Η εξαγγελία της πρόθεσης της Συρίας και της Νικαράγουας να επικυρώσουν τη Συμφωνία των Παρισίων για το Κλίμα δημιουργεί νέα δυναμική στις διαπραγματεύσεις της Βόννης, που συνεχίζονται προς το παρόν σε επίπεδο εκπροσώπων και εμπειρογνώμων, πριν εισέλθουν την ερχόμενη εβδομάδα στη τελική φάση τους.

Εάν επιβεβαιωθεί η είδηση και από την πλευρά της Γραμματείας του ΟΗΕ για το Κλίμα, θα πρόκειται για τις δύο τελευταίες χώρες που εισχωρούν στη Συμφωνία πλην των ΗΠΑ.

– του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Την πρώτη κιόλας μέρα της Οκτωβριανής Επανάστασης, τα ξημερώματα της 25ης Οκτωβρίου, η Κρατική Τράπεζα της Ρωσίας κατελήφθη από τους Κόκκινους Φρουρούς, στο όνομα των Σοβιέτ και της Επανάστασης. 

Οι Μπολσεβίκοι έχοντας την πείρα της Παρισινής Κομμούνας αλλά και την αποφασιστικότητα ενός επαναστατικού κινήματος, πήραν αμέσως στα χέρια τους, την Κρατική Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας. Το 1871 κατά τη διάρκεια της Παρισινής Κομμούνας η εργατική τάξη στο Παρίσι δεν είχε καταλάβει την Κεντρική Τράπεζα. «Η Κομμούνα στάθηκε ευλαβικά, με ιερό σεβασμό μπροστά στις πόρτες της τράπεζας της Γαλλίας», έγραψε ο Μαρξ τονίζοντας ότι ήταν ένα από τα μεγάλα λάθη των Γάλλων επαναστατών.

Οι Μπολσεβίκοι δεν επανέλαβαν το λάθος. Κατέλαβαν την Κεντρική Κρατική Τράπεζα και ταυτόχρονα απέκτησαν τον έλεγχο του νομίσματος. Όμως δεν στάθηκαν εκεί. Στις 14 Δεκέμβρη 1917 η η εργατική πολιτοφυλακή κατέλαβε όλες τις τράπεζες της χώρας ιδιωτικές και συνεταιριστικές.
Την ίδια μέρα δημοσιεύθηκε το Διάταγμα για την κρατικοποίησή τους και την συγχώνευση τους στη Κεντρική Τράπεζα χωρίς αποζημίωση για τους μεγάλους μετόχους, προστατεύοντας παράλληλα πλήρως τους μικρο-καταθέτες. 

Ο Λένιν γράφει στο Σχέδιο Διατάγματος με το οποίο κρατικοποιούνται οι τράπεζες, τον Δεκέμβρη του 1917: «Όλες οι μετοχικές επιχειρήσεις κηρύσσονται ιδιοκτησία του κράτους. Τα μέλη της διοίκησης και οι διευθυντές των μετοχικών εταιρειών, καθώς και όλοι οι μέτοχοι που ανήκουν στις τάξεις των πλουσίων οφείλουν παραδώσουν όλες τις μετοχές στην κρατική τράπεζα. Τα κρατικά δάνεια, εξωτερικά και εσωτερικά, ακυρώνονται. Τα συμφέροντα των μικρών ομολογιούχων, καθώς και των κατόχων κάθε είδους μετοχών, δηλαδή των κατόχων που ανήκουν στις εργαζόμενες τάξεις του πληθυσμού, εξασφαλίζονται ολοκληρωτικά».

Ταυτόχρονα η νέα Σοβιετική Εξουσία έσπευσε να αντιμετωπίσει και να λύσει το θέμα του χρέους. Οι διεθνείς πιστωτές διεκδικούσαν τα χρήματα που είχαν δανείσει στο τσαρικό καθεστώς το οποίο με τα συγκεκριμένα δάνεια εξοπλίστηκε για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το συνολικό ποσό των τσαρικών χρεών και της αστικής προσωρινής κυβέρνησης στους διεθνείς τοκογλύφους της Αγγλίας, της Γαλλίας, των ΗΠΑ και άλλων χωρών ήταν περίπου 17 δις χρυσά ρούβλια.

Για τον Λένιν και τους Μπολσεβίκους τα συγκεκριμένα χρέη, οι εργάτες και οι αγρότες δεν έπρεπε να τα αναγνωρίσουν. Δεν ήταν δικά τους. «Το να πληρώνεις τόκους για αυτά τα δάνεια, σημαίνει να πληρώνεις για πολλά χρόνια φόρο υποτέλειας στους καπιταλιστές, γιατί είχαν την καλοσύνη να επιτρέψουν στους εργάτες να αλληλοσκοτώνονται για το μοίρασμα της λείας από τους καπιταλιστές», έγραφε ο Λένιν στο βιβλίο του, «Ο Ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του Καπιταλισμού». Αυτό έπραξε.

