Σήμερα: 18/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

NPA-ANTARSYA725.jpg

Ν.Ξ.

Δείτε στα βίντεο που ακολουθούν ολόκληρη την εκδήλωση για τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία, που διοργάνωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ την Παρασκευή 13 Μαΐου 2016 στο κτίριο του Παιδαγωγικού (παλιό Χημείο).

Κεντρική ομιλήτρια ήταν η γαλλίδα αγωνίστρια του ΝΡΑ (Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα) Elsa Bulet.

«Οι αγώνες της νεολαίας στην Γαλλία δείχνουν ότι το σφαγείο των ευρωμνημονίων που επιβάλλεται σε όλη την Ευρώπη από τις δυνάμεις του κεφαλαίου για να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης του καπιταλισμού στις πλάτες των εργατών και της νεολαίας, μπορεί να ανατραπεί», διαβάζουμε στην πρόσκληση.

Την εκδήλωση άνοιξε με σύντομη ομιλία η συντονίστρια Γιάννα Κατσιαμπούρα.

Ακολούθησε η κεντρική ομιλήτρια Elsa Bulet.

Αργότερα, στη διαδικασία των ερωτήσεων και απαντήσεων, το λόγο εκτός από την Elsa πήραν επίσης η Pauline και ο François από το ΝΡΑ.

Την εκδήλωση χαιρέτησε ο Γιώργος Μαυρομάτης εκ μέρους της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Τη διερμηνεία από τα αγγλικά και γαλλικά έκαναν οι Νικόλας Σκούφογλου και Τάσος Αναστασιάδης.

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες έδωσαν οι Γάλλοι σύντροφοι, απαντώντας σε ερωτήσεις που τέθηκαν από το ακροατήριο:

-για τις τελευταίες εξελίξεις στη Γαλλία,

nuitdebout-antarsya1-το κίνημα «Nuit Debout»,

-για τη θέση που παίρνουν το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και οι άλλες δυνάμεις που αναφέρονται στο εργατικό κίνημα,

-για το νέο νόμο για την εργασία,

-για το αν η Μαρίν Λεπέν έχει το μονοπώλιο της καταγγελίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του αντι-ΕΕ λόγου,

-για τις  συμβάσεις εργασίας στη Γαλλία,

-για τις γενικές συνελεύσεις των φοιτητών,

-για τους επισφαλώς εργαζόμενους καλλιτέχνες στη Γαλλία,

-για την κατάληψη της Κομεντί Φρανσέζ,

-για τις εξελίξεις στη Συρία,

-τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία,

-την καταστολή και, βεβαίως,

-για τις θέσεις τη δράση και την παρέμβαση του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (ΝΡΑ).

Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την ενδιαφέρουσα εκδήλωση στα βίντεο που ακολουθούν:

Σύντομο άνοιγμα από τη συντονίστρια Γιάννα Κατσιαμπούρα:

Η κεντρική ομιλία της Elsa Bulet:

Σύντομος χαιρετισμός του Γιώργου Μαυρομάτη από την ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ:

Οι συλλογικές συμβάσεις, που εξακολουθούν να υπάρχουν στη Γαλλία, στο στόχαστρο του νέου νόμου -Περιγραφή των διαδηλώσεων και του κύματος καταστολής από το κράτος -Η παρέμβαση των ρεφορμιστικών δυνάμεων στις αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις:

Η Pauline μιλάει για την οργάνωση και τις συνελεύσεις του φοιτητικού κινήματος εκ παραλλήλου και σε σύγκριση με το εργατικό κίνημα -Ιδιαίτερη αναφορά στο κίνημα των σιδηροδρομικών:

Οι συμβάσεις εργασίας στη Γαλλία και οι αλλαγές που φέρνει ο νέος νόμος -Καλλιτέχνες και επισφάλεια, καταλήψεις θεάτρων, σύνδεση με το φοιτητικό κίνημα:

Ο François περιγράφει τις θέσεις και την εικόνα των πολιτικών δυνάμεων στη Γαλλία:

Μετανάστες στη Γαλλία -Το ΝΡΑ κατήγγειλε τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Συρία και την καταστολή του γαλλικού κράτους:

Έχει η Λεπέν το μονοπώλιο της καταγγελίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης; -Ο νέος εργατικός νόμος θα ωφελήσει την αστική τάξη της Γαλλίας που θα εκμεταλλευθεί και τους Γάλλους και τους μετανάστες εργαζόμενους:

Το κίνημα «Nuit Debout» -η παρέμβαση του ΝΡΑ:

Κλείσιμο της εκδήλωσης από την συντονίστρια Γιάννα Κατσιαμπούρα:

 πηγη: pandiera.gr

 

 

Ομιλία του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ Αντώνη Νταλακογεώργου

-

marxismos_2016.jpg

 

 

 

Αγαπητοί Σύντροφοι, Συναγωνιστές και φίλοι

Ο καπιταλισμός βιώνει μια μεγάλη και πρωτοφανή κρίση, ίσως την μεγαλύτερη της ιστορίας του. Πρόκειται για κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου σε όλες τις μορφές. Για να την αντιμετωπίσει επιχειρεί μια μεγάλης κλίμακας καταστροφή κεφαλαίου κατ’ αρχήν στις πιο αδύναμες, μικρές και εξαρτημένες χώρες και ταυτόχρονα εκδηλώνει μια μεγάλη επίθεση απέναντι στην εργατική τάξη, τα μικρομεσαία λαϊκά στρώματα.

Από αυτή την σκοπιά χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χώρα μας στην οποία η οικονομική, πολιτική, παραγωγική ακόμη και η στρατιωτική εξάρτηση βάθυνε ποιοτικά και ποσοτικά με πρόσχημα το χρέος και απέκτησε νέα χαρακτηριστικά με την πολιτική των μνημονίων.

Η παραγωγική βάση της χώρας μας δέχθηκε συντριπτικό πλήγμα και συρρικνώθηκε δραματικά, δεκάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις οδηγήθηκαν και οδηγούνται σε λουκέτο, η αγροτική παραγωγή διαρκώς αποδιαρθρώνεται αλλά και συγκεντροποιείται.

Τραγική συνέπεια αυτών των εξελίξεων η εκτίναξη της ανεργίας σε πρωτοφανή υψηλά ποσοστά κατέχοντας σταθερά το ρεκόρ σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και αυτό με την σειρά του οδηγεί σε μαζική προλεταριοποίηση μικρομεσαίων αλλά και αγροτικών στρωμάτων.

Ταυτόχρονα με τις καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές έχουμε μαζική μετανάστευση επιστημονικού δυναμικού ενώ σε συνδυασμό με την εισροή προσφύγων και οικονομικών μεταναστών έχουμε ποιοτική αλλαγή στην σύνθεση της εργατικής τάξης και παράλληλα υπονομεύεται η βιομηχανική και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας κατατάσσοντάς την σε χώρα φθηνού εργατικού δυναμικού στον διεθνή καταμερισμό εργασίας.

