Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ξηρασία: Κινδυνεύει το 65% της Γηραιάς Ηπείρου

Προειδοποιήσεις εξαιτίας των συχνών κυμάτων καύσωνα και της χαμηλής βροχόπτωσης - Συναγερμός για τα δύο τρίτα της ευρωπαϊκής επικράτειας
Σχεδόν τα δύο τρίτα της ευρωπαϊκής επικράτειας βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού για ξηρασία ή έχουν εκδώσει προειδοποιήσεις εξαιτίας κυμάτων καύσωνα και χαμηλής βροχόπτωσης, με αποτέλεσμα να έχουν περιοριστεί η ναυσιπλοΐα στα ποτάμια και τις λίμνες, η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και οι αποδόσεις ορισμένων καλλιεργειών, ανακοίνωσε σήμερα μια υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στην έκθεση για τον Αύγουστο του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για την Ξηρασία (EDO), το οποίο επιβλέπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναφέρεται πως 47% της Ευρώπης βρίσκεται σε συνθήκες προειδοποίησης για ξηρασία, με πολύ χαμηλή υγρασία του εδάφους, και 17% σε κατάσταση συναγερμού, στην οποία η βλάστηση καταστρέφεται.
«Η σοβαρή ξηρασία πλήττει από την αρχή του έτους πολλές περιφέρειες της Ευρώπης και επεκτείνεται περαιτέρω και επιδεινώνεται από τις αρχές Αυγούστου», αναφέρεται στην έκθεση.
Οι σοδειές του καλοκαιριού επλήγησαν, με τις αποδόσεις του 2022 για τον αραβόσιτο να αναμένεται να είναι κατά 16% χαμηλότερες από το μέσο όρο των πέντε προηγουμένων ετών, ενώ οι αποδόσεις της σόγιας και του ηλίανθου αναμένεται να μειωθούν κατά 15% και 12% αντιστοίχως.
Η παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας έχει πληγεί επίσης, με περαιτέρω αντίκτυπο στους παραγωγούς ενέργειας εξαιτίας έλλειψης υδάτων για την τροφοδότηση συστημάτων ψύξης.
Η χαμηλή στάθμη των υδάτων εμποδίζει τη ναυσιπλοΐα στα ποτάμια και τις λίμνες, όπως κατά μήκος του Ρήνου, και τα μειωμένα φορτία των πλοίων επηρεάζουν τη μεταφορά άνθρακα και πετρελαίου.
Το EDO αναφέρει πως στα μέσα Αυγούστου βροχοπτώσεις ανακούφισαν κάπως την κατάσταση, όμως σε μερικές περιπτώσεις ήρθαν με τη μορφή καταιγίδων οι οποίες προκάλεσαν περαιτέρω ζημιές.
Ο δείκτης ξηρασίας του παρατηρητηρίου προκύπτει από μετρήσεις των βροχοπτώσεων, της υγρασίας του εδάφους και του κλάσματος της ηλιακής ακτινοβολίας που απορροφάται από τα φυτά για τη φωτοσύνθεση.
πηγη: protothema.gr
Βρείτε τις διαφορές ανάμεσα σε πληρωμένη καταχώρηση και άρθρο γνώμης

Του Άρη Χατζηστεφάνου
H δημοσίευση από τους New York Times άρθρου γνώμης για τον Μητσοτάκη με τίτλο «Η σαπίλα στην καρδιά της Ελλάδας είναι πλέον ορατή σε όλους» προκα΄λεσε στον επικοινωνιακό μηχανισμό του Μαξίμου αισθήματα ιλίγγου τα οποία αδυνατεί πλέον να ελέγξει.
Η πρώτη απάντηση, δια στόματος του κυβερνητικού εκπροσώπου, Γιάννης Οικονόμου, ήταν να προσπαθήσει να πλήξει το περιεχόμενο του κειμένου χτυπώντας τον συντάκτη του (τον βραβευμένο δημοσιογράφο Άλεξ Κλαπ). Πρόκειται για μια κλασική προσπάθεια με επιχειρήματα ad hominem: χτυπάω το πρόσωπο και όχι το επιχείρημά του. Το πρόβλημα, όπως είχαμε προβλέψει προ ημερών, είναι ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παίζει το χαρτί της συνομωσίας, επιχειρώντας να συσπειρώσει γύρω από τον Μητσοτάκη, τα ακροδεξιά, νεοφασιστικά και εθνικιστικά στοιχεία του κόμματος (αυτό που περιγράφαμε σαν εκλογικό δάνειο από τη Χρυσή Αυγή). Για αυτό το λόγο παρουσιάζει τον δημοσιογράφο σαν εχθρό της πατρίδας μας ο οποίος συνωμοτεί για να ανοίξουν τα ελληνικά σύνορα και να εισβάλλουν ξένες δυνάμεις (αναφέρεται σε πρόσφυγες αλλά υπονοεί την Τουρκία).