Με το διάταγμα της Προσωρινής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής της 21ης Γενάρη του 1918 (3 Φλεβάρη του 1918 με το νέο ημερολόγιο) όλα τα εξωτερικά δάνεια των τσαρικών κυβερνήσεων και της προσωρινής κυβέρνησης ακυρώθηκαν. Η επαναστατική κυβέρνηση δεν αναγνώριζε τίποτα. 

Στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Eργαζόμενου Λαού, τον Γενάρη του 1918 αναφερόταν: «Η συντακτική συνέλευση θεωρεί σαν πρώτο χτύπημα ενάντια στο διεθνές τραπεζικό, χρηματιστικό κεφάλαιο το σοβιετικό νόμο για την ακύρωση (σβήσιμο) των δανείων που είχαν συνάψει οι κυβερνήσεις του τσάρου, των τσιφλικάδων και της αστικής τάξης και εκφράζει την πεποίθηση ότι η σοβιετική εξουσία θα προχωρήσει σταθερά σ’ αυτό το δρόμο ως την πλήρη νίκη της διεθνούς εργατικής εξέγερσης ενάντια στο ζυγό του κεφαλαίου».

Έτσι έλυσαν οι Μπολσεβίκοι το θέμα του εξωτερικού χρέους και του ελέγχου των τραπεζών, προς όφελος του εργαζόμενου λαού. 

Υ.Γ: Μαζί με τα δάνεια που ακύρωσαν οι Μπολσεβίκοι σβήστηκε και το χρέος της Ελλάδας προς την Τσαρική κυβέρνηση. Αυτή ήταν και η τελευταία πραγματική διαγραφή χρέους που υπήρξε προς όφελος του ελληνικού λαού… 

Πηγή: imerodromos.gr

Το θλιβερό πρωτείο της χώρας με το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας στις χώρες του ΟΟΣΑ κατέχει η χώρα μας, με τους νέους, τους ηλικιωμένους, τις μητέρες με ανήλικα τέκνα, τα άτομα με ειδικές ανάγκες αλλά και τους μετανάστες να έχουν το μικρότερο ποσό απασχόλησης. Επιπλέον, οι αμοιβές όλων όσοι εργάζονται είναι χαμηλότερες από τον μέσο όρο των χωρών του Οργανισμού και ξεπερνούν μόνο τις αντίστοιχες αμοιβές των πρώην κομμουνιστικών χωρών, της Τουρκίας και της Πορτογαλίας.

Αυτά, μεταξύ άλλων, ομολογεί κυνικά ο ΣΕΒ, ρίχνοντας κροκοδείλια δάκρυα για τη δραματική κατάσταση στη χώρα, για την εργασιακή ζούγκλα στην αγορά εργασίας της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια, μέσα από το τελευταίο Εβδομαδιαίο Δελτίο (2.11.2017) για την οικονομία και τις επιχειρήσεις που είναι αφιερωμένο, υπό τον τίτλο «Αγορά εργασίας: σοβαρά προβλήματα αναζητούν τις σωστές λύσεις» (εδώ το Εβδομαδιαίο Δελτίο για την Ελληνική Οικονομία,  εδώ το infographic).

Ο ΣΕΒ χαρακτηρίζει «απογοητευτική» την κατάσταση στην ελληνική αγορά εργασίας και σημειώνει ότι οι αλλαγές που υπέστη η χώρα και οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση ήταν «πρωτόγνωρες», αλλά «σύμφωνες με τις διεθνείς πρακτικές». Η οργάνωση των εργοδοτών αποδίδει ευθύνες στη «βίαιη δημοσιονομική προσαρμογή» και στην «υπερφορολόγηση» του ιδιωτικού τομέα, ενώ υπεραμύνεται των αλλαγών στην αγορά εργασίας, δηλαδή της προώθησης της ευελιξίας, της μερικής απασχόληση και της μείωσης των κατώτατων αμοιβών.

