Γράφει ο Θανάσης Κανιάρης.

Πού οφείλεται η ξέφρενη αντικομμουνιστική υστερία που τις προηγούμενες ημέρες κορυφώθηκε με το παραληρηματικό αμόκ της σλοβενικής προεδρίας, στη διοργάνωση της διημερίδας για… τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων; Ποιοι είναι οι υποκινητές τέτοιων εκδηλώσεων μίσους κατά των κομμουνιστών και σε τι αποσκοπούν; Ποιοι φοβούνται το φάντασμα του κομμουνισμού, 27 χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης;

Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά, δεν είναι δύσκολη.

Κατ’ αρχάς ο ιμπεριαλιστικός παράγοντας, ο οποίος βρίσκεται πίσω από όλα αυτά -ας μη ξεχνάμε ότι διανύουμε το ιμπεριαλιστικό στάδιο του καπιταλισμού- έχει σοβαρότατο πρόβλημα με τους λαούς των πρώην σοσιαλιστικών κρατών. Τους υποσχέθηκαν ελευθερία, δημοκρατία και υψηλό βιοτικό επίπεδο και αντί του επίγειου παράδεισου, οι λαοί αυτοί, στην πλειονότητα τους ήλθαν αντιμέτωποι με την επίγεια κόλαση. Από την ίδια τους την πείρα διαπίστωσαν ότι στον καπιταλισμό μία ελευθερία ανθεί. Η ελευθερία του κεφαλαίου να εξουσιάζει τις οικονομικές σχέσεις, την ίδια την εργατική δύναμη και κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής.

Αντί για καλύτερο μέλλον, τους έζωσαν στο μαγκανοπήγαδο της ανταγωνιστικότητας. Για να γίνουν… ανταγωνιστικοί θυσιάστηκαν οι μεγάλες κοινωνικές κατακτήσεις της σοσιαλιστικής περιόδου, η σταθερή και μόνιμη εργασία, η δωρεάν Παιδεία, η κοινωνική ασφάλιση, η Υγεία, η Πρόνοια.

Τους υποσχέθηκαν ελεύθερη μετακίνηση στις χώρες της Δύσης, κάτι που τους είχε στερήσει ο σοσιαλισμός. Και πραγματικά τους δόθηκε η δυνατότητα να δούνε από κοντά το δυτικό «παράδεισο». Γέμισαν τα πορνεία της δυτικής Ευρώπης με κοπέλες από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι ντόπιες ιέρειες του πληρωμένου έρωτα να εξεγερθούν γιατί το νέο «φρέσκο κρέας» έριχνε τις τιμές στην αγορά… Κοπέλες με πτυχία, με σπουδές στο μπαλέτο και την κλασική μουσική, αν γλύτωναν τα χειρότερα, αν δηλαδή δεν έπεφταν στα χέρια νταβατζίδων και μαστροπών, καθάριζαν σκάλες και αναλάμβαναν την φροντίδα ηλικιωμένων.

Για την Αλβανία πολλά λέγανε στο παρελθόν, για την κλειστή της οικονομία, τον αποκλεισμό των κατοίκων της από τον έξω κόσμο κλπ. Σίγουρα όμως δεν ήταν η Αλβανία την εποχή εκείνη «η Κολομβία της Ευρώπης», όπως έχει γίνει σήμερα. Η γειτονική μας Βουλγαρία, ήταν μια μικρή χώρα, με τα καλά και τα κακά του σοσιαλισμού, φιλική προς τη χώρα μας. Ο άξονας Αθήνας-Σόφιας αποτελούσε βασικό στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής των δύο χωρών και λειτουργούσε αποτρεπτικά απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό. Στη σημερινή «δημοκρατική» Βουλγαρία δύο είναι που κάνουν κουμάντο: η αμερικανική πρεσβεία και η ντόπια μαφία…

Κατηγορούσαν τις χώρες αυτές σαν δορυφόρους της Σοβιετικής Ενωσης. Το βέβαιο είναι ότι ορισμένες από αυτές (Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία), είχαν ανώτερο βιοτικό επίπεδο από τους σοβιετικούς. Σήμερα οι ίδιες χώρες βιώνουν την διπλή κατοχή. Οικονομικά ελέγχονται από την Γερμανία και πολιτικοστρατιωτικά από τις ΗΠΑ.