Είναι πλέον σαφές ότι η κυβέρνηση θεωρεί μια τεχνητή αντιπαράθεση με την Τουρκία σαν μοναδική επικοινωνιακή λύση για να ξεφύγει από το αδιέξοδο στο οποίο την οδηγεί η συνεχής αποκάλυψη σκανδάλων. Ο Μητσοτάκης (και οι επιχειρηματίες που τον στηρίζουν) φαίνεται ότι δεν θα διστάσουν να εμπλέξουν τη χώρα ακόμη και σε διεθνείς περιπέτειες για να διατηρήσουν στη θέση της την πολιτική δυναστεία. Ευχόμαστε να διαψευστούμε αλλά οι κινήσεις των επόμενων ημερών θα είναι κρίσιμες και όλα θα εξαρτηθούν από το εάν τα ΜΜΕ σημαντικών Ελλήνων ολιγαρχών θα δεχθούν να ακολουθήσουν αυτή τη γραμμή.
Το επιχείρημα περί εθνικη΄ς απειλής ήταν το πιο «σοβαρό» από όσα έστειλε ο κεντρικός μηχανισμός της ΝΔ στα ΜΜΕ που ελέγχει (και την ελέγχουν). Γιατί τα υπόλοιπα επιχειρήματα προκαλούν μόνο θλίψη για τις διανοητικε΄ς ικανότητες του επικοινωνιακού επιτελείου Μητσοτάκη. Από τρολ και ελεγχόμενους δημοσιογράφους του κόμματος διαβάσαμε μεταξύ άλλων ότι α) το κείμενο στους NYT ήταν πληρωμένο β) ότι ο δημοσιογράφος δεν εκπροσωπεί την εφημερίδα γιατί δεν ζει στην Αμερική (;) γ) ότι στα άρθρα γνώμης της μεγαλύτερης εφημερίδας του κόσμου ο καθένας μπορεί να γράφει ότι θέλει.
Καταρχήν η δημοσίευση δεν αποτελεί πληρωμένη καταχώρηση. Σε αντίθεση με τα ΜΜΕ στην Ελλάδα (και άλλες τριτοκοσμικε΄ς χώρες) που τα παίρνουν από διαφημιστικε΄ς εταιρείες χωρίς να αναφέρουν ότι πρόκειται για advertorial, αυτά δεν γίνονται σε σοβαρά ΜΜΕ του εξωτερικού. Πληρωμένη καταχώρηση στους NYT ήταν το κείμενο που είχε δημοσιεύσει ο δήμαρχος Μπακογιάννης με χρήματα των δημοτών της Αθήνας, για να στήσει το προφίλ του στο εξωτερικό. Το κείμενο δεν είναι πλέον διαθέσιμο στη σελίδα των NYT γιατί όπως όλες οι διαφημίσεις απομακρύνονται μόλις λήξει η περίοδος για την οποία έχεις πληρώσει.
Το ότι ο συντάκτης δεν έχει κύρος γιατί δεν έγραψε το κομμάτι στις ΗΠΑ αλλά στην Ελλάδα (ναι, το διαβάσαμε και αυτό) δεν χρειάζεται ιδιαίτερη κριτική. Υπό μια έννοια βέβαια αντικατροπτρίζει τον επαρχιωτισμό των ελληνικών ΜΜΕ που δεν στηρίζονται σε δίκτυα ανταποκριτών ούτε πληρώνουν για αποστολε΄ς δημοσιογράφων στο εξωτερικό. Γιατί ποιος γνωρίζει τα διεθνή θέματα καλύτερα από ένα συντάκτη που κάθεται σε ένα γραφείο στην Αθήνα;
Το επιχείρημα ότι ο συντάκτης δεν εκπροσωπεί την εφημερίδα είναι αληθές, η άποψη όμως ότι ο καθένας μπορεί να γράφει ότι θέλει σε μια από τις μεγαλύτερες εφημερίδες του πλανήτη είναι ψευδής. Κάθε λέξη του κειμένου έχει ελεγχθεί από ομάδες συντακτών της εφημερίδας για τα περιστατικά στα οποία αναφέρεται. Όσοι έχουμε αρθρογραφήσει σε ξένα μέσα γνωρίζουμε ότι μάς ζητούνται διασταυρωμένες πηγές για κάθε μια πληροφορία που αναφέρουμε.
