Κόκκινο χτυπάει η θαλάσσια ρύπανση από πετρελαιοειδή σε αρκετές περιοχές του Σαρωνικού, σχεδόν δύο μήνες μετά το ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου «Αγία Ζώνη ΙΙ».

Σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), περιοχές ιδιαίτερα επιβαρυμένες από την πετρελαϊκή ρύπανση είναι τα Σελήνια και η Κυνοσούρα στη Σαλαμίνα, αλλά και τμήματα παραλίας στον Άγιο Κοσμά και τη Γλυφάδα.

Οι τελευταίες δειγματοληψίες (με δείγμα νερού από τις παράκτιες ζώνες) που πραγματοποιήθηκαν από το ΕΛΚΕΘΕ στις 3, 10 και 23 Οκτωβρίου έδειξαν υψηλές τιμές πετρελαϊκών υδρογονανθράκων που έφτασαν ακόμη και τα 1.200 μικρογραμμάρια ανά λίτρο (10 Οκτωβρίου στον Τύμβο Θεμιστοκλέους στον Πειραιά).

Όπως γράφουν «Τα Νέα» το ανώτατο όριο μέτρησης είναι τα 1.500 μικρογραμμάρια ανά λίτρο (πάνω από αυτό το όριο ό,τι ανιχνεύεται είναι πετρέλαιο).

Επιπλέον, επειδή από τη νομοθεσία δεν έχουν τεθεί όρια για τη μέτρηση υδρογονανθράκων στο νερό, οι επιστήμονες έχουν θεσπίσει - για τις περιοχές όπου δεν υπάρχει ανθρώπινη δραστηριότητα - μια φυσιολογική τιμή που κυμαίνεται από 0,5 έως 2 μικρογραμμάρια πετρελαϊκών υδρογονανθράκων ανά λίτρο. Στον Σαρωνικό - εξαιτίας της μεγάλης κυκλοφορίας πλοίων - οι τιμές που έχουν θεσπιστεί κυμαίνονται κατά μέσο όρο στα 20 μικρογραμμάρια ανά λίτρο.

Σημειώνεται ότι στις πρώτες μετρήσεις, όλες οι περιοχές (Άγιος Κοσμάς, παραλίες Γλυφάδας, Τύμβος Θεμιστοκλέους στον Πειραιά, Φλοίσβος, Ναυτικός Όμιλος Αιγυπτιωτών, μαρίνα Γλυφάδας, Ασκληπιείο Βούλας, Μεγάλο Καβούρι και άλλες) που ελέγχθηκαν αντιμετώπιζαν σοβαρό πρόβλημα, μιας και οι τιμές πετρελαϊκών υδρογονανθράκων στο θαλασσινό νερό υπερέβαιναν κατά πολύ το ανώτατο όριο μέτρησης, τα 1.500 μικρογραμμάρια ανά λίτρο.

Με όριο τα 20 μικρογραμμάρια ανά λίτρο, τα δείγματα στις 23 Οκτωβρίου έδειξαν ότι εντοπίζονται 344 μικρογραμμάρια ανά λίτρο στον τύμβο Θεμιστοκλέους στο Κερατσίνι, στα 284 στο Ναυτικό Όμιλο Αιγυπτιωτών, στα 269 στον Άγιο Κοσμά, πάνω από 60 στην παραλία Γλυφάδας, στα 139 στην παραλία της Βουλάς (μέτρηση 18 Σεπτεμβρίου) και στα 89 στο Μεγάλο Καβούρι (μέτρηση 18 Σεπτεμβρίου).

«Οι μετρήσεις δείχνουν ότι υπάρχει εκτεταμένη ρύπανση από πετρελαιοειδή η οποία ανιχνεύεται σε μεγάλη απόσταση από την περιοχή του ναυαγίου», υποστηρίζει ο διευθυντής του ελληνικού τμήματος της περιβαλλοντικής οργάνωσης Greenpeace Νίκος Χαραλαμπίδης.

«Οι συγκεντρώσεις μπορεί να εμφανίζονται πλέον χαμηλές, αλλά είναι πάντα ψηλότερες από τις τυπικές διακυμάνσεις 2,5 - 5 μg/lt. Ακόμη και από τις τυπικές τιμές του Σαρωνικού που κυμαίνονται στα 20 μg/lt».

Σύμφωνα με τον Νίκο Χαραλαμπίδη «το μεγάλο κενό για την ώρα είναι η εικόνα της κατάστασης στον πυθμένα του Σαρωνικού».

