Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Χωρίς δουλειά για περισσότερο από δύο χρόνια παραμένουν 6 στους 10 ανέργους
Ερευνά για λογαριασμό της Περιφέρειας Αττικής δείχνει ραγδαία επιδείνωση και ισχυρή τάση απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων.
Η έρευνα, «Συνθήκες διαβίωσης και εργασίας στο Λεκανοπέδιο της Αττικής», που υλοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης της Περιφέρειας Αττικής σε συνεργασία με το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, αντικατοπτρίζει όλο το φάσμα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι στην Αττική.
Το μέγεθος του δείγματος ανήλθε σε 1.501 πολίτες, εκ των οποίων οι 1.001 είναι εργαζόμενοι και οι 500 άνεργοι.
Στον δύσκολο κόσμο της ανεργίας για περισσότερο από δύο χρόνια παραμένουν 6 στους 10 ανέργους που πήραν μέρος στην έρευνα. Πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία (94,5%) είχαν προηγούμενη εργασία ενώ κάποιοι από αυτούς – 12% – είχαν και δική τους επιχείρηση. Το 62,1% των ανέργων αναζητά μια οποιαδήποτε απασχόληση ενώ μόλις ένας στους τέσσερις επιμένει να ψάχνει για συγκεκριμένη εργασία στο αντικείμενό του. Είναι χαρακτηριστικό πως οι άνεργοι έχουν κυρίως επιστρατεύσει γνωριμίες και φιλικές σχέσεις προκειμένου να βρουν δουλειά.
Σε ερώτηση αν είναι διατεθειμένοι να αλλάξουν τόπο διαμονής σε περίπτωση που βρουν αλλού δουλειά, 7 στους 10 απαντούν αρνητικά, στοιχείο που συνδέεται με τα υψηλά ποσοστά ιδιοκατοίκησης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 30% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα στην Αττική δουλεύει σε καθεστώς μερικής απασχόλησης, δηλαδή λιγότερες ώρες ή ημέρες. Αυτοί μάλιστα που σηκώνουν το βάρος της μερικής απασχόλησης είναι οι γυναίκες και κυρίως οι νέοι. Οι τελευταίοι εργάζονται part time σε ποσοστό 41,5%.
Χωρίς πλήρη ασφάλιση εργάζεται ένα σημαντικό ποσοστό εργαζομένων, γεγονός που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος. Έτσι, βάσει της έρευνας, το 1/4 όσων προσλήφθηκαν την τελευταία τριετία στερείται πλήρους ασφαλιστικής κάλυψης, γεγονός που καταδεικνύει πως τα κρούσματα παραβίασης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων είναι στα χρόνια της κρίσης σχεδόν καθημερινά.
Παράλληλα, σχεδόν 4 στους 10 που εργάζονται με καθεστώς μερικής απασχόλησης στερούνται της ασφάλισης που αντιστοιχεί στις ώρες εργασίας τους ή σε κάποιες περιπτώσεις δεν έχουν καν ασφάλιση. Όσο μειώνεται η ηλικιακή κατηγορία των εργαζομένων τόσο μειώνεται και το ποσοστό της πλήρους ασφαλιστικής κάλυψης: ένας στους τέσσερις εργαζομένους κάτω των 35 ετών δεν έχει πλήρη ασφάλιση. Από αυτούς το 16% αναφέρει πως έχει ασφαλιστεί για λιγότερες ώρες ενώ το 9,3% εργάζεται ανασφάλιστο.