Το ότι δεν εκπροσωπεί βέβαια επισήμως την εφημερίδα δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι βρίσκεται σε σύγκρουση με τη γραμμή των New York Times. Όταν παραδείγματος χάριν διάφοροι δημοσιολόγοι και αξιωματούχοι υποστήριζαν ότι πρέπει να γίνει πραξικόπημα στη Βενεζουέλα και τα κείμενά τους δημοσιεύονταν σε εφημερίδες όπως οι NYT και η Washington Post, ήταν δεδομένο ότι απηχούσαν τις θέσεις των εφημερίδων.
Προφανώς υπάρχουν και εξαιρέσεις. Τα διεθνή ΜΜΕ για διάφορους λόγους αφήνουν κατά διαστήματα να ακουστούν και διαφορετικε΄ς φωνές (κάτι που πλέον θεωρείται αδιανόητο στη χώρα του #108). Όπως φαίνεται όμως η τάση αποκαθήλωσης του Μητσοτάκη κερδίζει έδαφος στον διεθνή Τύπο, άρα το συγκεκριμένο κείμενο δεν εντάσσεται σε αυτές τις εξαιρέσεις.
Εχουμε γράψει και στο παρελθόν ότι οι New York Times αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία της εξωτερικη΄ς πολιτικη΄ς της Ουάσιγκτον. Για αυτό το λόγο παρακολουθούμε κάθε τους λέξη χωρίς να δεχόμαστε κάθε τους λέξη. Η άποψη που προωθεί τμήμα της αντιπολίτευσης ότι «αφού το έγραψαν οι NYT έτσι έχουν τα πράγματα» είναι επικίνδυνη. Όπως επικίνδυνο είναι να πιστεύουμε πως αφού διαφωνούμε με την κεντρική γραμμή μιας εφημερίδας ό,τι και να γράφει θα είναι λάθος.
Προς το παρόν τρώμε το ποπ κορν μας παρακολουθώντας τον επικοινωνιακό μηχανισμό της ΝΔ να πνίγεται σε διαδοχικά κύματα πανικού. Καιρός να δουλέψουν τα λεφτά τους αντιμετωπίζοντας δημοσιογράφους που δεν πληρώνονται άμεσα ΄ή έμμεσα από τα κρατικά ταμεία που ελέγχει η οικογένεια Μητσοτάκη.
ΔΙΟΡΘΩΣΗ: Στο αρχικό κείμενο αναφέραμε εκ παραδρομής το όνομα του κυβερνητικού εκπροσώπου Δημήτρη Οικονόμου σαν Γιάννη Οικονόμου.
πηγη: info-war.gr
Πόσα ψέματα σε ένα διάγγελμα;

του Βασίλη Λιόση
Πανηγυρικά, χωρίς καμία αιδώ και με απύθμενο θράσος ο Κυριάκος Μητσοτάκης μάς ενημέρωσε για το «τέλος» της επιτροπείας. Στο διάγγελμά του το ένα ψέμα διαδεχόταν το άλλο. Ας δούμε μερικά από αυτά.
Πρώτο ψέμα: «κλείνει ο 12ετής κύκλος εποπτείας», μας είπε. Η Ελλάδα, όμως, από τις απαρχές δημιουργίας του νεοελληνικού κράτους μπήκε σε τροχιά οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης. Αυτή εκφράστηκε με τα πρώτα δάνεια τα οποία ο ελληνικός λαός τα πλήρωσε διπλά και τρίδιπλα (και εξακολουθεί να το κάνει με τα νέα δάνεια), με την υποταγή της ελληνικής άρχουσας τάξης στον ιμπεριαλισμό, με το ότι η Ελλάδα έγινε ένα πεδίο βολής ξένων φαντάρων, όπως λέει και ο ποιητής. Αυτό δεν πρόκειται να σταματήσει αφού είναι δεδομένη η επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης και των πολιτικών της εκπροσώπων να είναι δεμένη στο άρμα των ΗΠΑ και της ΕΕ. Τα μνημόνια και η επιτροπεία βάθυναν την εξάρτηση της χώρας και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει όσο είναι τα συστημικά κόμματα στην κυβερνητική εξουσία. Σήμερα, οι δυσβάστακτοι όροι δανειοδότησης θα παραμείνουν και κανένας μνημονιακός νόμος δεν πρόκειται να καταργηθεί. Όλα αυτά ήρθαν για να μείνουν.