Στην χώρα μας, ιδιαίτερα στα χρόνια της μνημονιακής επιδρομής και κατεδάφισης έχουμε την συντριβή των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Μισθοί, συντάξεις, κοινωνικά επιδόματα, ΣΣΕ, εργασιακά δικαιώματα, δημόσια κοινωνική ασφάλιση, απελευθέρωση απολύσεων, άγρια φορολόγηση των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, κόκκινα δάνεια, απελευθέρωση προστασίας πρώτης κατοικίας, μαύρη ανασφάλιστη εργασία έχουν κυριολεκτικά ισοπεδωθεί από τον βάρβαρο μνημονιακό οδοστρωτήρα.

Με τον τρόπο αυτό διαλύουν τους όρους αναπαραγωγής της εργατικής τάξης. Μετατρέπουν τους εργαζόμενους ανθρώπους σε αναλώσιμα χωρίς σπίτι, εργασία, ωράριο, αμοιβή, σύνταξη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Η αποδόμηση και η εμπορευματοποίηση της δημόσιας παιδείας και της κοινωνικής πρόνοιας αποτελεί πλέον μια τραγική πραγματικότητα.

Μετατρέπουν την κοινωνία σε ζούγκλα όπου όλα θα καθορίζονται από τις ανάγκες της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των πολυεθνικών και του μεγάλου κεφαλαίου.  

Για αυτό ξεπουλούν και παραδίδουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, τις βασικές υποδομές, τους στρατηγικούς κλάδους και επιχειρήσεις στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο.

Οι πολιτικές αυτές σχεδιάστηκαν, υλοποιήθηκαν και θεσμοθετήθηκαν στα πλαίσια της Ε.Ε με τις συμφωνίες στο Μάαστριχτ, στο Άμστερνταμ, στην Λισαβώνα!!!

Μέσα από την πολιτική των μνημονίων σε αγαστή συμμαχία με τα τοκογλυφικά ιμπεριαλιστικά και καπιταλιστικά κέντρα οργανώθηκε και βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η μεγαλύτερη λεηλασία της χώρας μας.

Η δουλειά, ο μόχθος και οι θυσίες του ελληνικού λαού πηγαίνουν στις τσέπες του μεγάλου κεφαλαίου, των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των ξένων μονοπωλιακών ομίλων αλλά και σε διαπλεκόμενα οικονομικά συμφέροντα που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ άφησε ανέγγιχτα.

Η αντιλαϊκή και αντεργατική επίθεση συνεχίζεται και κλιμακώνεται διαρκώς με νέα βάρβαρα μέτρα που οδηγούν πλατιά κοινωνικά στρώματα στην φτώχεια και την εξαθλίωση.

Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με την εθνική ταπείνωση αποτελούν το πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και του νεοφασισμού.

Ταυτόχρονα την ίδια στιγμή εντείνεται ο ανταγωνισμός και η επιθετικότητα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ – Ε.Ε – Ρωσία κ.λπ επιδιώκουν την επέκταση της επιρροής τους, την ενίσχυση της γεωστρατηγικής θέσης τους, την εκμετάλλευση διάφορων χωρών, τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων και πηγών.

Η επιθετικότητα και οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην Λιβύη, το Ιράκ – Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Συρία διαμορφώνει ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σκηνικό με σοβαρούς κινδύνους για ανάφλεξη ενός πολέμου στην ευρύτερη περιοχή κυρίως της νοτιανατολικής μεσογείου.

Η συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας αποτελεί μια αρνητική εξέλιξη αφού η ελληνική κυβέρνηση αποδέχθηκε την συνδιαχείριση του Αιγαίου με το ΝΑΤΟ και την Τουρκία επιταχύνοντας την μετατροπή του σε γκρίζα ζώνη, ενώ από την άλλη νομιμοποίησε τις απάνθρωπες επαναπροωθήσεις και μαζικές απελάσεις των προσφύγων, έκλεισε, σφράγισε τα σύνορα μαζί με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και μετέτρεψε την χώρα σε φρούριο εγκλωβισμού των προσφύγων και μεταναστών.

Δημιούργησε στρατόπεδο – γκέτο παραβιάζοντας τις διεθνείς συνθήκες για τα δικαιώματα των προσφύγων και έως τώρα δεν παίρνει ουσιαστικά μέτρα για να εξασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες για την διαβίωση προσφύγων και μεταναστών.

Πρόκειται για πολιτική που αγγίζει τα όρια του ρατσισμού ενώ από την άλλη επιτρέπει και νομιμοποιεί την παρακρατική ξενοφοβική νεοφασιστική δράση των χρυσαυγίτικων και άλλων νεοναζιστικών συμμοριών που σηκώνουν πάλι κεφάλι διεκδικώντας δημόσια εμφάνιση για να προπαγανδίσουν τις ρατσιστικές ξενοφοβικές και νεοφασιστικές απόψεις τους φθάνοντας στο σημείο να διεκδικούν ρόλο – λόγο και παρέμβαση στα συνδικάτα και στο σύνολο των επαγγελματικών οργανώσεων της χώρας μας.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της Ε.Ε, της ζώνης του ευρώ που οι αστικές πολιτικές δυνάμεις πολυδιαφήμισαν επί σειρά ετών ως Ευρώπη της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης.

Είναι η Ευρώπη του μεγάλου κεφαλαίου και των τοκογλύφων δανειστών που διαλύει και καταστρέφει τις παραγωγικές δομές της χώρας μας, που τσακίζει αλύπητα τα εργατικά – κοινωνικά και λαϊκά δικαιώματα, είναι η Ευρώπη του θεσμοθετημένου νεοφιλελευθερισμού, των καταστροφικών μνημονίων που μετατρέπει την χώρα μας σε αποικία χρέους που ληστεύει τον δημόσιο πλούτο, που οδηγεί τον λαό στην φτώχεια, την εξαθλίωση ακόμη και στα φαινόμενα αυτοκτονιών.

Οι ελπίδες και οι προσδοκίες που δημιούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ και η μαζική μετατόπιση λαϊκών και εργατικών δυνάμεων σε αυτόν απέδειξε τα πλαίσια και τα όρια του ρεφορμισμού και της πολιτικής του και διέλυσε ψευδαισθήσεις και αυταπάτες που είχαν καλλιεργηθεί τα χρόνια 2012-2014, παράλληλα απέδειξε και επιβεβαίωσε ότι χωρίς ισχυρό εργατικό ταξικό κίνημα και ενιαίο πολιτικό – κοινωνικό μέτωπο με σαφή αντικαπιταλιστική και αντί Ε.Ε στόχευση και κατεύθυνση, πόσο εύκολο είναι οι μεγάλες λαϊκές προσδοκίες να οδηγηθούν σε ήττα. Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ ιδιαίτερα το διάστημα που κατάκτησε την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης ενώ αρχικά εντάχθηκε στα κινήματα και στους αγώνες, στην πορεία αποστασιοποιήθηκε, αποχώρησε, επέλεξε το κοινοβούλιο ως κεντρική επιλογή της πολιτικής του παρέμβασης, έκρυψε και αποπροσανατόλισε για τα πραγματικά προβλήματα τους υπαίτιους αυτών των προβλημάτων, καλλιέργησε αυταπάτες ότι χέρι – χέρι με τις ΗΠΑ, την Ε.Ε και τον ιμπεριαλισμό σε διάφορες εκφράσεις του μπορεί μέσα από σκληρή διαπραγμάτευση να πετύχει εύκολα και ανώδυνα λύση στα μεγάλα προβλήματα.

