Ο τυφώνας Φλόρενς σάρωσε τη Βόρεια Καρολίνα και σε πόλεις όπως το Λούμπερτον και το Γκόλντσμπορο ανέδειξε την οικονομική και φυλετική ανισότητα που επικρατεί στην Αμερική. Ένας ακόμη «ταξικός τυφώνας». 

Οι Πατρίς Καρμίκαελ και Κάρενς Χάργκροουβ μαζί μετά τρία παιδιά τους και το τεσσάρων μηνών μωρό τους μέσα σε ένα καροτσάκι, με τα ρούχα τους και μερικά τρόφιμα σε ένα άλλο καρότσι, περπατούν πολύ σιγά, όσο γρήγορα τους επιτρέπει η βροχή στους δρόμους του Λούμπερτον. Αναγκάστηκαν να εκκενώσουν το διαμέρισμα τους εξαιτίας της αναμενόμενης πλημμύρας του ποταμού Λούμπερ. Αλλά χωρίς αυτοκίνητο και όπως φαίνεται, χωρίς καμία βοήθεια από τις αρχές αναγκάστηκαν να περπατήσουν μισό μίλι σε ένα από τα καταφύγια της πόλης. 

Το Λούμπερτον, όπως και οι παράκτιες πόλεις Γουίλμινγκτον και Τζάκσονβιλ επλήγη σκληρά από τον τυφώνα Φλόρενς. Ο ποταμός Λούμπερ, είχε πλημμυρίσει και κατά τη διάρκεια του τυφώνα Μάθιου πριν από δυο χρόνια. Και τότε εκατοντάδες άνθρωποι έχασαν τα σπίτια τους. Και τότε, οι φτωχότερες κοινότητες υπέφεραν περισσότερο από τις υπόλοιπες.

Στο Λούμπερτον περισσότεροι από το έναν τρίτο των ανθρώπων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Και αυτή τη φορά, όπως και στον τυφώνα Μάθιου, οι περιοχές όπου ζουν οι άνθρωποι χαμηλότερων εισοδημάτων επλήγησαν περισσότερο και πιο σκληρά από τις πλημμύρες. 

Το νότιο και δυτικό τμήμα της πόλης - όπου βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος των οικονομικά προσιτών σπιτιών - είναι αρκετά πιο χαμηλά από το πιο εύπορο κέντρο της πόλης και τις βόρειες περιοχές. Όταν χτύπησε ο τυφώνας Φλόρενς αυτό που συνέβη εκεί ήταν μια επανάληψη της πρόσφατης ιστορίας. 

Την επανάληψη ζει και η οικογένεια των Καρμίκαελ και Κάρενς που το διαμέρισμά τους είχε πλημμυρίσει το 2016. Τα παιδιά τους ζουν και πάλι μια τραυματική εμπειρία. «Απλά δεν θέλουν να το ξαναπεράσουν αυτό. Τώρα είναι εντάξει αλλά φοβήθηκαν πολύ το βράδυ όταν το νερό είχε ανέβει τόσο ψηλά. Φύγαμε και πάλι επειδή το φράγμα επρόκειτο να σπάσει το ποτάμι να πλημμυρίσει», εξηγούν μιλώντας στον Guardian. 

Η οικογένεια υποστηρίζει ότι δεν έχει γίνει αρκετή προσπάθεια για να αποφευχθούν οι πλημμύρες στις γειτονιές που ζουν οικογένειες με χαμηλότερα εισοδήματα. «Μας απεικονίζουν ως φτωχούς. Αφού είμαστε φτωχοί γιατί δεν προστατεύουν τα σπίτια μας; Άλλοι άνθρωποι έχουν χρήματα για να επιδιορθώσουν τα σπίτια τους. Εμείς δεν έχουμε». 

Εκατό μίλια βορειοανατολικά, το Γκόλντσμπορο, το οποίο διασχίζει ο ποταμός Νέεζ επίσης πλημμύρισε. Όπως και το Λούμπερτον η πόλη είχε πλημμυρίσει και το 2016. Επίσης κι εδώ το ένα τέταρτο των κατοίκων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. 

Στην χριστιανική εκκλησία του Γκρίνλιφ, οι εθελοντές μαγειρεύουν εκατοντάδες γεύματα για παιδιά που θα χάσουν το σχολείο τους για ημέρες. «Τις περισσότερες φορές τα παιδιά αυτά τρώνε το μοναδικό τους γεύμα στο σχολείο. Αν δεν πάνε σχολείο μπορεί να μην φάνε κανένα γεύμα», εξηγεί ένας από τους εθελοντές στο συσσίτιο, ο Τζον Μπάρνες. 