«Χωρίς τη μερική απασχόληση και τη μείωση του κατώτατου μισθού, καθώς  και τη μεγαλύτερη ευελιξία στον καθορισμό των μισθών σε επιχειρησιακό επίπεδο,  η ανεργία θα ήταν σήμερα σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα από το υψηλό 27% του 2013, ενώ η ύφεση θα συνεχιζόταν με αμείωτους ρυθμούς. Συνεπώς, όσοι ζητούν επαναφορά πρακτικών στις εργασιακές σχέσεις που επικρατούσαν πριν την κρίση, μετά την ολοκλήρωση των Μνημονίων τον Αύγουστο του 2018, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι αυτή δεν πρόκειται να επιφέρει και βελτίωση της κατάστασης των εργαζομένων στην αγορά εργασίας. Αντιθέτως, μια τέτοια επιστροφή στο παρελθόν, θα σηματοδοτήσει το τέλος της όποιας ανάκαμψης, και της συνακόλουθης αύξησης της απασχόλησης, και, την απαρχή νέων περιπετειών για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας και εργασίας. Επείγει, συνεπώς να συμφωνηθεί μέσω του κοινωνικού διαλόγου ένα νέο, φιλικό προς την ανάπτυξη, θεσμικό πλαίσιο στα εργασιακά», αναφέρει χαρακτηριστικά ο ΣΕΒ.

Οι βιομήχανοι διαφωνούν με την επαναφορά των συμβάσεων και των εργασιακών σχέσεων στο προ του 2012 καθεστώς, ενώ προτείνουν την έναρξη κοινωνικού διαλόγου για τη δημιουργία ενός θεσμικού πλαισίου στα εργασιακά φιλικού προς την ανάπτυξη της οικονομίας. «Επείγει, συνεπώς να συμφωνηθεί μέσω του κοινωνικού διαλόγου ένα νέο, φιλικό προς την ανάπτυξη, θεσμικό πλαίσιο στα εργασιακά».

Τα στοιχεία για την αγορά εργασίας

Όπως αναφέρει ο ΣΕΒ, η επικρατούσα κατάσταση στην ελληνική αγορά εργασίας, με βάση δείκτες απασχόλησης και ποιότητας συνθηκών εργασίας, καθώς και δείκτες παροχής ευκαιριών σε όλους, είναι μάλλον απογοητευτική. Με βάση στοιχεία του ΟΟΣΑ, στην Ελλάδα σήμερα, σε μια χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας στις χώρες του ΟΟΣΑ (21,6% το β’ τρίμηνο του 2017),

• Από τους ανθρώπους σε εργάσιμη ηλικία 15-64 ετών, σε σχέση με τις χώρες του ΟΟΣΑ όπου 2 στους 3 εργάζονται (66,4%), στην Ελλάδα μόνο οι μισοί περίπου εργάζονται (50,8% το 2015, 53% το 2017), ή το 47,7% το 2015 εάν όλοι είχαν πλήρη απασχόληση.
• Οι εργαζόμενοι αμείβονται με 10,2 δολάρια ΗΠΑ την ώρα, όταν ο μέσος όρος ΟΟΣΑ είναι 16,5 δολάρια/ώρα, ενώ σε χώρες όπως η Τουρκία (5,6 δολάρια/ώρα), η Ρωσία (4,1 δολάρια/ώρα), η Πορτογαλία (8,6 δολάρια/ώρα), καθώς και πρώην κομμουνιστικές χώρες, οι αμοιβές των εργαζομένων είναι χαμηλότερες.
• Όταν οι εργαζόμενοι μένουν άνεργοι, χάνουν το 32% του εισοδήματος τους, όταν ο μέσος όρος ΟΟΣΑ είναι 6,5%.
• 64,4% των εργαζομένων είναι καταπονημένοι (δουλεύουν πολύ με λίγα μέσα) και το 11,2% δουλεύει πάνω από 60 ώρες εβδομαδιαίως, με μόνη την Τουρκία να είναι σε χειρότερη κατάσταση (76,2% καταπονημένοι με το 23,3% πάνω από 60 ώρες εβδομαδιαίως).
• 16,1% των εργαζομένων αμείβονται με κάτω του 50% του διαμέσου διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, με μέσο όρο ΟΟΣΑ 10,6%, όταν το εισοδηματικό όριο όσων αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας ορίζεται στο 60% του διάμεσου εισοδήματος.
• Οι γυναίκες αμείβονται για την ίδια δουλειά λιγότερο από τους άνδρες, με τη διαφορά στις αμοιβές να ανέρχεται σε 51,7% της αμοιβής των ανδρών, με μόνο την Κορέα, την Ιαπωνία και το Μεξικό να έχουν μεγαλύτερες διαφορές, όταν στη Σκανδιναβία η διαφορά στις αμοιβές μεταξύ των δύο φύλων περιορίζεται στο 20-25%.
• Οι νέοι, οι γέροι, οι μητέρες με μικρά παιδιά, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και οι μετανάστες, έχουν μικρότερο ποσοστό απασχόλησης, με τη διαφορά κατά μέσο όρο να ανέρχεται σε 38,1% του ποσοστού απασχόλησης της πιο απασχολήσιμης ομάδας του εργατικού δυναμικού (άνδρες 18-55 ετών). Μόνο στο Μεξικό (41,4%) και την Τουρκία (47,6%), τα ποσοστά είναι υψηλότερα, με μέσο όρο ΟΟΣΑ 25,4%.