Όπως λέει, «μακροσκοπικά γνωρίζουμε ότι ποσότητες μαζούτ έχουν κατακαθίσει σε περιοχές του πυθμένα. Αυτές, σιγά σιγά θα καλυφθούν με άμμο και μπορεί να μείνουν εκεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Στο παρελθόν έχουμε εντοπίσει στον πυθμένα πετρελαϊκή ρύπανση η οποία προερχόταν από ατύχημα που είχε γίνει 10 - 15 χρόνια πριν. Το συγκεκριμένο μέρος του πυθμένα μπορεί να θεωρηθεί νεκρό για μεγάλο χρονικό διάστημα και οι επιπτώσεις ποικίλλουν ανάλογα με την έκταση του φαινομένου».

«Οι μετρήσεις που έχουν γίνει δεν είναι σταθερές (το θαλάσσιο περιβάλλον αλλάζει ανά πάσα στιγμή) γι' αυτό και παρατηρείται τόσο μεγάλη διακύμανση στα αποτελέσματα» λέει μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» Θοδωρής Τσιμπίδης.

Πηγή: newsbeast.gr

Οι καταναλωτικές δαπάνες των Ελλήνων «ψαλιδίστηκαν» κατά 36 δισ. ευρώ μέσα σε μια επταετία και πλέον η ετήσια ονομαστική κατά κεφαλήν καταναλωτική δαπάνη στην Ελλάδα είναι 12.940 ευρώ, με τον μέσο όρο στην Ευρωζώνη να φτάνει στα 21.413 ευρώ.

Η ιδιωτική καταναλωτική δαπάνη, που φτάνει σήμερα στα 116 δισ. ευρώ, αντιστοιχεί στο 65% του κοινοτικού μέσου όρου των 27 και στο 60% των κρατών της ευρωζώνης. Απόκλιση υπάρχει και  στον  δείκτη  πραγματικής  κατά  κεφαλήν  κατανάλωσης  της Eurostat στο  σύνολο  κατανάλωσης/οικονομίας με την Ελλάδα στο 77 έναντι 100 της ΕΕ27 και 105 των μελών της ευρωζώνης, όπως αναφέρει η ΕΣΕΕ καταγράφοντας τις τάσεις στην καταναλωτική δαπάνη.

Δείκτης Οικονομικού Κλίματος το 9μηνο του 2017

Ο δείκτης επιχειρηματικών προσδοκιών στον κλάδο του Λιανικού Εμπορίου διαμορφώθηκε  στις 85,7 μονάδες το Σεπτέμβριο του 2017 έναντι 99,6 μονάδων τον αντίστοιχο μήνα του 2016. Αναλυτικότερα:

• Α ́ εννιάμηνο 2017/2016: -7,0%➢Σεπτέμβριος 2017/2016: -14,0%
• Σεπτέμβριος/Αύγουστος 2017: +1,8% Παράλληλα, οι προβλέψεις για την εξέλιξη των πωλήσεων στο επόμενο τρίμηνο – Δ ́ τρίμηνο 2017 – χάνουν έδαφος (στις -9 από + 4 μονάδες το ισοζύγιο).

 Στοιχεία για μειωμένη καταναλωτική δαπάνη σε σούπερ μάρκετ

Ραγδαία υποχώρηση μέσα σε μόλις δύο χρόνια (2015/2017) σημειώνει η μέση μηνιαία δαπάνη των ελληνικών νοικοκυριών για τις αγορές από το σούπερ μάρκετ. Eνώ, το 2015 η μέση μηνιαία δαπάνη στο σούπερ μάρκετ ήταν 280 ευρώ, στη διάρκεια του 2017 (αα’ τετράμηνο) ανέρχεται μέχρι στιγμής στα 239 ευρώ (-41 ευρώ).

Το διαρκώς συρρικνούμενο εισόδημα, απότοκο των αλλεπάλληλων φορολογικού κυρίως χαρακτήρα επιβαρύνσεων, αποτελεί τη βασική αιτία για την «ελάφρυνση» του καλαθιού, με επακόλουθο τη μείωση τζίρου και περιθωρίου κέρδους  για  τις  εταιρείες  του  κλάδου.

Σύμφωνα  με  την  έρευνα « ShopperHood Study» (παρουσίαση  σε  12ο  Συνέδριο  του ECR   Hellas-σύνδεσμος  προμηθευτών  και λιανεμπόρων), οι καταναλωτές πλέον όχι μόνο πάνε λιγότερες φορές τον μήνα στο σούπερ μάρκετ (9 έναντι 10 το 2015), αλλά ξοδεύουν και λιγότερα (26,5 ευρώ το μέχρι στιγμής μέσο  «καλάθι» φέτος έναντι 28 ευρώ το 2015).