«Κρατικός ρατσισμός»

Η Γκρίνλιφ είναι η πόλη στην οποία ζει ο Γουίλιαμ Μπάρμπερ, μια μορφή του αγώνα για τα πολιτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ. Ο Μπάρμπερ υποστηρίζει ότι ο τυφώνας Φλόρενς πρέπει να ανοίξει τη συζήτηση της οικονομικής ανισότητας αλλά και του διαρθρωτικού ρατσισμού από το ίδιο το κράτος. «Εκεί που οι τυφώνες χτυπούν σκληρότερα είναι οι κομητείες που έχουν τον μεγαλύτερο αριθμό μαύρων και φτωχών. Κι όμως στις περιοχές αυτές οι πόροι και οι υποδομές που θα μπορούσαν να τεθούν σε λειτουργία πριν χτυπήσουν οι καταιγίδες ποτέ δεν έχουν λειτουργήσει σωστά», λέει. 

Το Γκόλντσμπορο και το Λούμπερτον έχουν πολύ μαύρο πληθυσμό. «Μιλάμε για ρατσισμό όταν συμβαίνει το Σάρλοτσβιλ αλλά τι γίνεται με τον ταξικό ρατσισμό, όταν γίνονται φυσικές καταστροφές;», λέει ο Μπάρμπερ. «Τι γίνεται με τον ταξικό ρατσισμό που ενυπάρχει στο νότο όπου πολλοί εκλέγονται εξαιτίας της καταστολής των ψηφοφόρων; Και στη συνέχεια, αφού εκλεγούν, προωθούν πολιτικές που αρνούνται στους ανθρώπους την υγειονομική περίθαλψη, η οποία είναι τόσο σημαντική μετά από τέτοιες φυσικές καταστροφές;». 

Η Βόρεια Καρολίνα που έχει δεχτεί βοήθεια εκατομμυρίων δολαρίων από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση Τραμπ για τις καταστροφές από τον τυφώνα Φλόρενς, δεν επέκτεινε την υγειονομική περίθαλψη στους Αμερικανούς με χαμηλό εισόδημα. Η επέκταση αυτή αποτελούσε βασική πλατφόρμα του νομοσχεδίου που φέρει την υπογραφή του Μπαράκ Ομπάμα. 

Στον αντίποδα 

Στο μεταξύ, οι δρόμοι προς την ακτογραμμή της Βόρειας Καρολίνας είναι εν μέρει βυθισμένοι στο νερό. Πολλά σπίτια έχουν εκκενωθεί. Αρκετοί είναι αυτοί που έχασαν τα σπίτια τους. Η πόλη του Τζάκσονβιλ εξακολουθεί να είναι πλημμυρισμένη. Εδώ μόνο το 10% της πόλης ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Ο 43χρονος Φερέιρο που ζει εκεί λέει: «οι καταιγίδες χειροτερεύουν κάθε χρόνο και πιστεύω ότι οφείλεται σε αυτό που κάνουμε στο περιβάλλον, το οποίο προκαλεί πολλές αλλαγές». 

Όπως και η πλειοψηφία των κατοίκων κατά μήκος των παράκτιων κομητειών της Βόρειας Καρολίνας, ο Φερέιρο ψήφισε τον Τραμπ το 2016. Ο πρόεδρος, ο οποίος θεωρεί ότι η κλιματική αλλαγή είναι «φάρσα» και ανέστειλε αρκετά προστατευτικά μέτρα του Ομπάμα για το περιβάλλον, στη δήλωσή του για τον τυφώνα Φλόρενς δεν ανέφερε τίποτα σχετικό. 

Παρόλα αυτά ο Φερέιρο λέει ότι δεν έχει αλλάξει απόψεις για τον Τραμπ. «Είμαι οπαδός του. Δεν γνωρίζω ποιες είναι οι απόψεις του για την κλιματική αλλαγή. Ανησυχώ περισσότερο για την οικονομία και απλώς κρατάω το κεφάλι μου έξω από το νερό. Κυριολεκτικά». Πολλοί κάτοικοι του Τζάκσονβιλ αρνήθηκαν να συζητήσουν τις απόψεις τους για την κλιματική αλλαγή και τον Τραμπ. 

