Ίσως θα έπρεπε να κατηγορηθεί κυρίως για τον Αμαζόνιο. Ένα έγκλημα που επηρεάζει όχι μόνον τους ιθαγενείς, όχι μόνον τη Βραζιλία αλλά ολόκληρο τον πλανήτη.

Ισως θα έπρεπε να κατηγορηθεί κυρίως για την πρωτοφανή καταστροφή την οποία προκάλεσε στον Αμαζόνιο, έγκλημα το οποίο επηρεάζει όχι μόνον τους ιθαγενείς, όχι μόνον τη Βραζιλία αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη.

Ο πρώην πρόεδρος της Βραζιλίας, Ζαΐχ Μεσίας Μπολσονάρου, μια από τις πιο επικίνδυνες πολιτικές μορφές της εποχής μας, βρίσκεται πλέον σε εξαιρετικά δυσμενή θέση – προς τέρψη εκατομμυρίων Βραζιλιάνων και της παγκόσμιας Αριστεράς.

Μετά από την εκλογική του ήττα και την άνοδο του Λούλα ντα Σίλβα στην εξουσία, ο Μπολσονάρου αντιμετωπίζει τη μια κατηγορία μετά την άλλη, σε ένα πολιτικό περιβάλλον το οποίο οι αναλυτές στη δική μας πλευρά του Ατλαντικού θα αποκαλούσαν «τοξικό». Πιο σωστή λέξη, όμως, θα ήταν «συγκρουσιακό». Δύο διαφορετικές αντιλήψεις, δύο διαφορετικοί κόσμοι συγκρούονται στη Βραζιλία εδώ και χρόνια.

Ο Μπολσονάρου ίσως θα έπρεπε να κατηγορηθεί κυρίως για την πρωτοφανή καταστροφή την οποία προκάλεσε στον Αμαζόνιο, έγκλημα το οποίο επηρεάζει όχι μόνον τους ιθαγενείς πληθυσμούς της περιοχής, όχι μόνον τη Βραζιλία αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη: έκταση τροπικού δάσους μεγαλύτερη από την επιφάνεια του Βελγίου εξαφανίστηκε κατά τη διακυβέρνησή του. Μια ακόλουθη, εγκληματικού χαρακτήρα, κατηγορία είναι η διαχείριση της πανδημίας. Τα θύματα υπό την προεδρία του αγγίζουν τις 700.000, αριθμός ο οποίος θα ήταν διαφορετικός αν, σύμφωνα με αναλυτές, ο Μπολσονάρου αναγνώριζε εγκαίρως τη σημασία διάθεσης του εμβολίου και δεν παρακινούσε τον λαό του να πίνει χλωροκίνη, η οποία δεν είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Ο Μπολσονάρου όμως κατηγορείται για πιο κοινά εγκλήματα. Η αρχή έγινε αμέσως μετά τις εκλογές. Σε αντίθεση με τις δημοσκοπήσεις, ο Λούλα δεν άφησε πίσω του το συντηρητικό μπλοκ υπό τον Μποσλονάρου με διψήφιο προβάδισμα: αντιθέτως, μετά βίας η διαφορά ανάμεσα στους δύο άγγιξε το 2% και τα 2.000.000 ψήφους. Ήταν φανερό πως η επιστροφή του Λούλα στην εξουσία δεν θα έμενε αναπάντητη. Λίγο που ο Μπολσονάρου μάζεψε όλους τους πρεσβευτές και έβγαλε τις εκλογές διάτρητες, προκειμένου να έχει τη νομιμοποιητική βάση για να αμφισβητήσει το αποτέλεσμα, λίγο που υποστηρικτές του μπούκαραν στην Μπραζίλια και προσπάθησαν να ανατρέψουν τον Λούλα, το Ανώτατο Εκλογικό Δικαστήριο είπε να δώσει ένα τέλος στη διασάλευση της δημοκρατικής τάξης πραγμάτων: μέχρι το 2030 ο τέως πρόεδρος απαγορεύεται να διεκδικήσει αιρετή θέση.

