Οι διαφορές στις τιμές μεταξύ Ευρώπης και Ασίας για το υγροποιημένο φυσικό αέριο είναι οι μεγαλύτερες από ποτέ. (EPA)

Τα δεξαμενόπλοια, τα οποία έχουν προορισμό τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας και μεταφέρουν υγροποιημένο φυσικό αέριο, αλλάζουν κατεύθυνση στο μέσον της διαδρομής τους και στρέφονται προς τη Γηραιά Ηπειρο, διότι οι εκεί καταναλωτές είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν υψηλή προσαύξηση ενόψει του χειμώνα. Αλλωστε, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες οι τιμές βαίνουν αυξανόμενες και αγγίζουν νέα επίπεδα-ρεκόρ, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα των Financial Times. Και η εξέλιξη αυτή συνιστά αλλαγή έναντι των όσων συνέβαιναν μέχρι πριν από λίγους μήνες. Κατά το μεγαλύτερο διάστημα του 2021 οι αγοραστές στην Κίνα, τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία παραγκώνιζαν τους Ευρωπαίους για την απόκτηση του εν λόγω καυσίμου, το οποίο χρησιμοποιείται για τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Σήμερα όμως τα δεδομένα άλλαξαν, διότι οι υφιστάμενοι χώροι αποθήκευσης στη Νοτιοανατολική Ασία είναι πλήρεις, οπότε τα μη δεσμευμένα φορτία υγροποιημένου φυσικού αερίου από τη λεκάνη του Ατλαντικού κατευθύνονται πλέον προς την Ευρώπη. Οι ιδιοκτήτες των φορτίων θέλουν να εκμεταλλευθούν τη ζήτηση και την αύξηση των τιμών.

Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες οι τιμές του αερίου βαίνουν αυξανόμενες και αγγίζουν νέα επίπεδα-ρεκόρ.

Στις αρχές της εβδομάδας οι τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη είχαν εκτιναχθεί στα επίπεδα-ρεκόρ των 182 ευρώ η μεγαβαττώρα, διότι η ροή καυσίμου από τη Ρωσία είχε διακοπεί. Οπως επισημαίνει ο Τσιάραν Ρόι, διευθυντής παγκοσμίως δραστηριοτήτων υγροποιημένου φυσικού αερίου στον χρηματιστηριακό και επενδυτικό οίκο της Platts, «είναι πλέον ξεκάθαρο αυτό που συμβαίνει στην Ευρώπη, η οποία σε όλους τους μεγάλους κόμβους της έχει τιμές υψηλότερες από κάθε άλλον προορισμό στην υπόλοιπη αγορά». Σύμφωνα με τα δεδομένα που έχει συγκεντρώσει η Platts, ιστορικά μιλώντας οι διαφορές στις τιμές μεταξύ Ευρώπης και Ασίας για το υγροποιημένο φυσικό αέριο είναι οι μεγαλύτερες από ποτέ. Τα φορτία στην αγορά σποτ με κατεύθυνση την Ευρώπη αποτιμώνται στα σχεδόν 48,5 δολάρια ανά εκατομμύρια βρετανικές θερμικές μονάδες (ΒΤU) εν συγκρίσει με τα 41 δολάρια ανά εκατομμύριο BTU στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Εκεί οι τιμές κατά τη διάρκεια του Οκτωβρίου και του Νοεμβρίου είχαν διαμορφωθεί κατά μέσον όρο πέντε δολάρια υψηλότερα σε σχέση με την Ευρώπη, όπως ανέφερε ο χρηματιστηριακός οίκος. «Η εκτίναξη των τιμών στην αγορά φυσικού αερίου στην Ευρώπη προκαλεί κάποιες σπάνιες κινήσεις, οι οποίες παρατηρούνται στις μεταφορές φορτίου», επισημαίνει ο Αλεξ Φρόλεϊ, αναλυτής της εταιρείας ερευνών και συμβουλευτικής ICIS, η οποία παρακολουθεί τις διαδρομές των δεξαμενοπλοίων τα οποία μεταφέρουν το υγροποιημένο φυσικό αέριο, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα των Financial Times.

Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται η αλλαγή ρότας των αμερικανικών πλοίων, που αρχικά θα κατευθύνονταν προς την αγορά της Νοτιοανατολικής Ασίας και εν μέσω της πορείας τους στρέφονται προς τα λιμάνια της Γηραιάς Ηπείρου. Επίσης, πρώτη φορά μέσα στα τελευταία δέκα χρόνια αποπλέει φορτίο υγροποιημένου φυσικού αερίου από την Αυστραλία με κατεύθυνση την Ευρώπη. Η Minerva Chios, ένα από τα αμερικανικά δεξαμενόπλοια, στις 15 Δεκεμβρίου εκτελούσε δρομολόγιο προς Ανατολάς με τελικό προορισμό λιμάνι της Ινδίας, αλλά έχει αλλάξει κατεύθυνση πλέον και τώρα προσεγγίζει τη Διώρυγα τους Σουέζ, οπότε δείχνει πως θα παραδώσει το φορτίο στην Ευρώπη, όπως διευκρινίζει ο Αλεξ Φρόλεϊ. Ακόμα ένα αντίστοιχο αμερικανικό πλοίο έκανε στροφή κοντά στα Στενά της Μαλάκα την περασμένη εβδομάδα, ενώ ένα τρίτο, τέλος, αναμένεται να παραδώσει ένα τμήμα αυστραλιανού υγροποιημένου φυσικού αερίου αύριο, 24 Δεκεμβρίου, στη Βαρκελώνη.

πηγη: kathimerini.gr

Ο ύπνος τη λεγόμενη «χρυσή ώρα» μεταξύ 10 μ.μ. και 11 μ.μ. μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών παθήσεων.
«Εάν πηγαίνουμε για ύπνο μεταξύ 10 μ.μ. και 11 μ.μ. καθημερινά, ο κίνδυνος καρδιακής νόσου μειώνεται κατά 25%» δήλωσαν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Έξετερ.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια σχέση μεταξύ της ώρας ύπνου και των καρδιακών προσβολών και των εγκεφαλικών, που είναι ιδιαίτερα αισθητή στις γυναίκες.
Υποστηρίζουν ότι η συνήθεια να πηγαίνουμε για ύπνο μετά τα μεσάνυχτα μπορεί να βλάψει την καρδιά, διότι τότε πιθανόν να μην ξυπνήσουμε το πρωί κι έτσι να διαταραχθούν οι φυσικοί κιρκάδιοι ρυθμοί του εσωτερικού ρολογιού του οργανισμού μας.

Αυτό το συμπέρασμα προέκυψε έπειτα από παρατηρήσεις περισσότερων από 88.000 Βρετανών ηλικίας από 43 έως 74 ετών.
Οι εθελοντές φορούσαν ειδικά βραχιόλια όλη την εβδομάδα. Αυτές οι συσκευές κατέγραφαν την ώρα του ύπνου και της αφύπνισης. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες στο πείραμα απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικά με τον τρόπο ζωής τους.
Στη συνέχεια, όλα τα δεδομένα τους συγκρίθηκαν με τα ιατρικά αρχεία των τελευταίων 5 χρόνων, όπου ήταν καταγεγραμμένα περιστατικά καρδιακών παθήσεων, καρδιακών προσβολών, εγκεφαλικών επεισοδίων και καρδιακής ανεπάρκειας.

Επιστήμονες εξήγησαν γιατί ο ύπνος μέχρι αργά τα Σαββατοκύριακα κάνει καλό

Έτσι, η χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης τέτοιων ασθενειών διαπιστώθηκε σε όσους πήγαιναν για ύπνο από τις 10 μ.μ. έως τις 11 μ.μ.
Ένας ακόμη λόγος για να τηρείτε την καθημερινότητά σας
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η σύντομη αλλά τακτική σωματική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, ιδίως καρδιακών προσβολών.
Όπως αναφέρει η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Brain, Behavior and Immunity», τα αποτελέσματα της καθημερινής άσκησης μπορούν να συγκριθούν με αυτά των αντιοξειδωτικών.
Επίσης, μετά την άσκηση μειώνονται τα επίπεδα της πρωτεΐνης TNF-α, η οποία είναι υπεύθυνη για την αντίδραση του οργανισμού σε κακοήθεις όγκους και σε επιθέσεις ιών και λοιμώξεων.
Σύμφωνα με τη Σούζι Χανγκ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας του Σαν Ντιέγκο, η φυσική άσκηση έχει αντιφλεγμονώδη, αντιοξειδωτική και αντιγηραντική επίδραση στον οργανισμό.