Μειωμένος ο τζίρος λιανεμπορίου και προμηθευτών

Ο τζίρος του Λιανεμπορίου και των προμηθευτών υποχωρεί και εξαιτίας της υπερβολικής εστίασης του κλάδου στις προσφορές, τάση που ενισχύθηκε και μπροστά στην επιτακτικότητα κάλυψης του μεριδίου του «Μαρινόπουλου».

Βάσει της έρευνας, το 51% πλέον των καταναλωτών περιμένει να αγοράσει ένα προϊόν μέχρι αυτό να διατεθεί σε προσφορά, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό το 2015 ήταν 42%.

Σε αρνητική τροχιά κινείται ο τζίρος των σούπερ μάρκετ καθώς το πεντάμηνο Ιανουαρίου -Μαΐου 2017 υπολογίζεται μείωση του κύκλου εργασιών τους κατά περίπου 5%. Όμως η κατά κεφαλήν καταναλωτική δαπάνη για τρόφιμα και μη αλκοολούχα ποτά στην Ελλάδα με  2.025 ευρώ, συγκλίνει κατά 94% με τον μέσο όρο της ευρωζώνης των 2.156 ευρώ.

Στα 2,1 δισ. ευρώ οι απώλειες στο λιανικό εμπόριο

Η σωρευτική μεταβολή του Δείκτη Κύκλου Εργασιών στο ΚΕ στο Λιανικό Εμπόριο  κατά τη διάρκεια των επταμήνων (μέσος όρος μηνιαίων δεικτών) 2017/2008, καταδεικνύει μία μείωση της τάξεως του 33,5%. Ο συνολικός τζίρος επταμήνου σε απόλυτα
ποσά το 2009 ήταν 6,30 δισ. ευρώ, το 2016 ήταν 4,06 δισ. ευρώ, ενώ κατ ́εκτίμηση την αντίστοιχη περίοδο του 2017 είναι 4,19 δις, δηλαδή 2,11 δισ. ευρώ λιγότερα.

Από τη σύγκριση των επταμήνων 2017/2016 προκύπτει αύξηση του ΔΚΕ στο Λιανικό Εμπόριο κατά 3,1%. Παρόλα αυτά και σε αντίθεση με την προαναφερθείσα ανοδική τάση, από την ετήσια σύγκριση των επταμήνων 2017/2016 ορισμένες υποκατηγορίες του Λιανικού Εμπορίου, όπως τα Τρόφιμα/Ποτά/Καπνός (-2,2%), τα Φαρμακευτικά/Καλλυντικά (-2,2%) και τα Πολυκαταστήματα (- 0,6%) σημειώνουν υποχώρηση του κύκλου εργασιών τους.

Πηγή: iskra.gr

Πραγματοποιήθηκε σήμερα 1^η Νοέμβρη 2017 το ετήσιο Γενικό Συμβούλιο των αντιπροσώπων της ΠΝΟ και στην συνέχεια στις 23-24 Νοέμβρη 2017 θα ακολουθήσει το 29^ο Συνέδριο.

Οι αντιπρόσωποι της ΠΕΝΕΝ στην παρέμβασή τους ανέδειξαν τα προβλήματα των εργαζομένων και την κατάσταση στην χώρα μας, σημείωσαν ότι η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική συνεχίζει την επίθεση ενάντια στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.

Άσκησαν εντονότατη κριτική στον ανύπαρκτο απολογισμό δράσης της πλειοψηφίας της ΠΝΟ, διατύπωσαν με σαφήνεια τις θέσεις για την ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος, την ριζική αλλαγή στην στρατηγική και τακτική, με πρόσημο τις αρχές, αξίες και θέσεις του ταξικού κινήματος.

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού στήριξαν και υπερθεμάτισαν την γραμμή του κοινωνικού εταιρισμού, των κοινωνικών διαλόγων που οδηγεί το εργατικό κίνημα στον συμβιβασμό, την υποταγή και τελικά να βάζει πλάτες να περάσει η επίθεση κυβέρνησης, μεγάλου κεφαλαίου, Ευρωπαϊκής Ένωσης και Δ.Ν.Τ.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ αναλώθηκαν για άλλη μια φορά σε μια επίθεση ενάντια στην Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ η οποία είναι η μόνη δύναμη στον Ναυτεργατικό χώρο που αγωνίζεται με συνέπεια, με δράση και αγώνες ενάντια στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και στην ασκούμενη κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική.

Σε αντίθεση με τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού, οι όποιες αποκομμένες και περιθωριοποιημένες από τον Ναυτεργατικό κόσμο αναλώνονται σε άσφαιρα πυρά και πυροτεχνήματα χωρίς να μπορούν να αναπτύξουν την παραμικρή δράση ενάντια στο εφοπλισιτκό κεφάλαιο και την κυβέρνηση.