Υστερα απ’ όλα αυτά, λογικό δεν είναι οι λαοί των χωρών αυτών να κάνουν την σύγκριση και να αναπολούν το σοσιαλισμό με όποια προβλήματα κι αν είχε το κοινωνικό αυτό σύστημα;

Ολες οι δημοσκοπήσεις που έγιναν στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, έδειχναν τα ίδια πάντα αποτελέσματα. Οι κάτοικοι τους σε ποσοστά που κυμαίνονταν από 40% (οι νέες ηλικίες που δεν έζησαν το σοσιαλιστικό σύστημα) έως και 70-75% απαντούσαν ότι την περίοδο του σοσιαλισμού ζούσαν καλύτερα.

Στο ερώτημα μάλιστα ποια θεωρούσαν την μεγαλύτερη προσωπικότητα που κυβέρνησε τη χώρα από τη σύσταση του ρωσικού κράτους, στην πρώτη θέση βρέθηκε ο Γεωργιανός Στάλιν, μπροστά από τον Ρώσο Λένιν…

Είναι μετά να μην έχουν ζώσει τα φίδια τους Δυτικούς, όταν βλέπουν ότι ύστερα από τρις σχεδόν δεκαετίες …. δημοκρατίας, οι κάτοικοι των χωρών αυτών αναπολούν με νοσταλγία το σοσιαλισμό;

Οι εργαζόμενοι στον αναπτυγμένο καπιταλισμό

Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα που προκαλεί πονοκεφάλους στα δυτικά επιτελεία, είναι η δυσφορία της εργατικής τάξης και των μικροαστικών στρωμάτων στα αναπτυγμένα καπιταλιστικά κράτη.

Περιληπτικά αναφέρουμε, ότι μετά την οικονομική κρίση του 1973, σημειώθηκε στροφή στη στρατηγική του διεθνούς κεφαλαίου, με την εγκατάλειψη της κεϊνσιανής ρύθμισης των οικονομικών σχέσεων και την υιοθέτηση του νεοφιλελευθερισμού (το νέο μείγμα οικονομικής πολιτικής εξέφραζε η διαβόητη σχολή του Σικάγο με επικεφαλής τον καθηγητή οικονομικών Μίλτος Φρίντμαν), ο οποίος έγινε ευρύτερα γνωστός με τον όρο «παγκοσμιοποίηση».

Σε μια περίοδο κατά την οποία ξεκίνησε η αποκαλούμενη τρίτη βιομηχανική επανάσταση, με την ευρεία χρήση στην οικονομία των νέων τεχνολογιών και της ρομποτικής, τα οικονομικά και πολιτικά επιτελεία της Δύσης, επιδόθηκαν σε μια άνευ προηγουμένου επίθεση ενάντια στις εργασιακές κατακτήσεις με πρωταγωνιστές την κυβέρνηση Θάτσερ στην Αγγλία και την κυβέρνηση Ρέιγκαν στις ΗΠΑ.

Στόχος της επίθεσης, ήταν η ανάταξη του ποσοστού κέδρους, μέσα από την ένταση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων με περικοπές μισθών (αύξηση της απόλυτης υπεραξίας), καθώς και του περιορισμού της συμμετοχής των μισθών στα «κέρδη» από την άνοδο της παραγωγικότητας της εργασίας (αύξηση της σχετικής υπεραξίας).

Άλλες πλευρές της οικονομικής αυτής ρύθμισης, ήταν οι εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες δεν περιορίστηκαν στους παραγωγικούς και εμπορικούς κλάδους της οικονομίας, αλλά επεκτάθηκαν και στα συστήματα Κοινωνικής Ασφάλισης, Υγείας, Πρόνοιας, καθώς και στην Παιδεία, τομείς οι οποίοι άμεσα ή έμμεσα συμμετέχουν στην αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης.