πηγη: sputniknews.gr

Τα αφεντικά ξεσαλώνουν. Με όπλο το νόμο Χατζηδάκη η εργοδοσία βγάζει με το πιο σκληρό και αντεργατικό πρόσωπο της. Η Τράπεζα Πειραιώς που ανακεφαλαιοποίηθηκε με τα χρήματα του ελληνικού λαού απολύει τηλεφωνικά εργαζόμενους… Οι μέτοχοι που «σώθηκαν» από τη χρεωκοπία φορτώνοντας τα βάρη της κρίσης στις πλάτες του ελληνικού λαού στέλνουν παραμονές πρωτοχρονιάς στο δρόμο της ανεργίας εργαζόμενους...

Τις πρωτοχρονιάτικες απολύσεις καταγγέλλει «για άλλη μία φορά» το Εργατικό Κέντρο Αθήνας. Για «άλλη μια φορά» όπως σημειώνει η Τράπεζα Πειραιώς και η ICAP εν μέσω εορτών προχώρησαν σε απολύσεις στη θυγατρική – εργολαβική εταιρία PDS, στην οποία είναι και οι κύριοι μέτοχοι. Συγκεκριμένα, με τηλεφωνική επικοινωνία την παραμονή των Χριστουγέννων ενημερώθηκαν εργαζόμενοι και εργαζόμενες ότι μπορούν να διαλέξουν ανάμεσα στην απόλυση ή την εθελοντική παραίτηση.

«Οι συνάδελφοι και συναδέλφισσες, εργαζόμενοι μέσω μιας εικονικής εργολαβίας στην τράπεζα, μετά από 15, 20, ακόμα και 21 χρόνια δουλειάς με χαμηλούς μισθούς οδηγούνται στην ανεργία. Εκτελούν καθαρά τραπεζικό έργο, αλλά δεν αναγνωρίζονται ως τραπεζοϋπάλληλοι και δεν καλύπτονται από τη συλλογική σύμβαση του κλάδου.

Ήδη πριν από έναν χρόνο περίπου 25 συνάδελφοι οδηγήθηκαν στην έξοδο με παρόμοιο τρόπο» τονίζει το ΕΚΑ και απαιτεί «να μην χάσει κανένας εργαζόμενος τη δουλειά του, πόσο μάλλον σε μια κερδοφόρα επιχείρηση που έχει ανακεφαλαιοποιηθεί με χρήματα των Ελλήνων πολιτών. Οι επιθέσεις των εργοδοτών απέναντι σε εργολαβικούς και τακτικό προσωπικό συνεχίζονται, και πρέπει να μας βρουν ενωμένους και πιο δυνατούς».

Για το ίδιο θέμα, ο Σύλλογος Δανειζόμενου Προσωπικού Τραπεζικού Τομέα επισημαίνει ότι, ακολουθώντας το δόγμα του νόμου Χατζηδάκη, που όρισε ότι ο εργοδότης μπορεί να μην επαναπροσλάβει έναν εργαζόμενο, ακόμη κι αν η απόλυσή του κριθεί άκυρη από το δικαστήριο, καταβάλλοντάς του ως αντάλλαγμα μια πρόσθετη αποζημίωση, η τράπεζα προσέφερε προκαταβολικά σε αυτούς που απέλυσε την πρόσθετη αποζημίωση.

Η ανακοίνωση του Εργατικού Κέντρου Αθήνας:

πηγη: imerodromos.gr

του Νίκου Γουρλά

Στις αρχές του Δεκέμβρη οι εργαζόμενοι σε τρία υποκατάστημα των Starbucks στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης ψήφισαν να συμμετάσχουν στο σωματείο Workers United. Σε σύνολο 27 εργαζομένων οι 19 ψήφισαν υπέρ της δημιουργίας συνδικαλιστικής οργάνωσης στο συγκεκριμένο υποκατάστημα που είναι ένα από τα 9.000 υποκαταστήματα στην Αμερική με πάνω από 200.000 εργαζόμενους.

Γιατί όμως αυτό το γεγονός πήρε τέτοιες μεγάλες διαστάσεις που έγινε πρωτοσέλιδο στους New York Times και την Washington Post, ενώ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στήθηκε μεγάλο πάρτι πανηγυρισμών κάτι ανάλογο με το πάρτι που στήθηκε και σε εμάς εδώ με την νίκη των ντελιβεράδων; Η απάντηση είναι ότι στην Αμερική η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων δεν είναι απλή υπόθεση. Στην Αμερική κράτος και εργοδοσία έχουν επιβάλει ένα τέτοιο αντεργατικό οπλοστάσιο που βάζει τεράστια εμπόδια στην συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων. Kάτι παρόμοιο προσπαθεί να στήσει εδώ και ο Χατζηδάκης με διαφορετική βέβαια μορφή.