Με τον τρόπο αυτό κατόρθωσε να εγκλωβίσει στα πλαίσια του συστήματος τις λαϊκές και εργατικές αντιδράσεις.

Και όταν με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος χάλασε η σούπα, έκανε στροφή χωρίς κανένα πρόσχημα και ανέλαβε να συνεχίσει την αντιλαϊκή μνημονιακή πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ με νέα σκληρότερα και αντιδραστικότερα μνημόνια.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ

Χωρίς αμφιβολία την πρώτη περίοδο (Γενάρης – Ιούλης 2015) το εργατικό και λαϊκό κίνημα είναι εγκλωβισμένο στην αντίληψη της ανάθεσης, της αναμονής και οι αγώνες που γίνονται ή αναπτύσσονται είναι εξαιρετικά περιορισμένοι, κυρίως αυτοί που διεξάγονται είναι σε επίπεδο μεμονωμένων κλάδων και επιχειρήσεων.

Μεσολαβεί μετά την συμφωνία κυβέρνησης – δανειστών το καλοκαίρι, η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και η προσφυγή στις εκλογές του Σεπτέμβρη 2015.

Το οργανωμένο κίνημα της εργατικής τάξης, αλλά και κοινωνικές και λαϊκές δυνάμεις και τα κινήματά τους που μπορούν να αποτελέσουν σύμμαχες δυνάμεις στον αγώνα ενάντια στην νέα μνημονιακή επιδρομή με ευθύνη των παρατάξεων ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ που είναι υποταγμένες στις πολιτικές της Ε.Ε και της ζώνης του ευρώ και οι οποίες είτε επίσημα, είτε ανεπίσημα στήριξαν το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα, ενώ όλο τα προηγούμενο διάστημα έβαλαν πλάτη στην νεοφιλελεύθερη μνημονιακή επέλαση και την επίθεση του μεγάλου κεφαλαίου, ούτε θέλουν ούτε μπορούν να πράξουν το παραμικρό, να δημιουργηθεί ένα πλατύ ενωτικό με ταξικά χαρακτηριστικά και προσανατολισμό κίνημα ικανό να αμφισβητήσει τις βάρβαρες αντιλαϊκές πολιτικές των δανειστών και της υποταγμένης σε αυτούς κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Οι δυνάμεις του ΜΕΤΑ, κυρίως στο ιδιωτικό τομέα, στην μεγάλη πλειονότητα εμφορούνται από αντιλήψεις φιλοκυβερνητικές και στην ουσία στηρίζουν τις κυβερνητικές επιλογές, συμβάλουν στην ανάσχεση των αγώνων και στην αποσυσπείρωση των εργαζομένων, εξακολουθούν να καλλιεργούν αυταπάτες και στην ουσία συμπλέουν με την τακτική και στρατηγική των Παναγόπουλου – Κουτσούκη.

Το ΠΑΜΕ πιστό στην γραμμή της περιχαράκωσης, της καθαρότητας και διατηρώντας ως σημαία την αντιενωτική στάση και δράση του συμβάλει και αυτό με την τακτική στην διάσπαση του ενιαίου εργατικού μετώπου, γεγονός που έχει αρνητικές συνέπειες στην συσπείρωση, στην μαζικοποίηση, στην ισχυροποίηση του κινήματος, στον αναγκαίο συντονισμό της δράσης, στην ανάπτυξη των συμμαχιών και στην αποτελεσματικότητα των αγώνων.

Οι πολιτικές δυνάμεις που έχουν αναφορά στο εργατικό κίνημα με πρώτο το ΚΚΕ έχουν τεράστιες ευθύνες διότι δεν πάλεψαν όσο έπρεπε να συγκροτηθεί μια πλατιά συσπείρωση της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων η οποία θα αντιπαρατεθεί, θα συγκρουσθεί με τις πολιτικές των παλιών και νέων μνημονίων αλλά και το σύνολο της πολιτικής της Ε.Ε, της ζώνης του ευρώ και των αστικών κυβερνήσεων και δυνάμεων.

Οι πομπώδεις αναφορές της ηγεσίας του ΚΚΕ περί αιτίας πολέμου για το ασφαλιστικό και οι προειδοποιήσεις τους προς την κυβέρνηση να μην τολμήσει να το καταθέσει στην Βουλή αποδείχθηκαν άσφαιρα πυρά που δεν άγγιξαν, δεν ανησύχησαν και δεν προβλημάτισαν καθόλου το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο και την πολιτική του!!!

Πόσο δε μάλλον ότι το αναπτυσσόμενο κίνημα της εργατικής τάξης και των φτωχομεσαίων στρωμάτων αποκλιμακώθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ αρχικά στα αγροτικά μπλόκα και στην συνέχεια με μια απεργία που προτάθηκε από το ΠΑΜΕ και ανακοινώθηκε ότι θα γίνει όταν και όποτε έρθει για ψήφιση στην Βουλή το φοροασφαλιστικό νομοσχέδιο. Το διάστημα των 2,5 μηνών ήταν χρόνος ακινησίας, απραξίας, αδράνειας, αποσυσπείρωσης και αποκλιμάκωσης του εργατικού και λαϊκού κινήματος…

Είναι προφανές ότι μακριά από εμάς κάθε σκέψη περί υποτίμησης του αγώνα των κινητοποιήσεων και της οργανωμένης αντίστασης των εργαζομένων.

Οι αγώνες που αναπτύχθηκαν από το οργανωμένο κίνημα της εργατικής τάξης, την μικρομεσαία αγροτιά, τους αυτοαπασχολούμενους ακόμη και από τους επαγγελματοβιοτέχνες και άλλα στρώματα αποτελούν μια σημαντική αγωνιστική συμβολή η οποία κορυφώθηκε στις 4/2/2016 και έβγαλε στους δρόμους, στις πλατείες και στην απεργία εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους.

Ταυτόχρονα το ίδιο διάστημα αναπτύχθηκαν σημαντικοί αγώνες σε επίπεδο κλαδικό με τα ιδιαίτερα προβλήματα που αφορούσαν το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Επίσης πρέπει ιδιαίτερα να υπογραμμίσουμε το εργατικό και αντιρατσιστικό κίνημα ενάντια στα κλειστά σύνορα αλλά και έμπρακτης αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες.

