Παραμένει ένα από τα ισχυρότερα στρατιωτικώς, κράτη στον κόσμο. Αλλά δεν είναι ούτε το Ισραήλ του 1967, ούτε του πολέμου του Γιομ Κιπούρ.

Η 6^η Απριλίου ήταν η μέρα της πρώτης οργανωμένης απάντησης της παλαιστινιακής (και όχι μόνο) αντίστασης στις ισραηλινές, φασιστικές επιθέσεις που οξύνονται διαρκώς εδώ και μήνες, με αποκορύφωμα τη βεβήλωση του τεμένους αλ Άκσα.

Χωρίς να το περιμένουν οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, μια βροχή από πυραύλους εκτοξεύθηκαν από τον Λίβανο προς το Ισραήλ. Χωρίς η Χεζμπολάχ να χρησιμοποιεί το μεγαλύτερο και πλέον εξελιγμένο μέρος του οπλοστασίου της ή και ενδεχομένως χωρίς να συμμετέχει άμεσα η ίδια, ένα μπαράζ 35 έως 100 πυραύλων εκτοξεύθηκαν, μεγάλο μέρος των οποίων ο «Σιδερένιος Θόλος» απέτυχε να αναχαιτίσει. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες περίπου οι μισοί από τους πρώτους 35 πυραύλους (για τους υπολοίπους δεν έχουμε στοιχεία μέχρι την ώρα που γράφεται αυτό το άρθρο) «πέρασαν» από τις αντιπυραυλικές άμυνες του Ισραήλ.

Οι πρώτες ανακοινώσεις Ισραηλινών αξιωματούχων μιλούσαν για αναχαίτιση 25 από τους 34 πυραύλους. Το ποσοστό μπορεί να ακούγεται μεγάλο αλλά στην πραγματικότητα για ένα κράτος της νοοτροπίας και του μεγέθους του Ισραήλ είναι εντυπωσιακά χαμηλό. Αν απέναντι σε πολύ μέτριας τεχνολογίας πυραύλους, ο «Σιδερένιος Θόλος» μπορεί να αναχαιτίσει ένα ποσοστό 75%, τότε απέναντι στους σύγχρονους ιρανικούς πυραύλους πόσο χαμηλότερη θα αποδειχτεί η επιτυχία του; Και επιπλέον 25 πύραυλοι στους 100 μπορεί να μην ακούγονται πολλοί αλλά στους χίλιους είναι 250 και πάει λέγοντας. Και αν κάτι έχει αποδείξει ο «Άξονας της Αντίστασης» είναι ότι διαθέτει τεράστια αποθέματα και πολλαπλές περιοχές εκτόξευσης. Για ένα κράτος με τόσο περιορισμένο γεωγραφικό ανάπτυγμα, όπως το Ισραήλ, τόσοι πύραυλοι μπορούν να αποδειχτούν πολλαπλώς καταστροφικοί.

Πόσο σιδερένιος λοιπόν είναι ο «Σιδερένιος Θόλος» του Ισραήλ, τον οποίο τόσο διαφημίζει και τόσο ακριβά πουλάει στο εξωτερικό; Το Ισραήλ αρέσκεται να μιλά για ποσοστά αναχαίτισης της τάξης του 99%. Αποδεικνύεται ότι η πραγματική επιτυχία του «Σιδερένιου Θόλου» είναι πολύ μικρότερη. Αν αυτή είναι η βασική άμυνα του Ισραήλ, πόσο έτοιμο είναι στην πραγματικότητα για ένα μεγάλο πόλεμο;

Το ερώτημα αυτό σκορπά ρίγη στο Ισραήλ και όχι αδίκως. Μετά το 2006 και την ήττα του στον Λίβανο, το Ισραήλ αρέσκεται σε προσεκτικώς ελεγχόμενες αεροπορικές επιδρομές και σε συγκρούσεις οι οποίες διακανονίζονται με την παρέμβαση κυρίως και εμφανώς της Αιγύπτου, αλλά και άλλων δρώντων του αραβομουσουλμανικού κόσμου. Οι περιφερειακές συνθήκες προσέφεραν στο Ισραήλ σχεδόν απόλυτη προστασία και ασυλία.