Δεύτερο ψέμα: όλα αυτά τα περάσαμε «Για να ξεπροβάλει, όμως, ένας νέος, καθαρός ορίζοντας ανάπτυξης, ενότητας και ευημερίας για όλους», μας πληροφόρησε περιχαρής ο πρωθυπουργός. Έτσι, λοιπόν, ξεπροβάλει η νέα πραγματικότητα; Με μία από τις ακριβότερες βενζίνες στην Ευρώπη; Με ένα από τα ακριβότερα ρεύματα στην Ευρώπη; Με καθηλωμένους μισθούς και συντάξεις εδώ και χρόνια; Με επιδόματα της ντροπής; Με τους μισούς Έλληνες να μην μπορούν να πάνε διακοπές; Με ενοίκια που έχουν φτάσει να κατατρώνε έναν ολόκληρο μισθό; Ο «καθαρός ορίζοντας ανάπτυξης» σημαίνει την παραπέρα συγκέντρωση πλούτου κάτι που δεν είναι μία κολλημένη παλαιομαρξιστική αντίληψη αλλά μια πραγματικότητα αποδεδειγμένη από τα στοιχεία που υπάρχουν. Εν μέσω μνημονίων, οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Τρίτο ψέμα: «Στο παρελθόν ανήκουν, επίσης, και οι πληγές που άνοιξαν στον κορμό της κοινωνίας μας, αυτά τα 12 χρόνια: φανατισμοί, φωτιές, βία, αλλά και τραγικοί θάνατοι, όπως εκείνοι της Marfin. Τυφλή αμφισβήτηση των θεσμών. Πάνω και κάτω πλατείες, όπου φύτρωσε το ψέμα δίπλα στο δηλητήριο της Χρυσής Αυγής». Από πού να ξεκινήσουμε σε αυτή την τοποθέτηση; Πρώτα από όλα ο Μητσοτάκης δηλώνει το ταξικό του μίσος σε ό,τι σχετίζεται με κινητοποιήσεις και το λαϊκό κίνημα. Δεύτερο, τι ακριβώς περίμενε; Με μία πρωτόγνωρη αφαίμαξη για τους Έλληνες εργαζόμενους να βγει ο ελληνικός λαός στους δρόμους και να ευχαριστεί δημόσια τις ελληνικές κυβερνήσεις, την ΕΕ και το ΔΝΤ για το ότι έγινε μαζική φτωχοποίηση; Για το ότι αυξήθηκαν οι αυτοκτονίες; Για το ότι κατέβηκε το προσδόκιμο της ζωής; Ή για το ότι μετανάστευσαν μισό εκατομμύριο νέοι Έλληνες; Τρίτο, ας σταματήσει η υποκρισία με τους νεκρούς της Marfin. Θέλουν να πιστέψουμε ότι δεν μπορούν να βρουν τους δολοφόνους και ότι δεν επρόκειτο για μία στημένη προβοκάτσια για να καμφθεί το φρόνημα απεργών και διαδηλωτών; Όσον αφορά τη Χρυσή Αυγή ας μας εξηγήσει ο Μητσοτάκης για ποιο λόγο έδωσε στέγη στα ακροδεξιά στοιχεία του ΛΑΟΣ που μικρή απόσταση τα χωρίζει από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής και ας ασκήσει κριτική στον ΣΚΑΪ που όταν δολοφονήθηκε ο Φύσσας μίλαγε για ξεκαθάρισμα οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων.