Να σημειώσουμε την συμβολή και τον αγώνα του αντιφασιστικού κινήματος με πολλές δράσεις και αγωνιστικές πρωτοβουλίες για την απομόνωση και την περιθωριοποίηση της Χρυσής Αυγής και του νεοφασισμού. Οι αγώνες που αναπτύχθηκαν υπέρ των προσφύγων και κατά της συμφωνίας Ε.Ε – Τουρκίας, για ανοιχτά σύνορα, ενάντια στην Ευρώπη φρούριο, είχαν τεράστια απήχηση στον ελληνικό λαό.

Αναφέρουμε ως παράδειγμα τις κινητοποιήσεις που αναπτύχθηκαν τα τελευταία 3 χρόνια κατά του ξεπουλήματος του ΟΛΠ στον Πειραιά, τους αγώνες ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.

Όλοι αυτοί οι αγώνες είναι πολύτιμη παρακαταθήκη για τις μελλοντικές μάχες που έχει μπροστά του το εργατικό κίνημα για να αντιπαλέψει πιο αποτελεσματικά τα παλιά και νέα μνημόνια, τις αντιλαϊκές κυβερνητικές πολιτικές.

Στην κατεύθυνση της συγκρότησης του εργατικού μετώπου έχουμε μια πλούσια κληρονομιά ιδιαίτερα από το μπολσέβικο κόμμα, έχουμε εύστοχες και σημαντικές αναφορές από τους θεωρητικούς του Μ-Λ, έχουμε τέτοιες πρωτοβουλίες την 20ετία 1920-1940 σε διάφορες χώρες κυρίως της Ευρώπης, έχουμε τις επεξεργασίες και την πλούσια εμπειρία του κινήματος στην χώρα μας, θετική και αρνητική.

Τα παραπάνω δεδομένα μπορούν να αποτελέσουν οδηγό για την συγκρότηση εργατικού μετώπου που στις σημερινές συνθήκες μπορεί να αποτελέσει την αχτίδα φωτός για μια διέξοδο στην κρίση προς όφελος των εργαζομένων, του λαού και των μικρομεσαίων στρωμάτων με όρους εργατικού κινήματος.

  • Σημειώνουμε ότι στο πάνελ για την συγκρότηση του εργατικού μετώπου στα πλαίσια του Μαρξισμού 2016 ομιλητές ήταν επίσης ο Γιάννης Σηφακάκης και ο Αντώνης Δραγανίγος μέλη του Κ.Σ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 

afisa_festival_marxismou.jpg

Στις 19-22 Μάη θα διεξαχθεί το τετραήμερο συζητήσεων «Μαρξισμός 2016», που οργανώνεται από το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (ΣΕΚ), και την εφημερίδα εργατική αλληλεγγύη

στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ).

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό με την τέταρτη Γενική Απεργία με τον ΣΥΡΙΖΑ στη συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ, η κρίση στην ΕΕ με το επερχόμενο δημοψήφισμα για το BREXIT στη Μ.Βρετανία, το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες μετά την εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας και το κλείσιμο των συνόρων, είναι το φόντο των μεγάλων εξελίξεων μέσα στις οποίες πραγματοποιείται φέτος για 29η συνεχόμενη χρονιά το τετραήμερο Μαρξισμός 2016.

Είναι μια ευκαιρία για αγωνιστές και αγωνίστριες από όλους τους χώρους και όλα τα μέτωπα της πάλης, να βρεθούνε μαζί και να αναζητήσουν τις απαντήσεις για το πώς μπορούνε να αλλάξουν τον κόσμο σήμερα. Να καταρρίψουμε το μύθο ότι «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση» έξω από τα μνημόνια, την ΕΕ και το καπιταλισμό.

Πρόκειται για ένα πραγματικό πανεπιστήμιο των επαναστατικών ιδεών, αφού οι 10 κύκλοι συζητήσεων, καθώς και οι θεματικές στις οποίες χωρίζονται οι 50 συζητήσεις, ακουμπάνε το σύνολο των αναζητήσεων της αριστεράς, τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς.

Με κύκλους όπως: “Ένας αιώνας εξεγέρσεων και επαναστάσεων”, “Αριστερά και επανάσταση στον 21ο αιώνα”, “Το εργατικό κίνημα στην Ελλάδα”, “Η πάλη ενάντια στο Φασισμό”, “Καπιταλισμός-Ζόμπι”, “Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο;”, “Καπιταλισμός και καταπίεση”, “Μαρξισμός, θεωρία και πράξη”, “Ιμπεριαλισμός, πόλεμος, εθνικισμός και προσφυγιά”, “Τέχνη, επιστήμη, πολιτισμός”, αναδεικνύεται η επικαιρότητα της μαρξιστικής ανάλυσης.

Πάνω από 90 είναι οι ομιλητές του τετραημέρου, ανάμεσά τους:

η βουλευτής Μπριντ Σμιθ από την Ιρλανδία, ο οικονομολόγος Μάικλ Ρόμπερτς, ο Άλεξ Καλλίνικος που θα μιλήσει και για την ελληνική έκδοση του βιβλίου του «Αποκρυπτογραφώντας το Κεφάλαιο», ο Κέβιν Όβεντεν, συγγραφέας του βιβλίου «ΣΥΡΙΖΑ, μέσα στον λαβύρινθο»

Πανεπιστημιακοί από πλατύ φάσμα της αριστεράς και των κινημάτων:

Γιώργος Τσιάκαλος, πανεπιστημιακός στο ΑΠΘ

Νίκος Στραβελάκης, πανεπιστημιακός στη ΝΟΠΕ

Μιχάλης Λυμπεράτος, πανεπιστημιακός στο Πάντειο,συγγραφέας του βιβλίου «μετά τον Εμφύλιο»

Άλκης Ρήγος, πανεπιστημιακός στο Πάντειο

Ελένη Πορτάλιου, πανεπιστημιακός στο ΕΜΠ

Γιάννης Μηλιός, πανεπιστημιακός στο

Χάρης Αθανασιάδης, πανεπιστημιακός στα Γιάννενα

Κώστας Βλασόπουλος, πανεπιστημιακός στο  Ρέθυμνο

Δημήτρης Μαριόλης, εκπαιδευτικός και συγγραφέας του βιβλίου «η αδύνατη ταξική ανακωχή»

Συνδικαλιστές, ανάμεσά τους οι

Αντώνης Νταλακογεώργος, πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ, Σαράντος Αλεξανδρής μέλος ΔΣ της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, Κώστας Καταραχιάς, πρόεδρος του συλλόγου εργαζόμενων νοσ. Αγ. Σάββας,  Βασίλης Συλαϊδής,  ΔΣ σωματείο εργαζομένων INTRACOM και πολλοί άλλοι

Οι δικηγόροι της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της ΧΑ: Κώστας Παπαδάκης, Τάκης Ζώτος, και Θανάσης Καμπαγιάννης.