Οι ελίτ της χώρας, μετά από δεκαετίες κεντροαριστερών κυβερνήσεων θεωρούσαν πως είχαν ξεφορτωθεί τον ενοχλητικό Λούλα – είχαν μάλιστα φροντίσει να τον στείλουν στη φυλακή, με στημένο κατηγορητήριο διαφθοράς. Η μηχανορραφία απεκαλύφθη, ο Λούλα αποφυλακίστηκε, τώρα είναι σειρά του Μπολσονάρου να βρεθεί πίσω από τα σίδερα (με πραγματικές κιόλας κατηγορίες). Θεωρείται βέβαιο από το περιβάλλον του ακροδεξιού τέως προέδρου πως σύντομα θα οδηγηθεί στη φυλακή για το σκάνδαλο των κοσμημάτων, ή όπως είναι γνωστό στη Βραζιλία «O Caso das Joias».

Ο αυτοδιαφημιζόμενος ως «αδιάφθορος» και «άνθρωπος του νόμου και της τάξης» πολιτικός, φέρεται να προσπάθησε να μεταφέρει αδήλωτα εντός της Βραζιλίας, διαμαντένια σκουλαρίκια αξίας 3 εκατομμυρίων ευρώ. Τα κοσμήματα ήταν δώρο στην Πρώτη Κυρία της Βραζιλίας από τη Σαουδική Αραβία – δώρο εξαιρετικά γενναιόδωρο θα έλεγε κάποιος, το οποίο βέβαια δεν κρύβει κάποιο αντάλλαγμα από πίσω, αλλά είναι απλά ενδεικτικό μιας κάποιας κιμπαροσύνης του αποστολέα. Οι τελωνειακές αρχές έκαναν τη δουλειά τους και κατέσχεσαν τα κοσμήματα, αλλά ο Μπολσονάρου μέσω συνεργατών του, προσπάθησε να τα πάρει πίσω. Η ιστορία αυτή οδήγησε σε μια σειρά αποκαλύψεων όπου διαφαίνεται πως ο Μάουρο Σίντ (Mauro Cid), στρατιωτικός και συνεργάτης του πρώην προέδρου, λειτουργούσε ως μεσάζοντας καθώς προωθούσε ακριβά κρατικά δώρα στο εξωτερικό (π.χ. ένα αμφιβόλου αισθητικής, άλλα όχι αξίας διαμαντένιο Rolex), τα πουλούσε στις ΗΠΑ και φούσκωνε τον τραπεζικό λογαριασμό του πατέρα του εκεί.

Ο Μάουρο Σίντ, ο οποίος έχει ήδη συλληφθεί για ένα άλλο σκάνδαλο (σχετικά με το πιστοποιητικό εμβολιασμού του Μπολσονάρου), φαίνεται πως είναι διαθέσιμος να συνεργαστεί με τις ανακριτικές αρχές. Σε αντίθεση με τον ακροδεξιό πολιτικό, ο οποίος επικαλέστηκε το δικαίωμα του να μείνει σιωπηλός, ο Σίντ πέρασε ώρες με τον ανακριτή, μοιράζοντας απλόχερα πληροφορίες, ονόματα και γεγονότα (τσάμπα η στρατιωτική του εκπαίδευση). Αποτέλεσμα; Θεωρείται βέβαιη πια η σύλληψη του πρώην προέδρου, έστω και για τον μπανάλ αυτό λόγο της διαφθοράς. Το τέρας θα πάει να κάνει παρέα με τις κατσαρίδες, όπως αποκαλούσε ο Μπολσονάρου του φυλακισμένους στο παρελθόν, δήλωση η οποία μάλλον δεν θα τον κάνει δημοφιλή με τους συγκρατούμενούς του.

Τέλος καλό, όλα καλά;

Προφανώς όχι. Ο προοδευτικός κόσμος και η Αριστερά δεν είναι απελπιστικά μπερδεμένη μόνο στη χώρα μας. Χωρίς διάθεση πεσιμισμού, παντού όπου πέφτει βαριά η σκιά του νεοφιλελευθερισμού, κάπως ή κάτι μπερδέψαμε στην πορεία.