Υστερα από σχεδόν μισό αιώνα, εφαρμογής των πολιτικών αυτών τα αποτελέσματα ήταν: α) ο περιορισμός της συμμετοχής των μισθών στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν και η αντίστοιχη άνοδος των κερδών, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό ώστε το ποσοστό κέρδους να ανατάξει και να φτάσει στα αντίστοιχα επίπεδα της περιόδου 1950-1970. β) η γιγάντωση του τραπεζικού τομέα και της κερδοσκοπίας, τη στιγμή κατά την οποία η συμμετοχή της βιομηχανίας στο σχηματισμό του Ακαθάριστου Προϊόντος εμφανίζει σχετική μείωση.

Ολες οι έρευνες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια από ιδιωτικούς και δημοσίους φορείς της Δύσης, κατατείνουν στα ίδια αποτελέσματα. Μία εκρηκτική άνοδο των δισετομμυριούχων σε όλο τον κόσμο και μια αντίστοιχη επιδείνωση της θέσης της εργατικής τάξης, ευρύτερα των λαϊκών στρωμάτων.

Η δυσαρέσκεια των εργαζομένων για την επιδείνωση των όρων της ζωής τους, εκφράστηκε ανάγλυφα στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις σε ΗΠΑ και Δ. Ευρώπη, οι οποίες κατέγραψαν ευρύτατες εκλογικές μετατοπίσεις, που είχαν σαν αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση του μεταπολεμικού πολιτικού συστήματος στα δύο αυτά ιμπεριαλιστικά κέντρα. Στην Αγγλία επικράτησε το «Brexit» με αποτέλεσμα να τρωθεί σοβαρά το ευρωενωσιακό οικοδόμημα, σε Γαλλία και ΗΠΑ, για πρώτη φορά, Πρόεδροι εξελέγησαν άτομα που δεν ανήκουν στα παραδοσιακά κόμματα τα οποία κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή τον 19^ο και τον 20^ο αιώνα, στη Γαλλία πάλι συρρικνώθηκε το Σοσιαλιστικό κόμμα, ενώ στην Ολλανδία καταποντίστηκε το Εργατικό Κόμμα. Σοβαρές πολιτικές ανακατατάξεις υπήρξαν σε όλη την νότια Ευρώπη, οι εργαζόμενοι της οποίας δοκιμάστηκαν από τις σκληρές πολιτικές λιτότητας που εφάρμοσαν σοσιαλδημοκρατικές και συντηρητικές κυβερνήσεις, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης που ξέσπασε το 2007 - 2008.

Όλα προοιωνίζουν, ότι στο αμέσως προσεχές διάστημα, θα υπάρξουν και νέες μεγάλες πολιτικές ανακατατάξεις, καθώς η λαϊκή δυσαρέσκεια για τις ακολουθούμενες πολιτικές λιτότητας είναι έκδηλη, τη στιγμή που το υπάρχον πολιτικό σκηνικό θυμίζει κινούμενη άμμο, η οποία απειλεί να καταπιεί παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις. Δυνάμεις οι οποίες στο παρελθόν είχαν διαδραματίσει σοβαρότατο ρόλο στη σταθερότητα του πολιτικού συστήματος, ευρύτατα του συστήματος καπιταλιστικής εκμετάλλευσης στις χώρες του αναπτυγμένου δυτικού κόσμου.

Το φάντασμα της θεωρίας του επιστημονικού κομμουνισμού πλανάται πάνω από το δυτικό κόσμο

Όλα τα ταξικά κοινωνικά συστήματα, για να εδραιώσουν την ύπαρξη τους, επιχειρούν να ελέγξουν όλες τις πτυχές της οικονομικής και κοινωνικής σφαίρας στα όρια της εξουσίας τους. Εστίες και περιοχές μη ελεγχόμενες, προκαλούν πάντα μια ανασφάλεια και αβεβαιότητα στις εξουσιαστικές ομάδες.