ΗΈφη Λατσούδη από την Αλληλεγγύη Λέσβου, ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ, και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας,  

Δημοσιογράφοι όπως: 

ο Δημήτρης Αγγελίδης από την ΕΦΣΥΝ, ο Μωυσής Λίτσης, από την Ναυτεμπορική, ο Νάσος Μπράτσος από την ΕΡΤ, ο Κώστας Σαρρής,

Κάθε μέρα του 4ήμερου κλείνει με μια μεγάλη συζήτηση πάνω στις βασικές μάχες της περιόδου με ομιλητές από την καρδιά των μαχών και των αντιστάσεων.

 “Η εργατική αντίσταση στα μνημόνια” την Πέμπτη 19/5 με ομιλητές τους: Λένα Βερδέ, Σαράντο Αλεξανδρή, Τάσο Αναστασιάδη, Κώστα Καταραχιά, Στέλιο Μιχαηλίδη.

“Σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά” την Παρασκευή 20/5 με τους: Δημήτρη Αγγελίδη, Γιώργο Τσιάκαλο, Έφη Λατσούδη, Βασίλη Κουκαλάνι, Πέτρο Κωνσταντίνου.

“Διεθνιστικό ΟΧΙ στην ΕΕ” το Σάββατο 21/5 με τους: Άλεξ Καλλίνικος, Νίκο Στραβελάκη, Πάνο Γκαργκάνα  και “Μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο”, που είναι και το σύνθημα του φετινού Μαρξισμού, την Κυριακή 22/5 με ομιλητές τους: Μπριντ Σμιθ, Μαρία Στύλλου, Θανάση Διαβολάκη, Ζαννέτα Λυσικάτου, απεργούς από τις πρόσφατες μάχες, Σύρους και Αφγανούς πρόσφυγες.

Περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:

Iστοσελίδα www.sekonline.gr

•Εργατική Αλληλεγγύη,

•Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, Φειδίου 14, Αθήνα,

Facebookevent: Μαρξισμός 2016 «Μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο»

                          afisa_festival_marxismou.jpg

         

DSCN0526.JPG

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση που οργάνωσε η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ στο Ε/Γ-Ο/Γ «ΕΛΥΡΟΣ» στις 8/5/2016. Η συγκέντρωση έγινε στα πλαίσια της 4μερης απεργιακής κινητοποίησης των Ναυτεργατών ενάντια στο φοροασφαλιστικό νομοσχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Στο κάλεσμα της ΠΕΝΕΝ ανταποκρίθηκε η συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου μας στην ακτοπλοΐα, αλλά και συνάδελφοι άλλων ειδικοτήτων όπως θαλαμηπόλοι, μηχανικοί κλπ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις στελεχών της ΠΕΝΕΝ η συγκέντρωση ήταν από πλευράς συμμετοχής υπερδιπλάσια της αντίστοιχης που πραγματοποίησε την προηγούμενη μέρα η ΠΝΟ!! Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ Αντώνης Νταλακογεώργος.

Στην ομιλία του έκανε αναφορά στο ιστορικό της εργατικής πρωτομαγιάς, στον ταξικό της χαρακτήρα, επισήμανε τις διαχρονικές αξίες της ταξικής πάλης, τον αστείρευτο πόλεμο ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα εκμετάλλευσης, τα επίκαιρα μηνύματα όπως αυτά διαμορφώνονται στις σημερινές συνθήκες για τους εργαζόμενους  στη χώρα μας, και την αλληλεγγύη που ήταν και είναι ένα ισχυρό όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης για να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικότητα την οικονομική ολιγαρχία και τους πολιτικούς και συνδικαλιστικούς εκφραστές της.

DSCN0527.JPG

Στη συνέχεια έκανε εκτενή αναφορά στην πάλη των εργαζομένων της χώρας μας ενάντια στο αντιασφαλιστικό τερατούργημα της συγκυβέρνησης και των τοκογλύφων δανειστών και υπογράμμισε ότι άσχετα απ´ την έκβαση που θα έχει το νομοσχέδιο στη Βουλή, τα ανεξάρτητα ταξικά συνδικάτα θα βρεθούν και πάλι στη πρωτοπορία των αγώνων στις μελλοντικές μάχες κόντρα και ενάντια στις μνημονιακές καταστροφικές πολιτικές που προωθούν τα διεθνή ιμπεριαλιστικά και τοκογλυφικά κέντρα όπως είναι το Δ.Ν.Τ, η Ε.Ε, η Ε.Κ.Τ!

Σημείωσε ότι έως και σήμερα, παρά τις σοβαρές αντιξοότητες, το εργατικό κίνημα όρθωσε μετά από δυο χρόνια αναμονής και ανάθεσης το ανάστημά του, έδωσε πολύμορφους αγώνες με αποκορύφωμα την μεγάλη πανελλαδική απεργία στις 4/2/2016, όπου εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες και άλλα λαϊκά στρώματα βγήκαν μαζικά και αγωνιστικά στους δρόμους καταδικάζοντας την αντιλαϊκή κυβερνητική νεομνημονιακή πολιτική.

Δυστυχώς οι αγώνες αυτοί με ευθύνη των κατεστημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών και παρατάξεων δεν είχαν την αναμενόμενη συνέχεια. Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη διαδραμάτισαν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ που σε απόλυτη σύμπλευση με το υπόλοιπο συνδικαλιστικό κατεστημένο οδήγησαν το κίνημα στο ξεφούσκωμα, στην ανάσχεση και στην διακοπή των αγώνων. Με την τακτική τους έδωσαν πολύτιμο χρόνο στη κυβέρνηση να οργανώσει την αντεπίθεσή της, να προβεί σε νέες απαράδεκτες υπαναχωρήσεις στη διαπραγμάτευση με το κουαρτέτο των δανειστών, να παρουσιάσει σε αντιδραστικότερη μορφή τις αλλαγές για το ασφαλιστικό σύστημα και τελικά να καταθέσει το φοροασφαλιστικό έκτρωμα μέσα στη μεγάλη εβδομάδα, και να το φέρει για ψήφιση το Σαββατοκύριακο μετά το Πάσχα όπου ο δημόσιος και ιδιωτικός τομέας ήταν ουσιαστικά κλειστός!