Στη Βραζιλία σήμερα υπάρχει κόσμος που αγόρασε σαμπάνιες, για να γιορτάσει την επικείμενη φυλάκιση του Μπολσονάρου. Πράγμα μεν λογικό από τη μια, ανησυχητικό δε από την άλλη. Όπως ακριβώς και σε άλλες χώρες, φαίνεται από μεγάλη μερίδα του προοδευτικού κόσμου μια στάση αναμονής. Ένα «θα λογαριαστούμε αργότερα» αιωρείται ως απάντηση στις ακροδεξιές πολιτικές, μια γκρίνια για την αστική δικαιοσύνη η οποία επιτρέπει τέτοιες συμπεριφορές και πανηγυρισμοί, όταν «επιτέλους κάνει τη δουλειά της». Με τον Τραμπ, τον Μπολσονάρου, τον Κασιδιάρη φυλακή, όλα καλά, όλα λαμπρά. Νικήσαμε.

Το πρόβλημα είναι πως ο προοδευτικός κόσμος, η Αριστερά, δεν θέλει να κοιτάξει κατάματα τις γενεσιουργούς αιτίες της πολιτικής εκτόξευσης των εκτρωμάτων αυτών. Όλα τα πολιτικά φιντάνια τα οποία προαναφέρθηκαν δεν είναι παρά πολιτικοί εκφραστές: αν όχι αυτοί, κάποιοι θα τους διαδεχθούν όσο τα προβλήματα είναι εκεί αναπάντητα, όσο οι φαβέλες, η «ζώνη της σκουριάς», οι υποβαθμισμένες συνοικίες των Αθηνών νιώθουν πως δεν ακούγονται.

Παρά τη νίκη του Λούλα, ο κόσμος που οδήγησε τον Μπολσονάρου στην εξουσία πριν χρόνια είναι ακόμη εκεί. Οι μάζες των εξαθλιωμένων δεν στήριξαν τόσο μαζικά όσο αναμενόταν την ατζέντα του Λούλα, θεωρώντας λανθασμένα πως ο Μπολσονάρου θα δώσει ευκαιρίες για προκοπή και σταθερότητα (αν αυτό κάτι σας θυμίζει, είναι που ζείτε σε μια όμορφη χώρα της Μεσογείου). Ο Μπολσονάρου έχει ακόμη ως συμμάχους τις ελίτ της Βραζιλίας, του πλούσιου μικροαστικού Νότου και της διαρκώς αυξανόμενης ισχύος Προτεσταντικής Εκκλησίας, ακόμη και της λαοφιλούς Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου της Βραζιλίας, τη μάλλον μόνη αληθινή θρησκεία του λαού αυτού.

Η φυλάκιση του Μπολσονάρου δεν θα μείνει αναπάντητη από τους υποστηρικτές του, οι οποίοι θα εντείνουν την κριτική στην κυβέρνηση Λούλα, ειδικά μετά τα τελευταία γεωπολιτικά ανοιγματά της στους BRICS. Τα αποτελέσματα της αριστερής κυβέρνησης πρέπει να είναι γρήγορα, αλλά η βιώσιμη ανάπτυξη την οποία ευαγγελίζεται δεν φημίζεται για τις θεαματικές της ταχύτητες. Και αν όχι ο Μπολσονάρου, κάποιος θα βρεθεί να καλύψει τη δυσαρέσκεια και να επιβάλλει σφιχτότερο γύψο στη χώρα της Λατινικής Αμερικής.

Είναι κομβικής σημασίας η παγκόσμια Αριστερά να μην ξεχάσει πως οι αγώνες για τα δικαιώματα της κοινωνικής πλειοψηφίας δεν είναι δικαστικοί και ούτε και πρωτίστως εκλογικοί. Όσο το ξεχνά αυτό, τόσο θα βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση και θα θυμώνει με την κοινωνία, η οποία δεν αντιλαμβάνεται το δίκαιο των θέσεών της και άρα είναι άξια της μοίρας της (#τι_ψηφίσατε_ρε_μαλάκες).

Άλλωστε, αν περιμένουμε την αστική δικαιοσύνη να αντικαταστήσει τους αγώνες στους δρόμους και τους χώρους εργασίας, με λίγα λόγια να κάνει τη δουλειά μας, ας το κλείσουμε το μαγαζί. 