Ο κυριότερος λόγος ήταν το ρήγμα ενός μεγάλου μέρους του αραβικού κόσμου με τη Συρία και φυσικά με το Ιράν. Το ρήγμα αυτό, το οποίο οι ΗΠΑ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να το διευρύνουν διασφάλιζε ότι η προστασία των αραβικών μοναρχιών του Περσικού Κόλπου, οι οποίες αισθάνονταν απειλούμενες (κατά βάση εξαιτίας των δικών τους επιλογών) περνούσε μέσα από τις ΗΠΑ και επομένως και το Ισραήλ. Το Ισραήλ αυτό καθ’ εαυτό ήταν και παραμένει στρατιωτικώς πολύ λιγότερο ισχυρό από όσο θέλει να δείχνει. Δεν είναι ανίσχυρο: κάθε άλλο.

Παραμένει ένα από τα ισχυρότερα στρατιωτικώς, κράτη στον κόσμο. Αλλά δεν είναι ούτε το Ισραήλ του 1967, ούτε του πολέμου του Γιομ Κιπούρ. Είναι το Ισραήλ του 2006 ή ίσως και ακόμα λιγότερο ισχυρό. Η δεκτικότητά του σε μαζικές απώλειες έχει περιοριστεί, εξ ου και δεν αποτολμά χερσαίες επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας. Οι κατοχικές δυνάμεις ενεργούν κατά βάση αστυνομικού-τρομοκρατικού τύπου επιδρομές και σπανιότερα, ολοκληρωμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις. Οι αντίπαλοί του και ειδικότερα το Ιράν διαθέτει εξελιγμένη στρατιωτική τεχνολογία σε επίπεδο πυραύλων, μη επανδρωμένων οχημάτων, υβριδικών επιχειρήσεων και εκτεταμένα δίκτυα. Διαθέτουν επίσης εμπειροπόλεμο δυναμικό.

Δεν σημαίνουν τα παραπάνω ότι «έχουν στο τσεπάκι τους» το Ισραήλ. Μπορούν όμως να το «ματώσουν» και μάλιστα πολύ, έως και να το νικήσουν σε συγκεκριμένα πεδία μαχών. Αντιθέτως μάλιστα με το Ισραήλ, οι αντίπαλοί του ενισχύονται.

Το επιπλέον πρόβλημα για το Ισραήλ είναι ότι οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον το απόλυτο αφεντικό. Και αυτό φαίνεται. Γράφαμε πριν από εβδομάδες ότι η διαφαινόμενη εξομάλυνση των σχέσεων Ιράν-Σαουδικής Αραβίας, με διαμεσολάβηση της Κίνας αποτέλεσε σοκ για το κατεστημένο της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ.

Απέναντι στην προφανή από καιρό πριν και πλέον επιταχυνόμενη αλλαγή του συσχετισμού ισχύος σε παγκόσμια κλίμακα, θα μπορούσε το Ισραήλ να έχει επιλέξει το δρόμο του ενστίκτου επιβίωσης και της ευημερίας του, δηλαδή τον ειρηνικό διακανονισμό με τους γείτονές του; Η δυστυχής για το ίδιο και τους γείτονές του απάντηση είναι όχι. Η πραγματικότητα είναι ότι το Ισραήλ ως κράτος απαρτχάιντ έχει μπει εδώ και καιρό στο δρόμο της φασιστικοποίησης. Του ήταν από δεκαετίες αδύνατο να συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία ειρήνης. Τώρα του είναι αδύνατο και να το κρύψει.