«Θα χτυπηθούμε ξανά και ξανά»

Ο Μπάρμπερ, ωστόσο, το έκανε. «Οι καταιγίδες δεν πρόκειται να σταματήσουν. Βρισκόμαστε στην πορεία των τυφώνων. Και όσο περισσότερο θερμαίνεται το κλίμα, τόσο ισχυρότεροι θα είναι οι άνεμοι και τόσο πιο ακανόνιστες θα είναι οι καταιγίδες. Θα χτυπηθούμε ξανά και ξανά». 

Τη Δευτέρα η οικογένεια των Καρμίκαελ και Χάργκροουβ και τα παιδιά τους είχαν εκκενώσει και το καταφύγιο στο οποίο προσέφυγαν φεύγοντας από το σπίτι τους. Ο ποταμός ξεχείλησε, το φράγμα έσπασε και η περιοχή στο κέντρο της πόλης βρέθηκε σε κίνδυνο. Οι οικογένειες μεταφέρθηκαν σε άλλο καταφύγιο 12 μίλια δυτικά. 

Το καταφύγιο ήταν γεμάτο αλλά τουλάχιστον τα παιδιά είχαν κρεβάτια, ακόμη κι αν τα τέσσερά τους είχαν να μοιραστούν μόλις δυο κούνιες. Η Πατρίς λέει ότι δεν είχε κανέναν τρόπο για να μάθει αν του σπίτι τους είχε πλημμυρίσει και καμία ένδειξη για το πότε θα μπορούσαν να επιστρέψουν. Ωστόσο, κατάφερε να επικοινωνήσει με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης και από εκεί τους υποσχέθηκαν ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. «Ας ελπίσουμε ότι θα μας βάλουν σε ένα δωμάτιο σε μερικές ημέρες. Πρέπει να περιμένουμε», καταλήγει.

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Από τη Μπανγκόκ έως το Σαν Φρανσίσκο, τις Βρυξέλλες, την Κοπεγχάγη, τη Στοκχόλμη δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι μετείχαν σε πορείες σήμερα σε πολλές πόλεις ανά τον κόσμο, ζητώντας από τις κυβερνήσεις να αναλάβουν επιτέλους δράση κατά της απορρύθμισης του κλίματος, μεσούσης της προετοιμασίας της διάσκεψης για το κλίμα COP 24.

Σχεδόν 1.000 εκδηλώσεις διοργανώθηκαν σε περίπου 100 χώρες στο πλαίσιο της έκκλησης «Rise for climate».

Μετά τις διαδηλώσεις που είχαν μικρό ποσοστό συμμετοχής στην Ασία, συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν στην Ευρώπη, κυρίως στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες, και αναμένεται να συνεχιστούν στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου θα κορυφωθούν στο Σαν Φρανσίσκο.

«Ακραία καιρικά φαινόμενα απειλούν τα παιδιά μας. Ο μόνος τρόπος για να προστατεύσουμε το μέλλον μας, είναι η φιλόδοξη ανάληψη δράσης για το κλίμα, και τώρα», υποστήριξε μέσω Twitter ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες.

Στη Γαλλία, δεκάδες χιλιάδες πολίτες βγήκαν στους δρόμους, σε μια πρωτοφανή κινητοποίηση για το περιβάλλον στη χώρα αυτή, με την μκο 350.org να δηλώνει ότι 115.000 άνθρωποι συμμετείχαν, συμπεριλαμβανομένων 50.000 στο Παρίσι, όπου η αστυνομία καταμέτρησε 18.500 συμμετέχοντες.

«Αυτή είναι η μεγαλύτερη μέρα της δράσης για το κλίμα στη Γαλλία, η απόδειξη ότι οι πολίτες είναι έτοιμοι να ζητήσουν εξηγήσεις», σχολίασε στο AFP η Κλεμάνς Ντιμπουά, υπεύθυνη των εκστρατειών της 350.org στη Γαλλία.

Στις Βρυξέλλες, μπροστά από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση 1.300 διαδηλωτών σύμφωνα με την αστυνομία, μετά το προσκλητήριο της Greenpeace και της Coalition Climat, ενός συνασπισμού οργανώσεων και μκο της κοινωνίας των πολιτών. "Η ιδέα ήταν να απευθυνθούμε στους βουλευτές και στις κυβερνήσεις από την ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Υπάρχουν πολλά λόμπι εδώ", είπαν διαδηλωτές.

Μεταξύ 10.000 πολίτες (σύμφωνα με την αστυνομία) και 15.000 (σύμφωνα με τους διοργανωτές) διαδήλωσαν στην Κοπεγχάγη "Θέλουμε στη Δανία μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα για την επίτευξη ουδέτερου ισοζυγίου άνθρακα το 2040", δήλωσε στο επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Ritzau η Σάρα Χέλεμπεκ, εκπρόσωπος της εκδήλωσης.