Όπως προκύπτει από την έρευνα, ένα στους πέντε εργαζόμενους – ο μέσος όρος των καθαρών μηνιαίων αποδοχών ανέρχεται στα 806 ευρώ – πληρώνεται με 500 ευρώ. Και πάλι, οι νέοι παραμένουν εγκλωβισμένοι στις χαμηλές αποδοχές. Είναι ενδεικτικό πως οι εργαζόμενοι κάτω των 35 ετών πληρώνονται με μισθό κάτω των 500 ευρώ σε ποσοστό 31,5%. Όσον αφορά την καθυστέρηση της μισθοδοσίας, 4 στους 10 αναφέρουν προβλήματα στην καταβολή του μισθού τους. Συγκεκριμένα, το 33% δήλωσε πως λαμβάνει τον μισθό συνήθως με καθυστέρηση και το 9,3% πως η καταβολή μισθού καθυστερεί πάντα. Ο συνηθέστερος χρόνος καθυστέρησης είναι ο ένας μήνας.
Δουλειά που δεν έχει σχέση με το αντικείμενο των σπουδών του κάνει ο ένας στους τρεις, στοιχείο που δείχνει πως το μέγεθος της ετεροαπασχόλησης εμφανίζει αυξητική τάση – με τις γυναίκες, τους νέους και όσους βρήκαν δουλειά τους τελευταίους 12 μήνες να ετεροαπασχολούνται κυρίως.
Πηγή: enikonomia.gr
Έως τέλος Απρίλη παρουσιάζει η κυβέρνηση το ελληνικό σχέδιο μέτρων
Έως το τέλος του Απρίλη η κυβέρνηση θα παρουσιάσει το δικό της στρατηγικό σχέδιο που θα βασίζεται στη συνέχιση των αντιλαϊκών μέτρων με ζητούμενο να μην κλονιστεί η εμπιστοσύνη των αγορών και των επενδυτών ως προς την ικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ να ικανοποιεί τις ανάγκες κερδοφορίες των επιχειρηματικών ομίλων.
Ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος μίλησε στην Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου και σύμφωνα με το πρακτορείο «Bloomberg» ανέφερε πως «έως τέλος Απριλίου παρουσιάζουμε το δικό μας στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης το οποίο δίνει τις βασικές προτεραιότητες ώστε να προχωρήσουμε μπροστά, κάτι πολύ σημαντικό για την κυβέρνηση. Η Ελλάδα έχει χτίσει ισχυρή αξιοπιστία τα τελευταία δύο χρόνια. Το ενδεχόμενο μίας προληπτικής πιστωτικής γραμμής θα μπορούσε να λειτουργήσει αντίθετα, δίνοντας το λάθος σήμα στις αγορές». Ανέφερε ακόμα πως «δεν θέλουμε εκπλήξεις μετά το τέλος του προγράμματος, θέλουμε να γνωρίζουμε τα επόμενα βήματα»
Διαβεβαίωσε ότι τα δύο τελευταία προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης που βρίσκονται σε εκκρεμότητα αναμένεται να ολοκληρωθούν μέσα στις προσεχείς μέρες και στη συνέχεια θα ξεκινήσει η διαδικασία για την 4η αξιολόγηση.
Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είπε ακόμα ότι η ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης, το θέμα του χρέους και το τι θα γίνει μετά το 3ο μνημόνιο είναι τα κομμάτια ενός παζλ που θα συμπληρωθούν μέχρι τη συνεδρίαση του Eurogroup τον Ιούνη.
πηγη: 902.gr
Στην Βουλή η σύμβαση ξεπουλήματος του ΟΛΘ. Κακούργημα και εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας
Παν. Λαφαζάνης: Η κατάπτυστη σύμβαση εκποίησης του λιμανιού της Θεσσαλονίκης αποτελεί πισώπλατο μαχαίρωμα για την Θεσσαλονίκη και την Μακεδονία και ισοδυναμεί με εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας και υπονόμευση της εθνικής ασφάλειας.
Κακουργήματα δεν υπάρχουν μόνο στο σκάνδαλο Novartis αλλά μεγαλύτερο και διαρκές κακούργημα είναι το ξεπούλημα του ΟΛΘ.