Οι αντιπρόσωποι της ΠΕΝΕΝ καταψήφισαν τον απολογισμό της ΠΝΟ ενώ αποχώρησαν πριν την διαδικασία έγκρισης της ημερήσιας διάταξης για το Συνέδριο.

Στο τέλος οι αντιπρόσωποι της ΠΕΝΕΝ ζήτησαν και πάρθηκε απόφαση στήριξης και συμπαράστασης στον απεργιακό αγώνα των Ναυτεργατών στην γραμμή Κέρκυρας – Ηγουμενίτσας ο οποίος συνεχίζεται για δεύτερο συνεχόμενο 48ωρο.

Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η αποχώρηση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ πριν συζητηθεί και ληφθεί απόφαση για την έκφραση συμπαράστασης στους απεργούς Ναυτεργάτες στην Κέρκυρα – Ηγουμενίτσα, ενώ αρνητικός ήταν στο ψήφισμα και ο Γ.Γ της ΠΝΟ….

Παρακάτω δημοσιεύουμε την παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ στο Γενικό Συμβούλιο την οποία έκανε ο Γ.Γ της ΠΕΝΕΝ Νίκος Κροκίδης.

Οι θέσεις και η παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ

Η περίοδος αυτή είναι εξαιρετικά κρίσιμη για το παρόν και το μέλλον των Ναυτεργατών. Η κυβερνητική πολιτική συμπλέει ανοιχτά με το εφοπλιστικό κεφάλαιο, υπηρετεί τα συμφέροντά του, την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του. Από κοινού στοχεύουν να τσακίσουν τα εναπομείναντα Ναυτεργατικά δικαιώματα στην δουλειά, στις ΣΣΕ, στο κοινωνικοασφαλιστικό, στις εργασιακές σχέσεις.

Από κοινού υπερασπίζονται την μαύρη χαμηλόμισθη ανασφάλιστη εργασία, τον διωγμό των ελλήνων Ναυτεργατών από την Ναυτιλία. Κοινή τους επιδίωξη ήταν και παραμένει η διατήρηση και η διεύρυνση της φοροασυλίας και του αντιλαϊκού θεσμικού πλαισίου που έχει κατοχυρωθεί από το αστικό πολιτικό σύστημα την μεταπολεμική περίοδο.

Το εφοπλιστικό κεφάλαιο σε όλες τις κατηγορίες πλοίων κλιμακώνει και εντείνει την επίθεσή του διεκδικώντας νέα προνόμια για την εξασφάλιση ακόμη μεγαλύτερης ασυδοσίας στην επιχειρηματική του δράση.

Στο πλαίσιο αυτό στην ποντοπόρο ναυτιλία έχουν βάλει στο στόχαστρο την κατάργηση των ΣΣΕ για τα κατώτερα πληρώματα, στην κρουαζιερόπλοιο ναυτιλία έχουν καταφέρει να αποδεκατίσουν πλήρως το ελληνικό ναυτεργατικό δυναμικό, στην ευρύτερη επιβατηγό Ακτοπλοΐα έχουν αποσπάσει σημαντικά και σκανδαλώδη προνόμια (μειώσεις οργανικών συνθέσεων- ειδικές συνθέσεις – περιορισμό στην άσκηση του απεργιακού δικαιώματος των Ναυτεργατών – επιχειρησιακές συμβάσεις – καταπάτηση των ΣΣΕ – συστηματική παραβίαση της ναυτικής νομοθεσίας και της Δ.Σ 180 και έχουν επιβάλει συνθήκες και όρους εργασίας που οδηγούν σε εργασιακή γαλέρα.

Τα κοινωνικοασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των ναυτεργατών έχουν υποστεί διαδοχικά χτυπήματα. Μειώσεις των συντάξεων που ξεπερνούν το 50% τα χρόνια των μνημονίων, διέλυσαν τον φορέα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των Ναυτικών, τον Οίκο Ναύτη, παράτυπα και παράνομα υφαρπάζουν την ακίνητη περιουσία του ΝΑΤ και των Ναυτεργατών, συγχώνευσαν το ΚΕΑΝ και τα Ταμεία Πρόνοιας με το ενιαίο ταμείο ΕΦΚΑ – ΕΤΕΑΕΠ και με τον τρόπο αυτό κατήργησαν τα αυτόνομα ταμεία των Ναυτεργατών.