Για να μπορέσουν οι εργαζόμενοι να συνδικαλιστούν θα πρέπει η πλειοψηφία τους να εγκρίνει την δημιουργία τοπικού σωματείου ή την ένταξη τους σε κάποιο κλαδικό. Ο νόμος δίνει την δυνατότητα στην εταιρία να οργανώσει την δική της καμπάνια για να μην συνδικαλιστούν οι εργαζόμενοι που μπορεί να διαρκέσει μήνες. Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε από τον Αύγουστο όταν οι εργαζόμενοι στα τρία υποκαταστήματα στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης δημοσίευσαν το πρόγραμμα της καμπάνιας τους για την συνδικαλιστική τους οργάνωση στο twitter: Starbucks Workers United

Αυτούς τους τέσσερις μήνες η εταιρία έκανε μια μεγάλης έκτασης αντικαμπάνια για να αποτρέψει τους εργαζόμενους από την συνδικαλιστική τους οργάνωση, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα. Προσέλαβε πρώτ’ από όλα τη μεγαλύτερη νομική εταιρεία των ΗΠΑ που ειδικεύεται στην καταπολέμηση της συνδικαλιστικής οργάνωσης με εμπειρία από την δεκαετία του ’50 ακόμα, ενώ έστειλε τα καλύτερα στελέχη της για να εκβιάσουν και να εκφοβήσουν τους εργαζόμενους. Μέχρι και ο διευθύνοντας σύμβουλος Χάουαρντ Σουλτς ρίχτηκε στην μάχη για να «πειστούν» οι εργαζόμενοι προχωρώντας σε ατομικές συναντήσεις με έναν – έναν εργαζόμενο. Ένας ολόκληρος μηχανισμός ψυχολογικής πίεσης και εξουθένωσης των εργαζομένων στήθηκε από δικηγόρους, επικοινωνιολόγους αλλά και εξωτερικούς μάνατζερ που όλοι αυτοί προσπαθούσαν να «πείσουν» τους εργαζόμενους ότι το σωματείο δεν τους χρειάζεται αφού όλα τα αιτήματα τους μπορούν να συζητηθούν απευθείας με την εταιρία χωρίς την διαμεσολάβηση «τρίτων». Μέχρι και αυξήσεις υποσχέθηκαν αρκεί να μην γίνει το σωματείο.

 Όμως δεν έμειναν μόνο σε αυτά, χρησιμοποίησαν και τις παραδοσιακές μεθόδους του εκφοβισμού και της τρομοκρατίας. Έκλεισαν καταστήματα προφασιζόμενοι ανακαινίσεις, ενώ προσέλαβαν εργαζόμενους με την υπόσχεση να τους κάνουν μόνιμους αν ψηφίσουν κατά της συνδικαλιστικής οργάνωσης. Δεν έλειψαν ακόμα και οι παραδοσιακές μέθοδοι των απλών ρουφιάνων της εργοδοσίας που με διάφορους τρόπους υπονόμευαν τον αγώνα των εργαζομένων στήνοντας μηχανισμούς παρακολούθησης των πρωτοπόρων εργαζομένων. Αυτές οι πρακτικές δεν είναι ασυνήθιστες στην Αμερική, είναι ενδεικτικό ότι στο 41,5% όλων των εκλογών για την ίδρυση σωματείου (υπό την επίβλεψη και του Εθνικού Συμβουλίου Εργασιακών Σχέσεων - NLRB), οι εργοδότες παρέβησαν κάποιον ομοσπονδιακό νόμο προκειμένου να πιέσουν τους εργαζόμενους να ψηφίσουν «κατά» σύμφωνα με το «Ινστιτούτο Οικονομικής Πολιτικής» του αμερικανικού υπουργείου Εργασίας. Η ίδια έρευνα έδειξε ότι δαπανήθηκαν από τους εργοδότες στις ΗΠΑ πάνω από 340 εκατομμύρια δολάρια σε εταιρίες επικοινωνιακών συμβούλων που ειδικεύονται στην αποτροπή συνδικαλιστικής οργάνωσης. Το ποσό αυτό, όπως τονίζεται στην έρευνα, είναι διπλάσιο σε σύγκριση με την περίοδο 2014-2017 όπου το αντίστοιχο ήταν στα 100 εκατομμύρια δολάρια.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι εργαζόμενοι στα Starbucks προσπάθησαν να συνδικαλιστούν και το 2004 προσπάθησαν ανεπιτυχώς να το κάνουν. Οι πρωτεργάτες εκείνης της προσπάθειας απολύθηκαν, ενώ η εταιρία αναπροσάρμοσε την τακτική για να αποτρέψει στο μέλλον παρόμοιες απόπειρες. Καλλιέργησε συστηματικά στους εργαζόμενους την άποψη ότι στα Starbucks οι εργαζόμενοι δεν είναι εργαζόμενοι αλλά «συνεργάτες», μέρος μιας ευρύτερης «κοινότητας» όπου όλοι έχουν τις ίδιες δυνατότητες για πρόοδο. Και εδώ στην Ελλάδα η φιλοσοφία της εταιρίας είναι παρόμοια. Δείτε χαρακτηριστικά εδώ: Δουλεύοντας στα Starbuck. Το να είσαι Partner.