Ο Παν. Λαφαζάνης αναφερόμενος στην εσπευσμένη κατάθεση και συζήτηση στη Βουλή της Σύμβασης για την εκποίηση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, έκανε την παρακάτω δήλωση:
«Αποτελεί το άκρον άωτο της κοροϊδίας το γεγονός, ότι ο Αλ. Τσίπρας βρίσκει ευκαιρία το σκάνδαλο Novartis και την δημόσια προσοχή στα εθνικά θέματα, ώστε ως πολιτικός κλέφτης να φέρνει την ίδια ώρα υπογείως και άρον-άρον στην Βουλή, υπό την μορφή του επείγοντος, την ψήφιση μιας κατάπτυστης σύμβασης με την οποία συντελείται το μέγα εθνικό έγκλημα και έγκλημα κατά της Μακεδονίας, που αντιπροσωπεύει το ξεπούλημα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ) σε γερμανικά, γαλλικά, κινέζικα και εγχώρια διαπλεκόμενα ολιγαρχικά συμφέροντα.
Αποτελεί εθνική ντροπή και πισώπλατο μαχαίρωμα για τη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία, η υπογραφή της κατάπτυστης και αποικιακής σύμβασης, με την οποία η θαλάσσια πύλη της Μακεδονίας και των Βαλκανίων, το ιστορικό Λιμάνι της Θεσσαλονίκης, ξεπουλιέται κυριολεκτικά σε γερμανικά, γαλλικά, κινέζικα και εγχώρια ολιγαρχικά συμφέροντα.
Η εκχώρηση του Λιμανιού της Θεσσαλονίκης στις σημερινές κατοχικές δυνάμεις της χώρας δεν συνιστά μια απλή εμπορική πράξη, αλλά ισοδυναμεί με εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, με μεγάλο πλήγμα στην ασφάλεια και την οικονομία της Μακεδονίας αλλά και στην ιστορική πολιτιστική ταυτότητα της πόλης της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας.
Συνιστά απεριόριστη υποκρισία το γεγονός, ότι κάποιες μνημονιακές δυνάμεις που ορκίζονται, τάχα, στη Μακεδονία ή και μετέχουν σε συλλαλητήρια για το όνομα της Μακεδονίας, όχι μόνο τηρούν σιγή ιχθύος, αλλά και υπερθεματίζουν στο ξεπούλημα της θαλάσσιας πύλης της Μακεδονίας και των Βαλκανίων.
Η Μακεδονία απειλείται πρώτα απ’ όλα και κυρίως από τον εσωτερικό Δούρειο Ίππο, τον οποίο εκφράζει μια παραδομένη και βαθιά εξαρτημένη πολιτική και οικονομική ολιγαρχία.
Η Μακεδονία και η Βόρεια Ελλάδα απειλείται πρώτα απ’ όλα απ’ όλους αυτούς που την ξεπουλάνε κομμάτι-κομμάτι σε μεγάλα ξένα συμφέροντα. Απ’ όλους αυτούς που εκχωρούν και παραδίδουν στην πολυεθνική ιμπεριαλιστική κατοχή τα λιμάνια της, τα αεροδρόμιά της, τα νερά της, τους δρόμους και τις υποδομές της, τα δίκτυά της, την πιο προσοδοφόρα γη της, τον ορυκτό της πλούτο και τα κοινωνικά αγαθά της.
Αυτές τις ώρες, όλοι/-ες που, χωρίς να έχουν κανένα δικαίωμα και καμία λαϊκή εξουσιοδότηση, θα ψηφίσουν στην Βουλή την κατάπτυστη σύμβαση εκποίησης του ΟΛΘ και πρώτα απ’ όλα ο Τσίπρας και οι συναρμόδιοι υπουργοί, επωμίζονται βαρύτατες και κακουργηματικές ποινικές ευθύνες.
Τα σκάνδαλα της Siemens και της Novartis ωχριούν μπροστά στο σκάνδαλο και το έγκλημα του ξεπουλήματος της χώρας.