Τέταρτο ψέμα: ο Μητσοτάκης έκανε λόγο για τα αίτια που οδήγησαν στην εφαρμογή των μνημονίων. Η λογική του πολύ λίγο απέχει από την ελεεινή παγκάλια ρήση του «όλοι μαζί τα φάγαμε». Πολύ βολική εξήγηση, αλλά άλλο τόσο και κατασκευασμένη. Οι μύθοι του υπερδιογκωμένου δημοσίου έχουν καταρριφθεί με ατράνταχτα στοιχεία. Αντιθέτως, δεν μας λένε για τις ρεμούλες των μεγαλοεργολάβων, τις αναθέσεις χωρίς διαγωνισμούς, τις υπερτιμολογήσεις των δημόσιων έργων και την αφαίμαξη του ελληνικού λαού από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις μέσω δανείων, στρατιωτικών εξοπλισμών, την ιδιοποίηση εν τέλει της εγχώριας παραγόμενης υπεραξίας με διάφορους τρόπους κ.λπ.
Ο Μητσοτάκης τέλειωσε το διάγγελμά του (για την ακρίβεια τη σωρεία ψεμάτων του) ως εξής: «Σήμερα η κυβέρνηση, πριν ακόμη κλείσει η πρώτη της τετραετία, γράφει τους τίτλους τέλους σε μία πολυετή δοκιμασία. Ας τους μετατρέψουμε, λοιπόν, σε πρόλογο μιας νέας συναρπαστικής διαδρομής». Η θρασύτητα ενός τέτοιου επιλόγου στηρίζεται τόσο στην εν γένει αντίληψη της ελληνικής ολιγαρχίας για τα πολιτικά δρώμενα όσο και στο ότι το λαϊκό κίνημα βρίσκεται σε καθίζηση. Ωστόσο, τα μηνύματα που έρχονται σε όλους μας είναι μηνύματα μιας κοινωνίας που σιγοβράζει. Και η έκρηξη θα έρθει αργά ή γρήγορα. Αυτό δεν είναι ενδόμυχος πόθος αλλά κοινωνική αναγκαιότητα. Η συναρπαστική διαδρομή θα είναι υπαρκτή αλλά όχι όπως την εννοεί ο θλιβερός πρωθυπουργός…
πηγη: kommon.gr
Το ΔΣ του ΕΚ Πειραιά καταδικάζει τη δίωξη ενάντια στη ΠΕΝΕΝ!

ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ
ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΟΜΗΡΙΔΟΥ ΣΚΥΛΙΤΣΗ 19, Τ.Κ. 185 31 ΠΕΙΡΑΙΑΣ, ΤΗΛ.: 210.41.00.830,
FAX: 210 41.77.697, email. ekp@otenet.gr
Αρ. Πρωτ : 932 Πειραιάς, 23.8.2022
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Το Εργατικό Κέντρο Πειραιά καταγγέλλει την προσπάθεια τρομοκράτησης του δικαιώματος της απεργίας των συνδικάτων των εργαζομένων, από την κυβέρνηση.
Καταδικάζουμε την στάση του υπουργείου Ναυτιλίας, του Α’ Λιμενικού Τμήματος Πειραιά, που αποδίδει κατηγορία μέσω της δικογραφίας, που έχει σχηματιστεί κατά της ΠΕΝΕΝ και του προέδρου της περί «παρακώλησης συγκοινωνιών» την 10η Ιούνη 2021.
Η κατηγορία αυτή στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, ημέρα πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας προκηρυγμένη από την ΓΣΕΕ, το ΕΚΠ, την ΠΝΟ και όλα τα ναυτεργατικά σωματεία του Πειραιά ενάντια στην αντιλαϊκή αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, για την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, στόχο έχει να φοβίσει και να τρομοκρατήσει συνολικά το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Είναι γελασμένοι αν πιστεύουν ότι με τέτοιες μεθόδους, οι εργαζόμενοι στον Πειραιά και σε ολόκληρη τη χώρα θα υποχωρήσουν από την οργάνωση της πάλης τους και του αγώνα για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, αυξήσεις στους μισθούς, δουλειά με δικαιώματα, υπογραφή ΣΣΕ.
Η δύναμη των εργαζόμενων είναι η αλληλεγγύη, η ελπίδα βρίσκεται στον αγώνα ενάντια στην πολιτική του κεφαλαίου και των κυβερνήσεων του.
Δεν τρομοκρατούμαστε!!
Καλούμε τα σωματεία μέλη μας να καταδικάσουν με όλους τους τρόπους αυτές τις πρακτικές. Να δυναμώσουν ακόμα περισσότερο την πάλη τους και τον αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ
- Τελευταια
- Δημοφιλή