Πηγή: kosmodromio.gr

Η Attica Group έχει την αντικειμενική ευθύνη για το αποτρόπαιο γεγονός

Τρεις ημέρες. Τόσες χρειάστηκαν στην Attica Group για να προχωρήσει στην πρώτη ουσιαστική κίνηση μετά την εγκληματική ενέργεια των δυο μελών του πληρώματος του Blue Horizon που οδήγησε στον θάνατο τον 36χρονο Αντώνη Καρυώτη.

Μετά την λαϊκή κατακραυγή και την αλγεινή εντύπωση που προκάλεσαν οι πρώτες αντιδράσεις της, με την πρώτη ανακοίνωση των μόλις 29 λέξεων να ξεχωρίζει (!!!) υποχρεώθηκε να ξαναδεί τα πράγματα από διαφορετική οπτική.

Αφού αποδέχθηκε την παραίτηση του διευθύνοντος συμβούλου της, Σπύρου Πασχάλη, ζήτησε την αυτονόητη συγγνώμη, να πει ένα λόγο παρηγοριάς για την οικογένεια του νεκρού και να υποσχεθεί ότι θα της παράξει κάθε στήριξη.

Ωστόσο, η εταιρεία που λειτουργεί εδώ και δεκαετίες είναι βαθύτατα εκτεθειμένη. Όσο και αν διατείνεται πως λειτουργεί εδώ και χρόνια στη βάση των απαιτήσεων της νομοθεσίας, εντούτοις στην προκειμένη περίπτωση… πιάστηκε τραγικά αδιάβαστη.

Η Attica Group έχει την αντικειμενική ευθύνη για το αποτρόπαιο γεγονός. Προκύπτει αβίαστα από τα βίντεο που κυκλοφόρησαν ότι το πλήρωμα δεν λειτούργησε με επιμέλεια και με βάση την κείμενη νομοθεσία για τους όρους επιβίβασης και αποβίβασης επιβατών κατά την διάρκεια αναχώρησης του πλοίου.

Δεν τηρήθηκαν οι διαδικασίες

Το έλλειμμα αυτό το αναγνωρίζει και η διοίκηση της Attica καθώς στην δεύτερη πιο αναλυτική ανακοίνωση που εκδόθηκε χθες σημειώνει ότι «θέλουμε να καταστήσουμε σαφές ότι παράλληλα με την έρευνα των Αρχών, προκειμένου να διακριβωθούν στο ακέραιο οι συνθήκες της τραγωδίας διερευνώνται εσωτερικά οι λόγοι που δεν τηρήθηκαν οι σαφείς, προβλεπόμενες διαδικασίες, οι οποίες οφείλουν να εφαρμόζονται αυστηρά από τα πληρώματα όλων των πλοίων μας».

Ενώ σε ένα κείμενο ερωτοαπαντήσεων για το τραγικό συμβάν σημειώνει ότι «Τα πρωτόκολλα ασφαλείας και οι διαδικασίες της εταιρείας σύμφωνα με τη νομοθεσία και τον κώδικα ασφαλούς διαχείρισης προβλέπουν πριν την απόδεση του πλοίου, το κλείσιμο όλων των εξωτερικών ανοιγμάτων συμπεριλαμβανομένου και του καταπέλτη. Εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι οι προβλεπόμενες διαδικασίες δεν ακολουθήθηκαν».

Αν όλα τηρούνταν σύμφωνα με την νομοθεσία, οι άνδρες του λιμενικού θα έπρεπε να ήταν παρόντες στην αναχώρηση του πλοίου, ο καταπέλτης να είχε κλείσει πριν το πλοίο ξεκινήσει, και βέβαια δεν θα υπήρχε λόγος να συμβεί το τραγικό γεγονός.

Η εγκληματική συμπεριφορά των δυο μελών του πληρώματος του Blue Horizon της Attica, οι οποίοι απώθησαν των Αντώνη Καρυώτη 36 χρονών για να μην επιβιβασθεί στο πλοίο την ώρα του απόπλου, -ενώ θα μπορούσαν να τον κρατήσουν πάνω στον καταπέλτη, να ζητήσουν να σταματήσει το πλοίο και να τον παραδώσουν στο λιμενικό- προκάλεσε τον αποτροπιασμό της κοινής γνώμης αλλά και πολλά ερωτηματικά για το πως λειτουργεί στην καθημερινή πρακτική το σύστημα επιβίβασης-αποβίβασης των επιβατών στα ακτοπλοϊκά πλοία, στα ελληνικά λιμάνια.
«Άνθρωπος στη θάλασσα»

Πέρα όμως από τα παραπάνω, ακόμη και από την στιγμή που ο άνθρωπος βρέθηκε στη θάλασσα θα έπρεπε να γίνουν άμεσες ενέργειες για την διάσωση του με την ρίψη σωστικών μέσων ενώ το λιμενικό θα έπρεπε να επιβάλλει απαγόρευση απόπλου κάτι που δεν το έκανε.