Μπροστά στην κρίση της περιφερειακής του ασφάλειας κάνει όλες εκείνες τις επιλογές που μεγεθύνουν τις αδυναμίες του. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι φήμες είναι ότι οι ένοπλες δυνάμεις του προετοιμάζονται για επιχειρήσεις ταυτοχρόνως εναντίον της Γάζας, του Λιβάνου, της Δυτικής Όχθης του Ιορδάνη και ίσως και του Ιράν. Μπορεί όντως να πραγματοποιήσει ορισμένα πλήγματα. Αλλά όχι να κερδίσει έναν τέτοιο πόλεμο. Μόνο να πυροδοτήσει ακόμα περισσότερο την εσωτερική του σύγκρουση μεταξύ Εβραίων και Αράβων πολιτών του, όπως και να δεχτεί επιπλέον πλήγματα ουσίας και γοήτρου. Όλα αυτά, τη στιγμή που το «Αραβικό ΝΑΤΟ» βουλιάζει στην έρημο και η αξιοπιστία του αυθεντικού ΝΑΤΟ διακυβεύεται στο κέντρο της Ευρασίας.

Το Ισραήλ φοβάται. Φοβάται ότι θα ηττηθεί σε ένα μεγάλο πόλεμο. Ή, αν θέλετε, ότι δεν θα νικήσει. Το χειρότερο για το ίδιο; Δεν μπορεί να το κρύψει. Αν «κάνει μπρος» προς ένα μεγάλο πόλεμο, διακινδυνεύει την ήττα. Αν «κάνει πίσω» σε σχεδόν «εθιμοτυπικά» πλήγματα, στέλνει ένα ακόμα μήνυμα αδυναμίας. Αυτά παθαίνεις όταν δεν μπορείς να ζήσεις ειρηνικά με τους γείτονές σου, όταν γίνεσαι καθεστώς απαρτχάιντ και όταν φασιστικοποιείσαι.

Υ.Γ.: Από τη «Δύση» και την ελληνική κυβέρνηση οι προσδοκίες για στοιχειώδη υποστήριξη του διεθνούς δικαίου είναι περιττές. Εγκληματίες ήταν, εγκληματίες θα μείνουν, εγκληματίες θα στηρίζουν.  

Πηγή: kosmodromio.gr

Σοβαρές συνέπειες μπορεί να έχει η διαρροή των εγγράφων των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς όπως αποκαλύπτουν διεθνή ΜΜΕ, στα αρχεία που έχουν έρθει στο φως υπάρχουν στοιχεία για την ύπαρξη ΝΑΤΟϊκών στρατιωτών σε ουκρανικό έδαφος.

Η αποκάλυψη αφορά κυρίως τα έγγραφα που ήρθαν στο φως την Πέμπτη, καθώς την Παρασκευή νέα έγγραφα επίσης κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο με περιεχόμενο σχετικό με τα στρατηγικά σχέδια των ΗΠΑ  για το ουκρανικό, την Κίνα, αλλά και την Μέση Ανατολή. Οι διαρροές αυτές μπορούν να προκαλέσουν περισσότερη σύγχυση ή και σοβαρές αντιδράσεις σε μια εποχή που οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Κίνα είναι εξαιρετικά τεταμένες και λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, ενώ παράλληλα στη Μέση Ανατολή σοβεί μια νέα κρίση, μετά τα τελευταία γεγονότα στην Ιερουσαλήμ.

Οι Times ανέφεραν ότι τα έγγραφα δεν αποκαλύπτουν πότε ή πού θα πραγματοποιηθεί η επίθεση, αλλά ότι η διαρροή θα μπορούσε να επηρεάσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των συμμάχων, καθώς έδινε χρονοδιαγράμματα για την παράδοση όπλων και των ουκρανικών στρατευμάτων που εκπαιδεύτηκαν από τη Δύση.

Αυτό που επισημαίνει η εφημερίδα La Repubblica, είναι ότι τα έγγραφα αφορούν τις προετοιμασίες για την «εαρινή αντεπίθεση» της Ουκρανίας ενάντια στις ρωσικές δυνάμεις που έχουν καταλάβει ουκρανικά εδάφη και η εκτίμηση που επικρατεί είναι πως πρόκειται για αυθεντικά έγγραφα, στα οποία έχουν ωστόσο παραποιηθεί κάποια στοιχεία. Επίσης, εκτιμάται ότι η «πλαστογραφία» έχει γίνει από Ρώσους πράκτορες, για λόγους προπαγάνδας, καθώς διογκώνονται οι εκτιμήσεις για θύματα μεταξύ των Ουκρανών.