Στη Σουηδία περισσότεροι από 100 διαδηλωτές, ανάμεσά τους η πράσινη αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ιζαμπέλα Λέβιν πραγματοποίησαν πορεία στη Στοκχόλμη.

Στην Ασία, η Μανίλα είχε τη μεγαλύτερη διοργάνωση με τη συμμετοχή 800 διαδηλωτών.

Στη Μπανγκόκ 200 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν μπροστά από την περιφερειακή έδρα του ΟΗΕ όπου διοργανώνεται έως αύριο, Κυριακή, προπαρασκευαστική συνάντηση της προσεχούς συνόδου της COP 24 που θα γίνει στην Πολωνία έπειτα από τρείς μήνες.

Οι συμμετέχοντες στην προπαρασκευαστική συνάντηση στη Μπανγκόκ κατήγγειλαν επίσης σήμερα τον υπονομευτικό ρόλο των ΗΠΑ.

"Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι πλέον στο παιχνίδι, αλλά εξακολουθούν να αυτές που επιβάλλουν τους κανόνες", κατήγγειλε ένας διαπραγματευτής.

Στην Αυστραλία, οι διοργανωτές οδήγησαν στο λιμάνι του Σίδνεϊ, απέναντι από την εμβληματική όπερα, ένα πλοίο πάνω στο οποίο υπήρχε πανό με το σύνθημα της διοργάνωσης «Rise for climate».

Εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν μπροστά από το γραφείο του πρωθυπουργού Σκοτ Μόρισον καλώντας τον να "βγάλει τον άνθρακα από την πολιτική".

ΠΗΓΗ: tvxs.gr

Έξοδος από το μνημόνιο με… κυριαρχία των ευέλικτων μορφών απασχόλησης αποκαλύπτουν τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «Εργάνη» για τη ροή της μισθωτής απασχόλησης την περίοδο Ιανουάριος-Αύγουστος 2018. Από τα στοιχεία, προκύπτει ξεκάθαρα ότι -παρά τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για αποκατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων έπειτα από τη δήθεν «έξοδο» από το μνημόνιο- οι ελαστικές σχέσεις εργασίας παραμένουν πολιτική επιλογή της, τόσο στο δημόσιο τομέα (π.χ., επικουρικοί, συμβασιούχοι, ατομικές συμβάσεις κτλ.), όσο φυσικά και στον ιδιωτικό τομέα, όπου παραμένουν κυρίαρχες.

Το υπουργείο Εργασίας, στη γνωστή του τακτική, επαίρεται για τα αποτελέσματα: «Το ισοζύγιο των ροών μισθωτής απασχόλησης του πρώτου οκταμήνου του έτους 2018 είναι θετικό και διαμορφώνεται στις 281.813 νέες θέσεις εργασίας, αποτελώντας την υψηλότερη επίδοση πρώτου οκταμήνου έτους από το 2001 μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Πληροφοριακού Συστήματος ‘’ΕΡΓΑΝΗ’’. Αθροιστικά για την περίοδο Ιανουάριος– Αύγουστος 2018, οι αναγγελίες προσλήψεων ανήλθαν στις 1.786.045 θέσεις εργασίας και οι αποχωρήσεις έφτασαν τις 1.504.232, εκ των οποίων οι 863.552 ήταν αποτέλεσμα καταγγελιών συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεων συμβάσεων ορισμένου χρόνου και οι 640.680 οικειοθελείς αποχωρήσεις», αναφέρει.

Ωστόσο, αν μελετήσει κανείς τα στοιχεία θα διαπιστώσει μεταξύ άλλων και δύο γεγονότα:

Α) Πως το μήνα Αύγουστο 2018, όπου η «τουριστική βιομηχανία» της χώρας, ο Τουρισμός, είναι στο φουλ, βάσει των στοιχείων του «Εργάνη», προκύπτει αρνητικό ισοζύγιο προσλήψεων – αποχωρήσεων κατά 7.748 θέσεις εργασίας. Συγκεκριμένα, οι αναγγελίες πρόσληψης ανήλθαν σε 187.160, ενώ οι αποχωρήσεις σε 194.908. Από τις 194.908 συνολικά αποχωρήσεις, οι 93.941 προήλθαν από οικειοθελείς αποχωρήσεις και οι 100.967 από καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου.