Η ανεργία αυξάνεται, η ανασφάλεια μεγαλώνει και οδηγεί χιλιάδες Ναυτεργάτες στο κοινωνικό περιθώριο, το ΓΕΝΕ έχει μετατραπεί σε όργανο για την νομιμοποίηση της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας και της εφοπλιστικής ασυδοσίας και μάλιστα σε αυτό ξεδιάντροπα συμμετέχουν και εκπρόσωποι της ΠΝΟ και των Ναυτεργατικών Σωματείων παρέχοντας νομιμότητα στην πολιτική των εφοπλιστών και της κυβέρνησης.

Η λειτουργία του Ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, η Ναυτική νομοθεσία (ΚΙΝΔ – ΚΔΝΔ – εσωτερικοί κανονισμοί κ.λπ) διέπονται από τις πιο σκοταδιστικές, αντιδραστικές και αντιδημοκρατικές διατάξεις της μεταπολεμικής περιόδου και καμιά ως σήμερα κυβέρνηση δεν τόλμησε να επιχειρήσει τον παραμικρό δημοκρατικό εκσυγχρονισμό τους.

Για να υλοποιηθούν οι πολιτικές, οι κατευθύνσεις και η στρατηγική του εφοπλιστικού κεφαλαίου στην Ναυτιλία και στους Ναυτεργάτες δεν έδωσαν χέρι βοηθείας μόνο οι εκάστοτε εφοπλιστόδουλες πολιτικές των κυβερνήσεων (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ) αλλά και το εργοδοτικό κατεστημένο της ΠΝΟ.

Στην πραγματικότητα ο Γ.Γ της ΠΝΟ και η εργοδοτικο-κυβερνητική πλειοψηφία που απαρτίζει την ΠΝΟ έχουν τεράστιο μερτικό ευθύνης και ενοχής για την καταστροφή και το χτύπημα των δικαιωμάτων των Ναυτεργατών. Χωρίς αυτήν θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να περάσει ο σχεδιασμός και η στρατηγική του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Κυρίαρχα στοιχεία της ξεφωνημένης και προδοτικής ηγεσίας και πλειοψηφίας της ΠΝΟ ήταν και είναι: Ο κοινωνικός διάλογος, η τριμερής συνεργασία και η εμπέδωση της εργασιακής ειρήνης.

Όποιες αναλαμπές χαρακτήρισαν την πορεία αυτή οφείλονταν στην αδιάκοπη πρωτοπόρα δράση της ΠΕΝΕΝ, στην ασφυκτική πίεση των ίδιων των προβλημάτων αλλά και στην κινητοποίηση και την αγωνιστική θέληση των ίδιων των Ναυτεργατών.

Απόδειξη και επιβεβαίωση αυτής της εκτίμησης της ΠΕΝΕΝ αποτελεί το πόσο οργανωτικά στηρίχθηκαν μεγάλες κινητοποιήσεις, αγώνες και απεργίες από την πλευρά της ηγεσίας και της πλειοψηφίας της ΠΝΟ στον Ναυτεργατικό χώρο.

Αυτό δεν δείχνει μόνο ανικανότητα αλλά και έλλειψη οποιασδήποτε βούλησης αυτός ο αγώνας να πάρει εκείνα τα χαρακτηριστικά που θέτουν σε αμφισβήτηση το καθεστώς της εφοπλιστικής κυριαρχίας και επιχειρηματικής ασυδοσίας.

Στην πραγματικότητα σε κάθε αγώνα που βρέθηκε σε μια κρίσιμη καμπή, η ηγεσία και η πλειοψηφία της ΠΝΟ υποχωρούσε άτακτα στο όνομα της εκτόνωσης των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων που διαμορφώνει ο δίκαιος αγώνας των Ναυτεργατών και στο τέλος έβαζε φαρδιά πλατιά την υπογραφή της στην διακοπή, στην αναστολή και το ξεπούλημα των μεγάλων απεργιακών κινητοποιήσεων που αναπτύχθηκαν όλα τα τελευταία χρόνια.

Ταυτόχρονα από κοινού οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού απέβαλαν και διέγραψαν από τις κινητοποιήσεις και τις απεργίες το Ναυτεργατικό κομμάτι της ποντοπόρου ναυτιλίας το οποίο μεθοδικά ξέκοψαν και εγκατέλειψαν με σκοπό να μην θίξουν τα συμφέροντα του μεγάλου εφοπλιστικού κεφαλαίου και να μην διαταράξουν στο ελάχιστο τις αγαστές σχέσεις συνεργασίας που έχουν μαζί του. Και όχι μόνο αυτό αλλά αρνήθηκαν και απέρριψαν επανειλημμένα συγκεκριμένες αγωνιστικές πρωτοβουλίες και δράσεις που πρότεινε η ΠΕΝΕΝ με σκοπό να ασκηθεί πολύπλευρη πίεση κυρίως προς αυτό το τμήμα του εφοπλιστικού κεφαλαίου που έχει καθοριστική ευθύνη και ρόλο στις εξελίξεις στην Ναυτιλία και στα Ναυτεργατικά προβλήματα και πολύπλευρη επίθεση εναντίον μας.