Απ´ όλα τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος ανεξάρτητα από επιμέρους διαφορές φάνηκε και αποδείχθηκε τραγικά ανίκανη να διαχειριστεί και να προσανατολίσει σε αγωνιστική κατεύθυνση τους εργαζόμενους. Στο χώρο της ναυτεργασίας απ´ τις αρχές του Νοέμβρη κάτω από το βάρος της επίθεσης ιδιαίτερα στο ασφαλιστικό, με την δραστήρια παρέμβαση και πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ, αναπτύχθηκαν σημαντικοί αγώνες, απεργίες, συγκεντρώσεις, πορείες, καταλήψεις και άλλες μορφές κινητοποιήσεων στις οποίες έβαλε για ακόμη μια φορά την σφραγίδα της η ΠΕΝΕΝ ώστε αυτοί να έχουν αγωνιστικό προσανατολισμό, ενωτικό διεκδικητικό πλαίσιο, αλλά έλαβε και τα κατάλληλα οργανωτικά μέτρα για την επιτυχή έκβαση τους.

DSCN0525.JPG

Τόσο πριν όσο και μετά την κορύφωση των αγώνων είχαμε να αντιμετωπίσουμε τις συνασπισμένες δυνάμεις του εργοδοτικού-κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού οι οποίες από κοινού προσπάθησαν να αναχαιτίσουν και να υπονομεύσουν την αγωνιστική θέληση των Ναυτεργατών. Στο πλαίσιο αυτό οι δυνάμεις των Προεδρείων ΠΕΜΕΝ -ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ- ΠΕΕΜΑΓΕΝ προσκολλημένες, και εξαρτημένες σε ένα παρωχημένο μοντέλο κομματικού συνδικαλισμού έδωσαν μάχη να μην αναπτυχθεί ένας πραγματικός πολύμορφος αγώνας διαρκείας και απέδειξαν για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια ότι αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξη, την μαζικοποίηση των αγώνων και του κινήματος. Είναι αυτές οι δυνάμεις που συμμάχησαν με το εφοπλιστικό κεφάλαιο, με τη κυβερνητική πολιτική και το εργοδοτικό κατεστημένο στη ΠΝΟ, πήραν διαζύγιο απ´ τους Ναυτεργάτες και τα προβλήματα τους. Η απομόνωσή τους, η χρεωκοπία της τακτικής τους και η απαξίωση τους απ´ το ναυτεργατικό μας κόσμο έχει ήδη συντελεστεί!!!

DSCN0515.JPG

Κλείνοντας επισήμανε ότι μπροστά μας έχουμε νέα προβλήματα που προκύπτουν απ´ τις αντιδραστικές μνημονιακές δεσμεύσεις αλλά και τις επιλογές του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Χρειάζεται ετοιμότητα επαγρύπνηση, στενή σύνδεση με την ΠΕΝΕΝ, νέες αγωνιστικές πρωτοβουλίες, μεγαλύτερη και μαζική συμμετοχή στην πάλη και στη δράση που σχεδιάζει το ιστορικό μας σωματείο το αμέσως επόμενο διάστημα.

Στην συγκέντρωση της ΠΕΝΕΝ χαιρέτησε ο Πρόεδρος της ΠΕΑΘΕΝ Λευτέρης Σαριδάκης και μέλη του Προεδρείου του Συνδέσμου Συνταξιούχων Κατώτερων Πληρωμάτων ενώ τον λόγο επίσης πήραν δεκάδες Ναυτεργάτες διατυπώνοντας σκέψεις, απόψεις και προτάσεις για την ενίσχυση και την αποτελεσματικότερη παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ.

ΥΓ. Σημειώνουμε ότι αντιπροσωπεία της ΠΕΝΕΝ πριν την συγκέντρωση κατάθεσε στεφάνι στο Πασαλιμάνι στο μνημείο πεσόντων εργατών, αποτίοντας φόρο τιμής στους δολοφονημένους από τις κατασταλτικές δυνάμεις του εκμεταλλευτικού συστήματος εργαζόμενους που έπεσαν στη μάχη και στον αγώνα για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους.

meta-sintagma-koinoniki-asfalisi.jpg

Η ανασυγκρότηση του ΜΕΤΑ, που ξεκίνησε με την πρωτοβουλία 230 – σήμερα ξεπερνά τους 300 και η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται - συνδικαλιστών, αγωνιστών εργαζομένων, ανέργων και συνταξιούχων, και που έχει σαν στόχο την ενίσχυση των ταξικών χαρακτηριστικών του, την απαλλαγή του από τα “βαρίδια” του κυβερνητικού συνδικαλισμού και την ανάγκη της αντιστοίχησης των προγραμματικών του θέσεων στην σημερινή κατάσταση, με την ενσωμάτωση των εμπειριών από την κυβερνητική αλλαγή του Γενάρη του 2015 και τη συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής με τη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, βρίσκεται σε εξέλιξη.

Φι­λο­δο­ξού­με η πρώτη φάση να ολο­κλη­ρω­θεί με την πα­νελ­λα­δι­κή συν­δι­κα­λι­στι­κή σύ­σκε­ψη, που προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται για τις αρχές Ιούνη, όλων που υπο­γρά­φου­με, αλλά και άλλων που μπο­ρεί να μην υπο­γρά­φουν τώρα, αλλά θε­ω­ρούν το κεί­με­νο για την ανα­συ­γκρό­τη­ση του ΜΕΤΑ, ως βάση για συ­ζή­τη­ση και θα ολο­κλη­ρω­θεί – μέσα από έναν ευρύ διά­λο­γο που πρέ­πει να ανα­πτυ­χθεί εντός της πα­ρά­τα­ξης, αλλά και με άλλες συν­δι­κα­λι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες και ανέ­ντα­χτους, αγω­νι­στές συν­δι­κα­λι­στές - το Φθι­νό­πω­ρο του 2016. 

Τώρα το ΜΕΤΑ συ­γκρο­τεί­ται πραγ­μα­τι­κά από τα κάτω, με όρους κα­θα­ρά συν­δι­κα­λι­στι­κούς και θα το κά­νουν τα μέλη και οι συν­δι­κα­λι­στές του. 

Στό­χος μας είναι η διεύ­ρυν­ση της πα­ρά­τα­ξής μας και η συμ­βο­λή της στη συ­γκρό­τη­ση ενός ευ­ρύ­τε­ρου τα­ξι­κού πόλου μέσα στο ερ­γα­τι­κό – συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα, που θα ση­μα­δέ­ψει την πο­ρεία για την ανα­συ­γκρό­τη­ση και την ανα­σύ­ντα­ξή του, για την άρση της διαί­ρε­σης με­τα­ξύ ερ­γα­ζό­με­νων του ιδιω­τι­κού και του δη­μό­σιου τομέα και για την εκ­προ­σώ­πη­ση του κό­σμου της ελα­στι­κής ερ­γα­σί­ας και των αυ­το­α­πα­σχο­λου­μέ­νων, των ανέρ­γων και των ξένων ερ­γα­τών. 