Οι εξωνημένοι ξεπουλητές, υπό τις ευλογίες των κατοχικών δυνάμεων, αυτής της χώρας, δεν πρόκειται να γλιτώσουν την παραδειγματική τιμωρία και αυτοί που τώρα σπεύδουν να οικειοποιηθούν τον εθνικό πλούτο, γρήγορα θα επιστρέψουν όσα σκανδαλωδώς έχουν οικειοποιηθεί».
πηγη: iskra.gr
Εμπόριο: Κακοπληρωμένη δουλειά, «ευελιξία» και ομηρία
Εταιρείες Προσωρινής Απασχόλησης, Ιδιωτικά Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας, επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών «ανθρώπινου δυναμικού». Πίσω από τα παραπάνω ονόματα μπορεί κανείς να βρει τις επιχειρήσεις που «ενοικιάζουν» εργαζόμενους σε άλλες εταιρείες, τα σύγχρονα «δουλεμπορικά», όπως εύστοχα τις αποκαλούν εργαζόμενοι και σωματεία. Πρόκειται για εταιρείες που διαφημίζουν τον «υψηλό βαθμό ευελιξίας» που παρέχουν στις επιχειρήσεις – πελάτες τους, μειώνοντας το «κόστος» τους. Τη δράση τους διευκολύνουν οι νόμοι που έχουν ψηφίσει οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και οι κατευθύνσεις της ΕΕ.
Σχετικά με το εργασιακό καθεστώς της «ενοικίασης» εργαζομένων στον κλάδο του Εμπορίου μιλά στον «Ριζοσπάστη» ο Θύμιος Βασιλείου, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας και εργαζόμενος κάτω από το καθεστώς της «ενοικίασης».
Πρόσφατα βρέθηκε στην ανεργία, μετά από επτά χρόνια δουλειάς με συμβάσεις στην εταιρεία «In Group», με την τελευταία διετία να δουλεύει στο κατάστημα «The Mart» (ιδιοκτησίας «Σκλαβενίτη»).
Όπως έχει επισημάνει το σωματείο, αυτό που «ενόχλησε» την εργοδοσία είναι η φωνή που καλεί τους εργαζόμενους να παλέψουν για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, ενάντια στις συνθήκες ομηρίας εκατοντάδων εμποροϋπαλλήλων που παρέχονται ως φτηνό και «ευέλικτο» προσωπικό, με συνεχώς ανανεούμενες συμβάσεις εργασίας σε εργοδότες του κλάδου.
Η δραστηριότητα του σωματείου, με κινητοποιήσεις στους άμεσους («In Group») και έμμεσους («The Mart») εργοδότες, αλλά και παρεμβάσεις στην Επιθεώρηση Εργασίας, έχει γίνει αφορμή για να βρεθούν στο επίκεντρο μια σειρά πλευρές της πραγματικότητας που αντιμετωπίζουν χιλιάδες εργαζόμενοι.
Οι εταιρείες που «ενοικιάζουν» εργαζόμενους σε επιχειρήσεις του κλάδου ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν και μεγάλοι όμιλοι, που αναλαμβάνουν να βρουν, να εκπαιδεύσουν και να προμηθεύσουν στις επιχειρήσεις το προσωπικό που χρειάζονται.
Οι «ενοικιαζόμενοι» εργαζόμενοι έχουν από πάνω τους ταυτόχρονα δύο μεγαλοεργοδότες: Το «δουλεμπορικό» με το οποίο υπογράφουν σύμβαση, αλλά και την εργοδοσία του καταστήματος στο οποίο κάθε φορά καλούνται να δουλέψουν στην πραγματικότητα, με πλήρη «ευελιξία».