Οι ευθύνες για την κατάσταση αυτή βαρύνουν εξ ολοκλήρου το σύνολο των δυνάμεων της ΠΝΟ διότι το μεν τμήμα του εργοδοτικού συνδικαλισμού είναι βαθύτατα εξαρτημένο από το μεγάλο εφοπλιστικό κεφάλαιο ενώ από την άλλη το άλλο τμήμα του κομματικού συνδικαλισμού έχει αποδιοργανωθεί πλήρως, έχει χάσει και τα ελάχιστα ερείσματα στον κλάδο της ποντοπόρου ναυτιλίας, έχει αποκοπεί από τα μέλη του και δεν ασκεί την παραμικρή επιρροή πλέον στον κλάδο.

Σε αυτές τις συνθήκες και με αυτή την στρατηγική και τακτική γίνεται φανερό ότι δεν μπορεί να υπάρχει διέξοδος και πραγματική αντιμετώπιση των κρίσιμων και οξυμένων Ναυτεργατικών προβλημάτων.

Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται δραματικά από το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο που παραμένει αλώβητο και ανέγγιχτο στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Χωρίς αμφιβολία το καταστατικό της ΠΝΟ είναι ένα απομεινάρι της πιο αντιδραστικής περιόδου που έζησε η χώρα και το συνδικαλιστικό κίνημα.

Σε αυτό το αντιδημοκρατικό τερατούργημα που ονομάζεται καταστατικό δευτεροβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης (αλλά και σε πρωτοβάθμιο επίπεδο) το οποίο επιβλήθηκε από το εφοπλιστικό κεφάλαιο και όπως είναι γνωστό ο νόμος 1264/82 εξαίρεσε το ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, ισχύουν και εφαρμόζονται διατάξεις της Μεταξικής – μεταπολεμικής περιόδου και στην ουσία ο πλέον αντιδημοκρατικός νόμος της μεταπολίτευσης ο 330/76.

Τι προβλέπει αυτό το καταστατικό που σύσσωμο στηρίζει σαν κόρη οφθαλμού το εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλιστικό κατεστημένο στην ΠΝΟ:

• Η ΠΝΟ είναι η μοναδική συνδικαλιστική οργάνωση στην χώρα μας που δεν έχει εκλεγμένη Διοίκηση και αντίθετα αυτή αποτελείται εξ οφιτσίου από τους εκάστοτε Προέδρους των πρωτοβάθμιων ναυτεργατικών οργανώσεων.
• Η μοναδική θέση εκλογής είναι αυτή του Γ.Γ της ΠΝΟ η οποία καταστατικά περιστοιχίζεται από υπερεξουσίες και αρμοδιότητες που δεν συναντά κανείς σε εργατική συνδικαλιστική οργάνωση και προφανώς δεν υφίσταται και δεν ισχύει το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής σε οποιοδήποτε όργανο υπάρχει σε επίπεδο Ομοσπονδίας.
• Ταυτόχρονα το αντιδραστικό αυτό καταστατικό – κατασκεύασμα θέτει τον περιορισμό του 1/10 των αντιπροσώπων που αντιστοιχούν στο σύνολο των ψηφισάντων. Με τον τρόπο αυτό αποκλείονται από τα κυρίαρχα όργανα της Ομοσπονδίας εκλεγμένοι αντιπρόσωποι, καταπατώντας με τον τρόπο αυτό την βούληση των Ναυτεργατών και αλλοιώνοντας τους συσχετισμούς δύναμης στο εσωτερικό της Ομοσπονδίας. Στο σώμα της ΠΝΟ που θα συγκροτηθεί στο ετήσιο Γενικό Συμβούλιο και το Συνέδριο της ΠΝΟ αποκλείονται πάνω από 32 εκλεγμένοι αντιπρόσωποι!!!
• Είναι επίσης η μοναδική συνδικαλιστική οργάνωση που δεν έχει με την βούλα του καταστατικού συλλογική δομή και ηγεσία (Πρόεδρο – Αντιπρόεδρο κ.λπ) παρά μόνο Γ.Γ ο οποίος συγκεντρώνει όλες τις υπερεξουσίες στα χέρια του!!! Η θητεία του Γ.Γ της ΠΝΟ είναι 5 χρόνια!!!