Πάντως το χθεσινό περιστατικό δεν είναι το μοναδικό στα 34 χρόνια λειτουργίας της Attica Group. Η εταιρεία έχει ένα ακόμη σημαντικό περιστατικό, και συγκεκριμένα το 1999 όταν πλοίο της Superfast, θυγατρικής του ομίλου πήρε φωτιά από ένα συνδυασμό σπινθήρα ψυγείου φορτηγού και από τα γκαζάκια που είχαν ανάψει μέσα στο όχημα παράτυποι μετανάστες για να ζεσταθούν, με αποτέλεσμα να καούν 14 μετανάστες.

Από τον Παναγόπουλο στη συγχώνευση με την ΑΝΕΚ

Η Attica Group αρχιζε να χαράζει τη ρότα της στην ελληνική και ευρωπαϊκή ακτοπλοΐα το 1992 ως μετεξέλιξη των Επιχειρήσεων Αττικής όταν ο Περικλής Παναγόπουλος αγόρασε την εισηγμένη αυτή εταιρεία.

Το 1993 γίνεται παραγγελία ναυπήγησης των δύο πρώτων Superfast, (Superfast I και Superfast II) στη Γερμανία.
Τον Αύγουστο του 1999 γίνεται ένα ακόμη βήμα με την συμφωνία αγοράς της εταιρείας Γραμμές Στρίντζη Ναυτιλιακή Α.Ε.
Στη συνέχεια γνωρίζει σημαντική ανάπτυξη με επέκταση γραμμών στο εσωτερικό και εξωτερικό και ναυπήγηση νέων πλοίων.
Τον Οκτώβριο του 2007 ολοκληρώνεται η εξαγορά του Ομίλου Attica από την MIG.
Το Ιούνιο του 2016 η Attica Group, σε συνεργασία με την «BMCE Bank Of Africa Group» («BMCE») του Μαρόκου, ανακοινώνουν την ίδρυση της “AFRICA MOROCCO LINKS” – “AML” για την δρομολόγηση πλοίων μεταξύ του Μαρόκου και της ηπειρωτικής Ευρώπης. Η Attica Group συμμετέχει στη νέα εταιρία με ποσοστό 49%, ενώ 51% ελέγχεται από Μαροκινούς μετόχους, με κύριο μέτοχο την BMCE.
Τον Μάιο του 2018 εξαγόρασε την Hellenic Seaways.
Σήμερα ο Όμιλος Attica Group στο πλαίσιο μετοχικής αναδιάρθρωσης της MIG, ελέγχεται σε ποσοστό 94,66% από την STRIX HOLDINGS L.P, συγγενή εταιρεία της Τράπεζας Πειραιώς.
Η Attica group ελέγχει ένα στόλο (με τα εμπορικά σήματα «Superfast Ferries», «Blue Star Ferries» και «Hellenic Seaways») με 33 πλοία, από τα οποία τα είκοσι είναι συμβατικά επιβατηγά – οχηματαγωγά πλοία, τα δώδεκα είναι ταχύπλοα και ένα πλοίο είναι φορτηγό – οχηματαγωγό. Όλα τα πλοία του Ομίλου είναι ιδιόκτητα πλην δύο επιβατηγών – οχηματαγωγών πλοίων που είναι με μακροχρόνιαγυμνή ναύλωση. Όλα τα πλοία είναι εγγεγραμμένα στο ελληνικό νηολόγιο, εκτός από ένα που είναι εγγεγραμμένο στο κυπριακό νηολόγιο.