Β) Οι ευέλικτες σχέσεις εργασίας, με τους μισθούς – χαρτζιλίκι, εξακολουθούν να κυριαρχούν. Ειδικότερα:

– Τον Αύγουστο 2018, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας επικρατούν στις νέες συμβάσεις με… 55,87% (μερική απασχόληση: 40,87% – εκ περιτροπής εργασία: 15,01%).

– Το οκτάμηνο Ιανουάριος – Αύγουστος 2018, και πάλι επικρατούν έναντι των νέων συμβάσεων εργασίας με πλήρη απασχόληση, με 52,09% (μερική απασχόληση: 39,40% – εκ περιτροπής εργασία: 12,69%).

ΕΔΩ τα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος ΕΡΓΑΝΗ για το οκτάμηνο Ιανουάριος – Αύγουστος 2018.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Στην  δημόσια  συζήτηση (επιστημονική, πολιτική, κοινωνική)  που  διεξάγεται  στην  χώρα μας  για το  ασφαλιστικό, τις  τελευταίες  ημέρες  διατυπώθηκε  από  την  Αξιωματική Αντιπολίτευση η  πρόταση  απόσπασης  της  επικουρικής  ασφάλισης  από  τον  δημόσιο  πυλώνα  και της  ένταξης  της  με  εθελοντική  επιλογή (ατομικοί λογαριασμοί)  στην  διαχείριση των  ασφαλιστικών  επιχειρήσεων.

Αυτό  σημαίνει, καταρχήν, ότι η καταβολή  εισφορών  για  επικουρική  ασφάλιση  σε  ασφαλιστικές  επιχειρήσεις αφαιρεί  σταδιακά εισφορές από το δημόσιο σύστημα επικουρικής ασφάλισης με τις οποίες θα  χρηματοδοτηθούν  οι  συντάξεις,  όχι  μόνο  των  σημερινών (1,2 εκ.) συνταξιούχων επικουρικής ασφάλισης αλλά και των μελλοντικών  επικουρικών  συνταξιούχων  του  δημόσιου  συστήματος. Το χρηματοδοτικό  έλλειμμα, το οποίο θα δημιουργείται από την μείωση των εισφορών, των σημερινών  και  των  μελλοντικών  επικουρικών  συνταξιούχων,  θα  καλυφθεί  είτε  με  την  σοβαρή  μείωση  των  επικουρικών συντάξεων, είτε  από  τον  Κρατικό  Προϋπολογισμό, διαμέσου  της  φορολογίας, το  οποίο  στην  περίπτωση  της  χώρας  μας, σύμφωνα  με  υπολογισμούς,  εκτιμάται  στο  επίπεδο  των  30  δις  ευρώ.

Τα  δεδομένα  αυτά  αναδεικνύουν,  με τον  πιο  εύληπτο  και  σαφή  τρόπο,  ότι  με  την  πρόταση  αυτή, μεταξύ  των  άλλων,  της  Αξιωματικής  Αντιπολίτευσης  το  δημόσιο  σύστημα  κοινωνικής  ασφάλισης  τίθεται  στο  στόχαστρο,  με  την  έννοια  του  ακρωτηριασμού  του (απόσπαση  της  επικουρικής  ασφάλισης)  και  του  πλουτισμού  των  ασφαλιστικών  επιχειρήσεων από  την  εκμετάλλευση  των  εισφορών  των  ασφαλισμένων  πελατών  της.  Επιπλέον,  η  πρόταση  της  Αξιωματικής  Αντιπολίτευσης  θα  οδηγήσει,  πολίτες  που  δεν  είχαν  και  δεν  θα  έχουν  σταθερή  και  συνεχή  απασχόληση  με  ικανοποιητικούς   μισθούς,  σε  συντάξεις,  το  επίπεδο  των  οποίων   θα  τους  τοποθετήσει  κάτω  από  την  γραμμή  του  ορίου  φτώχειας.

Παράλληλα, με την  πρόταση  αυτή  επιτυγχάνεται  σταδιακά,  η  μετατόπιση  του  συστημικού   κέντρου  βάρους  από  ένα   σύστημα  κοινωνικής  και  διαγενεακής  αλληλεγγύης  σε  ένα  εξατομικευμένο  σύστημα  (κεφαλαιοποιητικό  ή  υπερ-κεφαλαιοποιητικό)  τριών  πυλώνων,  σύμφωνα  με  τη  σχετική  Έκθεση  του  Διεθνούς  Νομισματικού  Ταμείου (Δ.Ν.Τ.)  της  23/11/2005. Έτσι, η  σχετική  ισορροπία  πολιτικής  και  αγορών  ανατρέπεται  σε  βάρος  της  άσκησης  κοινωνικών  πολιτικών  και διεύρυνσης  του  κοινωνικού  κράτους,  το  οποίο  συρρικνώνεται  από την  διευρυνόμενη  και  ενισχυόμενη  από  τις  αγορές  παγκοσμιοποίηση.