Πηγή: ergasianet.gr

– του Γεράσιμου Χολέβα

Τι να θυμίσει κανείς πάλι; Να θυμίσει πως φωνάζανε «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» και τώρα παίρνουν νέα μέτρα για να πατάξουν κάθε κίνηση αλληλεγγύης στα θύματα των πλειστηριασμών;

   Αν και φαίνεται να μην έχει πια νόημα θα συνεχίσουμε το κάνουμε. Θα υπενθυμίζουμε τα αυτονόητα, δηλαδή (αυτό είναι το συμπέρασμα που προκύπτει πια από τα αυτονόητα) πως οι άνθρωποι είναι κοινοί ψεύτες και πολιτικοί απατεώνες υψηλού επιπέδου. Τι άλλο θα μπορούσε να είναι οι «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» που τώρα γίνονται διώκτες των αγώνων κατά των πλειστηριασμών;…

Πάμε στην είδηση, όπως ακριβώς τη διατυπώνει το δελτίο Τύπου του υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων:

«Την ανάληψη πρωτοβουλιών για την ασφάλεια των συμβολαιογράφων και τη διασφάλιση της διενέργειας των πλειστηριασμών, ανακοίνωσαν σήμερα ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Σταύρος Κοντονής, ο αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Νίκος Τόσκας και ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ κ. Δημήτρης Λιάκος, κατά τη διάρκεια ευρείας σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε με το Δ.Σ. του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθηνών, Πειραιώς, Αιγαίου και Δωδεκανήσου.

Οι πρωτοβουλίες θα κινηθούν σε δύο άξονες. Συγκεκριμένα:

—Σχεδιάζεται αυστηροποίηση του νομοθετικού πλαισίου έτσι ώστε για αδικήματα όπως η απειλή και η διατάραξη οικιακής ειρήνης σε βάρος συμβολαιογράφων που διενεργούν πλειστηριασμούς να προβλέπεται αυτεπάγγελτη δίωξη και όχι δίωξη κατ’ έγκληση, όπως ισχύει σήμερα

—Επιπλέον, θα ενισχυθούν τα μέτρα ασφαλείας στα Ειρηνοδικεία Αθήνας, Θεσσαλονίκης και σε όποιες άλλες πόλεις κριθεί αναγκαίο, προκειμένου οι πλειστηριασμοί να διενεργούνται με ασφάλεια.

   Κατά τη σύσκεψη τονίστηκε ότι μπορεί να υπάρξει περιθώριο για βελτιώσεις στη διαδικασία των πλειστηριασμών το προσεχές διάστημα».

   Τι μας λένε εδώ οι «αριστεροί» υπουργοί:

—Ένταση της ποινικοποίησης των αγώνων αλληλεγγύης σε ανθρώπους που μέσα στην κρίση περνούν την βάρβαρη διαδικασία του πλειστηριασμού των σπιτιών τους.

—Ακόμα πιο απλά: Οι «ευαίσθητοι» στην κοινωνική δικαιοσύνη «αριστεροί» υπουργοί θέλουν να βοηθήσουν αυτούς που ίδιοι ονόμαζαν «αρπακτικά» ή «κοράκια» της αγοράς. Έτσι, με τα μέτρα που ανακοίνωσαν τα «κοράκια» θα μπορούν πιο εύκολα να ολοκληρώσουν το «έργο » τους.

   Αυτό που έχει αξίζει να σημειώσουμε είναι πως οι εντολές είχαν ήδη δοθεί. Πριν δύο μέρες ο φίλος τους και πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου μετά τη συνεδρίαση του Eurogroup,  όταν ρωτήθηκε για τους πλειστηριασμούς είπε πως το ζήτθημα τέθηκε και πως η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύτηκε να αναλάβει δράση. Έτσι, για να γνωρίζουμε την παλικαριά εκείνων που «σύχναζαν» σε αγώνες και σήμερα γίνονται διώκτες τους. 

   Από εμάς ένα μεγάλο «εύγε» στην κυβέρνηση για την εξυπηρέτηση που κάνει  στα «κοράκια» και τα «αρπακτικά» της αγοράς. Θα είναι σίγουρα ευχαριστημένα με την καλή δουλειά και την άμεση ανταπόκριση των «αριστερών» υπουργών  Είναι, βέβαιο, δε, πως κι αυτά (τα «κοράκια», ντε!) θα «χορεύουν», όπως και οι «αγορές» άλλωστε, στο ρυθμό που βαράει το νταούλι ο πρωθυπουργός…

Πηγή: imerodromos.gr