Με τον καπιταλισμό τώρα τι συμβαίνει; Το 89 - 90 είχαν μεθύσει από τον θρίαμβο της νίκης κατά του επάρατου, και διαλαλούσαν σε όλους τους τόνους την ολοσχερή επικράτηση του συστήματος της «ελεύθερης» αγοράς - δύο λέξεις αλληλοαποκλειόμενες - μετά την ήττα των ολοκληρωτικών καθεστώτων…

Είχαν όντος επικρατήσει καθολικά; Σήμερα ξέρουμε περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι αυτό δεν συνέβη. Οι ανά τον κόσμο καπιταλιστές, είχαν ανοικτούς κάποιους λογαριασμούς με τη θεωρία του επιστημονικού κομμουνισμού, τον διαλεκτικό και ιστορικό υλισμό.

Θεωρία, την οποία ο αστικός κόσμος, επιχείρησε να αντιμετωπίσει από την πρώτη στιγμή που αυτή είδε το φως της δημοσιότητας - από τα μέσα του 19^ου αιώνα - χρησιμοποιώντας τα καλύτερα μυαλά που είχε στη διάθεση του, αλλά εις μάτην. Ο σοσιαλισμός αποκαθηλώθηκε, αλλά η θεωρία του επιστημονικού κομμουνισμού, σύμφωνα με την οποία ο καπιταλιστικός κόσμος, δεν είναι παρά μια βαθμίδα στην εξελικτική πορεία της ανθρωπότητας, από τις πιο απλές οικονομικές και κοινωνικές μορφές οργάνωσης, στις πιο σύνθετές και περίπλοκες, ένας κόσμος, ο οποίος, όταν κάνει τον ιστορικό του κύκλο θα εξαφανιστεί και θα παραχωρήσει τη θέση του σε μια ανώτερη από τον ίδιο μορφή κοινωνικής οργάνωσης, έμεινε αλώβητη.

Όσοι αστοί οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι, ιστορικοί, προσπάθησαν να αντιπαρατεθούν με τη θεωρία του επιστημονικού κομμουνισμού, απλώς λεγοιοποιήθηκαν όσο ζούσαν και όταν αποχώρησαν από τον μάταιο τούτο κόσμο, τους κατάπιε η σκόνη του χρόνου. Οι θεμελιωτές όμως της θεωρίας του επιστημονικού κομμουνισμού -Μαρξ, Ενγκελς, Λένιν- όσο περνάει ο χρόνος τόσο περισσότερο θεριεύουν, κοιτάζοντας τους αστούς και τους θεωρητικούς τους απολογητές, με ένα σαρδόνιο χαμόγελο, γεμάτο ειρωνεία και χλεύη σαν να τους λένε: «ό,τι και να κάνετε, στο τέλος ο κόσμος σας θα γκρεμιστεί στα εξ ων συνετέθη και εσείς θα καταλήξετε στο μουσείο απολιθωμάτων της Ιστορίας». 

Πηγή: ergatikosagwnas.gr

Κατόπιν αιτήματος της ΠΕΝΕΝ προς το σύνολο της Ιεραρχίας του Λιμενικού Σώματος και της πολιτικής ηγεσίας του ΥΕΝ σχηματίστηκε κλιμάκιο της ΠΝΟ αποτελούμενο από τον Γεν. Γραμματέα της ΠΕΝΕΝ Κροκίδη Νικόλαο, τον Γεν. Γραμματέα της ΠΕΑΘΕΝ Αλεξάκη Αναστάσιο, τον Γεν. Γραμματέα της ΠΣΟΑΕΝ Δανομάρα Ευάγγελο και το μέλος κλιμακίου της ΠΕΝΕΝ Περάκη Άγγελο, για ελέγχους εν πλω στην Πορθμειακή γραμμή Κυλλήνης-Ζακύνθου-Κεφαλονιάς.