Σε αυτό το πλαίσιο, οι εμποροϋπάλληλοι που δουλεύουν μέσω των εταιρειών αυτών βλέπουν τις ώρες δουλειάς τους να αυξομειώνονται συνεχώς με βάση τις ανάγκες της επιχείρησης. Ενδεικτικά, σε μια από τις «συμβάσεις» με σχετική εταιρεία, ορίζεται πως «οι ημέρες εργασίας του εργαζόμενου καθορίζονται ανά μήνα και δεν θα υπολείπονται από μία (1) μηνιαίως, οι δε ώρες δεν θα υπολείπονται τις δύο (2) ημερησίως». Στην πράξη ο εργαζόμενος μπορεί να δουλεύει καθημερινά για 8 ώρες ή ακόμα περισσότερες, τίποτα όμως δεν εμποδίζει την εργοδοσία να εναλλάσσει τις υπερωρίες με την ακραία υποαπασχόληση, εφόσον αυτό εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντά της. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται αδύνατον οι εργαζόμενοι να γνωρίζουν τις μέρες και τις ώρες εργασίας τους, αλλά και τις μηνιαίες αποδοχές τους, που αυξομειώνονται ανάλογα με τις ώρες εργασίας.
Όσον αφορά το ωρομίσθιο, αυτό κυμαίνεται γύρω στα 3 ευρώ την ώρα, ενώ δεν λείπουν φαινόμενα ανασφάλιστης ή υποδηλωμένης εργασίας. Στο Σύλλογο έχουν φτάσει καταγγελίες από εργαζόμενες σε πολυκαταστήματα που δουλεύουν ως «ενοικιαζόμενες» κατά την περίοδο των εκπτώσεων ή του εορταστικού ωραρίου και αμείβονται με «μισθό» 180 ευρώ, παρότι το πραγματικό τους ωράριο φτάνει ή και υπερβαίνει το 8ωρο.
Οι εργαζόμενοι βρίσκονται «όμηροι», δουλεύοντας με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Ανάμεσα στις ανανεώσεις συχνά μεσολαβούν διαστήματα ανεργίας για ενάμιση περίπου μήνα, είτε εμφανίζεται κάθε φορά διαφορετικός εργοδότης. Ετσι, ακόμα κι αν ο εργαζόμενος δουλεύει στην ίδια επιχείρηση και κάνει την ίδια δουλειά για χρόνια, στερείται το δικαίωμα να μετατραπεί η σύμβασή του σε αορίστου χρόνου.
Στα παραπάνω προστίθεται και η «εκπαίδευση» στις επιταγές των εργοδοτών, την οποία αναλαμβάνουν να παρέχουν οι εν λόγω εταιρείες. Οπως επισημαίνει ο εκπρόσωπος του σωματείου, πρόκειται για κανονικά «σεμινάρια» ενάντια στην οργάνωση στα σωματεία, τη συλλογική διεκδίκηση, τη συμμετοχή στην απεργία. Τα μαθήματα υποταγής συνοδεύονται από το ανάλογο «τυράκι»: Αν ένας εργαζόμενος έχει τρίμηνη σύμβαση του τάζουν εξάμηνη, αν έχει εξάμηνη του τάζουν δωδεκάμηνη και πάει λέγοντας, χωρίς να μπαίνει ποτέ τέλος στο καθεστώς της ανασφάλειας και της ομηρίας.
«Εκπαιδεύουν τους εργαζόμενους στα «θέλω» των εργοδοτών, προκειμένου να εξασφαλίζουν «ησυχία, τάξη και ασφάλεια» στους χώρους δουλειάς, προκειμένου οι εργαζόμενοι να μην έχουν απαιτήσεις, να μην διεκδικούν το δικαίωμα σε σταθερή δουλειά, Συλλογική Σύμβαση, αυξήσεις στους μισθούς», σχολιάζει.
Προσθέτει όμως πως όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αγανακτούν, προβληματίζονται, απευθύνονται στο κλαδικό τους σωματείο και συζητούν πως «δεν μπορεί να είναι αυτό το παρόν και το μέλλον μας».
πηγη: ergasianet.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή