Σύμφωνα με στοιχεία του οίκου Clarkson Research Services

Η ναυτιλιακή βιομηχανία κατέγραψε φέτος το καλύτερο πρώτο τρίμηνο των τελευταίων 13 ετών, σύμφωνα με στοιχεία του οίκου Clarkson Research Services, με το δεύτερο, μάλιστα, τρίμηνο να βρίσκεται σε τροχιά για εξίσου υψηλά κέρδη.

Ειδικότερα, ο δείκτης ClarkSea Index, ένας σταθμισμένος μέσος όρος των κερδών των tankers, των bulkers, των containerships και των gas carriers έφτασε κατά μέσο όρο τα 17.461 δολάρια ημερησίως το πρώτο τρίμηνο, επίδοση που είναι και η καλύτερη από το 2008, πριν από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και την κατάρρευση της Lehman Brothers.

Το πρώτο τρίμηνο, ο δείκτης, ο οποίος θεωρείται βαρόμετρο για τη ναυτιλία, επωφελήθηκε κυρίως από τα κέρδη στα containerships και τα μεσαίου μεγέθους πλοία μεταφοράς χύδην ξηρού φορτίου.

Η ανάκαμψη του εμπορίου, η συμφόρηση στα λιμάνια και οι διαταραχές στην εφοδιαστική οδήγησαν το δείκτη ναύλων της Clarksons για τα boxships στο καλύτερο σημείο από το 2005. Την ίδια ώρα, η επάνοδος του εμπορίου ξηρού φορτίου, οι αυξημένοι όγκοι σιτηρών, οι ισχυρές κινεζικές εισαγωγές και η άνοδος στη ζήτηση άνθρακα ώθησαν τα μέσα τριμηνιαία κέρδη των bulkers στο μεγαλύτερο επίπεδο για πάνω από μία δεκαετία.

Το momentum συνεχίζεται, με το δείκτη ClarkSea Index να ξεκινά το δεύτερο τρίμηνο στα 20.759 δολάρια ημερησίως, 36% πάνω από την έναρξη του έτους.

«Η μακροοικονομική ώθηση από τα προγράμματα τόνωσης και την πρόοδο των εμβολίων σε συνδυασμό με μία πιθανή αναβάθμιση του outlook ορισμένων τομέων (ακόμη και των tankers, τα οποία σήμερα δυσκολεύονται), ενδέχεται να στηρίξει περαιτέρω το συγκεκριμένο δείκτη» σημειώνει η Clarksons σε πρόσφατο report.

Πηγή: Reporter.gr - portnet.gr

Θέλετε να διασφαλίσετε την υγεία του ήπατος; Σας φοβίζει η λιπώδης διήθηση του ήπατος; Ιάπωνες επιστήμονες προτείνουν την πιο αποτελεσματική κίνηση που εξασφαλίζει την εύρυθμη ηπατική λειτουργία

Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος αποτελεί σήμερα μία από τις συχνότερες αιτίες χρόνιας ηπατοπάθειας παγκοσμίως, προσβάλλοντας περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού. Χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση λίπους στα κύτταρα του ήπατος και μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή, κίρρωση του ήπατος και ηπατική ανεπάρκεια. Όσο ανησυχητικοί όμως και αν φαίνονται οι αριθμοί των νοσούντων, στοιχεία πρόσφατης μελέτης δίνουν ελπίδες σχετικά με την αντιστροφή της νόσου, τονίζοντας τη σημασία της άσκησης στην καθημερινή ρουτίνα των ασθενών.

Η νόσος συνδέεται με την καθιστική ζωή και τα υπερφαγικά επεισόδια, επομένως η ρύθμιση του βάρους είναι καθοριστική για την αποτροπή της νόσου. Όμως, η διαδικασία αυτή χωρίς την επίβλεψη ειδικού διατροφολόγου για τη διατήρηση του φυσιολογικού βάρους κρίνεται ιδιαίτερα απαιτητική. Μέχρι τώρα, η σωματική άσκηση  συστηνόταν ως συμπληρωματική δραστηριότητα μαζί με τη διατροφή για την απώλεια βάρους, αλλά τα άλλα οφέλη της φαίνεται πως επιδρούν από μόνα τους στην υγεία των ασθενών.

«Συγκρίναμε δεδομένα από παχύσαρκους Ιάπωνες που πάσχουν από μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος που ακολούθησαν ένα πρόγραμμα γυμναστικής για τρεις μήνες με εκείνους που ακολουθούσαν διατροφή με στόχο την απώλεια βάρους» αναφέρει σχετικά ο επικεφαλής καθηγητής της έρευνας Junichi Shoda από το Πανεπιστήμιο του Tsukuba: «Παρακολουθήσαμε τις ηπατικές παραμέτρους, τη μείωση του λιπώδους ιστού, την αύξηση της μυϊκής δύναμης, τη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες».

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η σωματική δραστηριότητα έκανε την αξιοσημείωτη διαφορά, καθώς διατηρήθηκε η μυϊκή μάζα ακόμα και με τη μέτρια μείωση της μάζας σώματος και λίπους. Πιο συγκεκριμένα, τα στοιχεία της ελαστογραφίας με υπέρηχους έδειξαν ότι το πρόγραμμα γυμναστικής μείωσε επιπλέον την ηπατική στεάτωση κατά 9,5%, την ηπατική δυσκαμψία κατά 6,8%  και τις τιμές της FibroScan-AST (μια μέτρηση της ηπατικής ίνωσης) κατά 16,4%. Ακόμα, προκλήθηκαν αντιφλεγμονώδεις και αντι-οξειδωτικές αντιδράσεις μέσω της ενεργοποίησης του Nrf2 (πυρηνικός παράγοντας), ενός αισθητήρα του οξειδωτικού στρες.

Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα σημαντικά, όμως ο καθηγητής Shoda σημειώνει τη δυσκολία της παραμονής σε ένα συνεχές πρόγραμμα γυμναστικής για τους ασθενείς: «Όσοι αθλούνται μπορεί να αποθαρρυνθούν και να εγκαταλείψουν εάν δεν δουν σημαντική αλλαγή στο βάρος τους. Επομένως, η άσκηση μέτριας έως έντονης έντασης πρέπει να ενσωματωθεί σε όλες τις θεραπείες της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος και οι ασθενείς που διατρέχουν κίνδυνο για τη νόσο θα πρέπει να συνεχίσουν τη σωματική άσκηση ανεξάρτητα από το εάν χάνουν βάρος ή όχι».

πηγη: ygeiamou.gr

Η συζήτηση για τις νόμιμα απλήρωτες υπερωρίες δεν είναι νέα. Πρόκειται για το μέτρο της ελαστικής διευθέτησης του συνολικού εργάσιμου χρόνου όταν ο υπολογισμός των ωραρίων γίνεται σε ευρέα χρονικά διαστήματα (π.χ. 1.840 εργάσιμες ώρες στο δωδεκάμηνο) ώστε να κατανέμονται αυξομειούμενα ανά περιόδους (π.χ. δεκάωρα, εξάωρα) ανάλογα με τις ανάγκες της επιχείρησης. Με την πρακτική των περιόδων φορτωμένων ωραρίων με το αντιστάθμισμα των αντίστοιχων μειώσεων και των ρεπό, ο συνολικός χρόνος παραμένει ίδιος με εκείνον του καθημερινού οκταώρου μαζί με την ίδια αμοιβή αφού δεν καταβάλλονται οι αμοιβές των υπερωριών με τις νόμιμες προσαυξήσεις τους. Το μέτρο μειώνει σημαντικά τις αμοιβές ενώ αυξάνει την κερδοφορία έως και 15% στην ετήσια εφαρμογή του.

Για τον λόγο αυτό οι εργοδοτικές οργανώσεις στην Ελλάδα, εδώ και τρεις δεκαετίες, ασκούν επίμονες πιέσεις για την εφαρμογή του ώστε ήδη να καταγράφονται έξι σχετικές νομοθετικές παρεμβάσεις ενταγμένες στους Νόμους 1892/90. 2639/98, 2874/00, 3385/05, 3846/10, 3986/11.

Όλες αυτές θέτουν ως προϋπόθεση την υπογραφή συλλογικής συμφωνίας μεταξύ του εργοδότη και του σωματείου ή του συμβουλίου εργαζομένων. Επειδή, ωστόσο, οι εργαζόμενοι είναι σταθερά επιφυλακτικοί, έως και αρνητικοί, στην υπογραφή τέτοιων συμφωνιών, οι συνεχείς διατάξεις για τη διευκόλυνσή τους έχουν αποδώσει περιορισμένα αποτελέσματα μέχρι τις αρχές των Μνημονίων.

Προκειμένου λοιπόν να επεκταθεί η λειτουργία του μέτρου, εργοδοτικές οργανώσεις ζητούν σταθερά την εφαρμογή του με ατομική συμφωνία ή με την επιβολή του στο πλαίσιο του διευθυντικού δικαιώματος. Ενδιάμεσα, η διατηρούμενη ρύθμιση του 2011 διευκόλυνε σημαντικά την ύπαρξη συλλογικών συμφωνιών παρέχοντας τη δυνατότητα υπογραφής τους και στις ενώσεις προσώπων, δημιουργούμενες με πρωτοβουλία της εργοδοσίας υπό συνθήκες υψηλής εργασιακής επισφάλειας, και όταν αυτές εκπροσωπούν το 15% του προσωπικού σε επιχειρήσεις κάτω των 20 εργαζόμενων!

Ωστόσο, με το νέο νομοσχέδιο η διευκόλυνση προωθείται περαιτέρω με την «ελεύθερη» ατομική διαπραγμάτευση και συμφωνία εργοδότη και εργαζόμενου και αποτελεί εναλλακτική επιλογή στην προβλεπόμενη αύξηση μέχρι 150 ώρες ετησίως των αμειβόμενων υπερωριών των εργαζόμενων ώστε να αποφεύγεται το συνεπαγόμενο κόστος τους. Τα αναμενόμενα μέτρα για τα ωράρια διατηρούν τις επιφυλάξεις και ενισχύουν τις ανησυχίες του κόσμου της εργασίας. Η υπερφόρτωση ωραρίων στη χώρα με τον υψηλότερο πραγματικό εργάσιμο χρόνο στην Ευρώπη, ο συνεπαγόμενος αυξανόμενος κίνδυνος εργατικών ατυχημάτων, η αποδιάρθρωση της κοινωνικής ζωής και του οικογενειακού προγραμματισμού των εργαζομένων, η μείωση του εισοδήματος από τις απλήρωτες υπερωρίες που δυσκολεύουν την αξιοποίηση του «ελκυστικού» αντίβαρου των ελέω εργοδότη διαλειμμάτων σε συνθήκες γενικής καθίζησης των μισθών, ωθούν στην περαιτέρω υποβάθμιση της εργασίας.

* Ο Γιάννης Κουζής είναι κοσμήτορας της Σχολής Πολιτικών Επιστημών Παντείου Πανεπιστημίου

πηγη:  ergasianet.gr