Η πρω­το­βου­λία μας αυτή, μπο­ρεί να ξε­κί­νη­σε από την ανά­γκη της απαλ­λα­γής του ΜΕΤΑ από έναν ανα­πτυσ­σό­με­νο νέο κυ­βερ­νη­τι­κό συν­δι­κα­λι­σμό, ανέ­δει­ξε όμως απ' την αφε­τη­ρία της το πραγ­μα­τι­κό πρό­βλη­μα του συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος που είναι ο προ­σα­να­το­λι­σμός του, ο συ­ντε­χνια­σμός του, ο ορ­γα­νω­τι­κός κα­τα­κερ­μα­τι­σμός του και οι όροι ανα­πα­ρα­γω­γής της ηγε­σί­ας του. 

Δεν είναι τυ­χαίο, που την κρί­σι­μη στιγ­μή συμ­μά­χη­σαν οι φο­ρείς του νέου κυ­βερ­νη­τι­κού συν­δι­κα­λι­σμού, με «πα­ρά­γο­ντες» και πρό­σω­πα, που ανε­ξάρ­τη­τα σε τι ανα­φέ­ρο­νται πο­λι­τι­κά, επι­λέ­γουν σαν μο­να­δι­κό στόχο τη συν­δι­κα­λι­στι­κή τους επι­βί­ω­ση! Κα­θα­ρό πα­ρά­δειγ­μα απο­τε­λούν οι δια­δι­κα­σί­ες στο συ­νέ­δριο της ΓΣΕΕ. 

Δυ­στυ­χώς αυτή η αντι­πα­ρά­θε­ση και η επί­κλη­ση ορ­γά­νων, δια­δι­κα­σιών και δια­δι­κα­στι­κών προ­βλη­μά­των, εγκλω­βί­ζει αγω­νι­στές συν­δι­κα­λι­στές και συ­ντρό­φους, που δί­νουν κα­θη­με­ρι­νά τις μάχες στους χώ­ρους δου­λειάς, που όμως τε­λι­κά πρέ­πει να δια­λέ­ξουν στρα­τό­πε­δο: Ή είναι με τις δυ­νά­μεις αυτές που πα­ρα­μέ­νουν πι­στές στις αρχές και τις αξίες της ερ­γα­τι­κής τάξης, αντι­μά­χο­νται τον ερ­γο­δο­τι­κό και κυ­βερ­νη­τι­κό συν­δι­κα­λι­σμό και είναι σε ανει­ρή­νευ­τη αντι­πα­ρά­θε­ση με τον πα­ρα­γο­ντι­σμό και τη συν­δι­κα­λι­στι­κή γρα­φειο­κρα­τία ή με τη στάση και την ανοχή τους θα ανα­πα­ρά­γουν αυτά τα φαι­νό­με­να, που απα­ξιώ­νουν τη συλ­λο­γι­κή δράση και τα συν­δι­κά­τα και πα­γιώ­νουν την αντί­λη­ψη ότι εντέ­λει όλοι το ίδιο είναι. 

Όταν αντι­μά­χο­νται δύο δια­φο­ρε­τι­κές στρα­τη­γι­κές, αυτές δεν επι­λύ­ο­νται με πλειο­ψη­φί­ες και μειο­ψη­φί­ες, ούτε με συμ­ψη­φι­σμούς και με­σο­βέ­ζι­κες λύ­σεις, αλλά με κα­θα­ρές εξη­γή­σεις και με γνώ­μο­να την υπε­ρά­σπι­ση των συμ­φε­ρό­ντων της τάξης που εκ­προ­σω­πού­με. 

Κά­ποιοι άλλοι σύ­ντρο­φοι μας ασκούν κρι­τι­κή ότι κα­θυ­στε­ρή­σα­με τον τυ­πι­κό δια­χω­ρι­σμό μας. Μπο­ρεί να έχουν και δίκιο. Το σί­γου­ρο είναι ότι ένας μη­χα­νι­στι­κός δια­χω­ρι­σμός, ως πα­ρα­κο­λού­θη­μα των πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων, πέρσι το κα­λο­καί­ρι θα ήταν λάθος. 

Πρέ­πει όμως να ομο­λο­γή­σου­με ότι γί­νε­ται αδι­καιο­λό­γη­τα κα­θυ­στε­ρη­μέ­να, αφού οι όποιες προ­σπά­θειες τους τε­λευ­ταί­ους δύο-τρεις μήνες δεν καρ­πο­φό­ρη­σαν, γιατί κά­ποιοι εξα­κο­λου­θούν, είτε να έχουν αυ­τα­πά­τες, είτε να εξα­σκού­νται στην αριθ­μη­τι­κή και όχι στην πο­λι­τι­κή. 

Στα­θε­ρή μας πυ­ξί­δα απο­τε­λεί το γε­γο­νός ότι μο­να­δι­κό μας κρι­τή­ριο στις επι­λο­γές μας είναι όχι η πο­λι­τι­κή ή κομ­μα­τι­κή έντα­ξη κά­ποιου, αλλά η υπε­ρά­σπι­ση ή όχι των αρχών της πα­ρά­τα­ξης και του ερ­γα­τι­κού συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος. Όποιοι επέ­λε­ξαν να δι­καιο­λο­γούν τα μνη­μο­νια­κά κυ­βερ­νη­τι­κά μέτρα ή αι­σθά­νο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο υπο­χρε­ω­μέ­νοι να ανα­πα­ρά­γουν την κυ­βερ­νη­τι­κή προ­πα­γάν­δα και όχι τις θέ­σεις της πα­ρά­τα­ξης, αυτοί δεν έχουν καμιά θέση στις γραμ­μές της, γιατί πλέον δεν έχουν καμιά σχέση με τις ιδρυ­τι­κές της αρχές. 

Μέσα στο Μάη προ­γραμ­μα­τί­ζε­ται ανοι­χτή εκ­δή­λω­ση συ­ζή­τη­ση για το ερ­γα­τι­κό συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα και την ανά­γκη της ανα­σύ­ντα­ξης και ανα­συ­γκρό­τη­σής του, με κε­ντρι­κό ομι­λη­τή τον κα­θη­γη­τή ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων Γιάν­νη Κουζή. Στη συ­ζή­τη­ση θα κλη­θούν να πα­ρα­στούν και να εκ­φρά­σουν τις από­ψεις τους όλες οι ερ­γα­τι­κές συν­δι­κα­λι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες του ευ­ρύ­τε­ρου αρι­στε­ρού και προ­ο­δευ­τι­κού αντι­μνη­μο­νια­κού χώρου, καθώς και ανέ­ντα­χτοι συν­δι­κα­λι­στές. 

Εμείς θε­ω­ρού­με ότι απο­τε­λεί ανα­γκαιό­τη­τα η συ­γκρό­τη­ση ενός μό­νι­μου “συν­δι­κα­λι­στι­κού φό­ρουμ διά­λο­γου” όλων αυτών των δυ­νά­με­ων για την τα­ξι­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση του συν­δι­κα­λι­στι­κού κι­νή­μα­τος, αλλά και κοι­νές πα­ρεμ­βά­σεις και κι­νη­μα­τι­κές πρω­το­βου­λί­ες και δρά­σεις, που θα ξε­περ­νούν την αδρά­νειά του και θα δη­μιουρ­γούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις κι­νη­το­ποί­η­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων. 