Τα οικονομικά της ΠΝΟ εγκρίνονται από την ίδια την Διοίκηση και προφανώς και εδώ διεκδικεί την παγκόσμια πρωτοτυπία, ο έλεγχος των πεπραγμένων της «Διοίκησης» να ελέγχεται από τους ίδιους τους διοικούντες!!! Για την ουσία αλλά και την ιστορία σημειώνουμε ότι η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ ποτέ έως σήμερα δεν ενέκρινε τα οικονομικά στοιχεία της ΠΝΟ ως Σωματείο μέλος της.

Σαν να μην έφθαναν αυτά και πολλά ακόμη αντιδραστικά στοιχεία που συνθέτουν ένα καθεστώς λειτουργίας συνδικαλιστικής οργάνωσης που παραπέμπει σε φασιστικά πολιτικά συστήματα, έρχεται να συμπληρώσει την άθλια αυτή κατάσταση το γεγονός ότι η ΠΝΟ υπογράφει ειδικές συμβάσεις με τους εκπροσώπους του εφοπλιστικού κεφαλαίου για τα πλοία τους που έχουν σημαία ευκαιρίας μέσα από τις οποίες ο Γ.Γ της ΠΝΟ λειτουργεί ως «νόμιμος» εκπρόσωπος της ITF και για κάθε τέτοια σύμβαση που εξασφαλίζει συνδικαλιστική νομιμότητα στους εφοπλιστές των ανασφάλιστων – πειρατικών πλοίων σημαιών ευκολίας καταβάλει στην ΠΝΟ ένα ποσό 5000 με 6000 δολάρια σε ετήσια βάση τα οποία αποδίδουν από τους μισθούς τους οι αλλοδαποί Ναυτεργάτες οι οποίοι εργάζονται κάτω από συνθήκες χαμηλόμισθης ανασφάλιστης εργασίας χωρίς ΣΣΕ και συγκροτημένα δικαιώματα όπως αυτά κατοχυρώνονται στην ελληνική ΣΣΕ!!!

Παράλληλα η ΠΝΟ εισπράττει και χαράτσι από μέρους των ελλήνων Ναυτεργατών σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.

Σε επανειλημμένες προσπάθειες της ΠΕΝΕΝ να λάβει αναλυτικά στοιχεία για τα έσοδα από τα ανασφάλιστα πλοία ή ακόμη και να υπάρχει μια αντιπροσωπευτική ομάδα που θα ελέγχει αυτές τις συμβάσεις, η πρότασή της απορρίφθηκε μετά βδελυγμίας από την εργοδοτική πλειοψηφία….

Ακολούθως ο Γ.Γ και το υπόλοιπο εργοδοτικό κατεστημένο μοιράζουν ένα μέρος αυτών των χρημάτων προς τα Ναυτεργατικά Σωματεία τα οποία αρκετά από αυτά είναι τυπικά και ουσιαστικά σφραγίδες για να εξασφαλίζεται ο έλεγχος στην Διοίκηση και στα άλλα όργανα της Ομοσπονδίας από τον Γ.Γ της ΠΝΟ ο οποίος χρησιμοποιεί τα έσοδα κυρίως από τους αλλοδαπούς Ναυτεργάτες για να διαμορφώνει κατά το δοκούν τους συσχετισμούς αλλά και τις αποφάσεις της Ομοσπονδίας.

Αποκορύφωμα μιας άθλιας εκφυλιστικής εικόνας σχετικά με τα οικονομικά της ΠΝΟ αποτελεί το γεγονός ότι τα χρήματα που κατευθύνονται στα Σωματεία στην πλειοψηφία αυτών τα χρήματα πηγαίνουν στα μέλη των προεδρείων (Πρόεδρο – Γ.Γ – Ταμία) των Σωματείων και σε 7 από τα 13 στον εκάστοτε Πρόεδρο αφού τα υπόλοιπα μέλη των προεδρείων ταξιδεύουν και είναι ναυτολογημένοι σε πλοία!!!

Αυτό σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω δίνει εξήγηση και απάντηση γιατί διατηρείται αυτή η αντιδημοκρατική κατάσταση στην ΠΝΟ επί δεκαετίες…… Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό της ΠΝΟ για το 2017, τα έσοδα προβλέπονται να είναι 4.248.000 από τα οποία τα 3.684.000 θα είναι από τα πλοία ξένης σημαίας και τα 564.000 από τα πλοία ελληνικής σημαίας.