Η επόμενη ημέρα

Τον τελευταίο χρόνο, ο όμιλος βρίσκεται σε πορεία συγχώνευσης με την ΑΝΕΚ. Πριν ένα μήνα λάμβανε το «πράσινο φως» από την Επιτροπή Ανταγωνισμού για την απορρόφηση της ΑΝΕΚ δημιουργώντας τον δεύτερο μεγαλύτερο ακτοπλοϊκό όμιλο στον κόσμο στη δυνατότητα μεταφοράς επιβατών με το στόλο της.

H εταιρεία καλείται τώρα να αλλάξει πολλά πράγματα, υλοποιώντας ένα ισχυρό «shake out» όπως λένε άνθρωποι της αγοράς.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι θα αυστηροποιηθούν οι διαδικασίες πρόσληψης πληρωμάτων, αναζητώντας ακόμη και στη διεθνή αγορά τους πιο επαγγελματίες, θα επανεξετασθούν όλα τα πρωτόκολλα ελέγχων σε όλα τα επίπεδα, θα αλλάξει όλη η εσωτερική λειτουργία της εταιρεία επενδύοντας τα αναγκαία κεφάλαια, έτσι ώστε να συνεχίσει μια νέα επιχειρηματική ρότα ως μια από τος μεγαλύτερες ακτοπλοϊκές εταιρείες στην Ευρώπη, τέταρτη σε τονάζ πλοίων.

Άμεσα θα προχωρήσει και η αναδιάρθρωση δρομολογίων, με το Blue Horizon να αποχωρεί από τη γραμμή Πειραιάς-Ηράκλειο. Το πλοίο θα το αντικαταστήσει το «Ελυρος» μαζί με το «Κρήτη ΙΙ» ενώ στη γραμμή Πειραιάς-Χανιά θα δρομολογηθούν τα «Ελευθέριος Βενιζέλος» και «Blue Galaxy».

Πηγή: ot.gr

Προειδοποιητικά σημάδια -και δυνητικά σωτήρια- θα δώσει 24 ώρες νωρίτερα η επικείμενη καρδιακή ανακοπή, σύμφωνα με πρόσφατη αμερικανική μελέτη

Ίσως η καρδιακή ανακοπή να μην είναι τόσο αιφνίδια, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε προσφάτως στο The Lancet Digital Health, η οποία διατείνεται ότι ένας στους δύο που υπέστη την ξαφνική διακοπή της καρδιακής λειτουργίας είχε ένα τουλάχιστον προειδοποιητικό σύμπτωμα 24 ώρες πριν το συμβάν, διαφορετικό μεταξύ των δύο φύλων.

Ο Δρ Sumeet Chugh, πρόεδρος στην έρευνα Καρδιακής Ηλεκτροφυσιολογίας και ιατρικός διευθυντής του Κέντρου Καρδιακού Ρυθμού στο Τμήμα Καρδιολογίας του Ινστιτούτου Smidt Heart (Νοσοκομείο Cedars-Sinai, Λος Άντζελες), επισημαίνει πως ο έγκαιρος εντοπισμός προειδοποιητικών συμπτωμάτων μπορεί να σώσει ζωές, δεδομένου ότι η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων που υφίστανται καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου πεθαίνουν μέσα σε λίγα λεπτά.

Κάθε χρόνο, 450.000 Αμερικανοί πεθαίνουν από καρδιακή ανακοπή, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρδιάς, Πνευμόνων και Αίματος των ΗΠΑ. Στην Ευρώπη, ένα περιστατικό σημειώνεται κάθε 45 δευτερόλεπτα. Στην Ελλάδα, οι θάνατοι από εξωνοσοκομειακή ανακοπή καρδιάς ετησίως αγγίζουν σχεδόν τις 80.000, ενώ στην Αττική, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, συμβαίνουν καθημερινά 7-18 ανακοπές κατά προσέγγιση, με μία στις πέντε σε δημόσιους χώρους και από αυτές, το 50-85% οφείλονται σε απινιδώσιμους ρυθμούς (δηλ. αντιμετωπίζονται με ηλεκτρικό shock).