Στις 23/08/2017 επιβιβαστήκαμε στο πλοίο ΜΑΡΕ ΝΤΙ ΛΕΒΑΝΤΕ όπου ζητήσαμε έλεγχο στις ώρες εργασίας και ανάπαυσης του πληρώματος και στην εφαρμογή της Σ.Σ. Εργασίας. Το εν λόγω πλοίο είχε έναρξη εργασιών 04:30 και παύση 00:35 και χρόνο ανάπαυσης εντός 24ωρου 4:30 ώρες!!! Στην συνέχεια του ελέγχου το κλιμάκιο της Λιμενικής αρχής μας δήλωσε ότι το σήμα για τον έλεγχο από το ΥΕΝ αναφέρει για έναν εκπρόσωπο της ΠΝΟ και χαρισματικά μας επιτρέπουν να είμαστε όλοι παρόντες(!!!), μας δήλωσαν ότι δεν είναι εξειδικευμένοι για τέτοιου είδους ελέγχους και ο αρμόδια εξουσιοδοτημένος επιθεωρητής του ΥΕΝ να μας δηλώνει ότι πρώτη φορά ελέγχει πλοίο με ελληνική σημαία…. Στον έλεγχο για τη διαπίστωση αλλαγής βάρδιας Πλοιάρχων η γέφυρα κλειδώθηκε και δεν προέβηκε στην διαπίστωση της αλλαγής λέγοντας στο μέλος του κλιμακίου της ΠΕΝΕΝ ότι: «ξέρετε τι γίνεται εδώ!!!» Στην συνέχεια και ενώ το πλοίο έκανε φορτοεκφόρτωση επιβατών και οχημάτων, ταυτόχρονα εφοδιαζόταν με καύσιμα (γεγονός το οποίο απαγορεύεται ρητά και αυστηρά για λόγους ασφαλείας). Παρά ταύτα μας δηλώθηκε ότι αυτό είναι νομιμότατο. Το κλιμάκιο της ναυτολογίας Πάτρας μας επικαλέστηκε βασιλικό διάταγμα (ΦΕΚ 83^Α/1952) για τις ώρες εργασίας και ανάπαυσης αγνοώντας και περιφρονώντας την οικία ΣΣΕ Επίσης διαπιστώθηκε παράβαση η οποία αφορούσε σπαστό ωράριο εργασίας για πέντε μέλη του πληρώματος. Η ναυτολογία Κυλλήνης έφερε αντιρρήσεις ποιο Λιμεναρχείο θα τη διαπιστώσει γιατί όπως μας δήλωσε όποιος διαπιστώσει παράβαση μετατίθεται όπως έγινε πρόσφατα σε δυο συναδέλφους τους….!!!! Το εν λόγω πλοίο είχε δρομολόγιο οχληρών (καύσιμα) και μας ζητήθηκε να αποβιβαστούμε 5 ώρες νωρίτερα από το πέρας των εργασιών του πλοίου, πράγμα το οποίο θεωρούμε ανεπίτρεπτο στην άσκηση των καθηκόντων του κλιμακίου.

Στις 24/08/2017 μεταβήκαμε στο πλοίο Ζάκυνθος 1 με κλιμάκιο της ναυτολογίας Πάτρας-Κεφαλονιάς και Κατάκολου, όπου στη συνέχεια του έλεγχου η ναυτολογία του Κατάκολου κατά την άποψή της μας δήλωσε ότι η υπερωριακή απασχόληση της προηγούμενης ημέρας μεταφέρεται στη επομένη (συγχέοντας σκόπιμα και αυθαίρετα τον χρόνο εργασίας με την υπερωριακή απασχόληση) και με αυτό τον τρόπο βγαίνουν τα ωράρια και είναι νομιμότατο όπως το γράφουν και στο αρχείο ωρών ανάπαυσης των ναυτικών. Η άποψή της είναι τυπικά και ουσιαστικά αυθαίρετη και στην πραγματικότητα αποσκοπεί στην συγκάλυψη των υπερβάσεων που συστηματικά σημειώνονται στο ανωτέρω πλοίο.

