιάζονται διαρκώς;».

Σ’ αυτή τη δουλειά συνεισφέρουν σημαντικά τα ριάλιτι όπου οι παραγωγοί σιγοντάρουν τους «παίχτες» να προκαλούν, να προσβάλλουν. Ανεβάζουν τη θεαματικότητα έτσι. Οι θεατές στο τηλεοπτικό Κολοσσαίο θέλουν συμβολικό αίμα να νοιώσουν ασφαλείς στην ατομικότητά.  

Τώρα ο ρουφιάνος έχει «πρόσωπο», κυκλοφορεί χωρίς το στίγμα, παίρνει τηλεοπτική εκπομπή, δεν είναι ότι γίνεται βουλευτής, υπουργός κ.λπ, αυτό πάντα γινόταν, αλλά τώρα παίρνει θέση στο τραπέζι, στον καναπέ, στη στιγμή που χαλαρώνεις και καταναλώνει η ψυχή σου.

Η ίδια επιθετικότητα και ο ίδιος ανταγωνισμός κυκλοφορεί και στα σόσιαλ μίντια, παρά την δημοκρατική τους επίστρωση. Αυτό αφορά και τις αριστερές κριτικές, όπου, καθώς σπάει η ιδέα της συλλογικότητας, η οποία συναιρεί τις αντιθέσεις και ισορροπεί τις παρορμήσεις, απελευθερώνεται η ατομική «αυθεντία». Καθένας και μια αλήθεια, αδιαμφισβήτητη.      

Προφανώς ο πόλεμος είναι σε εξέλιξη. Δεχόμαστε διαρκή και εκτεταμένη επίθεση. Οι αντιστάσεις δεν είναι λίγες και δεν είναι ευκαταφρόνητες. Ακόμη και στο πεδίο της πολυθρόνας οι τηλεοπτικές ειδήσεις χάνουν (από πέρσι μέχρι φέτος τα δελτία ειδήσεων έχουν χάσει το 29% των θεατών τους), τα περισσότερα ριάλιτι επιβιώνουν μετά βίας. Αν και η τάση γενικά είναι προς τα κάτω, η αντίσταση δεν είναι αμελητέα. Κι η εποχή είναι ούτως ή άλλως στο μεταίχμιο.  

Σε αυτή τη μικρή μας χώρα, όπως και αλλού στον κόσμο, ακόμη κι αν υποχώρησαν οι συνεκτικές ιδέες για έναν  διάδοχο, σοσιαλιστικό κόσμο, δεν έσβησε ο φωτιά των αντιστάσεων. Οι  τελευταίες διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα το πιστοποιούν.

Η αντίσταση είναι η μόνη δυνατή απάντηση. Η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη η ακριβή αξία. Ας προσπαθήσουμε να ενώνουμε  τα πολλά αριστερά κομμάτια μας, τα πολιτικά και τα εσωτερικά. Ο κατακερματισμένος  μεταμοντέρνος κόσμος δεν είναι το πεδίο τη δικής μας θητείας. Ας αρνηθούμε να δώσουμε τις μάχες μας σε υπονομευμένο έδαφος. Η αντίσταση είναι μορφή πολιτισμού. Η ενοποιήσεις μας είναι περιεχόμενο της αντίστασης.

πηγη: kommon.gr