Τα συμπτώματα σε άνδρες και γυναίκες

Μέσα από στοιχεία δύο μελετών στις πόλεις Βεντούρα (Καλιφόρνια) και Πόρτλαντ (Όρεγκον) των ΗΠΑ σχετικά με περιστατικά καρδιακής ανακοπής και άτομα που αναζήτησαν επείγουσα ιατρική φροντίδα αλλά δεν υπέστησαν το συμβάν, οι ερευνητές συνέκριναν τα συμπτώματα και διαπίστωσαν ότι το 50% των ατόμων που υπέστησαν αιφνίδια καρδιακή ανακοπή παρουσίασαν τουλάχιστον ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα την προηγούμενη ημέρα, πόνο στο στήθος για τους άνδρες και δύσπνοια για τις γυναίκες.

Σε κάθε περίπτωση, οι ερευνητές αναφέρουν ότι θωρακικός πόνος που είναι πρωτοφανής και σχετίζεται με δύσπνοια, αίσθημα αυξημένων παλμών, ζάλη, τάσεις λιποθυμίας, εφίδρωση ή ναυτία, αποτελεί ένδειξη για άμεση ιατρική βοήθεια.

Πηγή: ygeiamou.gr

Με επίκεντρο την καταστροφή της φύσης και με το μυαλό στα θύματα και στους πλημμυροπαθείς στη Θεσσαλία, πολιτικές οργανώσεις, σωματεία και συλλογικότητες της Αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου διαδήλωσαν το απόγευμα του Σαββάτου στη Θεσσαλονίκη ενάντια στο «κράτος και την κυβέρνηση των δολοφόνων» | Πηγή: Alterthess

Συγκέντρωση και πορεία στην πλατεία της Καμάρας και στο Συντριβάνι πραγματοποίησαν από τη μεριά τους σωματεία, οργανώσεις της αριστεράς και του α/α χώρου και στη συνέχεια πραγματοποίησαν πορεία στο κέντρο της πόλης με κατεύθυνση προς την ΔΕΘ.

Συγκέντρωση στην πλατεία της ΧΑΝΘ, στη νότια πύλη της ΔΕΘ, πραγματοποίησαν για ακόμη μια χρονιά οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, χωρίς να πραγματοποιήσουν πορεία.

ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, σωματεία, Φοιτητικοί Σύλλογοι, κόμματα και πολιτικές οργανώσεις συγκεντρώθηκαν στο Άγαλμα Βενιζέλου με κεντρικό σύνθημα την ανάγκη για εργασιακά δικαιώματα. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε πορεία από τα συνδικάτα και τις πολιτικές οργανώσεις.

Ωστόσο, για άλλη μια φορά η ηγεσία της ΓΣΕΕ έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο, καθώς την τελευταία στιγμή αποφάσισε να μην συμμετάσχει στην προγραμματισμένη πορεία, και έτσι για πρώτη φορά στην κεφαλή της πορείας δεν βρέθηκε το πανό των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Όπως σημειώνει το Alterthess, παρά την απουσία του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, οι κεντρικοί δρόμοι της Θεσσαλονίκης κατακλείστηκαν από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και κλούβες των ΜΑΤ. Δεκάδες κλούβες των ΜΑΤ παρατάχθηκαν έξω από το Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης, για να προστατέψουν ένα άδειο κτήριο από τους διαδηλωτές.

Δεν είναι για λόγους… ευαισθησίας που ο Μητσοτάκης ανέβαλε την επίσκεψή του στη ΔΕΘ, τονίζει το prin.gr, αλλά ένα επικοινωνιακό τρικ για να αποφύγει το «θάψιμο» των όποιων «εξαγγελιών» του μέσα στον βούρκο της κρατικής διάλυσης. Το σημερινό κράτος υπάρχει για να υπηρετεί τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα αλλά όχι την κοινωνική πλειοψηφία! Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση νιώθει πλέον την «καυτή ανάσα» της κοινωνίας και την λαϊκή οργή για τη διάλυση κάθε δημόσιου φορέα που προσφέρει κοινωνικό έργο, προς όφελος των ιδιωτών, όπως οι συγκοινωνίες, τα νοσοκομεία, το ΕΚΑΒ, τα δασαρχεία, οι τεχνικές υπηρεσίες δήμων και περιφερειών που έχουν μετατραπεί σε ντίλερ έργων και «μεγάλων αναπλάσεων» αδιαφορώντας για βασικές υποδομές όπως καθαρισμούς δασών, αντιπλημμυρικά έργα κ.α.

Πηγή: ergasianet.gr