Καθημερινά το πλήρωμα εργάζεται 21 ώρες χωρίζοντάς το σε βάρδιες όπως χαρακτηριστικά για το πλήρωμα καταστρώματος 1 Ναύκληρος, 2 Ναύτες και 1 Ναυτόπαις που εργάζεται εκ περιτροπής και στις δυο βάρδιες (το οποίο συνιστά καταστρατήγηση της κείμενης νομοθεσίας). Μετά από έντονη διαμαρτυρία μας για τις απόψεις της Λιμενικής αρχής καταγράφτηκε η παράβαση ότι το 50% του πληρώματος δεν έχει συνεχές οκτάωρο και δεν εφαρμόζεται η ΣΣ Πορθμείων, ζητήσαμε την παρέμβαση εισαγγελικής αρχής επικαλούμενοι τις παραβάσεις για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας όπου και μας αρνήθηκαν. Στην φάση αυτή κρίναμε και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι τα αρμόδια Λιμενικά όργανα επιδιώκουν μεθοδικά και κατ΄ εξακολούθηση να συγκαλύψουν σωρεία προβλημάτων τα οποία αποτελούν παραβίαση της προβλεπόμενης ναυτεργατικής νομοθεσίας. Για την εξέλιξη των ελέγχων και την απαράδεκτη κάλυψη των Λιμενικών αρχών ενημερώσαμε τον Περιφερειάρχη Λ.Σ κ. Κοντομάρη Σπυρίδωνα ο οποίος κατά πρωτοφανή και προκλητικό τρόπο μας γνωστοποίησε ότι για το εν λόγω πλοίο εγκρίθηκε και έκτακτο δρομολόγιο το οποίο θα προέκτεινε το ωράριο εργασίας για τουλάχιστον 3 ώρες. Κάτω από αυτές τις εξελίξεις αποφασίσαμε να αποχωρήσουμε από τον κοινό έλεγχο, να καταγγείλουμε την άθλια στάση των Λιμενικών αρχών και ταυτόχρονα να καταστήσουμε γνωστές τις απαράδεκτες μεθοδεύσεις των αρμοδίων οργάνων του ΥΕΝ και την προσπάθειά τους να κουκουλώσουν άρον-άρον τα σοβαρά προβλήματα που είχαμε ήδη εξακριβώσει.

Θεωρούμε πολιτικά υπεύθυνο για το καθεστώς εργασιακής ασυδοσίας που υπάρχει στην Πορθμειακή γραμμή Κυλλήνης-Ζακύνθου-Κεφαλονιάς την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του ΥΕΝ καθώς επίσης και τις τοπικές Λιμενικές αρχές οι οποίοι από κοινού βάζουν πλάτη στους εφοπλιστές να διαμορφώνουν συνθήκες εργασιακής γαλέρας και να παραβιάζονται ασύστολα τα ναυτεργατικά εργασιακά δικαιώματα. Τις εν λόγω δρομολογιακές περιόδους όλων των πλοίων της γραμμής τις εγκρίνει το Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών (ΣΑΣ) καταστρατηγώντας τις Σ.Σ. Εργασίας, αποδεικνύοντας ατράνταχτα την πλήρη κάλυψη που παρέχει στους εφοπλιστές, αδιαφορώντας για τους σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των επιβατών, των ναυτεργατών και των πλοίων.

Απαιτούμε την θεσμοθέτηση (με νομοθετική ρύθμιση) εκπροσώπων των ναυτεργατών σε όλα τα επίπεδα ελέγχου που συνδέονται και αφορούν θέματα ναυτικής εργασίας, ενδιαίτησης και ασφάλειας των πλοίων.

Τα ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα έχει την γνώση, την εμπειρία, έχει την οργάνωση και κυρίως έχει την βούληση να επιβάλει τον σεβασμό και την νομιμότητα στα εργασιακά δικαιώματα των Ναυτεργατών.

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΕΝ           ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΑΘΕΝ

ΚΡΟΚΙΔΗΣ ΝΙΚ.             ΑΛΕΞΑΚΗΣ ΑΝ.

                                                                     ΠΕΡΑΚΗΣ ΑΓ.