Ωστόσο, ήδη αναλυτές έχουν εκτιμήσει ότι καμία θεωρία δεν είναι απολύτως αποδεκτή, καθώς μαίνεται ο πόλεμο της πληροφορίας παράλληλα με τις επιχειρήσεις στο πεδίο και η παραποίηση να έχει γίνει από την πλευρά της Ουκρανίας ή των δυτικών συμμάχων της, με στόχο να παραπλανήσουν τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις.

Οι ΝΑΤΟϊκοί στρατιώτες

Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι στον φάκελο που διέρρευσε και συνοψίζει την κατάσταση του πολέμου την 1ης Μαρτίου αφορά εντολές του Πενταγώνου σχετικά με τη διαχείριση στρατιωτικών επιχειρήσεων, την επιμελητεία, τον σχεδιασμό και τις πολιτικές πτυχές του πολέμου.

Εκεί αποκαλύπτεται η παρουσία 97 ανδρών των ειδικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, τους οποίους χαρακτηρίζει «στρατιώτες-φαντάσματα», των οποίων τη δραστηριότητα στο πεδίο αρνούνταν η Συμμαχία. Σύμφωνα με το έγγραφο, η μεγαλύτερη ομάδα είναι οι Βρετανοί, με πενήντα μέλη των SAS και SBS, ενώ υπάρχουν 17 Λετονοί, 15 Γάλλοι, 14 Αμερικανοί και ένας Ολλανδός. Η ιταλική εφημερίδα επισημαίνει ότι ακόμη κι αν οι αριθμοί μπορεί να είναι διαφορετικοί, η ύπαρξη των Δυτικών στρατιωτών στην Ουκρανία έχει επιβεβαιωθεί.

Αδιευκρίνιστος παραμένει ο ρόλος τους, ωστόσο επισημαίνεται ότι δεν είναι εκπαιδευτικός: φαίνεται να επικεντρώνονται στην άμεση υποστήριξη δυνάμεων του Κιέβου, όπως στον καθορισμό στόχων για αεροπορικές ή πυραυλικές επιδρομές ή στη διαχείριση drones. Αυτό αποδεικνύεται, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ότι στα έγγραφα γίνεται διάκριση μεταξύ των ανδρών των ειδικών δυνάμεων και του προσωπικού Άμυνας που ασχολούνται με την προστασία της πρεσβείας στο Κίεβο ή είναι στρατιωτικοί ακόλουθοι.

Η στρατιωτική βοήθεια

Στα έγγραφα περιλαμβάνονται επίσης πληροφορίες για τις δυνάμεις που διατηρούν οι ΗΠΑ στην Ευρώπη, αλλά και οι αποστολές που εκτελούνται από κατασκοπευτικά αεροπλάνα που πετούν πάνω από τη ζώνη της σύγκρουσης, τόσο επανδρωμένα όσο και drones που δραστηριοποιούνται στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.

Επίσης, τα απόρρητα διαγράμματα δείχνουν ότι στις αρχές Μαρτίου, το ΝΑΤΟ είχε ήδη παραδώσει στην Ουκρανία 952.856 βλήματα πυροβολικού των 155 mm και πως σχεδόν όλα είχαν χρησιμοποιηθεί σε βομβαρδισμούς. Περίπου 10.000 παρέμειναν στην εφεδρεία, αριθμός που επαρκεί για λιγότερο από τέσσερις ημέρες πολέμου. Περιλαμβάνονται επίσης και στοιχεία για τη στρατιωτική βοήθεια που έχουν παράσχει και άλλες χώρες, μέλη του ΝΑΤΟ.

Σημειώνεται ότι εκτός από τα πυρομαχικά, η αποτελεσματικότητα των νέων ουκρανικών ταξιαρχιών εξαρτάται από τις παραδόσεις δυτικών όπλων και ότι ορισμένες από τις υποσχέσεις που δόθηκαν από τις ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί. Οι Ουκρανοί φέρονται να έχουν ετοιμάσει 34 ταξιαρχίες «ελιγμών», 13 ομάδες πυροβολικού και 26 ταξιαρχίες εδαφικής εφεδρείας.

Τι λένε για τη Ρωσία

Στα ίδια έγγραφα εκτιμάται ότι μετά την κινητοποίηση της Ρωσίας, στην Ουκρανία υπάρχουν 424 ομάδες μάχης από τις 527 που υπάρχουν σε ολόκληρη τη Ρωσία, και από αυτές οι 364 ορίζονται ως «επιχειρησιακές», ενώ άλλες 110 όχι, χωρίς να διευκρινίζεται γιατί.

Τέλος, όσον αφορά τις απώλειες σε ζωές, αναφέρεται ότι «μόνο» 16-17 χιλιάδες Ρώσοι σκοτώθηκαν έναντι 61-71 χιλιάδων Ουκρανών. Η εφημερίδα μιλάει για αμφιλεγόμενες πληροφορίες όσον αφορά του νεκρούς, όπως και όσων αφορά ένα σημείωμα που αποδίδεται στις μυστικές υπηρεσίες του Κιέβου για την επίθεση στη Λευκορωσία εναντίον αεροπλάνου ραντάρ, που έλαβε χώρα «κατά παράβαση εντολών». Εκτιμάται ότι πρόκειται για είδηση που έγινε με σκοπό να προκαλέσει το καθεστώς του Μινσκ.

Τι κάνει το Κίεβο

Μετά τις αποκαλύψεις αυτές, η Ουκρανία εμφανίζεται να επιδιώκει να αποτρέψει νέες στρατιωτικές διαρροές. Ουκρανός αξιωματούχος είπε στο Reuters ότι τα έγγραφα περιείχαν «πολύ μεγάλο αριθμό εικονικών πληροφοριών» και τα δημοσιεύματα έμοιαζαν με ρωσική επιχείρηση παραπληροφόρησης για να σπείρουν αμφιβολίες για την επίθεση, η οποία απαιτεί προηγμένα δυτικά όπλα.

Όπως είπε ο σύμβουλος του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, Μιχαΐλο Ποντόλιακ, «αυτά είναι τυπικά στοιχεία επιχειρησιακών παιχνιδιών από τη ρωσική υπηρεσία πληροφοριών. Και τίποτα περισσότερο. Η Μόσχα από την πλευρά της δεν έχει κανένα σχόλιο για την υπόθεση.

Η ανακοίνωση από την ουκρανική προεδρία, μετά τη σύνοδο της ανώτατης διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας, όπου παρευρέθηκε και ο Ζελένσκι, δεν έκανε καμία αναφορά για διαρροή. «Οι συμμετέχοντες στη συνάντηση εστίασαν στα μέτρα για την αποτροπή της διαρροής πληροφοριών σχετικά με τα σχέδια των αμυντικών δυνάμεων της Ουκρανίας», ανέφερε.

Πηγή: efsyn.gr

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ - Δευτέρα, 10 Απριλίου, ώρα 6μμ

Κυνικός για άλλη μια φορά ο υπουργός Οικονομικών ο οποίος επιβεβαιώνει ότι θα συνεχιστεί το ράλι ακρίβειας και για το τρέχων έτος και, εμμέσως πλην σαφώς, καλεί τους πολίτες να μην... διαμαρτύρονται επικαλούμενος τον μπαμπούλα της ύφεσης.

Ο Χρήστος Σταϊκούρας, μιλώντας μέσω του ΣΚΑΪ, υποστήριξε ότι «ο πληθωρισμός θα είναι της τάξης του 4,5% το 2023. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχει αύξηση τιμών, οριζόντια» για να περάσει στο... παρασύνθημα λέγοντας ότι η μείωση τιμών θα σήμαινε αποπληθωρισμό και, κατά τον υπουργό Οικονομικών, αποπληθωρισμός σημαίνει ύφεση.

Πάντως για μειώσεις ΦΠΑ σε τρόφιμα, ΕΦΚ σε καύσιμα και εν γένει σε έμμεσους φόρους ούτε κουβέντα.

πηγη: efsyn.gr