Πάνω σε αυτή την στρατηγική οικοδομήθηκε η κεντρική προπαγάνδα της εργοδοσίας όλα τα χρόνια: ότι δηλαδή όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξαρτήτως μισθού και θέσης στην εταιρία, είναι συνεργάτες που ο καθένας συνεισφέρει και εκτιμάται εξίσου από την κοινότητα των Starbucks, το γνωστό μας και από εδώ «Είμαστε όλοι μια οικογένεια στην επιχείρηση μας». Έφταναν μάλιστα σε σημεία οι μάνατζερ επικοινωνίας της εταιρίας να στήνουν ολόκληρες θεατρινίστικες καταστάσεις όπου υψηλόβαθμα στελέχη της φωτογραφιζόταν να σκουπίζουν και αυτοί τα καταστήματα όπως και οι απλοί υπάλληλοι της. Σε συνδυασμό με κάποιες ελάχιστες παροχές υγείας και κάποια επαγγελματικά σεμινάρια για εκπαίδευση barista ήταν τα βασικά επιχειρήματα της εργοδοσίας για να δίνει χαμηλούς μισθούς και να επιβάλει εξωφρενικούς ρυθμούς στην εργασία, που χειροτέρεψαν ακόμα περισσότερο στην περίοδο της πανδημίας με την μεγάλη έλλειψη προσωπικού.

Η νίκη των εργαζομένων στα Starbucks είναι πολύτιμη όχι μόνο για τους εργαζόμενους της αλυσίδας αλλά συνολικά για το εργατικό κίνημα στην Αμερική. Οι λίγες δεκάδες εργαζόμενοι τόλμησαν και αντιμετώπισαν έναν κολοσσό που χρησιμοποίησε όλα τα μέσα για να τους εμποδίσει και δεν τα κατάφερε. Ήδη το παράδειγμα τους γίνεται οδηγός και σε άλλα καταστήματα της εταιρίας στην Βοστώνη και την Αριζόνα. Τα μηνύματα αυτά δεν είναι συγκυριακά ούτε τυχαία, είναι συνέχεια των μεγάλων αγώνων των ανθρακωρύχων της Αλαμπάμα, των εργατών της Nabisko και της Kellog, των νοσοκόμων στην Καλιφόρνια, των εργαζόμενων στο χώρο της υγείας της, στην John Deere, στα McDonald's, των εργαζόμενων στα πανεπιστήμια και στην Amazon, μιας νέας χαραυγής του αμερικανικού εργατικού κινήματος.

Επιβεβαίωσε και αυτός ο αγώνας το πόσο πολύτιμη είναι η στήριξη της κοινωνίας με οποιοδήποτε μέσο. Έδειξε ότι οι δυνατότητες χειραφέτησης της σύγχρονης εργατικής τάξης στις συνθήκες του ολοκληρωτικού καπιταλισμού συνεχώς αυξάνονται. Αυτό επιβεβαιώνει και μια δημοσκόπηση που διεξήχθη από την Gallup τον περασμένο Αύγουστο που έδειξε ότι το 68% των Αμερικανών υποστηρίζει την δράση των συνδικάτων. Οι παραπάνω εξελίξεις, όπως είναι φυσικό, θέτουν σε συναγερμό τις δυνάμεις του κεφαλαίου που δαπανούν τεράστια ποσά για να εμποδίσουν αυτή την εξέλιξη, δείχνοντας ότι αν κάτι πραγματικά τους ανησυχεί είναι η οργάνωση της εργατικής τάξης και η δύναμη που ξεπηδά από εκεί.

πηγη: kommon.gr