Σε πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ τόσο στο παρελθόν όσο και επί συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ να επεκταθεί και στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ο νόμος 1264/82 η απάντηση που δόθηκε τόσο από τον απελθόντα Υπουργό Θ. Δρίτσα όσο και από τον τωρινό Π. Κουρουμπλή ήταν ότι οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για κάτι τέτοιο….. Σημειώνουμε ότι στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει δέσμευση για την επέκταση του 1264/82 και στους Ναυτεργάτες αλλά και συνολικά ο εκσυγχρονισμός του συνδικαλιστικού κινήματος των Ναυτεργατών. Όλα τα παραπάνω η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ τα έχει επανειλημμένα αναπτύξει τόσο σε συνεδριάσεις της Διοίκησης της ΠΝΟ όσο και σε επίπεδο Γενικών Συμβουλίων και των τελευταίων Συνεδρίων.

Στο τελευταίο 28^ο Συνέδριο της ΠΝΟ με ανοιχτή επιστολή καλέσαμε τα Σωματεία του ΠΑΜΕ να έχουμε κοινή θέση τόσο για την ανασυγκρότηση της ΠΝΟ, την στρατηγική και την τακτική της στις νέες συνθήκες ενώ να εκφραστεί με την κάθοδο κοινού υποψηφίου ο οποίος θα προέρχεται από τις γραμμές και θα είναι αποκλειστική επιλογή του ΠΑΜΕ…

Η θέση αυτή της ΠΕΝΕΝ απορρίφθηκε από τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού παρ’ ότι για πρώτη φορά στην ιστορία της ΠΝΟ υπήρχαν δυνατότητες εκλογής νέου Γ.Γ ο οποίος θα δεσμευόταν για μια νέα πορεία η οποία θα δρομολογούσε από καλύτερες προϋποθέσεις την αλλαγή πορείας στην ΠΝΟ. Το σαθρό επιχείρημα για την απόρριψη της πρότασης της ΠΕΝΕΝ ήταν ότι η εκλογή Γ.Γ στην ΠΝΟ από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ δεν θα μεταβάλει την κατάσταση σε ότι αφορά το καταστατικό λειτουργίας της ΠΝΟ.

Προφανώς για τις δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού είναι το ίδιο πράγμα να ηγείται στην ΠΝΟ κάποιος που υπηρετεί τα εφοπλιστικά συμφέροντα και το ίδιο κάποιος που δηλώνει ότι είναι στην αντίπερα όχθη… Προφανώς επίσης για τις δρομολογημένες αλλαγές στην λειτουργία, στο καταστατικό και στις πολιτικές της ΠΝΟ είναι το ίδιο να είναι ο γηραλέος 83χρονος Γ. Χαλάς στην ΠΝΟ και το ίδιο κάποιος του ΠΑΜΕ…. Αφήνουμε στην κρίση των Ναυτεργατών τα σχόλια για την πρωτάκουστη αυτή θέση των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού!!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει αταλάντευτα τον αγώνα για τον εκδημοκρατισμό της ΠΝΟ και εκείνων των Σωματείων που διατηρούν στην καταστατική τους λειτουργία την προγενέστερη αντιδραστική νομοθεσία. Η πάλη αυτή θα είναι τόσο σε πολιτικό επίπεδο για την επέκταση του 1264/82 προς την κυβέρνηση όσο και εντός των τειχών ώστε να διαμορφωθεί μια ισχυρή πλειοψηφία στο εσωτερικό του Ναυτεργατικού κινήματος για την αλλαγή τόσο του καταστατικού όσο και της στρατηγικής της ΠΝΟ.

Καλούμε τους Ναυτεργάτες να συμβάλουν με όλες τις δυνάμεις τους σε αυτόν τον στόχο που αποτελεί όρο για την ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων τους και την απόκρουση της επίθεσης του εφοπλιστικού κεφαλαίου και της κυβερνητικής πολιτικής.

Πειραιάς 1/11/2017

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Η γνωστή ηγεσία και πλειοψηφία της ΠΝΟ επέλεξε και καθόρισε την συνεδρίαση της Διοίκησης για τα θέματα του ετήσιου Γενικού Συμβουλίου την ημέρα και την ώρα που πραγματοποιούνταν η Γενική Συνέλευση των μελών της ΠΕΝΕΝ. Με τον τρόπο αυτόν αποδεικνύει έμπρακτα πόσο πιστεύει στις δημοκρατικές διαδικασίες και ταυτόχρονα επιβεβαιώνει ότι παίζει το παιχνίδι των εφοπλιστών και της κυβέρνησης και προφανώς αυταπατάται εάν πιστεύει ότι θα αποφύγει την καταδίκη της ΠΕΝΕΝ για τα έργα και τις ημέρες της……