Επίσης,  τα  δεδομένα  αυτά  αναδεικνύουν  την  στενή  εξάρτηση  της λειτουργίας  των  ασφαλιστικών  επιχειρήσεων  με την  αβεβαιότητα  του  επενδυτικού  κινδύνου,  των  μεταβολών  και  των  διακυμάνσεων  των  αγορών, σε βαθμό  που  όταν  απειληθούν  με  κατάρρευση, όπως  προκύπτει  εκ του  αποτελέσματος,  να  προσφεύγουν στην  βεβαιότητα  του διανεμητικού  συστήματος  και  του Κρατικού Προϋπολογισμού. Ακριβώς, αυτή ήταν η μοίρα, μετά  10-15  χρόνια  περιπετειών  του  συστήματος  των  ατομικών  μερίδων  ασφάλισης, στο  πλαίσιο  της  στρατηγικής «των  απελευθερωμένων  κυρίαρχων  χρηματοπιστωτικών  αγορών  και  των  αποκλεισμένων  κοινωνιών»  της  Παγκόσμιας Τράπεζας,  που  εφαρμόστηκε  στην  Χιλή  του  Πινοσέτ  και  μετά το 1990 επεκτάθηκε σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και την Βαλτική.

Χαρακτηριστικά  παραδείγματα  καταρρεύσεων  στον  χρηματοπιστωτικό  τομέα  αποτελούν  για  παράδειγμα η  Lehman  Brothers,  Bear Stearn, Citigroup , ΑΣΠΙΣ  Πρόνοια, AIG , κ.λ.π., την  οποία  διέσωσε  ο Κρατικός Προϋπολογισμός των ΗΠΑ (φορολογία), αναλαμβάνοντας το κόστος  ασφαλιστικών συμβολαίων ύψους 85 δις ευρώ. Έτσι, όταν τα αποτελέσματα του  συγκεκριμένου συστήματος  των  ατομικών  μερίδων  μετά  την  χρηματοπιστωτική  κρίση  του 2008  ήταν οδυνηρά, προσέφυγαν  στο  διανεμητικό  σύστημα  και  στα  δημόσια  ασφαλιστικά ταμεία. Το ίδιο και στην Σουηδία, την Ιταλία, την Νορβηγία, κ.λ.π.,  προκειμένου  να απομακρυνθούν  από  τους  κινδύνους  των  αμιγώς  κεφαλαιοποιητικών  ταμείων που είχαν δημιουργήσει, προσέφυγαν στο σύστημα της νοητής κεφαλαιοποίησης.

Η παρατήρηση αυτή σημαίνει ότι η συγκεκριμένη  πρόταση  της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης  έχει σχέση με αντίστοιχα αποτυχημένα  πειράματα του  παρελθόντος, με κολοσσιαίες  συνέπειες,  που  προώθησαν  το  Δ.Ν.Τ. και η Παγκόσμια Τράπεζα στην Λατινική Αμερική, την Ασία και την Ανατολική Ευρώπη.

Παράλληλα, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι η πρόταση Μητσοτάκη περί ιδιωτικοποίησης της επικουρικής ασφάλισης συμβάλλει στον περιορισμό της διανεμητικότητας του  συστήματος κοινωνικής ασφάλισης στο  επίπεδο  του  30%-35%  και  η  υπερ-κεφαλαιοποίηση (ατομικοί  λογαριασμοί  μη  προσδιορισμένων παροχών) καθορίζεται  στο  επίπεδο του  65%-70%  των  συνταξιοδοτικών  παροχών. Αντίθετα,  στις  υπόλοιπες  χώρες  της  Ευρωπαϊκής  Ένωσης, τα κεφαλαιοποιητικά στοιχεία  των  συστημάτων  κοινωνικής  ασφάλισης  αποτελούν  κατά  μέσο  όρο  το  30%  και  τα  διανεμητικά-κοινωνικά  στοιχεία  αποτελούν  κατά μέσο  όρο  το  70%  των  συνταξιοδοτικών  παροχών.

ΠΗΓΗ: iskra.gr