Εκρηκτικές διαστάσεις φαίνεται να έχει πάρει το τελευταίο διάστημα το λαθρεμπόριο παράνομων και απαγορευμένων φυτοφαρμάκων, που εισάγονται στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την Ευρώπη, απειλώντας τόσο την υγεία εκατομμυρίων καταναλωτών όσο και το περιβάλλον.

Πρόσφατα στήθηκε επιχείρηση από την Ιντερπόλ σε 16 ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ειδήσεις», η επιχείρηση είχε διάρκεια 10 ημερών, έγινε υπό πάσα μυστικότητα και ολοκληρώθηκε στα τέλη Ιουλίου. Τα ευρήματα αυτής ήταν απόλυτα ενδεικτικά των διαστάσεων που έχει λάβει η διακίνηση και η χρήση παράνομων αγροχημικών και στη χώρα μας και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Παρότι όμως η επιχείρηση έληξε με την κατάσχεση 122 τόνων παράνομων παρασιτοκτόνων, στην Ελλάδα οι εντοπισμοί αυτών των σκευασμάτων συνεχίστηκαν.

Όπως όλα δείχνουν, η χώρα μας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην είσοδο αυτών των επικίνδυνων ουσιών στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Από τους ελέγχους που έγιναν έχει διαπιστωθεί ότι η εισαγωγή αυτών των δηλητηριωδών ουσιών δεν γίνεται μόνο στις γειτονικές χώρες (Αλβανία, Τουρκία, Σκόπια, Βουλγαρία, Ρουμανία). Οι ευρωπαϊκές αρχές θεωρούν ότι η Ελλάδα αποτελεί κόμβο για τη διακίνηση των προϊόντων στην Ε.Ε.

Συγκεκριμένα, τα στοιχεία δείχνουν ότι η εισαγωγή γίνεται από Ινδία, Ιορδανία και Κίνα. Τα πλοία προσεγγίζουν τα ελληνικά λιμάνια από τις χώρες της Μέσης Ανατολής.

Στις χώρες αυτές έχουν δημιουργηθεί μονάδες παραγωγής φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιούν τοξικές ουσίες, οι οποίες είναι φυσικά επικίνδυνες.

Πηγή: newsbeast.gr

Επιστολή με αφορμή την επίθεση για τα “εγκλήματα του κομμουνισμού” έστειλε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” ο Μίκης Θεοδωράκης.

Ο μεγάλος έλληνας, μεγάλος συνθέτης και αλύγιστος αγωνιστής στηλιτεύει από τις στήλες της εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ” την αντικομμουνιστική υστερία και δίνει στην μάχιμη παρέμβαση του ένα εύστοχο και επίκαιρο αγωνιστικό προσανατολισμό στη μάχη κατά των μνημονίων και της τρόϊκας, τονίζοντας ότι “η Αμερικανοκρατία που ζει και βασιλεύει μεταμφιεσμένη σε Μνημόνια και Τρόικες που μας έχουν οδηγήσει στο χείλος της εθνικής καταστροφής“.

Ολόκληρη η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη έχει ως εξής:

«Με τρομάζει η αντικομμουνιστική υστερία που κατακλύζει την εφημερίδα σας. Ως νέος κομμουνιστής είχα την τιμή να παλέψω μέσα απ’ τις γραμμές του ΕΑΜ για την κατάκτηση της Ελευθερίας. Αργότερα, την εποχή της Χούντας, μέσα από το Πατριωτικό Μέτωπο για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας».

Ομως για την πάντοτε ενιαία εθνικοφροσύνη και για σας που την εκπροσωπείτε μαζί με τα υπόλοιπα ΜΜΕ δεν έχουν καμιά σημασία οι όποιες πράξεις με αριστερό πρόσημο, ακόμα και οι πιο σημαντικές, όσο και αν αυτές βοηθούν και τιμούν την πατρίδα και το λαό μας. Ακόμα και την αναγνωρισμένη από εχθρούς και φίλους, ντόπιους και ξένους προσφορά μας στην ανάδειξη του νεοελληνικού πολιτισμού, την αγνοείτε επιδεικτικά.

Το μόνο που μετράει για σας είναι η ήττα μας στον Εμφύλιο και η ενόχλησή σας γιατί η ιδεολογία της Αριστεράς εξακολουθεί να υπάρχει, να δρα και να επιδρά ύστερα από τόσους και τόσους διωγμούς.

Εντάξει λοιπόν! Νικηθήκαμε και μπήκαμε στην γωνία! Τι άλλο θέλετε από εμάς εσείς οι νικητές και ξύνετε τις πληγές μας; Με το αίμα το δικό μας που συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάκτηση της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας τα πήρατε όλα! Κράτος, Κυβέρνηση, Παιδεία, Πολιτισμό, Στρατό, Αστυνομία, Τράπεζες, Τύπο, Τηλεοράσεις. Εμείς μείναμε στην γωνία, ουσιαστικά και πάλι (όπως στον Εμφύλιο) πολίτες β’ κατηγορίας.

Και από τον Στάλιν δεν θυμάστε παρά μόνο τα εγκλήματά του… Το μόνο που δεν άκουσα γι’ αυτόν είναι ότι με το πρωινό του έτρωγε τηγανητό ανθρώπινο κρέας. Για κείνον τον Στάλιν, τον Αρχιστράτηγο του Κόκκινου Στρατού με τις νίκες στο Στάλινγκραντ, στη Μόσχα, στο Λένινγκραντ και στο Βερολίνο, δεν έχετε τίποτα να πείτε;

Αν έλειπε ο Κόκκινος Στρατός και ο Στάλιν, τι θα είχαμε σήμερα; Αραγε το σκεφτήκατε; Ποιος θα εμπόδιζε τον Χίτλερ να γεμίσει την υφήλιο με χιλιάδες Αουσβιτς; Φαντάζεστε την Ελλάδα γεμάτη με στρατόπεδα εξόντωσης; Εκεί πάνω στην Ευρώπη και ειδικά στα ρατσιστικά κράτη, ξέρω γιατί πονάνε και τα βάζουνε με τον Στάλιν και τον κομμουνισμό. Γιατί νίκησε κατά κράτος τον πολυαγαπημένο τους Φύρερ. Τον Αδόλφο Χίτλερ!

Ομως εσείς εδώ, τι λόγο έχετε; Εσείς τους κομμουνιστές τους σκοτώνατε σαν μύγες. Με τις συμμορίες τύπου Σούρλα και Βρεττάκου. Με τα στρατοδικεία και τις εκτελέσεις 16.000, νέων κυρίως κομμουνιστών. Αγοριών και κοριτσιών. Με τα Μακρονήσια όπου μαρτύρησαν 100.000 Ελληνες κομμουνιστές. Με τα σφαγεία της Ασφάλειας, όπου βασανίστηκαν με τις πιο φρικαλέες μεθόδους χιλιάδες κομμουνιστές και κομμουνίστριες.

Τι είμαστε λοιπόν όλοι εμείς, εγκληματίες ή θύματα; Και γιατί παλεύαμε; Δεν αγωνιζόμασταν τάχα για την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό; Μήπως μέσα από τις γραμμές μας ξεπήδησαν ο θρόνος, οι παρακρατικές οργανώσεις που σκότωσαν τον Λαμπράκη και η Χούντα; Για να μην αναφερθώ στους συνεργάτες των ξένων κατακτητών που πάνω τους στηρίχτηκε η Αμερικανοκρατία που ζει και βασιλεύει μεταμφιεσμένη σε Μνημόνια και Τρόικες που μας έχουν οδηγήσει στο χείλος της εθνικής καταστροφής».

Πιστεύω ότι εύκολα μπορείτε να κατανοήσετε το θυμό μου, γιατί για μένα όπως και για χιλιάδες άλλους, η στράτευση και οι αγώνες μας κάτω από την Κόκκινη Σημαία αποτελεί την ιερότερη περίοδο της ζωής μας, που είχε ένα και μόνο στόχο, να κάνει τον Λαό μας ελεύθερο, ανεξάρτητο και ευτυχισμένο».

Πηγή: iskra.gr