Σή­με­ρα αυτή η απα­ξιω­μέ­νη προ­δο­τι­κή ηγε­σία της ΓΣΕΕ, που απο­τε­λεί τον κα­λύ­τε­ρο σύμ­μα­χο για την εφαρ­μο­γή των μνη­μο­νια­κών στη χώρα μας, στο πρό­σφα­το 36ο συ­νέ­δριό της ανα­βα­πτί­στη­κε και πα­ρα­μέ­νει η ίδια, μετά από επτά πέ­τρι­να για τους ερ­γα­ζό­με­νους χρό­νια, λες και δεν έγινε τί­πο­τα σ' αυτό τον τόπο. 

Αν υπάρ­χει ένας λόγος πα­ρου­σί­ας των δυ­νά­με­ων του ΜΕΤΑ εκεί, είναι να βρί­σκο­νται σε έναν κα­θη­με­ρι­νό και ανει­ρή­νευ­το πό­λε­μο απέ­να­ντι σ' αυτή την ηγε­σία και να προ­σπα­θούν να απο­κτή­σουν διαύ­λους επι­κοι­νω­νί­ας με την ερ­γα­τι­κή τάξη, που βιώ­νει τον κα­θη­με­ρι­νό της Γολ­γο­θά. 

Κά­ποιοι όμως αντί να κά­νουν αυτό, γοη­τεύ­ο­νται με την ιδέα να κά­τσουν και αυτοί δίπλα στο “θρόνο” του Πα­να­γό­που­λου! 

Αυτή η ηγε­σία της ΓΣΕΕ δεν αλ­λά­ζει πλέον από τα μέσα. Το που­κά­μι­σο είναι άδειο και ο βα­σι­λιά γυ­μνός. Αυτή η “ηγε­σία” εκλέ­γε­ται από το λι­γό­τε­ρο του 10% των ερ­γα­ζο­μέ­νων, ανα­πα­ρά­γε­ται νόθα από σω­μα­τεία σφρα­γί­δες, που στις πε­ρισ­σό­τε­ρες των πε­ρι­πτώ­σε­ων είναι σε χει­με­ρία νάρκη και “ξυ­πνά­νε” μόνο για να κά­νουν αρ­χαι­ρε­σί­ες, με “ερ­γα­ζό­με­νους” που δεν έχουν σχέση μ' αυτά. 

Το πιο συ­γκρο­τη­μέ­νο τμήμα της είναι των τέως ΔΕΚΟ και των τρα­πε­ζών και αυτό χωρίς όμως τη συμ­με­το­χή της πλειο­ψη­φί­ας που είναι οι ελα­στι­κά αμει­βό­με­νη με σχέ­σεις ερ­γα­σί­ας μα­θη­τεί­ας ή ορι­σμέ­νου χρό­νου, που γι' αυ­τούς δεν εν­δια­φέ­ρε­ται ούτε η ίδια, ούτε τα πιστά της αντί­γρα­φα που είναι οι αντί­στοι­χες κλα­δι­κές ομο­σπον­δί­ες. 

Αυτή η “ηγε­σία” κυ­ρί­ως απα­σχο­λεί­ται με την δια­χεί­ρι­ση των εκα­τομ­μυ­ρί­ων του ΕΣΠΑ και έτσι αντί για ερ­γα­τι­κό συν­δι­κά­το να με­τα­τρέ­πε­ται σε ερ­γο­δο­τι­κή ορ­γά­νω­ση, που μοι­ρά­ζει δου­λειές και λει­τουρ­γεί ως πο­λιορ­κη­τι­κός κριός της διά­λυ­σης των ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων. 

Αυτό το αλι­σβε­ρί­σι της “ηγε­σί­ας” της ΓΣΕΕ με όλες τις κυ­βερ­νή­σεις πα­ρα­μέ­νει αλώ­βη­το και βο­λεύ­ει και τις κυ­βερ­νή­σεις και την γρα­φειο­κρα­τία της ΓΣΕΕ, αφού αυ­τούς τους ερ­γα­ζό­με­νους μπο­ρείς να τους βρεις και στους εκλο­γι­κούς κα­τα­λό­γους των αρ­χαι­ρε­σιών “σω­μα­τεί­ων”. 

Το δε χρήμα που συ­γκε­ντρώ­νο­νται στα τα­μεία της ΓΣΕΕ-ΑΕ, από την προ­μή­θεια, τη δια­με­σο­λά­βη­ση και την συν­δια­χεί­ρι­ση των προ­γραμ­μά­των απα­σχό­λη­σης, χρη­σι­μο­ποιεί­ται για τον εκ­μαυ­λι­σμό και την εξα­γο­ρά συ­νει­δή­σε­ων, αλλά και για εκ­δη­λώ­σεις και συ­νέ­δρια σε πο­λυ­τε­λή του­ρι­στι­κά θέ­ρε­τρα, που προ­κα­λούν την συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία της ερ­γα­τι­κής τάξης που είναι άνερ­γη, ελα­στι­κά αμει­βό­με­νη και πα­λεύ­ει για ένα κομ­μά­τι ψωμί! 

Απο­τε­λεί λοι­πόν αδή­ρι­τη ανά­γκη η ανά­δει­ξη ενός πραγ­μα­τι­κού κέ­ντρου αγώνα που θα απο­τε­λεί­ται από πρω­το­βάθ­μια σω­μα­τεία, τα­ξι­κές ομο­σπον­δί­ες και ερ­γα­τι­κά κέ­ντρα, συν­δι­κα­λι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες και αγω­νι­στές συν­δι­κα­λι­στές, που μαζί με τους ερ­γα­ζό­με­νους του δη­μο­σί­ου και τα άλλα πλητ­τό­με­να κοι­νω­νι­κά στρώ­μα­τα, θα δώ­σουν τον αγώνα για την απαλ­λα­γή της χώρας μας απ' τα μνη­μό­νια και τη διε­θνή επι­τρο­πεία και για την επα­να­φο­ρά των ερ­γα­τι­κών, κοι­νω­νι­κών και δη­μο­κρα­τι­κών κα­τα­κτή­σε­ων και δι­καιω­μά­των. 

Και ας μεί­νουν οι “άχρη­στες”, αλλά επι­κίν­δυ­νες για τους ερ­γα­ζό­με­νους συν­δι­κα­λι­στι­κές μού­μιες στο μαυ­σω­λείο τους, στη συμ­βο­λή των οδών Πα­τη­σί­ων και Αλε­ξάν­δρας, στο Πεδίο του Άρεως!

ΠΗΓΗ: rproject.gr

Σελίδα 3996 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή